actuele positie Giebateau

Get the code

vrijdag 15 maart 2013

053 Terug in Australie...

Foto's en kaarten in de tekst zijn te vergroten door erop te klikken

Route Australie...
17 maart 2013
Op de weerkaarten zagen we dat het buiten op zee ca dertig a veertig knopen uit het zuid-westen waait. Hier in de baai merkten we er niets van en moesten we zelfs de generator draaien om de accu's op te laden. Wel regende het bijna de hele dag. Paul keek of hij erachter kon komen waarom de nieuwe stuurautomaat (uit Urugay) minder sterk is. We hadden gehoord dat er misschien te veel slijpsel van de koolborstels in de motor kon zitten. Hij maakte de stuurautomaat open maar kon niets bijzonders vinden. Ik was ondertussen bezig met koken en bakken. Deels voor vandaag en deels voor onderweg. We belden customs/immigratie om te vertellen dat we morgen ochtend komen om uit te klaren. Rond vier uur gingen we naar Linda en Bill waar ook Darryl aanwezig was. We dronken gezamenlijk een kop thee en rond zeven uur waren we weer terug aan boord.

16 maart 2013
Eigenlijk wilden we vandaag naar de kant om wat te wandelen. Maar door de noordelijke swell van ca anderhalve meter hoog die de baai in kwam zou het heel riskant zijn om droog aan land te komen. Dus bleven we aan boord. We dronken koffie/chocomel in de kuip en zagen nog meer zeilboten in de baai voor anker gaan. Paul ging de baai rond roeien om wat met andere zeilers te praten terwijl ik binnen bezig ging met opruimen. Ik vulde het "Advance notice off arrival" voor customs in Nieuw zeeland in. Het ziet er namelijk naar uit dat we maandag vertrekken naar Nieuw Zeeland.
Rond lunch tijd kwam Paul terug. We waren uitgenodigd om in de namiddag langs te komen bij Darryl en Jo.  We aten de lunch in de kuip en zagen dat de wolken veranderden: het slechte weer komt eraan! In de namiddag gingen we naar Jo en Darryl waar ook Linda en Bill (van een andere zeilboot in de baai) op bezoek kwamen. We hadden een gezellige tijd en rond acht uur waren we terug aan boord. Het begon net te regenen en in de verte zagen we onweer.

15 maart 2013
EAST BOYD BAY in de STAAT NEW SOUTH WALES  (37 06.578 s  149 55.484 e)
We gingen met de Ipad en de laptop naar de kant en wandelden naar de bibliotheek. Van daaruit konden we een uur gratis internetten. Het belangrijkste was het versturen van de foto's voor de blogspot. Op zich hebben we voor kleine berichten internet (op de Ipad) aan boord. Daarna haalden we brood en gingen we terug aan boord.

Het was een bewolkte dag zonder wind. Rond twee uur kwam er een beetje wind opzetten en zeilden we alleen op fok de Twofold bay over naar East Boyd bay. Hier lag aan de steiger een groot marine schip. Vanaf dat schip kwam een dinghy naar ons toe varen. De mariniers die aan boord waren vroegen wat we gingen doen en we vertelden dat we daar in de hoek wilden ankeren, geen probleem. Maar onze nieuwsgierigheid was wel gewekt! Toen we daar eenmaal lagen zagen we dat het marine schip ingeladen werd. Toch raar want hier in de buurt zijn geen winkels?! Toen we met de verrekijker keken zagen we dat er bommen en munitie op de steiger lagen en ingeladen werden. Oeps nu even geen bosbrand hier AUB (hihi)! De rest van de middag zaten we in de kuip en zagen we nog twee andere zeilboten de baai ik komen en ankeren.

14 maart 2013
Na ons ontbijt en de koffie/chocomel gingen we weer naar de kant. We liepen naar Customs/Immigratie op het plein om te vertellen dat, zodra het weer het toelaat, we willen vertrekken. Ze willen dit graag van te voren weten. Daarna liepen we de heuvel op naar het centrum. Op de heuvel spraken we een vrouw die in haar tuin bezig was. Ze hebben hier een zeilboot aan hun mooring liggen genaamd Dubbel Dutch. Het bleek dat ze allebei Nederlanders waren die hierheen zijn geëmigreerd (in de jaren 60). We spraken nog een poosje met haar en toen liepen we verder naar het centrum. Daar keken we weer wat winkeltjes. Op de terugweg tankten we diesel en aten fish and chips bij de visboer. Terug aan boord gingen we lekker onderuit met een boek!

13 maart 2013
Na ons ontbijt checkten we of ons Giebeltje nog ergens lekte! Hoera die is goed gemaakt! We lieten die te water en motorden naar de kant. Rustig liepen we het centrum door naar de supermarkt waar we boodschappen deden. Daarna gingen we terug naar de boot want de wind moest vandaag gaan draaien naar het zuidwesten, maar wanneer? Terug aan boord ruimde ik de boodschappen op en maakte ik een salade terwijl Paul met de barbecue begon. We hebben namelijk weer een lekker pakket kip voor op de barbecue gekocht. Van z'n pakket eten we wel drie dagen (één keer bbq de rest opwarmen)! We aten lekker in de kuip want het was nog steeds warm, zonnig en rustig weer. Na de barbecue heb ik nog even alle medicijnen nagekeken. Dit om te zien wat er weer wat aangevuld moet worden. Eigenlijk niets behalve zeeziek pillen voor mij. In de loop van de middag begon het weer te betrekken en draaide de wind naar het zuidwesten waardoor het gelijk een stukje frisser werd. De voorspelde harde wind bleef uit. Op zijn hoogst hadden we ca twintig knopen wind.

12 maart 2013
PORT EDEN in de STAAT NEW SOUTH WALES VASTE LAND AUSTRALIE (37 12.913 s  150 00.961 e)

route naar Port Eden...
Eigenlijk wilden we hier langer blijven om wat te wandelen. Maar helaas laat het weer dit niet toe. Voor de wind zouden we waarschijnlijk beschut genoeg liggen. Maar als de swell hier straks binnen komt liggen we niet zo goed, zeker niet omdat we op een diepte van ca tweeënhalf a drie meter liggen. Rond half zeven keken we naar ons gerepareerde Giebeltje en kwamen tot de conclusie dat de achterronding van de tube nog steeds een beetje lekt GRR! Desondanks pompten we die wel goed op zodat Paul naar de kant kon roeien om de lijn los te halen. Daarna ging ons anker op en kruisten we rustig naar Port Eden. Terwijl we zo rustig langs de kant voeren zagen we veel motorboten waarop mensen zaten te vissen. Rond half elf kwamen we in Port Eden aan en riepen we Maritiem Rescue op om te vragen waar we water konden halen. We werden verwezen naar de meest oostelijke pier waar een waterslang ligt. Daar tankten we water en gooide ik de vuilnis weg. Daarna zochten we een goede plek om te ankeren. Inmiddels was het lunchtijd geworden en aten we buiten in de kuip onze lunch. Na de lunch werd het weer werken geblazen. Ons Giebeltje werd weer op het voordek gehesen waardoor we de tube nog een keer konden repareren. Nu maakten we er een extra strook op in de hoop dat het lek morgen dicht is!? Ondertussen was het ook harder gaan waaien zoals verwacht, het koufront komt er aan!


11 maart 2013
Het toilet pompt al een tijdje wat zwaarder. Vanochtend gingen we kijken waar dat van kwam. Eerst maakten we de slang schoon met ontkalker. Maar dit hielp niet echt en dus maakten we de slangen los. Het bleek dat er echt een dikke kalklaag in de slang zat. Na veel slaan en kloppen kregen we alle kalk aanslag uit de slang en de afdichter. Nou ja, na twaalf jaar mag er ook wel eens iets schoon gemaakt worden (hihi). Al zal drie maanden niet gebruiken en dus niet spoelen met bovendien liggen in warm water er een aardige bijdrage aan hebben geleverd. Maar nu werkt de toilet weer als vanouds!

Inmiddels was het lunchtijd geworden. Na de lunch in de kuip gingen we naar de kant om een wandeling te maken over de camping die hier vlak achter ligt. Een mooie grote camping waar we een aantal leguanen zagen lopen of in een boom klimmen.


een leguaan...


We haalden wat water uit de regenopvang tonnen en daarna gingen we weer terug aan boord. Paul bracht een lijn naar de kant uit omdat afgelopen nacht de wind was gedraaid en we dwars op de well lagen te schommelen. Vannacht hopelijk niet weer!

ankerplek...
Eén van de tubes van ons Giebeltje begint snel leeg te lopen en dus zochten waar het probleem zat en plakten dat. Natuurlijk zit het euvel op een plek waar de zon bij kan komen en waar we geen cover over kunnen maken. Plakken dus maar! Tegen de tijd dat we klaar waren was het alweer tijd voor het avondeten, wat gaat een dag toch snel voorbij!

10 maart 2013
BITTANGABEE CREEK in de STAAT NEW SOUTH WALLES VASTE LAND AUSTRALIE (37 12.913 s  150 00.961 e
route naar BitangabeeCreek...
Nadat we de weerberichten hadden geraadpleegd ging ons anker weer op. We zeilden om het lage Gabo eiland heen. We zagen nu de vuurtoren met daarnaast verschillende huisjes. Deze appartementen zijn voor de verhuur net als de huizen die bij de vuurtoren van Point Hicks.
We kruisten weer met ca 15 knopen wind en stroom tegen net als gisteren. Nu ook was de koers niet zo scherp als verwacht maar dit wisten we nu! Vanaf Point Hicks hadden we een kust gezien van hoge zandduinen. Het eerste stuk vandaag toonde nog steeds hoge zandduinen met daarachter bos en natuurgebied. We zagen vandaag veel rook boven het bos en we vermoedden dat er bosbranden waren.

Eenmaal rond Kaap Green veranderde de kust. Nu werden het hoge rotskliffen afgewisseld door rotsplateaus. Omdat de wind het aan het eind van de dag voor gezien hield motorden we het laatste stukje de Bittangabee kriek in. Deze kriek ligt in het Ben Boyd nationaal park.  We liggen nu prachtig en rustig: aan beide zijden rotskusten en aan de achterkant een klein zand strandje.


Ben Loyds Nat. Park...

9 maart 2013
IN DE BUURT VAN GABO ISLAND STAAT VICTORIA VASTE LAND AUSTRALIE (37 32.698 s  149 53.009 e)

route naar Gabo eiland...
Vannacht was de wind op komen zetten en lagen we te zwaaien achter ons anker. Vanmorgen kwam de zon weer op en beloofde het weer een mooie zonnige dag te worden. Terwijl we koffie in de kuip zaten te drinken genoten we van de rust en het mooi uitzicht om ons heen. Na de koffie bekeken we de weervoorspellingen nog een keer en toen bleek de vele wind bij ons in de buurt voorbij te zijn. We haalden ons anker op en kruisten vol tuig verder langs de kust. Met ca 15 knopen wind en veel stroom tegen maakten we niet de scherpe koers die we verwacht hadden, maar we kwamen vooruit!

Toen we dertig mijl gezeild hadden waren we maar twintig mijl opgeschoten?! We zagen weer veel Portugese oorlogschepen (giftige kwallen) die je herkent doordat ze op een luchtbel op het water lijken. Als we goed keken zagen we de tentakels naar beneden hangen. Verder zagen we weer veel vogels waaronder albatrossen en mottonbirds. Ook kregen we weer een groep dolfijnen bij de boot die nu om ons heen sprongen, YES!

Rond negen uur was het donker en zagen we de vuurtoren van Gabo eiland al flitsen. Toen we rond tien uur/half elf in de buurt van Gabo eiland de zeilen weg haalden begon het even daarna hard te waaien, ca dertig knopen. Hier kwam de noorden wind nog hard om de kaap denderen! De elektronische kaart gaf geen goed detail van de ankerplek bij Gabo eiland zodat we naast de elektronische kaart ook google earth op de ipad hadden meelopen. Nu zagen we ons op beide systemen varen! Maar toen we de cove in het pikke donker invoeren kwam de wind dwars door de cove denderen zodat we besloten hier niet te gaan liggen. We motorden naar het strand aan de overkant (vaste land) waar ons anker er in ging. Nu maar slapen met het ankeralarm aan!

