actuele positie Giebateau

Get the code

maandag 6 augustus 2018

084 Caroline en Paul weer samen




 

 
 een reset van de interactieve kaart nodig?
druk op noordpijl in kaart  of herlaad de pagina
 
Nu ook 'live' op kaart te volgen:

Findship (zoek: Giebateau) of Marinetraffic of Ziltewereld  (zoek op kaart: Giebateau)
zie voor actualiteit van de positie de noot in rechterkolom!
 
laatst toegevoegde foto's: 6 en 7 sept (Rob)
15 september 2018
EAGLE HARBOR, CYPRESS ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 35.251 n 122 41.616 w)
Om tien uur ging ons anker op en zeilden we vol tuig ruime wind de Puget sound uit, staken Middle channel over om daarna via de Rosario straat verder noordwaarts naar de San Juan eilanden groep te gaan. Het was bewolkt met hier en daar een bui maar we zeilden lekker! Onderweg genoten we van de groene en herfstkleurige vegetatie van de eilanden met daarachter de hoge bergen van het vaste land. Onderweg zagen we enkele zeehonden en dolfijntjes en de verschillende zeevogels. Rond half zeven pikten we een mooring op in Eagle harbor en begon het net hard te regenen. Lekker knus onderuit met een film en met het tikken van de regen op het dek.

WE HEBBEN EEN PROBLEEM.
DE EMAILS VAN GMAIL WORDEN NIET MEER AUTOMATISCH NAAR SAILMAIL GESTUURD. WE HOPEN DIT ZO SNEL MOGELIJK OP TE LOSSEN ALS WE INTERNET HEBBEN. GRAAG TOT DAN ONS SAILMAILADRES GEBRUIKEN!

14 september 2018
PORT TOWNSEND, PUGET SOUND, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 06.368 n 122 46.293 w)
Gisteravond merkte ik al dat ook ik verkouden werd en vandaag was alles voor mij snel te veel. Met Paul gaat het gelukkig de goede kant op. Rond half elf kwam er een lichte bries en kregen we stroom mee naar buiten zodat we alleen op voorzeil langzaam de Mystery Bay uitzeilden en de Port Townsend Bay overstaken terug naar port Townsend. Rond één uur ging ons anker erin en ging Paul naar de kant terwijl ik rustig aan boord bleef. Ik sliep wat en las een boek. Paul kocht bij de watersportzaak een LED licht voor in de keuken. Dat is namelijk stuk gegaan en verder internette hij nog wat. Rond vijf uur was hij terug aan boord en was het begonnen met regenen. We keken het nieuws op de televisie en gingen vroeg naar bed waar we een film keken.

13 september 2018
MYSTERY BAY, MARROWSTONE ISLAND, PUGET SOUND, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 03.413 n 122 42.039 w)
Paul is gelukkig weer iets opgeknapt zodat we rond kwart voor acht met Jo en Roger meereden naar Port Townsend. Hier namen we afscheid van hen want morgen gaan wij weer verder.

Bij de Safeway deed ik grote boodschappen voor volgend jaar. Enkele producten zijn goedkoper in Amerika en we waren ook door onze verse spullen heen. Daarna maakten we een wandeling door het dorp en rond half drie pikte Willy ons op bij de Safeway met al onze boodschappen. We reden naar de watersportzaak waar onze antifouling (had Willy in overleg met Paul besteld) al klaar stond. We reden terug naar Mystery bay waar we al onze boodschappen in de dinghy laden en afscheid namen van Willy. Terug aan boord was ik de rest van de middag bezig om alle spullen op te ruimen.

12 september 2018
MYSTERY BAY, MARROWSTONE ISLAND, PUGET SOUND, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 03.413 n 122 42.039 w)
Paul was vannacht aan het sniffen en snuiven, hij heeft ergens een verkoudheid opgedaan. Eigenlijk zouden we met Roger mee gaan naar Port Townsend maar dat hebben we afgezegd. In de loop van de ochtend liepen we nog wel even een klein ommetje naar Jo om haar een boek te geven en om daar te
douchen. Terug aan boord begon het zachtjes te regenen zodat we onderuit gingen met een boek.

11 september 2018
MYSTERY BAY, MARROWSTONE ISLAND, PUGET SOUND, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 03.413 n 122 42.039 w)
Om half tien gingen we naar Roger en Jo waar we met mijn ouders skypten. Daarna zaten we gezellig met Roger en Jo te praten en rond half twaalf kwam ook Willy en aten we gezamenlijk een lekkere lunch. Janet is naar haar vader dus die was er niet bij. Rond twee uur ging Paul met Willy mee om onze diesel jerrycans te vullen. Ik hielp Jo in de tuin met het harken van de gevallen bladeren en daarna maakten we een wandeling over het strand. Rond vier uur waren Paul en ik terug aan boord.

10 september 2018
MYSTERY BAY, MARROWSTONE ISLAND, PUGET SOUND, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 03.413 n 122 42.039 w)
Vanochtend hebben we wat huishoudelijke klusjes gedaan en aten we een vroege lunch. Daarna gingen we naar de kant en liepen naar het huis van Jo en Roger. Ze waren thuis en we werden uitgenodigd voor de koffie/thee. We bedankten hun voor de vrijkaartjes voor de Wooden boatshow en vertelden wat we allemaal gedaan hadden. Daarna maakten we een kleine wandeling naar hun werkplaats en hun groentetuin. Rond vier uur waren we terug aan boord en begon het net te regenen.

09 september 2018
MYSTERY BAY, MARROWSTONE ISLAND, PUGET SOUND, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 03.413 n 122 42.039 w)
Het waaide aardig en we lagen lagerwal maar ons anker hield goed toen we rond negen uur naar de kant gingen. De eerste lezing was "Do-it-yourself Diesel engine survey". Veel wist Paul al maar toch kregen we nog veel handige tips. Daarna liepen we nog even langs de kraampjes en kwamen in gesprek bij een kraampje dat informatie gaf over de orca's. Er zijn hier drie verschillende oca groepen. De zuidelijke en noordelijke orca's die hier het hele jaar rondzwemmen en de orca's die op doortocht zijn. De orca's die hier (Scheren Canada tot Puget sound tot aan California) eten voornamelijk vis (zalm). De orca's die op doortocht zijn eten voornamelijk zeehonden, haaien en andere grotere vissen. De orca's die hier in de regio verblijven hebben het zwaar en de families worden steeds kleiner. Dit heeft meerdere redenen o.a de zalmen worden minder (minder eten), de boten geven een hoop vervuiling in het water en er is een hoop lawaai van de grote tankers waardoor de sonar van de orca's minder goed functioneert.

Rond twaalf uur gingen we naar de lezing "Diesel engine Maintenance" waar we nog meer informatie over onze motor kregen. Als laatste gingen we naar "Outfitting for blue water cruising". Zij vertelde wat belangrijk was als je de zee op wilt o.a anker, ankerketting etc. Leuk om te horen dat hoe wij denken zij dit bevestigden. Inmiddels was het drie uur geworden en was de wind er niet minder op geworden. We gingen terug naar de Giebateau die lag te stampen op de korte golven. Het waaide ca. twintig tot dertig knopen en we lagen nog steeds lagerwal. Het anker ging op en alleen op fok zeilden we aan de wind Port Townsen Bay over en door de vaargeul naar Mystery Bay waar ons anker er na negen mijl inging. Inmiddels was het ook begonnen te regenen zodat we lekker vroeg te bed gingen met een film.

08 september 2018
PORT TOWNSEND, PUGET SOUND, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 06.834 n 122 45.202 w)
PORT TOWNSEND WOODEN BOATSHOW
De tweede dag van de Wooden boatshow. Het was zaterdag dus een stuk drukker dan gisteren. De eerste lezing die we bijwoonden was "Adventure cruising in SE Alaska". Grappig om van een ander te horen hoe het zeilen in de Panhandle van Alaska een groot avontuur kan zijn en hoe ze vertelde over de remote plekken en het mooie dierenleven.

De tweede lezing ging over "When good Fuel goes bad". Een hele interessante lezing waar we te horen kregen dat er in iedere liter diesel ook een beetje biodiesel zit vermengd. Dat biodiesel meer vocht aantrekt waardoor je sneller bacterie groei in de diesel krijgt (slush) . Hij had een mooi filter ontwikkeld (www.h2out.com) dat je tussen de tank en de ontluchting van de tank moet plaatsen waardoor er geen vochtige lucht meer via de opening in de tank kan komen. Wij denken erover er één aan te schaffen.

Daarna hadden we een lunchpauze en liepen we het terrein nog een keer over. Rond half drie begon de lezing "Do you copy? Radios's aboard" van Leslie en Philip (die we kennen uit Micronesia) een lezing over VHF en SSB aan boord. Als laatst gingen we naar de lezing "The latest in Ipad Navigation and Apps" een interessante lezing over de verschillende navigatie programma's en de laatste apps die er zijn ontwikkeld. Vreemd dat Isailer er alleen niet in voor kwam. Voor ons was er gelukkig niet veel nieuws. Inmiddels was het alweer vijf uur geworden en tijd om de boot weer op te zoeken. 

07 september 2018
PORT TOWNSEND, PUGET SOUND, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 06.834 n 122 45.202 w)
PORT TOWNSEND WOODEN BOATSHOW
Gisteren hebben we van Jo en Roger tickets gekregen om drie dagen lang gratis naar de Wooden boatshow te kunnen. We hadden het krantje meegenomen om te zien wat er allemaal te doen was. Er werden o.a verschillende lezingen gegeven en we hadden aangestreept welke we wilden bijwonen. Dus na vanochtend mijn oefeningen gedaan te hebben, te hebben ontbijt en koffie/chocomel in de kuip te hebben gedronken gingen we rond negen uur naar de kant. We liepen langs de kraampjes die gisteren nog niet open waren en ontmoetten hier JT (kennis uit Canada) die hier vrienden helpt.

Rond half elf gingen we naar de eerste lezing "Cool products no one knows about" te gaan. Daarna hadden we even pauze en liepen we nog een keer het terrein over en zagen o.a een pool waar de kinderen op houten peddle boords rond peddelden.

overzicht foto Boatshow...
De tweede lezing ging over "World fastest trade winds sailing canoes" die werd gehouden door Leslie en Philip die we nog kennen uit Micronesia. Zij vertelden over de verschillende typen kano's die ze tijdens hun zeilreis door de Pacific waren tegen gekomen.

Na deze lezing bleef Paul zitten om de volgende lezing "10 years around the world" bij te wonen terwijl ik naar "We, the Voyagers" een film van Polynesiers van de Solomon eilanden ging. De film ging over hoe ze vroeger traditionele kano's bouwden en hoe ze daar de Pacific mee over zeilden zonder enige navigatie-instrumenten behalve de sterren en het Universum. Deze kennis was bijna verloren gegaan maar gelukkig is die nu overgedragen aan de volgende generatie.

 kano waar ze vroeger de Pacific mee rond zeilden...
De laatste lezing waar we naar toe gingen was "Team sail, Like a girl". Ieder jaar is er een race van Port Townsend naar Ketchiken, Alaska. Iedereen mag meedoen aan deze race, zeilboten, peddle boords, kano's etc. maar er mag geen motor gebruikt worden. Dit jaar heeft een vrouwen team gewonnen ze hadden een snelle zeilboot en hadden achterop twee fietsframes geïnstalleerd. Dus als er geen wind was kwamen ze fietsend vooruit. Het was leuk om het verhaal van de acht vrouwen te horen. Het was daarna inmiddels vijf uur geworden en tijd om terug naar de boot te gaan om wat te eten en lekker onderuit te gaan met een boek.

