actuele positie Giebateau

Get the code

donderdag 22 november 2018

085 Opnieuw Canada




 

 
 een reset van de interactieve kaart nodig?
druk op noordpijl in kaart  of herlaad de pagina
 
Nu ook 'live' op kaart te volgen:

Findship (zoek: Giebateau) of Marinetraffic of Ziltewereld  (zoek op kaart: Giebateau)
zie voor actualiteit van de positie de noot in rechterkolom!

 laatst toegevoegde foto's: 30 okt t/m 26 nov (Rob)

HELAAS ZIJN WE VANWEGE FAMILIEOMSTANDIGHEDEN TERUGGEKEERD NAAR NEDERLAND. DE WEBLOG WORDT WEER HERVAT ALS WE IN CANADA TERUG ZIJN.

29 november 2018
Vanochtend zijn we vroeg vertrokken met de dinghy naar het huis van Wayne en Maureen waar we de dinghy achter lieten. Rond twaalf uur vlogen we met het watervliegtuig naar Vancouver city en maakten we onderweg nog een landing bij Pender eiland om iemand op te pikken. Aangekomen in Vancouver werden we met de shuttlebus naar het internationale vliegveld gebracht en rond drie uur incheckten we in en vlogen met de KLM naar Nederland.

28 november 2018
TELEGRAPH COVE, THETIS ISLAND, CANADA
Vanochtend zeilden we het laatste stukje langs Thetis eiland naar Telegraph cove waar we de Giebateau aan de mooring van Wayne en Maureen hingen. Onder het zeilen pakten ik de tassen in. Daarna belden we de alarmcentrale om met spoed een reis naar Nederland te boeken. In de middag maakten we de boot klaar voor vertrek. Morgen vliegen we naar Nederland.

27 november 2018
NORTH COVE, THETIS ISLAND, CANADA (49 16.255 n 124 10.209 w)
Gisteravond hoorden we dat mijn vader weer in het ziekenhuis opgenomen is en dat mijn moeder nu de hele tijd bij hem is in het ziekenhuis.

Vanochtend haalden we vroeg ons anker op en kruisten we vol tuig door de strait of Georgia en verder door de Dodd narrow naar Thetis island waar rond vijf uur vlak voor het donker werd ons anker er in North Cove inging.

26 november 2018
NANOOSE BAY, VANCOUVER ISLAND, CANADA (49 16.255 n 124 10.209 w)
Vannacht kwam er een grote depressie over en hadden we twintig tot dertig knopen wind met vlagen van veertig. Er ontstonden korte golfjes met witte kopjes zodat we aardig lagen te stampen. Gelukkig hield het anker goed maar echt slapen deden we niet.

Rond elf uur in de ochtend werd het rustiger en gingen we naar de kant waar we Tim en Sarah weer zagen. Ik mocht de wasmachine gebruiken en waste ons beddengoed en daarna maakte ik een lunch.

In de middag maakten we een mooie wandeling langs False waterfall. Omdat het zoveel geregend had donderde het water met een enorm geweld tussen de rotsen door en waren de watervallen overweldigend. Tim had het water hier nog nooit zo hoog zien staan.





Rond vijf uur werd ik bij Mexi afgezet en samen met haar ging ik naar een Sahaja Yoga meditatie klas. Hier werd ik in geweid met de Kundalini energie. Rond acht uur werd ik weer afgezet bij Tim en Sarah en nam ik afscheid van Mexi. Daarna werd het ook tijd om afscheid te nemen van Tim en Sarah.

25 november 2018
NANOOSE BAY, VANCOUVER ISLAND, CANADA (49 16.255 n 124 10.209 w)
Toen we vanochtend bij Tim en Sarah aankwamen hoorden we dat we met zijn allen bij Adrian en Mexi waren uitgenodigd voor de lunch. Even later zaten we gezellig met zijn allen bij Mexi en Adrian en werd er weer veel bijgepraat. Na de lunch maakten we met zijn allen een mooie wandeling door het bos. Rond vier uur waren we terug bij Tim en Sarah waar we nog wat verder praten en aten. Rond acht uur waren we terug aan boord.

24 november 2018
NANOOSE BAY, VANCOUVER ISLAND, CANADA (49 16.255 n 124 10.209 w)
Om kwart over zeven gooiden we de lijn los en zeilden we False bay uit. We kruisten verder vol tuig de strait of Georgia over naar Nanoose bay. Rond elf uur trok de wind aan tot ca twintig knopen zodat we twee reven in het grootzeil zetten. Rond drie uur ging ons anker er na negenentwintig mijl in Nanoose bay in. Sarah en Marina stonden al te zwaaien aan de kant en Tim kwam net terug van de oesterfarm met zijn boot. Toen we goed en wel lagen gingen we naar de kant en was het een gezellig weerzien. Rond vijf uur kwamen ook Nigel (Tim zijn broer) en Elaine. We zaten gezellig te praten en ondertussen aten we heerlijk. Het werd een gezellige avond.

23 november 2018
FALSE BAY, LASQUETI ISLAND, CANADA (49 29.677 n 124 21.646 w)
Om kwart over vier startten we in het donker de motor en motorden we met de stroom mee zuidwaarts door Discovery channel de Strait of Georgia in. Hier kregen we uiteindelijk de noorden wind zodat we ruime wind met het voorzeil uitgeboomd aan de ene kant en het grootzeil aan de andere kant lekker door zeilden.

De wind trok aan zodat we rond vier uur twee reven in het grootzeil moesten zetten. Het was bewolkt maar omdat het de laatste dagen veel had geregend zagen we toch dat de bergen op Vancouver eiland nu ook bedekt waren met sneeuw, al was het niet heel veel. Vlak voor het donker werd spotten we een walvis die lange tijd met zijn staart op het water sloeg. Verder was er weinig verkeer op het water. Rond half zes en na 54 mijl pakten we in False bay een mooring op. Tijd voor een filmpje op de iPad.

21 en 22 november 2018
STEEP ISLAND, QUADRA ISLAND, DISCOVERY ISLANDS, CANADA (50 04.893 n 125 15.218 w)
Twee dagen hebben we doorgebracht met Ruth en Ralph. Er was veel wind en regen dus zaten we lekker aan boord te praten. De mannen hebben aan boord de lekstroom gemeten. Het bleek dat we inderdaad een grote lekstoom hadden en dat we die door de extra schakelaar die we in Anacortes hadden geplaatst, deze hebben weggehaald. Nu is er ook een schakelaar in de min draad van de motor zodat de motor totaal niet meer in verbinding staat met de start accu.
Op het eiland is ook een hot-tobe waar Ralph en ik in de middag in gingen zitten en daarna was het borreltijd met een hapje.

Na een mooie tijd moesten we helaas afscheid nemen, Ruth en Ralph tot de volgende keer.
Het is voor ons een moeilijke tijd omdat we hoorden dat het met mijn vader de laatste dagen slechter gaat. Hij heeft nu immuun therapie, afwachten hoe het nu verder gaat.

20 november 2018
STEEP ISLAND, QUADRA ISLAND, DISCOVERY ISLANDS, CANADA (50 04.893 n 125 15.218 w)
Rond half tien ging ons anker op en motorden we door Gowlland harbor naar Steep eiland waar we rond tien uur aan de steiger afmeerde. Ruth en Ralph stonden ons al op te wachten. Het was een gezellig weerzien en er was genoeg om bij te kletsen. In de middag wandelden Paul en ik naar de andere kant van het eiland waar we de zeehonden en zeeleeuwen dichtbij de rotsen zagen zwemmen. Rond vijf uur gingen we terug naar Ruth en Ralph waar we een gezellige avond hadden.

19 november 2018
GLOWLLAND HARBOR, QUADRA ISLAND, DISCOVERY ISLANDS, CANADA (50 04.546 n 125 12.874 w)
Rond tien uur roeiden we met de dinghy naar de steiger van Debbie en Norris en wandelden we de heuvel op naar hun huis. Het werd een gezellig weerzien. Rond twaalf uur reden we naar het begin punt van een trail die naar de Seymor narrows gaat. We zijn al verschillende malen met de boot door de Seymor narrow gegaan en dus was het heel leuk de narrow nu eens van bovenaf te bekijken. Het was een mooie wandeling door het bos met veel verschillende soorten mos met daartussen paddenstoelen en fungi's op de bomen.

tijdens de wandeling...
Heen liepen we over de heuvel zodat we mooie uitzichten hadden over Discovery channel. Aangekomen bij de narrow was het doodtij dus niet veel stroom. Hier zagen we vier zeehonden langs de rotsen drijven. Terug liepen we door het dal, dat een stuk sneller ging. Rond vijf uur waren we terug en maakte Norris de houtkachel aan. Norris en Debbie hadden intussen heel wat reisjes gemaakt en het was leuk de verhalen en de foto's te zien.

18 november 2018
GLOWLLAND HARBOR, QUADRA ISLAND, DISCOVERY ISLANDS, CANADA (50 04.546 n 125 12.874 w)
Vannacht was het weer onder nul graden zodat we vanochtend langer in bed bleven. Na de koffie deed ik mijn yoga terwijl Paul bezig was met de SSB. Paul had gezien dat als hij, als hij door de marifoon sprak hij geen uitslag kreeg van het verzend vermogen. Een paar dagen geleden heeft hij het euvel gevonden, het was een instelling. Vandaag zocht hij verschillende frequenties op waar een SSB net bezig was en tunede in. Hij werd gelukkig gehoord zodat we nu zeker weten dat de SSB zender goed werkt. Na de lunch gingen we naar de kant om een wandeling te maken.

Terug aan boord haalden we het anker op en motorden we door een ondiepe passage tussen Gowlland- en Quadra eiland door naar Gowlland harbor waar ons anker er na een half uurtje weer in ging. Daarna gingen we onderuit met een boek en rond vijf uur was het tijd voor het nieuws.

17 november 2018
APRIL POINT, QUADRA ISLAND, DISCOVERY ISLANDS, CANADA (50 03.860 n 125 13.720 w)
Het was vannacht onder nul geweest en er lag ijs in de kuip toen we rond kwart voor acht de motor starten en verder met de stroom mee door de Strait of Georgia noordwaarts motorden. Door mistbanken over het water konden we de omgeving niet goed zien. Langzaam brandde de zon erdoorheen en zagen we tussen de flarden van mist, de groene heuvels van Vancouver eiland.

Toen er rond tien uur een licht bries kwam hesen we de zeilen en zeilden we vol tuig verder. De stroom in Discovery channel is anders dan in de Strait of Georgia en hier kregen we de stroom tegen zodat we ons rustig lieten dobberen. Toen rond één uur de stroom mee ging lopen, gingen we bijna vier knopen over de grond door Discovery channel (tussen Vancouver- en Quadra eiland). Ergens halverwege deze channel ligt April point bij Quadra eiland, hier zeilden we naar toe en na vijftien mijl ging ons anker er hier rond drie uur in. De zon was achter de heuvels verdwenen waardoor het snel weer koeler werd ca. vier graden. We gingen lekker naar binnen met de kaarsen en olielamp aan en onderuit met een boek.

16 november 2018
KUSHUAN POINT, VANCOUVER ISLAND, SUNSHINE COAST, CANADA (49 52.638 n 125 06.396 w)
Om acht uur motorden we rustig langs de Sunshine kust. Na een uurtje kwam er een lichte bries die toenam tot ca. zeven knopen uit het noorden en zo zeilden we vol tuig aan de wind de Strait of Georgia over naar Vancouver eiland. Het was een mooie zonnige dag met goed zicht. Het is duidelijk dat voor de tijd van het jaar er veel minder sneeuw ligt dan normaal. De bergen zijn nog groen en alleen de echte hoge spitse rotsachtige pieken zijn bedekt met sneeuw. Op het nieuws werd ook aangegeven dat er in veel ski-gebieden nog geen sneeuw ligt.

Even voor vijf uur hield de wind het voor gezien en ging ons anker er na vijfentwintig mijl bij Kuhushan point bij Vancouver eiland in. Er zou vannacht geen wind komen zodat we op deze open plek kunnen liggen. Wel hielden we ons extra ankerlicht en de AIS radar aan zodat we goed zichtbaar waren.

15 november 2018
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST, CANADA (49 50.420 n 124 31.979 w)
Na mijn yoga gingen we naar de kant waar Paul internette terwijl ik weer grote boodschappen deed. Ik mocht de winkelwagen met onze boodschappen in de koelcel achterlaten en kon deze in de middag komen ophalen. Rond twaalf uur waren we bij Bob en Rita waar we een heerlijke en gezellige lunch hadden.

De tijd vloog voorbij en rond vier uur reden we eerst naar Oceanview waar we veertig liter kerosine kochten. Nu hebben we weer genoeg lampenolie voor de winter. Daarna reden we naar Save on food waar ik de boodschappen ophaalden en vervolgens reden we naar de Marina. Tijd om afscheid te nemen na een gezellige middag. Vlak voor het donker werd waren we terug aan boord en ruimde ik alle boodschappen op.

14 november 2018
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST, CANADA (49 50.420 n 124 31.979 w)
Het was een onrustige nacht met veel harde wind tot vlagen va ca. vijfendertig knopen maar de wind kwam van de kant dus hadden we geen golven. In de ochtend werd het rustiger zodat we rond tien uur naar de kant gingen. Het was droog maar bewolkt. We liepen naar het centrum waar Paul internetten en ik wat kleine boodschappen deed. Rond twee uur gingen we terug naar de haven en spraken we lange tijd met iemand op de steiger zodat we pas rond vier uur terug aan boord waren. Tijd voor het avond eten en het nieuws.

13 november 2018
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST, CANADA (49 50.420 n 124 31.979 w)
Toen we rond half zeven ons anker ophaalden werd het net een beetje licht. We hesen de zeilen en met ca. zes knopen wind zeilden we vol tuig ruime wind door Malaspina straat tussen Texada en de Sunshine coast door. De zon kwam tevoorschijn en langzaam trok de wind aan.

Onderweg belden we met mijn ouders en toen we ophingen zagen we een walvis voor de boot twee keer uit het water springen. Rond tien uur was de wind toegenomen tot ca. vijfentwintig tot dertig knopen zodat we het grootzeil weg haalden en alleen op een uitgeboomd voorzeil verder noordwaarts naar Powell River zeilden.

Hier ging rond één uur ons anker er na dertig mijl in en ging ik onderuit met een boek. Paul was bezig met de elektra in de voorpunt. Het bleek dat één van de elektra draden was gebroken en deze maakte hij weer. Rond vijf uur was het tijd voor het nieuws en waaide het nog steeds aardig. Vannacht komt de depressie over, wat zal de nacht ons brengen.

12 november 2018
BUCCANEER BAY, SOUTH THORMANSBY ISLAND, SUNSHINE COAST, CANADA (49 30.250 n 123 58.867 w)
Het was vannacht een heldere koude nacht van ca. twee graden. Vanochtend hadden we een mooie rode zon opkomst met geen wind. Rond elf uur dachten we dat er een lichte bries aankwam (dat was voorspeld) en hesen we de zeilen. We dobber/zeilden langs de kust en onderwijl zaten we te praten met Rob en Afra die ons belden via de belkampioen. Het zonnetje scheen en het was een heldere dag zodat we de omgeving goed konden zien. Helaas bleef de wind uit en ging rond twee uur de motor aan om met de stroom mee door Welcome passage noordwaarts te gaan richting Thormansby eiland. Hier ging rond vijf uur en na tien mijl het anker er weer in. Er wordt harde wind voorspelt maar tot nu toe is deze uitgebleven.

11 november 2018
SECHELT, SUNSHINE COAST, CANADA (49 27.445 n 123 47.355 w)
REMEMBER DAY. Vandaag is het precies 100 jaar geleden dat de eerste wereldoorlog eindigden. In vele kerken werden de klokken vandaag honderd keer geluid. Ook tijdens de kerkdienst werd er aandacht aan gegeven, niet alleen de eerste wereldoorlog maar alle oorlogen in de wereld.

Na de kerkdienst was er koffie en spraken we met enkele bewoners van Sechelt. Het was een mooie zonnige dag zonder wind zodat we een mooie wandeling door het bos en langs de Chapman kriek maakten.

Chapman kriek ...

Het bos was bezaaid met de bladeren die van de loofbomen zijn gevallen en daartussen zagen we veel paddestoelen. Aan de takken van de bomen hingen veelal Spaans mos. Na ca twee uur wandelen waren we terug in het dorpje waar we nog wat internetten alvorens terug te gaan naar de boot.

Om vijf uur keken we naar het nieuws waar ook hier veel aandacht werd gegeven aan de eerste wereldoorlog; de mensen die gesneuveld zijn in de oorlogen, hun nabestaanden en de soldaten die het overleeft hebben en vaak flinke trauma's hebben opgelopen.

10 november 2018
HALFMOON BAY, SUNSHINE COAST, CANADA (49 30.581 n 123 54.819 w)
Toen we rond half acht de cove uit motorden zagen we een prachtige rode gloed van de zon aan de horizon die over het water spiegelde. Er stond een lichte bries zodat we alleen op voorzeil langzaam naar Halfmoon bay zeilden waar ons anker er na vier mijl en rond negen uur in ging.

We douchten en dronken koffie/chocomel in de kuip. Maar we hadden geen goed gevoel over de anker grond. Toen we ons anker op wilden halen zat deze vast. Hoe we ook probeerden we kregen hem niet omhoog. Paul liet ons kleine paraplu anker van de dinghy langs de ketting naar beneden zakken in de hoop dat deze in de rolbar (beugel) van ons Rocna anker terecht zou komen. Na twee keer proberen had hij raak en trok hij het anker los.

TRAIL ISLAND, SUNSHINE COAST, CANADA (49 27.445 n 123 47.355 w)
Eerst wilden we nog op een andere plek in deze baai ankeren maar er was een mooi windje om langs de kust naar Sechelt te zeilen. Alleen op voorzeil zeilden we langs de kust zuidwaarts. Een prachtige rotsachtige kust die hier en daar afgewisseld werd door kiezel stranden en waar overal huizen op de kust staan. De ene nog mooier en groter dan de andere maar ook wel wat kleinere. Het trieste is dat de meeste huizen vakantiehuizen zijn en dat ze nu niet bewoont worden. Eenmaal in de baai van Sechelt zagen we dat we daar lagerwal lagen en nu de wind was toegenomen tot ca. vijftien knopen besloten we achter de spit bij Trail eiland voor anker te gaan. Er staan hier huizen aan de kant dus helaas kunnen we hier niet wandelen. Na ca. anderhalf uur hier te hebben gelegen nam de wind af en zag Paul dat het rustig was bij de kust.

09 november 2018
DENNIS HEAD COVE, SOUTH THORMANSBY ISLAND, SUNSHINE COAST, CANADA (49 28.282 n 123 57.280 w)
Om tien uur kwam er wat wind en motorden we tegen de wind in door New Castle pass tussen Vancouver- en New Castle eiland door. Daarna hesen we de zeilen en zeilden we vol tuig noordwaarts de Strait of Georgia over richting de Sunshine coast. In het begin zeilden we aan de wind met ca. zeven knopen wind. Het was ca. zes graden dus had ik vanochtend de warme winter broeken weer tevoorschijn gehaald, dat scheelde een stuk aan warmte!

Het was bewolkt maar droog en we zagen net als gisteren maar een enkele andere boot. Het laatste stuk draaide de wind zodat we moesten kruisen en veranderden we ons doel om voor het donker voor anker te gaan. Het werd Dennis head cove aan de zuidkant van South Thormansby eiland. Een prachtige cove met kale rotsen die bovenop begroeid zijn met mos en dennenbomen. Deze baai is echt alleen goed voor de noordwesten winden en dat is goed te zien aan de bomen die hier groeien.

08 november 2018
NANAIMO, VANCOUVER ISLAND, CANADA (49 10.627 n 123 55.755 w)
Na mijn ochtend ritueel dronken we koffie/chocomel in de kuip en wachtten we op wind en/of de stroom die mee ging lopen. Paul zat buiten terwijl ik binnen een pompoensoep maakte en een cake bakte in de pan. De wind bleef uit maar de stroom ging rond elf uur meelopen zodat we besloten ons anker op te halen en verder noordwaarts te motoren tussen Vancouver- en Valdez eiland.

De zon scheen soms door de bewolking heen maar helaas geen wind. Onderweg zagen we verschillende zeevogels, een Bald eagle die een vis uit het water viste en verschillende zeehonden en zeeleeuwen. Rond kwart over twee gingen we met de stroom mee door de Dodd narrows tussen Vancouver- en Gabriola eiland. Daarna motorden we naar richting Nanaimo. In dit laatste stukje zagen we veel vissersschepen zuidwaarts gaan door de Dodd narrows en verder. We herkende Ocean Mistress waar Tim de schipper van is en we zwaaiden. We belden met elkaar en het bleek dat de vissers en hij op weg zijn naar Cowenbay waar ze vanaf morgen zalm mogen vangen. Na gezellig met elkaar gesproken te hebben ging ons anker er rond kwart over vier en na zeventien mijl in Nanaimo harbor in. Bijna tijd voor het nieuws!