8 maart 2013
POINT HICKS STAAT VICTORIA VASTE LAND AUSTRALIE (37 47.515 s 149 15.530e)

route naar point Hicks...
Weer hadden we een heldere nacht met veel sterren. Alleen vannacht was het druk met boten aangezien we een shipping lane overstaken. Met de AIS radar aan was het makkelijk om te zien of alles goed ging. We hadden nog steeds een lichte bries van  ca 10 knopen en we zeilden rustig aan de wind verder richting de kust van Victoria. Rond zes uur kwam de zon weer op en hield de wind het tijdelijk weer voor gezien. We motorden twee uur en ondertussen zaten we het nieuws op de televisie te kijken. Daarna kwam de wind weer terug uit het noord-oosten en konden we aan de wind naar Point Hicks zeilen.

Ondertussen zagen we weer veel vogels en hadden we een tijdje dolfijnen om de boot heen. Rond twee uur ging ons anker er bij Point Hicks in. We liggen nu in Croaijngolong Nationaal Park. Op de rotsachtige punt van Point Hicks staat een vuurtoren. De kust in de baai waar we in liggen bestaat uit zand met daarachter hoge zandduinen die deels met een groene vegetatie begroeid zijn. Weer een mooie plek voor de nacht.

Croajingolong nat. park...
7 maart 2013
Het was een heldere nacht met veel sterren en later kwam er een kleine maan bij. Omdat er nog steeds een lichte bries (zeven a acht knopen) stond zeilden we rustig verder. Met haast geen swell of golven gingen we lekker voort! Helaas hield de wind het halverwege de nacht voor gezien en moesten we verder motoren.

Rond zes uur werd het weer licht en kwam de zon weer tevoorschijn. We zitten midden in een hoge luchtdrukgebied. Gelukkig kwam in er in de ochtend weer een lichte bries (zeven a acht knopen) uit het noordwesten zodat we weer konden zeilen. We zagen Petrols, Mutton birds en Albatrossen op het water zitten en in het water zagen we veel Portugese oorlogsschepen (giftige kwallen) drijven. We lazen, sliepen en hielden de wacht al waren er weinig schepen te zien.

6 maart 2013
Vanochtend was Paul (met gebruik van de compressor)een uur in het water om het onderwaterschip goed schoon te maken en om de anodes te vervangen want die waren bijna helemaal weggesleten. Ik hielp Paul en was verder binnen bezig de boot vaarklaar te maken en met een salade voor de lunch. Rond één uur gingen we naar de kant. Op dat moment kwam er net een busje vol toeristen aan die daar gingen lunchen GRR. Na een uur gingen de toeristen weg en hadden Bill, Terry, John, Paul en ik de plek voor ons zelf. Toen ging de barbecue aan en zaten we gezellig te praten en te eten. Met een prachtig uitzicht over Killiecrankie Bay en daarachter de heuvel van granietrotsen.

killiecrankie bay
BBQ met Terry, Bill en John
Rond vier uur namen we afscheid van Bill, Terry en John. We hadden een leuke tijd met hun gehad en afscheid nemen is dan altijd lastig! Rond zes uur ging ons anker op en zeilden we rustig de baai uit rond de noord punt richting Port Eden in New South Wales (vasteland Australie)

5 maart 2013 
KILLIECRANKIE BIJ FLINDERS ISLAND IN DE FURNEAUX GROEP (39 50.042 s  147 50.216 e) 

route naar Killiecrankie...
Om negen uur hoorden we Bill roepen vanaf de kant. Paul ging hem ophalen en daarna dronken we koffie in de kuip. Langzaam maakten we ons klaar om het anker op te halen en de zeilen te hijsen. Het was weer een mooie zonnige dag met een lichte bries. Vol tuig zeilden we rustig tussen de eilanden door en langs de rotsachtige granieten kust. Bill stuurde en genoot van het zeilen, al gingen we niet echt hard. Voor de lunch maakte ik een soep die we nuttigden tijdens het zeilen. Rond drie uur zeilden we de baai bij Killiecrankie in en daar pakten we een mooring op. Bill had al contact gehad met de eigenaar en we konden de mooring gebruiken. Na een drankje in de kuip brachten we Bill naar de kant.  Daar bleek een barbecue plek te zijn en omdat we morgen toch nog niet doorvaren spraken we af morgen daar te gaan lunchen.


4 maart 2013 
LEEKA BAY BIJ FLINDERS ISLAND IN DE FURNEAUX GROEP (39 54.496 s  147 47.842 e)

route naar Leeka...
 Met helemaal geen wind en wel tij door de Murray Pass lagen we deze nacht vaak dwars op de swell zodat we behoorlijk schommelden. Andere nachten schommelden we ook wel iets maar afgelopen nacht was het bar, PFF! Om vijf uur waren we wakker en besloten te vertrekken. In het donker ging ons anker op en zeilden we met stroom mee de Murray Pass uit, terug naar Flinders eiland. Rond zes uur werd het weer licht en kwam de zon op zodat we nu de steile kliffen van Deal eiland vanaf het water zagen. Met ca twintig knopen wind uit het noordoosten zeilden we halve wind terug naar Leeka Bay. Het werd een mooie snelle tocht.

Rond twaalf uur ging ons anker erin. Bill had ons al zien aankomen. We hadden contact met Bill en Terry gehad dus ze wisten dat we vandaag terug kwamen. Bill kwam gelijk aanrijden met zijn auto en zo zaten we even later bij hem koffie/thee te drinken. Het was een gezellig weerzien. Aan het eind van de middag kwam ook Terry van haar werk thuis. Omdat Bill morgen een stukje met ons gaat zeilen brachten we de auto van een vriend alvast naar Killiecrankie. Paul reed achter Bill aan over een droge onverharde weg. Eigenlijk is de hele vegetatie hier nu erg droog en de bewoners (ca 800 mensen op heel Flinders eiland) hopen dan ook dat er gauw een beetje regen komt.

Terug bij Bill en Terry ging de barbecue aan en we hadden een zeer gezellige avond. Helaas moesten we afscheid nemen van Terry want zij moet morgen werken. Bill bracht ons  naar het strand en we roeiden met ons Giebeltje terug naar de boot. De reden dat Bill ons naar het strand bracht is dat er zeer giftige slangen (tijgerslangen en copperhead slangen) zijn. Omdat het nu totaal donker was en het paartijd is kunnen die agressief zijn. Dus wilde ik liever niet wandelen.  

3 maart 2013 
Al vroeg was Paul vanuit ons Giebeltje met een schraper aan een stok bezig het onderwaterschip schoon te maken. Toen we koffie in de kuip zaten te drinken kwam de motorboot van gisteren weer langs. Nu met de hoofd Ranger en twee nieuwe parkwachters want het is tijd voor de wissel van de wacht! Ook was er een mechanicus mee om wat spullen op het eiland te repareren. De twee onderzoekers van gisteren zijn ook nog op het eiland. De nieuwe beheerders (voor drie maanden) hadden dozen met eten mee gebracht. Tom en Malee waren gisteren al over gegaan naar het andere huisje waar ook de onderzoekers verblijven en vanavond dus ook de Park Ranger en de mechanicus. De nieuwe parkbeheerders konden hun spullen meteen uitladen in het huis waar ze de komende tijd gaan verblijven.

We maakten een korte wandeling naar Barn Hill waar we een prachtig uitzicht hadden over Deal eiland met de settlement maar ook over Dover eiland en Erith eiland. De eilanden zijn bij laag water met elkaar verbonden (soort zandbank) maar met hoogwater loopt dit lage gedeelte onder water. Nu zagen we tussen de nabije eilanden door de ruige kliffen van Erith eiland. We zaten lange tijd op de heuvel te genieten van het uitzicht en waren het over eens dat Deal eiland echt een zeer mooi eiland is!

zoek de settlement...
Op de terugweg ging Paul in het museum wat lezen over de geschiedenis terwijl ik buiten nog wat vogeltjes spotte en een hol zag waar twee jonge little (ook wel Fairy) pinguïns in zaten.

jonge Little pinguins...
We werden uitgenodigd voor de barbecue rond zes uur. Terug aan boord maakte ik een salade. Rond zes uur gingen we naar de kant waar de barbecue net werd aangemaakt. Het werd een gezellige avond met als extra gast een wallaby die bijna tam is. Eigenlijk zijn alle wallabies die bij de settlement wonen gewend aan mensen. Terwijl we zo zaten te praten konden we vanaf de steiger een zwarte haai zien zwemmen vlakbij de steiger. Ook zagen we veel andere vissen zwemmen. Het water is hier heel helder! Rond negen uur zagen we de zon achter Erith eiland zakken en hoorden we plotseling veel kabaal. De little pinguins kwamen weer terug uit het water om hun jongen te voeden! We namen afscheid van iedereen maar vooral van Tom en Marlee. Morgen gaan we verder zeilen.

Erith eiland...
2 maart 2013 
Vanochtend zaten we in de kuip koffie te drinken toen er een motorboot de baai ik kwam. Hij zette twee onderzoekers op het eiland af. Die hadden hier meetapparatuur uitgezet om kleine aardbevingen te kunnen registreren. Ze hebben meerdere van deze onderzoekinstrumenten rond de Bass strait geplaatst. Nu worden die instrumenten opgehaald en kunnen ze de  bevindingen gaan uitwerken. Wat doet de aardplaat hier rondom de Bass strait? We liepen een mooie wandeling door een tea tree bos en door het tussac gras naar Wintercove aan de oostkant van Deal eiland. Het laatste stuk naar de baai was behoorlijk steil naar beneden. Aangekomen in de baai aten we onze late lunch en bekeken we hoe de golven in de baai op de kant sloegen. Terug bij de settlement hebben we het museum bezocht. Hier is veel te zien over de historie van de Kent groep. Er staan veel dingen die gevonden zijn uit de wrakken die hier rond de eilanden liggen. Maar ook gebruiksvoorwerpen die ze hier vroeger gebruikten; ook een Journaal van de vuurtorenwachters met foto's uit die tijd. Paul was nog aan het rondkijken in het museum terwijl ik buiten vogeltjes en salamanders zat te spotten. Het was inmiddels weer vier uur toen we terug aan boord waren. Tijd voor een glaasje wijn/cola in de kuip en te genieten van het uitzicht!

hagedis...
flame robin...
de Cape Barren gans...
1 maart 2013
Het was een stralende zonnige dag met een enkel wolkje aan de lucht. Hier hadden we op gewacht om de wandelingen over het eiland te maken. We liepen naar de parkbeheerders Tom en Marlee om de sleutel te vragen voor de vuurtoren en daarbij vertelden we wat we gingen doen. Dat willen ze graag weten voor het geval er iets met ons gebeurt. We wandelden over het grasveld waar we weer een aantal Cape Barren ganzen zagen tot we bij het hek kwamen. Omdat het nu zo helder was konden we voor het eerst de vuurtoren op de heuvel zien. Voorheen zat die altijd in de wolken. Door het hek begon de wandeling over een breed pad naar de vuurtoren. Over dit pad kunnen de beheerders ook met hun vierwiel drive auto naar de vuurtoren rijden. Al snel verlieten we het lage droge graslandschap en liepen we door een dennenbos verder. Het eerste stuk gingen we langzaam omhoog maar het laatste stuk was steiler.

de vuurtoren...

Bij de vuurtoren zagen we een graf van een baby. De vuurtorenwachter die hier in 1890 woonde begroef hier zijn dochter. De vuurtoren uit 1848 is de hoogste vuurtoren van Australie; 305 meter boven zeeniveau. We beklommen die en eenmaal bovenop hadden we een prachtig uitzicht over de Kent groep eilanden (o.a Deal en Erith).

Kent groep eilanden...

En doordat het zo helder was zagen we ook aan de ene kant Flinders eiland liggen en aan de andere kant Wilson Prominade (vasteland van Australie). Verder zagen we rondom nog veel rotsen en kleine eilanden liggen in de Bass Strait. Nu konden we ons wel indenken hoe hier eens een land brug geweest moet zijn geweest tussen Victoria (vaste land van Australie) en Tasmanie.

 We bleven twee uur genieten van het mooie uitzicht! Daarna werd het tijd om verder te wandelen. We liepen vanaf de vuurtoren over een klein wandelpad de heuvel af naar een plek waar in de tweede wereld oorlog (1946)een vliegtuig is verongelukt. De motor en stukken van de propeller liggen er nog.

wrakstukken...

wrakstukken...
Terug bij de vuurtoren liepen we een deel van de weg waarover we gekomen waren weer terug en sloegen vervolgens het wandelpad naar Squally Cove in. Dat ging weer over een smal wandelpad tussen eucalyptus bomen en tea bomen naar beneden. Onder het wandelen zagen we veel hagedissen over het pad weg schieten. Aangekomen bij de rotsblokken kust zagen we delen van het stoomschip Karitane uit 1921 liggen op de keien met daarachter de hoge granieten pieken van het einde van de baai. Hier aten we onze lunch en zagen we weer veel wallabies.

