actuele positie Giebateau

Get the code

dinsdag 12 november 2013

056 Bestemming Micronesië...

Foto's en kaarten in de tekst zijn te vergroten door erop te klikken

route naar Micronesië...

eiland Pohnpei..
Foto's toegevoegd vanaf 25 oktober t/m 9 november (Rob)


Conclusie over ons verblijf in de  Federal States of Micronesia/Caroline eilanden
Het is hier voor ons te warm en te vochtig. De temperatuur was overdag boven de dertig graden en pas na zonsondergang werd het wat behaaglijker (ca vijfentwintig graden). Het regende bijna iedere dag, soms maar even maar soms ook hele ochtenden of middagen. 

Op zich is het best een mooi eiland met regenwoud waar je mooie wandelingen kunt maken naar verschillende watervallen of naar de oudheid Nan Madol. Je moet dan wel een auto tot je beschikking hebben om er te komen en die hadden we niet. 

Als het wat koeler was geweest hadden
 we waarschijnlijk de fietsen wel gepakt maar daarvoor was het voor ons echt te warm! Wel hebben we hier mooi gesnorkeld en daarbij mooi koraal en prachtige visjes gezien.


17 november 2013
Vanmorgen startte Paul met een klim in de mast om alles na te lopen. Terwijl we koffie dronken kwam Noel langs en we zaten de rest van de ochtend gezellig te praten. Na de lunch gingen we naar Ocean View om te internetten. Het weer ziet er nog steeds goed uit om te vertrekken. 

Rond half zes gingen we naar de Mangrove bay yacht club waar we de verjaardag van Cumar (eigenaar van Mangrove Club) vierden samen met alle andere zeilers in de baai, zijn familie en vrienden. Het werd een gezellige avond met heerlijk eten en drinken. Halverwege liepen we even terug naar Ocean View om te skypen maar de verbinding was helaas weer te slecht.

16 november 2013
Om half zeven stonden we op de kant en reden we met Lesly en Philip mee naar het ziekenhuis het startpunt van de maandelijkse wandeling. Het is de tweede keer dat we hier aan meedoen en dit keer was het voor de diabetes. We liepen bijna dezelfde route als vorige keer en na afloop kreeg iedereen een shirt. Na de wandeling deden we samen met Lesly en Philip onze laatste boodschappen. Het ziet er naar uit dat we maandag kunnen vertrekken.

Terug aan boord hebben we ons bezig gehouden om alles weer vaar klaar te maken. De huik van het voorzeil ging eraf, het bed in de achterhut werd weer klaar gemaakt en Paul ging onder de boot om de anodes te vervangen en het onderwaterschip schoon te schrapen.  . 

Rond vier uur gingen we naar de kant omdat er vandaag een viswedstrijd gehouden was. De de motorboten kwamen terug met hun vangst en de grote vissen werden gewogen. De eerste prijs ging naar een hele grote Marlin. Daarna gingen we verder naar Ocean Vieuw om te internetten en te skypen. Helaas was de verbinding erg traag en lukte het skypen niet.

15 november 2013
Nu Paul zijn kroon heeft kunnen we uitkijken naar een goed window om naar
Japan te gaan. Vanochtend was het windstil zodat we de bladen van de windmolen konden vervangen. Nu zitten de zwarte bladen er weer op (winter uitvoering).

Na de lunch gingen we naar Ocean Vieuw waar we weer druk bezig waren om google kaarten te maken voor het navigatie programma Open CPN.

14 november 2013
Om negen uur waren we bij de tandartsdaar kreeg Paul zijn kroon. Daarna wandelden we door Kolonia om nog wat boodschappen te doen. Terug bij de Marina zaten we een tijd met Kathy en Noel te praten. Weer aan boord maakte ik een lunch na daarna ging ik verder met de Small Craft Guides en Paul op de computer.

Rond vijf uur vertrokken we naar Mayumi en Yoshihisa en dat werd een gezellige avond. Mayumi had allemaal lekkere kleine Japanse hapjes gemaakt die we natuurlijk met stokjes aten! Voor we het wisten was het tien uur en tijd om terug te gaan naar onze eigen boot.