06 september 2018
PORT TOWNSEND, PUGET SOUND, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 06.834 n 122 45.202 w)
Onder een mooie sterrenhemel en een kleine maan haalden we ons anker op en motorden we zuidwaarts door de San Juan Channel. Langzaam zagen we eerst de rode gloed van de zon en later kwam de zon achter de bergen van het vaste land tevoorschijn. Met een lichte bries en stroom mee zeilden we het laatste stuk door San Juan Channel de Strait of Juan de Fuca in. Helaas kregen we hier stroom en wind tegen en kwamen we niet erg vooruit. De weervoorspelling was dat we rond het middaguur goede wind zouden krijgen en dat we dan naar Port Townsend konden zeilen. Helaas was er rond het middaguur geen wind en motorden we maar met de stroom mee richting port Townsend.

Boei bij de aanloop van Port Townsend...
Op een gegeven moment kwam er een sleeper vlak voor ons langs. De eerste golf bleven we keurig boven maar de tweede die er kort op volgde doken we in en liep het water over de punt het dek over. Wat dom! We hadden het voorluik nog op een kier staan en dat realiseerde we ons toen we in de tweede golf doken. Ik rende naar voren maar het was al te laat een grote plas water lag al in ons bed. Snel dekbed en boven matrassen eruit gehaald en gespoeld met zoet water. Daarna hebben we het te drogen gelegd en gehangen en zo motorden we naar Port Townsend. Gelukkig was het zonnig en
droogden de spullen snel.

Rond drie uur toen we bijna bij Port Townsend waren kwam de beloofde wind en zeilden we het laatste stuk ruime wind de Puget Sound in. Na vierendertig mijl ging ons anker er in port Townsend in. Morgen begint hier de houten boot show waardoor het druk was met  ankerende boten in de baai. Eenmaal goed en wel op anker gingen we met de dinghy naar de kant en bezochten de boot show. Niet alles was nog open maar we konden de boten aan de steigers wel bekijken. Enkelen hadden we al gezien in Deer Harbor. We kwamen Jo en Roger tegen (vrienden van Janet en Willy die we al meerdere malen ontmoet hebben). Terwijl we even gezellig zaten te praten kregen we twee gratis tickets voor de boot-show zodat we ons hier drie dagen kunnen vermaken. Rond zes uur waren we terug aan boord en aten we wat in de kuip. Er kwamen steeds meer boten voor anker zodat Paul goed oplette of ze niet te dichtbij kwamen liggen.

05 september 2018
FRIDAY HARBOR, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 32.591 n 123 00.846 w)
Om kwart voor vijf haalden we in het donker ons anker op. Boven ons schenen de heldere sterren en een kleine maan die weerspiegelde op het water. We motor/zeilden de baai uit. In President Channel hadden we stroom mee en kwam er een bries zodat we vol tuig ruime wind verder konden zeilen door de San Juan channel terug naar Friday Harbor bij San Juan eiland. Onderwijl hadden we een prachtige zonsopkomst en scheen de zon volop. Het was een mooie zeiltocht en rond kwart voor negen ging ons anker er na zeventien mijl in de baai in.

Verderop in de baai zagen we dat een zeilboot half gezonken was. Paul riep de havenmeester op om dit te vertellen. Ze waren al op de hoogte en probeerden de eigenaar van de boot te pakken te krijgen. Toen we even later in ons dinghy stapten om naar de kant te gaan zagen we dat de zeilboot al een stuk dieper onder water lag. Aangekomen in de Marina ging Paul naar het havenkantoor om dit te vertellen maar er werd verder geen actie ondernomen. We liepen naar de bibliotheek waar we met mijn ouders spraken en verder nog wat internetten. Toen we rond het middag terug aan boord kwamen, zagen we dat de zeilboot geheel gezonken was en dat alleen de masten nog boven water staken. In de middag kwam er een boot de baai in met oliespill-kussen die ze om de boot legden.

Rond vijf uur gingen we naar de Friday Harbor yachtclub waar we hadden afgesproken met Jim en Sue. Zij zijn de oprichters van Sailmail en wonen in Friday Harbor. Omdat we al twaalf jaar lid zijn van Sailmail (programma om e-mails en weerkaarten binnenhalen via de SSB) was het leuk elkaar te ontmoetten. Toen zij jaren geleden rond de wereld zeilden hebben ze het Sailmail programma geschreven en radio amateurs benaderd zodat ze hun stations konden gebruiken. Zo is Sailmail ontstaan en werkt het nog steeds wereldwijd! Ze hebben hun zeilboot nog steeds en zeilen in de wateren van Amerika en Canada. Er was genoeg om over te praten en het werd een gezellige avond met lekker eten. Rond negen uur waren we terug aan boord.

04 september 2018
ECHO BAY, SUCIA ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 45.727 n 122 54.396 w)
Er was eigenlijk geen wind voorspelt voor vandaag maar toen we vanochtend koffie in de kuip dronken scheen de zon en woei er een lekkere bries. Eigenlijk wilden we vandaag de houten boot show bekijken maar gisteren hadden we de meeste houten schepen al aan de steigers zien liggen.

Vandaag rond half elf kwam de vloot van houten boten los voor een wedstrijd. We zagen verschillende boten zeilen toen ook wij ons anker ophaalden om een stuk te gaan zeilen. Ook Janet en Willy waren hun anker aan het ophalen want we hadden afgesproken om samen naar Echo bay bij Sucia eiland te zeilen. Met vol tuig kruisten we verder noordwaarts door San Juan channel en later door Discovery channel tussen Orcas en Waldron eiland naar Echo bay bij Sucia eiland. Het was een heerlijke zeiltocht en onderweg namen we foto's van elkaar! Rond drie uur ging ons anker er na zeventien mijl in. Even onderuit met een boek. Rond zes uur kwamen Willy en Janet bij ons eten en werd het een gezellige avond.

03 september 2018
DEER HARBOR, ORCAS ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 37.065 n 123 00.114 w)
Om kwart over zeven motorden we met de laatste stroom mee door San Juan channel en daarna tussen de Wasp eilanden door naar Deep harbor bij Orcas eiland. De zon scheen maar er was helaas geen wind. Ondertussen dronken we koffie in de kuip en genoten van de rotsachtige kusten en de groene vegetatie die erop groeit. Even zagen we kleine dolfijnen zwemmen. Even later kwamen ook Janet en Willy met hun Heron zij waren wat later vertrokken en hadden een lichte bries zodat ze konden zeilen.

Morgen is hier een houtenbotenshow en vandaag zagen we verschillende houten boten binnenkomen. Rond lunchtijd kwamen Willy en Janet aan boord en aten we gezamenlijk een lunch. Daarna gingen we naar de kant voor een wandeling. Helaas werd het een wandeling over de verharde weg want de parken zijn te ver weg van deze baai. Terug van de wandeling bekeken we de houten boten die al in de Marina lagen. Rond vier uur waren we terug aan boord en las ik verder in mijn boek en Paul de krant.

02 september 2018
PARKS BAY, SHAW ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 33.633 n 122 58.624 w)
Net na de koffie kwam Janet mij ophalen om samen te gaan wandelen. Ik stapte bij haar in de dinghy en samen roeiden we naar de kant. Janet en ik wandelden eerst over de verharde weg om de baai heen naar de spit aan de overkant waar een klein park is. We wandelden op onze blote voeten door het droge gras naar het grindstrand. Onderwijl kletsen we over allerlei dingen waar je het met mannen niet snel over hebt. Het bleek dat we meer gemeen hadden dan ik dacht wat de wandeling nog mooier maakte.

 Paul was eerst even naar de bibliotheek gegaan om wat te internetten en daarna was hij naar Willy gegaan om gezellig te praten. Toen wij terug kwamen hebben we bij ons aan boord met zijn vieren een lunch gegeten. Janet had een heerlijk brood gebakken wat we aten. Terwijl we zaten te lunchen kwam de wind langzaam op en besloten we naar een andere baai te zeilen. De ankers gingen op en Paul en ik zeilden halve wind alleen op voorzeil de baai uit en noordwaarts door San Juan channel langs Shaw eiland naar Parks bay waar ons anker er na zes mijl weer inging. Willy en Janet hadden alle zeilen gehesen dus die lagen al lang in de baai.

Het was een zonnige dag geweest maar de zon is niet zo sterk meer en de wind was fris zodat we lange broeken en sweater aan hadden. Eenmaal op anker maakte ik het avondeten klaar en las ik nog wat in mijn boek.

01 september 2018
FISHERMAN BAY, LOPEZ ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 30.825 n 122 55.030 w)
Rond half elf motorden we met de dinghy eerst even naar Heron de boot van Janet en Willy om daarna verder te gaan naar de Marina van de resort. Daarvandaan liepen we richting het dorpje waar ik stopte bij de Dump en Paul verder liep naar de bibliotheek. Even later kwamen ook Willy en Janet bij de Dump. Nadat we alles bekeken hadden liepen we naar de bibliotheek waar we Paul op pikten.

Vervolgens liepen we samen naar het Lopez het kleine dorpje waar de "farmers market" gehouden werd. Er stonden allemaal kraampjes met spullen die mensen hier maken (handwerk en brood) of kweken (groente en fruit). Na de farmers markt gingen Janet en Willy terug naar hun boot en liepen wij nog verder door het dorpje. Een leuk klein dorpje met verschillende kerken, een klein museum, een glasblazerij, supermarkt en verschillende kleine winkeltjes en restaurants. Op de terugweg stopten we nog even bij de bibliotheek waar Paul nog wat ging internetten en ik verder in mijn boek lezen. Rond vier uur waren we terug aan boord en even later kwamen Willy en Janet langs. Het werd een gezellige middag/avond en voor het avondeten had ik nasi gemaakt.

31 augustus 2018
FISHERMAN BAY, LOPEZ ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 30.825 n 122 55.030 w)
Na mijn ritueel van voeten in het zoute water en de yoga oefeningen dronken we koffie/chocomel in de kuip. De zon was nog niet door de bewolking heen gebrand en er stond een lichte bries zodat we besloten naar de kant te gaan voor een wandeling door het plaatsje van Friday Habor. Nu liepen we de andere kant op dan gisteren. Eerst over de verharde weg de heuvel op en terug langs het water.

Toen we terug kamen bij de boot zagen we dat het anker van de boot voor ons had gekrabd en dat de boot nu dichtbij ons lag. We keken of we geen schade hadden en dit hadden we gelukkig niet. Snel ging ons anker op en zeilden we San Juan channel over naar Lopez eiland. De zon was inmiddels doorgekomen en er stond nu een lekkere bries zodat we alleen op voorzeil zeilden.

Bij de ingang van Fisherman bay aangekomen moesten we door een geul. Het was bijna laagwater en op de kaart stond dat het ca 2.4 meter water kon staan bij laag/laag water. We motorden er langzaam doorheen en hebben niet minder dan 2.8 meter diepte gezien.

Eenmaal voor anker gingen we met de dinghy naar de dinghy-dock van het resort aan de kant en maakten een wandeling naar de watersportzaak. Toen we eruit kwamen zagen we dat Janet en Willy ook in de baai lagen en dat ze naar de kant kwamen. We liepen naar de dingy-dock en het werd een gezellig weerzien. Samen liepen we naar de Dumpstore waar gratis spullen en kleding lagen. Hier vond ik voor mezelf een mooi paar Tevla sandalen. Daarna liepen we naar de bibliotheek waar Paul internetten en ik bezig ging met het lezen van een boek. Rond zes uur liepen we samen terug naar de dinghy-dock.

Inmiddels waaide het aardig, ca. twintig knopen en zagen we dat we eigenlijk in het vaarwater van de watervliegtuigen lagen. Ons anker ging op en we motorden iets verder de baai in om daar ons anker erin te gooien. De hele nacht heeft het nog aardig gewaaid.

