actuele positie Giebateau

Get the code

zaterdag 17 augustus 2019

090 Canada/Amerika zuidwaards 2019


 

 een reset van de interactieve kaart nodig?
druk op noordpijl in kaart  of herlaad de pagina

 Nu ook 'live' op kaart te volgen:

 Vesselfinder(zoek: Giebateau) of Marinetraffic of Ziltewereld  (zoek op kaart: Giebateau)

zie voor actualiteit van de positie de noot in rechterkolom!
  

WE ZIJN VAN 2 DECEMBER 2019 TOT 1 MAART 2020 IN NEDERLAND EN WENSEN JULLIE ALLEMAAL FIJNE KERSTDAGEN EN EEN VOORSPOEDIG NIEUW JAAR.
 
VOLGEND JAAR GAAN WE VERDER MET DE WEBLOG EN GAAN WE EEN NIEUW GEBIED VERKENNEN. DAN GAAN WE ZUIDWAARTS NAAR MEXICO EN VERDER DE PACIFIC IN......
 
 
1 december 2019
ONDERWEG NAAR NEDERLAND
Om vijf uur nam ik een héérlijke douche en daarna was het tijd voor koffie. Nigel en Elaine waren ook op en samen dronken we koffie. Daarna was het tijd om afscheid te nemen van Elaine en bracht Nigel ons naar de ferry terminal. Daar namen we afscheid van Nigel. De ferry ging kwart over zes naar Horshoe bay bij Vancouver city waar we rond acht uur aankwamen. Vanuit hier namen we de bus (257) naar het centrum en stapten we uit in Grenville waar we de Skytrain (metro) namen naar het vliegveld.

Alles verliep heel soepel zodat we al rond tien uur op het vliegveld waren. We haalden we onze tickets bij Westjet op en checkten in. Rond twee uur zouden we met Westjet naar Edmonton vliegen en vandaar met de KLM naar Amsterdam. Helaas werd de vlucht op het laatst geannuleerd door een ongemak aan het vliegtuig. Uiteindelijk vlogen we om 22.15 met Britisch airline naar Londen en morgen vanuit Londen naar Amsterdam waar we in plaats van 10.15 pas rond 19.00 in de avond aankomen. Lange rit dus.....

30 november 2019
TELEGRAPH COVE, THETIS EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (48 58.874 n 123 40 266 w)
In de ochtend legden we de laatste hand aan ons vertrek. Tassen naar buiten, zonnepanelen en emmers naar binnen, afsluiters met antivries en de schakelaars uit. Rond tien uur stapten we in de dinghy en motorden naar het huis van Wayne en Maureen. Er is vandaag kerstmarkt dus Wayne en Maureen waren niet thuis. We legden de dinghy in de schuur en de buitenboordmotor werd met "Salt a way" gespoeld en opgehangen. Ik waste het beddengoed in de wasmachine en droger.

Rond twee uur kwam Wayne ons ophalen en bracht hij ons naar de ferry terminal. We namen de ferry naar Chemainus waar Nigel ons opwachtte. Met hem reden we naar Nanaimo en ondertussen hoorden we de verhalen over hun vakantie in Cuba. Thuis aangekomen zagen we ook Elaine en was het een gezellig weerzien. Voor het eten mocht in mijn "healing hands" en voet reflexologie op Nigel oefenen en na het eten op Elaine. We gingen vroeg naar bed want morgen moeten we vroeg op.

29 november 2019
TELEGRAPH COVE, THETIS EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (48 58.874 n 123 40 266 w)
Vanochtend hebben we de boot klaar gemaakt voor vertrek en in de middag hebben we een extra anker met ketting aan de achterboei vast gemaakt. Daarna gingen we naar de kant en liften we naar Maureen en Wayne. Hier namen we een heerlijke douche en maakte ik een deel van het avondeten alvast klaar. Rond vier uur kwamen Wayne en Maureen terug en zaten we gezellig te praten en te eten. Rond acht uur waren we terug aan boord.

28 november 2019
TELEGRAPH COVE, THETIS EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (48 58.874 n 123 40 266 w)
Rond tien uur kwamen Wayne en Maureen ons met de koffers ophalen. We reden naar een ander gebouw waar zaterdag een kerstmarkt gehouden wordt. Er waren verschillende andere bewoners van het eiland en samen versierden we het gebouw in kerstsfeer. Rond het middaguur reden we terug naar Wayne en Maureen waar we samen een lunch aten. Na de lunch ging Wayne lekker onderuit, Paul ging internetten en ik mocht mijn "healing hands" en voet reflexologie op Maureen oefenen. Rond drie uur liepen we in de zon terug naar de boot. Nog wat laatste voorbereidingen van het inpakken van de handtas. Daarna was het tijd voor het avondeten en het nieuws.

27 november 2019
TELEGRAPH COVE, THETIS EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (48 58.874 n 123 40 266 w)
Het was vannacht onder het nulpunt en overdag bleef het rond de twee/drie graden maar wel met een lekker zonnetje. In de ochtend wandelden we naar Wayne en Maureen waar ik een lunch klaar maakte en Paul, Wayne hielp met wat spullen verschuiven. Samen met Maureen maakten we een nieuwe thee voor de Kombucha (culture) die zij voor mij gaat onderhouden. Rond twee uur kwam er een vriendin van Maureen om haar te leren breien. Ik mocht meedoen en zo haalde ik mijn geheugen weer op. Paul en Wayne waren ondertussen buiten aan het kijken voor een extra anker en ketting die we aan de achterboei vast gaan maken. Rond vijf uur konden we met de vriendin meerijden naar de boot. Tijd voor het avondeten en het nieuws.


26 november 2019
TELEGRAPH COVE, THETIS EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (48 58.874 n 123 40 266 w)
Vanochtend waren we druk bezig met het pakken van de tassen, de boot schoonmaken en de dieptemeter eruit halen. Na de lunch wandelden we naar de city hall (die in renovatie is) om te internetten. Al snel bleek dat de WiFi niet werkte en wandelden we verder naar de pub waar de WiFi wel werkte. We belden mijn moeder en verder internetten we nog wat. Rond vijf uur waren we terug aan boord, tijd voor het avondeten en het nieuws op de televisie.
25 november 2019
TELEGRAPH COVE, THETIS EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (48 58.874 n 123 40 266 w)
Het was droog en zonnig met een koude noordelijke wind. We liepen naar de voormalige community hall en belden buiten met mijn moeder. Vervolgens liepen we door naar Lynn waar we ook Ray (een vriend van haar die we al eerder hebben ontmoet) ontmoetten. Het was een gezellig weerzien en er was veel om bij te praten. Zo hoorden we nog meer wat er allemaal gaande was op dit eiland.

Rond twaalf uur ging Ray weg en mocht ik mijn reflexology uitoefenen op Lynn. Ik had de papieren meegenomen waar welk punt voor was en het bleek dat de punten die gevoelig waren ook probleem punten waren in haar lichaam, zoals bijvoorbeeld haar knie. Rond half vier liepen we door het bos terug naar de boot waar we een vroeg avond eten aten en het nieuws op de televisie bekeken.

24 november 2019
TELEGRAPH COVE, THETIS EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (48 58.874 n 123 40 266 w)
Vannacht heeft het aardig geregend en gewaaid. Vanochtend was het droog maar bewolkt en na de yoga kwam JT koffie drinken. Rond half elf gingen we met zijn drieën naar Wayne en Maureen waar Paul en ik mochten douchen en de vuile was konden wassen. Ik hielp Maureen met het wekken van bietjes terwijl de mannen buiten bezig waren.

Na de lunch namen we afscheid van JT, hij ging terug naar Valdes eiland. In de middag mocht ik mijn voet reflexology bij Maureen oefenen en ik vertelde over mijn cursus. Zij had een heel mooi boek over reflexology van het lichaam waar precies beschreven stond waar de drukpunten zich bevonden. Dit boek kreeg ik van haar. Maureen heeft vroeger ook reflexologie gegeven dus er was genoeg om over te praten.

Rond vier uur kwamen Mike en zijn vrouw (vrienden van hun die we al een keer hadden ontmoet). Het was een gezellig weerzien met een heerlijke maaltijd die Wayne en Maureen hadden gekookt. Zo hoorden we alle updates over het eiland. Voor we het wisten was het tien uur en bracht Wayne ons terug naar de Marina.

23 november 2019
TELEGRAPH COVE, THETIS EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (48 58.874 n 123 40 266 w)
Na de yoga kwam rond tien uur JT koffie drinken. Daarna maakten we een wandeling door het bos en verder naar het huis van Wayne en Maureen. Gelukkig bleef het droog maar waaide het al behoorlijk vanuit het zuiden. Maureen was thuis maar Wayne was met andere vrijwilligers een wandelpad aan het schoonmaken. JT ging helpen terwijl wij met Maureen zaten te praten.

Rond drie uur kwamen JT en Wayne terug en zaten we gezellig met zijn allen wat te praten voordat we met JT terug reden naar de boot waar we met zijn drieën een vroeg avondeten aten. In de avond keken Paul en ik in bed een film.

22 november 2019
TELEGRAPH COVE, THETIS EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (48 58.874 n 123 40 266 w)
Ook vandaag was het nog droog en zonnig zodat we na de koffie/chocomel naar het community centrum liepen. Daar aangekomen bleek dat ze aan een renovatie bezig waren en dat het niet in gebruik is. De wifi werkte wel zodat we buiten in de zon wat internetten. Rond twaalf uur waren we terug aan boord en kwam net JT aan varen. Hij pikte een andere mooring op en even later zat hij bij ons aan boord en zaten we gezellig bij te praten en at hij gezellig met ons mee.

21 november 2019
TELEGRAPH COVE, THETIS EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (48 58.874 n 123 40 266 w)
Vannacht was het alweer rond het vriespunt waardoor we iets langer in bed bleven. De zon scheen volop toen we koffie/chocomel in de kuip dronken. We roeiden naar de Marina en liepen over de weg naar de organische bakker. Hij was aan het werk maar had vandaag geen vers brood. Hij bakt alleen voor het eiland en bakt zijn brood nu om de dag. Gelukkig had hij nog een brood van gisteren die we van hem kregen omdat we helemaal waren komen wandelen. Hij vertelde over een mooie wandeling over verschillende trails door het bos en over de stranden terug naar Degen bay zodat we niet dezelfde weg terug hoefden. Het was een mooie wandeling en rond twaalf uur waren we terug aan boord waar we eerst een lunch aten.

Na de lunch hesen we de zeilen en zeilden we rustig met een lichte bries naar Telegraph cove bij Thetis eiland. Dichtbij Thetis eiland haalden we het voorzeil weg en stopten het in de zeilzak en brachten dit naar binnen. Het voorzeil is nu droog en opgeborgen voor de komende tijd dat we in Nederland zijn. Ons anker ging er na dertien mijl in en we pikten ook de mooring van Wayne en Maureen op. Het was inmiddels kwart over vijf en het begon donker te worden. De Giebateau ligt op de plek waar hij drie maanden zal blijven liggen terwijl wij in Nederland zijn.

20 november 2019
DEGEN BAY, GABRIOLA EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (49 08.081 n 123 42 899 w)
Vannacht was het een heldere koude nacht rond het vriespunt waardoor we twee olielampen voor in de punt hadden. De zon scheen volop toen we rond tien uur ons anker ophaalden en Nanaimo harbor uit motorden. Daarna kregen we een lichte noordelijke bries en zeilden we ruime wind zuidwaarts met de stroom mee naar en door Dodd narrows tussen Gabriola en Vancouver eiland. Eenmaal door de narrows zeilden we tussen Courcy en Vancouver eiland.

Ondertussen genoten we van het heldere zonnige weer waardoor we de omgeving goed konden zien. Eenmaal bij de zuidpunt van Courcy eiland zeilden we halve wind door Rexton pass tussen Courcy en Rexton eiland en kruisten we noordwaarts terug naar Gabriola eiland waar we Simon mooring oppikten in Degen bay.

We roeiden naar de Marina waar we Simon belden. Even later kwam Simon ons ophalen en gingen we naar zijn huis. Hij had een heerlijk vers brood voor ons van de organische bakker op Garbriola eiland. Het was een leuk weerzien en we hadden elkaar genoeg te vertellen. Rond tien uur roeiden we onder een prachtige heldere sterren hemel terug

19 november 2019
NANAIMO, VANCOUVER EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (49 10.608 n 123 55 925 w)
We wisten dat het vandaag steeds harder ging waaien vanuit het noorden zodat we rond zeven uur(toen het licht begon te worden) de zeilen hesen. Wiskey golf (militair oefengebied) was actief waardoor we tien mijl moesten omvaren. Vol tuig zeilden we ruime wind door de strait of Georgia en langs de grens van Wiskey golf zuidoostwaarts. De wind trok aan tot twintig knopen zodat we twee reven in het grootzeil zetten en halve wind richting Nanaimo zetten. Nu zeilden we langzaam het Wiskey golf gebied in maar we werden niet opgeroepen om het gebied te verlaten. De wind nog meer toe en de golven met witte koppen bouwden zich nog verder op. Toen we ca. dertig knopen hadden rolden we het voorzeil in en alleen op grootzeil met twee reven liepen we nog zeven knopen. Af en toe kwam er een grote golf vanaf de zijkant van de boot, die over de boot rolde.

Eerst was het bewolkt maar langzaam klaarde het op en zagen we op de hoge bergen van Vancouver eiland eindelijk sneeuw, ook op de berg die we bewandeld hebben. Rond kwart voor elf ging ons anker er na tweeëntwintig mijl bij Nanaimo in. Nu lagen we goed beschut voor de noordenwind maar terwijl we onze lunch in de kuip aten nam ook de wind in de baai toe. We lagen goed achter ons anker zodat we naar de kant gingen om in de bibliotheek te internetten en mijn moeder te bellen en verder ging Paul naar de kapper.

18 november 2019
DENNIS HEAD COVE, THORMANSBY EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (49 28.288 n 123 57 284 w)
Na de koffie/chocomel met taart van gisteren verving Paul de olie en het oliefilter van de motor. Rond tien uur gingen we naar Leila die druk in mijn boek over reflexologie aan het lezen was. Ze had inmiddels wat belangrijke pagina's gekopieerd. Ik belde mijn moeder en mijn tante en verder zaten we nog wat met Leila te praten toen ook Don even thuis kwam. Het werd tijd om afscheid te nemen.

Rond twaalf uur verlieten we de steiger en motorden we Bargain bay uit onderwijl zagen we loons- en merganser in het water zwemmen. Aangekomen in Strait of Georgia stond er een lichte bries en zeilden we vol tuig aan de wind zuidwaarts richting Thormansby eiland. Nu zagen we veel meeuwen maar ook een grote groep Oldsquaw. Deze hebben we niet heel vaak gezien en het zijn prachtige vogels met lange staarten. Ook zagen we meerdere zeeleeuwen en één zwom achter en soms naast de boot een stuk met ons mee. Bij Thormansby eiland hield de wind het voor gezien en motorden we het laatste stuk naar Dennis head cove waar ons anker erna twaalf mijl en rond half vier inging. Net toen het anker erin ging begon het te regenen. Lekker onderuit met een boek, kaarsjes aan (buiten is het ca zeven graden) en het getik van de regen op het dak.

17 november 2019
BARGAIN BAY, SUNSHINE COAST VASTE LAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (49 36.817 n 124 02 171 w)
Rond kwart voor tien reden we met Leila en Don mee naar de kerk. Hier woonden we de dienst bij en daarna dronken we koffie en spraken we met bekenden van de kerk. Ik kocht een gegrilde kip en Leila het toetje. Toen we thuis kwamen hoefden we alleen de salade nog te maken. Het was een lange lunch want we kwamen niet uitgesproken over van alles en nog wat. Na de lunch bekeken Leila en ik de rest van de dvd over voet, hand en hoofd reflexologie en mocht ik nog een keer de voetmassage op haar uitoefenen. De mannen zaten ondertussen nog gezellig verder te praten. Het regende ook vandaag de hele dag hard zodat we rond vier uur terug naar de boot gingen.

16 november 2019
BARGAIN BAY, SUNSHINE COAST VASTE LAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (49 36.817 n 124 02 171 w)
Het heeft vannacht hard geregend en toen we rond half tien met Leila meereden naar het dorpje Sechelt regende het nog steeds hard en kwam de wind opzetten. Leila had wat dingen te regelen zodat we Paul bij de bibliotheek afzetten en ik in de tweedehandszaken keek terwijl Leila haar dingen deed.