13 november 2013
's Ochtends ging ik weer verder met de Small Craft guides uit te werken. Paul was bezig op de computer. Na de lunch gingen we naar de kant waar we een tijd met Noel zaten te praten. Toen Lesly en Philip langs kwamen reden we met hun mee naar Kolonia. Bij de FSM bank gingen we naar binnen en haalden geld bij het loket, nu met een mastercard die wel werkt. Ten eerste hadden we zo geen ATM kosten van ca twee dollar en ten tweede konden we in één keer een groot bedrag op nemen. Daarna gingen we naar Ocean View waar Paul verder ging om de nieuwe haven (die ik had uitgewerkt) met Goolgle Earth kaarten in open CPN te zetten. Ik ging verder met het uitwerken van de Small Craft guides. Rond zes uur waren we terug aan boord.  

12 november 2013
Deze ochtend konden we met Lesly en Philip meerijden naar Kolonia waar ze ons afzetten bij de immigratie. We zijn alweer bijna een maand op Pohnpeien moeten nu ons visum verlengen. We werden direct geholpen en kregen een verlenging van dertig dagen. Daarna liepen we naar de overkant van de straat waar de Japanse ambassade is. Daar gingen we heen om diverse documenten naar Japan te faxen: Twee formulieren met kopieën van onze paspoorten en bootdocumenten naar Custom/Immigratie, dan het entry formulier met kopie van bootdocumenten en een formulier naar quarantaine.

Terwijl we geholpen werden kwamen ook BongHenrie en Daniel met hun papieren. Daarna ging ik boodschappen doen. Paul bleef bij BongHenrie en Daniel die met hun dinghy gekomen waren. Op de terugweg gingen ze langs bij een groot Koreaans vissersschip dat aan de kade ligt. Daar werken bekenden van Bong op. Paul werd een beetje rondgeleid door de boot en Bongkreeg de laatste informatie over de weersomstandigheden van de Koreanen en besloot nog wat te blijven en niet weg te varen. Er komt een depressie aan?! Wij werden allemaal uitgenodigd om vanavond aan boord te komen eten. Toen zij terug motorden naar de boot hadden ze twee catamarans aan de kade zien liggen om in te klaren. Gisteren was er al een andere zeilboot binnen gekomen.

Ondertussen was ik naar de bank gegaan om geld te pinnen maar mijn bankpas werkte niet GRRR! Het bleek dat hier alleen met visa of master kaart gepind kan worden. Toen ik terug naar de boot roeide lag er al één catamaran in de baai en kwam de andere aangevaren. Paul was met Bong Henrie en Daniel bij andere boten aan het buurten en kwam even later ook terug.

In de middag lagen we onderuit met een boek en rond vijf uur werden we opgehaald om naar de Koraanse vissersboot te gaan. We gingen eerst naar boven, naar de stuurhut, navigatie hut en de hut van de kapitein waar we met verschillende Koreanen spraken. Ze spreken helaas geen Engels dus moesten Henrie en Daniel vertalen. Rond zes uur gingen we eten en we zaten bij de kapitein aan tafel. Er werd Koreaans eten opgediend  waarbij ik Koraanse whisky kreeg. Allemaal kleine schaaltjes met verschillende gerechten waarvan de meeste niet heet waren, enkele uitgezonderd. Alleen op onze borden lag rijst. Koreanen pakken met hun stokjes wat van de schaaltjes af en stoppen het dan in hun mond. Er wordt dus geen bord opgeschept. We probeerden alle gerechten uit, varkenspoten, zeewier, eieromelet met groente, hele kleine garnalen, vis soep (die wel pittig was)en ook een paar andere gerechten die ik niet herkende. Het werd een gezellige avond en rond negen uur waren we terug aan boord.