30 augustus 2018
FRIDAY HARBOR, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 32.536 n 123 00.919 w)
Om kwart over vijf ging ons anker op en motorden we met de stroom mee door Mosquito Pass terug naar Roche Harbor en verder door Spieden Channel. Onderwijl dat we hier motorden zagen we het licht worden maar bleef de zon achter de wolken verscholen. Eenmaal in Spieden Channel kregen we wind en konden we vol tuig verder kruisen. Na Spieden Channel sloegen we San Juan Channel
in naar Friday Harbor. Ook hier moesten we kruisen en werd het langzaam mistig. Gelukkig hebben we de radar en de AIS radar zodat we de boten om ons heen goed konden zien. Op een gegeven moment kwam de ferry minder dan een halve mijl vlak voor ons langs zonder dat we hem zagen behalve dan op de AIS.

Rond kwart over negen en na zestien mijl ging ons anker er in Friday Harbor bij San Juan eiland in. Terwijl we koffie/chocomel in de kuip dronken brandde de zon langzaam door de bewolking en de mist heen en konden we de eilanden en de boten weer zien.

Na een vroege lunch gingen we naar de kant waar we wat rondwandelden en in de bibliotheek internetten. Hier heb ik nog extra informatie over reiki gevonden terwijl Paul lekker op internet aan het snuffelen was. Rond drie uur liepen we door het dorpje naar de supermarkt waar we nog wat verse groentes en een gegrilde kip kochten. Aan boord aten we de gegrilde kip in de kuip en zaten ondertussen te kijken naar de boten om ons heen.

29 augustus 2018
GARRISON BAY, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 35.179 n 123 09.366 w)
Het regende vanochtend dus tijd voor wat klusjes. Na het ontbijt maakten we de achterhut half leeg zodat Paul door een luik achter de achterhut naar de Webasto (kachel) kon kruipen. De laatste keer dat we de Webasto gebruikten sloegen de zekeringen eruit. Het bleek dat de ventilator vast liep en nadat Paul deze los had gekregen en ingespoten met WD40 liep deze weer soepel. We hebben de Webasto nog een tijd laten draaien om er zeker van te zijn dat hij het ook goed bleef doen.

Ondertussen kon ik makkelijk bij onze voorraadeten en heb een nieuwe lijst gemaakt van wat we hebben en wat we in Amerika moeten kopen voor volgend jaar Alaska. Nadat we beiden klaar waren met al onze klusjes hebben we de spullen weer teruggezet en was het tijd voor de lunch. Inmiddels was het droog geworden en was de zon tevoorschijn gekomen al bleef het wel wat fris.

Na de lunch zijn we naar de kant gegaan om het museum van het Engelse kamp te bekijken. Dit was vorige keer in mei nog gesloten. In het museum zagen we de film over de "Pig war" die in 1859 begon en twaalf jaar duurde. Canada was toen van de Engelsen en de grens tussen Amerika en Canada was toen nog niet getrokken. San Juan werden zowel door de Engelsen als de Amerikanen bewoond en geclaimd. Toen een Amerikaan een Engels varken doodschoot in zijn eigen tuin liepen de gemoederen zo hoog op dat de regeringen moesten ingrijpen. Uiteindelijk was het de Duitse keizer Wilhelm I die de grens trok tussen Amerika en Canada en zo werd San Juan eiland uiteindelijk Amerikaans grondgebied.
het Engelse kamp...
Na het museum bekeken te hebben maakten we nog een wandeling door het bos. Rond vier uur waren we terug aan boord waar ik nog een half uur met mijn voeten in het water ben gaan zitten. Het water wordt langzamerhand wel steeds kouder. Rond vijf uur was het tijd voor het nieuws op de televisie en daarna aten we ons eten in de kuip. Boven ons weefden verschillende eagles en vloog een groep meeuwen en verschillende aalscholvers op zoek naar eten. 

28 augustus 2018
GARRISON BAY, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 35.179 n 123 09.366 w)
Na het ontbijt hingen we nog een extra zonnepaneel aan de zeereling. Nu het minder zonnig wordt en de dagen langzaam korter worden, kunnen we nog een extra zonnepaneel gebruiken. Na ophanging ging Paul verder met de bedrading en roeide ik naar de haven om het beddengoed te wassen. Vandaag was het droog en zonnig en kon het goed drogen.

Nadat we klaar waren met de klusjes liepen we nog even door de haven van Rocher Habor. Er is hier een kleine supermarkt en andere winkeltjes, een hotel, een kerkje en een Marina. Vorige keer dat we hier waren was in mei 2016. Toen hebben we hier een mooie wandeling gemaakt.

Rond elf uur ging ons anker op en motorden we door de Mosquito Pass naar Garrison Bay even verderop. Het was druk met boten zodat we achter elkaar aan motorden. Gelukkig kozen de meeste boten om verder te varen. Na een lunch in de kuip keken we hoe ook andere boten de baai in kwamen en hoe het steeds drukker werd. Aan de kant is het English Camp. Dat is overgebleven van de "Pig war" die hier lang geleden is geweest (het verhaal staat geschreven in mei 2016 van mijn blog)
Aan het eind van de middag maakten we nog een wandeling aan de kant en daarna keken we het nieuws op de televisie.

27 augustus 2018
ROCHE HARBOR, DAN JUAN ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 36.689 n 123 09.612 w)
Om kwart over zeven ging ons anker op en zeilden we vol tuig ruime wind de Boundary pass over naar Amerika. We verlieten hierbij de Gulf islands in Canada en zeilden langs verschillende eilanden van de San Juan eilanden groep in Amerika.

De zon kwam tevoorschijn en het werd weer een mooie zonnige dag zonder rook zodat we de omliggende eilanden goed konden zien. Onder het zeilen deed ik mijn Yoga oefeningen, dronken we koffie/chocomel in de kuip en genoten we weer van de natuur om ons heen. Rond elf uur kwamen we aan in Roche harbor waar we in klaarden. Het was even spannend omdat we een email van de custom hadden gekregen maar alles verliep soepel. De ambtenaar kon in zijn computer zien dat Paul in juni in Canada was aangekomen en ik in juli. Omdat we in Nederland waren geweest kregen we weer een half jaar voor Amerika. We mogen dus tot februari blijven.

Rond twaalf uur lagen we voor anker in Roche harbor en aten we onze lunch in de kuip. Paul deed wat klusjes terwijl ik bezig ben om Reiki te leren. Om vijf uur keken we het nieuws van Canada dat we hier gelukkig nog kunnen ontvangen.

26 augustus 2018
BEDWELL HARBOR, PENDER ISLAND, GULF ISLANDS, BRITISH COLUMBIA/CANADA (48 44.551 n 123 14.168 w)
Om half zes werd het net een beetje licht toen we ons los maakten van de mooring. Het was anderhalf uur na doodtij en er stond nog niet zoveel stroom in de Porlier passage toen we er doorheen motorden. Aangekomen in de Tricomali channel hesen we de zeilen en kruisten we met ca. tien knopen wind verder zuidwaarts tussen Saltspring eiland en Galiano eiland. In het begin regende het een beetje maar al snel werd het droog maar bewolkt met ca. dertien graden zodat we een trui en lange broeken aanhadden. Met de stroom mee maakten we mooie slagen tot we in Swanson channel aankwamen hier kregen we de stroom tegen en werd de wind minder zodat we niet zulke mooie slagen meer maakten.

Rond vier uur ging ons anker erin Bedwell harbor bij Pender eiland in. Morgen gaan we Canada verlaten en zeilen we naar Amerika waar we hopelijk een tijdje in de Puget sound kunnen doorbrengen.  

25 augustus 2018
VERNACI COVE, VALDEZ ISLAND, GULF ISLANDS, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 01.060 n 123 35.652 w)
Vannacht is het begonnen met regenen en dit bleef doorgaan tot ca. elf uur vanochtend. Daarom bleven we wat langer in bed liggen totdat er rond negen uur door JT werd geroepen. We dronken koffie/chocomel in de kuip en toen het droog werd gingen we naar de kant waar ik de vuile kleren met de hand waste.

Na de lunch maakten we een wandeling over het eiland. Op de heenweg liepen we over een bospad door het bos en langs een mooie zandstenen rotsachtige kust waar hier en daar huizen langs staan. We hoorden van een bewoner dat er in het huis verderop Nederlanders op bezoek waren. We liepen verder en bij het huis aangekomen zagen we niemand zodat we onze wandeling voort zetten. We kwamen nog andere bewoners tegen waar we een praatje mee maakten. Op de terugweg liepen we weer langs het huis en nu waren de bewoners er wel en waren er inderdaad Nederlanders op bezoek. We kwamen aan de praat en even later zaten we gezellig binnen thee te drinken. Wij vertelden over onze reis en zij over hoe ze hier kwamen. Het werd een gezellige middag en rond vijf uur namen we afscheid en liepen nu via een andere weg, meer door het binnenland van Valdez, terug naar de boot. Het was inmiddels zes uur geworden zodat we afscheid namen van JT en terug naar de boot gingen. 

24 augustus 2018
VERNACI COVE, VALDEZ ISLAND, GULF ISLANDS, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 01.060 n 123 35.652 w)
Bij zijn ontbijt op bed kreeg Paul voor zijn verjaardag twee pakjes, een ontbijtkoek en een een boek over walvissen. Rond negen uur kwam Simon op de koffie en hij had twee grote muffins van de bakker meegenomen. Deze deelden we in drieën en zo hadden we ook wat lekkers bij de koffie. Tijdens de koffie belde Simon Lynn zijn vriendin die we ook in Shoal bay hebben ontmoet. Het was gezellig haar ook even te spreken. Nadat Simon de boot ook gezien had reden we met zijn drieën naar de bakker waar Paul van Simon nog drie vers gebakken broden kreeg voor zijn verjaardag. De bakker was nog bezig om de broden uit de houtoven te halen. Hij vertelde dat hij eerst kok is geweest maar dat hij graag op Garbriola eiland wilde wonen en dat hij zo op het idee kwam is gekomen om biologische broden in een grote houtoven te bakken. Daarna zette Simon ons af bij de marina en was het tijd om afscheid te nemen.

Ons anker ging op en alleen op voorzeil zeilden we langzaam verder zuidwaarts langs de kust van Gabriola en Valez eiland. De rook is gelukkig weggetrokken en we zagen de eilanden goed ook zagen we Vancouver city aan de andere kant van de Strait of Georgia. Rond vier uur motor/zeilden we Porlier passage in aan de zuidkant van Valdez eiland en schoten gelijk Vernaci cove in waar we de mooring oppikten.

Even later kwam ook JT de cove in motoren en kwam naast ons liggen. Het werd een gezellig weerzien. JT is hier nu care taker op een cottage hier aan de kant. Nadat we eerst bij ons gegeten hadden gingen we naar de kant waar we een wandeling maakten naar de kliffen vanwaar we uitzicht hadden over de cove en Porlier passage. Daarna bekeken we de cottage en vlak voor het donker werd waren we terug aan boord en kwam de volle maan tevoorschijn. We dronken nog een drankje in de kuip met zicht op de volle maan die over de Porlier passage schitterde.

23 augustus 2018
SILVA BAY, GABRIOLA ISLAND, GULF ISLANDS, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 09.175 n 123 41.753 w)
Vannacht heeft het aardig gewaaid waardoor de rook aardig weggetrokken is zodat we de zon en de wolken weer zagen.

Na een uur met mijn voeten in het zeewater te hebben gezeten en daarna mijn yoga oefeningen te hebben gedaan was het tijd voor koffie/chocomel in de kuip. Terwijl we zo zaten hoorden we een harde knal en zagen we een grote vijftigvoet zeilboot op de rotsen lopen. Gelukkig kwam hij er ook weer met eigen kracht af. Hopelijk heeft die niet al te veel schade.