Eigenlijk wilden we hier gaan wandelen maar met de regen en de wind besloten we terug naar huis te gaan. Na de lunch bekeken Leila en ik een dvd over hand-, voet- en hoofdreflexologie. We bekeken alleen het deel van de voet en daarna mocht ik het bij haar uitproberen. Inmiddels was het drie uur en was ook Don thuis gekomen. Leila en ik maakten een korte wandeling terwijl Paul en Don gezellig zaten te praten. Samen maakten we het avondeten en hadden we een gezellig avond. 

15 november 2019
BARGAIN BAY, SUNSHINE COAST VASTE LAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (49 36.817 n 124 02 171 w)
Rond half tien waren we bij Leila waar we konden douchen en de wasmachine mochten gebruiken. Onderwijl zaten we gezellig verder te praten. We belden wat mensen terwijl Leila haar werkzaamheden deed. Na de lunch reden we met Leila mee naar het centrum van het dorp waar we een wandeling maakten. Rond vier uur waren we terug en maakte ik het avondeten bij Don en Leila. Na een gezellig maaltijd gingen we terug naar de boot.

14 november 2019
BARGAIN BAY, SUNSHINE COAST VASTE LAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (49 36.817 n 124 02 171 w)
Om half acht zeilden we vol tuig False bay uit. In de strait of Georgia kruisten we langs de kust van Lasqueti eiland zuidoostwaarts naar de zuidpunt. De wind trok aan tot twintig knopen zodat we twee reven in het grootzeil zetten. Er kwamen kleine kopjes op het water maar met de zon die over het water scheen bleef het heerlijk zeilen. Eenmaal rond de zuidpunt konden we halve wind Malaspina strait oversteken naar het vaste land. De wind nam af zodat we de reven eruit haalden. Er waren weinig andere boten op het water en onderweg zagen we een enkele zeeleeuw.

Aangekomen bij het begin van Bargain bay hadden we geen wind meer en moesten we door Bargain bay motoren naar de steiger van Don en Leila. Hier meerde we rond half twee af. Don kwam al snel aangelopen aangezien hij op het punt stond te gaan werken. Nadat we klaar waren met alle klusjes liepen we naar het huis waar we Leila ontmoetten. We spraken af dat wij wat gingen wandelen en dat we hun bij het avondeten weer zouden zien. Zo liepen we naar de watersportzaak in het centrum van het dorp waar we om een anode voor de buitenboordmotor vroegen. Die hadden ze niet op voorraad en ze hadden alleen aluminium anodes terwijl wij zink anodes willen. Rond vijf uur waren we terug bij Don en Leila en praten we tijdens het avondeten gezellig bij.

13 november 2019
MUD BAY, LASQUETI EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (49 29.534 n 124 21 254 w)
Vanochtend regende het zodat we wat langer in bed bleven. Na de yoga en koffie/chocomel werd het tijd voor wat huishoudelijke klusjes en onderwijl luisterden we naar de radio. Na de lunch was het droog en gingen we naar de kant voor een wandeling. Een mooie wandeling over een onverharde weg door het bos met hier en daar een huis. We wilden graag een andere weg terug lopen dus toen er een auto langs kwam hielden we die aan om te vragen of er een connectie was tussen de weg waar we nu over wandelden en de hoofdweg. Die was er en de vrouw legde ons uit hoe we moesten lopen.

In eerste instantie sloegen we te vroeg af en wandelden we de heuvel op maar kwamen we niet langs de postbussen waarvan ze verteld had. Eenmaal boven op de heuvel hield het pad op maar zagen we even verderop onder ons een huis. Dus liepen we tussen de bomen en struiken door naar het huis. Daar aangekomen kwamen we weer op een ander onverhard pad en liepen we de heuvel weer tot de weg alweer ophield. Nu woonde daar gelukkig iemand die ook nog thuis was. We vroegen hem hoe we moesten wandelen. Het bleek dat we een klein stukje terug moesten lopen en dan via een wandelpad langs het meer en moerasland naar Oben road en vandaar kamen we op de hoofdweg.

Eenmaal op de hoofdweg kwamen we langs een free store waar ik natuurlijk wel even moest rondsnuffelen. Daarna liepen we verder en rond vier uur waren we terug bij de boot. Langzaam zakte de zon achter de horizon en werd het tijd voor het avondeten en een film.

12 november 2019
MUD BAY, LASQUETI EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (49 29.534 n 124 21 254 w)
Het heeft vannacht en vanochtend vroeg hard geregend. Terwijl ik mijn yoga deed regende het nog maar toen we rond half tien naar de kant gingen was het even droog. Bij de bibliotheek belde ik mijn tante en probeerde mijn moeder te bellen maar zij was niet thuis. Daarna deed ik boodschappen en gingen we terug naar de boot.

Het was ca. half twaalf toen we ons anker ophaalden en motor/zeilden door New Castle pass. Aangekomen in Strait of Georgia hadden we ca. vijftien tot achttien knopen zuidenwind en zeilden we ruime wind noordwaarts. Het was bewolkt en er stonden kleine golfjes op het water maar we zeilden heerlijk met het voorzeil uitgeboomd aan de ene kant en grootzeil aan de andere kant.

De wind trok aan tot ca. twintig knopen zodat we rond vier uur False bay bij Lasqueti eiland in zeilden en het grootzeil weghaalden. Alleen op voorzeil zeilden we tot aan Mud bay waar ons anker er rond kwart over vier en na achtentwintig mijl inging. Het is nog warm voor de tijd van het jaar maar toch wordt het wel steeds kouder (ca. zeven graden) tijdens het zeilen waardoor we onze dikke winterjassen weer aan.

11 november 2019
NANOOSE BAY, VANCOUVER EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (49 16.264 n 124 10 172 w)
REMEMBER DAY; Vandaag werden de soldaten die in de oorlogen zijn gesneuveld herdacht.
Het was bewolkt en het regende toen ik binnen mijn yoga deed en we later samen koffie/chocomel dronken. Om elf uur hoorden we de trompetten en werd er één minuut stilte in acht genomen. We luisterden naar de radio en lazen een boek.

Na de lunch was het droog maar bewolkt en gingen we naar de kant. De bibliotheek was gesloten waardoor we geen internet hadden. We wandelden wat rond en rond half twee waren we bij Mary en Greg wat we hadden afgesproken. Mary werkt in de bibliotheek. Toen ik met mijn moeder belde sprak ik wat luid en vroeg ze mij om zachter te praten. Toen ze zich realiseerde dat ik Nederlands sprak, sprak ze me in het Nederlands aan. Zij komt oorspronkelijk uit Nederland maar is lange tijd geleden naar Canada geëmigreerd. Ze hebben een trimaran dus er was genoeg stof om over te spreken. Het werd een gezellige middag/avond.

10 november 2019
NANOOSE BAY, VANCOUVER EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (49 16.264 n 124 10 172 w)
Rond tien uur waren we in de kerk waar we de dienst bijwoonden. Daarna dronken we koffie en ontmoetten we nieuwe kerkgangers. Het was mooi weer zodat we na de koffie een wandeling langs de waterkant maakten. Het was druk met wandelaars, iedereen genoot van het zonnige weer! Rond twee uur waren we in de bibliotheek waar Paul internetten, we mijn moeder belden en ik verder ging met mijn cursus Healing hands. Op zondag sluit de bibliotheek om vier uur zodat we vroeg aan boord waren. Tijd voor het avondeten en onderuit met een boek.

09 november 2019
NANAIMO, VANCOUVER EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (49 10.560 n 123 55 878 w)
Het was bewolkt en het regende toen we rond zeven uur ons anker ophaalden. Met ca. vijftien knopen wind kruisten we door de Strait of Georgia terug naar Nanaimo waar we na achttien mijl, rond half twaalf aankwamen. Onderweg zagen we een zeeleeuw eerst achter ons aanzwemmen en later sprong hij enkele malen achter de boot in de lucht. Na de lunch motorden we met de dinghy naar de kant waar we in de bibliotheek internetten en het nieuws lazen. Rond zes uur waren we terug aan boord tijd voor het avondeten en een film.

08 november 2019
NANOOSE BAY, VANCOUVER EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (49 16.264 n 124 10 172 w)
Na de yoga/affirmaties en de koffie/chocomel gingen we rond tien uur naar de kant. Daar bleek dat Tim en Sarah niet thuis waren maar ze hadden een briefje achtergelaten dat ze rond half twaalf weer terug waren. We keken op internet en belden wat mensen.

Rond half twaalf waren Tim en Sarah terug en aten we samen een lunch. Paul ging met Tim en een vriend zeilen met de Giebateau en ik ging met Max (de hond) naar Mexi om te wandelen. We reden naar een park waar we haar vriendin Anabel met haar twee poedels ontmoetten. Samen maakten we een mooie wandeling door de bossen.

Rond vier uur was ik terug bij Sarah en even later kwamen ook de mannen terug. Die waren enthousiast over het zeilen en onze boot. Rond zes uur werd het tijd om afscheid te nemen. Morgen gaan we verder.

07 november 2019
NANOOSE BAY, VANCOUVER EILAND, BRITS-COLOMBIA (49 16.264 N 124 10.172 W)
Tim had vandaag vrij genomen om samen met ons naar de top van Mt Arrowstone te wandelen. Het was een mooie zonnige dag toen we rond half tien in de auto stapten en over de snelweg noordwaarts en daarna meer landinwaarts reden. Het laatste stuk reden we over een oude loggers road tot halverwege Mt Arrowstone. Vanaf hier liepen we door het bos verder de berg op.

Na anderhalf uur wandelen kwamen we boven de boomgrens uit en hadden we een prachtig uitzicht over de vallei van Port Alberni en de hogere toppen van Mt Arrwostone. Hier rusten we even uit en aten we wat. Vervolgens wandelden/klommen we over de rotsen verder steil omhoog. Aangekomen op deze bergrug waren we vanaf het begin van onze wandeling duizend meter gestegen. We konden nog één top verder omhoog maar dit was nog steiler dan we net hadden gedaan. Ik bleef op de bergrug en genoot van het uitzicht terwijl Paul en Tim verder liepen/klommen naar de top.

Wat een prachtig uitzicht; aan de ene kant de vallei van Port Alburni met verder weg de westkust en aan de andere kant de oostkust van Vancouver eiland, Strait of Georgia met zijn eilanden met daarachter het vaste land en zijn hoge bergen. Toen Tim en Paul terug waren begonnen we aan onze afdaling. Nu liepen we eerst over de bergrug naar beneden en eenmaal bij de boomgrens aangekomen door een kloof aardig steil naar beneden. Nu moesten we ons goed aan bomen en takken vasthouden en oppassen dat we niet weggleden over de kiezels.

Toen we bijna bij de auto waren begon Tim over een hamburger bij "Johnnies". Aangezien we best trek hadden verheugden we ons daarop. Even later kwamen we langs een blokhut waar een bord hing "Johnnies hamburger and steaks". Tim lachte zich rot toen hij onze gezichten zag. Het was een blokhut waar wandelaars in de zomer kunnen overnachten. We gingen naar binnen en lieten ons neervallen op de bank die daarbinnen stond. Een leuke plek midden in de bossen om te overnachten.

Na vijf uur wandelen waren we terug bij de auto. Het was een prachtige wandeling geweest!. Op de terugweg stopten we voor een kop koffie met wat lekkers. Rond vijf uur waren we terug en maakte Sarah en ik het avondeten klaar. Daarna gingen Paul en ik terug naar de boot. Moe maar voldaan.

06 november 2019
NANOOSE BAY, VANCOUVER EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (49 16.264 n 124 10 172 w)
Sarah en Marina waren al vroeg naar werk/school en Tim kwam rond acht uur bij ons langs. Hij werkt nu op een oesterkwekerij hier in de baai. Normaal is hij deze tijd van het jaar aan het vissen op zalm tussen Vancouver eiland en het vaste land als collector. Dit jaar zijn er te weinig zalmen zodat hij niet uitvaart met Ocean Mistress maar op de oesterkwekerij werkt.

Rond negen uur gingen we naar hun huis waar we mochten douchen en onze kleding konden wassen. Daarna maakte ik de pastasaus voor vanavond en belde ik met mijn tante en moeder terwijl Paul het nieuws zat te lezen. Toen het tien uur was liepen we de heuvel op naar Adrian en Mexi waar we gezellig koffie dronken.

Zij hadden in de middag een afspraak zodat we een wandeling met Max (hond van Sarah en Tim) maakten en daarna Marina van de bus ophaalden. Rond vier uur kwam ook Sarah thuis en even later kwam Tim van zijn werk. Ik maakte de pasta die we gezellig aten. Rond half acht waren we terug aan boord.

05 november 2019
NANOOSE BAY, VANCOUVER EILAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (49 16.264 n 124 10 172 w)
Het was bewolkt toen we rond kwart over negen ons anker ophaalden en met de stroom mee door New Castle channel tussen Vancouver en New castle eiland door motorden. We zagen een zeehond met zijn staart op het water slaan en daarna dook hij diep het water in. We vermoeden dat hij aan het jagen was. Even verderop zagen we drie rivier otters langs de kant van New Castle eiland zwemmen/spelen. Dat blijven koddige diertjes zeker als ze zo met elkaar spelen.

Aangekomen in Departure bay hesen we de zeilen en zeilden we vol tuig naar en door de Strait of Georgia. Met ca. zes knopen zeilden we rustig langs de kust van Vancouver noordoostwaarts. We zagen een paar zeeleeuwen bij de boeien en bewonderden de grote huizen die hier op de heuvels staan. Rond het middag uur draaide de wind naar het noorden en moesten we het laatste stuk naar Nanoose bay kruisen. Rond kwart over drie ging ons anker er na zestien mijl in. Tim, Marine en Sarah kwamen net thuis. Even later zaten we gezellig bij hun thuis te praten.

De klok is afgelopen weekend een uur terug gezet dus het wordt al snel donker. De tijd vloog en rond acht uur waren we terug aan boord.
04 november 2019
NANAIMO, VANCOUVER EILAND,, BRITS-COLUMBIA, CANADA (449 10.561 n 123 55 912 w)
Het was bewolkt en het regende zodat we na de koffie/chocomel besloten gelijk naar de bibliotheek te gaan zodat we de boot niet echt warm hoeven te stoken. In de bibliotheek zaten we te internetten, mediteerde ik met youtube filmpjes en las ik een boek. In de middag was het droog en wandelden we over een ander deel van Protection eiland. Ook hier weer mooie huizen met kunstwerken in de tuinen.

03 november 2019
NANAIMO, VANCOUVER EILAND,, BRITS-COLUMBIA, CANADA (449 10.561 n 123 55 912 w)
Rond tien uur gingen we naar de kerk. Na de dienst was er koffie drinken en ontmoetten we nieuwe mensen. We werd voorgesteld aan een man die oorspronkelijk uit Nederland kwam maar haast geen Nederlands meer sprak, hij woont al meer dan vijftig jaar in Canada. Na de kerk gingen we naar de bibliotheek die om vier uur sloot. Daarna gingen naar Elaine en Nigel waar ik bij beiden mij handhealing en voemassage mocht oefenen. We aten gezellig samen en rond negen uur waren we terug aan boord.

02 november 2019
NANAIMO, VANCOUVER EILAND,, BRITS-COLUMBIA, CANADA (449 10.561 n 123 55 912 w)
Na de yoga en koffie/chocomel motorden we met de dinghy naar Protection eiland. Hier wonen mensen en wandelden we tussen de huizen en de bossen door. Mooie huizen die door de mensen zelf gebouwd zijn met soms in de tuinen kunstwerken. Zo zagen we twee beren uit hout gesneden, een boom vol domatia's en een voortuin vol sprookjes figuren. Terug aan boord maakte ik de lunch klaar en daarna gingen we naar de bibliotheek waar we de rest van de middag internetten. 

01 november 2019
NANAIMO, VANCOUVER EILAND,, BRITS-COLUMBIA, CANADA (449 10.561 n 123 55 912 w)
Ik had nieuwe yoga oefeningen gevonden en vandaag was de eerste keer dat ik deze uitoefende. Deze zijn een stukje lastiger dan de oefeningen die ik deed. Toen het tien uur was kwam Paul ongeduldig uit bed. Het had nu wel lang genoeg geduurd en het was tijd voor de chocomel en de koffie (hihi).