Rond half drie meldden we ons weer bij Tom en Marlee. We dronken gezellig een kop thee en omdat zij binnenkort weg gaan hadden ze etenswaren klaar gezet die ze niet mee terug kunnen/willen nemen. We mochten pakken wat we wilden anders gooiden ze het weg. De volgende park beheerders willen hun eten niet gebruiken. Dus namen we bijna alles mee wat ze over hadden want weggooien is Not Done bij ons! Rond vier uur waren we weer aan boord we konden terug zien op een prachtige wandeldag. lekker onderuit met een glas wijn een een cola want het is weer vrijdag, weekend!

28 februari 2013
Het was een bewolkte ochtend. Paul wilde de generator een uurtje laten draaien om de accu's wat op te laden. Maar die sloeg steeds af. Hij haalde de carburateur uit elkaar en nu bleek dat de benzine die hier in stond was gekristalliseerd. Dit kwam doordat hij vier a vijf maanden stil had gestaan in de hitte van Adelaide! Ik was ondertussen aan het naaien gegaan. Ik heb een T-shirt dat aan de onderrand niet schoon meer werd een stukje korter gemaakt. Daarna heb ik bij één van de fleece dekens op de bank een zoom met een elastiek erin gemaakt. Nu wordt de deken om de rugleuning gespannen zodat die beter op zijn plek blijft zitten.

Terwijl Paul buiten bezig was kreeg hij weer contact met Peter en David van de Sandpiper en we nodigden hen uit voor een kop koffie. En zo zaten we gezellig te praten. Peter en David verlieten rond drie uur de baai. Het was nog steeds een beetje bewolkt maar geen regen meer zodat we naar de kant zijn gegaan. Daar ontmoetten we de parkbeheerders weer. Er was inmiddels een andere zeilboot in de baai gekomen en zij hadden met de park beheerders afgesproken vanavond te gaan barbecueën, of we ook zin hadden om te komen. Dus gingen we om zes uur naar het strand waar we gezellig gezamenlijk aten. Dit met mooie zonsondergang.



27 februari 2013
Vanochtend gingen we naar de kant. Ik om de vuile was te wassen en Paul om op een bankje op de berg te internetten. Toen ik klaar was met de was zijn we teug naar de boot gegaan. De weersvoorspelling is dat we vandaag 20 a 30 knopen wind uit het westen en zuid-westen gaan krijgen. Terwijl we de hele dag wat aan boord rommelde bleef de wind rustig en scheen de zon. Maar rond zeven uur in de avond wakkerde de wind aan en lagen we goed achter een kleine land tong. Het zou echter wel een hobbelige nacht gaan worden.

26 februari 2013
De KENT eilanden groep is een nationaal park waar geen mensen wonen. Op Deal eiland (het grootste eiland van de groep) staan twee huizen, waarvan één bewoond wordt door de parkbeheerders, een museum en een vuurtoren. De park beheerders worden elke drie maanden afgelost door andere vrijwilligers, zomer en winter door. De eilanden bestaan voornamelijk uit granietrotsen met een al dan niet versteende zandbodem en duinen. Het hoogste punt bevind zich 305 meter boven zeeniveau.

Vanochtend was het nog steeds iets mistig zodat wij binnen bleven. Ik maakte van een lange broek (die bij de knieën geheel versleten is) een korte broek. Paul onderzocht eerst hoe ons anker er bij lag en daarna is hij gaan buurten bij de andere zeilboot in de baai. Eén boot is vanochtend weg gegaan.
Na de lunch zijn we naar de kant gegaan en hebben we een wandeling naar Garden Cove aan de noordkant van het eiland gemaakt. Een vrij vlakke wandeling over een pad dat door de lage naaldbomen en tussac gras liep. Onderweg zagen we veel verschillende vogeltjes, salamanders en wallabies. Garden Cove is een prachtige baai omringd door hoge rotswanden met in het midden een prachtig zandstrand waar ook een kleine zoetwaterbeek op uitkomt. Hier zagen we enkele wallabies drinken. We zaten een tijdje op het strand te genieten van het uitzicht want de mist was hier helemaal weggetrokken.

East cove...

Wallabie in de beek...
Rond 1800 maakten zeehondenjagers hier een semi-settlement. In 1831 werden hier een aantal Aboriginal vrouwen heen gebracht voor de zeehondenjagers. Dit was onderdeel van een missie om de Aboriginal's van Tasmanie af te krijgen en ze onder te brengen op één van de eilanden in de Bass strait. Van de settlement is nu niets meer over.

We liepen over hetzelfde pad terug en toen we rond drie uur bij het huis van de park beheerders aankwamen waren ze thuis. Het is een echtpaar met een jong jongetje. Ook de twee mannen van de andere boot kwamen net aanwandelen zodat we gezellig thee dronken met elkaar. De parkbeheerders die er nu zijn worden aankomende maandag afgelost.

25 februari 2013
EAST COVE BIJ DEAL ISLAND IN DE KENT GROEP (39 28.391; 147 18.642 e)

route naar Deal eiland...
Om zes uur ging ons anker op en zeilden we rustig tussen Roydon eiland en North Pasco eiland door om daarna koers te zetten naar de Kentgroep waar Deal eiland het hoofdeiland van is. Deze eilanden groep ligt tussen Flinders eiland en de staat Victoria op het vaste land.
Bij het verlaten van de baai hadden we nog aardig zicht maar eenmaal op open water in de Bass Strait bleek de mist steeds dichter te worden. We hoopten dat door de kleine hoeveelheid wind die we hadden (acht knopen) de mist zou opklaren maar helaas zakte de wind in tot twee knopen waardoor we moesten motoren. Een geluk bij een ongeluk was dat de Hollywood Awards werden uitgereikt en dat dit live op de televisie te volgen was.

We voeren verder noordwaarts de Bass Strait over met Radar en AIS radar aan. Onderwijl keken we ook nog televisie (hihi). De weersvoorspelling had aangegeven dat we ca tien knopen wind uit het zuidwesten zouden hebben en dat die in de middag zou aantrekken. Helaas ging dit niet op en hebben we alles moeten motoren in de mist. Zelfs toen we in de Murray Pass (doorgang tussen Deal eiland en Erith eiland) voeren zagen we noch Deal noch Erith. Pas toen we West Cove bij Deal eiland invoeren zagen we land en twee andere boten in de baai. Hier ging ons anker erin. Het was inmiddels zes uur en tijd om te eten. O ja, pas in de Murray Pass hield de televisie er mee op (hihi). Hier hebben we geen televisie of internet.

24 februari 2013
Gisteren avond kwamen er nog twee zeilboten in deze baai voor anker. Één van deze zeilboten was ook een First 40.7 met een klein anker. Na enkele malen hun anker er te hebben ingegooid (het krabde steeds)zei Paul dat ze meer naar voren moesten komen en meer bij het strand moesten ankeren. Daar hield het anker wel. Ook twee andere boten in de baai hadden last dat hun ankers krabde.  Het waaide nog steeds aardig hard uit het noordoosten en al hadden we geen golven de wind was er wel!

Vanochtend vroegen de zeilers van de andere boot of we zin hadden om bij hun een kop koffie te komen drinken. We gingen naar hun (Peter en Marry) toe en zagen dat Beneteau het binnen houtwerk van donkerder hout had gemaakt. Hun boot was van 2003. We zaten gezellig te praten maar rond half twaalf moesten we weg omdat we een afspraak hadden met Bill en Tery. Bij hen waren ook hun dochter en schoonzoon er. Zij wonen in Perth en zijn hier voor vakantie. Onder een heerlijke lunch zaten we gezellig te praten terwijl het buiten nog steeds aardig hard waaide! Aan het eind van de dag waren we terug aan boord. Het was een gezellige dag geweest!

23 februari 2013
LEEKA BAY BIJ FLINDERS ISLAND IN DE FURNEAUX GROEP (39 54.440 s  147 47.744 e)
De wind zou draaien naar het noord-oosten en het noorden en dan lagen we in Port Davies aan lager wal. Om zeven uur ging ons anker op en zeilden we naar de andere kant van de baai. We wilden gaan ankeren in Marshall Bay maar toen we daar aankwamen bleek het nu al een winderige plek te zijn; terwijl het nog hard moest gaan waaien! We besloten langs de kust verder te zeilen naar Bun Beetons Point aan de buitenkant van de baai. Net om de hoek ligt een kleine baai Leeka. Dit wordt niet als anker plek aangegeven maar toen we daar aankwamen leek het ons een mooie baai met een mooi lang zandstrand. Wel met wind maar geen golven en dus ging ons anker er hier in.

We gingen naar de kant voor een wandeling over het strand en de granietstenen en liepen naar het huis waar we langs waren gezeild. De bewoners (Bill en Terry) bleken thuis te zijn. We kwamen in gesprek en al gauw werden we uitgenodigd voor een kop koffie. Ze hebben een mooi huis met prachtig uitzicht over de baai en de verderop gelegen kleine eilandjes. Terwijl we buiten koffie zaten te drinken zagen we nog drie andere boten bij ons in de baai voor anker gaan. We nodigden Bill en Terry uit om bij ons aan boord te komen kijken en dat sloegen ze niet af zodat we even later met zijn vieren in ons Giebeltje naar de boot voeren. Helaas werd Terry zeeziek en gingen ze al snel weer van boord. Rond twee uur nuttigden we een late lunch en gingen onderuit met een boek.

22 februari 2013
Na ons ontbijt en met mijn ouders te hebben geskyped zijn we naar de kant gegaan voor een goede wandeling. We liepen de weg af naar  Settlement point of ook Wybalenna (Aboriginal's naam). Tussen 1833 en 1847 was Wybalenna een plaats waar Aboriginal's woonden. Nu staat er nog een nog een kapel en een begraafplaats met o.a oude graven van de Aboriginal's.

de kapel in Wybalenna...
Nadat we hier wat hadden rondgelopen liepen we verder over het pad door het bos naar de kust waar we weer over de graniet rotsen liepen. Zoals bekend is wil Paul niet graag het zelfde pad terug lopen en dus gingen we dwars door het bos heuvel opwaarts. Op de heuvelrug aangekomen bleek dat de andere kant uit droge weide bestond. Eenmaal terug bij de weg liepen we door tot het einde van de baai. Daar is een kolonie van Shearwaters, ook wel Mutton birds genoemd. De vogeltjes komen in de nacht terug om hun jongen die in de holen onder de grond zitten te voeden. We hebben deze vogeltjes bij nacht gezien in de Falkland eilanden. De bedoeling was om 's avonds terug te zeilen maar de wind was toegenomen en er stond nu een aardige swell op het strand en dus bleven we aan boord.

Net als op Steward eiland worden ook hier de Mutton birds gevangen om ze op te eten. Maar hier wordt er nog iets extra's mee gedaan. Hier wordt de olie (Muttonbird olie) uit de vogels gehaald. In die olie zitten veel omega 3 & 9, vitamine A,B,D,& K  en mineralen zoals Selenium, zink, calcium, iodine, magnesium en sodium. Van deze olie maken ze eetbare pillen maar ook wordt de olie naar Sydney verzonden waar ze er verschillende zalven van maken. Deze zalven zijn o.a voor pijn in de spieren, reuma, artritis, sport blessures maar ook voor acne, eczeem en droge huid, psoriasis.
21 februari 2013
Gisteravond hebben we contact gehad met Judie, een vriendin van Adrian. Adrian had contact met haar gehad en haar gevraagd of we haar auto konden lenen. Judie moest vanochtend hier in de buurt zijn en dus haalde ze ons rond half negen op. Daarna reden we met haar naar het Furneaux museum waar zij werkt. Het museum was nog dicht maar toch mochten we even rondkijken. Het gaat voornamelijk over de historie van Flinders eiland o.a hoe de blanke mensen zich hier settelden en hoe ze van de wildernis landbouwgrond maakten. Maar ook over de scheepswrakken en de vroegere zeehondenvangst en de Mutton bird vangst.
Daarna reden Paul en ik verder via Melrose road richting het oosten. We reden voornamelijk tussen weilanden met koeien en schapen. Vervolgens reden we via Memana road richting het zuiden naar Whitemark. We kwamen nog steeds door het vlakke landschap maar aan de oostzijde zagen we nu de graniet bergen ons oprijzen. We reden langs verschillende outlooks maar omdat het bewolkt was en het hier en daar regende wilden we dit later op de dag doen in de hoop dat het weer beter zou worden. Vanuit Whitemark reden we over de Lay Aronweg naar het Strzelecki National Park aan de zuidwest kant. We gingen het park in en zagen nog hogere en steilere bergwanden met bomen. We gingen tot Trousers point, een mooie baai met een kust van grote graniet rotsen waarover we een wandeling maakten. Gelukkig was de zon even doorgekomen! Hier is ook een picknick plek waar we wat aten en dronken.