Rond negen uur gingen we met de dinghy naar de dinghy dock vanwaar we een wandeling maakten naar de andere Marina in de baai. Het was een korte wandeling zodat we besloten om verder te wandelen naar een andere Marina even verderop. Hier zagen we Simon (man die we ontmoet hebben bij het muziekfestival in Shoal bay) bij zijn boot. We kregen een rondleiding op zijn boot die hij zelf gebouwd heeft, wat een prachtige boot! Het was een gezellig weerzien zodat we naar zijn huis gingen waar we een lunch aten en nog verder praatten. Rond drie uur bracht hij ons naar de Marina en spraken we af dat hij morgen bij ons op de koffie komt. De rest van de middag zaten we rustig in de kuip en om vijf uur was het weer tijd voor het nieuws op de televisie. 

22 augustus 2018
SILVA BAY, GABRIOLA ISLAND, GULF ISLANDS, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 09.175 n 123 41.753 w)
Rond half acht motorden we Anderson bay uit. Eenmaal uit de baai kregen we een lichte bries die gelijdelijk toenam. Voltuig zeilden we ruime wind verder door de Strait of Georgia zuidwaarts. Er was nog steeds veel rook in de lucht zodat het net leek of we in de dichte mist zeilden. Er was geen land te zien en alleen de boten dichtbij zagen we varen. Ondertussen luisterden we naar de Radio, deed ik mijn yoga oefeningen en lazen we wat.

Rond half twee zeilden we langs de kust van Gabriola eiland waarvan we eerst alleen wat contouren konden zien. Toen we Silva bay van heel dichtbij naderden konden we eindelijk het eiland en de baai goed zien. We moesten langs een oost-kardinaal om in Silva bay te komen. Naast ons voer een motorboot die de kardinaal van de verkeerde kant wilde passeren. Paul riep hem op over de marifoon en gelukkig draaide hij net op tijd weg en bedankte hij Paul. De rest van de middag zaten we in de kuip en keken naar boten en mensen.

21 augustus 2018
ANDERSON BAY, TEXADA ISLAND, SUNSHINE COAST, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 37.481 n 124 01.622 w)
Ook vandaag was er geen wind zodat we bleven liggen (in de rook). Nadat we wat hadden uitgeslapen dronken we koffie in de kuip en zagen we een familie rivierotters langs de rotswand zwemmen op zoek naar mossels en zeesterren. Na de lunch maakten we de dinghy een tochtje langs de rotswanden waar we verschillend paarse zeesterren zagen en twee moeder zeehonden met een jong op de rosten.

zeehond met jong op de rotsen...
Terug aan boord ging ik zwemmen en daarna dronken we een drankje in de kuip. Er kwamen verschillende andere zeilboten de baai in. We waren genoodzaakt om een lijn naar de kant uit te brengen zodat iedereen rustig kon liggen.

20 augustus 2018
ANDERSON BAY, TEXADA ISLAND, SUNSHINE COAST, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 37.481 n 124 01.622 w)
Toen we vanochtend naar buiten keken waren de toppen van de heuvels in de rook gehuld en daarboven zagen we een rode zon schijnen. Tijd om het anker op te halen en verder te gaan. Helaas was er haast geen wind en dobber/zeilden we alleen op fok de Malaspina straat over naar Anderson bay bij Texada eiland.

Het leek wel of we in de mist zeilden maar helaas was dit allemaal rook van de ca. zeshonderd bosbranden die door heel BC branden. Zuidelijker van ons is de rook nog erger. Er is ook vandaag weer een rookalarm afgegeven in deze gebieden. We moeten binnenkort naar Amerika maar we wachten nog even om zuidelijker te gaan in de hoop dat er meer wind of regen komt waardoor de rook vermindert of weggaat. Het was verder een rustige dag, we luisterden naar de radio, lazen een boek en hingen achter de boot voor wat verkoeling.

19 augustus 2018
WELBOURN COVE, PENDER HARBOR, SUNSHINE COAST, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 37.481 n 124 01.622 w)
Rond half tien gingen we naar de kant en liepen naar de Community kerk. Deze bleek gesloten en toen we daar even stonden te wachten kwam de dominee aanrijden. Hij vertelde dat er een gezamenlijke dienst was met de andere kerk en dat deze werd gehouden op de boerderij van de familie Malcolm en dat we wel met hem mee konden rijden. Daar aangekomen zagen we oude bekenden. Don en Leila waren er niet maar dat wisten we al. De dienst was kort en daarna begon de gezamenlijke lunch waarbij iedereen wat meegenomen had. Het werd een gezellige lunch en rond drie uur waren we terug aan boord.

Inmiddels was de rook in de lucht flink toegenomen en zagen we een dikke wolk over de heuvels met daarboven een knal rode zon.

avondzon in de smog/rook...
18 augustus 2018
WELBOURN COVE, PENDER HARBOR, SUNSHINE COAST, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 37.481 n 124 01.622 w)
Vanochtend motorden we rond half negen naar de overkant van Pender harbor waar het Garden bay marine park gelegen is. Er is daar een rond wandeling door het bos maar die hadden we binnen tien minuten gewandeld. We liepen verder over de weg naar één van de meren en zagen op een bord dat er hier een rond wandeling van ca. zes kilometer was langs verschillende meren. De wandeling was helaas wel over de verharde weg maar het was op zich een leuke wandeling al moesten we wel opletten voor auto's.

Op een bepaald moment stopte er een auto om te vertellen dat hij net een zwarte beer had zien lopen over de weg. Gelukkig waren we daar net voorbij! Op de borden stond ook dat er schildpadden in het water zwommen maar toen we dit aan een bewoner vroegen bleek dat ze al in geen twee jaar de schildpadden meer had gezien.

Rond elf uur waren we terug bij de boot en motorden nog even naar het dorpje aan deze kant. Hier liepen we even naar de bibliotheek en naar de supermarkt. Onze magen begonnen te knorren dus snel naar de boot waar ik een lunch klaar maakte. Daarna ging Paul water halen om de watertank weer bij te vullen en deed ik wat huishoudelijke klusjes. Rond vier uur was het borreltijd, het is zaterdag!

17 augustus 2018
WELBOURN COVE, PENDER HARBOR, SUNSHINE COAST, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 37.481 n 124 01.622 w)
Terwijl ik rond zeven uur achterop zat met mijn voeten in het water kwam er een lichte bries vanuit het noorden opzetten. Paul haalde het anker op en zo zeilden we rustig op fok langs de Sunshine coast door de Malaspina straat verder zuidwaarts. Na enkele uren hield de wind het voor gezien en begon het voorzeil te klapperen. We rolde de fok in en dobberden rustig verder met het tij mee. Beter op open water met een beetje wind dan op een ankerplek zonder wind. Ondertussen luisterden we naar de radio waar het o.a ging over de bosbranden hier in BC en dat het vooruitzicht met de klimaat verandering er niet beter op wordt. Vorig jaar waren er al vele bosbranden dit jaar is het nog erger en ze gaan ervan uit dat het de komende jaren er niet beter op wordt en dat het droger en warmer gaat worden in de zomers. Wij zagen vanaf de boot de waas van rook boven de bergen van zowel Vancouver eiland als van het vaste land die langzaam onze kant op werd geblazen.

Rond half twee kwam er weer een beetje wind en ging de fok weer uit. Zo zeilden we rustig verder naar Pender harbor waar ons anker er rond kwart voor zes en na zeventien mijl in Welbourn cove inging. De zon scheen nog volop en verdween pas rond half negen achter de heuvels. Tien uur over zeventien mijl hihi....

16 augustus 2018
BREW BAY, SUNSHINE COAST, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 46.202 n 124 22.899 w)
Om kwart voor acht was het nog niet te warm en liepen we door het dorp naar het beging van de Willingdon Beach trail. In het park liepen we langs prachtige houten beelden die uit één stuk hout gehakt zijn. De Willingdon Beach trail is mooie wandeling langs de kust en door het bos waar langs het pad oude houthakkers machines staan die ze hier vroeger gebruikten.

de houten beelden...


Daarna sloegen we de Cut Connector trail in om vervolgens via de McFall Creek trail door de heuvels terug te wandelen. Na twee uur waren we terug bij de dinghy. We haalden water en motorden naar de Giebateau. Hier dronken we koffie/chocomel in de kuip en deed ik de was. Rond elf uur kwam er een lichte bries en zeilden we alleen op fok ruime wind zuidwaarts door de Malaspina straat tussen de Sunshine coast en texada eiland. Rond half vier hield de wind het weer voor gezien en ging ons anker er even later In Brew bay bij de Sunshine coast in. Het was warm dus ging ik nog even lekker zwemmen voor ik aan het avondeten begon.

15 augustus 2018
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 50.445 n 124 32.013 w)
Met een noordenwind die de baai in blies hadden we een hobbelige nacht maar gelukkig hield het anker goed en hebben we goed geslapen. Rond kwart voor zeven ging ons anker op en zeilden we alleen op fok de oosthoek van Savary eiland om en langs de Sunshine coast verder zuidwaarts. Onderweg zagen we twee walvissen langs de kust zwemmen, waarschijnlijk zijn dat Minke walvissen. We douchten in de kuip en daarna knipte Paul mijn haar.

Waar wij zeilden was het aardig helder maar boven het vaste land en Vancouver eiland zagen we de smog/rook hangen. De zon scheen alweer volop en het werd een warme dag. De wind nam af zodat we ook het grootzeil hesen en we rustig ruime wind naar Powell River zeilden. Rond kwart over elf ging ons anker erin en motorden we met de dinghy de haven in vanwaar we naar het centrum boven op de heuvel liepen. Als eerst gingen we naar Canadian tyre waar we wat boot spullen kochten daarna gingen we naar Walmarkt en Save on food om wat verse groentes, fruit en vlees te kopen.

Op de terugweg kregen we een lift van een inwoner zodat we rond één weer terug aan boord waren waar we onze lunch aten. Het was warm en geen wind zodat ik ging zwemmen. Daarna zaten we heerlijk in de schaduw in de kuip wachtend op wind die niet kwam. Rond vijf uur keken we nieuws op de televisie en zagen we hoe de rook van achter de Rocky Mountains via de Fraser Vallei deze kant op wordt geblazen en van de andere kant vanaf Vancouver eiland. Op een aantal plaatsen is een rook alarm afgegeven en worden mensen aangeraden binnen te blijven waaronder Vancouver city. Ook is er nu een grote water restrictie aangekondigd.

14 augustus 2018
KEEFER BAY, SAVARY ISLAND, SUNSHINE COAST, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 56.789 n 124 46.993 w)
De zon kwam rood achter de heuvel van Refuge cove vandaan. Nog steeds is er veel smog/rook in de lucht. Op de radio hoorden we dat er ca. zeshonderd branden in Britisch Colombia en Alberta zijn waarvan een paar op Vancouver eiland.

Rond tien uur gingen we naar de kant. We zijn hier al meerdere malen in de winter geweest maar dan zijn de winkeltjes dicht. Nu keken we even bij de supermarkt en een souvenirwinkeltje. We zagen dat er een lichte bries kwam en dus gingen we terug naar de boot waar we ons anker ophaalden en de zeilen hesen. Heel rustig dobber/zeilden we rustig zuidwaarts. Op een gegeven moment was er te weinig wind en nam de stroom ons mee terug. Geen probleem we hebben de tijd! Even later kwam de bries weer opzetten en kruisten we de goede kant weer op. Om ons heen was het druk met pleziervaart maar we verbazen ons erover hoe weinig zeilboten echt zeilen. De meeste motoren van het ene punt naar het ander punt. Toen we rond drie uur nog rustig aan het zeilen waren was het rustig op het water, bijna geen boot meer te bekennen. Rond zes uur ging ons anker er na achttien mijl, in Keefer bay bij Savara eiland in. We aten ons avondeten in de kuip en keken ondertussen naar de huizen en de mensen op de kant.