Vervolgens maakte ik de foto's voor de weblog klaar en deden we nog wat klusjes binnen. Rond half twaalf aten we een vroege lunch en vervolgens zette Paul mij af bij de Marina en ging ik naar Elaine terwijl Paul naar de bibliotheek ging. Ik had met Elaine afgesproken haar te helpen omdat er 's avonds bij hun een feestje was. Het was gezellig en we deden van alles. Ik gaf haar nog een voetmassage waardoor ze lekker ontspande.

Rond vijf uur kwamen de eerste gasten. De broers en zussen van Nigel met aanhang waardoor we ook Sarah, Tim en Marina zagen en ook de ouders van Sarah (David en Francis) waren er. We aten zalm van de barbecue met salade en rijst. Het werd een zeer gezellige avond en voor we het wisten was het tien uur. Tijd om naar de boot te gaan.

31 oktober 2019
NANAIMO, VANCOUVER EILAND,, BRITS-COLUMBIA, CANADA (449 10.561 n 123 55 912 w)
Het was een mooie zonnige dag zodat we na de koffie/chocomel een wandeling maakten over New castle eiland. Dit keer door de bossen en langs een meertje. De bospaden lagen grotendeels verscholen onder de grote gele eikenbladeren waardoor ik de neiging had te dansen over deze bladeren. Op een gegeven moment zagen we een eekhoorn in een holletje graven. Toen we dichtbij kwamen zette hij een paar passen van zijn holletje weg maar toen we rustig bleven staan kwam hij terug en groef hij verder tot hij zijn eikeltje onder de grond had gevonden. Daarna nam hij een spurt en was hij voor we er erg in hadden al in de boom.

Terug aan boord aten we een lunch en daarna gingen we naar het centrum van de stad waar we eerst door het centrum liepen alvorens naar de bibliotheek te gaan. Vandaag is het Halloween waardoor de medewerkers van de bibliotheek verkleed waren in Halloween figuren. Af en toe kwamen ze langs met een grote bak snoepjes en mochten we er een pakken. Rond vijf uur waren we terug aan boord, tijd voor het avondeten en het nieuws.

30 oktober 2019
NANAIMO, VANCOUVER EILAND,, BRITS-COLUMBIA, CANADA (449 10.561 n 123 55 912 w)
Het was vannacht onder nul graden geweest en toen ik rond half negen opstond was het nog steeds maar drie graden maar was het een mooie zonnige heldere dag. Na de yoga en de koffie/chocomel motorden we naar Newcastle eiland waar we een mooie wandeling langs de kust en door het bos maakten. De bladeren van de loofbomen en de eikels lagen nu op de grond en de takken waren bijna kaal.

Even voor twaalf uur waren we terug aan boord en maakte ik de lunch klaar die we in de kuip aten. Vervolgens motorden we naar de kant om nog wat te internetten in de bibliotheek. Hier bekeek ik nieuwe yoga oefeningen op YouTube om deze goed te gaan doen.

Rond vier uur waren we terug aan boord en gooiden we het nieuwe voorzeil en grootzeil in de dinghy. We motorden naar Newcastle Marina waar Nigel ons en de zeilen oppikte. We reden naar hun huis waar we de zeilen voor de winter mogen stallen. Elaine was ook thuis en samen aten we een heerlijke en gezellige maaltijd. Daarna mochten we douchen en mocht ik mijn hand healing en relfex massage op Elaine haar voeten oefenen terwijl de mannen heerlijk zaten te praten. Rond half tien waren we terug aan boord.

29 oktober 2019
NANAIMO, VANCOUVER EILAND,, BRITS-COLUMBIA, CANADA (449 10.561 n 123 55 912 w)
Er stond vannacht heel wat wind maar we lagen goed achter ons anker. Rond kwart over acht stond er nog ca. twintig knopen wind uit het oosten en was het een heldere zonnige koude dag. Alleen met voorzeil zeilden we ruime wind verder noordwestwaarts door Tricomali channel langs Thetis en later Vancouver eiland naar Dodd narrows. Er stonden kleine witte kopjes op het water en alleen op voorzeil gingen we nog ca. vier a vijf knopen. Onderweg zagen we hoe twee Bald eagles een kleine vogel met een visje in zijn bek achterna zaten. Hoe het afliep is onduidelijk maar na enige tijd vlogen de eagles toch de ander kant op en was het andere vogeltje niet meer te zien.

Even voor elf uur waren we bij de Dodd narrows en hadden we nog steeds stroom tegen zodat we even de motor bij zetten om door de vernauwing tussen Vancouver eiland en Gabriola eiland heen te komen. Na de Dodd narrows was de wind een stuk minder en zeilden we rustig naar Nanaimo harbor waar ons anker er rond twaalf uur en na zeventien mijl in ging. Na de lunch motorden we naar de kant waar we in de bibliotheek internetten. Rond vijf uur waren we terug aan boord tijd voor het avondeten en het nieuws op de televisie. 

28 oktober 2019
REID ISLAND, BRITS-COLUMBIA, CANADA (48 59.812 n 123 37 444 w)
Rond tien uur kwam de wind opzetten en hesen we de zeilen. Vol tuig kruisten we noordwaarts Swanson strait over en tussen Saltspring en Prevost eiland door de Tricomali channel in. Eerst was het wat bewolkt maar het klaarde op en het werd een mooie zonnige dag. Ondertussen luisterden we naar de radio en hoorden we op het nieuws dat er dit jaar meer ongelukken met zelf geplukte paddenstoelen waren. Ze waarschuwden dat er veel paddenstoelen zoveel op elkaar lijken maar dat de ene giftig is en de andere eetbaar. Je moet echt een kenner zijn om te weten welke wel/niet eetbaar zijn. Hier hadden we gisteren met Judy en Urs over gehad. Ze hadden ons laten zien welke testen ze allemaal met de paddenstoelen deden als ze ook maar even twijfelden. Ik koop de paddenstoelen wel in de supermarkt want het is echt heel lastig om de goede van de slechte te onderscheiden.

 één van de soorten paddenstoelen...
mooi uitzicht met zonsondergang..
  
In Tricolami channel tussen Saltspring en Galiano eiland was dichtbij ons ook een andere zeilboot aan het kruisen zodat het een vriendelijke wedstrijd werd wie het snelste was. Op het eind slagen zij af naar de andere kant van Thetis eiland en zeilden wij verder noordwaarts naar Reid eiland waar ons anker er rond vijf uur en na zevenentwintig mijl inging. Normaal ankeren we in Clam bay bij Thetis eiland maar er wordt vannacht een harde oostenwind verwacht en dan liggen we daar lager wal.

27 oktober 2019
OTTER BAY, PENDER ISLAND, CANADA (48 47.777 n 123 18 402 w)
Na de yoga en koffie/chocomel zeilden we met ca. tien knopen noordenwind vol tuig Tsehum harbor uit en halve wind oostwaarts door Morseby pass tussen Portland en Morseby eiland. Daarna kwamen we in Swanson straat waar we de rest noordwaarts langs Pender eiland kruisten naar Otter bay.

Het was een prachtige heldere zonnige dag met een frisse noordenwind desondanks waren er aardig wat pleziervaartuigen op het water. De zon scheen op het water zodat op sommige plekken het water schitterde als diamantjes. Omdat het zo helder was konden we het vasteland goed zien en zagen we dat de hogere bergen nu in de sneeuw gehuld lagen. De winter komt eraan!

Rond kwart over twee ankerden we na twaalf mijl in Otter bay bij Noord Pender eiland. Even later liepen we over de weg naar het huis Urs en Judy. Urs was buiten aan het werk en liet ons alle vernieuwingen aan het huis zien. Daarna stapten we in de auto voor een mooie wandeling. We reden naar het begin van Oaks Buffet park en liepen door het bos de heuvel op. Onderwijl vertelde Urs ons over de verschillende paddenstoelen die we in het bos zagen. Ze hadden een tijdje geleden chanderella paddenstoelen geplukt en gegeten. Bovenop de berg hadden we prachtig uitzicht over de Boundery pass met daarachter de Amerikaanse San Juan eilanden groep en daarachter de Olympa peninsula (ca. honderd kilometer weg). Even verderop hadden we uitzicht over Saltspring eiland met daarachter Vancouver eiland. Hier zagen we langzaam met een rode gloed de zon achter de bergen verdwijnen en liepen terug naar de auto en terug naar huis. Hier ontmoetten we ook Judy en hadden we een zeer gezellige avond.

26 oktober 2019
TSEHYM HARBOR, SIDNEY, VANCOUVER ISLAND, CANADA (48 40.317 n 123 24 468 w)
Het was alweer een mooie zonnige dag met weinig wind zodat we na de yoga en de koffie/chocomel naar de kant gingen. Eerst liepen we met een omweg naar het centrum en daarna door het centrum. Na ca. anderhalf uur te hebben gewandeld kwamen we bij de bibliotheek waar we de rest van de dag zaten. Ik was bezig met mijn Healing hand cursus en Paul was lekker op internet aan het kijken. We hebben volgend jaar o.a een nieuwe dinghy nodig aangezien deze erg begint te lekken, een nieuwe Eprib en waarschijnlijk nieuwe ketting en accu's. Voor Paul dus genoeg stof om te kijken waar we het beste en goedkoopste kunnen kopen. Net als gisteren waren we rond vijf uur terug aan boord. Tijd voor het avondeten en het nieuws op de televisie.

25 oktober 2019
TSEHYM HARBOR, SIDNEY, VANCOUVER ISLAND, CANADA (48 40.317 n 123 24 468 w)
Na mijn yoga dronken we koffie/chocomel in de zon in de kuip met uitzicht over de baai met daaromheen de grote huizen en daarachter de bergen van Vancouver eiland. Groene bergen met daartussen loofbomen waarvan de bladeren in mooie herfstkleuren zijn maar die nu langzaam kaal beginnen te worden. Wij zitten net in een gebied waar weinig wind is maar voor zowel Nanaoimo als Victoria gaven ze dertig knopen en meer af. Dus bleven we nog een dagje liggen en liepen naar de bibliotheek waar we de rest van de dag internetten.

24 oktober 2019
TSEHYM HARBOR, SIDNEY, VANCOUVER ISLAND, CANADA (48 40.317 n 123 24 468 w)
Even over achten motorden we met de dinghy naar UK sails en liepen naar het busstation waar we bus 72 namen naar Victoria. We hadden een aardige buschauffeur die van een praatje hield zodat we de hele reis voor in de bus met hem stonden te praten. Rond half tien waren we in Victoria waar we eerst twee tweedehands zaken bezochten.

Het was een droge maar bewolkte dag en het werd tijd eens goed te wandelden. We besloten langs de baai van Sidney te wandelen en langs verschillende Marina's. Na ca. drie uur wandelen vonden we het genoeg en namen de bus 72 terug naar Sidney. Op een gegeven moment stonden we langs de highway met panne. Er werd ons verteld dat er een andere bus onderweg was. Eerst was het nog rustig in de bus maar na ca. vijftien minuten werden mensen onrustig en probeerden enkele zelfs te liften. Na ca. dertig minuten verscheen de volgende bus 72 en konden we verder terug naar Sidney. Rond vier uur waren we terug aan boord.

23 oktober 2019
TSEHYM HARBOR, SIDNEY, VANCOUVER ISLAND, CANADA (48 40.317 n 123 24 468 w)
Rond acht uur waren we bij de custom dock om uit te klaren en daarna hesen we de zeilen. Vol tuig zeilden we met ca. acht knopen wind, halve tot aan de wind de Haro strait over richting Sidney op Vancouver eiland. Het was een zonnige dag en we zeilden heerlijk!

Rond elf uur meerden we af aan de custom dock van Canada waar we de Custom belden. Al snel hadden we onze nieuwe visum zodat we drie maanden in Canada mogen blijven. We pikten de mooring van Stewart (UK sails) op en motorden met de dinghy naar UK sails. Hier spraken we vlug met Stewart aangezien hij op het punt stond weg te gaan maar we mogen een paar dagen aan zijn mooring blijven liggen.

We wandelden verder naar het centrum van Sidney waar Paul in de bibliotheek bleef en waar ik mijn moeder belde. Daarna wandelde ik verder door het centrum en bekeek een paar winkels. Even voor vijf uur waren we terug bij UK sails om onze nieuwe zeilen (voorzeil/grootzeil) op te halen. Terug aan boord was het tijd voor het avondeten en het nieuws op de televisie.

22 oktober 2019
ROCHE HARBORY, SAN JUAN ISLAND, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 36.706 n 123 09 473 w)
Na drie dagen harde wind en heel veel regen ging vanochtend rond half acht ons anker er met veel moeite uit. Ik gaf eerst een beetje gas maar uiteindelijk moest ik vol gas geven om het anker uit de dikke modder te krijgen. Daarna hesen we de zeilen en met ca. zeven knopen wind zeilden we vol tuig halve wind Bellingham bay uit en staken de Rosario straat over richting Orca eiland. Hier hield de wind het voor gezien en kwam de zon tevoorschijn zodat we een tijdje met de stroom mee langs de oostkust van Orca eiland motorden. Eigenlijk wilden we langs de zuidkust van Orca maar dan zouden we de meeste tijd stroom tegen hebben gehad en dus besloten we een langere route te zeilen maar dan met de stroom mee. Eenmaal aan de noordkant van Orca eiland kregen we ca. vijf a zes knopen wind zodat we de rest naar Roche harbor bij San Juan eiland konden zeilen.

Onderweg zagen we verschillende zeehonden, zeeleeuwen en een paar dolfijnen. Rond vijf uur ging ons anker er na vijfendertig mijl in. Onze laatste stop in Amerika voor dit jaar, morgen gaan we terug naar Canada.

21 oktober 2019
CHUCKANUT BAY, BELLINGHAM, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 40.114 n 122 29 735 w)
Rond acht uur waren we bij Pk en Julia. Pk had dokters afspraken in Mount vernon en Everet en we vonden het gezellig om met ze mee te gaan en wat van de omgeving te zien. Het eerste stuk reden we langs Chuckanut bay en verder langs het water met langs de weg grote loofbomen in herfstkleuren waarvan de bladeren nu van de bomen afvielen. Vervolgens reden we de snelweg op richting Seatlle. Pk ging naar zijn afspraken terwijl wij een tweedehandszaak bezochten. Rond vijf uur waren we terug en maakten Julia en ik het avondeten klaar. We aten weer gezellig samen en daarna werd het tijd om afscheid te nemen. Dit keer gaan we ze niet meer zien en dus vielen er wel wat tranen.

20 oktober 2019
CHUCKANUT BAY, BELLINGHAM, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 40.114 n 122 29 735 w)
Rond negen uur waren we bij Julia en Pk waar we samen ontbeten, pannenkoeken met worstjes en koffie. Ik belde met mij moeder en mijn tante en samen met Julia maakten we een kipsalade van de overgebleven kip van gisteren. De mannen zaten ondertussen gezellig te praten en op internet te kijken.

Rond elf uur reden we naar vrienden van PK en Julia waar we Amerikaans voetbal (Seahawk tegen Raven) keken. Op de terugweg reden we langs de Safeway waar ik de laatste boodschappen in Amerika deed. Rond zes uur waren we terug en gingen Paul en ik gelijk naar de boot.  

19 oktober 2019
CHUCKANUT BAY, BELLINGHAM, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 40.114 n 122 29 735 w)
We motorden naar de noordkant van Chuckanut bay waar ons anker er na 1 1/2 mijl inging. Daarna roeiden we naar de kant en liepen naar het huis van Pk en Julia. Hier dronken we eerst koffie voordat we naar de stad reden om te winkelen. We winkelden in tweedehandszaken en watersportzaken en als laatst naar Cosco waar we een gegrilde kip voor het avondeten kochten. Rond vijf uur waren we terug en maakten Julia en ik het avondeten klaar.  

18 oktober 2019
CHUCKANUT BAY, BELLINGHAM, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 40.114 n 122 29 735 w)
Het was bewolkt toen we rond kwart over acht ons anker ophaalden en alleen op voorzeil Fisherman bay uit zeilden. Daarna hesen we ook het grootzeil en zeilden we ruime wind een klein stukje noordwaarts door San Juan channel en verder halve wind oostwaarts door Upricht channel tussen Lopez en Shaw eiland. Hier nam de wind toe tot ca. twintig knopen zodat we twee reven in het grootzeil zetten. Zo zeilden we verder door Peavine pass tussen Blakery en Obstruction eiland om daarna de Rosario straat over te steken naar Bellingham. Hier zagen we een kleine familie orka's een mannetje, twee kleintjes (waarschijnlijk vrouwtjes) en een baby. Eerst van verderaf maar later kwamen ze vlak langs zwemmen. Toen ze langs kwamen zwemmen zwom vader orka (met de hele grote vin) ineens vlak naast de baby orka (hele kleine vin) en tussen ons en de baby in. Wauw wat blijft dat toch mooi!