07 november 2018
CLAM BAY, THETIS ISLAND, GULF ISLANDS, CANADA (48 59.514 n 123 39.111 w)
Om negen uur scheen de zon al toen we ons anker ophaalden en het grootzeil hesen. Met een lichte bries kruisten we vol tuig rustig verder noordwaarts door Trincomali channel langs Galiano eiland. Er ligt een hoge luchtdruk gebied (1030 Mbar) boven ons waardoor we noordenwind hebben met zon. De wind is fris maar achter de buiskap in de zon is het heerlijk!

We gingen niet snel door weinig wind en we hebben aardig wat aangroei onder de boot, GRRR! We genoten van de natuur en zagen hier en daar een zeehond en zeeleeuw. Rond vier uur pikten we de mooring van Wayne en Maureen bij Thetis eiland op. Hun huis is aan de kant maar we weten dat ze niet thuis zijn en dus bleven we lekker aan boord. Kaarsjes en olielamp aan en ondertussen keken we het nieuws. Toen we rond zes uur naar buiten keken bleek dat JT ook met zijn boot in de baai lag. We belden hem op en even later zat hij bij ons op de bank en zaten we gezellig te praten.

06 november 2018
ISTHMUS COVE, PARKER ISLAND, GULF ISLANDS, CANADA (48 53.650 n 123 25.184 w)
Tijdens de koffie belden we met Nicolette (nicht van Paul). Daarna was het tijd om ons anker op te halen en vol tuig met een lichte bries verder noordwaarts door Swatson channel tussen Noord Pender en Prevost eiland door te zeilen. Eerst was het wat regenachtig maar later kwam de zon door. We sloegen Trincomali channel in en dobber zeilden nu tussen Prevost eiland en Galiano eiland door. Onderwijl zagen we verschillende zeehonden en zelfs een paar dolfijnen. Waar we eerst ruime wind zeilden kregen we langzaam de wind tegen en moesten we als laatst kruisen. Rond vier uur hield de wind het voor gezien en startten we de motor om rond vijf uur en na tien mijl in Isthmus cove voor anker te gaan. Intussen werd het donker.

05 november 2018
OTTER BAY, NORTH PENDER ISLAND, GULF ISLANDS, CANADA (48 47.763 n 123 18.427 w)
Het zonnetje scheen toen ik opstond en lekker even buiten ging zitten. Ik genoot van al het groen en de loofbomen met de prachtige herfstkleuren maar de bomen worden wel steeds kaler. Na de yoga zaten Paul en ik rond negen uur in de kuip koffie/chocomel te drinken.

Rond half elf werden we opgehaald door Urs en reden we naar de winkel waar we onze gasfles konden vullen en Urs boodschappen kon doen. Daarna reden we naar hun huis waar we ook Judy ontmoetten. Het was een leuk weerzien en we hadden een zeer gezellige tijd. Ondertussen aten we een heerlijke lunch en dronken we onze eigen meegebrachte wijn erbij. Rond vijf uur waren we terug aan boord, vlak voor het donker werd.

04 november 2018
SHINGLE BAY, NORTH PENDER ISLAND, GULF ISLANDS, CANADA (48 46.867 n 123 18.632 w)
Vannacht is ook bij ons de wintertijd ingegaan en is de klok een uur terug gezet. Terwijl ik om half zeven de was uitspoelde en ophing kwam de zon achter de heuvels tevoorschijn. Om zeven uur ging ons anker op en zeilden we alleen op voorzeil tussen Portland eiland en Moresby eiland door en verder door Swanson channel, langs North Pender eiland naar Shingle bay waar ons anker er rond elf uur en na negen mijl inging.

Na een vroege lunch gingen we naar de kant en maakten we een mooie wandeling door het bos en langs het meer. De loofbomen verliezen hun bladeren, maar de bladeren die nog aan de bomen hangen hebben prachtige groene/gele en rode kleuren waar de zon nu op scheen. In het water zwommen eenden en zagen we een libelle door het water spartelen die uiteindelijk op een boomstam klom waar hij rustig bleef zitten. Rond kwart voor twee en na ca. vijf kilometer te hebben gewandeld waren we terug aan boord en ging ons anker op.

OTTER BAY, NORTH PENDER ISLAND, GULF ISLANDS, CANADA (48 46.867 n 123 18.632 w}
Er was geen wind en dus motorden we rustig langs de kust van Noord Pender eiland de volgende baai "Otter bay". Na anderhalve mijl ging ons anker erin en gingen we naar binnen waar we lekker onderuit gingen. Paul las de krant en ik schreef de stukjes voor de weblog en oefende de reflexologie weer bij mijzelf.  

03 november 2018
SIDNEY (THEHUM HARBOR), VANCOUVER ISLAND, CANADA (48 40.324 n 123 24.494 w)
Vannacht kwam er alweer een depressie over dat gepaard ging met wind en regen. Ook vandaag bleef het hard regenen zodat we binnen bleven. De regen is meer dan welkom want één watertank was leeg en ook de emmers waren aardig leeg aan het raken.

Ik ruimde op en maakte de boot eens goed schoon. Daarna dronken we chocomel/koffie en deed ik de administratie. Na de lunch oefende ik de hand reflexology bij mezelf. Paul was ondertussen druk bezig met de SSB zender en stofzuigen.

02 november 2018
SIDNEY (THEHUM HARBOR), VANCOUVER ISLAND, CANADA (48 40.324 n 123 24.494 w)
Vannacht heeft het alweer behoorlijk geregend en gewaaid maar vanochtend scheen de zon zodat we na mijn yoga koffie/chocomel buiten in de kuip dronken. Daarna werd het tijd om naar de kant te gaan en een goede wandeling te maken. Maar voordat we de wandeling begonnen maakten we een stop bij UK sails om een aanbetaling te doen voor het nieuwe grootzeil dat we besteld hebben.

We liepen naar het centrum en verder langs het water. De zon scheen dus veel mensen hadden hetzelfde idee waardoor het aardig druk was met wandelaars. Na een heerlijke wandeling maakten we een stop bij Save on Food waar Paul internetten en ik op Youtube filmpjes bekeek over reflexology dat ik bij mijzelf toepaste. Rond vier uur waren we terug aan boord en aten we een vroeg avondeten in de kuip.

01 november 2018
SIDNEY (THEHUM HARBOR), VANCOUVER ISLAND, CANADA (48 40.324 n 123 24.494 w)
In de ochtend regende het en dus bleven we binnen. We belden mijn ouders en deden binnen wat klusjes waaronder de administratie. Toen we rond half twaalf naar de kant gingen was het droog maar bewolkt. We liepen naar de Sidney Marina waar het kantoor van Beneteau is en waar we Vern weer ontmoetten. Het bleek dat hij ons een email had geschreven waarin hij ons had uitgenodigd om twee weken in de Sidney Marina te komen liggen. We bedankten hem vriendelijk voor het aanbod maar waarschijnlijk gaan we zaterdag weer verder. Met zijn drieën liepen we naar een Thais restaurant waar we een heerlijke lunch aten en onderwijl gezellig zaten te praten.

Daarna liepen we nog even door de Marina en wees hij de plek aan waar we mochten liggen als we ons bedachten. Terug in het kantoor gingen we even langs bij de buur van de Marina. Een kleine watersportzaak waar we ook nog even een praatje maakten. Rond half drie namen we afscheid en liepen we de twee kilometer terug naar Tsehum harbor en de boot. Hier gingen we lekker onderuit met een boek en later de televisie. 

31 oktober 2018
SIDNEY (THEHUM HARBOR), VANCOUVER ISLAND, CANADA (48 40.324 n 123 24.494 w)
Na mijn yoga oefeningen en koffie/chocomel gingen we naar de kant en liepen we naar Canoe bay. Hier is de winkel van Blackline marine, een tuiger. We spraken met Brent de eigenaar over een nieuwe voorstag. Omdat de maten in Amerika en Canada in inches zijn hebben ze niet 10 millimeter maar net een halve millimeter dunner of iets dikker. Terwijl we zaten te praten zat toevallig ook de Beneteau dealer erbij. Toen hij hoorde wat we gedaan hadden met onze First 40.7 wilde hij ons graag nog verder spreken zodat we werden uitgenodigd voor een lunch morgen.

Rond twaalf uur waren we terug aan boord en aten we een lunch. Daarna motorden we naar de kant waar we naar het centrum liepen. De bibliotheek wordt verbouwd zodat hij nu iets verder weg is. Paul ging bij Save on Food zitten te internetten terwijl ik nog even wat tweedehands zaakjes bezocht. Rond vier uur waren we terug aan boord, tijd voor het nieuws.

30 oktober 2018
SIDNEY (THEHUM HARBOR), VANCOUVER ISLAND, CANADA (48 40.324 n 123 24.494 w)
Om acht uur gingen we met de dinghy naar de kant en liepen verder naar de bushalte. Even voor half negen kochten we in de bus twee dagpassen voor vijf dollar per persoon. Hiermee konden we de hele dag met de bus naar Victoria en door Victoria. Even voor tien uur waren we in het centrum van Victoria en gingen we één van de overdekte winkelcentra in om een Koodoo balie te zoeken. Hier activeerden we ons Canadese telefoon nummer zodat we weer telefonisch bereikbaar zijn. Daarna liepen we het centrum door naar een grote Village Trift store waar we twee nieuwe Goretex regenjassen kochten voor heel weinig geld.

We liepen verder langs de waterkant naar het Royal BC Museum. Een prachtig museum waar we eerst de geschiedenis van de native's zagen, hoe zij hier kwamen, hoe ze hier leefden en hoe ze hun spirituele dansen met hun maskers. Vervolgens zagen we hoe de blanken hier aankwamen; eerst de Russen en daarna de Engelsen/Spanjaarden en Fransen. Hoe ze de natives overmeesterden en hoe ze hier verder leefden. Op zich is het veroveren van land van de blanken wat je in musea ziet overal hetzelfde; zowel in Nieuw zeeland, Australië en Amerika.

in het museum...

Rond half drie namen we de bus terug naar Sidney waar we langs gingen bij de UK zeilmaker. Hier hebben we een nieuw grootzeil besteld. Het grootzeil dat we nu hebben is ca. negen jaar oud en veel gebruikt. Met het vouwen horen we af en toe kraken en lijkt het bij zeer koud weer wel papier. Rond zes uur waren we terug aan boord, tijd voor het nieuws en het avondeten.

29 oktober 2018
SIDNEY (THEHUM HARBOR), VANCOUVER ISLAND, CANADA (48 40.324 n 123 24.494 w)
Even voor acht uur ging ons anker op en kwam de zon achter de bergen vandaan. We zeilden vol tuig ruime wind met ca acht knopen wind en stroom mee door San Juan Channel tussen Orca's en San Juan eiland. Daarna zeilden we halve wind door Spieden channel tussen San Juan- en Spieden eiland om vervolgens de Haro strait over te steken naar Canada.
 
Ondertussen was het bewolkt geworden en was het begonnen te regenen. In de Haro strait moesten we opletten voor twee tankers zodat ik binnen op de AIS radar ging kijken of we niet op ramkoers lagen, alles ging goed. Op de AIS konden we zien dat één van de schepen naar China ging en dat deze rond tweeëntwintig november daar aan komt.
 
Rond één uur klaarden we in Tsehum harbor in Sidney via de custom telefoon op de customdock in. Daarna motorden we naar een mooring. Tijd om te douche, de was te doen en meerdere huishoudelijke klusjes.

maandag 6 augustus 2018

084 Canada/Amerika: Caroline en Paul weer samen




 


 een reset van de interactieve kaart nodig?
druk op noordpijl in kaart  of herlaad de pagina
 
Nu ook 'live' op kaart te volgen:

Findship (zoek: Giebateau) of Marinetraffic of Ziltewereld  (zoek op kaart: Giebateau)
zie voor actualiteit van de positie de noot in rechterkolom!
 
28 oktober 2018
FRIDAY HARBOR, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 32.632 n 123 00.834 w)
In de ochtend regende het nog hard zodat we iets langer in bed bleven. Toen we rond half tien uur koffie/chocomel gingen drinken was het droog en konden we buiten zitten. Daarna deden we wat klusjes en na een vroege lunch gingen we naar de kant. We wandelden wat door het dorp en kwamen erachter dat West Marine (watersport keten) hier weg is. Ze hebben ook al hun zaken in Canada gesloten.

Na een wandelingetje gingen we naar de bibliotheek waar ik verder ging met mijn cursus en Paul ging internetten. Even voor vijf uur waren we bij het kantoor van Custom om uit te klaren.

NA TWEE MAANDEN IN AMERIKA GAAN WE MORGEN TERUG NAAR CANADA.

27 oktober 2018
FRIDAY HARBOR, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (448 32.632 n 123 00.834 w)
De zon scheen achter de wolken toen we koffie/chocomel in de kuip dronken. Rond tien uur gingen we naar de kant om een wandeling te maken door het dorpje. We liepen tot de bibliotheek waar Paul ging internetten in ik verder met mijn cursus reflexologie. Rond drie uur waren we terug aan boord, vlak voordat het begon te regenen. Er komt een depressie met aardig wat wind, kijken hoe het vannacht gaat!

26 oktober 2018
FRIDAY HARBOR, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (448 32.632 n 123 00.834 w)
Ik deed mijn ochtend ritueel weer binnen want buiten was het koud en nat. Rond negen uur ging ons anker op was het droog en probeerde de zon iets door de bewolking te komen maar bleef het grotendeels bewolkt. Alleen op fok zeilden we Shoal bay uit en door Upright channel tussen Shaw- en Lopez eiland door richting San Juan eiland. We staken San Juan channel over en even over twaalf uur en na acht mijl ging ons anker er in Friday harbor bay in.

Onderwijl hadden we een vroege lunch gegeten zodat we gelijk naar de kant gingen en naar de bibliotheek liepen. Daar ging ik verder met mijn cursus en ging Paul internetten. Rond zes uur waren we terug aan boord. De dinghy blijft gelukkig hard zodat we niet meer elke ochtend hoeven te pompen. 

25 oktober 2018
SHOAL BAY, LOPEZ ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA 48 33.394 n 122 52.521 w
Het heeft vannacht en vanochtend aardig geregend en gewaaid met gemiddelde 30 knopen. Vandaag bleven we aan boord waar ik bezig was met mijn cursus reflexologie en Paul met de SSB zender. In de namiddag regende het niet meer en werd de wind ook minder zodat we besloten een wandeling te gaan maken. We liggen naast een kleine Marina waar we aan land konden komen en vandaar wandelden we over de weg en langs huizen naar het Odlin Country park. Op de parkeerplaats spraken we met een man die ook een wandeling door het park ging maken. Hij kende de trails en vond het leuk om samen met ons te wandelen. Zo maakten we een mooie wandeling van ca. anderhalf uur door het bos en ondertussen praatten we gezellig. Rond vijf uur waren we terug aan boord tijd voor het avondeten en het nieuws.

24 oktober 2018
SHOAL BAY, LOPEZ ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 33.394 n 122 52.521 w)
In de ochtend was er een beetje zon door de bewolking heen maar was het blad stil zodat de kust van bomen en rotsen in het water weerspiegelden. We dronken koffie/chocomel in de kuip en langzaam kwamen er rimpeltjes over het water aan. We haalden ons anker op en met een lichte bries dobber/zeilden we alleen op fok Mud bay uit en tussen Lopez- en Decatur eiland door naar Sylvan cove bij Decatur eiland.

Toen we daar aankwamen zagen we dat we niet naar de kant konden om te wandelen (privé terrein) en besloten we door te zeilen. Als we dit geweten hadden, hadden we ons grootzeil gehesen maar goed langzaam zeilden we rustig verder genietend van de natuur en luisterend naar de radio. Rond half vier ging ons anker er na negen mijl in. Ik deed bij mezelf een Reiki behandeling (oefenen)terwijl Paul eerst de ankerlier smeerde. Daarna was het tijd voor het avond eten en het nieuws.  

23 oktober 2018
MUD BAY, LOPEZ ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 27.203 n 122 50.674 w)
Rond acht uur was het nog mistig maar deze trok langzaam weg zodat we om negen uur beter zicht hadden toen we ons anker ophaalden. Vol tuig en met ca. vijftien knopen wind en stroom mee zeilden we vol tuig door Guemes channels en daarna westwaarts de Rosario straat over terug naar de San Juan eilanden groep. De weersvoorspelling was dat het vandaag nog zonnig zou worden maar helaas het bleef bewolkt. Aangekomen bij Lopez eiland zeilden we door Lopes pass tussen Lopes eiland en Decatur eiland door, Mud bay in waar ons anker er na veertien mijl rond twaalf uur in ging.

Na de lunch gingen we naar de kant voor een wandeling. Al snel kregen we een lift naar het park waar we wilden wandelen. De mensen waar we met meereden gingen ook in het park wandelen en wisten een mooie hike. Ze vroegen of we samen wilden wandelen. Zo liepen we even later met zijn vieren gezellig door het bos en langs grote/hoge rotsen de heuvel op vanwaar we uitzicht hadden, al was het zicht vandaag niet best. Na ca. anderhalf uur wandelen waren we terug bij de auto en zetten ze ons weer bij Mud bay af. Ca. vier uur waren we terug aan boord tijd voor het nieuws en het avondeten. 

22 oktober 2018
FIDALGA BAY, ANACORTES, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 30.549 n 122 36.179 w)
Eigenlijk zouden we vandaag verder gaan maar doordat er geen wind was bleven we nog een dagje liggen. In de ochtend was het mistig en zaten we binnen. Rond elf uur gingen we naar de kant waar we in de bibliotheek gingen zitten. Ik ging verder met mijn studie en Paul zat te internetten. In de namiddag kwam de zon toch nog door de mist heen en wandelden we wat door het dorpje. Rond vijf uur waren we terug aan boord, op tijd voor het nieuws.

21 oktober 2018
FIDALGA BAY, ANACORTES, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 30.549 n 122 36.179 w)
Om negen uur waren we in de Safeway en skypten we met mijn ouders. Daarna liepen we rond half tien naar één van de kerken van Anacortes waar we een dienst bijwoonden. We hadden de eigenaar van "Piston Service" gevraagd waar een kerk was. Hij is lid van de kerk waar we heen gingen. Na de dienst spraken we nog met wat mensen en rond het middaguur waren we terug aan boord waar we een lunch aten. Inmiddels was de mist weggetrokken en was het zonnig.

De tubes van de dinghy blijven hard dus dat is een grote verbetering. Maar helaas kwam er nog wel water in de dinghy. Dus gingen we vanmiddag met alle reparatie spullen naar de steiger, trokken ons Giebeltje erop en keken waar het water naar binnen kwam. Daarna lijmden we de lekken. Nu komt er nog steeds iets water in maar het is in ieder geval veel minder dan het geweest is! Gelukkig hebben we een opblaasbare boden en blijft het water daaronder staan zodat we geen natte voeten krijgen.
Om vier uur gingen we naar Safway waar we hadden afgesproken met Jaynie and Johnny (we kennen hun van Larson bay, Kodiak eiland, Alaska). Haar moeder woont in Anacortes en zij waren toevallig nu bij haar moeder. We namen de ferry naar Guemmes eiland waar we in een restaurant heerlijke pizza aten en ondertussen gezellig zaten te praten. Het werd een gezellige avond. Wie weet zien we hun volgende zomer in Sewart Alaska waar ze wonen en werken.  

20 oktober 2018
FIDALGA BAY, ANACORTES, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 30.549 n 122 36.179 w)
Ook vanochtend was het weer mistig zodat ik mijn ochtend ritueel in de boot deed. Na de koffie/chocomel gingen we rond tien uur naar de kant en liepen we naar de farmers-markt. Hier werden groente, fruit, kaas en brood verkocht maar ook handgemaakte sieraden en andere handgemaakte spullen.

Inmiddels kwam langzaam de zon door en trok de mist weg zodat we besloten een wandeling door het park te gaan maken. Hiervoor moesten we eerst twee kilometer door het dorp en de heuvel op lopen om bij het beginpunt van de wandeling te komen. Het was een prachtige wandeling door het bos en langs een meer met aan het eind van het meer moerasachtig gebied. Rond drie uur en ca. vijftien kilometer te hebben gewandeld waren we terug aan boord, moe maar voldaan.

19 oktober 2018
FIDALGA BAY, ANACORTES, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 30.549 n 122 36.179 w)
Het bleef vanochtend lang mistig, zelfs toen we rond half tien naar de kant gingen was er nog steeds slecht zicht. Allereerst liepen we naar piston Service om nog een kabel met ogen te laten maken. Daarna liepen we verder naar de bibliotheek en toen bleek dat er nieuwe openingstijden waren en dat ze vanaf vandaag om elf uur open gaan. Gelukkig was het even voor elven. Paul ging op internet snuffelen terwijl ik verder ging met mijn studie Reflex therapie (ik had de boeken meegenomen).

Rond twaalf uur kwam de zon door en besloten we om na een stop bij Safeway terug te gaan naar de boot. Ik had de vuile was al in een emmer meegenomen om deze op de steiger uit te spoelen. Terug aan boord aten we een gegrilde kip en vervolgens werd het klusjestijd. Paul ging verder met de elektra bekabeling, hij kon het nu zo maken als op het schema en ik deed wat huishoudelijke klusjes ondertussen droogde de was in de zon met een kleine bries lekker snel! Joepie, zoals het er nu naar uitziet is de lekstroom een stuk minder.. Zoals gewoonlijk keken we om vijf uur naar het nieuws.