13 augustus 2018
REFUGE COVE, WEST REDONDA, DESOLATION ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 07.454 n 124 50.428 w)
Na de dagelijkse oefeningen en koffie/chocomel in de kuip ging ons anker op en zeilden we rustig Shoal bay uit en verder door Codero channel waar we even een paar dolfijnen rond de boot hadden zwemmen. Vele boten verlieten ook Shoal bay vandaag en motorden snel zuidwaarts om met doodtij door de rapids te varen. Toen wij rond één uur door Devils hole gingen hadden we enkele knopen stroom mee. Eenmaal in Gillard pass hadden we vijf knopen stroom mee en zagen we vele bald eagles in de boom zitten, te loeren naar het water in de hoop een vis te vangen. Als laatst gingen we door de Yucult Rapids hadden we ca. acht knopen stroom mee hadden. Hier gingen we lekker snel doorheen. Wel hadden we hier te maken met eddies en ging de Giebateau enkele malen dwars met de stroom mee.

Vervolgens kwamen we in Calm channel, en Lewis channel waar we rustig ruime wind verder zeilden naar Refuge cove bij West Redonda eiland. Eenmaal door de rapids kwamen we in de smog terecht. Er zijn meerdere bosbranden op Vancouver eiland en daar hebben we nu de smog van. De zon had een rode gloed en de eilanden rondom ons konden we zien maar de eilanden daarachter en het vaste land niet vanwege die smog. Onderwijl dat we rustig verder zeilden bouwden we ook het zonnepaneel boven de radar dome. Nog een hele klus maar aan het eind van de dag zat deze goed en was hij aangesloten. Rond zeven uur en na 32 mijl kwamen we aan in Refuge cove. Heerlijk even genieten met een glaasje wijn/cola in de kuip.

zonnepaneel gemonteerd...

12 augustus 2018
SHOAL BAY, EAST THORLOW ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 27.540 n 125 22.049 w)
Het was droog maar bewolkt en iets fris (dertien graden). Veel van de boten verlieten de baai maar omdat er geen wind was besloten Paul en ik te blijven. Een mooie dag om een klusje te doen. We trokken de elektradraden voor een zonnepaneel dat we bovenop de radar dome willen gaan installeren. We begonnen de draden vanaf de accu naar achteren door te trekken met behulp van een lange zeil lat. Daarna ging Paul de bakskist in en trok ik een ontstopping draad van boven de radarpaal naar beneden waar Paul deze kon pakken. Daarna trokken we één voor één de elektra draden door de radar paal omhoog en maakte Paul de connecties eraan vast.

Inmiddels was het lunchtijd geworden en aten we dit in de kuip. Daarna gingen we naar de kant waar de groep uit Comox speelde. Het was weer gezellige Ierse en Engelse muziek waarvan enkele liedjes ook werd meegezongen. Ondertussen spraken we ook weer bekenden. Rond zes uur gingen we naar de boot waar we wat aten en een film keken.

11 augustus 2018
SHOAL BAY, EAST THORLOW ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 27.540 n 125 22.049 w)
De hele dag was het bewolkt en regende het. Goed voor de watertanks en de emmers maar jammer voor het muziekfestival!

Na de lunch gingen we naar de kant waar de muzikanten in de bar begonnen te spelen. Eerst was er een groep uit Comox (Vancouver eiland) die Ierse en Engelse muziek speelde. Daarna kwam er een groep uit Saltspring eiland die meer country muziek speelde. Als laatst waren de 'boot' mensen aan de beurt. Die hadden vanochtend een paar nummers geoefend en speelden en zongen nu leuke popmuziek waarbij wij konden meezingen. Rond negen uur was het afgelopen en hadden we een leuke tijd gehad. 

10 augustus 2018
SHOAL BAY, EAST THORLOW ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 27.540 n 125 22.049 w)
Vanochtend bij het binnen halen van de e-mails lazen we een email van de CBP (Custom Border Protection) waarin stond dat Paul nog enkele dagen had in Amerika voor zijn negentig dagen om waren. We gingen naar de website en zagen dat Paul inderdaad op 22 mei het land was binnen gekomen maar niet dat hij op 2 juni bij Ketchiken was uitgeklaard en het land had verlaten. Bij de bar legden de zaak uit en vroegen we of we via internet mochten bellen. Als eerst belden we Custom in Ketchtiken (Alaska) waar inderdaad bevestigd werd dat er iets was fout gegaan en dat er een aantekening gemaakt zou worden in de computer en dat hij verder niets kon doen. Daarna belde we Custom van Friday harbor (State Washington) en legden uit wat er was gebeurd. Op zich zou het allemaal geen probleem geven want we hadden een inklaringsnummer van Canada en dat was bewijs genoeg. Nu was ik wat gerust gesteld zodat we daarna een heerlijke zonnige en rustige dag hadden.

Rond half zes gingen we naar de bar waar het alweer druk was met mensen en waar de muzikanten gingen spelen. Er waren nu meer muzikanten en er werd nu ook andere soorten muziek gespeeld. Waar kon werd er weer meegezongen en werd het een gezellige avond.  

09 augustus 2018
SHOAL BAY, EAST THORLOW ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 27.540 n 125 22.049 w)
Na de neutralising (voeten in het water) en de yoga dronken Paul en ik koffie/chocomel in de kuip. Het was zonnig maar er stond een lichte bries en dus besloten we naar de kant te gaan om een wandeling te maken naar een lookout en de verlaten goudmijn. Rond half tien liepen we langs de oever naar de plek waar de trail begon. Het was een mooie wandeling over een bospad door het bos de heuvel op. Na ca. drie kwartier arriveerden we bij de lookout vanwaar we prachtig uitzicht hadden over Shoal bay met daarachter de bergen met kale rotsen van het vasteland. Wat is het hier toch prachtig en rustgevend!

uitzicht vanuit de lookout...
Na hier een tijdje te hebben gezeten en van uitzicht te hebben genoten liepen we verder omhoog naar de verlaten goudmijn. We liepen één van de gangen in en kwamen langs een eerste schacht in de grond. We hadden zaklantaarn meegenomen en dat was wel nodig. We gingen om de eerste schacht heen maar bij de tweede schacht aangekomen moesten we over planken naar de andere kant. Dit zag ik niet zitten en dus gingen we terug via dezelfde route. We stopten nog een keer bij de lookout. De zon scheen volop over het water en op de bergen.

ingang van de verlaten goudmijn...
Terug bij de boot was het inmiddels lunchtijd geworden en aten we een lunch in de kuip. De rest van de middag gingen we heerlijk onderuit. Na het avondeten gingen we naar de steiger waar de mensen al op de steiger aan het spelen waren. We mochten bij Steve en zijn vrouw aan boord komen zitten en zo luisterden we naar de muziek. Er was een vrouw die prachtig viool speelde een accordeonist, iemand die op verschillende mondharmonica's speelde, een gitarist en een iemand op de banjo. Soms speelden ze solo en soms speelden ze met elkaar. Er werd veelal Ierse muziek gemaakt en daar waar kon zongen we met zijn alle mee. Voor we het wisten was het alweer tien uur. 

08 augustus 2018
SHOAL BAY, EAST THORLOW ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 27.540 n 125 22.049 w)
Het was alweer een warme zonnige dag. Ook hier is het ongewoon warm met weinig regen de afgelopen tijd. Als eerst ging ik achterop de boot zitten en hing met mijn voeten een half uur in het water en onderwijl las ik een boek. Het water was alleen wel wat fris ca dertien graden. Vervolgens deed ik mijn yoga oefeningen en daarna was het tijd voor koffie/chocomel in de kuip. Terwijl we in de kuip zaten kwamen er nog meer boten de baai binnenvaren. De meesten meerden af aan de steiger en enkele gingen nog voor anker. Mark (kennen we uit Herriot bay bij Quadra eiland) kwam zeilend met zijn dinghy langs en zo zaten we gezellig te praten.

Na de lunch gingen we naar de kant. Shoal bay was vroeger een kleine settlement met een goudmijn boven in de berg. Nu woont er een echtpaar en zij hebben hier een kleine Marina (steiger), een bar(met wifi), een douche en wasautomaat/droger voor de gasten en een eigen groentetuin. Elf jaar geleden waren er rond deze tijd gasten die met elkaar muziek maakten in de pub. De eigenaar sprak met de muzikanten af om volgend jaar terug te komen en weer met elkaar muziek te gaan maken. Het volgende jaar kwamen de mensen met hun boten terug en namen vrienden mee en zo is het muziekfestival dat rond elf augustus plaats vindt ontstaan. Met het jaar wordt het drukker zonder dat ze er enige reclame voor maken, behalve dan de mond tot mond reclame.

Nadat we wat hadden rondgelopen gingen we naar de steiger waar we nog wat andere mensen spraken. Na het avondeten gingen we terug naar de bar waar het nu druk was en waar verschillende mensen nu muziek maakten. Het werd een gezellige avond.

07 augustus 2018
SHOAL BAY, EAST THORLOW ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 27.540 n 125 22.049 w)
Rond kwart voor acht uur roeiden we met de dinghy naar de kant vanwaar een wandeling naar het meer even verderop begint. Het was een uur voor laagwater zodat we de dinghy niet al te ver over de keien (die begroeid met mossels waren) te tillen. We liepen over een mooi bospad met dezelfde vegetatie als al eerder geschreven de heuvel op. Op een gegeven moment liepen we langs het meer en was er een splitsing; een iets breder pad dat leek op een bedding van een droog staande beekje of een smal bospad zoals we nu overheen liepen dat verder langs het meer liep. Bij het bospad hing een rood lintje maar toch wilde ik het betere pad volgen in de hoop bij de andere baai uit te komen.

We hadden gelezen dat we vanuit Roberts cove naar een andere baai konden lopen. Het was een mooi breed pad en zo liepen we de heuvel weer af naar het volgende kiezel strand van Roberts cove waar we de Giebateau weer zagen liggen (hihi). We liepen terug naar het meer en volgde nu het mooie bospad langs het meer waar we op een gegeven moment een mooie plek zagen om te water te gaan. Het pad hield hier ook abrupt op. We keken goed om ons heen maar er was geen ander pad meer te bekennen. De wandeling uit Roberts cove gaat dus alleen naar het meer. Geen probleem, kleren uit en lekker zwemmen. Het was helder water met een aangename temperatuur en gelukkig had ik een handdoek meegenomen.

zwemmen in het meer...
Na ons te hebben gedroogd in de zon liepen we terug naar de dinghy en roeiden naar de boot. Er was inmiddels een lichte bries zodat ons anker op ging en we alleen op fok rustig verder door Sutil channel noordwaarts kruisten met stroom tegen. Alleen op fok omdat dan de zonnetent kon blijven staan en we heerlijk in de schaduw zaten. Maar helaas, de wind zakte op een gegeven moment in waardoor we door de stroom terug gezet werden. Nu haalden we even de zonnetent weg en hesen het grootzeil. Daarna werd de zonnetent weer uitgerold. Zo zeilden we rustig verder door Calm channel en zagen we aan de ene kant de mooie groene eilanden en soms een glimp van Vancouver eiland en aan de andere kant groene eilanden met daarachter de hoge kale bergen van het vaste land waarvan op de echte hoge toppen soms nog wat sneeuw te zien was.