De vissers mogen krab vangen dus we moesten extra goed opletten op kleine krabpot boeitjes in het water die soms maar net boven het wateroppervlak uitkwamen. Rond kwart over één ging ons anker er aan de zuidkant van Chuckanut bay in. Er stond nog te veel wind om voor de deur bij Pk en Julia te ankeren. Hier kwamen Julia en Pk ons rond half drie ophalen. We reden met hun mee naar hun huis waar we de rest van de middag en avond gezellig bijpraten.

17 oktober 2019
FISHERMAN BAY, LOPEZ ISLAND, SAN JUAN EILANDEN GROEP, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 30.666 n 122 57 468 w)
Het regende en het waaide nog steeds zodat we besloten weer naar de bibliotheek te gaan en daar de dag door te brengen. Op zich is het een gezellige bibliotheek met lekkere stoelen bij een nep haardkachel en tafels en stoelen om aan te werken.

16 oktober 2019
FISHERMAN BAY, LOPEZ ISLAND, SAN JUAN EILANDEN GROEP, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 30.666 n 122 57 468 w)
Vannacht en vandaag waaide en regende het hard. Er stonden witte kopjes op het water en we hadden vlagen van meer dan dertig knopen. Als de vlagen bij de boot aankwamen swingde de Giebateau heerlijk achter haar anker. Onderwijl hielden wij ons bezig met de watermaker. Deze is ruim zeven jaar niet gebruikt en het werd tijd na te kijken of deze nog goed werkt. De motor liep gelijk maar de druk werd in eerste instantie niet hoog genoeg en ook de zuigers liepen niet. Terwijl de watermaker liep drukte Paul de slangen van de water aanvoer dicht totdat de druk hoog stond. Dan liet hij de slangen los en kwam het water met een grotere druk door de watermaker. Zo kwam de druk terug tot ca. negen bar. Met een rubberen hamer klopte hij rustig op de bovenkant waar de zuigers zich bevinden en op een gegeven moment hoorden we ook het klikken van de zuigers. Yes, hij doet het nog! Daarna lieten we de watermaker een uur lopen zodat we er zeker van waren dat hij het goed doet. Maar i.p.v vijfentwintig liter per uur bij twintig graden maakt hij twaalf liter per uur bij twaalf graden (op zich klopt dat wel). Voordat we de watermaker echt gaan gebruiken moeten we wel het filter vervangen. Als laatste conserveerden we de watermaker weer want we gaan deze pas volgend jaar in de Pacific gebruiken. Als er problemen waren geweest, hadden we de onderdelen nog uit Nederland mee kunnen nemen.

15 oktober 2019
FISHERMAN BAY, LOPEZ ISLAND, SAN JUAN EILANDEN GROEP, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 30.666 n 122 57 468 w)
Na mijn yoga en affirmaties kwam Paul ook uit bed en dronken we buiten koffie/chocomel. Het was bewolkt zodat we naar de bibliotheek liepen om daar de rest van de dag te internetten, te lezen en familie te bellen.

14 oktober 2019
FISHERMAN BAY, LOPEZ ISLAND, SAN JUAN EILANDEN GROEP, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 30.666 n 122 57 468 w)
Het was vannacht helder en koud geweest zodat we laat uit bed kwamen en we de boot verder niet hoefden te verwarmen. Na de koffie/chocomel gingen we gelijk naar de bibliotheek. Hier belden we tante Jannie en mijn moeder en daarna ging Paul internetten. Ik ging verder met mijn cursus "your healing hands" en ondertussen zocht ik meer informatie over dit onderwerp op internet. Rond vier uur liepen we even door het dorp om daarna terug naar de boot te gaan. Tijd voor het avondeten en het nieuws op de televisie.

13 oktober 2019
FISHERMAN BAY, LOPEZ ISLAND, SAN JUAN EILANDEN GROEP, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 30.666 n 122 57 468 w)
Rond tien uur liepen we naar de kerk waar we de kerkdienst bijwoonden. Na de kerkdienst was er koffie waar we verschillende mensen spraken. Er was een vrouw die vanuit Nederland hiernaartoe is geëmigreerd en waar we lang mee hebben gesproken en verder nog een tijd met de dominee.

Rond twaalf uur waren we bij de bibliotheek die gesloten was maar waar de wifi buiten wel werkte zodat we mijn moeder belden en Paul wat internetten. Ik liep ondertussen naar de dump waar ik nog een mooie nieuwe badhanddoek vond. Omdat het een mooie zonnige dag was besloten we een wandeling te maken langs Fisherman bay. Het was bladstil zodat de boten en de omgeving in het water spiegelden.

Rond zes uur waren we terug aan boord waar ik aan het avondeten begon. Terwijl de zon langzaam achter de horizon zakte en een rode gloed veroorzaakte aten wij ons eten in de kuip. Daarna werd het snel kouder en gingen we naar binnen tijd voor een film.

12 oktober 2019
FISHERMAN BAY, LOPEZ ISLAND, SAN JUAN EILANDEN GROEP, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 30.666 n 122 57 468 w)
Het hoge luchtdrukgebied heeft ons verlaten zodat het vandaag bewolkt was met hier en daar een bui. Na de yoga en de koffie/chocomel ruimden we alle duikspullen op die Paul gebruikt had om de anodes te vervangen.

Rond half elf gingen we naar de kant en liepen naar de vuilnis/dump waar we ons kleine zakje afval weggooiden. Er werd ons verteld dat we voor dit kleine zakje vier dollar moest betalen. Helaas kon ik het afval niet meer uit de container halen dus zat er niets anders op dan te betalen.

Op het zelfde terrein is ook een dump waar we goede nieuwe hoeden vonden voor in de Pacific, een paar goede Merrell wandelschoenen voor mij en een kussen voor op de plank in de dinghy met tas daaronder. Dat maakte de vier dollar weer goed (hihi). Daarna liepen we naar de bibliotheek waar internetten en belden met mijn moeder, oom en tante. Ik ging ondertussen verder met mij Healing cursus. Rond vijf uur waren we terug aan boord. Tijd voor het nieuws op de televisie en het avondeten.

11 oktober 2019
FISHERMAN BAY, LOPEZ ISLAND, SAN JUAN EILANDEN GROEP, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 30.666 n 122 57 468 w)
Ook vandaag was het een prachtige heldere zonnige dag. Rond half acht gingen de zeilen omhoog en dobber/zeilden we rustig Dungeness bay uit en staken Strait off Juan de Fuca over noordwaarts richting de San Juan eilanden groep. Onderwijl dat we zo rustig zeilden zagen we eerst een groep orka's en later een Minke walvis langs zwemmen. Op een gegeven moment was de wind op en moesten we anderhalf uur motoren om op tijd met de stroom mee door de Cattle pass tussen San Juan eiland en Lopez eiland door te zeilen. We zeilden met ca. twaalf knopen wind en stroom mee door de San Juan channel naar het begin punt van de vaargeul van Fisherman bay. Hier haalden we het grootzeil weg en alleen op fok zeilden we rustig door de vaargeul Fisherman bay in waar ons anker er rond vijf uur en na dertig mijl inging.

10 oktober 2019
DUNGENESS BAY, OLYMPIC PENINSULA, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 09.540 n 123 06 571 w)
De zon scheen volop toen we via de vaargeul Sequim bay uit motorden en langs de ondiepte van Dungenss bay noordwaarts gingen totdat we dichtbij het huis van Rick en Lucia waren. Hier ging ons anker er rond kwart over elf en na zes mijl in. Onderwijl genoten we van de prachtige heldere zonnige dag de zandstranden van Dungeness bay met daarachter huizen en de beboste omgeving met naald en loofbomen in herfstkleuren.

Rick zag ons al aankomen en motorden met zijn motorbootje naar ons toe. We stapten in zijn bootje om zijn krabpotten te legen. Hij had er vier uitstaan en wauw wat zaten er veel krabben in. Er waren twee soorten krabben; de Dungeness krab en de Rots krab (deze is roder van kleur). Rick vertelde dat de Dungeness krab het lekkerst was. Hij bekeek hoe groot de krabben waren en de kleintjes en vrouwtjes gingen terug. Je kunt de mannetjes en vrouwtjes uit elkaar halen doordat het patroon aan de onderkant van het schild er anders uitziet. De vrouwtjes zijn ronder en de mannetjes langgerekter.

Rick met de krabpot...

vrouwtje...

mannetje...

Nadat we alle krabpotten geleegd en weer gevuld hadden met aas (kippenpoten) gingen we naar hun huis. Lucia heeft haar eigen chiropractie en was even thuis gekomen voor de lunch. We reden met haar mee naar Sequim waar we wat internetten en ik in tweedehandszaken keek. Rond half vier waren we terug bij haar praktijk en reden naar hun huis. Nu maakten we met zijn vieren een wandeling over de dijk en langs de Dungeness rivier.

Daarna werd het tijd voor het avondeten en aten we verschillende krab gerechten. Rick had een krab dip met geitenkaas gemaakt daarna kregen we gekookte kip met salade en als laatst een hartige krab taart. Alles even lekker! Onderwijl zaten we gezellig te praten en keken onze film over Spitsbergen/Falkland/Kaap hoorn/Chileense kanalen en Antarctica. Rond zeven uur zagen we een prachtige rode zonsondergang en rond half negen in het donker motorden we terug naar de boot. Het was een mooie en gezellige dag geweest. Thanks Rick en Lucia.

09 oktober 2019
SEQUIM BAY, OLYMPIC PENINSULA, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 03.669 n 123 02 209 w)
Onder een prachtige sterrenhemel zonder maan haalden we rond vijf uur ons anker op. Het kostte nog aardig wat moeite om het anker uit de dikke modder te krijgen maar met de motor bij kregen we hem eruit. We motorden Kilisut harbor uit en onderwijl hesen we in het donker de zeilen. Eenmaal in Port Townsend bay kruisten we met ca. twaalf tot vijftien knopen wind de baai uit onderwijl werd het langzaam licht en verlieten de sterren ons. Met een rode gloed kwam de zon langzaam achter de bergen omhoog en werd het een mooie heldere zonnige dag met een koude noordenwind. Eenmaal in Juan de Fuca strait zeilden we halve wind westwaarts langs de Olympic Peninsula met de hoge zand kliffen die afgewisseld worden door zandstranden met daarlangs bomen en huizen en daarachter de hoge bergen waarvan de hogere gedeeltes nu bedekt zijn met sneeuw. Waar het bij ons hard heeft geregend, heeft het op de hogere gebieden gesneeuwd. Het blijft altijd een prachtig gezicht deze hoge bergen bedekt met sneeuw. De winter komt eraan!

sneeuw op de hoge bergen...


De wind nam toe tot ca twintig knopen zodat we achter Protection eiland het grootzeil weghaalden waarbij we veel bekijk hadden van de zeehonden die op het strand lagen. Alleen op voorzeil zeilden we rustig verder naar Sequim bay en door de vaargeul Sequim bay in waar ons anker er rond kwart over tien en na vijfentwintig mijl inging. We aten een lunch in de kuip en daarna gingen we met de dinghy naar de Marina. Vanuit hier liepen we wat rond en kregen we een lift naar de bibliotheek in Sequim. Daar hebben we de rest van de middag doorgebracht met internetten. Rond vijf uur namen we de bus terug naar de Marina en was het tijd voor het avondeten.

08 oktober 2019
KILISUT HARBOR, MARROWSTONE EILAND, PUGET SOUND, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 03.412 n 122 42 000 w)
Het was een woelige nacht met veel wind, vlagen van veertig knopen en golven die tegen de romp aan botsten. Pas rond half drie werd het wat rustiger. Ik was al vroeg op voor de yoga en de meditatie om rond half tien samen met Paul naar de kant te gaan. Yo moest naar Port Townsend en ik vond het gezellig mee te gaan. Paul ging mee tot de bibliotheek waar hij rustig kon internetten terwijl wij boodschappen deden.

Ik had besloten een lunch te maken zodat ik een gegrilde kip met wat groentes kocht. Terug thuis aten we samen de lunch en zaten we gezellig te praten. Daarna gingen de mannen naar de zeilboot van Roger en Yo terwijl ik Yo een voetmassage en een korte Reiki behandeling gaf. Nou, ja oefenen!
Rond vier uur waren we terug aan boord en begon het weer te regenen en door te waaien. Hopelijk wordt het een iets rustigere nacht dan afgelopen nacht!

07 oktober 2019
KILISUT HARBOR, MARROWSTONE EILAND, PUGET SOUND, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 03.412 n 122 42 000 w)
Vanochtend rond acht uur en voordat het door ging waaien ging Paul te water en verving de anodes. Rond negen uur was Paul klaar en na het douchen was het tijd voor koffie/chocomel binnen want het begon net te regenen en te waaien. Het werd frisser zodat we de olielamp aanstaken. Ondertussen ging Paul onderuit met de krant en las ik over de meridianen en de bijbehorende drukpunten.

Na de lunch keken we een film en daarna deed ik wat huishoudelijke klusjes. In de avond begon het echt door te waaien en ontstonden er witte koppen op het water. Afwachten wat de nacht ons brengen zal!

06 oktober 2019
KILISUT HARBOR, MARROWSTONE EILAND, PUGET SOUND, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 03.412 n 122 42 000 w)
Janet moest vanochtend naar Port Townsend zodat we met haar meereden. Ze zette ons af bij de Safeway waar we internetten, belden en wat boodschappen deden. Rond een uur haalde ze ons op en reden we terug naar de boot. Het was mooi zonnig weer zodat we besloten om samen rond vier uur een wandeling te gaan maken.

Terug aan boord maakte ik een late lunch en ruimde ik de boodschappen op. Ondertussen keek Paul met de camera in het water hoe de anodes eruit zagen en deze bleken aardig te zijn vergaan. Dus moet Paul binnenkort te water om de anodes te vervangen.

Rond vier uur gingen we naar de kant waar we met Janet en Willy een mooie wandeling door het bos en langs de kust maakten. Terug bij de steiger werd het tijd om afscheid te nemen. Zij hebben klussen te doen en voor ons wordt het tijd om over een paar dagen verder te gaan.

05 oktober 2019
KILISUT HARBOR, MARROWSTONE EILAND, PUGET SOUND, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 03.412 n 122 42 000 w)
Rond half elf waren we bij Yo en Roger om samen naar Port Townsend te rijden voor een parade. Morgen is er een crosswedstrijd met eigengemaakte attributen die kunnen fietsen en kunnen varen. Rond het middag uur scheen de zon en begon de parade. Iedere deelnemer had een fiets of fietsen versierd en omgebouwd met grote wielen zodat deze makkelijk door de diepe modder konden. De wielen konden ook makkelijk worden omgebouwd tot een soort waterrad zodat ze ook door het water konden varen. Ook hadden ze drijvers aan de zijkanten zodat ze ook konden blijven drijven. Zo zagen we een zeemeermin, een hond, schildpad, schroeven.

de parade...


Na de parade moesten al deze deelnemers een stuk door het water varen en dan weer door het zand aan land komen om te zien of ze echt bleven drijven. Het was erg druk maar ook heel erg leuk om dit zo mee te maken.

Rond vier waren we terug bij Yo en Roger waar ik mijn Reiki op Yo mocht uitproberen, mijn eerste keer bij iemand! Na de Reiki voelde ze zich heel relax en op sommige punten had ze warmte gevoeld.

04 oktober 2019
KILISUT HARBOR, MARROWSTONE EILAND, PUGET SOUND, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 03.412 n 122 42 000 w)
Na mijn yoga en affirmaties dronken we koffie/chocomel in de kuip en deden we wat huishoudelijke klusjes. Rond het middaguur gingen we naar Yo en Roger en waar we even mijn moeder en mijn tante belden. Daarna reden we met zijn vieren naar Willy en Janet. Daar keken we eerst de foto's van hun vakantie, varen met dories door de Rocky mountains. Wat een prachtige natuur, die rode bergen en dan met dories over de rivier en door de stroomversnellingen!

Inmiddels had iedereen best trek gekregen en aten we een heerlijke lunch waarbij iedereen wat had meegebracht en Janet/Willy heerlijke pizza's hadden gemaakt. Het was een hele gezellige middag. Rond zes uur waren we terug bij Yo en Roger waar ik mijn handhealing mocht uitproberen bij Yo. Ze voelde op sommige plekken verandering!