18 oktober 2018
FIDALGA BAY, ANACORTES, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 30.549 n 122 36.179 w)
In de ochtend waren we druk bezig de elektra kabels aan te leggen zoals we gepland hadden maar toen de bedrading was gelegd hadden we nog steeds een lekstroom. We puzzelden verder waar de lekstroom vandaan kon komen maar hadden even geen idee. Verder zagen we dat er bij sommige elektra draden de ogen los zaten en dat we die nu moesten gaan vervangen. Van het één komt het ander...

Na de lunch gingen we naar de bibliotheek waar Paul op internet zocht naar een elektra schema zoals die op de meeste boten gebruikt wordt. Hij vond er één en samen bekeken we wat er bij ons anders was. Verder bekeek ik op internet het vervolg van de Reiki cursus.

Op de terugweg liepen we weer naar Piston service om een nieuw oog aan een kabel te maken. Rond vier uur waren we terug aan boord en begon Paul het schema met ons elektra circuit te vergelijken. Hij kon enkele negatieve draden al om leggen maar uiteindelijk moeten we toch een extra kabel met ogen kopen om ons elektra circuit net zo te krijgen als op het schema. Het houdt ons in ieder geval goed bezig!

17 oktober 2018
FIDALGA BAY, ANACORTES, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 30.549 n 122 36.179 w)
Terwijl ik om half acht yoga in de kuip deed, zag ik een mooie rode gloed van de zon in geel veranderen en rond acht uur kwam de zon achter de bergen vandaan en werd het snel een stuk warmer. Nadat we chocomel/koffie in de kuip hadden gedronken gingen we naar de kant en skypten we in Safeway (supermarkt) met mijn ouders. Vervolgens liepen we door Anacortes op zoek naar winkel die dikke elektra kabels verkopen en waar ze er ook gelijk ogen aan kunnen maken. Bij West Marine verkochten ze de kabel en de ogen maar maakten ze deze niet aan elkaar. Na verschillende zaken te hebben gezocht werden we op "Piston Service" (automaterialenzaak) geattendeerd. Daar vonden we inderdaad de kabel met de ogen die ze er voor ons konden aanzetten. Toen dit allemaal klaar was liepen we naar de bibliotheek waar Paul nog wat ging internetten en ik een deel van een Reiki cursus via internet volgde. Rond half vijf waren we terug aan boord en was het tijd om het avondeten te maken en het nieuws te volgen.

16 oktober 2018
FIDALGA BAY, ANACORTES, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 30.549 n 122 36.179 w)
Om acht uur, terwijl ik mijn yoga oefeningen deed zag en voelde ik de zon achter de bergen van het vasteland tevoorschijn komen. Het werd alweer een mooie zonnige dag. Er stond een lichte bries en toen we rond half negen koffie/chocomel in de kuip dronken besloten we niet te gaan wandelen maar de zeilen te hijsen en naar Anacortes te zeilen. Vol tuig ruime wind zeilden we richting Orca's eiland waar we stroom tegen hadden zodat we niet al te snel gingen.

Eenmaal langs Orca's eiland kregen we de stroom mee en met ca. tien tot vijftien knopen wind zeilden we heerlijk vol tuig verder door de Rosario straat zuidwaarts naar Anacortes waar rond vier uur ons anker er na drieëntwintig mijl inging. Onderweg moesten we goed opletten voor boeitjes waar krab/kreeftnetten onder hangen en genoten we van de natuur om ons heen.

Nadat we goed en wel lagen ging ik nog even aan de studie en keek Paul televisie. Al snel begon het nieuws en was het tijd voor het avondeten. Dit maar keken we het Amerikaanse nieuws, wat een verschil met het Canadese nieuws. 

15 oktober 2018
ECHO BAY, SUCIA ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 45.777 n 122 54.480 w)
Toen ik om acht uur buiten kwam scheen de zon al volop en deed ik mijn yoga oefeningen in de zon in de kuip. Na de koffie/chocomel in de kuip gingen we aan de gang met de elektra. We hebben al een tijd lang een lekstroom waardoor de anodes sneller opgaan. Vandaag keken we of we de lekstroom konden vinden en opheffen. Na veel meten en kijken vonden we een oplossing. We hebben nu een nieuwe schakelaar en extra dikke elektra draden nodig waardoor de motor wanneer deze niet gebruikt wordt ook geen verbinding meer heeft met de accu's (wordt vervolgd).

Na de lunch gingen we naar de kant om een wandeling over het eiland te maken. Het werd een mooie wandeling door het bos en langs de oever over de hoge kliffen vanwaar we prachtige uitzichten hadden. We kwamen langs een informatie bord over Sucia eiland en de zandsteen rotsformaties. Door corrosie is het zandsteen in prachtige vormen gevormd o.a. een paddenstoel rots en kleine grotten.

wandelen over de kliffen...

zandsteen rotsformaties “ paddenstoel”...
Rond vier uur waren we terug aan boord en onder genot van een wijntje/cola tekenden we de nieuwe versie van de elektra verbindingen uit. Onderwijl hadden we prachtig uitzicht over Mt baker waar de zon op scheen. Om vijf uur was het weer tijd voor het nieuws. Het wordt dan ook frisser en even na zes uur verdween de zon achter de heuvels/bergen.

Giebateau met Mt Baker...

14 oktober 2018
ECHO BAY, SUCIA ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 45.777 n 122 54.480 w)
Om kwart voor zeven haalden we ons anker op en de huik van het grootzeil af. We hadden net een beetje licht van de rode gloed vanachter de bergen. Toen we eenmaal de zeilen hadden gehesen en we langs Sucia eiland oostwaarts zeilden zagen we langzaam de rode gloed naar geel veranderen en daarna kwam de zon langzaam achter de bergen tevoorschijn. Wat blijft een heldere zonsopgang toch mooi!

Met ca. acht knopen wind zeilden we vol tuig halve wind en met de stroom mee naar Sucia eiland. Onderwijl zagen we dolfijntjes en een zeehond waarvan we vermoedden dat hij een inktvis zat te eten en waar meeuwen boven vlogen en probeerde stukje inktvis te pakken te krijgen.

Even voor twaalf uur ging ons anker er in en aten we een lunch in de kuip met als uitzicht lage eilanden met daarachter de hoge Mt. Baker met zijn besneeuwde bergtop met daarnaast andere hoge kale bergtoppen waar nog geen sneeuw op ligt. Ondertussen luisterden we naar de radio. Er was een discussie gaande of cannabis legaal moet worden in Canada. Woensdag wordt cannabis legaal in Britisch Colombia. Rond vijf uur was het tijd voor het nieuws.

13 oktober 2018
PREVOST HARBOR, STUART ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 40.723 n 123 11.843 w)
Het was weer een mooie zonnige dag zodat we na de koffie/chocomel naar de kant gingen.
Vanaf die plek liepen door het bos over een wandelpad en later een onverharde weg over het eiland naar het uiteinde van Stuart eiland waar de 'Turn Point' een oude vuurtoren staat. Onderweg kwamen we langs een school en verschillende huizen. Aangekomen bij de vuurtoren uit 1893 hoorden we spuiters en zagen we dichtbij twee grote Humpback walvissen zwemmen. We bleven een tijd aan de oever zitten kijkend naar de eilanden van Canada waar de zon op scheen en waar het druk was met zeilende zeilboten.

We liepen dezelfde weg terug en op een gegeven moment vingen we een glimp op van Mt Blaker met zijn besneeuwde bergtop op het vasteland met daarvoor loofbomen in herfst kleuren. Terug aan boord aten we een late lunch.

Mt Baker vanaf Stuart Island...
Eén van de tubes van de dinghy lekte nog een beetje zodat Paul daar nog wat lijm in goot en de dinghy weer wat rond draaide. Ondertussen dat hij daar mee bezig was, deed ik wat huishoudelijke klusjes. Rond vier uur was het borreltijd in de kuip en daarna keken we het nieuws op de televisie.

12 oktober 2018
PREVOST HARBOR, STUART ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 40.723 n 123 11.843 w)
Om zeven uur was het al een beetje licht en haalden we ons anker op. Het was bewolkt en er stond ca. zes a zeven knopen zuidenwind. Vol tuig kruisten we de West sound uit en verder met de stroom mee door Pole Pass tussen Crane en Orca's eiland. Daarna zeilden we verder langs Orca's eiland en tussen orca's en Jones eiland door. Onderwijl zagen we verschillende groepen grote hoge populieren met de bladeren in herfstkleuren, een Bald eagle hoog in de lucht zweven en verschillende zeehonden in het water.

Orca’s eiland met de populieren...
Eenmaal in President channel nam de wind af en kregen we stroom tegen zodat we rustig dobber zeilden met de stroom mee de verkeerde kant op. Het klaarde op en de zon kwam tevoorschijn. Tijdens het dobberen kregen we bezoek van een groep dolfijntjes die even bij de boot bleven zwemmen. Er was een noordenwind voorspeld maar die bleef helaas uit zodat we uiteindelijk besloten om koers te verleggen en met de stroom mee te zeilen langs Spieden eiland naar Stuart eiland waar ons anker er rond vier uur in Prevost harbor in ging. We aten ons avondeten in de kuip en keken onderwijl het nieuws op de televisie. Het wordt 's nachts kouder en sinds Bellingham hebben we 's nachts de olielamp weer aan.

11 oktober 2018
WHITE SANDY BEACH, WEST SOUND, ORCAS ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 37.722 n 122 57.814 w)
In de ochtend was Paul bezig met klusjes buiten. Hij controleerde met een endoscoop of de anodes bij de schroef nog intact waren en maakte een deel van het onderwaterschip schoon. Ik was ondertussen aan de studie.

We aten een lunch in de kuip want het was een mooie zonnige dag. Na de lunch gingen we naar de kant om nog wat te internetten. De zeil instructrice Hanah was er ook. We nodigden haar uit om na haar werk bij ons te komen eten en ons meer te vertellen over San Francisco waar ze enkele jaren heeft gewoond. Toen ze rond zes uur kwam aten we de maaltijd en vertelde ze dat ze in Orca's was opgegroeid. Dat ze daarna enkele jaren in Hawaii had gewoond waar ze had gestudeerd en gewerkt. Daarna had ze enige jaren in San Francisco als instructrice gewerkt maar uiteindelijk wilde ze zich toch weer op Orca's eiland settelen. Het was een gezellige avond.

10 oktober 2018
WHITE SANDY BEACH, WEST SOUND, ORCAS ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 37.722 n 122 57.814 w)
Het was een mooie zonnige maar frisse dag. In de ochtend deed ik mijn yoga en dronken we samen koffie/chocomel in de kuip. Rond negen uur stapten we in de dinghy die tot onze vreugde nog hard was en roeiden we naar de kant waar we met mijn ouders skypten. Mijn ouders waren naar het ziekenhuis geweest en de uitslagen waren gelukkig goed. Daarna belden we nog even met mijn tante.

Ondertussen zagen we schoolkinderen in lazers zeilen en op een gegeven moment zagen we één van de kinderen in het water vallen en terug zwemmen naar de kant. Maar goed dat het water nog steeds ca. twintig graden is. Nadat we de broers hadden proberen te bereiken liften we naar het beginpunt van een wandelpad. We liepen over de 'North trail' door een dennenbos de heuvel op en verder over "Raven Ridge trail" de bergkam over waar we af en toe door een wolk liepen. Het was een prachtige wandeling door bos waarvan de bomen vaak behangen waren met Spaans mos en de rotsen bedekt waren met andere soorten mos. Aan de andere kant van de heuvel wandelden we naar beneden en na ca. twee uur wandelen waren we weer bij de weg waar we terug liften naar de yachtclub.

De zeil instructrice zat buiten en we liepen naar haar toe om nog een praatje te maken. We hadden haar gisteren ook al even gesproken op de steiger. We zaten gezellig te praten tot de andere kinderen kwamen om les te krijgen. We bleven nog even internetten en rond vier uur gingen we terug naar de boot. Hier maakte ik het avondeten en om vijf uur was het nieuws op de televisie.

09 oktober 2018
WHITE SANDY BEACH, WEST SOUND, ORCAS ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 37.722 n 122 57.814 w)
De laatste drie weken genoot ik bijna iedere vroege ochtend van de loofbomen die langs de kust staan. Ik zat dan in de kuip en keek naar de prachtige herfstkleurige bladeren die van groen naar rood/geel kleurden. Langzaam werden de bomen ook steeds iets kaler, dat viel me voornamelijk vanochtend op.

Om acht uur toen de zon al volop scheen ging ons anker op en zeilden we halve wind vol tuig Bellingham bay over richting Lummi eiland. Vervolgens zeilden we aan de wind door de Rosario straat tussen Lummi en Sinclair eiland door. Hier nam de wind toe tot vijfentwintig a dertig knopen en zetten we snel twee reven. Ondertussen zagen we de groene beboste eilanden met hier en daar een loofboom in herfstkleuren en huizen ertussen waar de zon volop op scheen. We besloten om naar een andere bestemming te gaan en zo zeilden we langs de zuidoost kust van Orca's eiland waar de wind afnam tot ca vijftien knopen. Daarna zeilden we aan de wind door de Peavine pass tussen Blakely en Obstruction eiland en verder langs de zuidkust van Orca's eiland waar we weer ca. twintig a vijfentwintig knopen wind hadden. Aangekomen bij de West Sound van Orca's eiland moesten we verder door de sound kruisen tot we uiteindelijk rond één uur en na zesentwintig mijl aan de steiger in White Beach bay afmeerde.

We brachten de dinghy op de steiger en begonnen met het repareren van de dinghy. Per tube spoten we er lijm in en draaide de dinghy dan enkele malen om. Bij de eerste tube bleek er niet alleen oude lekken te zijn maar ook een nieuwe. Waarschijnlijk hebben we de dinghy over een scherpe steen getrokken maar nu begrepen we waarom de lucht er zo snel uitlekte. Na de twee andere tubes ook met lijm te hebben vol gespoten en weer hebben rondgedraaid, lijmden we ook gelijk de bescherm stukken die los lagen. Toen we hiermee klaar waren liepen we naar het einde van de steiger waar we Wi-Fi hadden en haalde de krant en de e-mails binnen. We spraken nog even met mensen op de steiger en rond vijf uur motorden we van de steiger weg en lieten even verderop het anker vallen. Tijd voor het avondeten.

07 oktober 2018
CHUCKANUT BAY, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.580 n 122 29.850 w)
Het was een bewolkte regenachtige dag zonder wind. Dus bleven we nog een dagje liggen. Na de yoga en de meditatie ruimde ik alle boodschappen op. Rond half tien dronken Paul en ik samen koffie/chocomel op de nieuwe kussens onder de buiskap. Daarna ging ik verder met het uitwerken van reflexologie en deed Paul wat andere klusjes. In de middag keken we een film en was de dag weer om.

07 oktober 2018
CHUCKANUT BAY, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.580 n 122 29.850 w)
Negen uur waren we bij Pk en Julia en dronken we samen koffie met een Cinnemonroll vers uit de oven. Daarna reden Julia en ik nog een keer naar dezelfde 'garage-sail' van afgelopen vrijdag want nu was alles wat er nog was voor halve prijs. Ik vond een nieuwe snelkookpan, kussens voor buiten in de kuip en nog wat kleine huishoudelijke spulletjes.

Rond twaalf uur waren we terug bij de mannen die ondertussen gezellig hadden zitten kletsen. Het regende dus buiten was er niets te doen. Rond één uur reden we naar Marry en Jim hun huis waar we met z'n allen American football keken. Marry had voor lunch spaghetti gemaakt en het werd een gezellige middag. Helaas verloren de SeaHawks.

Rond half zeven waren we terug en dronken we nog een wijntje voor we afscheid namen. Na drie weken is het tijd om verder te gaan.

Julia and PK we had a very nice time with you!

06 oktober 2018
CHUCKANUT BAY, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.580 n 122 29.850 w)
Rond half tien waren we bij Pk en Julia en belden we met mijn ouders, gelukkig gaat het nog steeds goed met mijn vader. Rond elf uur reden we naar Walmarkt waar we lunchten en boodschappen deden. Daarna reden we nog naar wat andere winkels en rond vier uur waren we terug. Na een wijntje begonnen Julia en ik aan het avondeten, een lekker hamburger van de BBQ met sla en chips. Rond half zeven net voor het donker werd waren we terug aan boord.

05 oktober 2018
CHUCKANUT BAY, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.580 n 122 29.850 w)
Rond half negen waren we bij Pk en Julia en stapten in de auto om naar Bellingham te rijden waar we eerst nog wat extra onderdelen voor de veranda kochten. Daarna reden we naar een 'garage sail' waarvan het huis in een rijke buurt stond. De man bleek een jager en visser te zijn geweest en had een paar prachtige opgezette dieren. Het huis stond vol spullen waarvan veel uit Alaska. Het was leuk om zo rond te lopen en te kijken baar wat iemand allemaal voor spullen bewaart en nu werd verkocht. Ik vond een cruising-pilot van west Mexico voor vijftig cent dus die kochten we. Rond twaalf uur waren we terug en aten we een lunch.

In de middag zou het gaan regenen en we zagen de regen in de verte al aankomen. Paul en ik besloten voor de regen naar de boot te gaan waar we onderuit gingen met een film. Onderwijl hoorden we de regen zachtjes op het dek tikken.

04 oktober 2018
CHUCKANUT BAY, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.580 n 122 29.850 w)
Het beloofde een mooie dag te worden zodat we rond half tien bij Pk en Julia waren waar we met mijn ouders skypten. Het was afgelopen weekend niet zo goed gegaan met mijn vader maar gelukkig ging het nu weer wat beter. De wereldreis die we maken is een prachtig leven en we hebben in z'n geheel niets te klagen maar op dit soort momenten is het moeilijk om zover weg bij mijn ouders te zijn.

Julia was ondertussen in de tuin bezig en ik ging haar helpen terwijl de mannen verder gingen met de veranda. We lunchten samen en daarna zetten we de werkzaamheden weer voort. Rond vier uur bleek het pakketje waar we opwachten te zijn aangekomen. Onze dinghy loopt al een tijdje snel leeg en we moeten deze nu 's ochtends en 's avonds oppompen. Nu hebben we lijm gekocht die we in de tubes moeten spuiten om zo de lekkage te dichten. Wordt vervolgd.

Julia en ik kookten samen en terwijl we ons eten aten zagen de zon achter de heuvels verdwijnen. Het wordt steeds vroeger donker.

03 oktober 2018
CHUCKANUT BAY, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.580 n 122 29.850 w)
Rond negen uur hoorden we al een hoop kabaal vanaf PK en Julia's huis. We gingen naar de kant en het bleek dat de eerste lading grote stenen voor de fundering van de oprit van het tweede huis al was gestort. Met een graafmachine werden de stenen nu in gazen kooien gestort. Als de kooien vol waren bonden Julia, Pk, Paul en ik ze dicht. Zo werden er twee ladingen stenen in de kooien gestort. Daarna werden er nog meerdere ladingen fijnere stenen over de kooien en de oude oprit gestort en rond half zes was de vernieuwde oprit klaar.

werken aan de oprit...



Om zes uur was er een vergadering van de buurtbewoners van Chucanut straat in de brandweerkazerne en was er een Chili proeverij. We gingen met Pk en Julia mee om daar Chili te eten en andere bewoners uit de straat te ontmoeten. Het werd een gezellige avond en rond half negen gingen we terug naar de boot.

02 oktober 2018
CHUCKANUT BAY, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.580 n 122 29.850 w)
Toen ik om zeven uur in de kuip ging zitten was het droog en was het boven me bewolkt maar verderop zag ik deels een mooie blauwe lucht. Ik deed ik mijn yoga in de kuip en beoefende Reiki oefeningen op mezelf. Toen ik hiermee klaar was begon het net te regenen.

Paul en ik dronken chocomel/koffie binnen en daarna ging ik verder met het uitwerken van mijn reflexologie boek. Zoals ik gisteren al schreef is alles in Engels. Gelukkig heb ik mijn anatomie/fysiologie boek van mijn opleiding bij me zodat het makkelijker wordt met het vertalen van organen, zintuigen ect en hun werking ervan. Paul zat te lezen en luisterde naar de radio.

Rond het middag uur begon het te waaien en al snel draaide de wind van het zuiden naar het noorden en lagen we lager wal. Snel haalden we ons anker op en met ca. vijfentwintig knopen wind kruisten we alleen op voorzeil door Chukanut bay terug naar de plek waar we eerder lagen. Inmiddels scheen de zon en zaten we tijdens het zeilen lekker buiten. Rond vijf uur was het tijd voor het nieuws en het avondeten.

01 oktober 2018
PLEASANT BAY IN CHUCKANUT BAY, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 39.969 n 122 30.129 w)
Het heeft vannacht behoorlijk gewaaid en geregend. Over de marifoon hoorden we dat het buiten in de Juan de Fuca strait dertig tot veertig knopen waaide en hier in de baai hadden we soms behoorlijke vlagen. Vanochtend regende het nog steeds terwijl we koffie/chocomel buiten onder de buiskap dronken maar was de wind afgenomen.