11 november 2013
Yoshihisa is terug gekomen uit Japan. Vanochtend kwam hij langs om nog andere Small Craft Quides langs te brengen. Enkele kregen we omdat hij nieuwe had gekocht en andere mochten we tijdelijk lenen. Dus was ik de rest van de dag bezig om één ervan uit te werken. Het boek met de Japanse tekens aan de ene kant en de ipad met-Isailers (navigatie programma) er naast. Dan de positie die in de tekening staat opzoeken op de ipad en zo de Engelse naam erbij zoeken (als die er al is). Paul was naar Bong (de Koreanen) toe om samen met hem zijn zeilen na te lopen, hij wil morgen vertrekken. 

Rond drie uur gingen we naar Ocean View waar ook de andere zeilers uit de baai waren. Bong is lid geworden van de Seven Sea Cruising Club en gaat voor deze organisatie een steunpunt bouwen in Korea waar hij woont, dat moest gevierd worden!

10 november 2013
Gisteravond had ik twee tonijnen gekregen. Vanochtend heb ik het grootste deel ervan gewekt om later tonijnsalade van te maken. Na de lunch gingen Paul en ik naar Ocean View waar we de rest van de middag internetten en skypten.

9 november 2013
In de ochtend was ik weer bezig met filten. Wat ik gisteren gemaakt had was niet naar mijn zin zodat ik alle wol er weer af haalde. Met andere plukjes wol maakte ik weer een omhulsel. Paul was bezig nog wat extra foto's aan de slide-show voor vanavond toe te voegen.

Het was vanochtend droog en zonnig zodat Seiichi belde of we zin hadden om na de lunch een wandeling te maken naar de top van de berg. We haalden Mayumi op en samen met Seiichi reden we tot halverwege de berg. Vanaf daar liepen we door het regenwoud over een bospad eerst langs een stenen muur en een huis dat gebouwd was door de Japanners toen zij het eiland bezaten. 

Japanse muur...

Daarna liepen we verder en kwamen we langs verschillende kanonnen die de Japanners gebruikt hebben ter verdediging tegen de Amerikanen in de tweede wereldoorlog. Daar vandaan konden ze de pas in het rif goed verdedigen.

de kanonnen...


Terwijl we verder naar de top liepen begon het weer te regenen. Desondanks hadden we nog een mooi uitzicht over de rotsen met iets verderop, de Mangrove bay, Kolonia en het rif met de kleine eilandjes erachter. Op de terugweg had ik meer oog voor de bomen, planten en bloemen in het bos en we hoorden veel verschillende vogels.

de andere top...

uitzicht over de lagoon...

grillige natuur...

schuilen onder een tarro blad....

 Terug aan boord namen we een douche en oefenden we onze presentatie in het Engels. Daarna werd het tijd om naar de kant te gaan. Cumar (eigenaar vande Mangrove Bay Yacht Club)had voor een projector en een scherm gezorgd zodat we onze computer met boxen er op konden aansluiten. Noel kwam naar me toe of ik tonijn wilde. Een vriend van hem had veel tonijn gevangen en wilde er nu vanaf. Samen met Mayumi liepen we er naar toe en zo had ik even later twee tonijnen in mijn bezit.

Rond zeven uur waren alle zeilers uit de baai er, onze Japanse vrienden met hun vrienden en nog een aantal andere mensen en we begonnen met onze presentatie. Na afloop was gelukkig iedereen weer enthousiast over onze film. Rond tien uur waren we terug aan boord en toen fileerde ik snel onze twee verse tonijnen. Daarna gingen we nog even met een borreltje in de kuip zitten napraten over de avond.

8 november 2013
Regen, regen en nog eens regen de hele nacht door en bijna de hele dag.  Het was bewolkt met eindelijk eens een iets aangenamere temperatuur (25 graden). In de ochtend controleerde ik de voorraad in de keuken en vulde de potjes aan waar dat nodig was. Daarna ging ik filten,dit heb ik op de Falkland eilanden geleerd. In Nieuw Zeeland had ik stukjes zeep gekocht waar ik nu dunne laagjes gekleurde plukjes wol omheen deed. Dit geven we straks als presentjes. Paul was druk bezig met de computer.