03 oktober 2019
KILISUT HARBOR, MARROWSTONE EILAND, PUGET SOUND, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 03.412 n 122 42 000 w)
Vanochtend kregen we een email van Yo en Roger of we koffie kwamen drinken. Na mijn yoga en meditatie gingen we rond tien uur naar de kant waar het een gezellig weerzien was. Er was veel bij te praten en Roger is een nieuwe houten boot aan het bouwen. Janet was er niet maar Willy kwam ook nog even langs. Ze waren in de middag allemaal druk zodat Paul en ik naar het einde van de Peninsula liften en daar door het bos wandelden.

Rond drie uur waren we terug aan boord waar we een late lunch aten. Ik voelde me niet zo lekker zodat ik onderuit ging terwijl Paul wat klusjes aan de boot deed. Rond vijf uur keken we het nieuws op de televisie en aten ondertussen een broodje.

02 oktober 2019
KILISUT HARBOR, MARROWSTONE EILAND, PUGET SOUND, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 03.412 n 122 42 000 w)
Het was bewolkt en geen wind toen we naar de kant gingen en met een omweg naar de bibliotheek liepen om te internetten, te whatsappen en het nieuws te lezen. Rond vijf uur waren we terug aan boord en haalden we ons anker op. Vol tuig zeilden we ruime wind Port Townsend bay over naar de spit en via de vaargeul Kilisut harbor in naar Marrowstone eiland waar ons anker er rond zes uur en na zes mijl inging. Onderweg hadden we al gegeten zodat we lekker onderuit gingen met een film.

01 oktober 2019
PORT TOWNSEND, PUGET SOUND, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 06.373 n 122 46 240 w)
Het was een heldere nacht geweest van ca. vier graden. De zon scheen en het was bladstil toen ik vanochtend rond zeven uur mijn yoga deed. Omdat het toch wat koud in de boot was zetten we voor het eerst na hele lange tijd de kachel een tijdje aan. Na de koffie en de chocomel gingen we naar de Marina waar we naar het havenkantoor liepen omdat we gisteren een briefje op de dinghy hadden gevonden en het havenkantoor toen al dicht was. Het blijkt dat je tien dollar moet betalen als je de dinghy langer dan vier uur aan de steiger laat liggen. We kregen een discussie dat we het niet wisten maar de vrouw bleef star en we moesten de tien dollar gewoon betalen. We hadden het oude voorzeil bij ons en er mag alleen afval in de container gegooid worden als je in de Marina ligt. Nu we tien dollar betaald hebben om de dinghy in de Marina te leggen geeft dat ons ook het recht het oude voorzeil hier in de afvalcontainer te gooien (hihi). Zijn we mooi van ons zeil af! Daarna motorden we met de dinghy naar de vissershaven en lieten die daar achter.

We besloten een goede wandeling te maken en liepen door het park, de heuvel op naar het oude gedeelte van Port Townsend waar veel kleine wandelpaadjes tussen de huizen door lopen. Op een gegeven moment zagen we een stel herten in een tuin staan die werden gevoerd door de bewoners. We bleven een tijdje praten en het bleek dat ze bijna alle herten vanaf hun geboorte kennen en ze allemaal een naam hebben. Sommige aten uit hun handen.

Aangekomen bij Fort Worden liepen we langs de oude gebouwen die geheel gerestaureerd en in gebruik zijn. Rond drie uur waren we bij de bibliotheek waar we mijn moeder, tante Jannie en Rob/Afra spraken en verder het nieuw keken/lazen.

fort Wooden...

We hadden een afspraak met Lucia en Rick (ontmoet in Coffman cove, Alaska) om samen te gaan eten. Hun boot Flying Eagle staat hier op de kant en Rick is daar aan het werk. We besloten langs hun boot te lopen maar toen we bij de Marina aankwamen waar we dachten dat ze stonden bleken ze toch in de andere Marina op de kant te staan. We belden Rick en Lucia vanuit de Marina en besloten elkaar in het restaurant te ontmoetten. Het was een gezellig weerzien en terwijl we heerlijk aten zaten we gezellig te praten over o.a. het zeilen in Alaska en de weg terug.

30 september 2019
PORT TOWNSEND, PUGET SOUND, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 06.373 n 122 46 240 w)
Het wordt in de nacht steeds kouder zodat we gisteren een extra dekbed in de hoes hebben gestopt. Dit is onze winter uitvoering. Vanochtend scheen de zon terwijl ik mijn yoga en de meditatie deed. Daarna dronken we koffie/chocomel in de kuip.

Rond half tien gingen we naar de kant waar we naar de Mc Donald liepen om mijn tante en mijn moeder te bellen. Toen we uitgebeld waren maakten we een wandeling door het dorpje en verder naar de Goodwill (2e handszaak) waar ik een boek over Shiatsu massage kocht. We liepen langs het water terug naar het centrum waar we bij de Mc Donald nog wat internetten en waar ik bij de Safeway boodschappen deed. Rond vijf uur waren we terug aan boord, tijd voor het avondeten en het nieuws op de televisie.

29 september 2019
PORT TOWNSEND, PUGET SOUND, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 06.373 n 122 46 240 w)
Rond half zeven waren we buiten en omdat het windstil was verwisselden het kapotte voorzeil voor ons oude winter voorzeil. Deze is nog steeds goed maar kleiner.

Rond zeven uur motorden we Bellingham bay uit en staken de Rosario straat over. Aangekomen bij Guemes eiland kregen we de beloofde wind en zeilden we vol tuig aan de wind en met de stroom mee door Bellingham channel tussen Cypres en Guemes eiland zuidwaarts. Vervolgens nam de wind af en kwam de zon tevoorschijn zodat we motor/zeilden langs Whidbey eiland naar de Puget sound.

Onderwijl zagen we verschillende dolfijnen en zeehonden. Eenmaal aan het begin van de Puget sound hadden we de volle stroom mee en kregen we ca. zeven knopen wind zodat we in rap tempo naar Port Townsend zeilden waar ons anker er rond vier uur en na tweeënveertig mijl inging. Onder het zeilen haalde Paul alle bruikbare onderdelen van het oude voorzeil af waaronder de haken en deed ik de was en hing die later te drogen.
28 september 2019
CHUCKANUT BAY, BELLINGHAM, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 41.564 n 122 29 832 w)
Om kwart over zes toen het net licht begon te worden verlieten we de mooring en hesen de zeilen. Met ca twaalf kopen wind zeilden we halve wind zuidoostwaarts door de Rosario straat in de luwte van Lummi eiland. De wind trok langzaam aan en in vlagen ontstonden er witte koppen op het water. Toen we voor een vlaag (ca dertig knopen) het voorzeil wilden inrollen, was de vlaag ons net te snel af en blies het voorzeil in stukken. Dit is nu echt (na twintig jaar) het einde van ons voorzeil, we hebben er alles uitgehaald (hihi).


het oude zeil... geheel op



We zetten twee reven in het grootzeil en toen we om de zuidpunt van Lummi eiland zeilden kregen we de volle ca. vijfentwintig knopen wind waar we tegen in moesten hakken om bij Chuckanut bay bij Bellingham uit te komen. Weer in de luwte van het vaste land zetten we het voorzeil bij want ook al zitten de gaten erin het deed toch nog iets om hoogte te houden.

Rond half elf ging ons anker erin en gingen we met de dinghy naar de kant waar PK en Julia wonen. Toen we binnen liepen zongen we "Lang zal hij leven, lang zal hij leven" want het is PK verjaardag en we hadden een kleinigheid bij ons. Dat was een verassing voor hun!
Na de koffie met taart en gezellig even te hebben bij gepraat gingen we de stad in. Eest naar de tweedehandszaak waar we kleding voor Paul en een massage boek kochten. Daarna gingen we naar Cosco voor een grote gegrilde kip. Terug thuis bij PK en Julia maakten we samen het avondeten klaar en aten een heerlijke maaltijd. Het was een hele gezellige dag en we namen tijdelijk afscheid. Over een paar weken zien we ze weer!

27 september 2019
FOSSIL BAY, SUCIA EILAND, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 41.564 n 122 29 832 w)
Vanochtend deed ik mijn yoga en dronken we koffie/chocomel in de kuip.. De zon scheen toen we rond half elf de zeilen hesen en Roche harbor uit zeilden en de Spieden channel in. Volgens ons getijdetabel zouden we stroom mee moeten hebben maar helaas deze was nog tegen.

We motor/zeilden oostwaarts tussen Spieden en San Juan eiland door. Daarna ging de motor uit en zeilden we met ca. negen knopen wind vol tuig halve wind naar Orca's en door President channel tussen Orca's en Waldron eiland. Terwijl we langs de noordkust van Orca's eiland kruisten zagen we de regen en wind aankomen. Eigenlijk wilden we vandaag naar Bellingham maar toen de regen over ons heen kwam hoorden en zagen we verderop onweer. We draaiden om en ruime wind zeilden we naar Fossil bay bij Sucia eiland waar ons anker er rond vier uur en na eenentwintig mijl inging.

26 september 2019
ROCHE HARBOUR, SAN JUAN EILAND, WASHINGTON STATE AMERIKA (48 36.664 n 123 09 485 w)
Het heeft vannacht aardig geregend maar vanochtend was het droog en kwam de zon tevoorschijn. Met ca. zes knopen wind en stroom mee zeilden we halve wind oostwaarts richting de San Juan eilanden groep in Washington state Amerika. Helaas hield de wind het na een tijdje voor gezien en moesten we het laatste stuk motoren.

In de tweedehands zaak hadden we een grijze fleece lap gekocht waar ik onderweg een hoes voor de stootwil van naaide. Rond half elf meerde we af aan de custom steiger. Ik was wat nerveus want bij het uitklaren in Ketchiken hadden we problemen gehad maar mochten we Alaska wel verlaten. De ambtenaar die hier vaak staat kennen we aardig goed en ook nu stond hij er gelukkig. Hij herkende mij meteen en het inklaren ging heel gemoedelijk en zonder problemen. We zijn weer in Amerika!

We gingen voor anker en hadden toevallig internet aan boord zodat we de ondervraging over de Trump Ukraine zaak live konden volgen. Aan het eind van de middag maakten we een wandeling en zagen langs de weg de loofbomen met de bladeren in prachtige rood/geel/groene herfstkleuren INDIAN SUMMER

Indian Summer...
25 september 2019

SIDNEY, VANCOUVER EILAND, CANADA (48 51.310 n 123 29 719 w)
Vanochtend zag Paul dat de bandjes tussen de leuvers en het zeil ook te kort waren, deze moesten een 1 cm langer worden. Snel ging hij naar binnen en kon dit nog veranderd worden. Aangezien ze nog wel even bezig waren besloten we naar het centrum te fietsen waar Paul bij de bibliotheek ging internetten en ik naar de tweedehandszaak liep en nog een boek over "Hoe te masseren" kocht. Daarna liep ik terug naar de bibliotheek waar ik mijn moeder en Evelien belde.

Rond twaalf uur waren we terug aan boord en kon het zeil goed gehesen worden. Het zeil staat er goed op en we zijn er tevreden over. Na te hebben betaald en afscheid te hebben genomen motorden we terug naar de mooring van Stuart. Inmiddels was het vijf uur geworden en tijd voor het nieuws op de televisie en het avondeten.

nieuwe grootzeil...
24 september 2019
SIDNEY, VANCOUVER EILAND, CANADA (48 51.310 n 123 29 719 w)
Vanochtend motorden we met de dinghy naar de haven van UK-sails waar we Stuart zagen. Hij had aan het eind van de middag tijd voor ons. Het was mooi zonnig zodat we naar het centrum van Sidney liepen. Hier aangekomen liepen we naar de tweedehandszaak waar ik CD's kocht met meditatie- en yogamuziek erop. Daarna liepen we naar de supermarkt waar ik boodschappen deed en daarna gingen we samen naar de bibliotheek waar we internetten en mijn moeder belden.

Rond drie uur waren we terug aan boord en motorden we met de Giebateau de haven van UK-sails in. Al snel zag Stuart dat ze verkeerde leuvers hadden gebruikt waardoor we het zeil los hesen. Het zeil zag er verder goed uit. Inmiddels was het bijna vijf uur geworden zodat ze morgen verder gaan.

23 september 2019
SIDNEY, VANCOUVER EILAND, CANADA (48 51.310 n 123 29 719 w)
Om zeven uur ging ons anker in de regen op en zeilden we aan de wind zuidwaarts langs Saltspring eiland en door Moresby pass tussen Portland en Moresby eiland door naar Coal eiland. Hier zeilden we halve wind oostwaarts naar Sidney bij Vancouver eiland waar we rond kwart voor elf de mooring van de zeilmaker oppikten. Het regende nog steeds en ik had een knallende hoofdpijn zodat ik naar bed ging en Paul onderuit ging met de krant. Rond vijf uur keken we samen het nieuws op de televisie en aten we wat.

22 september 2019
GANGES, SALTSPRING EILAND, CANADA (48 51.310 n 123 29 719 w)
Het regende toen we rond half tien naar de kant motorden en naar de kerk liepen. Na de kerk was er koffie drinken waar we nieuwe mensen ontmoetten. We spraken met iemand waarvan de vader in de oorlog in Nederland had gevochten en daarna nog een tijdje in Groningen had gewoond.

Het was alweer rond twaalf uur toen we de kerk verlieten en bij het havenkantoor wat internetten en mijn moeder belden. Daarna gingen we naar Nigel en Elaine en masseerde ik Ealine haar voet nog een keer. Zij is aan haar been geopereerd en heeft er weinig gevoel in. Ik wilde mijn reflexologie wel eens oefenen en dat mocht. Gisteren heb ik dit ook gedaan en volgens Elaine was er een lichte verbetering vandaar dat ik het vandaag nog een keer deed. Daarna maakte ik een salade en rond vijf uur werden we opgehaald door Frances. Met zijn alle gingen we weer naar David en Frances alleen hadden wij nu het eten meegenomen. Helaas waren Tim, Sarah en Marina naar huis want die moeten morgen weer werken en naar school. Het was een gezellige avond en we blijven niet uitgesproken. Rond half elf waren we terug aan boord.

21 september 2019
GANGES, SALTSPRING EILAND, CANADA (48 51.310 n 123 29 719 w)
Rond half tien waren we bij de boot van Nigel en Elaine waar we de dinghy achterlieten. Met zijn vieren liepen we naar de farmers market. Er was een gedeelte waar bewoners eigen gemaakte spullen waaronder crème/olie, kleding, sieraden etc. verkochten en een gedeelte waar eigen verbouwde groente, fruit en eigen gemaakte lekkernijen zoals brood, kaas cakes etc. verkocht werd. Hier kocht ik een baby ginger met de steel en bladeren er aan. De bladeren kan ik mee koken/bakken in een gerecht of thee van maken maar kan niet gegeten worden.

 
de farmers market...
Rond het middag uur begon de demonstratie tegen het milieu beleid. Er waren vele optredens en speech. Een speech die me erg aansprak was die van twee studenten. Waar het op neer kwam was dat de dieren, bloemen en bomen etc. geen geld eten. We mogen dan wel geld hebben maar als er geen dieren, bomen en bloemen etc. zijn hebben we weinig aan ons geld!

demonstratie tegen het klimaat beleid...
Tijdens de bijeenkomst zagen we ook David en Francis (bekende van Saltspring). Het was een gezellig weerzien. Rond vier uur was het afgelopen en gingen Paul en ik met Elaine mee terwijl David en Frances naar huis gingen. Nigel was ondertussen over het eiland gaan fietsen.

Rond half zes werden we opgehaald door Tim en gingen we met zijn vijven naar David en Frances om daar met zijn allen te eten. Even uitleg hoe dit allemaal zit. We hebben Sarah en Tim met hun dochter Marina in Januari 2016 ontmoet. Nigel is de broer van Tim en Elaine is zijn vrouw. David en Frances zijn de ouders van Sarah. Eigenlijk allemaal familie dus.

Het was een gezellig weerzien van iedereen en een hele gezellige avond. De tijd vloog voorbij en voor we het wisten was het alweer half elf.

20 september 2019
GANGES, SALTSPRING EILAND, CANADA (48 51.310 n 123 29 719 w)
Rond kwart voor tien ging ons anker op. We motorden de cove uit en zagen nog net een hert het water in gaan en naar een ander klein eilandje zwemmen waar hij weer omhoog liep. Het was het laatste eilandje van een reeks kleine eilandjes zodat hij bij het einde van dat eilandje weer omdraaide en van de groene bosjes begon te eten.