Ik heb twee Engelse boeken gevonden over reflexologie van de voeten, handen en gezicht die ik vanaf vandaag ga vertalen, uitwerken en leren. Paul las de gebruiksaanwijzing van de SSB zender nog een keer door en kan nu via de SSB zender ook enkele AM radio zenders ontvangen. Altijd handig als we in gebieden zitten waar geen radio ontvangst is, zo blijven we in ieder geval bij van wat er in de wereld gebeurt. In de middag keken we een film en om vijf uur was het nieuws op de televisie en tijd voor het avondeten.

30 september 2018
PLEASANT BAY IN CHUCKANUT BAY, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 39.969 n 122 30.129 w)
Het heeft de hele nacht geregend maar gelukkig bleef de harde wind deze nacht weg. Rond acht uur kwam er een lichte bries en motorden we Chukanut bay door naar Pleasant bay dat in Chukanut bay ligt. Hier gaan we de komende dagen een storm uitzitten.

Overdag deed ik mijn yoga oefeningen en werkte het laatste deel van mijn Reiki boek uit. Nu ga ik de Reiki oefeningen op mezelf uitoefenen. Paul las onderwijl de krant en luisterde naar de radio. In de middag keken we een film en kwam de wind langzaam opzetten. Rond vijf uur keken we het nieuws en aten we ons eten. Wat zal de nacht ons brengen!

29 september 2018
CHUCKANUT BAY II, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.582 n 122 29.849 w)
We waren al iets voor achten bij Julia en Pk omdat Julia gisteren in de krant enkele garage-sails voor vandaag in de omgeving had gezien. Ze hebben een huis in Ecquador gekocht en hebben daar nog extra spullen voor nodig. Ik ging met haar mee en samen kwamen we met wat extra handige dingen thuis.

De mannen waren ondertussen verder gegaan met de veranda. Na de lunch ging ik samen met Julia verder in de tuin. Rond drie uur kwamen vrienden van Pk en Julia en zaten we gezellig te praten. Toen het tijd werd voor het avondeten besloten Pk en Julia dat we uit eten gingen bij de chinees. Het werd een gezellige avond.

28 september 2018
CHUCKANUT BAY II, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.582 n 122 29.849 w)
Ook vandaag was het een zonnige droge dag zodat de mannen verder gingen met de veranda, Julia met schilderen en ik haalde oude roestige spijkers en moeren uit de oude planken. Na samen de lunch gegeten te hebben ging ik verder in de tuin en Julia met schilderen.

In de middag reden de mannen naar Bellingham om extra hout te kopen, nieuwe planken voor de veranda. Toen ze terug kwamen was het vier uur en borreltijd en daarna maakten we het avondeten. Julia had een taart gebakken en toen bleek dat het Pk zijn verjaardag was. We zongen uit volle borst voor hem!

27 september 2018
CHUCKANUT BAY II, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.582 n 122 29.849 w)
Om half tien waren we bij Julia en Pk en reden Julia en ik naar Bellingham om nog extra spullen te kopen voor de veranda en extra boodschappen te doen. Rond lunchtijd waren we terug en aten we gezamenlijk de lunch.

In de middag gingen de mannen verder met de veranda, schilderde Julia de planken/balken verder en ging ik verder in de tuin. Het opnieuw een mooie zonnige dag en rond half vier stopte ik om even te relaxen en met mijn blote voeten in het gras te gaan zitten. Om vier uur stopten ook de mannen en relaxten wat. Julia stopte pas rond vijf uur en inmiddels had ik het avondeten klaar gemaakt zodat ze zo kon aanschuiven.

26 september 2018
CHUCKANUT BAY II, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.582 n 122 29.849 w)
Elke ochtend (nu rond kwart over zes/half zeven) sta ik op om de zonsopkomst te zien en te genieten van de stilte en de natuur. Vanochtend zag ik een volle maan glinsteren over het vlakke water voordat de zon echt achter de bergen tevoorschijn kwam en twee dolfijntjes in de baai zwemmen. Daarna deed ik mijn yoga-oefeningen deels in de kuip en deels binnen. Rond half negen dronken we koffie/chocomel in de kuip alvorens we naar Pk en Julia gaan.

Het was een opeenvolgende mooie zonnige dag zodat de mannen verder gingen met de veranda en Julia de planken/balken opnieuw schilderde. Ik maakte de lunch en na de lunch ging ik verder in de tuin terwijl de anderen hun bezigheden voortzetten. Rond vier uur was het borrel tijd en daarna begonnen Julia en ik aan het avondeten. Het was opnieuw een mooie en gezellige dag.

25 september 2018
CHUCKANUT BAY II, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.582 n 122 29.849 w)
Om negen uur waren we bij Julia en Pk en stapten we in de auto om boodschappen te gaan doen. Er zijn twee tweedehands zaken waar Julia en Pk vaak dinsdag ochtend heen gaan. Dan liggen er veel nieuwe spullen. Paul en ik hadden geluk en beide slaagden we erin een goede spijkerbroek te kopen.

Daarna reden we naar de West Marine en Cosco waar we een lunch aten en een gegrilde kip kochten voor het avondeten. Rond drie uur waren we terug en was iedereen wat moe. Iedereen deed zijn ding. Paul zat op de iPad op internet te snuffelen en ik zat in de tuin met blote voeten en leerde en oefende de Reiki oefeningen op mezelf. Rond half vijf begonnen Julia en ik aan het avondeten. Ook vandaag was het een mooie zonnige dag en hadden we nogmaals een mooie rode zonsondergang.

24 september 2018
CHUCKANUT BAY II, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.582 n 122 29.849 w)
Het was een mooie zonnige dag zodat de mannen verder gingen met de veranda en Julia en ik cement/beton blokken met de pick-up truck gingen halen. Het huis staat op een berghelling en een klein deel van hun grond is iets weggezakt. Dit gedeelte moet nu worden gestut met blokken beton en stenen om verdere verzakking tegen te gaan. Op internet hadden ze een plek gezien waar mensen gratis cement/beton blokken aanboden als afval en zo konden wij dus vanochtend een eerste lading ophalen. Het was nog een heel karwei om de mooie ronde en tilbare stukken eruit te halen.

Rond elf uur waren we terug met de pick-up truck volgeladen. Nu wiepen we de stenen en blokken beton in grote gazen kooien, dit was snel gedaan. Inmiddels was het lunchtijd geworden en aten we gezamenlijk een lunch. Daarna gingen de mannen weer verder met de veranda en haalden wij een tweede lading.

Rond vier uur was het genoeg geweest en reden we naar Bellingham om nog wat spullen voor de veranda te kopen. Daarna reden we naar Walmarkt waar ik nog volle houdbare melk kocht voor aankomende zomer in Alaska. Verder deden we nog wat extra boodschappen. Terug bij Julia en Pk maakten we een heerlijke hamburger van de barbeque met salade en toen was het alweer zeven uur en tijd om naar huis te gaan. Terwijl we terug naar de dinghy liepen zagen we een mooie rode zonsondergang. Wat blijft dat toch mooi!

23 september 2018
CHUCKANUT BAY II, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.582 n 122 29.849 w)
Na mijn ster houding en yoga in de kuip ging rond half acht ons anker op en zeilden we rustig alleen op voorzeil door Chuckanut bay terug naar de andere kant waar Julia en PK wonen. Er stond een lichte bries en het was bewolkt maar droog.

Rond negen uur gingen we naar de kant waar we Pk en Julia ontmoetten. Ze waren al druk bezig met de veranda. Vandaag was het plan om te gaan schilderen. Julia veegde/schuurde het vuil van de balken, Paul verfde de steunbalken met de roller en Julia en Pk deden de kleine stukjes waar Paul niet bij kon. Ik hielp waar kon en skypte in de ochtend met mijn ouders.

Rond vier uur was het werk af. Toen Paul zijn overal uit trok bleek de verf door Paul zijn overall te zijn doorgedrongen in zijn goede broek. Ik probeerde deze zo goed mogelijk schoon te maken en daarna waste we hem in de wasmachine. Helaas is de broek niet helemaal schoon geworden maar gelukkig wel een stuk beter!

We reden naar Bellingham om nog wat onderdelen voor morgen te halen. Rond vijf uur waren we terug en maakten Julia en ik het avondeten klaar en aten we gezellig samen. Rond zeven uur waren we terug aan boord, moe maar voldaan. 

22 september 2018
CHUCKANUT BAY II, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.582 n 122 29.849 w)
Vandaag waaide het nog en kwamen er buien over zodat we nog een dagje aan boord bleven. Als het droog was zaten we buiten in de kuip en genoten van het uitzicht maar als het regende werkte ik verder aan mijn Reiki boek en luisterde Paul naar de radio terwijl hij kleine klusjes binnen deed. Om vijf uur was het tijd voor het nieuws op de televisie en onderwijl aten we ons avondeten. Het wordt kouder en de dagen worden korter, de zomer is voorbij!

21 september 2018
CHUCKANUT BAY II, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.582 n 122 29.849 w)
Vandaag was er behoorlijk wat wind zodat we rustig bleven liggen. Ik deed mijn yoga, deed wat huishoudelijke klusjes en werkte mijn Reiki boek weer een stukje verder uit. Paul deed wat klusjes aan de boot en zat verder in de kuip te kijken naar de omgeving onderwijl luisterde hij naar de radio. Rond vijf uur was het tijd voor het nieuws en het avondeten.

20 september 2018
CHUCKANUT BAY II, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.582 n 122 29.849 w)
Om half tien waren we weer bij Julia en Pk. Het was nog droog en niet veel wind zodat Paul daar bleef en verder werkte aan de veranda terwijl Julia, Pk en ik naar Bellingham reden om in de Thriftstore boeken te kopen. Deze week is er namelijk een extra aanbieding op alle boeken.

Even voor twaalf uur waren we terug en aten we gezamenlijk een lunch. Daarna gingen de mannen verder met de veranda en werkten Julia en ik verder in de tuin. Ik loop dan op blote voeten om mezelf te gronden (goede energie van moederaarde te krijgen). Rond vier uur begon het hard te regenen en stopten we met onze bezigheden.

We zaten binnen nog wat te praten terwijl de wasmachine voor mij de vuile was waste. Verder maakte ik het avondeten klaar dat we om vijf uur nuttigden. Daarna gingen Paul en ik terug naar de boot. In de avond begon het harder te waaien zodat we besloten terug te varen naar de andere kant van de baai (waar we eerder lagen) en waar we een stuk rustiger liggen.

19 september 2018
CHUCKANUT BAY II, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.582 n 122 29.849 w)
Om half tien waren we bij Pk en Julia. De mannen gingen verder met de veranda en Julia en ik gingen verder in de tuin. Vandaag was een goede dag om de afgezaagde takken van de bomen te verbranden. De wind kwam uit de goede richting en was niet te hard zodat we al het hout dat klaar lag in kleinere stukken hakten en verbranden.

werk aan de veranda...
Rond het middag uur lunchten we met zijn vieren en daarna zette we de werkzaamheden voort. Rond vier uur was al het hout verbrand en rond vijf uur stopten ook de mannen met werken. Ik maakte zuurkool met worst en spekjes voor avondeten, echt Hollandse stamppot!  

18 september 2018
CHUCKANUT BAY II, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.582 n 122 29.849 w)
Om half negen waren we bij Julia en Pk. Samen reden we naar Bellingham om twee Triftstores (2e handzaken) te bezoeken. Bij de eerste kochten we wat spullen voor de boot en bij de andere kocht ik een boek dat gaat over druk punten (reflexpunten) in handen en voeten. Daarna deden we nog wat boodschappen en rond twaalf uur waren we terug en aten we een lunch. Na de lunch hielp ik Julia in de tuin en gingen de mannen verder aan de veranda. Rond vijf uur was het borreltijd en daarna aten we gezellig samen.

17 september 2018
CHUCKANUT BAY II, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 41.582 n 122 29.849 w)
Na mijn yoga dronken we koffie/chocomel in de kuip en haalden we ons anker op en motorden rustig door Chuckanut bay naar de andere kant. Hier wonen onze vrienden Julia en PK. We hadden al email contact gehad dus ze wisten dat we kwamen. Het werd een gezellig weerzien en we hadden veel bij te praten want we hadden elkaar al iets meer dan een jaar niet gezien. Na de lunch hielp ik Julia in de tuin terwijl we gezellig verder kletsen en de mannen gingen aan de gang met de veranda. De bestaande veranda moet worden ingekort en vervangen.

Rond vier uur stapten we in de auto om met PK en Julia mee te gaan naar een footbalwedstrijd. Als het Seahak team uit Seattle speelt, kijken ze de wedstrijd altijd gezamenlijk met een stel vrienden bij vrienden bij iemand thuis en vandaag mochten we mee. Het werd een gezellige avond en onder het spelen legde Julia ons de regels van het spel uit.

16 september 2018
CHUCKANUT BAY I, BELLINGHAM, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 40.107 n 122 29.739 w)
Het regende en waaide ca. tien knopen toen we rond half tien de mooring verlieten en alleen op fok met de stroom mee, Bellingham channel overstaken naar Bellingham. Onderweg trok de wind aan tot ca. vijfentwintig knopen zodat we rond het middag uur en na twaalf mijl ons anker er in Chuckanut bay in gooiden. We gingen onderuit met een boek en aan het eind van de middag klaarde het wat op en nam de wind weer af. We aten ons avondeten in de kuip en daarna keken we nog een film.

15 september 2018
EAGLE HARBOR, CYPRESS ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 35.251 n 122 41.616 w)
Om tien uur ging ons anker op en zeilden we vol tuig ruime wind de Puget sound uit, staken Middle channel over om daarna via de Rosario straat verder noordwaarts naar de San Juan eilanden groep te gaan. Het was bewolkt met hier en daar een bui maar we zeilden lekker! Onderweg genoten we van de groene en herfstkleurige vegetatie van de eilanden met daarachter de hoge bergen van het vaste land. Onderweg zagen we enkele zeehonden en dolfijntjes en de verschillende zeevogels. Rond half zeven pikten we een mooring op in Eagle harbor en begon het net hard te regenen. Lekker knus onderuit met een film en met het tikken van de regen op het dek.

WE HEBBEN EEN PROBLEEM.
DE EMAILS VAN GMAIL WORDEN NIET MEER AUTOMATISCH NAAR SAILMAIL GESTUURD. WE HOPEN DIT ZO SNEL MOGELIJK OP TE LOSSEN ALS WE INTERNET HEBBEN. GRAAG TOT DAN ONS SAILMAILADRES GEBRUIKEN!

14 september 2018
PORT TOWNSEND, PUGET SOUND, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 06.368 n 122 46.293 w)
Gisteravond merkte ik al dat ook ik verkouden werd en vandaag was alles voor mij snel te veel. Met Paul gaat het gelukkig de goede kant op. Rond half elf kwam er een lichte bries en kregen we stroom mee naar buiten zodat we alleen op voorzeil langzaam de Mystery Bay uitzeilden en de Port Townsend Bay overstaken terug naar port Townsend. Rond één uur ging ons anker erin en ging Paul naar de kant terwijl ik rustig aan boord bleef. Ik sliep wat en las een boek. Paul kocht bij de watersportzaak een LED licht voor in de keuken. Dat is namelijk stuk gegaan en verder internette hij nog wat. Rond vijf uur was hij terug aan boord en was het begonnen met regenen. We keken het nieuws op de televisie en gingen vroeg naar bed waar we een film keken.

13 september 2018
MYSTERY BAY, MARROWSTONE ISLAND, PUGET SOUND, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 03.413 n 122 42.039 w)
Paul is gelukkig weer iets opgeknapt zodat we rond kwart voor acht met Jo en Roger meereden naar Port Townsend. Hier namen we afscheid van hen want morgen gaan wij weer verder.

Bij de Safeway deed ik grote boodschappen voor volgend jaar. Enkele producten zijn goedkoper in Amerika en we waren ook door onze verse spullen heen. Daarna maakten we een wandeling door het dorp en rond half drie pikte Willy ons op bij de Safeway met al onze boodschappen. We reden naar de watersportzaak waar onze antifouling (had Willy in overleg met Paul besteld) al klaar stond. We reden terug naar Mystery bay waar we al onze boodschappen in de dinghy laden en afscheid namen van Willy. Terug aan boord was ik de rest van de middag bezig om alle spullen op te ruimen.

12 september 2018
MYSTERY BAY, MARROWSTONE ISLAND, PUGET SOUND, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 03.413 n 122 42.039 w)
Paul was vannacht aan het sniffen en snuiven, hij heeft ergens een verkoudheid opgedaan. Eigenlijk zouden we met Roger mee gaan naar Port Townsend maar dat hebben we afgezegd. In de loop van de ochtend liepen we nog wel even een klein ommetje naar Jo om haar een boek te geven en om daar te
douchen. Terug aan boord begon het zachtjes te regenen zodat we onderuit gingen met een boek.

11 september 2018
MYSTERY BAY, MARROWSTONE ISLAND, PUGET SOUND, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 03.413 n 122 42.039 w)
Om half tien gingen we naar Roger en Jo waar we met mijn ouders skypten. Daarna zaten we gezellig met Roger en Jo te praten en rond half twaalf kwam ook Willy en aten we gezamenlijk een lekkere lunch. Janet is naar haar vader dus die was er niet bij. Rond twee uur ging Paul met Willy mee om onze diesel jerrycans te vullen. Ik hielp Jo in de tuin met het harken van de gevallen bladeren en daarna maakten we een wandeling over het strand. Rond vier uur waren Paul en ik terug aan boord.

10 september 2018
MYSTERY BAY, MARROWSTONE ISLAND, PUGET SOUND, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 03.413 n 122 42.039 w)
Vanochtend hebben we wat huishoudelijke klusjes gedaan en aten we een vroege lunch. Daarna gingen we naar de kant en liepen naar het huis van Jo en Roger. Ze waren thuis en we werden uitgenodigd voor de koffie/thee. We bedankten hun voor de vrijkaartjes voor de Wooden boatshow en vertelden wat we allemaal gedaan hadden. Daarna maakten we een kleine wandeling naar hun werkplaats en hun groentetuin. Rond vier uur waren we terug aan boord en begon het net te regenen.

09 september 2018
MYSTERY BAY, MARROWSTONE ISLAND, PUGET SOUND, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 03.413 n 122 42.039 w)
Het waaide aardig en we lagen lagerwal maar ons anker hield goed toen we rond negen uur naar de kant gingen. De eerste lezing was "Do-it-yourself Diesel engine survey". Veel wist Paul al maar toch kregen we nog veel handige tips. Daarna liepen we nog even langs de kraampjes en kwamen in gesprek bij een kraampje dat informatie gaf over de orca's. Er zijn hier drie verschillende oca groepen. De zuidelijke en noordelijke orca's die hier het hele jaar rondzwemmen en de orca's die op doortocht zijn. De orca's die hier (Scheren Canada tot Puget sound tot aan California) eten voornamelijk vis (zalm). De orca's die op doortocht zijn eten voornamelijk zeehonden, haaien en andere grotere vissen. De orca's die hier in de regio verblijven hebben het zwaar en de families worden steeds kleiner. Dit heeft meerdere redenen o.a de zalmen worden minder (minder eten), de boten geven een hoop vervuiling in het water en er is een hoop lawaai van de grote tankers waardoor de sonar van de orca's minder goed functioneert.

Rond twaalf uur gingen we naar de lezing "Diesel engine Maintenance" waar we nog meer informatie over onze motor kregen. Als laatste gingen we naar "Outfitting for blue water cruising". Zij vertelde wat belangrijk was als je de zee op wilt o.a anker, ankerketting etc. Leuk om te horen dat hoe wij denken zij dit bevestigden. Inmiddels was het drie uur geworden en was de wind er niet minder op geworden. We gingen terug naar de Giebateau die lag te stampen op de korte golven. Het waaide ca. twintig tot dertig knopen en we lagen nog steeds lagerwal. Het anker ging op en alleen op fok zeilden we aan de wind Port Townsen Bay over en door de vaargeul naar Mystery Bay waar ons anker er na negen mijl inging. Inmiddels was het ook begonnen te regenen zodat we lekker vroeg te bed gingen met een film.

08 september 2018
PORT TOWNSEND, PUGET SOUND, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 06.834 n 122 45.202 w)
PORT TOWNSEND WOODEN BOATSHOW
De tweede dag van de Wooden boatshow. Het was zaterdag dus een stuk drukker dan gisteren. De eerste lezing die we bijwoonden was "Adventure cruising in SE Alaska". Grappig om van een ander te horen hoe het zeilen in de Panhandle van Alaska een groot avontuur kan zijn en hoe ze vertelde over de remote plekken en het mooie dierenleven.

De tweede lezing ging over "When good Fuel goes bad". Een hele interessante lezing waar we te horen kregen dat er in iedere liter diesel ook een beetje biodiesel zit vermengd. Dat biodiesel meer vocht aantrekt waardoor je sneller bacterie groei in de diesel krijgt (slush) . Hij had een mooi filter ontwikkeld (www.h2out.com) dat je tussen de tank en de ontluchting van de tank moet plaatsen waardoor er geen vochtige lucht meer via de opening in de tank kan komen. Wij denken erover er één aan te schaffen.