Trousers point...
Vervolgens reden we het park weer uit en zuidwaarts via de Coastal road naar Lady Barron. Vanaf de zuidkust hadden we uitzicht over verschillende lage eilanden met daarachter het hoge Cape Barron eiland. We keken even bij de visserspier van Lady Barron. Als het hier uit het zuidoosten waait (zoals een paar dagen geleden) lig je hier niet goed! Het plaatsje Lady Barron stelt niet veel voor en al snel reden we verder noordwaarts. We kwamen weer door een laag droog landschap met nu aan de westzijde van ons de bergrug. We sloegen af naar Cameron Inlet aan de ooskust van Flinders eiland. Hier liggen verschillende kleine meren met brak water doordat er met hoogwater ook zeewater in stroomt. Hier zagen we verschillende vogels zoals de pelikanen, zwarte zwanen, ganzen en verschillende soorten eenden. We maakten een korte strandwandeling maar helaas begon het te regenen.


Cameron Inlet...
Terug in de auto reden we verder noordwaarts en sloegen nu af naar de oostkust naar Patriarch. We kwamen nu door een bos van o.a tee trees en eucalyptus bomen. Aan de kust is ook hier een gebied dat met laag water leeg loopt en waar weer veel verschillende vogels te zien zijn. We zagen Babel eiland voor de kust omhoog rijzen. Helaas regende het nog steeds. Ook hier is een mooie wandeling te maken, maar niet voor ons in de regen. We reden weer terug en kwamen op de weg uit die we vanochtend ook hadden gereden naar Whitemark. Omdat het nog steeds bewolkt was en regende besloten we alleen naar de Walkers outlook (413 meter hoog) te rijden. Door het bos en over een klein slinger weggetje gingen we omhoog naar de top. Hier waaide het behoorlijk en we zagen in eerste instantie weinig van de omgeving. Maar ons geduld werd beloond want naarmate de tijd voorbij ging kwam de zon een beetje door en stopte de regen even zodat we toch rondom het vergezicht van de Flinders eiland met de eilanden rondom konden zien! (helaas was het zicht voor de foto's niet echt goed).

ons uitzicht...

ons uitzicht...
We vervolgde onze weg naar Whitemark waar we de benzinetank weer vulden. We troffen Judie die toen vroeg of het goed was dat haar schoonzoon ons terug bracht aangezien hij bij ons in de buurt woont. Geen probleem en zo waren we rond zes uur weer terug aan boord. Het was een mooie dag behalve dan dat het weer niet echt mee zat, maar we kunnen niet alles hebben!

20 februari 2013
PORT DAVIES BIJ FLINDERS ISLAND IN DE FURNEAUX GROEP (40 00.566 s 147 52.662e)


route naar Port Davies


Port Davies...
Aan de ingang aan de oostkant van de Bass Strait liggen een aantal prachtige ruige eilanden die uit de zee oprijzen. Deze eilanden waren eens een deel van een landbrug tussen het vaste land van Australie en Tasmanie. Ook wel de Furneaux groep genoemd waar we gisteren in het donker aankwamen. Vanochtend toen we buiten keken zagen we hoe laag Badger eiland inderdaad is en met lage vegetatie. Achter Badger eiland zagen we de hoge bergen van Cape Barren eiland en aan de oostkant van ons torende de hoge bergen van Flinders eiland. Tussen deze twee eilanden ligt de Franklin Sound waar de zuidoosten wind nog steeds hard doorheen blies, recht op Badger eiland af! Al lagen we goed uit de golven de wind was nog steeds vijfentwintig knopen.

Na ons ontbijt in de kuip besloten we verder te zeilen naar Flinders eiland. Het hoofd eiland van deze groep. Alleen met de werkfok op zeilden we rustig langs Mt Chappel eiland en tussen verschillende andere eilanden met lage vegetatie en graniet rotsen door naar Parrys bay. Terwijl we zeilden hadden we een prachtig zicht op de hoge granieten bergen met groene vegetatie ook wel het Strzelecki Nationaal Park van Flinders eiland.


de granieten kust...
In de pilots wordt de Parrays baai niet als anker plek aangegeven maar we dachten dat het wel een mooie plek was. Maar helaas bleek de plek toch niet goed te zijn: te veel golven. We zeilden verder met ruime wind langs de kust om Long point en Settlement point heen. We ontweken weer veel rotsen in het water en zagen een mooie kust met vele verschillende vormen van de graniet rotsen. Rond vijf uur ankerden we in Port Davies. Morgen wandelen!

19 februari 2013
NORTH BAY BIJ BADGER ISLAND IN DE FURNEAUX GROEP (40 17.964 s 147 53.427 e)

route naar Badger Island...
Om acht uur gingen de trossen los en voeren we op de motor met de stroom mee de Tamar rivier af de Bass Strait in. We hadden gehoopt om op open water een klein briesje te krijgen maar helaas! Dus op motor verder langs de noordkust van Tamanie in oostelijke richting. De zon scheen op het heuvelachtige landschap en hier en daar zagen we wat vogels in het water.

Rond twee uur kregen we eindelijk de voorspelde wind uit het zuid-westen en zeilden we met ruime wind verder langs de kust. We keken nog een keer de weerverwachtingen na en zagen dat het was veranderd. We besloten meteen koers te verleggen naar de Furneaux groep. Een eilanden groep net iets ten noord-oosten van Tasmanie. Nu begonnen we aan de oversteek van de Banksstrait (water tussen Tasmanie en de Furneaux groep). In het begin was het nog rustig maar toen de wind naar het zuidoosten draaide kwam die gelijk met vijfentwintig a dertig knopen terug. Met twee reven en een werkfok zeilden we verder. Maar omdat de Bankstrait niet zo diep is (ca 25 meter) en er nog een swell vanuit het zuid-westen stond met daarbij de steeds hoger wordende golven uit het zuid-oosten, kregen we een zeer rommelige zee. Daarnaast staat er in de Strait ook nog eens een aardige stroming dwars op! Al met al werd het een ruig tochtje.

 Het was inmiddels donker geworden maar met een halve maan en sterren was de omgeving nog goed te zien. Rond twaalf uur kwamen we tussen Goose eiland en Badger eiland in en waren we de golven kwijt. Omdat Badger eiland zo laag is (zoals ons bleek) bleven we de vijfentwintig a dertig knopen wind wel voelen. Om één uur ging ons anker er aan de noordkant van Badger eiland in maar we konden de contouren van het eiland nog steeds nauwelijks zien. Morgen zullen we het eiland echt zien! Nu lekker slapen....

18 februari 2013
Toen we wakker werden bekeken we eerst het weer toen de emails en als laatste het nieuws op de televisie. Weer waren er verschillende bosbranden, één ten noorden van Hobart en één in de buurt van Melbourne. Niet bij ons in de buurt! We dronken koffie in de kuip en Paul raakte aan de praat met de visserman van de boot aan de andere kant van de steiger. Ik ging naar binnen om mijn gezicht weer eens goed te behandelen: scrubben  cleaneren en een masker. Daarna begon ik aan de lunch want nu we weer samen zijn eten we weer tussen de middag warm. Na de lunch gingen we even onderuit met een boek. Aan het eind van de middag toen het minder warm was maakten we weer een wandeling langs de waterkant, even de benen strekken!

17 februari 2013
Vandaag hebben we lang in bed televisie gekeken. Toen we eruit kwamen was het alweer warm en scheen de zon volop. Hans had gisteren drie eigen gemaakte ankerrollen voor ons meegebracht. Paul heeft nu de oude ankerrol vervangen voor een nieuwe terwijl ik bezig was de lunch klaar te maken. Na de lunch maakten we een wandeling langs de Tamar rivier. Daarna werd het tijd om onderuit te gaan met een boek.

16 februari 2013
Rond half elf kwamen Hans en Jackie aan boord. We hebben bij Hans en Jackie in Hobart onze buiskap gemaakt. Eerst dronken we een kop koffie en zaten we gezellig binnen te praten, buiten scheen de zon volop. Rond twaalf uur kwam er een bries op zetten en gingen de trossen los. We kruisten richting de uitgang met stroom tegen en zeilden zelfs een stukje de Bass Strait op. Daarna gingen we met ruime wind en stroom mee terug naar Beauty Point. Sommige stukken gingen we nu ca tien knopen! Al die tijd stuurde Hans en genoot volop. Terug aan de steiger dronken we een wijntje met King Eiland kaas en daarna werd het tijd voor het avondeten. Het was gezellig weer bijgepraat te hebben maar aan het eind van de dag was het tijd om afscheid te nemen.

15 februari 2013
Vanochtend namen we afscheid van Adriaan. Linda moest vandaag naar Lauceston en dus kwam ze Adriaan ophalen om hem een lift te geven. Vanuit Lauceston vloog hij verder naar King Island. Ik maakte de boot schoon, ruimde op en deed de was. Paul was buiten bezig en keek naar de weerberichten. Rond half vijf werden we door Greg opgehaald. We reden naar zijn huis in Deviot waar we ook Betina en hun twee kinderen ontmoetten. Het was een gezellig weer zien en er was weer veel bij te praten. De tijd vloog voorbij en na een heerlijke lasagne van groente uit eigen tuin was het ook nu weer tijd om afscheid te nemen.

14 februari 2013
In de ochtend deden we rustig aan. Toen er eenmaal wat wind kwam opzetten gingen de trossen los om een stukje te zeilen. We kruisten naar George Town waar we wat boodschappen deden en daarna zeilden we met ruime wind weer terug naar Beauty point. We lagen nog maar net afgemeerd aan de steiger toen Greg kwam aanlopen. Greg en Betina hebben we een jaar geleden hier ontmoet. Ze wonen even iets verderop aan de Tamar rivier in Deviot. Van hun hadden we de auto geleend zodat we naar Craddle Mountains (natuurpark) konden. We nodigden hem uit om een milkshake aan boord te komen drinken. Adriaan en ik hadden gisteren bramen geplukt en vandaag had ik een grote bak ijs gekocht zodat ik daar een lekkere bramen milkshake van kon maken.
We zaten lekker in de kuip te drinken en te praten. Het bleek dat Greg de schoonzoon van Adriaan kent, wat een kleine wereld! Greg moest vrij snel weg maar belde even later op of we zin hadden om morgen avond te komen eten. Gezellig! Paul maakte de barbecue aan en even later zaten we lekker te eten. Na lange tijd hadden we ook weer contact over de SSB met Richard uit Nieuw Zeeland.

13 februari 2013
BEAUTY POINT OP DE TAMAR RIVIER IN TASMANIE (41 09.493 s  146 49.436 e)
Om zeven uur ging ons anker op en motorden we met de stroom mee de Tamar rivier af naar Beauty point. Hier kwamen we rond negen uur aan. We dronken een kop koffie in de kuip en daarna gingen Adriaan en ik bramen plukken. Ik wist nog dat ik hier een jaar geleden heerlijke bramen had geplukt. Ook nu hingen de struiken vol en die plukten we natuurlijk. Terug aan boord kwam Linda (vriendin van Adriaan) en gingen we met zijn vieren ergens een kop koffie drinken met wat lekkers erbij! We zaten bij Beauty point op een leuk terras met uitzicht over de Tamar rivier. In de middag waren we terug en gingen de mannen een stukje wandelen terwijl ik het avondeten maakten. Toen de mannen terug kwamen begon er een plaatselijke zeilwedstrijd. Altijd leuk om te zien!