Helaas was het blad stil maar droog en motorden we met de stroom mee de hele weg zuidoostwaarts door Tricomali channel tussen Saltspring en Gabriola eiland. De beboste eilanden met huizen ertussen en waar op sommige plekken de nevel tussen de bomen hing. Het was druk met pleziervaartuigen en ook Nigel en Elaine op de Synergy kwamen langs motoren. Rond het middag uur en na dertien mijl ging ons anker er in Ganges harbor in. We gingen naar de kant waar we Elaine en Nigel tegen kwamen. We spraken of later naar hun toe te gaan. Eerst in de bibliotheek wat internetten en naar de tweedehands zaak. Rond drie uur waren we bij Nigel en Elaine en zaten we buiten gezellig verder te praten.

19 september 2019
PRINCESS COVE, WALLES EILAND, CANADA (48 56.617 n 123 33 399 w)
Toen ik vanochtend vroeg even buiten keek werd het langzaam licht, was het windstil met een halve maan die over het water scheen en de omgeving die in het water spiegelde. Ik zette koffie en genoot buiten van de opkomende zon. Daarna mediteerde ik en las in het boek " Emotioneel evenwicht" en deed wat affirmatie met drukpunten. Paul lag nog in bed naar de radio te luisteren en de krant te lezen. Rond negen uur gingen we naar Nigel en Elaine waar we ook JT ontmoetten en waar we gezellig buiten in de kuip koffie dronken. Omdat we internet op de steiger hadden belden we nog even met Arie/Marian en tante Jannie.

Rond twaalf uur waren we terug aan boord en hesen we de zeilen. Met een lichte bries dobber/zeilden we vol tuig door Stuart channel en verder tussen Saltspring en Thetis door. Ondertussen was de zon achter de wolken verdwenen en regende het. Eenmaal in Tricomali channel staken we deze over naar Princes cove bij Walles eiland waar ons anker er rond vier uur en na tien mijl inging. We gingen lekker onderuit met een boek terwijl we de regen op het dak hoorden tikken.

18 september 2019
TELEGRAPH HARBOR,THETIS EILAND, CANADA (48 58.872 n 123 40 250 w)
De depressie is voorbij en vanochtend scheen de zon volop toen we ons anker rond kwart over acht ophaalden en de zeilen hesen. We zwaaiden naar Stephen en Christina die ook hun anker ophaalden. Wie weet zien we elkaar in Nederland.

We motorden Pender harbor uit en eenmaal in de Malaspina strait kregen we de noordelijke wind en zeilden we ruime wind vol tuig langs de Sunshine kust en later door Welcome pass tussen het vaste land en Thomanby eiland door zuidoostwaarts. Met de zon die op de bomen en de rotsen scheen zag het er allemaal weer prachtig uit. Zeker met hier en daar wat loofbomen in herfstkleuren. Eenmaal in de Strait of Georgia trok de wind aan tot ca. vijftien á twintig knopen en staken we halve wind de straat over richting Vancouver eiland/Gulf eilanden. Helaas was de Wiskey golf actief. Dit is een gebied waar de militaire oefenen met hun torpedo's en waar je dan omheen moet varen zodat ook wij een omweg moesten maken. We zagen enkele boten wel het gebied in varen maar die werden gelijk over de marifoon opgeroepen en moesten terug.
Met ca. zes a zeven en soms wel acht knopen snelheid zeilden we heerlijk door oplettend op boomstammen in het water. Zeker nu er witte koppen op het water kwamen! Rond drie uur waren we bij de Gabriola pass waar we met ca vier knopen stroom tegen doorheen motor/zeilden. Vervolgens kwamen we in Tricomali channel waar we ca twaalf knopen wind hadden en rustig halve wind richting de Courcy group eilanden en ertussen door zeilden. Hier zagen we verschillende zeehonden zwemmen.

Het laatste stuk zeilden we door Stuart channel naar Thetis eiland. Dit was een lastig moment. Ditzelfde stukje hebben we als laatst gezeild toen mijn vader voor de tweede keer opgenomen was en we voor de tweede keer met spoed naar huis moesten. Even slikken dus!
Terwijl we langs Thetis marina motorden zagen we Nigel en Elaine op hun boot zitten en zwaaiend. We wisten dat ze hier waren en hadden hier afgesproken. Rond zes uur en na vijftig mijl pakten we de mooring van Wayne en Maureen op. Met de dinghy motorden we naar Nigel en Elaine. Het was een gezellig weerzien en hadden veel bij te praten. De tijd vloog voorbij!

17 september 2019
GARDEN BAY,PENDER HARBOR, SUNSHINE COAST VASTE LAND, CANADA (49 37.863 n 124 01 531 w)
De volgende depressie kwam over dat gepaard ging met veel regen en harde wind. In de baai lagen ca. negen boten voor anker en wij lagen als achterste. De wind kwam in de nacht opzetten en in de ochtend toen het licht werd hadden we soms vlagen van over de dertig knopen. Drie boten raakten van anker waarvan er één voor ons lag. Paul ging met de dinghy naar de boot en klopte aan. Toen ze buiten kwamen starten ze de motor en haalden hun anker op. Paul hielp ze om de boot aan een mooring vast te maken zodat we zeker wisten dat ze niet nog een keer onze kant op zouden komen.

Bij twee andere boten zagen we dat ze elkaar ook bijna raakten maar ook net op tijd de motor starten. De hele ochtend zaten we buiten te kijken hoe de windvlagen door de baai denderden en hoe de boten achter hun anker heen en weer gingen. Over de marifoon hoorden we dat er in de Strait of Georgia windvlagen van achtenveertig knopen werden gemeten. Na de lunch wisten we zeker dat alle boten goed voor anker lagen zodat we binnen een film keken en daarna een boek lazen. Rond vijf uur werd het rustig en nodigden Stephen en Christina ons uit om nog wat te komen drinken. Het werd een gezellige avond.

16 september 2019
GARDEN BAY,PENDER HARBOR, SUNSHINE COAST VASTE LAND, CANADA (49 37.863 n 124 01 531 w)
Vannacht heeft het de hele nacht hard geregend maar vanochtend was het droog en kwam de zon tevoorschijn. We motorden met de dinghy naar de overkant waar we een wandeling door het bos en om het meer maakten. Langs het bospad stonden informatie borden over de bomen en zagen we ook een informatie over de Western painted turtles. Hoe ze in welke jaargetijde leven. Ze houden ook een soort winterslaap in de modder. De bomen krijgen hun herfstkleuren en er lagen al bladeren op de grond. De herfst is in aantocht!

Western painted turtles...
Na de wandeling gingen we bij de IGA supermarkt zitten waar we mijn moeder en mijn tante belden en verder nog wat nieuws lazen. Rond half twee waren we terug aan boord en aten we een late lunch. Paul zat lekker in de kuip bootjes te kijken terwijl ik mijn yoga deed en daarna in de dinghy ging zitten met mijn voeten in het water (earting). In de namiddag stapten we in de dinghy om nog een rondje Pender harbor te motoren. Rond zes uur waren we terug, tijd voor het avondeten en het nieuws op de radio.

15 september 2019
GARDEN BAY,PENDER HARBOR, SUNSHINE COAST VASTE LAND, CANADA (49 37.863 n 124 01 531 w)
Halverwege de nacht hoorden we een hoop gespartel en gebonk bij de boot. We vermoeden dat het een zeeleeuw was die bij de boot speelde. Het was bewolkt met af en toe een bui toen we rond zeven uur de zeilen hesen en met ca. tien a twaalf knopen wind verder door de Malaspina straat zuidoostwaarts kruisten. De wind trok aan tot ca. twintig knopen zodat we twee reven in het grootzeil zetten.

Ondertussen kwamen er witte kopjes op het water en af en toe kwam er een golf over de boot rollen. Over de marifoon hoorden we op een gegeven moment een MAYDAY MAYDAY. Het bleek dat een houten motorboot een boomstam had geraakt en water maakte. De coastgard riep nu over de marifoon andere boten in de buurt op om te helpen. Gelukkig had een andere boot in de buurt een grote waterpomp om het water uit deze boot te pompen en drijvende te houden. Zo hebben ze Nanaimo bereikt. Maar ondertussen zeilden wij met korte golven en witte kopjes erop en met dit verhaal in de achtergrond keek ik in ieder geval extra goed. Het was net als de voorgaande dagen best druk met plezier vaartuigen.

Eenmaal in Pender harbour waren de golven en de wind weg en motorden we het laatste stukje naar Garden bay. Rond twee uur en na vierendertig mijl ging ons anker er in Garden bay in. Hier ligt de Ierse motorboot "Castle cove" met Christine en Stephen aan boord. We hebben hen vorig jaar ontmoet in Shoal bay bij het muziek festival en contact gehouden. We hadden afgesproken elkaar hier te ontmoeten. Eenmaal voor anker roeiden we naar hun toe en was het een gezellig weerzien.

14 september 2019
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST VASTE LAND, CANADA (49 50.430 n 124 31 964 w)
De volgende depressie kwam vandaag over ons heen. De ca. dertig knopen wind kwam vanaf de kant zodat we wel aardig wat wind hadden maar eerst nog beschut lagen voor de golven. Verderop in de Malaspina strait zagen we de witte koppen op het water die langzaam ook ons naderden zodat we aardig lagen te schommelen.

Verderop lag ook een boot voor anker en toen Paul zag dat deze van anker was geslagen en dat er niemand aan boord was riep hij over de marifoon de coastgard op. Hij hield contact met ze tot ca. een uur later en rubberboot uit de haven kwam en naar de boot motorden. Daarna zagen we iemand (waarschijnlijk de eigenaar) aan boord die de boot naar de haven motorden. Paul vindt het heerlijk om met dit weer buiten te kijken naar het onstuimige water en ik vind het heerlijk om dan lekker onderuit te gaan met een boek.

Rond vijf uur werd het iets rustiger en gingen we nog even naar Bob en Rita waar ik de wasmachine mocht gebruiken en ondertussen zaten we weer gezellig te praten.

13 september 2019
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST VASTE LAND, CANADA (49 50.430 n 124 31 964 w)
Om zeven uur ging ons anker op en hesen we de zeilen. Met vol tuig en ca. vijftien knopen wind kruisten we langs de Sunshine kust zuid oostwaarts naar Powell river waar ons anker er rond kwart over tien inging. We motorden met de dinghy naar de kant waar we naar de Volvo dealer liepen om de bestelde onderdelen te kopen. Daarna liepen we naar het huis van Bob en Rita en was het een gezellig weerzien. Onder een heerlijke lunch wisselden we verhalen uit over wat we de afgelopen zomer gedaan hadden. Ook belden we nog even met mijn moeder. Rond zes uur waren we terug aan boord en hoorden we dat de volgende depressie op komst is.

12 september 2019
KEEFER, SAVARY EILAND, CANADA (49 59.839 n 124 54 777 w)
Vandaag kwam de depressie over. We lagen goed in de luwte van het Savary eiland en hadden af en toe een vlaag maar om de hoek in de strait of Georgia stond ca dertig a vijfendertig knopen wind en zagen we de witte koppen op het water. Paul zat buiten te genieten van dit weer terwijl ik binnen mijn yoga deed en lekker een boek zat te lezen. Na de lunch keken we een film en aan het eind van de middag werd het rustiger en was de depressie voorbij.

11 september 2019
KEEFER, SAVARY EILAND, CANADA (49 59.839 n 124 54 777 w)
Er komt een depressie aan waardoor we een goede ankerplek zochten voor de harde zuidenoosten wind. Om kwart voor zeven ging ons anker op en met een halvewindse koers zeilden we alleen op voorzeil richting het vaste land. Toen we in de buurt van de Copeland eilanden kwamen (vlak voor de Malaspina Peninsula) zagen we een andere ankerplek die ook wel geschikt leek en dus verlegden we onze koers en kruisten daarheen. Het waaide inmiddels vijftien a twintig knopen zodat we alleen op voorzeil best lekker gingen. Bijna bij de ankerplek aangekomen besloten we toch verder zuidwaarts te kruisen naar Savary eiland waar we konden wandelen. Hier ging ons anker er rond kwart over tien en na zestien mijl in.

We motorden met de dinghy naar de kant waar we een mooie wandeling maakten over het lang gerekte eiland Savary. Eerst over een onverharde weg met aan de ene kant zomerhuizen en aan de andere kant de baai. Daarna liepen we landinwaarts de heuvel op tussen de bossen door en langs nog meer mooie zomerhuizen. Op een gegeven moment konden we over een bospad naar de kliffen van de zuidkust komen. Vanaf hier hadden we uitzicht over de strait of Georgia en het vaste land. Daarna wandelden we verder door de bossen. Terug liepen we over het strand waar ik mijn schoenen uittrok en heerlijk op blote voeten ging lopen. Bij de steiger kwamen we eerste twee bewoners tegen die op de water taxi wachtten en even later kwam er nog een groep fietsers bij waar we gezellig mee zaten te praten. Zij hadden vanochtend over het eiland gefietst. Rond twee uur waren we terug aan boord waar we een late lunch aten. Even later regende het en begon het door te waaien zodat we een lijn van achter de boot naar een mooring uitbrachten. Dit tegen het draaien van de boot. De rest van de middag en avond zaten we buiten en lazen we een boek.

10 september 2019
STAG BAY, HERNANDO EILAND, CANADA (49 59.839 n 124 54 777 w)
Gisteren had Paul het nieuwe ankerlicht gemonteerd en deze heeft vannacht goed dienst gedaan.
Het was een mooie zonnige dag zonder wind zodat we rond kwart voor elf ons anker ophaalden en met de stroom mee zuidwaarts tussen Quadra en Vancouver eiland motorden. Eenmaal om Cape Mud op Quadra eiland staken we oostwaarts de Strait of Georgia over. Hier kregen we al snel een lichte bries zodat we langzaam aan de wind verder zeilden. Het was druk met motorrende pleziervaartuigen en vissersbootjes die bij de ondiepte dobberden en visten. Terwijl we langzaam bobber/zeilden ging Paul omhoog om de laatste scheur in het voorzeil met duck tape te plakken om daarna mijn haar te knippen.


 
Aan het eind van de middag zagen we ver weg een walvis uit het water springen. Met de verrekijker was het goed te zien hoe hij bijna geheel uit het water kwam en dan weer in het water ponste. Dit ging zeker vijftien minuten zo door, geweldig!

Boven Vancouver eiland zagen we onweerswolken ontstaan die boven Strait of Georgia weer uitwaaierden. Boven het vaste land ontstonden ook onweerswolken maar die klommen hoger en hoger. Er wordt voor vanavond dan ook onweer en regen voorspeld, afwachten dus! Rond vijf uur en na achttien mijl ging ons anker er in Staf bay bij Hernando eiland in.

09 september 2019
APRIL POINT, QUADRA EILAND, CANADA (50 03.857 n 125 13 744 w)
Ook vandaan was er geen wind zodat we besloten te blijven liggen. Na wat langer in bed naar de radio te hebben geluisterd deed ik mijn yoga oefeningen en dronk snel een kop koffie want rond tien uur stapten we in de dinghy en motorden met doodtij Discovery channel over naar Campbell river op Vancouver eiland. Hier liepen we eerst naar een watersportzaak waar we een nieuw ankerlicht kochten aangezien de oude het soms wel soms niet doet, onbetrouwbaar dus! Verder keken we naar een nieuwe handmarifoon want ook die heeft het na zoveel jaar begeven. De batterij laat niet meer goed op en een nieuwe batterij is bijna net zo duur als een nieuwe handmarifoon, wat een verspilling! Er was niets wat we wilden dus moeten we verder kijken. Daarna liepen we naar Canadian tyre (grote zaak met van alles en nog wat) en kochten we twee extra tubes epoxy.

Inmiddels was het lunchtijd en aten we een hamburger bij A&W waar we ook gelijk mijn moeder belden. Paul bleef hier zitten internetten terwijl ik boodschappen ging doen. Rond half vier was het doodtij en met een lichte stroom mee motorden we terug naar de boot. Daar begon Paul met zijn ankerlicht en borg ik de boodschappen op en maakte het avondeten klaar.