Daarna hadden we een lunchpauze en liepen we het terrein nog een keer over. Rond half drie begon de lezing "Do you copy? Radios's aboard" van Leslie en Philip (die we kennen uit Micronesia) een lezing over VHF en SSB aan boord. Als laatst gingen we naar de lezing "The latest in Ipad Navigation and Apps" een interessante lezing over de verschillende navigatie programma's en de laatste apps die er zijn ontwikkeld. Vreemd dat Isailer er alleen niet in voor kwam. Voor ons was er gelukkig niet veel nieuws. Inmiddels was het alweer vijf uur geworden en tijd om de boot weer op te zoeken. 

07 september 2018
PORT TOWNSEND, PUGET SOUND, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 06.834 n 122 45.202 w)
PORT TOWNSEND WOODEN BOATSHOW
Gisteren hebben we van Jo en Roger tickets gekregen om drie dagen lang gratis naar de Wooden boatshow te kunnen. We hadden het krantje meegenomen om te zien wat er allemaal te doen was. Er werden o.a verschillende lezingen gegeven en we hadden aangestreept welke we wilden bijwonen. Dus na vanochtend mijn oefeningen gedaan te hebben, te hebben ontbijt en koffie/chocomel in de kuip te hebben gedronken gingen we rond negen uur naar de kant. We liepen langs de kraampjes die gisteren nog niet open waren en ontmoetten hier JT (kennis uit Canada) die hier vrienden helpt.

Rond half elf gingen we naar de eerste lezing "Cool products no one knows about" te gaan. Daarna hadden we even pauze en liepen we nog een keer het terrein over en zagen o.a een pool waar de kinderen op houten peddle boords rond peddelden.

overzicht foto Boatshow...
De tweede lezing ging over "World fastest trade winds sailing canoes" die werd gehouden door Leslie en Philip die we nog kennen uit Micronesia. Zij vertelden over de verschillende typen kano's die ze tijdens hun zeilreis door de Pacific waren tegen gekomen.

Na deze lezing bleef Paul zitten om de volgende lezing "10 years around the world" bij te wonen terwijl ik naar "We, the Voyagers" een film van Polynesiers van de Solomon eilanden ging. De film ging over hoe ze vroeger traditionele kano's bouwden en hoe ze daar de Pacific mee over zeilden zonder enige navigatie-instrumenten behalve de sterren en het Universum. Deze kennis was bijna verloren gegaan maar gelukkig is die nu overgedragen aan de volgende generatie.

 kano waar ze vroeger de Pacific mee rond zeilden...
De laatste lezing waar we naar toe gingen was "Team sail, Like a girl". Ieder jaar is er een race van Port Townsend naar Ketchiken, Alaska. Iedereen mag meedoen aan deze race, zeilboten, peddle boords, kano's etc. maar er mag geen motor gebruikt worden. Dit jaar heeft een vrouwen team gewonnen ze hadden een snelle zeilboot en hadden achterop twee fietsframes geïnstalleerd. Dus als er geen wind was kwamen ze fietsend vooruit. Het was leuk om het verhaal van de acht vrouwen te horen. Het was daarna inmiddels vijf uur geworden en tijd om terug naar de boot te gaan om wat te eten en lekker onderuit te gaan met een boek.

06 september 2018
PORT TOWNSEND, PUGET SOUND, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 06.834 n 122 45.202 w)
Onder een mooie sterrenhemel en een kleine maan haalden we ons anker op en motorden we zuidwaarts door de San Juan Channel. Langzaam zagen we eerst de rode gloed van de zon en later kwam de zon achter de bergen van het vaste land tevoorschijn. Met een lichte bries en stroom mee zeilden we het laatste stuk door San Juan Channel de Strait of Juan de Fuca in. Helaas kregen we hier stroom en wind tegen en kwamen we niet erg vooruit. De weervoorspelling was dat we rond het middaguur goede wind zouden krijgen en dat we dan naar Port Townsend konden zeilen. Helaas was er rond het middaguur geen wind en motorden we maar met de stroom mee richting port Townsend.

Boei bij de aanloop van Port Townsend...
Op een gegeven moment kwam er een sleeper vlak voor ons langs. De eerste golf bleven we keurig boven maar de tweede die er kort op volgde doken we in en liep het water over de punt het dek over. Wat dom! We hadden het voorluik nog op een kier staan en dat realiseerde we ons toen we in de tweede golf doken. Ik rende naar voren maar het was al te laat een grote plas water lag al in ons bed. Snel dekbed en boven matrassen eruit gehaald en gespoeld met zoet water. Daarna hebben we het te drogen gelegd en gehangen en zo motorden we naar Port Townsend. Gelukkig was het zonnig en
droogden de spullen snel.

Rond drie uur toen we bijna bij Port Townsend waren kwam de beloofde wind en zeilden we het laatste stuk ruime wind de Puget Sound in. Na vierendertig mijl ging ons anker er in port Townsend in. Morgen begint hier de houten boot show waardoor het druk was met  ankerende boten in de baai. Eenmaal goed en wel op anker gingen we met de dinghy naar de kant en bezochten de boot show. Niet alles was nog open maar we konden de boten aan de steigers wel bekijken. Enkelen hadden we al gezien in Deer Harbor. We kwamen Jo en Roger tegen (vrienden van Janet en Willy die we al meerdere malen ontmoet hebben). Terwijl we even gezellig zaten te praten kregen we twee gratis tickets voor de boot-show zodat we ons hier drie dagen kunnen vermaken. Rond zes uur waren we terug aan boord en aten we wat in de kuip. Er kwamen steeds meer boten voor anker zodat Paul goed oplette of ze niet te dichtbij kwamen liggen.

05 september 2018
FRIDAY HARBOR, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 32.591 n 123 00.846 w)
Om kwart voor vijf haalden we in het donker ons anker op. Boven ons schenen de heldere sterren en een kleine maan die weerspiegelde op het water. We motor/zeilden de baai uit. In President Channel hadden we stroom mee en kwam er een bries zodat we vol tuig ruime wind verder konden zeilen door de San Juan channel terug naar Friday Harbor bij San Juan eiland. Onderwijl hadden we een prachtige zonsopkomst en scheen de zon volop. Het was een mooie zeiltocht en rond kwart voor negen ging ons anker er na zeventien mijl in de baai in.

Verderop in de baai zagen we dat een zeilboot half gezonken was. Paul riep de havenmeester op om dit te vertellen. Ze waren al op de hoogte en probeerden de eigenaar van de boot te pakken te krijgen. Toen we even later in ons dinghy stapten om naar de kant te gaan zagen we dat de zeilboot al een stuk dieper onder water lag. Aangekomen in de Marina ging Paul naar het havenkantoor om dit te vertellen maar er werd verder geen actie ondernomen. We liepen naar de bibliotheek waar we met mijn ouders spraken en verder nog wat internetten. Toen we rond het middag terug aan boord kwamen, zagen we dat de zeilboot geheel gezonken was en dat alleen de masten nog boven water staken. In de middag kwam er een boot de baai in met oliespill-kussen die ze om de boot legden.

Rond vijf uur gingen we naar de Friday Harbor yachtclub waar we hadden afgesproken met Jim en Sue. Zij zijn de oprichters van Sailmail en wonen in Friday Harbor. Omdat we al twaalf jaar lid zijn van Sailmail (programma om e-mails en weerkaarten binnenhalen via de SSB) was het leuk elkaar te ontmoetten. Toen zij jaren geleden rond de wereld zeilden hebben ze het Sailmail programma geschreven en radio amateurs benaderd zodat ze hun stations konden gebruiken. Zo is Sailmail ontstaan en werkt het nog steeds wereldwijd! Ze hebben hun zeilboot nog steeds en zeilen in de wateren van Amerika en Canada. Er was genoeg om over te praten en het werd een gezellige avond met lekker eten. Rond negen uur waren we terug aan boord.

04 september 2018
ECHO BAY, SUCIA ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 45.727 n 122 54.396 w)
Er was eigenlijk geen wind voorspelt voor vandaag maar toen we vanochtend koffie in de kuip dronken scheen de zon en woei er een lekkere bries. Eigenlijk wilden we vandaag de houten boot show bekijken maar gisteren hadden we de meeste houten schepen al aan de steigers zien liggen.

Vandaag rond half elf kwam de vloot van houten boten los voor een wedstrijd. We zagen verschillende boten zeilen toen ook wij ons anker ophaalden om een stuk te gaan zeilen. Ook Janet en Willy waren hun anker aan het ophalen want we hadden afgesproken om samen naar Echo bay bij Sucia eiland te zeilen. Met vol tuig kruisten we verder noordwaarts door San Juan channel en later door Discovery channel tussen Orcas en Waldron eiland naar Echo bay bij Sucia eiland. Het was een heerlijke zeiltocht en onderweg namen we foto's van elkaar! Rond drie uur ging ons anker er na zeventien mijl in. Even onderuit met een boek. Rond zes uur kwamen Willy en Janet bij ons eten en werd het een gezellige avond.

03 september 2018
DEER HARBOR, ORCAS ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 37.065 n 123 00.114 w)
Om kwart over zeven motorden we met de laatste stroom mee door San Juan channel en daarna tussen de Wasp eilanden door naar Deep harbor bij Orcas eiland. De zon scheen maar er was helaas geen wind. Ondertussen dronken we koffie in de kuip en genoten van de rotsachtige kusten en de groene vegetatie die erop groeit. Even zagen we kleine dolfijnen zwemmen. Even later kwamen ook Janet en Willy met hun Heron zij waren wat later vertrokken en hadden een lichte bries zodat ze konden zeilen.

Morgen is hier een houtenbotenshow en vandaag zagen we verschillende houten boten binnenkomen. Rond lunchtijd kwamen Willy en Janet aan boord en aten we gezamenlijk een lunch. Daarna gingen we naar de kant voor een wandeling. Helaas werd het een wandeling over de verharde weg want de parken zijn te ver weg van deze baai. Terug van de wandeling bekeken we de houten boten die al in de Marina lagen. Rond vier uur waren we terug aan boord en las ik verder in mijn boek en Paul de krant.

02 september 2018
PARKS BAY, SHAW ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 33.633 n 122 58.624 w)
Net na de koffie kwam Janet mij ophalen om samen te gaan wandelen. Ik stapte bij haar in de dinghy en samen roeiden we naar de kant. Janet en ik wandelden eerst over de verharde weg om de baai heen naar de spit aan de overkant waar een klein park is. We wandelden op onze blote voeten door het droge gras naar het grindstrand. Onderwijl kletsen we over allerlei dingen waar je het met mannen niet snel over hebt. Het bleek dat we meer gemeen hadden dan ik dacht wat de wandeling nog mooier maakte.

 Paul was eerst even naar de bibliotheek gegaan om wat te internetten en daarna was hij naar Willy gegaan om gezellig te praten. Toen wij terug kwamen hebben we bij ons aan boord met zijn vieren een lunch gegeten. Janet had een heerlijk brood gebakken wat we aten. Terwijl we zaten te lunchen kwam de wind langzaam op en besloten we naar een andere baai te zeilen. De ankers gingen op en Paul en ik zeilden halve wind alleen op voorzeil de baai uit en noordwaarts door San Juan channel langs Shaw eiland naar Parks bay waar ons anker er na zes mijl weer inging. Willy en Janet hadden alle zeilen gehesen dus die lagen al lang in de baai.

Het was een zonnige dag geweest maar de zon is niet zo sterk meer en de wind was fris zodat we lange broeken en sweater aan hadden. Eenmaal op anker maakte ik het avondeten klaar en las ik nog wat in mijn boek.

01 september 2018
FISHERMAN BAY, LOPEZ ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 30.825 n 122 55.030 w)
Rond half elf motorden we met de dinghy eerst even naar Heron de boot van Janet en Willy om daarna verder te gaan naar de Marina van de resort. Daarvandaan liepen we richting het dorpje waar ik stopte bij de Dump en Paul verder liep naar de bibliotheek. Even later kwamen ook Willy en Janet bij de Dump. Nadat we alles bekeken hadden liepen we naar de bibliotheek waar we Paul op pikten.

Vervolgens liepen we samen naar het Lopez het kleine dorpje waar de "farmers market" gehouden werd. Er stonden allemaal kraampjes met spullen die mensen hier maken (handwerk en brood) of kweken (groente en fruit). Na de farmers markt gingen Janet en Willy terug naar hun boot en liepen wij nog verder door het dorpje. Een leuk klein dorpje met verschillende kerken, een klein museum, een glasblazerij, supermarkt en verschillende kleine winkeltjes en restaurants. Op de terugweg stopten we nog even bij de bibliotheek waar Paul nog wat ging internetten en ik verder in mijn boek lezen. Rond vier uur waren we terug aan boord en even later kwamen Willy en Janet langs. Het werd een gezellige middag/avond en voor het avondeten had ik nasi gemaakt.

31 augustus 2018
FISHERMAN BAY, LOPEZ ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 30.825 n 122 55.030 w)
Na mijn ritueel van voeten in het zoute water en de yoga oefeningen dronken we koffie/chocomel in de kuip. De zon was nog niet door de bewolking heen gebrand en er stond een lichte bries zodat we besloten naar de kant te gaan voor een wandeling door het plaatsje van Friday Habor. Nu liepen we de andere kant op dan gisteren. Eerst over de verharde weg de heuvel op en terug langs het water.

Toen we terug kamen bij de boot zagen we dat het anker van de boot voor ons had gekrabd en dat de boot nu dichtbij ons lag. We keken of we geen schade hadden en dit hadden we gelukkig niet. Snel ging ons anker op en zeilden we San Juan channel over naar Lopez eiland. De zon was inmiddels doorgekomen en er stond nu een lekkere bries zodat we alleen op voorzeil zeilden.

Bij de ingang van Fisherman bay aangekomen moesten we door een geul. Het was bijna laagwater en op de kaart stond dat het ca 2.4 meter water kon staan bij laag/laag water. We motorden er langzaam doorheen en hebben niet minder dan 2.8 meter diepte gezien.

Eenmaal voor anker gingen we met de dinghy naar de dinghy-dock van het resort aan de kant en maakten een wandeling naar de watersportzaak. Toen we eruit kwamen zagen we dat Janet en Willy ook in de baai lagen en dat ze naar de kant kwamen. We liepen naar de dingy-dock en het werd een gezellig weerzien. Samen liepen we naar de Dumpstore waar gratis spullen en kleding lagen. Hier vond ik voor mezelf een mooi paar Tevla sandalen. Daarna liepen we naar de bibliotheek waar Paul internetten en ik bezig ging met het lezen van een boek. Rond zes uur liepen we samen terug naar de dinghy-dock.

Inmiddels waaide het aardig, ca. twintig knopen en zagen we dat we eigenlijk in het vaarwater van de watervliegtuigen lagen. Ons anker ging op en we motorden iets verder de baai in om daar ons anker erin te gooien. De hele nacht heeft het nog aardig gewaaid.

30 augustus 2018
FRIDAY HARBOR, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 32.536 n 123 00.919 w)
Om kwart over vijf ging ons anker op en motorden we met de stroom mee door Mosquito Pass terug naar Roche Harbor en verder door Spieden Channel. Onderwijl dat we hier motorden zagen we het licht worden maar bleef de zon achter de wolken verscholen. Eenmaal in Spieden Channel kregen we wind en konden we vol tuig verder kruisen. Na Spieden Channel sloegen we San Juan Channel
in naar Friday Harbor. Ook hier moesten we kruisen en werd het langzaam mistig. Gelukkig hebben we de radar en de AIS radar zodat we de boten om ons heen goed konden zien. Op een gegeven moment kwam de ferry minder dan een halve mijl vlak voor ons langs zonder dat we hem zagen behalve dan op de AIS.

Rond kwart over negen en na zestien mijl ging ons anker er in Friday Harbor bij San Juan eiland in. Terwijl we koffie/chocomel in de kuip dronken brandde de zon langzaam door de bewolking en de mist heen en konden we de eilanden en de boten weer zien.

Na een vroege lunch gingen we naar de kant waar we wat rondwandelden en in de bibliotheek internetten. Hier heb ik nog extra informatie over reiki gevonden terwijl Paul lekker op internet aan het snuffelen was. Rond drie uur liepen we door het dorpje naar de supermarkt waar we nog wat verse groentes en een gegrilde kip kochten. Aan boord aten we de gegrilde kip in de kuip en zaten ondertussen te kijken naar de boten om ons heen.

29 augustus 2018
GARRISON BAY, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 35.179 n 123 09.366 w)
Het regende vanochtend dus tijd voor wat klusjes. Na het ontbijt maakten we de achterhut half leeg zodat Paul door een luik achter de achterhut naar de Webasto (kachel) kon kruipen. De laatste keer dat we de Webasto gebruikten sloegen de zekeringen eruit. Het bleek dat de ventilator vast liep en nadat Paul deze los had gekregen en ingespoten met WD40 liep deze weer soepel. We hebben de Webasto nog een tijd laten draaien om er zeker van te zijn dat hij het ook goed bleef doen.

Ondertussen kon ik makkelijk bij onze voorraadeten en heb een nieuwe lijst gemaakt van wat we hebben en wat we in Amerika moeten kopen voor volgend jaar Alaska. Nadat we beiden klaar waren met al onze klusjes hebben we de spullen weer teruggezet en was het tijd voor de lunch. Inmiddels was het droog geworden en was de zon tevoorschijn gekomen al bleef het wel wat fris.

Na de lunch zijn we naar de kant gegaan om het museum van het Engelse kamp te bekijken. Dit was vorige keer in mei nog gesloten. In het museum zagen we de film over de "Pig war" die in 1859 begon en twaalf jaar duurde. Canada was toen van de Engelsen en de grens tussen Amerika en Canada was toen nog niet getrokken. San Juan werden zowel door de Engelsen als de Amerikanen bewoond en geclaimd. Toen een Amerikaan een Engels varken doodschoot in zijn eigen tuin liepen de gemoederen zo hoog op dat de regeringen moesten ingrijpen. Uiteindelijk was het de Duitse keizer Wilhelm I die de grens trok tussen Amerika en Canada en zo werd San Juan eiland uiteindelijk Amerikaans grondgebied.
het Engelse kamp...
Na het museum bekeken te hebben maakten we nog een wandeling door het bos. Rond vier uur waren we terug aan boord waar ik nog een half uur met mijn voeten in het water ben gaan zitten. Het water wordt langzamerhand wel steeds kouder. Rond vijf uur was het tijd voor het nieuws op de televisie en daarna aten we ons eten in de kuip. Boven ons weefden verschillende eagles en vloog een groep meeuwen en verschillende aalscholvers op zoek naar eten. 

28 augustus 2018
GARRISON BAY, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 35.179 n 123 09.366 w)
Na het ontbijt hingen we nog een extra zonnepaneel aan de zeereling. Nu het minder zonnig wordt en de dagen langzaam korter worden, kunnen we nog een extra zonnepaneel gebruiken. Na ophanging ging Paul verder met de bedrading en roeide ik naar de haven om het beddengoed te wassen. Vandaag was het droog en zonnig en kon het goed drogen.

Nadat we klaar waren met de klusjes liepen we nog even door de haven van Rocher Habor. Er is hier een kleine supermarkt en andere winkeltjes, een hotel, een kerkje en een Marina. Vorige keer dat we hier waren was in mei 2016. Toen hebben we hier een mooie wandeling gemaakt.

Rond elf uur ging ons anker op en motorden we door de Mosquito Pass naar Garrison Bay even verderop. Het was druk met boten zodat we achter elkaar aan motorden. Gelukkig kozen de meeste boten om verder te varen. Na een lunch in de kuip keken we hoe ook andere boten de baai in kwamen en hoe het steeds drukker werd. Aan de kant is het English Camp. Dat is overgebleven van de "Pig war" die hier lang geleden is geweest (het verhaal staat geschreven in mei 2016 van mijn blog)
Aan het eind van de middag maakten we nog een wandeling aan de kant en daarna keken we het nieuws op de televisie.

27 augustus 2018
ROCHE HARBOR, DAN JUAN ISLAND, SAN JUAN ISLANDS GROUP, STATE WASHINGTON /AMERIKA (48 36.689 n 123 09.612 w)
Om kwart over zeven ging ons anker op en zeilden we vol tuig ruime wind de Boundary pass over naar Amerika. We verlieten hierbij de Gulf islands in Canada en zeilden langs verschillende eilanden van de San Juan eilanden groep in Amerika.

De zon kwam tevoorschijn en het werd weer een mooie zonnige dag zonder rook zodat we de omliggende eilanden goed konden zien. Onder het zeilen deed ik mijn Yoga oefeningen, dronken we koffie/chocomel in de kuip en genoten we weer van de natuur om ons heen. Rond elf uur kwamen we aan in Roche harbor waar we in klaarden. Het was even spannend omdat we een email van de custom hadden gekregen maar alles verliep soepel. De ambtenaar kon in zijn computer zien dat Paul in juni in Canada was aangekomen en ik in juli. Omdat we in Nederland waren geweest kregen we weer een half jaar voor Amerika. We mogen dus tot februari blijven.