Op een gegeven moment was er geen wind meer en omdat we nu stroom mee kregen starten we de motor en motorden het laatste stuk door Calm channel en door de Yucult rapids, gevolgd door Gillard pass om als laatst door de Devils hole te gaan. Door de laatste drie gingen we behoorlijk snel omdat daar veel stroom stond Gelukkig weet Paul de boot zo te sturen dat we nooit in de neerstroom terecht kwamen. We gingen soms wel acht knopen over de grond. Hierna kwamen we in Cordero channel met aan de ene kant het vaste land en aan de andere kant eerst Sonora en daarna East Thurlow eiland waar ons anker er na één en dertig mijl rond half acht in ging. Hier lagen al meerdere zeilboten voor anker en een aantal motorboten aan de steiger. We dronken nog een drankje in de kuip.

06 augustus 2018
ROBERTS COVE, CORTES ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 11.758 n 124 58.495 w)
Het eerste wat ik deed toen ik opstond was een half uur achterop de boot zitten met mijn benen in het zeewater, dit om mezelf te neutraliseren ofwel mezelf te aarden (gelezen in EARTHING The most important health discovery ever of op www.earthinginstitute.net). Daarna heb ik mijn yoga oefeningen gedaan terwijl Paul nog lekker in bed zijn krant las.

Rond kwart voor acht was er een lichte bries en zeilden we alleen op fok de cove uit naar de uitgang van Evans bay en vandaar door Whale passage waar de wind het uiteindelijk voor gezien hield. We motorden het laatste stuk aangezien het nu nog bijna doodtij was en we al snel meer stroom tegen zouden krijgen. Rond half tien ging ons anker er na vijf mijl in Roberts Cove bij Cortes eiland in. Ondertussen hadden we verschillende vogels gespot waaronder de Bonaparte Gull, Oyster catcher op de rosten en surfscooter met jongen in het water.

Eenmaal voor anker dronken we koffie/chocomel in de kuip toen opeens een walvis vin op het water begon te slaan. Het waren twee Humpback walvissen waarvan er één steeds met de vinnen op het water sloeg en de andere er omheen zwom en soms met zijn staart op het water sloeg. Dit spektakel ging zeker een uur zo door en als laatst sprong één van de walvissen als afsluiter bijna uit het water. Daarna dachten we dat ze verdwenen maar al snel zagen we ze weer boven komen en zwommen rustig rond zodat we ze steeds konden zien, al was het soms wel ver weg.

humpback whale...
De hele ochtend en middag konden we ze volgen en op een gegeven moment begon het spektakel met het slaan van de vinnen en staarten overnieuw en sprongen ze zelfs ook weer meerdere malen bijna geheel uit het water. Helaas waren er ook veel motorboten met toeristen die dichtbij de walvissen voeren, soms hadden we het gevoel dat ze te dichtbij waren, dichterbij dan de voorschriften (200 meter) voorschrijven.

Het was alweer een mooie warme dag zodat ik in de namiddag te water ging en om de boot heen zwom. Toen we rond vijf uur nog een drankje in de kuip dronken keek ik even niet in mijn wijnglas en nam een slok. Ik voelde de prik op mijn lip en spoog de wijn uit. Al snel nam de pijn toe en kneep ik en later Paul in mijn lip om het gif eruit te knijpen. Nu zagen we de wesp op de grond liggen. Na een tijdje was de pijn weg maar had ik het gevoel een enorme dikke lip te hebben. Gelukkig was dat niet zo maar zowel Paul als ik waren behoorlijk geschrokken. Eerst goed naar je drinken en eten kijken voor je een hap/slok neemt!

05 augustus 2018
EVANS BAY II, READ ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 11.638 n 125 03.766 w)
Er stond een lichte bries de baai in en dus ging om kwart over acht ons anker op en dobber/zeilden we alleen op fok rustig richting de uitgang van de baai. Even later stortte de wind in en nam de stroom ons mee terug Evans baai in. Toen de bries weer iets toenam gingen we uiteindelijk weer de goede kant op. Het leek erop dat de wind al snel weer zou instorten zodat we een andere cove in Evans bay inzeilden en daar het voorzeil weg rolden en het anker erin gooiden.

Na de lunch in de kuip ging Paul in zijn zomerduikpak en met compressor te water om het onderwater schip schoon te maken en de anodes te vervangen. Wauw, na bijna zes maanden waarvan er een te hebben stilgelegen was de aangroei enorm met grote hoeveelheden mossels. Vandaar dat we ook niet zo snel gingen! Terwijl Paul in het water bezig was zag ik rondom ons steeds meer vissen die heerlijk aten van alles wat Paul eraf schraapte.

Ik heb ondertussen even gezwommen maar het water was zonder pak nog aardig fris. Toen Paul klaar was spoelden we alles af met zoetwater en dronken een drankje met wat lekkers in de kuip. We hebben hier telefoon en televisie ontvangst zodat Paul nog wat televisie keek terwijl ik vroeg naar bed ging en een boek las.

04 augustus 2018
EVANS BAY, READ ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 11.551 n 125 05.485 w)
Vanochtend maakten we een wandeling over een oude loggers road naar een kleine settlement met een steiger. Hier spraken we een bewoner die ons attendeerde op een mooie wandeling over een smal bospad door het bos. Ook hier liepen we tussen grote hoge bomen waarvan sommige begroeid waren met mos en de bodem bedekt met groene struiken en varens. We maakten een loep en kwamen op het laatst weer op de loggers road uit en zo terug bij de boot.

Het was inmiddels twaalf uur en tijd om de lunch te bereiden. We eten tussen de middag altijd een grote maaltijd en 's avonds vaak nog iets kleins. Ondertussen dat ik de lunch bereidde draaide Paul de boot zo zodat we met de achterkant in de wind lagen wat het een stuk aangenamer maakte, lekker koel! Na de lunch luisterden we naar de radio en keken ondertussen naar de mensen op het strand verder las ik verder in mijn boek.

Ik ben een goed boek aan het lezen over Earting.
Vroeger liepen mensen op blote voeten en sliepen op de grond. Nu we dit niet meer doen en eigenlijk nooit meer echt in contact staan met de aarde worden we niet meer geneutraliseerd (zoals elektrische apparaten geaard moeten worden) en hebben meer last van chronische ziektes. Als we weer meer met de aarde in contact zouden komen zou ons lichaam meer positieve ontlading krijgen en zouden we ons weer beter voelen. Op blote voeten in het gras staan of lopen, op het strand door het water lopen of zwemmen in de zee bijvoorbeeld neutraliseert ons lichaam en daardoor zouden we ons weer beter gaan voelen...

Het boek heet:
EARTHING The most important health discovery ever?
geschreven door: Clinton Ober", Stephen T.Sinatra, M.D Martin Zucker
ISBN 978-1-59120-283-7

03 augustus 2018
EVANS BAY, READ ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 11.551 n 125 05.485 w)
Gisteravond probeerden we de Webasto (dieselkachel) even uit. Deze deed het niet en daarbij sloeg de zekering door. Na eerste een paar tikken op de kachel te hebben gegeven probeerden we het nog een keer. Nu sloeg de ventilator wel aan maar maakte een raar geluid. Even later sloeg de zekering weer door. Nu hebben we deze zekeringen niet meer dus dit verhaal wordt vervolgt.

Vanochtend na ons ontbijt en koffie in de kuip motorden we met de dinghy naar Herriot bay waar we aan de dinghy dock afmeerden. Als eerst liepen we naar de IGA supermarkt in de hoop dat ze deze zekeringen verkochten maar helaas geen zekeringen. Daarna maakten we een mooie wandeling langs de kust van Herriot bay en later door het bos de heuvel op. We wandelden over een bospad tussen de grote hoge bomen met daartussen groene struiken en grote varens en soms langs hoge rotswanden.

onderweg...
Op een gegeven moment zagen en hoorden we een specht in de boom, wat een mooie vogel. Ook liepen we langs bramenstruiken en plukten een aantal bramen. Na bijna twee uur wandelen door de bossen waar het lekker koel was waren we terug bij Herriot bay waar de zon tussen de wolken door scheen. Hier ontmoetten we drie mannen die een expeditie uit 1926 naar Mt Waddington (vaste land BC) over wilden doen. Echt zoals ze het toen deden met dezelfde equipment uit die tijd. Dus echte leren schoenen met de noppen, stokken, tenten en ook de rugzakken zoals ze toen waren, echt zwaar dus!

expeditie Canadian explorations Hermitage society...

deel van persoonlijke uitrusting...

Ze moesten twee tot drie keer hetzelfde stuk lopen om al het materiaal en voedsel de berg op te krijgen. Helaas hebben ze de top niet gehaald doordat er in dit gebied veel bosbranden waren en ze in tijdnood kwamen. zie ook: CANADIAN EXPLORATIONS HERITAGE SOCIETY.

Rond één uur waren we terug aan boord en omdat er een mooi windje stond ging ons anker op en hesen we de zeilen. Met ca tien knopen zuidenwind zeilden we halve wind verder oostwaarts Desolation Sound. Onderweg zagen we twee Humpback walvissen zwemmen die enkele malen bijna uit het water sprongen en met hun vinnen op het water sloegen. Wauw wat zijn die walvissen groot en wat blijft dat mooi om te zien!

Rond vier uur ging ons anker er na tien mijl in Evans bay bij Read island in. We zetten onze zonnetent weer op en dronken een glaasje wijn/cola in de kuip want het is weer weekend!

02 augustus 2018
DREW HARBOR, QUADRA ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 05.916 n 125 11.337 w)
Vanochtend was het nog steeds iets bewolkt en maakten we een mooie wandeling door het bos en langs de kust van Quadra eiland. De bodem van het bos net langs het kiezel strand was enerzijds bedekt met droog gras afgewisseld door groene struiken en hoge bomen. Op de terugweg zagen we een pad de heuvel op gaan. We volgden dit pad wat waarschijnlijk een hertenpad of ander dieren pad was want eenmaal boven op de heuvel kwamen we in een dicht begroeid gebied van volop grote groene varens en was er geen ander pad meer te vinden. Dus keerden we weer terug en liepen bijna dezelfde weg terug.

Rond elf uur waren we terug en dronken een kop koffie/chocomel in de kuip. Terwijl Paul stof zoog deed ik de administratie. Na de lunch luisterden we naar de radio en lazen een boek. Waar meerdere Canadezen ons de laatste tijd op attendeerden en wat we eigenlijk wel grappig vinden; is dat normaal de Amerikanen een grote Amerikaanse vlag achter hun boot hebben hangen. Deze zomer hebben de meeste Amerikanen een groot uitgevoerde gastvlag (Canadese) en maar kleine thuisvlag. In enkele gevallen hebben ze zelfs hun Amerika vlag verwisseld voor de vlag van hun eigen staat. Ze schamen zich voor TRUMP aldus hetgeen we hier opvingen van Canadezen!

Het bleef wat bewolkt zodat we nog wat kleine klusjes deden.

01 augustus 2018
DREW HARBOR, QUADRA ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 05.916 n 125 11.337 w)
Nog voordat de zon weer volop scheen waren we aan de kant en liepen naar het centrum waar ik bij Walmarkt en de Save on Food wat boodschappen deed terwijl Paul bij A&W wat zat te internetten. Rond tien uur waren we terug aan boord en ging ons anker op. Met ca. vijftien knopen zuidenwind zeilden we vol tuig ruime wind noordwaarts. Het was druk met pleziervaart en over de marifoon hoorden we de ene boot de andere oproepen voor een praatje. Op het nieuws hoorden we dat er gisteren en vannacht zoveel onweer is geweest dat er ca driehonderd branden zijn ontstaan bij de Rocky mountains en verder deze kant op. Bij de kust van Quadra eiland zagen we een kleine Minke walvis zwemmen, altijd leuk!