08 september 2019
APRIL POINT, QUADRA EILAND, CANADA (50 03.857 n 125 13 744 w)
Het was bewolkt en blad stil toen we rond tien uur ons anker ophaalden en met de stroom mee door Discovery channel en de Seymour narrows zuidoostwaarts motorden. Aan de ene kant Vancouver eiland en aan de andere kant Quadra eiland met nu veel meer huizen tussen de bossen. We zijn weer terug in de drukkere bewoonde wereld. Rond half twee en na negentien mijl ging ons anker er bij April point in. Paul las de krant terwijl ik eerst mijn yoga deed om daarna onderuit te gaan met een boek.

Rond vijf uur kwamen Debbie en Norrit langs. Het nieuwe voorzeil had een tijd bij hun gelegen en nu is nu aan boord. We dronken gezamenlijk een glaasje wijn/ cola en vertelden elkaar wat we deze zomer gedaan hadden. Zij hadden in de avond weer een andere afspraak dus was een gezellig kort bezoek. Nadat ze weg waren aten we nog wat om daarna een film te gaan kijken.

07 september 2019
OTTER COVE, VANCOUVER EILAND, CANADA (50 19.463 n 125 27 075 w)
Terwijl we ons anker rond half zeven op haalden zagen we een rode gloed van de zon achter de bergen vandaan komen. We motorden met de stroom mee Growler cove uit de Johnstone strait in. Op de AIS radar zag Paul Ocean Mistress met Tim als schipper onze kant op komen. Tim had ons ook gezien en begon te seinen met zijn lichten. We spraken elkaar over de marifoon en even later lagen we naast elkaar in een cove. Het was het een zeer gezellig weerzien en we hoorden dat het ook hier in Canada een slecht zalmseizoen is geweest.

Na koffie en ontbijt samen te hebben genuttigd werd het tijd om afscheid te nemen. Tim moest aan het werk en wij wilden met de stroom mee verder zuidoostwaarts. Er stond een lichte zuidelijke bries zodat we een uurtje konden kruisen voordat de wind het weer voor gezien hield. Daarna motorden we verder en net toen we besloten hadden bij Port Neville naar binnen te gaan kwam de wind opzetten. Met ca. vijftien knopen noordenwind zeilden we ruime wind verder door de Johnstone strait langs Vancouver eiland en door Race narrows waar we nu ca. drie a vier knopen stroom tegen hadden. Door de stroom tegen nam de ware wind toe tot ca. twintig knopen. Hierdoor gingen we soms zes tot acht knopen door het water maar over de grond drie tot vier knopen. Eenmaal door de narrows zeilden we rustig verder.

Rond acht uur werd het langzaam donker maar omdat de wind bleef besloten we door te gaan. Met alleen het voorzeil en de schijnwerper op de preekstoel aan zeilden we het laatste stuk naar Otter cove waar ons anker er rond half tien en na drieën vijftig mijl inging. We hadden onderweg veel kelpvelden, boomstammen en deadhead's gezien waardoor we nu het donker was het rustiger aan deden.

06 september 2019
GROWLER COVE, WEST CRACROFT EILAND, CANADA (50 32.444 n 126 37 119 w)
In de ochtend maakte ik schoon en deed Paul wat klusjes buiten. De zon scheen en het was bladstil toen we met de dinghy naar de Marina motorden en waar we de zeilboot Three Cheers van Siggi zagen liggen. We klopten aan en even later zaten we bij Siggi aan boord (we kennen Siggi via Wayne en Maureen).

Nadat we lange tijd hadden zitten praten werd het tijd voor een wandeling. Eerst even langs het havenkantoor om mijn moeder te bellen en te internetten. Daarna liepen we de heuvel op naar het "ecologisch park" waar we over een boardwalk over moerasachtig gebied liepen (foto) en verder door het bos. Rond drie uur waren we terug aan boord waar we een late lunch in de kuip aten en daarna onderuit gingen met een boek.

ecologisch park...
Rond half vijf ging ons anker op en motorden we Alart bay uit zuidoostwaarts de Johnstone strait in. Al snel kwam er een noordenwind opzetten en konden we ruime wind verder door de Johnstone strait zeilen tussen Vancouver en Hanson eiland door. Twee cruiseboten passeerden ons en verder zagen we op afstand orka's zwemmen.

Helaas bleef de wind niet lang want rond half acht hadden we geen wind meer zodat we besloten naar Growler cove te motoren. Terwijl we motorden zagen we achter ons de rode gloed van de zon achter de bergen/heuvels verdwijnen. Rond acht uur en na dertien mijl ging ons anker erin.

05 september 2019
ALART BAY, CORMORANT EILAND, CANADA (50 35.427 n 126 56 105 w)
Het was iets mistig en geen wind zodat we in de ochtend met de dinghy naar de kant motorden waar we twee gasflessen lieten vullen. Vervolgens liepen we naar de kapper waar Paul goed geknipt werd. Ik had het de laatste keren met de tondeuse gedaan waarbij de onderkant goed kort was maar bovenop raar lang was gebleven en dat durfde ik niet te knippen. Terwijl de kapster (die ook les geeft) Paul knipte legde zij mij uit hoe ik het de volgende keer zelf kan doen.

Als laatst liepen we naar de bibliotheek waar we internetten en mijn moeder belden. Rond één uur waren we terug aan boord waar we een lunch in de kuip aten. Rond half drie kwam er een bries en kregen we stroom mee zodat we rustig ruime wind dobber/zeilden naar Alart bay bij Cormorant eiland. Hier ging ons anker er rond half zes en na zeven mijl in.

04 september 2019
PORT MC NEILL, VANCOUVER EILAND, CANADA (50 35.673 n 127 05 485 w)
Rond half zeven uur kwam de zon achter de bergen van Vancouver eiland vandaan en werd het een mooie zonnige ochtend. Na de yoga en koffie/chocomel in de kuip roeiden we naar de steiger. Eerst liepen we naar een watersportzaak waar we een nieuwe lamp voor het heklicht kochten en een tube epoxy. Vervolgens liepen we naar de Thrift store (2e handszaak) en de Dollar store om daarna in de bibliotheek met mijn moeder te bellen en te internetten. Als laatste gingen we naar de supermarkt waar we verse groenten, fruit en een gegrilde kip kochten.

Rond twee uur waren we aan boord en hesen we de zeilen. We kruisten Hardy bay uit en de Queens Charlotte strait in waar we met ca. tien tot vijftien knopen wind, ruime wind zuidwaarts zeilden. Waar wij zeilden was het zonnig en konden we de omgeving goed zien maar verder noordwaarts in de Queen Charlotte strait zagen we achter ons de mist over het water en hoorden we de misthoorn toeteren.

Eenmaal bij Broughton strait tussen Vancouver en Malcolm eiland nam de wind af en kwamen we in mistvelden terecht. Dan hadden we aardig goed zicht en even later zat het potdicht. Het laatste stuk was de wind zover afgenomen dat we de motor moesten starten om met de laatste stroom mee Port Mc Neill binnen te lopen. Rond acht uur en na drieëntwintig mijl ging ons anker erin. Lekker onderuit met een boek.

03 september 2019
PORT HARDY, VANCOUVER EILAND, CANADA (50 43.435 n 127 29 238 w)
Het was mistig en geen wind toen we vanochtend buiten keken. Na de yoga en de koffie/chocomel in de kuip roeiden we naar de kant waar we een wandeling maakten. Hier in het bos op Bramham eiland zijn verschillende cabines van Park beheer BC die kajakers kunnen gebruiken. Het zijn kleine cabines met een stapelbed en een kleine tafel die met elkaar verbonden zijn door een bospad. Eén cabine met uitkijk over de Queen Charlotte strait is als keuken ingericht. Ver konden we nu niet kijken vanwege de mist. We wandelden hier wat rond zonder iemand tegen te komen.

Terug aan boord maakte ik een lunch die we in de kuip aten. Langzaam kwam er een bries zodat we ons anker ophaalden en Skull cove uit motorden. Eenmaal in de Queen Charlotte strait stond er ca. zeven knopen wind zodat we rustig halve tot ruime wind de straat overstaken naar Port Hardy op Vancouver eiland. Al snel nam de wind toe tot ca tien tot vijftien knopen en trok de mist geheel op zodat we konden genieten van de ruige kust van het vaste land, de groene eilandjes en kale rotsen waar we tussendoor zeilden en natuurlijk de vele watervogels in het water en op de rotsen. Ook zagen we drie cruise schepen langs varen en één daarvan was de Volendam van de HAL (Holland Amerika Lijn).

Bij de Walker groep eilanden zagen we op afstand een Humpback walvis onze kant op zwemmen. Even later zwom hij vlak naast ons om daarna enkele malen vlak voor ons boven te komen. We stampten met onze voeten op de vloer zodat hij ons in ieder geval hoorden. Het laatste stuk trok de wind verder aan tot ca twintig knopen en omdat het te veel voor de wind was haalden we het voorzeil weg en zeilden alleen op grootzeil verder de baai van Port Hardy in waar ons anker er rond half vijf en na tweeentwintig mijl inging. Inmiddels was zelfs de zon door gekomen zodat we lekker in de kuip zaten te luisteren naar de radio. Eindelijk weer Canadees nieuws op de radio...

02 september 2019
SKULL COVE, BRAHAM EILAND, TUSSEN VANCOUVER EILAND EN HET VASTE LAND, CANADA (51 03.076 n 127 33 531 w)
Om half zeven in de mist ging ons anker op en motorden we Safety cove uit en de Fitz Hugh sound in. Hier moesten we nog een deel zuidwaarts motorden alvorens we een lichte bries kregen en we ruime wind en met de stroom mee rustig verder konden zeilden de Queen Charlotte sound in en om Cape Caution. Af en toe hadden we een glimp van de kust maar deze verdween dan weer snel in de mist. Op de AIS radar zagen we verschillende boten om ons heen en als ze dan minder dan een mijl van ons vandaan waren zagen we ze uit de mist opdoemen.

Rond half één ronden we Cape Caution en zeilden we de Queen Charlotte strait in wat inhoud dat we nu tussen Vancouver eiland en het vaste land zijn aangekomen. De wind trok aan tot ca tien knopen en de zon kwam iets langer door de mist heen zodat we toch het vaste land met de ruige kust en de kale bomen konden zien. Helaas verdween de kust toch weer aardig snel in de mist en zeilden we ruime wind door de Queen Charlotte strait totdat we bijna bij Skull cove aankwamen. Boven Braham eiland was de mist weg en zeilden we alleen op voorzeil rustig Skull cove in waar ons anker er rond kwart over vijf en na zevendertig mijl inging. Tijd voor het avondeten.

01 september 2019
SAFETY COVE, CALVERT EILAND, CANADESE INSIDE PASSAGE, CANADA (51 31.884 n 127 55 591 w)
Het was zonnig en blad stil toen we vanochtend buiten zaten en ik zat te genieten van de omgeving terwijl Paul zat te internetten. We belden met mijn oom/tante en mijn moeder. Rond kwart over elf kwam er een bries en zeilden we oostwaarts ruime wind door Kwakshua channel tussen Hecate en Calvert eiland. Daarna zeilden we zuidwaarts door de Fritz Hugh sound tussen Calvert eiland en het vaste land.

De wind nam af zodat we rustig verder dobber/zeilden en voornamelijk door de stroom de goede richting in werden gedreven. Ondertussen zagen we Bald eagles in de bomen wat meeuwen in het water en verschillende Humpback walvissen. Twee zwommen er dichtbij elkaar en één daarvan draaide zich om en kwam met de vinnen boven water om daarna zijn staart ook nog te laten zien. Wauw wat blijft dat toch bijzonder!

We kwamen niet verder dan Safety cove bij Calvert eiland waar rond zes uur en na zeventien mijl ons anker erin ging. Maar ook al dobber/zeilden we in de zon het was een mooie dag!

bladstil...
31 augustus 2019
HAKAI ONDERZOEK INSTITUUT, CALVERT EILAND, CANADESE INSIDE PASSAGE, CANADA (51 39.282 n 128 07 654 w)
Het heeft de hele nacht geregend en ook vandaag was het grotendeels bewolkt en regenachtig. Gisteren waren we er achter gekomen dat de omvormer stuk is. Vandaag was het tijd deze onder het bed vandaan te halen en te kijken of we het zelf konden repareren. We bekeken de zekeringen maar die waren allemaal in orde. Daarna haalden we de omvormer open maar zagen we niets bijzonders. Na een paar keer te hebben gekeken of hij toch weer wilde werken gaven we het op. Hij is echt stuk!

de kapotte omvormer...
Inmiddels was het lunchtijd. Na de lunch ging ik verder met de voorraad eten nakijken en het weer opnieuw opbergen. De kratten achter zijn aardig leeg! Paul zat ondertussen te internetten op zoek naar een andere omvormer.

30 augustus 2019
HAKAI ONDERZOEK INSTITUUT, CALVERT EILAND, CANADESE INSIDE PASSAGE, CANADA (51 39.282 n 128 07 654 w)
Nadat we mijn moeder en wat vrienden hadden gebeld deed ik mijn yoga en dronken we chocomel/koffie in de kuip. De zon scheen volop zodat we naar de kant roeiden voor een wandeling naar de outlook. Het eerste deel is het zelfde als gisteren maar daarna volgden we het pad de heuvel op vanwaar we een mooi uitzicht hadden over de baai en een deel van het eiland. Hier aten we onze lunch terwijl we genoten van het uitzicht.

Op de terugweg kwamen we een ander stel zeilers tegen waar we een tijd mee stonden te praten. Terug op de steiger plakten we onze dinghy aangezien deze weer wat lekte. Terug aan boord gingen we lekker onderuit met boek en internet.

29 augustus 2019
HAKAI ONDERZOEK INSTITUUT, CALVERT EILAND, CANADESE INSIDE PASSAGE, CANADA (51 39.282 n 128 07 654 w)
Nadat we eerst mijn moeder, tante Jannie en Evelien hadden gebeld was het tijd voor een kop koffie/chocomel in de kuip. Aan de steiger lagen verschillende boten van het Hakai onderzoek instituut en ook een boot van Parkbeheer Canada.

We zagen verschillende mensen op de steiger en tot onze verbazing zagen we ook Bob (caretaker hier in de winter). We wisten dat hij in de zomer voor Parkbeheer Canada werkt dus roeiden we naar de kant en was het een gezellig weerzien. Hij vertelde dat het heel toevallig was dat zij hier nu waren en dat ze aan het wandelpad van de "zeven stranden" hadden gewerkt. Nu gingen ze weer verder.

Paul en ik aten een lunch in de kuip en daarna roeiden we naar de kant om een wandeling te gaan maken. De hele ochtend was het al iets mistig in onze baai maar toen we aan de andere kant van het eiland kwamen stond er boven de zee een echte dichte mist. We wandelden afwisselend over de standen en dan weer door het bos naar het laatste strand waar we op een boomstronk wat lekkers aten alvorens dezelfde weg terug te wandelen. We hebben deze wandeling meerder malen gelopen maar het blijft een heerlijke wandeling. Zeker als je al bijna twee weken niet gewandeld hebt (hihi). Terug aan boord ging Paul internetten (wifi aan boord) en las ik mijn boek uit.

tijdens de wandeling...

28 augustus 2019
HAKAI INSTITUUT, CALVERT EILAND, CANADESE INSIDE PASSAGE, CANADA (51 39.282 n 128 07 654 w)
Rond kwart voor zeven ging ons anker op en motorden we in de mist door Milkebank Sound zuidoostwaarts. Er stond een lichte bries uit het noorden en een aardige swell uit het westen (nog van de depressie) waardoor er te weinig wind was om te gaan zeilen. De zeilen zouden dan alleen maar gaan klapperen. Pas rond tien uur kwam er ca. acht tot tien knopen wind uit het noorden en konden we de zeilen hijsen. Alleen met grootzeil zeilden we verder Milkebank sound over totdat we achter Goose eiland kwamen. Toen was de swell verdwenen en kon ook het voorzeil bijgezet worden.

Langzaam trok de mist op, kwam de zon tevoorschijn en konden we eindelijk de eilanden zien. In Queens sound nam de wind toe tot ca. vijftien a twintig knopen en zeilden we heerlijk ruime wind verder met een zonnetje in de kuip en genietend van de omgeving. Groene eilanden met rotsachtige kusten waar af en toe een Bald eagle in de bomen zat. We kregen zelf nog even een walvis naast de boot.

Rond half zes kwamen we aan in Hakai passage en zeilden met ca. zes knopen wind tussen Hecate en Calvert eiland door naar het Hakai instituut waar rond half zeven en na achtenveertig mijl ons anker erin ging. Op dit moment liggen we met ca. tien andere boten in de baai. Dat is wat anders dan in het voorjaar!