12 februari 2013
SMIDMOUTH OP DE TAMAR RIVIER IN TASMANIE (41 12.479 s  146 54.097 e)

route naar Smidmouth...
Na ons ontbijt gingen de mannen wandelen en ging ik naar de supermarkt om te zien of er al wat afgeprijste groentes waren. Daarna deed ik een kleine was. Toen de mannen terug waren gingen de trossen los en zeilden we alleen op fok verder de Tamar rivier op. We kwamen door een mooi glooiend landschap met druiven- en lavendelvelden.
Rond twee uur kwamen we aan bij Sidmouth waar ons anker er in ging. Adriaan heeft een vriendin aan de Tamar rivier wonen. Hij had haar al een tijd niet gezien en dus belde hij Linda op. Ze was thuis en had tijd zodat ze ons even later kwam ophalen. We reden naar het plaatsje Rosevealt waar ze woont. Hier heeft ze een prachtig huis op de heuvel met uitzicht over de Tamar rivier en het glooiende landschap. We liepen rond in haar groente/fruit tuin en dronken een kop van haar eigen gemaakte limonade.
Rond vijf uur reden we met haar terug naar onze boot. Met zijn vieren aten we eerst toast met Kingeilandse kaas in de kuip want het was weer een prachtige dag geworden. Het avondeten nuttigden we binnen aangezien de zon langzaam weg zakte en het toen frisser werd. Na het avondeten namen we afscheid van Linda. Misschien komt ze morgen nog even langs.

11 februari 2013
GEORGE TOWN OP DE TAMAR RIVIER IN TASMANIE (41 06.591 s 146 49.325 e)

route naar George town
Rond vijf uur werd het weer licht en toen de zon doorkwam maakten we Adriaan wakker om te zien hoe hij zich voelde. We waren nu dichtbij de Tamar rivier en het was nog ca zeventig mijl naar Flinders eiland. Toen bleek dat Adriaan nog steeds niets binnen hield verlegden we onze koers naar de Tamar river. De wind nam af en we haalden de twee reven uit het zeil. Ook de golven werden minder en Adriaan kwam buiten zitten. Rond elf uur begonnen we aan de aanloop naar de Tamar rivier en rond twaalf uur lagen we aan de steiger van George Town.  Hier zijn we een jaar geleden ook geweest.
Na de lunch liepen we het plaatsje door en deed ik wat boodschappen in de supermarkt. Rond drie uur waren we terug aan boord en aten we een toastje met King eiland kaas die Adriaan had meegenomen. Daarna begon ik aan het avond eten. Adriaan had en groot stuk kangaroo vlees meegenomen wat ik klaar maakte in de pan. Uiteindelijk gingen we vroeg naar bed want we waren allemaal best moe.

10 februari 2013
Om acht uur gingen we naar de kant om Adriaan op te halen en afscheid te nemen van Anna. Adriaan gaat een paar dagen met ons mee zeilen. Anna kan helaas niet mee vanwege haar werk. Het anker ging op en het grootzeil werd gehesen met twee reven erin. Eenmaal buiten rolde we de rolfok uit en zeilden we met ca 17 a 20 knopen aan de wind richting Tasmanie. Er stond nog een aardige sell van de dag ervoor dus kregen we weer mooie golven over ons dek. Ons doel was Deal eiland of Flinders eiland aan de noordzijde van Tasmanie.
Al snel werd Adriaan zeeziek en ging achter in de hut liggen. Wat hij ook at, alles kwam er weer uit ondanks de zeeziekpleister achter zijn oor. Paul en ik zeilden lekker verder. De zon kwam door en om ons heen zagen we Petrels, Albatrosen en Stormvogels vliegen In de avond nam de wind af en draaide ook zodat we een tijd ruime wind konden zeilen. We kwamen langs de kant van Tasmanie waardoor we minder last hadden van de swell. Rond negen uur werd het donker en kregen we een mooie sterrenhemel zonder maan. We zagen enkele grote boten maar niet op ramkoers.

9 februari 2013
Een dag aan boord omdat er een front over kwam met behoorlijk wat wind. Even rustig aan. Boekje lezen en alles klaar gemaakt  voor het vertrek voor morgen.

8 februari 2013
Toen we vanochtend weer aankwamen op de boerderij ging Paul de varens weer besproeien met gif. Adriaan en ik zouden één van de groepen koeien die hij heeft verplaatsen naar een andere weide. De hond (Willem) die helpt bij het verplaatsen van de koeien werd uit zijn hok gelaten en Adriaan leerde mij hoe de quad (kleine tractor) werkte. Daarna wilde hij op zijn motor stappen maar die bleek een lege achterband te hebben. Na die te hebben opgepompt bleek hij net zo hard weer leeg te lopen. Toen we bedachten dan maar samen op de quad te gaan rijden bleek Willem zoek te zijn. Dus stapten we in de auto en gingen op zoek. Adriaan had een vermoeden waar hij kon zijn en daar vonden we Willem ook.
Terug op het erf bleek Arnold (zijn hulp) al aan zijn lunchpauze te zijn begonnen en dus namen wij die ook gelijk maar. Even later kwam Paul ook. Hij vertelde dat het schuim dat op de grond valt(zodat hij kan zien waar hij geweest is) niet werkt. Na de lunch ging Paul weer het land op en zijn Adriaan en ik naar Currie gereden om een nieuwe band voor de motor te kopen en een bus schuim voor Paul. Op de terugweg reden we langs Paul om wat van het nieuwe schuim in zijn tank te doen. Daarna begonnen we aan de achterband van de motor. Toen we bezig waren kwam Arnold terug met een bout die gebroken was. Dus stopten we met de motor en hielpen we hem met het vervangen van de bout. Hier komt kennelijk heel veel kracht op. Net toen we klaar waren kwam Paul terug met een lege giftank. Nu konden we met zijn drieen de band verwisselen.
Halverwege deze klus kwam Anna thuis en ben ik haar gaan helpen met het bereiden van het avondeten. Ze zouden nog een extra gast te eten krijgen. Vlak voor het eten reden Paul en ik even langs het huis van Arnold. Zijn vrouw Vani komt uit Rotuma (Fiji) en hij vond het leuk als we kennis met haar maakte. Haar familie woont nog ik Rotuma en wie weet stoppen we daar wel onderweg naar Japan. Het werd een korte kennismaking omdat we snel weer terug moesten voor het avondeten. Na het eten hebben Adriaan, Paul, Willem en ik toch nog de koeien naar een andere weide weten te krijgen. Het was inmiddels al donker toen Anna ons terug bracht naar de boot. Bij het Giebeltje aangekomen zagen we veel little pinguins zwemmen en aan land komen. Ook dit zijn koddige beesten.

de little pinguins...
7 februari 2013
Ik bracht Paul naar de kant zodat hij weer kon helpen op de boerderij. Ik bleef aan boord om op te ruimen, schoon te maken en kleren te wassen. Rond half zes kwam Paul weer terug en hebben we samen gegeten.

6 februari 2013
Ook vanochtend reden we weer naar Adriaan maar dit keer niet om te werken. We reden verder naar Naracoopa om de zeilboot (145) op te halen. Na een snelle lunch in Naracoopa reden we terug naar Grassy Harbour waar de 145 te water ging. Adriaan en Paul zeilden heerlijk terwijl ik foto's maakte en filmde. Het is een leuke snelle boot maar enige zeil ervaring met kleine boten is wel nodig anders lig je zo om. Enkele malen dacht ik dat ze om zouden gaan maar dan ging het allemaal toch weer goed! De maximale snelheid die ze vandaag op de GPS gevaren hebben was 9,3 knopen!

zeilen met een 145!
Na het zeilen reden we naar de boerderij waar Anna al bezig was met koken. We spoelden de boot af, namen een douche en daarna aten we een heerlijke currie met rijst. Na het eten gingen we weer terug naar de Giebateau.

5 februari 2013
We reden met zes extra mensen naar Currie waar Adriaan de groep overnam. Hij tourde de rest van de dag met deze mensen over King eiland. Wij namen de auto van Adriaan mee en reden naar zijn boerderij. Daar ging Paul weer verder met zijn werkzaamheden; namelijk nog meer varens besproeien met gif. Alleen nu drie andere stukken weiland van Adriaan. Anna moest ook de hele dag werken en ik had aangeboden om het avondeten te bereiden. Ik maakte alvast een pompoensoep want die is lekker als die enige tijd staat.
Daarna maakte ik een wandeling met de hond. Tijdens die wandeling naar Paul zag ik veel mooie vogeltjes zoals de New Holland Honeyeater en de Tasmanian Fairy-Wern. Opeens hoorde ik een tak naast me breken en toen ik goed keek zag ik een Possum in die boom!

de New Holland honeyeater...

een Possum in boom...
Bij Paul aangekomen bleek zijn giftank leeg te zijn zodat we samen terug gingen voor de lunch. Daarna ging Paul weer verder aan het werk en ben ik wat administratieve werkzaamheden op onze computer gaan doen. Rond vijf uur kwamen Anna en Adriaan thuis en hebben we gezellig gezamenlijk gegeten.
Na het eten gingen Paul en ik weer terug naar de haven. In Grassy aangekomen zagen we een andere zeilboot in de haven liggen. Het bleek Nine off Cups (Amerikanen) te zijn. We hebben hen vorig jaar in Sydney en Port Eden zien liggen. Nu gingen we even langs om een praatje te maken en daarna gingen we aan boord.

04 februari 2013
OCHTEND 3: KING ISLAND DISCOVERY TOURS.
Ook nu haalden we de toeristen weer op van hun hotel alleen dit keer met hun bagage. Daarna reden we naar Currie waar we een stop maakten bij King Island Culture Center. Hier hangen en staan veel kunstwerken die door de bewoners van King eiland gemaakt worden en te koop zijn. We bewonderden de kunst en daarna reden we door naar het museum. Hier zagen we spullen waar Adriaan tijdens de tour over verteld had. Spullen uit de scheepwrakken maar ook spullen waar ze vroeger het land mee bewerkten en die ze in hun huizen hadden. Het mooiste was de oude lichtbron van de Wickham vuurtoren.

museum Currie...


oude lamp Wickham...

oudste brander Wickham...
 Daarna was het tijd om naar het vliegveld te rijden en de groep daar af te zetten. We hadden een mooie en gezellige tijd met hun. Terug bij de boerderij ging Paul met de tractor nog meer varens vergiftigen en had ik tijd om een aantal dagen van de weblog bij te werken met de bijbehorende foto's. Adriaan was druk met andere klussen en Anna had een vergadering waar ze naar toe moest.
Aan het eind van de middag maakte ik het avondeten klaar en hadden we weer een gezellig avondeten. Daarna maakten we de kleine bus schoon want Adriaan had die middag een telefoontje gekregen of hij morgen een groep van zes mensen een deel van het eiland kan laten zien. Op de terugweg hadden we weer vele Wallabies lang de kant van de weg. We moesten voortdurend toeteren om de beesten weg te jagen om ze niet aan te rijden.

3 februari 2013
DAG 2: KING ISLAND DISCOVERY TOURS (met als gids Adriaan!)
Ook vanochtend haalden we de toeristen weer bij hun hotel op. Het is een groep mensen waarvan de meesten vaker met "Lamble Tours" op vakantie gaan. Vicky en haar man Herbie hebben samen dit bedrijf en doen niet alleen vakanties in Australie maar ook daarbuiten zoals Nieuw Zeeland, Canada etc. Vandaag vervolgde we onze weg langs de oostkust noordwaarts. Een glooiende natuur met veel boerderijen met koeien voor de melk en vleesindustrie. Ook vandaag vertelde Adriaan weer volop over de geschiedenis, de natuur en de mensen van het eiland maar ook over de watervoorziening op het eiland. Er zijn heel wat plekken waar grote kuilen zijn gegraven om het regenwater in op te vangen en op andere plekken hebben ze waterbronnen.



glooiend landschap...
We dronken thee/koffie bij Yellow Rock Beach. Daar vandaan konden we de eilanden Christmas en New Year zien. Eens woonden er mensen op deze eilanden en stonden er grote tuinen voor groente op. Nu leven er veel Tijger- en Copperhead slangen. De enige personen die een reden hebben om naar de eilanden te gaan zijn de mensen die het gif van deze tijger- en copperheadslangen willen opvangen om er een anti serum van te maken voor als iemand door één van de slangen is gebeten. Gelukkig gebeurt dit sporadisch! Vervolgens staken we het eiland over naar de westkust om te lunchen bij Penny's Lagoon. Een “Suspended Lake”; waarvan het water wordt vastgehouden door een membraan van bladeren met daaronder een zandlaag. In heel de wereld zijn er drie van dit soort meren te vinden. Sommige van ons liepen na de lunch om het meer terwijl andere over het strand liepen.