Rond twaalf uur lagen we voor anker in Roche harbor en aten we onze lunch in de kuip. Paul deed wat klusjes terwijl ik bezig ben om Reiki te leren. Om vijf uur keken we het nieuws van Canada dat we hier gelukkig nog kunnen ontvangen.

26 augustus 2018
BEDWELL HARBOR, PENDER ISLAND, GULF ISLANDS, BRITISH COLUMBIA/CANADA (48 44.551 n 123 14.168 w)
Om half zes werd het net een beetje licht toen we ons los maakten van de mooring. Het was anderhalf uur na doodtij en er stond nog niet zoveel stroom in de Porlier passage toen we er doorheen motorden. Aangekomen in de Tricomali channel hesen we de zeilen en kruisten we met ca. tien knopen wind verder zuidwaarts tussen Saltspring eiland en Galiano eiland. In het begin regende het een beetje maar al snel werd het droog maar bewolkt met ca. dertien graden zodat we een trui en lange broeken aanhadden. Met de stroom mee maakten we mooie slagen tot we in Swanson channel aankwamen hier kregen we de stroom tegen en werd de wind minder zodat we niet zulke mooie slagen meer maakten.

Rond vier uur ging ons anker erin Bedwell harbor bij Pender eiland in. Morgen gaan we Canada verlaten en zeilen we naar Amerika waar we hopelijk een tijdje in de Puget sound kunnen doorbrengen.  

25 augustus 2018
VERNACI COVE, VALDEZ ISLAND, GULF ISLANDS, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 01.060 n 123 35.652 w)
Vannacht is het begonnen met regenen en dit bleef doorgaan tot ca. elf uur vanochtend. Daarom bleven we wat langer in bed liggen totdat er rond negen uur door JT werd geroepen. We dronken koffie/chocomel in de kuip en toen het droog werd gingen we naar de kant waar ik de vuile kleren met de hand waste.

Na de lunch maakten we een wandeling over het eiland. Op de heenweg liepen we over een bospad door het bos en langs een mooie zandstenen rotsachtige kust waar hier en daar huizen langs staan. We hoorden van een bewoner dat er in het huis verderop Nederlanders op bezoek waren. We liepen verder en bij het huis aangekomen zagen we niemand zodat we onze wandeling voort zetten. We kwamen nog andere bewoners tegen waar we een praatje mee maakten. Op de terugweg liepen we weer langs het huis en nu waren de bewoners er wel en waren er inderdaad Nederlanders op bezoek. We kwamen aan de praat en even later zaten we gezellig binnen thee te drinken. Wij vertelden over onze reis en zij over hoe ze hier kwamen. Het werd een gezellige middag en rond vijf uur namen we afscheid en liepen nu via een andere weg, meer door het binnenland van Valdez, terug naar de boot. Het was inmiddels zes uur geworden zodat we afscheid namen van JT en terug naar de boot gingen. 

24 augustus 2018
VERNACI COVE, VALDEZ ISLAND, GULF ISLANDS, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 01.060 n 123 35.652 w)
Bij zijn ontbijt op bed kreeg Paul voor zijn verjaardag twee pakjes, een ontbijtkoek en een een boek over walvissen. Rond negen uur kwam Simon op de koffie en hij had twee grote muffins van de bakker meegenomen. Deze deelden we in drieën en zo hadden we ook wat lekkers bij de koffie. Tijdens de koffie belde Simon Lynn zijn vriendin die we ook in Shoal bay hebben ontmoet. Het was gezellig haar ook even te spreken. Nadat Simon de boot ook gezien had reden we met zijn drieën naar de bakker waar Paul van Simon nog drie vers gebakken broden kreeg voor zijn verjaardag. De bakker was nog bezig om de broden uit de houtoven te halen. Hij vertelde dat hij eerst kok is geweest maar dat hij graag op Garbriola eiland wilde wonen en dat hij zo op het idee kwam is gekomen om biologische broden in een grote houtoven te bakken. Daarna zette Simon ons af bij de marina en was het tijd om afscheid te nemen.

Ons anker ging op en alleen op voorzeil zeilden we langzaam verder zuidwaarts langs de kust van Gabriola en Valez eiland. De rook is gelukkig weggetrokken en we zagen de eilanden goed ook zagen we Vancouver city aan de andere kant van de Strait of Georgia. Rond vier uur motor/zeilden we Porlier passage in aan de zuidkant van Valdez eiland en schoten gelijk Vernaci cove in waar we de mooring oppikten.

Even later kwam ook JT de cove in motoren en kwam naast ons liggen. Het werd een gezellig weerzien. JT is hier nu care taker op een cottage hier aan de kant. Nadat we eerst bij ons gegeten hadden gingen we naar de kant waar we een wandeling maakten naar de kliffen vanwaar we uitzicht hadden over de cove en Porlier passage. Daarna bekeken we de cottage en vlak voor het donker werd waren we terug aan boord en kwam de volle maan tevoorschijn. We dronken nog een drankje in de kuip met zicht op de volle maan die over de Porlier passage schitterde.

23 augustus 2018
SILVA BAY, GABRIOLA ISLAND, GULF ISLANDS, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 09.175 n 123 41.753 w)
Vannacht heeft het aardig gewaaid waardoor de rook aardig weggetrokken is zodat we de zon en de wolken weer zagen.

Na een uur met mijn voeten in het zeewater te hebben gezeten en daarna mijn yoga oefeningen te hebben gedaan was het tijd voor koffie/chocomel in de kuip. Terwijl we zo zaten hoorden we een harde knal en zagen we een grote vijftigvoet zeilboot op de rotsen lopen. Gelukkig kwam hij er ook weer met eigen kracht af. Hopelijk heeft die niet al te veel schade.

Rond negen uur gingen we met de dinghy naar de dinghy dock vanwaar we een wandeling maakten naar de andere Marina in de baai. Het was een korte wandeling zodat we besloten om verder te wandelen naar een andere Marina even verderop. Hier zagen we Simon (man die we ontmoet hebben bij het muziekfestival in Shoal bay) bij zijn boot. We kregen een rondleiding op zijn boot die hij zelf gebouwd heeft, wat een prachtige boot! Het was een gezellig weerzien zodat we naar zijn huis gingen waar we een lunch aten en nog verder praatten. Rond drie uur bracht hij ons naar de Marina en spraken we af dat hij morgen bij ons op de koffie komt. De rest van de middag zaten we rustig in de kuip en om vijf uur was het weer tijd voor het nieuws op de televisie. 

22 augustus 2018
SILVA BAY, GABRIOLA ISLAND, GULF ISLANDS, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 09.175 n 123 41.753 w)
Rond half acht motorden we Anderson bay uit. Eenmaal uit de baai kregen we een lichte bries die gelijdelijk toenam. Voltuig zeilden we ruime wind verder door de Strait of Georgia zuidwaarts. Er was nog steeds veel rook in de lucht zodat het net leek of we in de dichte mist zeilden. Er was geen land te zien en alleen de boten dichtbij zagen we varen. Ondertussen luisterden we naar de Radio, deed ik mijn yoga oefeningen en lazen we wat.

Rond half twee zeilden we langs de kust van Gabriola eiland waarvan we eerst alleen wat contouren konden zien. Toen we Silva bay van heel dichtbij naderden konden we eindelijk het eiland en de baai goed zien. We moesten langs een oost-kardinaal om in Silva bay te komen. Naast ons voer een motorboot die de kardinaal van de verkeerde kant wilde passeren. Paul riep hem op over de marifoon en gelukkig draaide hij net op tijd weg en bedankte hij Paul. De rest van de middag zaten we in de kuip en keken naar boten en mensen.

21 augustus 2018
ANDERSON BAY, TEXADA ISLAND, SUNSHINE COAST, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 37.481 n 124 01.622 w)
Ook vandaag was er geen wind zodat we bleven liggen (in de rook). Nadat we wat hadden uitgeslapen dronken we koffie in de kuip en zagen we een familie rivierotters langs de rotswand zwemmen op zoek naar mossels en zeesterren. Na de lunch maakten we de dinghy een tochtje langs de rotswanden waar we verschillend paarse zeesterren zagen en twee moeder zeehonden met een jong op de rosten.

zeehond met jong op de rotsen...
Terug aan boord ging ik zwemmen en daarna dronken we een drankje in de kuip. Er kwamen verschillende andere zeilboten de baai in. We waren genoodzaakt om een lijn naar de kant uit te brengen zodat iedereen rustig kon liggen.

20 augustus 2018
ANDERSON BAY, TEXADA ISLAND, SUNSHINE COAST, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 37.481 n 124 01.622 w)
Toen we vanochtend naar buiten keken waren de toppen van de heuvels in de rook gehuld en daarboven zagen we een rode zon schijnen. Tijd om het anker op te halen en verder te gaan. Helaas was er haast geen wind en dobber/zeilden we alleen op fok de Malaspina straat over naar Anderson bay bij Texada eiland.

Het leek wel of we in de mist zeilden maar helaas was dit allemaal rook van de ca. zeshonderd bosbranden die door heel BC branden. Zuidelijker van ons is de rook nog erger. Er is ook vandaag weer een rookalarm afgegeven in deze gebieden. We moeten binnenkort naar Amerika maar we wachten nog even om zuidelijker te gaan in de hoop dat er meer wind of regen komt waardoor de rook vermindert of weggaat. Het was verder een rustige dag, we luisterden naar de radio, lazen een boek en hingen achter de boot voor wat verkoeling.

19 augustus 2018
WELBOURN COVE, PENDER HARBOR, SUNSHINE COAST, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 37.481 n 124 01.622 w)
Rond half tien gingen we naar de kant en liepen naar de Community kerk. Deze bleek gesloten en toen we daar even stonden te wachten kwam de dominee aanrijden. Hij vertelde dat er een gezamenlijke dienst was met de andere kerk en dat deze werd gehouden op de boerderij van de familie Malcolm en dat we wel met hem mee konden rijden. Daar aangekomen zagen we oude bekenden. Don en Leila waren er niet maar dat wisten we al. De dienst was kort en daarna begon de gezamenlijke lunch waarbij iedereen wat meegenomen had. Het werd een gezellige lunch en rond drie uur waren we terug aan boord.

Inmiddels was de rook in de lucht flink toegenomen en zagen we een dikke wolk over de heuvels met daarboven een knal rode zon.

avondzon in de smog/rook...
18 augustus 2018
WELBOURN COVE, PENDER HARBOR, SUNSHINE COAST, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 37.481 n 124 01.622 w)
Vanochtend motorden we rond half negen naar de overkant van Pender harbor waar het Garden bay marine park gelegen is. Er is daar een rond wandeling door het bos maar die hadden we binnen tien minuten gewandeld. We liepen verder over de weg naar één van de meren en zagen op een bord dat er hier een rond wandeling van ca. zes kilometer was langs verschillende meren. De wandeling was helaas wel over de verharde weg maar het was op zich een leuke wandeling al moesten we wel opletten voor auto's.

Op een bepaald moment stopte er een auto om te vertellen dat hij net een zwarte beer had zien lopen over de weg. Gelukkig waren we daar net voorbij! Op de borden stond ook dat er schildpadden in het water zwommen maar toen we dit aan een bewoner vroegen bleek dat ze al in geen twee jaar de schildpadden meer had gezien.

Rond elf uur waren we terug bij de boot en motorden nog even naar het dorpje aan deze kant. Hier liepen we even naar de bibliotheek en naar de supermarkt. Onze magen begonnen te knorren dus snel naar de boot waar ik een lunch klaar maakte. Daarna ging Paul water halen om de watertank weer bij te vullen en deed ik wat huishoudelijke klusjes. Rond vier uur was het borreltijd, het is zaterdag!

17 augustus 2018
WELBOURN COVE, PENDER HARBOR, SUNSHINE COAST, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 37.481 n 124 01.622 w)
Terwijl ik rond zeven uur achterop zat met mijn voeten in het water kwam er een lichte bries vanuit het noorden opzetten. Paul haalde het anker op en zo zeilden we rustig op fok langs de Sunshine coast door de Malaspina straat verder zuidwaarts. Na enkele uren hield de wind het voor gezien en begon het voorzeil te klapperen. We rolde de fok in en dobberden rustig verder met het tij mee. Beter op open water met een beetje wind dan op een ankerplek zonder wind. Ondertussen luisterden we naar de radio waar het o.a ging over de bosbranden hier in BC en dat het vooruitzicht met de klimaat verandering er niet beter op wordt. Vorig jaar waren er al vele bosbranden dit jaar is het nog erger en ze gaan ervan uit dat het de komende jaren er niet beter op wordt en dat het droger en warmer gaat worden in de zomers. Wij zagen vanaf de boot de waas van rook boven de bergen van zowel Vancouver eiland als van het vaste land die langzaam onze kant op werd geblazen.

Rond half twee kwam er weer een beetje wind en ging de fok weer uit. Zo zeilden we rustig verder naar Pender harbor waar ons anker er rond kwart voor zes en na zeventien mijl in Welbourn cove inging. De zon scheen nog volop en verdween pas rond half negen achter de heuvels. Tien uur over zeventien mijl hihi....

16 augustus 2018
BREW BAY, SUNSHINE COAST, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 46.202 n 124 22.899 w)
Om kwart voor acht was het nog niet te warm en liepen we door het dorp naar het beging van de Willingdon Beach trail. In het park liepen we langs prachtige houten beelden die uit één stuk hout gehakt zijn. De Willingdon Beach trail is mooie wandeling langs de kust en door het bos waar langs het pad oude houthakkers machines staan die ze hier vroeger gebruikten.

de houten beelden...


Daarna sloegen we de Cut Connector trail in om vervolgens via de McFall Creek trail door de heuvels terug te wandelen. Na twee uur waren we terug bij de dinghy. We haalden water en motorden naar de Giebateau. Hier dronken we koffie/chocomel in de kuip en deed ik de was. Rond elf uur kwam er een lichte bries en zeilden we alleen op fok ruime wind zuidwaarts door de Malaspina straat tussen de Sunshine coast en texada eiland. Rond half vier hield de wind het weer voor gezien en ging ons anker er even later In Brew bay bij de Sunshine coast in. Het was warm dus ging ik nog even lekker zwemmen voor ik aan het avondeten begon.

15 augustus 2018
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 50.445 n 124 32.013 w)
Met een noordenwind die de baai in blies hadden we een hobbelige nacht maar gelukkig hield het anker goed en hebben we goed geslapen. Rond kwart voor zeven ging ons anker op en zeilden we alleen op fok de oosthoek van Savary eiland om en langs de Sunshine coast verder zuidwaarts. Onderweg zagen we twee walvissen langs de kust zwemmen, waarschijnlijk zijn dat Minke walvissen. We douchten in de kuip en daarna knipte Paul mijn haar.

Waar wij zeilden was het aardig helder maar boven het vaste land en Vancouver eiland zagen we de smog/rook hangen. De zon scheen alweer volop en het werd een warme dag. De wind nam af zodat we ook het grootzeil hesen en we rustig ruime wind naar Powell River zeilden. Rond kwart over elf ging ons anker erin en motorden we met de dinghy de haven in vanwaar we naar het centrum boven op de heuvel liepen. Als eerst gingen we naar Canadian tyre waar we wat boot spullen kochten daarna gingen we naar Walmarkt en Save on food om wat verse groentes, fruit en vlees te kopen.

Op de terugweg kregen we een lift van een inwoner zodat we rond één weer terug aan boord waren waar we onze lunch aten. Het was warm en geen wind zodat ik ging zwemmen. Daarna zaten we heerlijk in de schaduw in de kuip wachtend op wind die niet kwam. Rond vijf uur keken we nieuws op de televisie en zagen we hoe de rook van achter de Rocky Mountains via de Fraser Vallei deze kant op wordt geblazen en van de andere kant vanaf Vancouver eiland. Op een aantal plaatsen is een rook alarm afgegeven en worden mensen aangeraden binnen te blijven waaronder Vancouver city. Ook is er nu een grote water restrictie aangekondigd.

14 augustus 2018
KEEFER BAY, SAVARY ISLAND, SUNSHINE COAST, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 56.789 n 124 46.993 w)
De zon kwam rood achter de heuvel van Refuge cove vandaan. Nog steeds is er veel smog/rook in de lucht. Op de radio hoorden we dat er ca. zeshonderd branden in Britisch Colombia en Alberta zijn waarvan een paar op Vancouver eiland.

Rond tien uur gingen we naar de kant. We zijn hier al meerdere malen in de winter geweest maar dan zijn de winkeltjes dicht. Nu keken we even bij de supermarkt en een souvenirwinkeltje. We zagen dat er een lichte bries kwam en dus gingen we terug naar de boot waar we ons anker ophaalden en de zeilen hesen. Heel rustig dobber/zeilden we rustig zuidwaarts. Op een gegeven moment was er te weinig wind en nam de stroom ons mee terug. Geen probleem we hebben de tijd! Even later kwam de bries weer opzetten en kruisten we de goede kant weer op. Om ons heen was het druk met pleziervaart maar we verbazen ons erover hoe weinig zeilboten echt zeilen. De meeste motoren van het ene punt naar het ander punt. Toen we rond drie uur nog rustig aan het zeilen waren was het rustig op het water, bijna geen boot meer te bekennen. Rond zes uur ging ons anker er na achttien mijl, in Keefer bay bij Savara eiland in. We aten ons avondeten in de kuip en keken ondertussen naar de huizen en de mensen op de kant.

13 augustus 2018
REFUGE COVE, WEST REDONDA, DESOLATION ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 07.454 n 124 50.428 w)
Na de dagelijkse oefeningen en koffie/chocomel in de kuip ging ons anker op en zeilden we rustig Shoal bay uit en verder door Codero channel waar we even een paar dolfijnen rond de boot hadden zwemmen. Vele boten verlieten ook Shoal bay vandaag en motorden snel zuidwaarts om met doodtij door de rapids te varen. Toen wij rond één uur door Devils hole gingen hadden we enkele knopen stroom mee. Eenmaal in Gillard pass hadden we vijf knopen stroom mee en zagen we vele bald eagles in de boom zitten, te loeren naar het water in de hoop een vis te vangen. Als laatst gingen we door de Yucult Rapids hadden we ca. acht knopen stroom mee hadden. Hier gingen we lekker snel doorheen. Wel hadden we hier te maken met eddies en ging de Giebateau enkele malen dwars met de stroom mee.

Vervolgens kwamen we in Calm channel, en Lewis channel waar we rustig ruime wind verder zeilden naar Refuge cove bij West Redonda eiland. Eenmaal door de rapids kwamen we in de smog terecht. Er zijn meerdere bosbranden op Vancouver eiland en daar hebben we nu de smog van. De zon had een rode gloed en de eilanden rondom ons konden we zien maar de eilanden daarachter en het vaste land niet vanwege die smog. Onderwijl dat we rustig verder zeilden bouwden we ook het zonnepaneel boven de radar dome. Nog een hele klus maar aan het eind van de dag zat deze goed en was hij aangesloten. Rond zeven uur en na 32 mijl kwamen we aan in Refuge cove. Heerlijk even genieten met een glaasje wijn/cola in de kuip.

zonnepaneel gemonteerd...

12 augustus 2018
SHOAL BAY, EAST THORLOW ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 27.540 n 125 22.049 w)
Het was droog maar bewolkt en iets fris (dertien graden). Veel van de boten verlieten de baai maar omdat er geen wind was besloten Paul en ik te blijven. Een mooie dag om een klusje te doen. We trokken de elektradraden voor een zonnepaneel dat we bovenop de radar dome willen gaan installeren. We begonnen de draden vanaf de accu naar achteren door te trekken met behulp van een lange zeil lat. Daarna ging Paul de bakskist in en trok ik een ontstopping draad van boven de radarpaal naar beneden waar Paul deze kon pakken. Daarna trokken we één voor één de elektra draden door de radar paal omhoog en maakte Paul de connecties eraan vast.

Inmiddels was het lunchtijd geworden en aten we dit in de kuip. Daarna gingen we naar de kant waar de groep uit Comox speelde. Het was weer gezellige Ierse en Engelse muziek waarvan enkele liedjes ook werd meegezongen. Ondertussen spraken we ook weer bekenden. Rond zes uur gingen we naar de boot waar we wat aten en een film keken.

11 augustus 2018
SHOAL BAY, EAST THORLOW ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 27.540 n 125 22.049 w)
De hele dag was het bewolkt en regende het. Goed voor de watertanks en de emmers maar jammer voor het muziekfestival!

Na de lunch gingen we naar de kant waar de muzikanten in de bar begonnen te spelen. Eerst was er een groep uit Comox (Vancouver eiland) die Ierse en Engelse muziek speelde. Daarna kwam er een groep uit Saltspring eiland die meer country muziek speelde. Als laatst waren de 'boot' mensen aan de beurt. Die hadden vanochtend een paar nummers geoefend en speelden en zongen nu leuke popmuziek waarbij wij konden meezingen. Rond negen uur was het afgelopen en hadden we een leuke tijd gehad. 