27 augustus 2019
DAY EILAND/PRINCE ISLAND, CANADESE INSIDE PASSAGE, CANADA (52 16.722 n 128 40 247 w)
In de motregen haalden we ons anker op en motorden tussen de rotsen en eilanden door naar Laredo sound waar we in de mist de zeilen hesen. Verderop hoorden we het toeteren van een boot. Iedere minuut een zware toeeeeeet. Toen ik binnen op de AIS radar keek zag ik dat het de cruise boot "Disney Wonder" was die ca drie mijl van ons vandaan was. Paul riep hem op om te vragen of hij ons op de AIS kon zien, dat kon hij.

Met ca zeven knopen wind kruisten we vol tuig verder langs de kust van Prince eiland zuidoostwaarts. Langzaam trok de mist op en zagen we de kust en de rotsen vlakbij de kust. Wat een ruige kust met veelal kale rotsen en kale bomen. Rond half twaalf was de wind zover afgenomen dat de zeilen door de swell begonnen te klapperen waardoor we de motor starten. We motorden het laatste stuk langs prince eiland en door Catala passage tussen de rotsen door oostwaarts de Milbanke sound in. Hier motorden we meteen noordwaarts richting Prince eiland waar ons anker er na éénentwintig mijl tussen Day en Prince eiland inging.

Inmiddels was het een droge dag geworden en probeerde de zon door de bewolking heen te komen, de depressie is weer voorbij. Paul ging onderuit met een boek terwijl ik mijn yoga deed en daarna nog een tijdje mediteerde alvorens ook met een boek onderuit te gaan.

26 augustus 2019
GRANT ANCHORAGE, PRINCE ISLAND, CANADESE INSIDE PASSAGE, CANADA (52 29.515 n 128 44 544 w)
Het was bewolkt toen we rond negen uur Kent inlet uit motorden en in Laredo channel de zeilen hesen. Met ca. zes tot tien knopen wind kruisten we vol tuig verder zuidoostwaarts. Eerst tussen Aristazabal en Prince royal eiland en later langs Swindle eiland. Onderweg zagen we een paar walvissen en veel kelpvelden. Op een gegeven moment nam de snelheid af en hadden we een bulb kelp om de kiel. Eerst probeerde Paul de kelp van de kiel af te trekken maar uiteindelijk werd de motor gestart en motorden we schuin achteruit waardoor de kelp van de kiel los kwam. Daarna zeilden we lekker verder. Rond vier uur motor/zeilden we Grant anchorage in om een beschut plekje voor de nacht te vinden. Rond half vijf en na negenentwintig mijl ging ons anker er in Grant anchorage aan het begin van Higgins passage in.

25 augustus 2019
KENT INLET, PRINCES ROYAL ISLAND, CANADESE INSIDE PASSAGE, CANADA (52 42.603 n 129 00 283 w)
In de mist haalden we rond kwart voor negen ons anker op en motorden Fish bay uit en verder zuidoostwaarts door Campina sound langs Princes Royal eiland. Langzaam kwam er een lichte bries die aantrok tot ca zes a zeven knopen en trok de mist op zodat we de kust van Princes Royal eiland en later ook de andere eilanden konden zien. Vol tuig zeilden we nu halve wind verder tot aan Laredo channel tussen Aristazabal en Princes royal eiland. Hier draaide de wind meer noordwaarts zodat we ruime wind met het voorzeil uitgeboomd aan de ene kant en het grootzeil aan de andere kant verder zeilden. Even een spannend momentje of de gerepareerde kop van de spinakerboom het zou houden maar dat deed die.

Met een middagbries zeilden we lekker verder. Onderweg waste ik wat vuile kleren, moesten we soms uitwijken voor kelpvelden en zagen we een paar walvissen verder weg. Zowel gisteren als vandaag werden we door enkele Amerikaanse vissersboten ingehaald. We verbaasden ons hierover want normaal gaan deze vissers pas half september terug. Over de marifoon hoorden we iemand die contact zocht met de vissers en zo vernomen we dat het een slecht jaar was geweest en dat ze daardoor eerder terug gingen. Ons vermoeden klopte dus. Rond half zes ging ons anker er na zevenentwintig mijl aan het begin van Kent inlet in.

24 augustus 2019
FISH BAY, GIL EILAND, CANADESE INSIDE PASSAGE, CANADA (53 05.887 n 129 16 173 w)
In de ochtend kreeg Paul ontbijt op bed met zijn cadeautjes (o.a. zak Hollandse drop). Na de koffie met taart en slagroom haalden we in de regen ons anker op en motorden Nettle basin uit. Daarna hesen we de zeilen en kruisten vol tuig verder zuidoostwaarts door Grenville channel tussen het vaste land en Pitt eiland door. De bergen waren in de wolken gehuld maar halverwege de ochtend klaarde het op en zagen we de groene bergen.

De eerste jaren dat we hier zeilden genoten we volop van deze mooie ruige natuur met de groene berghellingen, watervallen en de kale toppen van de bergen. Nu we hier al vier jaar rond zeilen genieten we nog steeds maar zien we het als normaal. Vaak zeggen we tegen elkaar dat als we hier weg zijn we dit zeker zullen missen en we ons dan pas echt zullen realiseren hoe mooi het hier is net als de eerste jaren dat we hier zeilden (Canada/Alaska).

Rond half drie zeilden we Grenville channel uit en kruisten we verder zuidwestwaarts door de Lewass passage tussen Fin en Gil eiland. Hier zagen we twee Humback walvissen dichtbij ons in de buurt zwemmen en moesten we zelfs voor ze uitwijken. Verschillende malen zagen we de staarten uit het water komen en doken ze diep onder om later weer bijna op dezelfde plek boven te komen. Jammer genoeg heb ik problemen met mijn camera (waarschijnlijk de battery) en kon ik geen foto's nemen.

Na de Lewis passage kruisten we verder door Squally channel tussen Campina en Gil eiland tot de wind het rond zeven uur voor gezien hield. Met de stroom mee motorden we het laatste stuk naar Fish Bay bij Gil eiland. Ook in Squally channel zagen we meerdere Humpback walvissen zwemmen. Toen we met een ondergaande zon Fawcett point om motorden zagen we een grote Humpbak walvis net achter ons geheel uit het water springen, daarna sloeg hij een paar keer met zijn staart op het water en als laatst draaide hij zich om en waaide hij met zijn vinnen boven het water. Wauw wat een verjaardagscadeau voor Paul. Daar kan niets tegenop! Dankjewel voor je show lieve Humpback!
Rond half negen en na negenenveertig mijl ging ons anker er in Fish bay in. Lekker slapen!

23 augustus 2019
NETTLE BASIN LOWE INLET, VASTE LAND, CANADESE INSIDE PASSAGE, CANADA (53 33.422 n 129 34 100 w)
Vannacht en vandaag heeft het de hele tijd hard geregend. De depressie kwam over maar hier in de baai merkten we daar niets van. Buiten woei het dertig a veertig knopen maar hier geen zuchtje. In de ochtend deed ik mijn yoga en oefende de reflexologie terwijl Paul zat te lezen. In de middag keken we de film "the perfect storm" zeer toepasselijk voor deze dag. Verder lazen we een boek.

22 augustus 2019
NETTLE BASIN LOWE INLET, VASTE LAND, CANADESE INSIDE PASSAGE, CANADA (53 33.422 n 129 34 100 w)
Het was vanochtend rond acht uur droog en windstil zodat we het laatste grote gat en de andere gerepareerde gaten van gisteren in het voorzeil plakten en lijmden. Daarna dronken we koffie/chocomel in de kuip en ging de dinghy te water. We roeiden naar de Verney waterval en langs de kant terug. Op de kant zagen we verschillende Canadese ganzen in het gras pikken, Bald eagles in de bomen en in het water zwommen Surf scooters en Red-Breasted Merganser.

Terug aan boord maakte Paul de zijkant van de boot met citroentje schoon om de bruine kalkaanslag te verwijderen. Ik zat ondertussen te genieten van de omgeving. Op een gegeven moment zag ik een jonge Bald eagle op een tak landen en met tak en al naar beneden vallen. De jonge Bald eagle zat wat om zich heen te kijken en te bedenken hoe hij nu weer op moest stijgen. Na een tijdje zo gezeten te hebben begon hij met zijn vleugels te klappen maar stopte toen weer. Een tijdje later gingen de vleugels weer op en neer en rende hij door het gras en kwam omhoog. Even verderop ging hij op een andere tak zitten. Toen hij zijn vleugels inklapte zag ik kleine veertjes naar beneden fladderen. Na de lunch in de kuip begon het te regenen zodat we binnen een film keken en daarna een boek lazen.

21 augustus 2019
NETTLE BASIN LOWE INLET, VASTE LAND, CANADESE INSIDE PASSAGE, CANADA (53 33.422 n 129 34 100 w)
Rond negen begon de barometer te steigen en haalden wij in de harde regen ons anker op. We hesen de zeilen en aangekomen in Grenville channel kruisten we met ca tien knopen wind rustig zuid oostwaarts tussen het vaste land en Pitt eiland. Even later trok de wind aan tot ca twintig knopen en zetten we twee reven in het grootzeil. Rond twaalf uur nam de wind af en draaide naar het westen zodat we de reven eruit haalden. Nu zeilden we ruime wind met het voorzeil uitgeboomd aan de ene kant en het grootzeil aan de andere kant lekker door.

De wind nam toe tot ca twintig knopen en er kwamen witte kopjes op het water. Net toen we het voorzeil wilden indraaien om twee reven te zetten kregen we een windvlaag en liep de boot uit het roer waardoor het voorzeil bak kwam te staan en op drie plaatsen scheurde. De neerhouderlijn brak waardoor de spinakerboom brak en in het water kwam te hangen aan de schoten. Snel rolden we het voorzeil verder in en haalden de spinakerboom binnen. Gelukkig was het de achterkant van de spinakerboom (deel bij de mast) en lag het deel wat afgebroken was nog op het dek zodat we het zelf konden repareren. We zetten twee reven in het grootzeil en alleen met grootzeil zeilden we verder door Grenville channel.

één van de scheuren in het zeil...
Na een tijdje nam de wind af en moesten we op het laatst motoren tegen de stroom in. We besloten in Nabanna bay voor anker te gaan en het tij af te wachten. Inmiddels was het opgehouden met hard regenen en kwam de zon soms tevoorschijn. Eenmaal voor anker plakten we eerst met duck tape twee van de drie grote gaten in het voorzeil. Het is een twintig jaar oud laminaat voorzeil dat eigenlijk al is afgeschreven maar we wilden het deze zomer tot het uiterste gebruiken. Dat is nu dus bijna gebeurd (hihi). Daarna haalde Paul de epoxy en glasmatten tevoorschijn en repareerden we de kop van de spinakerboom. Rond zes uur waren we klaar en aten we ons eten in de kuip.

de kapotte en gerepareerde kopstuk spinakerboom...


Het was bewolkt toen we rond zeven uur ons anker ophaalden en verder met de stroom mee zuid oostwaarts door Grenville channel motorden. Het was bladstil waardoor we de beboste berghellingen en de soms kale rotspunten in het water zagen spiegelen. We zagen springende zalmen en moesten boomstammen en kelpvelden omzeilen. Rond half tien kwamen we aan het begin van Lowe inlet en begon het langzaam donker te worden. We hebben hier al meerdere malen geankerd om een depressie over ons heen te laten komen en ook op deze reis zullen we deze gewoonte voortzetten. Om tien uur en na tien mijl ging ons anker erin en gingen we naar bed.

20 augustus 2019
KUMEALON INLET, VASTE LAND, CANADESE INSIDE PASSAGE, CANADA (53 51.799 n 129 58 875 w)
Vannacht en de hele dag heeft het hard geregend. Twee emmers van ieder veertig liter waren in de nacht geheel gevuld. In de ochtend nam de wind toe maar hier in de baai viel het nog wel mee. Om de hoek in de Grenville channel stonden de witte koppen op het water en over de marifoon hoorden we dat er op open zee vijftig knopen wind stond. Na eerst te hebben uitgeslapen en lang naar de radio te hebben geluisterd was het tijd voor koffie/chocomel daarna was het tijd voor huishoudelijke klusjes. Na de lunch keken we een film en daarna gingen we onderuit met een boek.

19 augustus 2019
KUMEALON INLET, VASTE LAND, CANADESE INSIDE PASSAGE, CANADA (53 51.799 n 129 58 875 w)
Vanochtend was het nog droog en zonnig zodat we buiten wat klusjes deden. Paul was met het navigatielicht op de preekstoel en het heklicht (achterlicht) bezig. Beide deden het niet meer. Het heklicht is echt stuk en bij de navigatielamp was het de bedrading die gecorrodeerd was. Ondertussen zat ik in de kuip wat naaiwerkzaamheden te verrichten.

Vorige keer dat we hier waren heb ik mooie foto's gemaakt van figuren op de rotsen die in het water weerspiegelden. Die zagen we nu niet terug. Waarschijnlijk overgroeid door kelp. Na de lunch betrok het en zijn we naar binnen gegaan, onderuit met een boek. Aan het eind van de middag begon het te regenen. Langzaam komt de depressie dichterbij.

18 augustus 2019
KUMEALON INLET, VASTE LAND, CANADESE INSIDE PASSAGE, CANADA ()
Het was bewolkt en het regende toen we rond half tien ons anker ophaalden en Prince Rupert harbor met de stroom mee uitkruisten. Eenmaal meer op open water nam de wind toe tot ca vijftien a twintig knopen en zetten we twee reven in het grootzeil. Met een aandewindse koers zeilden we met ca acht knopen zuidwaarts langs de kust naar Arthur passage tussen Kennedy en Pocher eiland. Hier aangekomen zeilden we in meer beschut water en nam de wind af zodat we de reven eruit haalden.

De wind draaide naar het noorden en de zon kwam tevoorschijn zodat we dan weer halve wind, dan weer ruime wind met het voorzeil uitgeboomd door zeilden verder door Grenville eiland tussen het vaste land en Pitt eiland. Nu de zon weer scheen en de bewolking verdwenen was zagen we de bergen met de groene bebossing en de soms kale ronde toppen om ons heen. Wat is het hier toch mooi! We zagen zelf nog een walvis zwemmen. Rond kwart over zes kwamen we aan bij de ingang van Kumealon inlet en even later ging ons anker er na 34 mijl in.

Het was maar goed dat we vertrokken zijn uit Alaska en de Dixon strait zijn overgestoken. Zoals het er nu naar uitziet komen er deze week drie depressies over. De eerste is gisteren overgekomen en morgen/overmorgen komt er weer één met ca. dertig a veertig knopen wind en donderdag nog één. Eigenlijk hadden we buiten langs willen zeilen maar dat zit er gezien de weersomstandigheden even niet in.

17 augustus 2019
CASEY COVE, DIGBY EILAND, CANADESE INSIDE PASSAGE, CANADA (54 16.831 n 130 22 636 w)
Het was bewolkt met een enkele bui en geen wind zodat we besloten met de dinghy naar de vissershaven te varen en vandaar te liften naar Prince Rupert. In het centrum aangekomen gingen we bij de Safeway internetten en belden we mijn moeder. Daarna liepen we het centrum door en liften terug naar de vissershaven. Vandaar motorden we met de dingy terug naar Casey bay. We waren nog maar net aan boord terug toen het begon te waaien en hard te regenen. Binnen lazen een boek en de krant terwijl de regen op het dak tikte. Lekker knus!

16 augustus 2019
CASEY COVE, DIGBY EILAND, CANADESE INSIDE PASSAGE, CANADA (54 16.831 n 130 22 636 w)
Vanochtend rond vier uur werd het langzaam licht en kwam de zon tevoorschijn. We zeilden rustig door Chatham sound richting de Venn passage tussen het vasteland Digby eiland. Onderwijl zagen we verschillende sportvissers. We motorden met de stroom mee door Venn passage naar Prince Rupert harbor waar we het laatste stuk naar de custom dock zeilden. Rond half twaalf en na honderd negenentwintig mijl meerden we af aan de custom steiger waar we custom belden. Al snel kregen we ons visum nummer en mogen we tot half december blijven.

Om twaalf uur motorden we terug door Prince Rupert harbor naar Casey cove waar ons anker en na twee mijl inging. Er is een uur verschil dus i.p.v half één was het half twee. We aten een late lunch en daarna gingen we onderuit en keken televisie.