Na de lunchpauze vervolgden we onze rit langs Lake Martha Lavinia en Lavinia Beach verder naar de noordpunt van het eiland "Cape Wickham" met zijn vuurtoren uit 1861. De hoogste vuurtoren van het zuidelijk halfrond met een hoogte van 52 meter. Hier zijn we een week geleden langs gezeild. Daarna reden we weer terug richting Currie en we nog een stop maakten bij de kaasfabriek. Hier zagen we eerst een film over hoe ze hier de verschillende kazen maken. Daarna mochten we de verschillende kazen ook proeven. Ze maken hier de Camembert, verschillende bries, verschillende blauwe kazen en verschillende cheddar kazen. De kazen van King eiland zijn heel populair in heel Australie maar ook buiten Australie.


Lavinia Beach...

Cape Wickham...
Als laatst stopten we bij het windmolenpark waar we de windmolens konden zien maar ook hoeveel ze kunnen produceren. Rond vijf uur zetten we de toeristen af bij hun hotel en gingen wij naar de boerderij. Met zijn vieren gingen we naar de kerk en daarna hadden we een maaltijd met alle mensen van de kerk. Toen we weer terug waren bij de boerderij was het inmiddels acht uur geworden en tijd om terug te gaan naar de boot voor het donker werd.
het windmolenpark...
2 februari 2013
DAG 1: KING ISLAND DISCOVERY TOURS (met als gids Adriaan!)
Als eerst reden we naar de boerderij van Adriaan waar hij zijn bus "King Island Discovery tours" heeft staan. Vandaar reden we met Adriaan mee naar het hotel waar de toeristen verbleven, om ze daar op te halen. We reden verder naar de kelp industrie (gestart in 1970) net buiten Currie. Hier vertelde Adriaan volop over de kelp industrie op King eiland. Op sommige plekken rond King eiland groeit dezelfde dikke kelp als we kennen van de Falkland eilanden. De kelp die losgeslagen wordt door de stormen en de stromingen komen op de kust van King eiland terecht. Hier worden ze door de lokale bevolking m.b.v een motor en een trekkoord op karren geladen. Daarna worden ze op hoge palen opgehangen om te drogen. Van zes ton natte kelp blijft ca één ton droge kelp over. Eén ton droge kelp is ca 550 dollar waard. De verpulverde kelp wordt naar Noorwegen   verscheept waar ze in veel verschillende soorten dingen wordt verwerkt. O.a in eten, medicijnen, lotions, creams, textiel en nog veel meer!

drogen van kelp...
Daarna reden we langs de kust waar de kelp terecht komt naar het Boathouse (restaurant zonder eten maar met een artgalerie) in Currie haven. Hier dronken we een kop thee/koffie die Adriaan bij zich had. In het Boathouse waren verschillende kunst voorwerpen te zien, van kelp gemaakt en te koop, waaronder mandjes, servet ringen etc.


Boathouse...
 Leuk idee om zelf te maken! Na de thee/koffie verlieten we Currie en reden we richting Naracoopa. Een weg die wij al meerdere keren hebben gereden door weilanden. Onderweg zagen we weer veel vogels en Bennets Wallabies. Adriaan vertelde volop over de geschiedenis van King eiland met zijn scheepswrakken, de natuur en de vele vogels (182 verschillende soorten), anekdotes, bijzondere verhalen over de mensen van het eiland, en moppen.
We hadden een heerlijke lunch bij Dieter met uitzicht over de kust en de oceaan. Een paar van ons maakten een korte wandeling over zijn land en daarna vervolgde we onze weg naar het zuiden. Het zuidelijke deel van het eiland is ruiger en heuvelachtiger met duinen. Na een mooie tour kwamen we bij de zuidwest kust van het eiland "Seal Rock". Een mooie ruige cliff waar we een kleine wandeling maakten over een board walk. Onder de planken zaten enkele jonge Little pinguins.


zuidelijk deel King eiland...

op Seal Rock...
Het werd tijd om terug te rijden naar Currie waar we de toeristen rond half zes weer afzetten bij hun hotel.
Wij reden weer met Adriaan terug naar de boerderij waar we de bus schoonmaakten voor de volgende dag. Anna was thuis en had al eten bereid zodat we weer gezellig gezamenlijk aten. Na het eten was het tijd om naar huis te gaan zodat we net voor het donker weer terug aan boord waren.

1 februari 2013
Om acht uur reden we weer naar de boerderij van Adriaan om te gaan helpen. Toen we aankwamen was Adriaan samen met Arnold (zijn hulp) al bezig met de tractor. Achter de tractor werd een sproeier geplaatst met daarboven een container waar het gif voor de varens inging. De varens moeten uit de weilanden worden verwijderd omdat die zeer slecht zijn voor de koeien. Als die er te veel van dit eten gaan ze dood.
Nadat alles klaar was reed Paul het weiland in om de varens te besproeien. Adriaan moest inmiddels met de bus naar het vliegveld om een groep toeristen op te halen. Hij heeft zijn bus aan "Lamble Tours" uitgeleend voor een vierdaagse tour over het eiland. Met als lokale gids en buschauffeur Adriaan! Ik ging met Anna naar Currie om boodschappen te doen en daarna hebben we thuis cake en koekjes gebakken voor zondag. Dan bestaat het ziekenhuis hier op King eiland namelijk 100 jaar.

Paul op de tractor...
Rond vijf uur was Paul klaar en hebben we samen met Anna gegeten alvorens terug naar de Giebateau te gaan. Terug bij de boot zagen we dat Nightfly met Warren en Maria aan boord in de haven lag. We hadden een gezellige avond met hun. Morgen gaan zij weer verder want ze hebben een goed window om verder te zeilen! Al met al een korte maar leuke ontmoeting!

31 januari 2013
Vannacht begon het te regenen en dat hield vandaag niet op. Op zich kon King eiland wel wat regen gebruiken want ook hier was alles zeer droog en weinig groen. Om acht uur reden we naar de boerderij van Adriaan. Onderweg zagen we weer vele mooie vogels waaronder wilde fazanten, pauwen en kalkoenen. Toen we bij Ariaan aankwamen ging Anna net naar haar werk.
Met Adriaan en zijn hulp gingen we de koeien en stieren uit één van zijn weilanden halen. Adriaan reed op de motor naar het betreffende weiland, de hulp op de quad en wij in een kleine pick up. Eerst wilde de koeien er niet uit maar toen Paul en ik wegreden volgden ze toch en konden Adriaan en de hulp de koeien van achteren opjagen. We jaagden ze eerst in een kleine weide om de drie stieren te kunnen scheiden van de koeien. Vervolgens konden de koeien naar een ander stuk weiland terug lopen en zette Adriaan de drie stieren in weer een andere weide.
Nu was het tijd voor koffie! Na de koffie hebben Paul en ik een kleine en een grote tourbus van Adriaan zijn bedrijf "KING ISLAND DISCOVERY TOURS" schoongemaakt. Daarna moest Adriaan met de kleine bus weg om een groep mensen rond te leiden. Omdat het nog steeds zo regende waren er geen andere klussen meer voor ons zodat we terug naar de boot zijn gegaan. Even lekker onderuit met een boek.

30 januari 2013
In de ochtend waren we aan boord bezig met wat kleine klusjes die waren blijven liggen. Rond drie uur kwam Adriaan ons ophalen en reden we naar Naracoopa waar zijn zeilboot in de schuur staat. Nu werd het tijd om de zeilboot (een 145) uit de schuur te halen en op te tuigen. We begonnen om de boot van de trailer te tillen en op de grond te zetten. Daarna werden  mast en verstaging aangebracht. Omdat Adriaan deze  boot nog niet zo lang heeft was het ook voor hem de eerste keer dat hij die optuigde. Vervolgens gingen de fok en het grootzeil erop. 


de opgetuigde 145...
Er waren nog een paar vraagtekens hoe de schoten en lijnen moesten lopen dus werd op internet gezocht hoe de andere race bootjes dit hebben. Al met al was het zeven uur voor de 145 weer afgetuigd de schuur in ging en waren Paul en ik rond acht uur weer terug aan boord.

29 januari 2013
Om half tien stonden we aan de kant van de weg en kwam Adriaan net aanrijden. Hij verontschuldigde zich dat hij te laat was omdat er wat dingen tegen zaten vanochtend. We keken verbaasd en zeiden dat hij op tijd was. Maar er is een half uur tijdverschil tussen zuid Australie en Tasmanie. Dus een geluk bij een ongeluk dat we beide tegelijker tijd aankwamen (hihi).
We reden via een andere weg naar Naracoopa zodat we een kennis van hem konden ontmoeten. Die woont op een mooie plek op het eiland met uitzicht over de oceaan. Nadat we hier hadden koffie gedronken reden we verder naar Adriaans huis waar we onze lunch nuttigden.
Daarna gingen we verder met het werken aan de boot. Op enkele delen van het roer moest nog een polyester mat aangebracht worden, niet veel werk maar wel noodzakelijk!


optuigen van de 145...
Toen alles klaar was reden we naar de boerderij van Adriaan waar we thee dronken en gezellig zaten te praten tot Anna van haar werk thuis kwam. Vervolgens reden we met twee auto's (Paul en ik  met een busje van Adriaan en Anna en Adriaan het hun auto) naar de haven om bij ons aan boord te dineren. Nu heeft ook Anna kennis gemaakt met de Giebateau. Het was een gezellige dag!

28 januari 2013
Onderweg naar King eiland hadden we via de email contact gehad met Adriaan en Anna. 's Ochtends waren we aan boord bezig en rond half twee kwam Adriaan ons ophalen. We reden naar Naracoopa waar we eerst zijn broer en schoonzus opzochten. Zij hadden ons gisteren langs zien zeilen. Daarna ging ik met Anna naar het huis in Naracoopa om haar daar wat te helpen terwijl de mannen naar de zeilboot van Adriaan gingen die daar in de schuur staat. Vervolgens reed ik met Anna terug naar hun boerderij waar we het avond eten bereidden (roast diner).
Even later kwamen de mannen ook en hebben we gezellig gezamenlijk gegeten. Er was veel te vertellen van beide kanten. Zo hoorden we dat het abattoir op King eiland gesloten is. Het rundvlees van King eiland stond juist bekend om het malse vlees omdat de dieren niet lang op transport hoefden naar deze slachterij. Nu moeten de koeien naar Tasmanie of Melbourne vervoerd worden om geslacht te worden. Dit gaat ten koste van het malse vlees. Adriaan is hier dus helemaal niet gelukkig mee!
Gisteren avond/nacht zijn er drie plaatselijke vissersboten los gegooid van de kade in Curry. Één van deze boten is op de rotsen gelopen en heeft behoorlijke schade. Op dit moment weet nog niemand wie dit gedaan heeft maar de plaatselijke bevolking is hier zeer van onder de indruk, zoiets is nog nooit eerder voorgekomen!

27 januari 2013
GRASS HARBOUR BIJ KING ISLAND (40 03.936 s  144 03.812 e) 

van Portland naar King eiland...
Het werd inderdaad een hobbelige frisse nacht met veel bewolking en zelfs een bui. Achter de wolken hadden we volle maan zodat het zicht wel goed was. Nu we bij de hoek van Zuid Australie zijn aangekomen en de Bass straat in zeilen is er voor ons doen veel verkeer (grote schepen). In onze wachten was het dus opletten, dit betekent kijken op de AIS radar en buiten. Paul had in zijn wacht een boorplatform dat aan lange kabels werd gesleept. Hier gingen we natuurlijk achter langs. In de ochtend nam de wind af met daarbij ook de golven. De zon kwam door en met een belopen koers zeilden we rustig vol tuig de Bass straat over naar King Island. Rond drie uur 's middags bereikten we de noordkaap van King Island en zeilden we langs de oostkust verder. Toen het donker begon te worden liet de wind het afweten en moesten we het laatste stuk naar Grassy Harbour motoren.

26 januari 2013 (Australian Day)
In de ochtend waren we bezig om te kijken waarom de stuurautomaat stuk was gegaan. Het bleek dat er een spie los gekomen was en het tandwiel had beschadigd. Gelukkig hadden we een reserve tandwiel bij ons. Nadat Paul alles had schoon gemaakt heeft hij de spie weer terug geslagen met een rubberen hamer en het vast gezet met locktide. Daarna heeft hij het nieuwe tandwiel erin geplaatst. Ondertussen hoorden we muziek vanaf de kant. Het is vandaag Australian Day en dat wordt hier 's ochtends gevierd met live muziek in het park aan de waterkant zodat we vanaf de boot konden genieten.