10 augustus 2018
SHOAL BAY, EAST THORLOW ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 27.540 n 125 22.049 w)
Vanochtend bij het binnen halen van de e-mails lazen we een email van de CBP (Custom Border Protection) waarin stond dat Paul nog enkele dagen had in Amerika voor zijn negentig dagen om waren. We gingen naar de website en zagen dat Paul inderdaad op 22 mei het land was binnen gekomen maar niet dat hij op 2 juni bij Ketchiken was uitgeklaard en het land had verlaten. Bij de bar legden de zaak uit en vroegen we of we via internet mochten bellen. Als eerst belden we Custom in Ketchtiken (Alaska) waar inderdaad bevestigd werd dat er iets was fout gegaan en dat er een aantekening gemaakt zou worden in de computer en dat hij verder niets kon doen. Daarna belde we Custom van Friday harbor (State Washington) en legden uit wat er was gebeurd. Op zich zou het allemaal geen probleem geven want we hadden een inklaringsnummer van Canada en dat was bewijs genoeg. Nu was ik wat gerust gesteld zodat we daarna een heerlijke zonnige en rustige dag hadden.

Rond half zes gingen we naar de bar waar het alweer druk was met mensen en waar de muzikanten gingen spelen. Er waren nu meer muzikanten en er werd nu ook andere soorten muziek gespeeld. Waar kon werd er weer meegezongen en werd het een gezellige avond.  

09 augustus 2018
SHOAL BAY, EAST THORLOW ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 27.540 n 125 22.049 w)
Na de neutralising (voeten in het water) en de yoga dronken Paul en ik koffie/chocomel in de kuip. Het was zonnig maar er stond een lichte bries en dus besloten we naar de kant te gaan om een wandeling te maken naar een lookout en de verlaten goudmijn. Rond half tien liepen we langs de oever naar de plek waar de trail begon. Het was een mooie wandeling over een bospad door het bos de heuvel op. Na ca. drie kwartier arriveerden we bij de lookout vanwaar we prachtig uitzicht hadden over Shoal bay met daarachter de bergen met kale rotsen van het vasteland. Wat is het hier toch prachtig en rustgevend!

uitzicht vanuit de lookout...
Na hier een tijdje te hebben gezeten en van uitzicht te hebben genoten liepen we verder omhoog naar de verlaten goudmijn. We liepen één van de gangen in en kwamen langs een eerste schacht in de grond. We hadden zaklantaarn meegenomen en dat was wel nodig. We gingen om de eerste schacht heen maar bij de tweede schacht aangekomen moesten we over planken naar de andere kant. Dit zag ik niet zitten en dus gingen we terug via dezelfde route. We stopten nog een keer bij de lookout. De zon scheen volop over het water en op de bergen.

ingang van de verlaten goudmijn...
Terug bij de boot was het inmiddels lunchtijd geworden en aten we een lunch in de kuip. De rest van de middag gingen we heerlijk onderuit. Na het avondeten gingen we naar de steiger waar de mensen al op de steiger aan het spelen waren. We mochten bij Steve en zijn vrouw aan boord komen zitten en zo luisterden we naar de muziek. Er was een vrouw die prachtig viool speelde een accordeonist, iemand die op verschillende mondharmonica's speelde, een gitarist en een iemand op de banjo. Soms speelden ze solo en soms speelden ze met elkaar. Er werd veelal Ierse muziek gemaakt en daar waar kon zongen we met zijn alle mee. Voor we het wisten was het alweer tien uur. 

08 augustus 2018
SHOAL BAY, EAST THORLOW ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 27.540 n 125 22.049 w)
Het was alweer een warme zonnige dag. Ook hier is het ongewoon warm met weinig regen de afgelopen tijd. Als eerst ging ik achterop de boot zitten en hing met mijn voeten een half uur in het water en onderwijl las ik een boek. Het water was alleen wel wat fris ca dertien graden. Vervolgens deed ik mijn yoga oefeningen en daarna was het tijd voor koffie/chocomel in de kuip. Terwijl we in de kuip zaten kwamen er nog meer boten de baai binnenvaren. De meesten meerden af aan de steiger en enkele gingen nog voor anker. Mark (kennen we uit Herriot bay bij Quadra eiland) kwam zeilend met zijn dinghy langs en zo zaten we gezellig te praten.

Na de lunch gingen we naar de kant. Shoal bay was vroeger een kleine settlement met een goudmijn boven in de berg. Nu woont er een echtpaar en zij hebben hier een kleine Marina (steiger), een bar(met wifi), een douche en wasautomaat/droger voor de gasten en een eigen groentetuin. Elf jaar geleden waren er rond deze tijd gasten die met elkaar muziek maakten in de pub. De eigenaar sprak met de muzikanten af om volgend jaar terug te komen en weer met elkaar muziek te gaan maken. Het volgende jaar kwamen de mensen met hun boten terug en namen vrienden mee en zo is het muziekfestival dat rond elf augustus plaats vindt ontstaan. Met het jaar wordt het drukker zonder dat ze er enige reclame voor maken, behalve dan de mond tot mond reclame.

Nadat we wat hadden rondgelopen gingen we naar de steiger waar we nog wat andere mensen spraken. Na het avondeten gingen we terug naar de bar waar het nu druk was en waar verschillende mensen nu muziek maakten. Het werd een gezellige avond.

07 augustus 2018
SHOAL BAY, EAST THORLOW ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 27.540 n 125 22.049 w)
Rond kwart voor acht uur roeiden we met de dinghy naar de kant vanwaar een wandeling naar het meer even verderop begint. Het was een uur voor laagwater zodat we de dinghy niet al te ver over de keien (die begroeid met mossels waren) te tillen. We liepen over een mooi bospad met dezelfde vegetatie als al eerder geschreven de heuvel op. Op een gegeven moment liepen we langs het meer en was er een splitsing; een iets breder pad dat leek op een bedding van een droog staande beekje of een smal bospad zoals we nu overheen liepen dat verder langs het meer liep. Bij het bospad hing een rood lintje maar toch wilde ik het betere pad volgen in de hoop bij de andere baai uit te komen.

We hadden gelezen dat we vanuit Roberts cove naar een andere baai konden lopen. Het was een mooi breed pad en zo liepen we de heuvel weer af naar het volgende kiezel strand van Roberts cove waar we de Giebateau weer zagen liggen (hihi). We liepen terug naar het meer en volgde nu het mooie bospad langs het meer waar we op een gegeven moment een mooie plek zagen om te water te gaan. Het pad hield hier ook abrupt op. We keken goed om ons heen maar er was geen ander pad meer te bekennen. De wandeling uit Roberts cove gaat dus alleen naar het meer. Geen probleem, kleren uit en lekker zwemmen. Het was helder water met een aangename temperatuur en gelukkig had ik een handdoek meegenomen.

zwemmen in het meer...
Na ons te hebben gedroogd in de zon liepen we terug naar de dinghy en roeiden naar de boot. Er was inmiddels een lichte bries zodat ons anker op ging en we alleen op fok rustig verder door Sutil channel noordwaarts kruisten met stroom tegen. Alleen op fok omdat dan de zonnetent kon blijven staan en we heerlijk in de schaduw zaten. Maar helaas, de wind zakte op een gegeven moment in waardoor we door de stroom terug gezet werden. Nu haalden we even de zonnetent weg en hesen het grootzeil. Daarna werd de zonnetent weer uitgerold. Zo zeilden we rustig verder door Calm channel en zagen we aan de ene kant de mooie groene eilanden en soms een glimp van Vancouver eiland en aan de andere kant groene eilanden met daarachter de hoge kale bergen van het vaste land waarvan op de echte hoge toppen soms nog wat sneeuw te zien was.

Op een gegeven moment was er geen wind meer en omdat we nu stroom mee kregen starten we de motor en motorden het laatste stuk door Calm channel en door de Yucult rapids, gevolgd door Gillard pass om als laatst door de Devils hole te gaan. Door de laatste drie gingen we behoorlijk snel omdat daar veel stroom stond Gelukkig weet Paul de boot zo te sturen dat we nooit in de neerstroom terecht kwamen. We gingen soms wel acht knopen over de grond. Hierna kwamen we in Cordero channel met aan de ene kant het vaste land en aan de andere kant eerst Sonora en daarna East Thurlow eiland waar ons anker er na één en dertig mijl rond half acht in ging. Hier lagen al meerdere zeilboten voor anker en een aantal motorboten aan de steiger. We dronken nog een drankje in de kuip.

06 augustus 2018
ROBERTS COVE, CORTES ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 11.758 n 124 58.495 w)
Het eerste wat ik deed toen ik opstond was een half uur achterop de boot zitten met mijn benen in het zeewater, dit om mezelf te neutraliseren ofwel mezelf te aarden (gelezen in EARTHING The most important health discovery ever of op www.earthinginstitute.net). Daarna heb ik mijn yoga oefeningen gedaan terwijl Paul nog lekker in bed zijn krant las.

Rond kwart voor acht was er een lichte bries en zeilden we alleen op fok de cove uit naar de uitgang van Evans bay en vandaar door Whale passage waar de wind het uiteindelijk voor gezien hield. We motorden het laatste stuk aangezien het nu nog bijna doodtij was en we al snel meer stroom tegen zouden krijgen. Rond half tien ging ons anker er na vijf mijl in Roberts Cove bij Cortes eiland in. Ondertussen hadden we verschillende vogels gespot waaronder de Bonaparte Gull, Oyster catcher op de rosten en surfscooter met jongen in het water.

Eenmaal voor anker dronken we koffie/chocomel in de kuip toen opeens een walvis vin op het water begon te slaan. Het waren twee Humpback walvissen waarvan er één steeds met de vinnen op het water sloeg en de andere er omheen zwom en soms met zijn staart op het water sloeg. Dit spektakel ging zeker een uur zo door en als laatst sprong één van de walvissen als afsluiter bijna uit het water. Daarna dachten we dat ze verdwenen maar al snel zagen we ze weer boven komen en zwommen rustig rond zodat we ze steeds konden zien, al was het soms wel ver weg.

humpback whale...
De hele ochtend en middag konden we ze volgen en op een gegeven moment begon het spektakel met het slaan van de vinnen en staarten overnieuw en sprongen ze zelfs ook weer meerdere malen bijna geheel uit het water. Helaas waren er ook veel motorboten met toeristen die dichtbij de walvissen voeren, soms hadden we het gevoel dat ze te dichtbij waren, dichterbij dan de voorschriften (200 meter) voorschrijven.

Het was alweer een mooie warme dag zodat ik in de namiddag te water ging en om de boot heen zwom. Toen we rond vijf uur nog een drankje in de kuip dronken keek ik even niet in mijn wijnglas en nam een slok. Ik voelde de prik op mijn lip en spoog de wijn uit. Al snel nam de pijn toe en kneep ik en later Paul in mijn lip om het gif eruit te knijpen. Nu zagen we de wesp op de grond liggen. Na een tijdje was de pijn weg maar had ik het gevoel een enorme dikke lip te hebben. Gelukkig was dat niet zo maar zowel Paul als ik waren behoorlijk geschrokken. Eerst goed naar je drinken en eten kijken voor je een hap/slok neemt!

05 augustus 2018
EVANS BAY II, READ ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 11.638 n 125 03.766 w)
Er stond een lichte bries de baai in en dus ging om kwart over acht ons anker op en dobber/zeilden we alleen op fok rustig richting de uitgang van de baai. Even later stortte de wind in en nam de stroom ons mee terug Evans baai in. Toen de bries weer iets toenam gingen we uiteindelijk weer de goede kant op. Het leek erop dat de wind al snel weer zou instorten zodat we een andere cove in Evans bay inzeilden en daar het voorzeil weg rolden en het anker erin gooiden.

Na de lunch in de kuip ging Paul in zijn zomerduikpak en met compressor te water om het onderwater schip schoon te maken en de anodes te vervangen. Wauw, na bijna zes maanden waarvan er een te hebben stilgelegen was de aangroei enorm met grote hoeveelheden mossels. Vandaar dat we ook niet zo snel gingen! Terwijl Paul in het water bezig was zag ik rondom ons steeds meer vissen die heerlijk aten van alles wat Paul eraf schraapte.

Ik heb ondertussen even gezwommen maar het water was zonder pak nog aardig fris. Toen Paul klaar was spoelden we alles af met zoetwater en dronken een drankje met wat lekkers in de kuip. We hebben hier telefoon en televisie ontvangst zodat Paul nog wat televisie keek terwijl ik vroeg naar bed ging en een boek las.

04 augustus 2018
EVANS BAY, READ ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 11.551 n 125 05.485 w)
Vanochtend maakten we een wandeling over een oude loggers road naar een kleine settlement met een steiger. Hier spraken we een bewoner die ons attendeerde op een mooie wandeling over een smal bospad door het bos. Ook hier liepen we tussen grote hoge bomen waarvan sommige begroeid waren met mos en de bodem bedekt met groene struiken en varens. We maakten een loep en kwamen op het laatst weer op de loggers road uit en zo terug bij de boot.

Het was inmiddels twaalf uur en tijd om de lunch te bereiden. We eten tussen de middag altijd een grote maaltijd en 's avonds vaak nog iets kleins. Ondertussen dat ik de lunch bereidde draaide Paul de boot zo zodat we met de achterkant in de wind lagen wat het een stuk aangenamer maakte, lekker koel! Na de lunch luisterden we naar de radio en keken ondertussen naar de mensen op het strand verder las ik verder in mijn boek.

Ik ben een goed boek aan het lezen over Earting.
Vroeger liepen mensen op blote voeten en sliepen op de grond. Nu we dit niet meer doen en eigenlijk nooit meer echt in contact staan met de aarde worden we niet meer geneutraliseerd (zoals elektrische apparaten geaard moeten worden) en hebben meer last van chronische ziektes. Als we weer meer met de aarde in contact zouden komen zou ons lichaam meer positieve ontlading krijgen en zouden we ons weer beter voelen. Op blote voeten in het gras staan of lopen, op het strand door het water lopen of zwemmen in de zee bijvoorbeeld neutraliseert ons lichaam en daardoor zouden we ons weer beter gaan voelen...

Het boek heet:
EARTHING The most important health discovery ever?
geschreven door: Clinton Ober", Stephen T.Sinatra, M.D Martin Zucker
ISBN 978-1-59120-283-7

03 augustus 2018
EVANS BAY, READ ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 11.551 n 125 05.485 w)
Gisteravond probeerden we de Webasto (dieselkachel) even uit. Deze deed het niet en daarbij sloeg de zekering door. Na eerste een paar tikken op de kachel te hebben gegeven probeerden we het nog een keer. Nu sloeg de ventilator wel aan maar maakte een raar geluid. Even later sloeg de zekering weer door. Nu hebben we deze zekeringen niet meer dus dit verhaal wordt vervolgt.

Vanochtend na ons ontbijt en koffie in de kuip motorden we met de dinghy naar Herriot bay waar we aan de dinghy dock afmeerden. Als eerst liepen we naar de IGA supermarkt in de hoop dat ze deze zekeringen verkochten maar helaas geen zekeringen. Daarna maakten we een mooie wandeling langs de kust van Herriot bay en later door het bos de heuvel op. We wandelden over een bospad tussen de grote hoge bomen met daartussen groene struiken en grote varens en soms langs hoge rotswanden.

onderweg...
Op een gegeven moment zagen en hoorden we een specht in de boom, wat een mooie vogel. Ook liepen we langs bramenstruiken en plukten een aantal bramen. Na bijna twee uur wandelen door de bossen waar het lekker koel was waren we terug bij Herriot bay waar de zon tussen de wolken door scheen. Hier ontmoetten we drie mannen die een expeditie uit 1926 naar Mt Waddington (vaste land BC) over wilden doen. Echt zoals ze het toen deden met dezelfde equipment uit die tijd. Dus echte leren schoenen met de noppen, stokken, tenten en ook de rugzakken zoals ze toen waren, echt zwaar dus!

expeditie Canadian explorations Hermitage society...

deel van persoonlijke uitrusting...

Ze moesten twee tot drie keer hetzelfde stuk lopen om al het materiaal en voedsel de berg op te krijgen. Helaas hebben ze de top niet gehaald doordat er in dit gebied veel bosbranden waren en ze in tijdnood kwamen. zie ook: CANADIAN EXPLORATIONS HERITAGE SOCIETY.

Rond één uur waren we terug aan boord en omdat er een mooi windje stond ging ons anker op en hesen we de zeilen. Met ca tien knopen zuidenwind zeilden we halve wind verder oostwaarts Desolation Sound. Onderweg zagen we twee Humpback walvissen zwemmen die enkele malen bijna uit het water sprongen en met hun vinnen op het water sloegen. Wauw wat zijn die walvissen groot en wat blijft dat mooi om te zien!

Rond vier uur ging ons anker er na tien mijl in Evans bay bij Read island in. We zetten onze zonnetent weer op en dronken een glaasje wijn/cola in de kuip want het is weer weekend!

02 augustus 2018
DREW HARBOR, QUADRA ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 05.916 n 125 11.337 w)
Vanochtend was het nog steeds iets bewolkt en maakten we een mooie wandeling door het bos en langs de kust van Quadra eiland. De bodem van het bos net langs het kiezel strand was enerzijds bedekt met droog gras afgewisseld door groene struiken en hoge bomen. Op de terugweg zagen we een pad de heuvel op gaan. We volgden dit pad wat waarschijnlijk een hertenpad of ander dieren pad was want eenmaal boven op de heuvel kwamen we in een dicht begroeid gebied van volop grote groene varens en was er geen ander pad meer te vinden. Dus keerden we weer terug en liepen bijna dezelfde weg terug.

Rond elf uur waren we terug en dronken een kop koffie/chocomel in de kuip. Terwijl Paul stof zoog deed ik de administratie. Na de lunch luisterden we naar de radio en lazen een boek. Waar meerdere Canadezen ons de laatste tijd op attendeerden en wat we eigenlijk wel grappig vinden; is dat normaal de Amerikanen een grote Amerikaanse vlag achter hun boot hebben hangen. Deze zomer hebben de meeste Amerikanen een groot uitgevoerde gastvlag (Canadese) en maar kleine thuisvlag. In enkele gevallen hebben ze zelfs hun Amerika vlag verwisseld voor de vlag van hun eigen staat. Ze schamen zich voor TRUMP aldus hetgeen we hier opvingen van Canadezen!

Het bleef wat bewolkt zodat we nog wat kleine klusjes deden.

01 augustus 2018
DREW HARBOR, QUADRA ISLAND, DESOLATION SOUND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (50 05.916 n 125 11.337 w)
Nog voordat de zon weer volop scheen waren we aan de kant en liepen naar het centrum waar ik bij Walmarkt en de Save on Food wat boodschappen deed terwijl Paul bij A&W wat zat te internetten. Rond tien uur waren we terug aan boord en ging ons anker op. Met ca. vijftien knopen zuidenwind zeilden we vol tuig ruime wind noordwaarts. Het was druk met pleziervaart en over de marifoon hoorden we de ene boot de andere oproepen voor een praatje. Op het nieuws hoorden we dat er gisteren en vannacht zoveel onweer is geweest dat er ca driehonderd branden zijn ontstaan bij de Rocky mountains en verder deze kant op. Bij de kust van Quadra eiland zagen we een kleine Minke walvis zwemmen, altijd leuk!

Rond vijf uur en na drieëndertig mijl ging ons anker er in Drew harbor bij Quadra eiland in. Waar we hier in de winter alleen lagen, ligt het nu vol met motorboten en zeilboten. Het is vakantie voor de Amerikanen en de Canadezen maar de Canadezen hebben daarbij nu ook nog een lang weekend vrij. Intussen was het bewolkt geworden en een stukje frisser. In de avond heeft het wat geonweerd en iets geregend.

31 juli 2018
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST VASTE LAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 50.441 n 124 32.011 w)
In de ochtend aten we samen met Nigel en Elaine ons ontbijt en daarna dronken we nog koffie alvorens rond tien uur afscheid te nemen. Zij zeilden de Strait of Georgia over terug naar Nanaimo.

Wij hesen onze zeilen en met ca. vijftien tot twintig knopen zuidoosten wind zeilden we voor de wind verder door de Malaspina straat noordwaarts. Het was een prachtige zonnige warme dag en druk op het water, echt vakantie tijd! De omgeving is groen en alleen op de echte hoge pieken ligt soms nog iets wat sneeuw. Heel anders dan in het najaar en winter.

In de middag werd het heiig en kregen we een rook geur in onze neuzen Dit is de rook van de bosbranden verder landinwaarts. Hopelijk is dit tijdelijk en is dit niet blijvend zoals vorig jaar. Toen heeft heel deze omgeving lange tijd in de rook van de bosbranden vertoefd. Rond drie uur ging ons anker er bij Powell rivier in en gingen we onderuit met een boek. Rond vijf uur keken we het nieuws op de televisie.

30 juli 2018
BARGAIN BAY, SUNSHINE COAST VASTE LAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 36.818 n 124 02.167 w)
Paul was al vroeg op de steiger bezig met het plakken van de dinghy. Deze lekt al enige tijd iets en gelukkig had hij de lekkages snel gevonden zodat hij deze kon repareren. Ik hielp waar nodig was en ondertussen deed ik mijn oefeningen.