Rond vijf uur en na drieëndertig mijl ging ons anker er in Drew harbor bij Quadra eiland in. Waar we hier in de winter alleen lagen, ligt het nu vol met motorboten en zeilboten. Het is vakantie voor de Amerikanen en de Canadezen maar de Canadezen hebben daarbij nu ook nog een lang weekend vrij. Intussen was het bewolkt geworden en een stukje frisser. In de avond heeft het wat geonweerd en iets geregend.

31 juli 2018
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST VASTE LAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 50.441 n 124 32.011 w)
In de ochtend aten we samen met Nigel en Elaine ons ontbijt en daarna dronken we nog koffie alvorens rond tien uur afscheid te nemen. Zij zeilden de Strait of Georgia over terug naar Nanaimo.

Wij hesen onze zeilen en met ca. vijftien tot twintig knopen zuidoosten wind zeilden we voor de wind verder door de Malaspina straat noordwaarts. Het was een prachtige zonnige warme dag en druk op het water, echt vakantie tijd! De omgeving is groen en alleen op de echte hoge pieken ligt soms nog iets wat sneeuw. Heel anders dan in het najaar en winter.

In de middag werd het heiig en kregen we een rook geur in onze neuzen Dit is de rook van de bosbranden verder landinwaarts. Hopelijk is dit tijdelijk en is dit niet blijvend zoals vorig jaar. Toen heeft heel deze omgeving lange tijd in de rook van de bosbranden vertoefd. Rond drie uur ging ons anker er bij Powell rivier in en gingen we onderuit met een boek. Rond vijf uur keken we het nieuws op de televisie.

30 juli 2018
BARGAIN BAY, SUNSHINE COAST VASTE LAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 36.818 n 124 02.167 w)
Paul was al vroeg op de steiger bezig met het plakken van de dinghy. Deze lekt al enige tijd iets en gelukkig had hij de lekkages snel gevonden zodat hij deze kon repareren. Ik hielp waar nodig was en ondertussen deed ik mijn oefeningen.

Rond half tien gingen we naar boven om mijn ouders te bellen en afscheid te nemen van Don en Leila. Rond half twaalf ging ons anker er in Bucaaneer bay (nog geen halve mijl van de steiger af) in en even later kwamen Elaine en Nigel met hun zeilboot langszij. Ik had lunch gemaakt en zo zaten we de rest van de middag gezellig te praten.

De mannen bekeken onderwijl ook de stuurautomaat van Nigel en Elaine na want die had het begeven en gelukkig kregen ze deze weer aan de gang. Omdat het zo warm was zwommen we aan het eind van de middag nog een paar rondjes om de boten alvorens het avondeten klaar te maken. Het was een gezellig weerzien!

29 juli 2018
BARGAIN BAY, SUNSHINE COAST VASTE LAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 36.818 n 124 02.167 w)
Eerst deed ik op de steiger wat yoga en enkele Reiki oefeningen. Daarna dronken Paul en ik koffie/chocomel in de kuip en rond half tien gingen we naar Don en Leila om samen met hun de kerk te gaan. We waren al eerder in deze kerk geweest dus ook hier was het een leuk weerzien van enkele kerkgangers. Na de kerkdienst gingen we met Don en Leila mee en aten een heerlijke lunch en zaten weer verder gezellig te praten. De tijd vloog voorbij en al snel was het drie uur en gingen Paul en ik terug naar de boot. Lekker onderuit met een boek want het was te warm om ook maar iets te doen.

28 juli 2018
BARGAIN BAY, SUNSHINE COAST VASTE LAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 36.818 n 124 02.167 w)
Na yoga, ons ontbijt en koffie/chocomel in de kuip roeiden we naar de kant. Hier spraken we nog even met de kanoërs van gisteren alvorens door te lopen het eiland over. Bij de WC hokjes op het strand gaat een smal pad de heuvel op en eenmaal boven aangekomen is er een mooi breed pad door de bossen naar de andere kant van het eiland. Nu we onder de hoge groene bomen liepen was het een stuk aangenamer er niet zo heet!

Halverwege het eiland is er een aftakking en gaat er nog een andere pad langs de west kant van het eiland. Dit pad sloegen we in en zo kwamen we na twee kilometer bij het huis van Robbie. Robbie hebben we hier afgelopen oktober ontmoet en we hebben ondertussen contact gehouden zodat het nu een leuk weerzien was. Nu het zomer is, is hij druk bezig in zijn (groenten)tuin. We dronken thee en ondertussen vertelde hij wat er in de tussentijd allemaal gebeurd was. Rond twaalf uur namen we afscheid en kregen we nog wat pruimen van zijn boom.

Terug bij de Giebateau ging het anker op en zeilden we met een lichte zuidwesten bries alleen op fok heel rustig door de Malaspina straat tussen Texada eiland en de Sunshine coast van het vaste land. Alleen op fok omdat het een prachtige zonnige dag was en we de zonnetent wilden laten staan om toch in de schaduw te kunnen zitten. We hoefden ook niet zo ver zodat we na zes mijl afmeerden aan de steiger van Don en Leila in Bargain bay bij de Sunshine coast. Leila kwam gelijk aangelopen en nam een drankje bij ons in de kuip. Omdat Don nog niet thuis was spraken we af dat we elkaar vanavond als hij terug was nog even zouden zien. Het werd een gezellige avond.

27 juli 2018
BUCCANEER BAY, THORMANBY ISLAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 29.839 n 123 55.345 w)
Na het ontbijt gingen we naar het strandje voor een wandelingetje. Dit laag liggende strandje tussen de twee eilanden in is natuurgebied en kampeerterrein. Nu in de zomer staat het vol met kleine tentjes. We kwamen al snel in gesprek met enkele kampeerders. Voordat we terug naar de boot gingen, gingen we nog even te water om wat af te koelen. Terug aan boord was het tijd voor koffie/chocomel en keken we om ons heen naar alle bedrijvigheid en verder lazen we een boek en hielden we siësta.

Na het avondeten maakten we nog een wandeling over het strandje en kwamen we in gesprek met een groep mensen die hier rond kanoën. Het was een gezellige avond en rond half tien waren we terug aan boord

26 juli 2018
BUCCANEER BAY, THORMANBY ISLAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 29.839 n 123 55.345 w)
Gisteravond hadden we nog te horen gekregen dat de Couger op New Caste eiland is doodgeschoten. Hij kwam te dichtbij de kampeerplekken op het eiland en was niet bang meer voor de mensen.
Om zes uur ging ons anker op en hesen we de zeilen. Met ca vijftien knopen noordwesten wind staken we aan de wind, de Strait of Georgia over. Met een zonnetje in de kuip en kleine witte kopjes op het water zeilden we heerlijk door. Eenmaal aan de overkant van de Strait of Georgia werd de wind steeds minder en kruisten we langzaam noordwaarts langs de kusten van Zuid en Noord Thormanby eiland. We zeilden langs kleine stranden afgewisseld door rotsblokken en hoge kliffen.

Rond vier uur ging ons anker er in Bucanneer bay tussen Noord en Zuid Thormanby eiland in. Het was inmiddels dertig graden en dus gingen we met de dinghy naar het strand om pootje te baden tot ons middel. Het water is voor ons nog te koud om echt te zwemmen. Terug aan boord was het tijd voor het nieuws en het avondeten.

25 juli 2018
NANAIMO HARBOR, VANCOUVER ISLAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 10.603 n 123 55.714 w)
Na de yoga en de koffie/chocomel in de kuip gingen we naar Nanaimo om in de bibliotheek te internetten en te bellen met mijn ouders. Morgen gaan we weer verder en hebben we geen internet meer.

Na een late lunch in de kuip onder onze zonnetent gingen we naar New Castle eiland voor een korte wandeling en een heerlijk ijsje. Rond zes uur hadden we met Graeme en Jane afgesproken. Paul en Jaques hebben hun onderweg van Alaska naar Canada ontmoet op hun zeilboot Taka. Ze wonen op Protection eiland en met de dinghy gingen we naar hun steiger. Beide zijn biologen. De een op het gebied van orka's en de ander op zeeotters en zeewier. Ze hadden nog twee vrienden die beiden ook biologen zijn en onderzoek doen naar orka's hier in dit gebied. Het werd een zeer gezellige avond met lekker eten en voor we het wisten was het alweer elf uur en werd het langzaam donker.

24 juli 2018
NANAIMO HARBOR, VANCOUVER ISLAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 10.603 n 123 55.714 w)
PFFFF! Nog warmer vandaag zodat we nog minder deden. In de ochtend deed ik mijn yoga oefeningen en daarna dronken we koffie/chocomel in de kuip en gingen onderuit met een boek en keken wat om ons heen. Op een gegeven moment kwam er een motorboot die voor anker lag langzaam naar ons toe drijven. Zijn anker hield niet en de boot lag op ramkoers. Paul had al gezien dat de eigenaar naar het restaurant op het eiland was gegaan en snelde met de dinghy daar naar toe om de eigenaar van de boot te roepen. Ik stond op de punt om te kijken of alles goed ging en moest zo nodig de boot afhouden. De eigenaar kwam en haalde zijn anker op om vervolgens verderop in de baai zijn anker er met meer ketting in te gooien.

Na de lunch las ik verder in mijn Reiki boek terwijl Paul naar de gebeurtenissen in de baai keek. Rond drie uur gingen we naar Newcastle eiland en hier kwamen we Corry (voormalige caretaker van Butedale) tegen. Hij woont nu op een zeilboot en vaart hier wat rond op zoek naar werk. Nadat we wat gewandeld en gepraat hadden gingen we nog even bij hem langs om zijn zeilboot te bekijken. Rond vijf uur waren we terug aan boord net op tijd voor het nieuws.

23 juli 2018
NANAIMO HARBOR, VANCOUVER ISLAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 10.603 n 123 55.714 w)
Voordat het vandaag weer te warm werd maakten we al vroeg een wandeling over New castle eiland. We wandelden tussen de bomen en langs de oever van van de Strait of Georgia. Onderweg stonden er borden dat er een Cougar op het eiland was gespot en dat we moesten oppassen.

Terug liepen we eerst langs het meer en daarna wilden we verder langs de westkant van het eiland gaan. Paul en Jacques hadden hier de laatste keer verschillende wasberen gezien. Maar helaas was dit gedeelte van het eiland nu afgesloten aangezien hier een cougar is gespot.

Terug aan boord dronken we koffie/chocomel in de kuip en daarna was het voor mij tijd om mijn yoga oefeningen te doen terwijl Paul lekker in de kuip zat.

Na de lunch gingen we naar de kant waar we wat internetten bij de bibliotheek, naar de watersportzaak gingen om nog wat te snuffelen en als laatste naar de supermarkt voor melk. Nu kan ik bananen shakes maken. Terug aan boord was het alweer tijd voor het nieuws en het avondeten

22 juli 2018
NANAIMO HARBOR, VANCOUVER ISLAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 10.603 n 123 55.714 w)
In de ochtend scheen de zon alweer volop en zaten we in de kuip onder een zonnetent een boek te lezen en om ons heen te kijken. Rond elf uur begon de "bath tube" race. Het was de 63ste race die ze dit jaar hielden. Het zijn kleine motorboten rondom een badkuip gemaakt met een buitenboordmotor erachter.

bath tube bootjes...

start van de race...
De start was dichtbij dus konden we het vanaf de boot aardig goed zien. Na de start gingen ze achter New eiland langs naar Gabriola eiland en na een grote ronde kwamen de eerste na ca. anderhalf uur terug. Na de lunch gingen we met de dinghy naar de kant waar we de meeste boten zagen finishen. Na een lange zit in de badkuip moesten ze uit de badkuip springen om het laatste stuk naar de bel te lopen/rennen. De meeste deelnemers hadden moeite om in eerste instantie te blijven staan en vielen om in het water. 