Na de koffie ben ik naar de Aldi (goedkope supermarkt)gelopen om nog boodschappen te doen. In het park voor de kerk was nog een kleine markt waar ik even ben gaan kijken en daarna ging ik weer terug aan boord om de boodschappen in te ruimen. Na de lunch verlieten we Portland want de klusjes (internet en stuurautomaat) zijn geklaard en we waren hier al geweest. Met 12 knopen aan de wind zeilden we vol tuig door Portland Bay. De golven waren klein en de zon scheen weer volop. Om ons heen zagen we  Jan van Gents, albatrossen en zelfs hadden we even dolfijnen bij de boeg. Aan het begin van de avond trok de wind aan en zetten we twee reven in het grootzeil. Ook de golven bouwden zich wat op, we gaan een hobbelige nacht in.

25 januari 2013
Nadat we wat hadden uitgeslapen ruimde we wat op. Het waaide nog steeds aardig hard maar al wel een stuk minder. Halverwege de ochtend gingen we naar de kant met de laptop en onze wifistick van Telstar. Bij de Telstar winkel aangekomen bleek dat de wifi antenne het wel deed maar niet op onze laptop?! Vorig jaar deed die het wel dus wat is het probleem, geen idee?! Voor twee dollar konden we een simkaart voor onze ipad kopen en daar onze internetverbinding op aansluiten. Maar voor het kopen van deze simkaart hadden we wel een legitimatie nodig en die hadden we niet bij ons. Paul ging terug aan boord om de paspoorten en de ipad te halen terwijl ik wat boodschappen ging doen.
Eenmaal terug in de Telstar winkel duurde het een tijdje maar uiteindelijk werkte alles naar behoren. We laadden ons internet account op met de recharge bon die we in Adelaide al hadden gekocht voor ons internet op de laptop en nu was alles gereed. Geen internet op de computer maar wel op de ipad!
We liepen nog even door de winkelstraat om vervolgens terug aan boord te gaan. Ik was aan het opruimen en schoonmaken toen ik Paul verontwaardigd hoorde zeggen dat het opwaarderen maar één maand geldig was i.p.v twee maanden. Dus gingen we weer terug naar de Telstar winkel om het probleem voor te leggen. De man die ons 's ochtends geholpen had kwam snel aan wandelen en hoorde ons aan. Oh, maar er gelden andere oplaadregels voor de computer dan voor de ipad. We hadden nu 9 GB voor één maand i.p.v 4 GB voor twee maanden op onze computer. We vroegen of hij dit toch wilde veranderen omdat we voor twee maanden internet nodig hadden. Hij belde met Telstra en al snel was het geregeld. Nu hebben we 6 GB voor twaalf maanden, Goede deal!
Terug aan boord was het alweer tijd voor het avondeten dat we nuttigden in de kuip. Het is hier al een stukje koeler dan in Adelaide en Kangaroo eiland.

24 januari 2013
PORTLAND IN SOUTH AUSTRALIE (28 20.882 s  141 36.630 e) 

route naar Portland...
In de nacht zeilden we nog steeds aan de wind (kruisen) met 30 knopen wind. We hadden maan en sterren zodat we goed zicht hadden. We zeilden nu in meer dan honderd meter diep water zodat we gelukkig geen last meer hadden van kreeftenpotten. Vroeg in de ochtend nam de wind af en draaide naar het oost-zuid-oost zodat we weer meer rechte koers konden zeilen. Rond zes uur hoorden we een raar geratel en daardoor wisten we dat de stuurautomaat het had begeven. Snel ruimden we een achter hut leeg zodat Paul de oude stuurautomaat voor de nieuwe (minder sterke) kon verwisselen terwijl ik stuurde. BALE: DE REPARATIE HEEFT HET NIET LANG UITGEHOUDEN!

Nadat dit gedaan was haalden we het rif uit het grootzeil en verwisselden we de werkfok voor de rolfok. De wind was inmiddels afgenomen tot tien a vijftien knopen en de golven werden ook snel minder hoog zodat we een relaxte zeildag hadden.
De weersvoorspelling had aangegeven dat de wind naar het noordoosten zou draaien. Helaas bleef deze wind bij ons uit zodat we toch de hele dag aan de wind moesten varen of zelfs moesten kruisen. We kwamen weer dichter bij land zodat we op moesten letten voor kreeftenpotten. In de nacht liet de wind het afweten en moesten we het laatste stuk motoren. Paul zag ondertussen dat de barometer snel daalde en dat de depressie eraan zat te komen. De aanloop was niet zo moeilijk met name omdat we het hier al kennen. Er was nog een mooring vrij zodat we deze oppikten een naar bed gingen. Nog geen twee uur later woei het behoorlijk hard, de depressie kwam over!

23 januari 2013
Het was een koele relaxte nacht met een mooie sterren hemel en een groot deel van de nacht stond er een bijna volle maan. De koers was niet meer zo belopen als overdag en rond drie uur gingen we overstag. Rond vijf uur werd het weer een beetje licht en zeilden we onze tweede dag in.
In de ochtend was het nog rustig al moest één van ons beiden wel buiten zijn om kreeftenpotten te ontwijken. Aan deze potten zit niet alleen één boei maar ook een lange lijn met daaraan wel vier of vijf kleine boeien. Opletten dus dat we hier niet overheen zeilden!
Halverwege de middag nam de wind toe tot ca 27 knopen en waaide meer tegen zodat we de fok verwisselden voor de werkfok. De golven bouwde zich snel op en er kwamen witte kopjes op. Nu was het heel wat moeilijker om de kreeften potten te zien maar gelukkig werden het er ook minder omdat we in dieper water zeilden. Zelfs op zestig meter diepte zagen we nog kreeftenpotten. We hoopten dat als de zon rond half negen onder ging de wind iets zou afnemen maar dit bleek niet zo te zijn. We gaan een hobbelige nacht tegemoet.

22 januari 2013
Gisteren zagen we al dat er een goed window was om verder te gaan zodat we alles klaar maakten voor vertrek. Kangaroo eiland (waar we nu zijn) is een zeer mooi eiland dat zeker de moeite waar is om langer te blijven. Het nadeel is alleen dat het zo groot is en dat we geen auto hebben en dat er ook geen goed openbaar vervoer is om naar deze mooie plekken toe te gaan. Om alles te wandelen is het eiland te groot!

  Om half zeven ging ons anker op in de hoop dat er snel een briesje kwam. Helaas bleef deze bries vandaag langer weg dan verwacht zodat we het eerste deel tot halverwege de Blackstair passage moesten motoren. We constateerden dat het voorgloeien van de motor weer lukte, dus dat probleem is vanzelf verholpen. Daarna zeilden we met 10 knopen wind, aan de wind het laatste stuk tussen het vaste land en Kangaroo eiland door. We zagen een paar dolfijnen bij de boot zwemmen maar we gingen te langzaam. Ook zagen we hoe droog het verder op het eiland in de zomer is. Het groene gras is nu als stro. Je moet er niet aan denken dat er hier nu een brand zou ontstaan. In de staat Victoria en New South Wales zijn veel bosbranden aan de gang, meer dan ze ooit hebben gehad.
De zon scheen weer volop en er was geen wolkje aan de lucht. We zeilden rustig aan de wind verder de oceaan op en konden zowaar de hele dag koers varen. Er was een lichte deining dus we liepen lekker op doel af. We gaan onze eerste nacht in.

21  januari 2013
AMERICAN BEACH BIJ KANGAROO ISLAND (35 47.707 s  137 50.779 e) 

een nieuwe ankerplek...
De ochtend was er nog geen wind zodat we de leuvers en een paar karren van het grootzeil uit de mast haalden en insmeerden met glijmiddel. Van één van de karren was de bout wat los geraakt zodat we die weer aandraaiden.
Net toen we klaar waren kwam er een bries op zetten zodat we op de fok langs American Beach zeilden en het anker er in de buurt van de camping weer in gooiden. Nu ging Paul bezig met de ankerrol want die draait niet goed meer mee als we het anker ophalen. Ik ging ondertussen naar de kant om bij de camping de was te doen en water te halen. Bij terugkomst was Paul bezig met de motor. Het voorgloeien bij het starten van de motor doet het niet. Hij was bezig allerlei bedradingen te meten of er wel stroom naar toe liep. Ik hielp waar dat kon en verder hing ik de was op.
Het was inmiddels weer een warme zonnige dag maar zo op anker met een windje is het goed uit te houden. Tussen de middag gingen we na de lunch even onderuit met een boek en aan het einde van de middag maakten we een lange strandwandeling over het prachtige witte zand met uitkijk over het turquoise water.

20 januari 2013
Het was een prachtige zonnige dag met een lekker windje zodat we na ons ontbijt het anker ophaalden en rustig ruime wind richting Kingscote (de hoofdplaats van Kangaroo eiland) zeilden. Marc vond het heerlijk om te sturen. Nadat we de baai uit zeilden en meer in open water kwamen namen de wind en golven toe. We zagen ook dat we bij Kingcote niet rustig voor anker konden liggen (lager wal) zodat we besloten om te keren en op te kruisen terug naar American beach. Terug bij het strand lagen we weer mooi beschut en aten we onze lunch, de restanten van de barbecue van gisteren. Rond half drie besloten we ons anker weer op te halen zodat we Marc en Mandy bij de Ferrie konden afzetten. Maar eenmaal het hoekje om waren de wind en de golven toch nog meer toe genomen en was er geen goede beschutte plek om ze af te zetten zodat we weer terug zeilden naar American Beach. De hoofdweg gaat langs dit strand en we zagen al verschillende auto’s langs rijden. Gelukkig kregen ze al heel snel een lift naar de Ferrie zodat ze die niet misten.

Marc en Mandy we hebben een hele gezellige tijd met jullie gehad!

 Eenmaal terug aan boord waren we na lange tijd weer heerlijk alleen, rust!

19 januari 2013
AMERICAN BEACH BIJ KANGAROO ISLAND (35 47.706 s  137 50.778 e) 

route Amercan river...
Na het ontbijt brachten we Sabine en Peter naar de kant. Zij gingen vanuit hier met een busje naar de ferrie en dan verder met de bus terug naar Adelaide. We hebben een hele leuke tijd met hun gehad dus afscheid nemen was erg emotioneel!
Rond zeven uur verlieten we onze mooring en zeilden we rustig alleen op de fok de American River af naar Penneshaw waar we bij de ferrie Marc en Mandy oppikten. Het was inmiddels tien uur en nog steeds bewolkt zodat we heerlijk in de kuip konden zitten zonder te verbranden. Marc zeilde de Giebateau rustig terug naar American Beach waar we rond één uur voor anker gingen.
Na de lunch maakten we een wandeling over het witte strand naar een camping waar Paul en ik een douche namen. Terug aan boord was het borreltijd en zaten we weer heerlijk in de kuip te praten. Na de borrel ging de barbecue aan en zaten we buiten nog lang te tafelen. Het was een zeer gezellige dag met heerlijk eten!

BBQ met Marc en Mandy...
18 januari 2013
De hitte is gelukkig gedaald naar vijfentwintig graden met een fris windje. We zaten in de kuip te ontbijten toen er een groepje Black-Cockatoos overvloog. Een vogel die zeer zeldzaam is.
Na het ontbijt en koffie gingen we naar de kant voor een wandeling. We liepen eerst langs het water en daarna het binnenland in de heuvel over. Op de heuvel hadden we een mooi uitzicht over American River en het natuurgebied erachter. Aan de andere kant van de heuvel kwamen we uit in het kleine dorpje American River waar we op het strand onze lunch aten.

American River...
Rond twee uur waren we terug aan boord en hielden we een kleine siësta. De mannen gingen onderuit met een boek terwijl Sabine en ik nog gezellig zaten te praten. Om half zes gingen we weer naar de kant om in de Shet te eten. De Shet is een sociale plaats waar de lokale bewoners en zeilers op vrijdag een goedkope maaltijd kunnen kopen. Er zijn vrijwilligers die salades maken en daarnaast zijn er verschillende soorten vlees of vis. We aten er heerlijk en kwamen ook andere zeilers tegen. Eén van de zeilers bleek de broer van Helen te zijn, een clublid van Garden Island Yachtclub. Sabine en Peter kennen haar van de club en wij hebben Helen ontmoet in Tasmanie (gelijk met Peter en Sabine).
Ook kwamen we Karin tegen. Zij heeft een zeilersnet op de VHF. We hadden haar over de marifoon al met andere zeilers horen praten maar nu was het leuk haar te ontmoetten. Vlak voor het donker werd gingen we terug naar de boot en was het bed tijd!