Rond half tien gingen we naar boven om mijn ouders te bellen en afscheid te nemen van Don en Leila. Rond half twaalf ging ons anker er in Bucaaneer bay (nog geen halve mijl van de steiger af) in en even later kwamen Elaine en Nigel met hun zeilboot langszij. Ik had lunch gemaakt en zo zaten we de rest van de middag gezellig te praten.

De mannen bekeken onderwijl ook de stuurautomaat van Nigel en Elaine na want die had het begeven en gelukkig kregen ze deze weer aan de gang. Omdat het zo warm was zwommen we aan het eind van de middag nog een paar rondjes om de boten alvorens het avondeten klaar te maken. Het was een gezellig weerzien!

29 juli 2018
BARGAIN BAY, SUNSHINE COAST VASTE LAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 36.818 n 124 02.167 w)
Eerst deed ik op de steiger wat yoga en enkele Reiki oefeningen. Daarna dronken Paul en ik koffie/chocomel in de kuip en rond half tien gingen we naar Don en Leila om samen met hun de kerk te gaan. We waren al eerder in deze kerk geweest dus ook hier was het een leuk weerzien van enkele kerkgangers. Na de kerkdienst gingen we met Don en Leila mee en aten een heerlijke lunch en zaten weer verder gezellig te praten. De tijd vloog voorbij en al snel was het drie uur en gingen Paul en ik terug naar de boot. Lekker onderuit met een boek want het was te warm om ook maar iets te doen.

28 juli 2018
BARGAIN BAY, SUNSHINE COAST VASTE LAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 36.818 n 124 02.167 w)
Na yoga, ons ontbijt en koffie/chocomel in de kuip roeiden we naar de kant. Hier spraken we nog even met de kanoërs van gisteren alvorens door te lopen het eiland over. Bij de WC hokjes op het strand gaat een smal pad de heuvel op en eenmaal boven aangekomen is er een mooi breed pad door de bossen naar de andere kant van het eiland. Nu we onder de hoge groene bomen liepen was het een stuk aangenamer er niet zo heet!

Halverwege het eiland is er een aftakking en gaat er nog een andere pad langs de west kant van het eiland. Dit pad sloegen we in en zo kwamen we na twee kilometer bij het huis van Robbie. Robbie hebben we hier afgelopen oktober ontmoet en we hebben ondertussen contact gehouden zodat het nu een leuk weerzien was. Nu het zomer is, is hij druk bezig in zijn (groenten)tuin. We dronken thee en ondertussen vertelde hij wat er in de tussentijd allemaal gebeurd was. Rond twaalf uur namen we afscheid en kregen we nog wat pruimen van zijn boom.

Terug bij de Giebateau ging het anker op en zeilden we met een lichte zuidwesten bries alleen op fok heel rustig door de Malaspina straat tussen Texada eiland en de Sunshine coast van het vaste land. Alleen op fok omdat het een prachtige zonnige dag was en we de zonnetent wilden laten staan om toch in de schaduw te kunnen zitten. We hoefden ook niet zo ver zodat we na zes mijl afmeerden aan de steiger van Don en Leila in Bargain bay bij de Sunshine coast. Leila kwam gelijk aangelopen en nam een drankje bij ons in de kuip. Omdat Don nog niet thuis was spraken we af dat we elkaar vanavond als hij terug was nog even zouden zien. Het werd een gezellige avond.

27 juli 2018
BUCCANEER BAY, THORMANBY ISLAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 29.839 n 123 55.345 w)
Na het ontbijt gingen we naar het strandje voor een wandelingetje. Dit laag liggende strandje tussen de twee eilanden in is natuurgebied en kampeerterrein. Nu in de zomer staat het vol met kleine tentjes. We kwamen al snel in gesprek met enkele kampeerders. Voordat we terug naar de boot gingen, gingen we nog even te water om wat af te koelen. Terug aan boord was het tijd voor koffie/chocomel en keken we om ons heen naar alle bedrijvigheid en verder lazen we een boek en hielden we siësta.

Na het avondeten maakten we nog een wandeling over het strandje en kwamen we in gesprek met een groep mensen die hier rond kanoën. Het was een gezellige avond en rond half tien waren we terug aan boord

26 juli 2018
BUCCANEER BAY, THORMANBY ISLAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 29.839 n 123 55.345 w)
Gisteravond hadden we nog te horen gekregen dat de Couger op New Caste eiland is doodgeschoten. Hij kwam te dichtbij de kampeerplekken op het eiland en was niet bang meer voor de mensen.
Om zes uur ging ons anker op en hesen we de zeilen. Met ca vijftien knopen noordwesten wind staken we aan de wind, de Strait of Georgia over. Met een zonnetje in de kuip en kleine witte kopjes op het water zeilden we heerlijk door. Eenmaal aan de overkant van de Strait of Georgia werd de wind steeds minder en kruisten we langzaam noordwaarts langs de kusten van Zuid en Noord Thormanby eiland. We zeilden langs kleine stranden afgewisseld door rotsblokken en hoge kliffen.

Rond vier uur ging ons anker er in Bucanneer bay tussen Noord en Zuid Thormanby eiland in. Het was inmiddels dertig graden en dus gingen we met de dinghy naar het strand om pootje te baden tot ons middel. Het water is voor ons nog te koud om echt te zwemmen. Terug aan boord was het tijd voor het nieuws en het avondeten.

25 juli 2018
NANAIMO HARBOR, VANCOUVER ISLAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 10.603 n 123 55.714 w)
Na de yoga en de koffie/chocomel in de kuip gingen we naar Nanaimo om in de bibliotheek te internetten en te bellen met mijn ouders. Morgen gaan we weer verder en hebben we geen internet meer.

Na een late lunch in de kuip onder onze zonnetent gingen we naar New Castle eiland voor een korte wandeling en een heerlijk ijsje. Rond zes uur hadden we met Graeme en Jane afgesproken. Paul en Jaques hebben hun onderweg van Alaska naar Canada ontmoet op hun zeilboot Taka. Ze wonen op Protection eiland en met de dinghy gingen we naar hun steiger. Beide zijn biologen. De een op het gebied van orka's en de ander op zeeotters en zeewier. Ze hadden nog twee vrienden die beiden ook biologen zijn en onderzoek doen naar orka's hier in dit gebied. Het werd een zeer gezellige avond met lekker eten en voor we het wisten was het alweer elf uur en werd het langzaam donker.

24 juli 2018
NANAIMO HARBOR, VANCOUVER ISLAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 10.603 n 123 55.714 w)
PFFFF! Nog warmer vandaag zodat we nog minder deden. In de ochtend deed ik mijn yoga oefeningen en daarna dronken we koffie/chocomel in de kuip en gingen onderuit met een boek en keken wat om ons heen. Op een gegeven moment kwam er een motorboot die voor anker lag langzaam naar ons toe drijven. Zijn anker hield niet en de boot lag op ramkoers. Paul had al gezien dat de eigenaar naar het restaurant op het eiland was gegaan en snelde met de dinghy daar naar toe om de eigenaar van de boot te roepen. Ik stond op de punt om te kijken of alles goed ging en moest zo nodig de boot afhouden. De eigenaar kwam en haalde zijn anker op om vervolgens verderop in de baai zijn anker er met meer ketting in te gooien.

Na de lunch las ik verder in mijn Reiki boek terwijl Paul naar de gebeurtenissen in de baai keek. Rond drie uur gingen we naar Newcastle eiland en hier kwamen we Corry (voormalige caretaker van Butedale) tegen. Hij woont nu op een zeilboot en vaart hier wat rond op zoek naar werk. Nadat we wat gewandeld en gepraat hadden gingen we nog even bij hem langs om zijn zeilboot te bekijken. Rond vijf uur waren we terug aan boord net op tijd voor het nieuws.

23 juli 2018
NANAIMO HARBOR, VANCOUVER ISLAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 10.603 n 123 55.714 w)
Voordat het vandaag weer te warm werd maakten we al vroeg een wandeling over New castle eiland. We wandelden tussen de bomen en langs de oever van van de Strait of Georgia. Onderweg stonden er borden dat er een Cougar op het eiland was gespot en dat we moesten oppassen.

Terug liepen we eerst langs het meer en daarna wilden we verder langs de westkant van het eiland gaan. Paul en Jacques hadden hier de laatste keer verschillende wasberen gezien. Maar helaas was dit gedeelte van het eiland nu afgesloten aangezien hier een cougar is gespot.

Terug aan boord dronken we koffie/chocomel in de kuip en daarna was het voor mij tijd om mijn yoga oefeningen te doen terwijl Paul lekker in de kuip zat.

Na de lunch gingen we naar de kant waar we wat internetten bij de bibliotheek, naar de watersportzaak gingen om nog wat te snuffelen en als laatste naar de supermarkt voor melk. Nu kan ik bananen shakes maken. Terug aan boord was het alweer tijd voor het nieuws en het avondeten

22 juli 2018
NANAIMO HARBOR, VANCOUVER ISLAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 10.603 n 123 55.714 w)
In de ochtend scheen de zon alweer volop en zaten we in de kuip onder een zonnetent een boek te lezen en om ons heen te kijken. Rond elf uur begon de "bath tube" race. Het was de 63ste race die ze dit jaar hielden. Het zijn kleine motorboten rondom een badkuip gemaakt met een buitenboordmotor erachter.

bath tube bootjes...

start van de race...
De start was dichtbij dus konden we het vanaf de boot aardig goed zien. Na de start gingen ze achter New eiland langs naar Gabriola eiland en na een grote ronde kwamen de eerste na ca. anderhalf uur terug. Na de lunch gingen we met de dinghy naar de kant waar we de meeste boten zagen finishen. Na een lange zit in de badkuip moesten ze uit de badkuip springen om het laatste stuk naar de bel te lopen/rennen. De meeste deelnemers hadden moeite om in eerste instantie te blijven staan en vielen om in het water. 

Daarna liepen we verder over het festivalterrein waar verschillende kraampjes stonden met etenswaar en spullen, was er een groot speel festijn voor kleine kinderen en was er een podium waar artiesten optraden. Bij het laatste bleven we een tijd kijken. Ondertussen belden mijn ouders om te vertellen dat ze een leuk weekend hadden gehad en dat alles goed ging. Wauw, dit is voor ons wel luxe om zo bereikbaar te zijn met een telefoon.

Rond vijf uur waren we terug aan boord en zaten we nog na te genieten in de kuip.

21 juli 2018
NANAIMO HARBOR, VANCOUVER ISLAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 10.603 n 123 55.714 w)
In Nanaimo is er vandaag en morgen een festival aan de gang en dat was ook de reden dat we hierheen zijn gezeild. Maar helaas, ik heb iets in het vliegtuig opgelopen en heb dit nu aan Paul overgedragen zodat we beide niet fit genoeg waren om naar de kant te gaan. We hebben veel geslapen en rustig in de kuip gezeten. In de avond werden we wakker van het geknal en hebben nog wel een mooie vuurwerkshow gezien.

20 juli 2018
NANAIMO HARBOR, VANCOUVER ISLAND, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 10.603 n 123 55.714 w)
Yes, we zeilen weer!
Om kwart over vijf was het al licht en ging ons anker op. We motorden False creek uit en hesen ondertussen de zeilen. Eenmaal in Englisch bay zeilden we vol tuig halve wind door de baai tot we in de Strait of Georgia aankwamen. Hier kregen we de voorspelde ca. vijfentwintig knopen noordwesten wind zodat we twee reven in het grootzeil zetten en verder door de strait of Georgia kruisten. Er stonden witte koppen op het water en zo nu en dan kwam er een flinke golf over het dek heen. Maar wij zaten droog achter onze buiskap, soms in de zon soms in de schaduw. Het was een frisse wind zodat we lange broeken en sweaters aan hadden.

Onderweg kwamen we ook op ramkoers met een ferry en een tanker. Gelukkig hebben we de Matsutec AIS radar zodat we konden zien dat ze koers wijzigden en net achter ons langs gingen. Eenmaal aan de andere kant van de Strait kwamen we in de luwte van het Gabriola eiland en werden de golven en de wind minder. Nu zeilden we rustig verder langs de kust en genoten van het groene eiland met veel mooie grote huizen. Rond vier uur ging ons anker er in na vijfenveertig mijl in Nanaimo harbor bij Protection eiland. Ik was nog steeds niet helemaal fit en heb nu Paul ook aangestoken. Dus gingen we na het eten en het nieuws vroeg naar bed.
19 juli 2018
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 16.13 N 123 07.02 W)
Vandaag heb ik lang in bed gelegen en kwam ik er pas rond elf uur uit. Paul zat al buiten te internetten want we hebben WiFi vanaf de kant. Al gelang hoe de boot ligt is dit signaal beter of slechter.

Het was iets bewolkt en frisser maar voor ons is dat echt heerlijk! We houden niet echt van de hitte. We dronken buiten in de kuip koffie/chocomelk en skypten met mijn ouders, Rob/Afra en tante Jannie. Na de lunch liepen we naar de supermarkt waar we de laatste verse groenten en fruit kochten. Morgen gaan we verder zeilen! Terug aan boord ruimde ik alles op en daarna keken we het nieuws op de televisie.

18 juli 2018
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 16.13 N 123 07.02 W)
Het was vandaag iets meer bewolkt zodat we de fut hadden om een deel van één achterhut leeg haalden. Nu kon ik de etensvoorraad nakijken en anders indelen. Al moet ik zeggen dat de mannen weinig van de voorraad gebruikt hebben. Daarna hebben we het blikvoer onder de vloer vandaan gehaald en dat ook achterin in kratten gestopt want dat moeten nu wel opgegeten worden.

Ondertussen dat ik hiermee bezig was, was Paul bezig geweest om te kijken of de anodes onder de boot nog goed waren, deze waren nog goed. Dit deed hij middels een endoscoop die we vorig jaar bij het Kruidvat hadden gekocht. Ook had hij de aangroei aan de zijkanten weggeschrapt.

Na de lunch zijn we de stad in gewandeld en zijn we door China Town gewandeld. De plek waar nu de drugs verslaafden en zwervers vertoeven. Omdat de huizen prijzen in Vancouver zo enorm gestegen zijn en daarbij ook de huren zijn er nu veel "Homeless People"! Rond vier uur waren we terug aan boord en voelde ik me nog steeds niet lekker zodat ik vroeg naar bed ben gegaan.

17 juli 2018.
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 16.13 N 123 07.02 W)
Gisteren waren we naar een paar telefoonwinkels in de buurt geweest voor informatie over een telefoonkaart. Bij Telus vertelden ze ons dat Koodo (onderdeel van Telus) voor ons de beste optie had. Met hun databundel zouden we dan voor het grootste gedeelte in de wateren tussen Vancouver eiland en het vasteland bereikbaar zijn.

Vanochtend liepen we naar een ander deel van het centrum van Vancouver aangezien deze winkel in het "Pacific Oceaan" winkelcentrum zit. Hier werden we goed geholpen en kregen bijna wat we wilden. Met dit telefoonnummer en databundel zijn we bereikbaar via Whatapp, FaceTime of Skype. Maar helaas heeft deze bundel niet heel veel data zodat we dit alleen voor nood gaan gebruiken. We kunnen wel in Canada bellen maar niet naar het buitenland. Wel kunnen we via Belkampioen en dan op ons nummer gebeld worden vanuit Nederland. Dit voor vier cent per minuut.

Nadat we dit allemaal geregeld hadden zijn we naar het Stanley park gewandeld en langs False Creek terug naar de boot. Het was mooi weer en druk op de wandelpaden en stranden. Rond drie uur waren we terug aan boord en kwam Jim (onze buurman) even langs op de thee. Nadat hij weg was aten we nog wat en daarna ging ik vroeg naar bed omdat ik me niet zo lekker voelde.

16 juli 2018
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 16.13 N 123 07.02 W)
Vanochtend was ik vroeg wakker i.v.m. de jetlag. Toen ik buiten keek zag ik een bijna spiegel gladde False Creek en kwam de zon langzaam achter de bergen vandaan.
zonsopkomst Vancouver city...
Nadat we onder genot van een kop koffie/chocomelk mijn ouders gesproken hadden zijn we de stad ingelopen om een simkaart voor onze telefoon te kopen zodat we straks ook nog bereikbaar zijn. Dit is echter nog niet zo simpel. Als buitenlander kun je alleen een prepaid simkaart kopen en geen vast abonnement met een goede databundel. De prepaid bundels die we nu zagen hadden niet genoeg data voor Skype of FaceTime en ook konden we niet naar het buitenland bellen. Morgen gaan we verder zoeken in een ander deel van het centrum.
Terwijl we zo winkelden zagen we een goedkope stofzuiger/kruimeldief die we kochten. Terug aan boord hebben we deze gelijk uitgeprobeerd en het vloerkleed is in jaren niet zo schoon geweest (hihi).

Het was weer een mooie warme zonnige dag zodat we na de lunch een siësta hielden en wat snuffelden op internet. Na het avondeten maakten we nog een wandeling langs en rond het einde van False Creek. Hier was het druk met andere wandelaars en joggers.

15 juli 2018
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 16.13 N 123 07.02 W)
Al vroeg was ik bezig nog meer winterkleren te wassen en uit te spoelen. Nadat we geskypt hadden met mijn ouders keken we de finale van het wereldkampioenschap voetbal. De zon scheen inmiddels volop zodat we besloten de zonneluifel tevoorschijn te halen en op te hangen. Daarna was het tijd voor een kop koffie/chocomelk in de kuip met een heerlijk Hollandse ontbijtkoek.

Na de koffie stapten we in de dinghy en motorden een rondje door False Creek. Het is zondag en er was veel bedrijvigheid met toeristen op peddel-boords, in kano's, in motorbootjes maar ook zijn er grotere toeristenboten die eten aanbieden terwijl ze rondvaren door False Creek en omgeving. Eén van de toeristische boten was een piratenschip waar de kinderen piraatje konden spelen.

het {kinder}piratenschip...
Terug aan boord aten we een late lunch en daarna wandelden we nog wat door de stad. Terug aan boord dronken we een wijntje/cola in de kuip onder genot van een toastje. Om zes uur was het weer tijd voor het nieuws op de televisie en daarna aten we ons eten in de kuip.

14 juli 2018
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 16.13 N 123 07.02 W)
Wat was dat heerlijk om na bijna twee maanden weer naast Paul te slapen. Als eerste skypten we met mijn ouders en hadden een gezellig gesprek.

In de ochtend ruimde ik mijn spullen (die ik uit Nederland had meegebracht) op. Terwijl ik bezig was met kleren opruimen kwam ik ook winterkleren tegen die gewassen moesten worden. Het is nu zomer dus voorlopig hebben we die niet nodig! Dus zette ik gelijk een deel in het sop. Halverwege deze bezigheden dronken Paul en ik gezellig een koffie/chocomelk in de kuip en keken naar de boten en bezigheden in de omgeving. Het is hier hoogzomer met temperaturen van ca. vijfentwintig graden.

Na de lunch maakten we een wandeling langs de waterkant en naar de baai buiten Vancouver City. We hebben hier al vaker gelegen en kennen het gebied. Op de terugweg liepen we langs Safe on Food (supermarkt) waar we wat verse groente en fruit kochten. Terug aan boord dronken we een wijntje/cola in de kuip onder genot van een toastje, vierend dat we weer samen zijn en dat het goed gaat met mijn ouders. Nu we hier in de zomer liggen is het een stuk drukker met jachten die hier voor anker liggen en moeten we oppassen dat ze soms ook niet te dichtbij komen ankeren.

weer samen in Vancouver city...

11, 12 en 13 juli 2018
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISH COLUMBIA/CANADA (49 16.13 N 123 07.02 W)
Op 19 april werden we door de coastgard over de marifoon opgeroepen dat we naar Nederland moesten bellen. Nog geen twee uur later lag de boot aan een steiger en zaten wij in een watervliegtuig naar Juneau. Daarna vlogen we via Seattle naar Nederland waar we mijn ouders in het ziekenhuis opzochten. Mijn vader had een hersenbloeding gehad en het zag er op dat moment niet goed uit!

Omdat de Giebateau niet lang aan de steiger kon blijven liggen was Paul genoodzaakt op 22 mei terug naar de boot in Alaska te gaan. We besloten dat Paul samen met Jacques de Giebateau terug zou zeilen naar Canada en dat we daarna verder zouden bekijken afhankelijk van de situatiein Nederland.

Jacques en Paul hebben een mooie zeilreis gehad en Jacques schreef in deze periode de weblog. Op 10 juli vloog Jacques terug naar Nederland.

Mijn vader herstelde wonderbaarlijk goed en na een goede tijd met mijn ouders te hebben gehad werd het nu tijd om weer terug te keren naar de Giebateau.

Ik vloog op vrijdag 13 juli om drie uur naar Canada en landde op vrijdag 13 juli om vier uur op het vliegveld van Vancouver city waar Paul me stond te op te wachten. We zijn nog nooit zo lang uit elkaar geweest en en het was dan ook heerlijk in elkaars armen te vallen.

Terug aan boord voelde het als "Home sweet home"! Het was mooi zonnig zodat we samen in de kuip heerlijk een glaasje wijn/cola dronken en gezellig bijpraatten.