Daarna liepen we verder over het festivalterrein waar verschillende kraampjes stonden met etenswaar en spullen, was er een groot speel festijn voor kleine kinderen en was er een podium waar artiesten optraden. Bij het laatste bleven we een tijd kijken. Ondertussen belden mijn ouders om te vertellen dat ze een leuk weekend hadden gehad en dat alles goed ging. Wauw, dit is voor ons wel luxe om zo bereikbaar te zijn met een telefoon.

Rond vijf uur waren we terug aan boord en zaten we nog na te genieten in de kuip.

21 juli 2018
NANAIMO HARBOR, VANCOUVER ISLAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 10.603 n 123 55.714 w)
In Nanaimo is er vandaag en morgen een festival aan de gang en dat was ook de reden dat we hierheen zijn gezeild. Maar helaas, ik heb iets in het vliegtuig opgelopen en heb dit nu aan Paul overgedragen zodat we beide niet fit genoeg waren om naar de kant te gaan. We hebben veel geslapen en rustig in de kuip gezeten. In de avond werden we wakker van het geknal en hebben nog wel een mooie vuurwerkshow gezien.

20 juli 2018
NANAIMO HARBOR, VANCOUVER ISLAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 10.603 n 123 55.714 w)
Yes, we zeilen weer!
Om kwart over vijf was het al licht en ging ons anker op. We motorden False creek uit en hesen ondertussen de zeilen. Eenmaal in Englisch bay zeilden we vol tuig halve wind door de baai tot we in de Strait of Georgia aankwamen. Hier kregen we de voorspelde ca. vijfentwintig knopen noordwesten wind zodat we twee reven in het grootzeil zetten en verder door de strait of Georgia kruisten. Er stonden witte koppen op het water en zo nu en dan kwam er een flinke golf over het dek heen. Maar wij zaten droog achter onze buiskap, soms in de zon soms in de schaduw. Het was een frisse wind zodat we lange broeken en sweaters aan hadden.

Onderweg kwamen we ook op ramkoers met een ferry en een tanker. Gelukkig hebben we de Matsutec AIS radar zodat we konden zien dat ze koers wijzigden en net achter ons langs gingen. Eenmaal aan de andere kant van de Strait kwamen we in de luwte van het Gabriola eiland en werden de golven en de wind minder. Nu zeilden we rustig verder langs de kust en genoten van het groene eiland met veel mooie grote huizen. Rond vier uur ging ons anker er in na vijfenveertig mijl in Nanaimo harbor bij Protection eiland. Ik was nog steeds niet helemaal fit en heb nu Paul ook aangestoken. Dus gingen we na het eten en het nieuws vroeg naar bed.
19 juli 2018
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 16.13 N 123 07.02 W)
Vandaag heb ik lang in bed gelegen en kwam ik er pas rond elf uur uit. Paul zat al buiten te internetten want we hebben WiFi vanaf de kant. Al gelang hoe de boot ligt is dit signaal beter of slechter.

Het was iets bewolkt en frisser maar voor ons is dat echt heerlijk! We houden niet echt van de hitte. We dronken buiten in de kuip koffie/chocomelk en skypten met mijn ouders, Rob/Afra en tante Jannie. Na de lunch liepen we naar de supermarkt waar we de laatste verse groenten en fruit kochten. Morgen gaan we verder zeilen! Terug aan boord ruimde ik alles op en daarna keken we het nieuws op de televisie.

18 juli 2018
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 16.13 N 123 07.02 W)
Het was vandaag iets meer bewolkt zodat we de fut hadden om een deel van één achterhut leeg haalden. Nu kon ik de etensvoorraad nakijken en anders indelen. Al moet ik zeggen dat de mannen weinig van de voorraad gebruikt hebben. Daarna hebben we het blikvoer onder de vloer vandaan gehaald en dat ook achterin in kratten gestopt want dat moeten nu wel opgegeten worden.

Ondertussen dat ik hiermee bezig was, was Paul bezig geweest om te kijken of de anodes onder de boot nog goed waren, deze waren nog goed. Dit deed hij middels een endoscoop die we vorig jaar bij het Kruidvat hadden gekocht. Ook had hij de aangroei aan de zijkanten weggeschrapt.

Na de lunch zijn we de stad in gewandeld en zijn we door China Town gewandeld. De plek waar nu de drugs verslaafden en zwervers vertoeven. Omdat de huizen prijzen in Vancouver zo enorm gestegen zijn en daarbij ook de huren zijn er nu veel "Homeless People"! Rond vier uur waren we terug aan boord en voelde ik me nog steeds niet lekker zodat ik vroeg naar bed ben gegaan.

17 juli 2018.
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 16.13 N 123 07.02 W)
Gisteren waren we naar een paar telefoonwinkels in de buurt geweest voor informatie over een telefoonkaart. Bij Telus vertelden ze ons dat Koodo (onderdeel van Telus) voor ons de beste optie had. Met hun databundel zouden we dan voor het grootste gedeelte in de wateren tussen Vancouver eiland en het vasteland bereikbaar zijn.

Vanochtend liepen we naar een ander deel van het centrum van Vancouver aangezien deze winkel in het "Pacific Oceaan" winkelcentrum zit. Hier werden we goed geholpen en kregen bijna wat we wilden. Met dit telefoonnummer en databundel zijn we bereikbaar via Whatapp, FaceTime of Skype. Maar helaas heeft deze bundel niet heel veel data zodat we dit alleen voor nood gaan gebruiken. We kunnen wel in Canada bellen maar niet naar het buitenland. Wel kunnen we via Belkampioen en dan op ons nummer gebeld worden vanuit Nederland. Dit voor vier cent per minuut.

Nadat we dit allemaal geregeld hadden zijn we naar het Stanley park gewandeld en langs False Creek terug naar de boot. Het was mooi weer en druk op de wandelpaden en stranden. Rond drie uur waren we terug aan boord en kwam Jim (onze buurman) even langs op de thee. Nadat hij weg was aten we nog wat en daarna ging ik vroeg naar bed omdat ik me niet zo lekker voelde.

16 juli 2018
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 16.13 N 123 07.02 W)
Vanochtend was ik vroeg wakker i.v.m. de jetlag. Toen ik buiten keek zag ik een bijna spiegel gladde False Creek en kwam de zon langzaam achter de bergen vandaan.
zonsopkomst Vancouver city...
Nadat we onder genot van een kop koffie/chocomelk mijn ouders gesproken hadden zijn we de stad ingelopen om een simkaart voor onze telefoon te kopen zodat we straks ook nog bereikbaar zijn. Dit is echter nog niet zo simpel. Als buitenlander kun je alleen een prepaid simkaart kopen en geen vast abonnement met een goede databundel. De prepaid bundels die we nu zagen hadden niet genoeg data voor Skype of FaceTime en ook konden we niet naar het buitenland bellen. Morgen gaan we verder zoeken in een ander deel van het centrum.
Terwijl we zo winkelden zagen we een goedkope stofzuiger/kruimeldief die we kochten. Terug aan boord hebben we deze gelijk uitgeprobeerd en het vloerkleed is in jaren niet zo schoon geweest (hihi).

Het was weer een mooie warme zonnige dag zodat we na de lunch een siësta hielden en wat snuffelden op internet. Na het avondeten maakten we nog een wandeling langs en rond het einde van False Creek. Hier was het druk met andere wandelaars en joggers.

15 juli 2018
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 16.13 N 123 07.02 W)
Al vroeg was ik bezig nog meer winterkleren te wassen en uit te spoelen. Nadat we geskypt hadden met mijn ouders keken we de finale van het wereldkampioenschap voetbal. De zon scheen inmiddels volop zodat we besloten de zonneluifel tevoorschijn te halen en op te hangen. Daarna was het tijd voor een kop koffie/chocomelk in de kuip met een heerlijk Hollandse ontbijtkoek.

Na de koffie stapten we in de dinghy en motorden een rondje door False Creek. Het is zondag en er was veel bedrijvigheid met toeristen op peddel-boords, in kano's, in motorbootjes maar ook zijn er grotere toeristenboten die eten aanbieden terwijl ze rondvaren door False Creek en omgeving. Eén van de toeristische boten was een piratenschip waar de kinderen piraatje konden spelen.

het {kinder}piratenschip...
Terug aan boord aten we een late lunch en daarna wandelden we nog wat door de stad. Terug aan boord dronken we een wijntje/cola in de kuip onder genot van een toastje. Om zes uur was het weer tijd voor het nieuws op de televisie en daarna aten we ons eten in de kuip.

14 juli 2018
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 16.13 N 123 07.02 W)
Wat was dat heerlijk om na bijna twee maanden weer naast Paul te slapen. Als eerste skypten we met mijn ouders en hadden een gezellig gesprek.

In de ochtend ruimde ik mijn spullen (die ik uit Nederland had meegebracht) op. Terwijl ik bezig was met kleren opruimen kwam ik ook winterkleren tegen die gewassen moesten worden. Het is nu zomer dus voorlopig hebben we die niet nodig! Dus zette ik gelijk een deel in het sop. Halverwege deze bezigheden dronken Paul en ik gezellig een koffie/chocomelk in de kuip en keken naar de boten en bezigheden in de omgeving. Het is hier hoogzomer met temperaturen van ca. vijfentwintig graden.

Na de lunch maakten we een wandeling langs de waterkant en naar de baai buiten Vancouver City. We hebben hier al vaker gelegen en kennen het gebied. Op de terugweg liepen we langs Safe on Food (supermarkt) waar we wat verse groente en fruit kochten. Terug aan boord dronken we een wijntje/cola in de kuip onder genot van een toastje, vierend dat we weer samen zijn en dat het goed gaat met mijn ouders. Nu we hier in de zomer liggen is het een stuk drukker met jachten die hier voor anker liggen en moeten we oppassen dat ze soms ook niet te dichtbij komen ankeren.

weer samen in Vancouver city...

11, 12 en 13 juli 2018
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 16.13 N 123 07.02 W)
Op 19 april werden we door de coastgard over de marifoon opgeroepen dat we naar Nederland moesten bellen. Nog geen twee uur later lag de boot aan een steiger en zaten wij in een watervliegtuig naar Juneau. Daarna vlogen we via Seattle naar Nederland waar we mijn ouders in het ziekenhuis opzochten. Mijn vader had een hersenbloeding gehad en het zag er op dat moment niet goed uit!

Omdat de Giebateau niet lang aan de steiger kon blijven liggen was Paul genoodzaakt op 22 mei terug naar de boot in Alaska te gaan. We besloten dat Paul samen met Jacques de Giebateau terug zou zeilen naar Canada en dat we daarna verder zouden bekijken afhankelijk van de situatiein Nederland.

Jacques en Paul hebben een mooie zeilreis gehad en Jacques schreef in deze periode de weblog. Op 10 juli vloog Jacques terug naar Nederland.

Mijn vader herstelde wonderbaarlijk goed en na een goede tijd met mijn ouders te hebben gehad werd het nu tijd om weer terug te keren naar de Giebateau.

Ik vloog op vrijdag 13 juli om drie uur naar Canada en landde op vrijdag 13 juli om vier uur op het vliegveld van Vancouver city waar Paul me stond te op te wachten. We zijn nog nooit zo lang uit elkaar geweest en en het was dan ook heerlijk in elkaars armen te vallen.

Terug aan boord voelde het als "Home sweet home"! Het was mooi zonnig zodat we samen in de kuip heerlijk een glaasje wijn/cola dronken en gezellig bijpraatten.