17 januari 2013
PUF, PUF, PUF. Het was een warme dag van ca 40 graden met daarbij ook nog eens een warme noordelijke wind. Te warm om ook maar iets te doen! Binnen met alle ramen open was het 37 graden zodat we binnen zaten te praten of een boek lazen. Rond acht uur in de avond werd het langzaam wat koeler en verplaatsten we ons naar buiten in de kuip.

16 januari 2013
AMERICAN RIVER BIJ KANGAROO ISLAND (35 47.311 s  137 46.434 e) 

route naar Amircan river...
Na het ontbijt ging ons anker op en zeilden we rustig verder door de grote baai naar American River. We zeilden langs een heuvelachtig landschap waarvan de vegetatie op sommige plekken droog was. Het laatste stuk moesten we door een ondiepe vaargeul. Al was het geen hoog water er stond genoeg water om tussen de zandbanken door te zeilen. Rond elf uur pakten we een mooring op. Het was inmiddels zonnig en warm met gelukkig een koel windje. Tijd voor een kop koffie. Tijdens de koffie werden we verrast door de cadeau’s die Peter en Sabine voor ons hadden meegenomen. Ik kreeg een parelketting en Paul een mooie armband. Daarnaast kregen we een theedoek met de print van Tasmanie erop, daar hebben we elkaar voor het eerst ontmoet!

Na de lunch gingen we naar de kant om een stukje te wandelen. We wandelden langs de ingang van American river met zijn vele zandbanken waar we veel vogels zagen waaronder zwarte zwanen, reigers en pelicanen. Rond vier uur waren we terug aan boord en was het borrel tijd! We zaten weer gezellig te praten en rond half zeven ging het alarm af en spraken we over de SSB met Richard in Nieuw Zeeland. Omdat we allemaal een korte nacht achter de rug hadden zijn we vroeg naar bed gegaan.

15 januari 2013
PENNESHAW BIJ KANGAROO ISLAND (35 44.453 s  137 52.993 e) 

route naar Penneshaw...
Rond half zeven kwamen Peter en Sabine aan boord en gooiden we na vier maanden onze trossen los! We zeilden door de vaargeul van Barker Inlet naar de Golf van Vincent waar we rond negen uur aankwamen. Helaas was er weinig wind zodat we langzaam langs de kust van Adelaide verder kruisten. Peter was de hele tijd aan het sturen en verder zaten we gezellig te praten. Aan het eind van de middag draaide de wind van het zuid-westen naar het zuid-oosten zodat we een goed te belopen koers kregen. We zetten een rif in het grootzeil toen het wat harder begon te waaien; in de avond en nacht woei het ca 20 knopen en we liepen als een speer! Rond half twee ‘s nachts kwamen we aan in de baai van Penneshaw bij Kangaroo eiland waar we voor anker gingen.

Sabine en Peter aan het roer...
 14 januari 2013
Rond zes uur stonden we op en hesen de fok. Daarna ruimde we de bakskist achter in. Rond negen uur reed ik met Judi mee om boodschappen te doen en om bij een Telstra winkel onze internet stick (pre-paid wifi)op te waarderen. Eenmaal terug aan boord kon ik alle spullen inruimen. Al met al was het rond vier uur toen ik klaar was. Nu moesten we onze ronde doen om afscheid te nemen van Judi & Brain, Roger & Valerie en John de havenmeester die we ook gelijk betaalden.
Ondertussen kwamen we ook nog andere clubleden tegen op de steiger waar we afscheid van namen. We waren net klaar met eten toen we werden gebeld dat Marc en Mandy waren gearriveerd. We dronken gezellig een kop koffie en een wijntje en voor we het wisten was het alweer tien uur. Tijd om tijdelijk afscheid te nemen, hun zien we volgend weekend weer.
GARDEN ISLAND YACHTLUB THANK YOU FOR THE GOOD TIME AND THE GOOD CARE OFF OUR GIEBATEAU…

13 januari 2013
Regen, regen, regen en lekker koel zodat we binnen alles klaar konden maken. De achter hut werd gereed gemaakt zodat Peter en/of Sabine er kunnen slapen en alles werd weer op zijn plek gezet. Daarna kon ik schoonmaken en ging Paul aan de gang op internet in het clubhuis. In de middag werd het droog en kwam de zon door zodat we ons Giebeltje konden opblazen. Ook werd de buitenkant van de boot schoon gemaakt. Onder al deze klusjes kwamen mensen langs om een praatje te maken of om afscheid te nemen. Paul hielp één van de clubleden met zijn sailmail. Die man heeft een Thais restaurant en we werden we daar uitgenodigd. Helaas ligt het restaurant midden in het centrum van Adelaide en omdat we geen auto hebben bedankten we. De eigenaar regelde echter dat we samen met Brain en Judi konden komen eten in zijn Mekong Thai. Het eten was heerlijk en het werd een gezellige avond.

12 januari 2013
Na ons ontbijt vervingen we de oude coax kabel voor de nieuwe. Dit was nog een aardige klus omdat deze binnen door, door een goot moest worden gelegd. Daarna kon er weer iets meer worden opgeruimd. Rond half twaalf werden we opgehaald door Peter. Peter en Sabine zijn dit jaar 60 geworden en hun kinderen gaven een feest voor hun waar wij ook voor waren uitgenodigd.
Het was leuk om na de vele verhalen van Sabine en Peter over hun kinderen, kleinkinderen, andere familieleden en vrienden hun nu ook te ontmoeten. Het was een gezellig feest met daarbij veel lekker eten en drinken. Bij de koffie hadden de kinderen een mooie taart.

Peter en sabine met kleinkinderen...
Rond zes uur gingen de meeste genodigde naar huis en werden wij door Peter thuis gebracht. Ik was moe en ging meteen naar bed. Paul ging nog even iets downloaden op de computer in het clubgebouw en kwam daar weer een aantal clubleden tegen waardoor hij pas rond acht uur terug was.

11 januari 2013
Samen met Brain (een clublid van Garden Island) zochten we naar het probleem van de SSB zender. Brain heeft vroeger gewerkt met SSB zenders en had een apparaat bij zich waardoor hij alles van de SSB zender kon doormeten. Al snel bleek dat de zender zelf niet stuk was, wat voor ons een hele opluchting was. Daarna mat hij de antenne en antennetuner door en ook dat was goed. Na nog wat meer doormeten bleek dat de coaxkabel stuk was. Brain was zo aardig ons naar een watersportzaak te rijden zodat we een nieuwe coaxkabel met aansluitingen konden kopen. Terug aan boord soldeerde Brain de aansluitingen aan de kabel en testten we de deze. Yes, de SSB zender doet het weer goed. Hij zendt weer op vol vermogen!
Brain aan het meten...
Al met al was het vier uur geworden eer we klaar waren en tijd om te douchen en ons voor te bereiden op onze presentatie van vanavond, Dit keer natuurlijk in het Engels. Rond zes uur gingen we naar het clubgebouw waar op vrijdagavond altijd een barbeque is. Het was drukker dan de vorige keren dat we hier waren maar het is nu natuurlijk ook hoogzomer! We zagen weer een aantal bekenden wat altijd gezellig is. Ook kwamen we er achter hoe onze nieuwe gastenvlag aan boord is gekomen. Toen we terug aan boord kwamen verbaasde ik me er over dat het Australische gastenvlaggetje er nog zo goed uitzag. Paul merkte meteen op dat de vlag niet op zijn manier aan de verstaging hing vast zat (nu met tape). Vanavond hoorden we van Roger dat Malcom en hij de vlag hadden vervangen. De oude gastenvlag was niet meer geweest dan wat rafelig stofje.
De presentatie ging goed en iedereen was enthousiast. Het bleek toch dat het drukker was als anders vanwege onze presentatie. Toch leuk om dit te horen!

10 januari 2013
Aangroei aan de boot na drie maanden? Ja, de Giebateau had een hele baard onder zich hangen. Dus ging Paul vanochtend te water om het onderwaterschip weer schoon te krabben met een plamuurmes. Al met al was hij twee uur bezig om de onderkant weer schoon te krijgen. Gelukkig stond er een stroming waardoor alles wat los kwam van hem af dreef anders had hij niets kunnen zien. Nog maar niet te spreken over alle beestjes die over hem zouden krioelen.

De barometer die we in Sydney hadden gekocht en in Hobart hadden verruild voor een nieuwe had het weer begeven. Gelukkig had iemand uit de haven tijd om met ons naar de watersportzaak te gaan. Hier kregen we een deel van ons geld terug omdat de barometer ondertussen goedkoper was geworden. Ik werd een beetje boos aangezien hij voor de tweede maal stuk was maar daar had de verkoper niets mee te maken. Ik wilde daarbij het geld contant terug hebben maar omdat we met de Visa betaald hebben kregen we het geld weer via de Visa terug gestort. Nu werd ik boos want daardoor hebben we wel twee keer koers verschil. Maar niets hielp en dus werd het geld inderdaad teruggestort op de Visa GRRR!
Terug aan boord deden we een siesta want vandaag was het nog warmer en zonder wind. We hadden overdag contact met Marc en hij kwam in de avond gezellig langs.

9 januari 2013
We waren alweer vroeg wakker zodat ik verder ging met de tassen uitpakken en alles opruimen. Paul ging met de SSB zender aan de gang. Nadat hij alles weer had geinstalleerd deed de SSB zender het maar helaas hebben we nog wat klein probleempje. Hij wil niet op vol vermogen zenden. Hopelijk kan dit makkelijk worden opgelost! Verder is Paul de mast in geklommen om de windmeter terug te zetten en checkte daarbij gelijk of alles nog goed was. Het bleek dat de middelste rij LED lampjes  van het toplicht het niet meer deden. In Nieuw Zeeland maar een nieuwe kopen. Verder klom hij achter in de paal en zette hij de bladen van de windmolen er weer op. Als laatst hebben we ‘s ochtends de winterkleren weer onder het bed gestopt en daarna hielden we siesta want het is hier zomer en aardig warm ( 30 graden)!
Aan het eind van de middag ruimde ik de administratie op en installeerde Paul binnen de apparatuur zoals de barometer, GPS, AIS radar en marifoon. Als laatst van de middag hingen we het zonnepaneel weer buiten op de railing en daarna was het tijd voor het avondeten en de televisie.

8 januari 2013
Rond zes uur ‘s ochtends (Singapore tijd) landden we op Singapore en hadden we anderhalf uur om over te stappen. We namen de trein om van de ene terminal naar de andere te komen en eenmaal bij de juiste gate ging deze gelijk open zodat we ons weer konden inchecken voor de tweede vlucht naar Adelaide.
Omdat we op het vliegveld gratis internet hadden skypten we met mijn ouders. Rond half acht vlogen we verder met Singapore airlines naar Adelaide. Ook deze vlucht van zeven uur verliep voorspoedig. We sliepen weer wat en keken films.
Het was inmiddels vijf uur ‘s avonds (Australische lokale tijd) toen we landden. Maar het duurde ook nog eens één uur om door de immigratie en douane te komen. We hadden aangegeven dat we wandelschoenen bij ons hadden en dus moesten onze tassen open zodat ze de schoenen konden bekijken. Dommerd dat ik ben, ik had de wandelschoenen niet goed schoongemaakt zodat de dame achter de balie ze moest desinfecteren met een spuitbus. Maar gelukkig geen probleem. Nadat dit gedaan was konden we gewoon doorlopen.

Al met al was het over zessen toen we Peter (die op ons stond te wachten) zagen. Sabine was er door omstandigheden helaas niet bij.  Het was een gezellig weerzien. Op de terugweg gingen we even langs de supermarkt om wat boodschappen te doen en rond zeven uur waren we terug aan boord, THUIS!
We namen afscheid van Peter zodat we de rommel binnen konden opruimen. De spinakerboom, dinghy en reddingvlot gingen zo snel mogelijk naar buiten de kuip in en de boodschappen werden in de koelkast gezet. Verder werden de tassen nagekeken of alles mee was gekomen en inderdaad alles is binnen!

7 januari 2013
Rond half acht zaten we in de auto naar schiphol. Eenmaal aangekomen op schiphol checkten Paul en ik in zodat we alle bagage kwijt waren. Daarna dronken we koffie met mijn ouders maar toen kwam toch het onvermijdelijke; afscheid nemen van mijn ouders:
PA EN MA BEDANKT VOOR DE FIJNE TIJD IN NEDERLAND
WE HEBBEN ECHT GENOTEN!
Om 10.30 vlogen we met Singapore Airlines naar Singapore, een vlucht van ca. twaalf uur. Toen we op Singapore aankwamen was het inmiddels dinsdag.