Na de lunch bakte ik een bananen cake en rond drie uur haalden we Mayumi op. Gezamenlijk gingen we naar Yoko en Seiichi waar we waren uitgenodigd om te komen eten. Het werd een gezellige middag met Japans hapjes en natuurlijk aten we met stokjes. Zo konden we alvast oefenen! Na het eten bleek dat Seiichi bamboefluit speelt en zospeelde hij wat Japanse muziek voor ons. De tijd vloog voorbij en voor we het wisten was het negen uur, tijd om richting boot te gaan.

7 november 2013
Vanochtend Ging Paul bij Bong, Henry en Daniel langs. Even later kwamen Henry en Daniel bij ons langs, zij gingen naar Mayumi voor Japanse les. Dus sprong ik in hun dinghy en ging met hen mee. Het was erg leerzaam, gezellig maar ook erg vermoeiend. Onderwijl leerde ik veel over Japan en Korea want de jongens vergeleken veel dingen met hun Koreaanse gewoontes, eten en taal. Voor we het wisten was het half drie en tijd om terug te gaan naar de boot. 

Paul was het grootste gedeelte van de tijd gezellig bij Bong geweest om zijn schip te bekijken en na te lopen. Er waren wel wat dingen die Bong moest veranderen maar het belangrijkste wat Paul ontdekte dat het beweegbare gedeelte tussen het anker en de ketting niet goed meer was. Paul keek naar het anker op de punt en toen viel zijn oog op dit gedeelte. Het leek wel of er kleine scheurtjes in zaten en dus pakte hij dit op en bewoog het wat heen en weer en daarna had hij twee stukken in zijn hand OPES, zo verlies je je anker! Bong was erg blij dat het nu gebeurde en niet tijdens op het anker liggen want dan was hij hoogstwaarschijnlijk zijn boot kwijt geweest......

Toen we allebei terug aan boord waren maakte ik een late lunch en vertelden we elkaar de belevenissen van vandaag. Daarna gingen we beide onderuit.

6 november 2013
Van de Japanners hadden we gisteravond te horen gekregen dat er in Acer supermarkt vandaag verse groenten waren. Dus ging ik al vroeg naar de kant en wandelde naar Acer in Kolonia. Maar helaas geen verse groenten. Ik liep lang wat andere supermarkten maar ook zij hadden geen verse groenten. Wel zag ik een verse tonijn van ca twee kilo die ik kocht. Terug bij de haven zat ik een tijdje met Noel en Kevin te praten voor dat ik terug ging naar de Giebateau waar Paul was. Ik fileerde de vis en bereidde de lunch terwijl Paul even ging buurten bij Harry en Haley.

Na de lunch gingen we naar hotel Ocean View om te internetten. Even later kwam Harry terug met zakken verse groenten. Ik sprong in een taxi en haastte me naar Acer supermarkt waar ik geïmporteerde aardappelen, paprika, selderij, tomaten, uien, witte kool kocht. Jullie zullen wel denken! Maar als er een groot schip binnen komt en de schappen worden gevuld moet je er snel bij zijn want anders is alles al weer weg. Dit omdat de vissersboten hier komen bevoorraden en dus bijna alles opkopen. De laatste keer dat ik zulke verse groentes in de schappen heb gezien is ca twee weken geleden. Daarna was bijna alles leeg tot nu. Alleen de lokale groenten zijn soms te koop maar ook daar moet je snel bij zijn. Zo gaat het niet alleen bij de groenten maar ook met andere etenswaren. Als je denkt iets nodig te hebben en het ligt in de schappen moet je het meteen kopen want anders kan het wel eens voor lange tijd uitverkocht zijn....

Terug bij hotel Ocean View zagen Bong, Henry en Daniel mijn verse groenten en ook zij gingen rap naar de supermarkt om te kopen. Ook de bediening zag het en wilde gelijk weten welke supermarkt de groenten had zodat zij familieleden op pad konden stuurden. Paul zat nog steeds Google kaarten te maken voor over open CPN terwijl ik nog wat op internet surfte en daarna skypten we met mijn ouders.

5 november 2013
Rond tien uur kwamen Harry en Haley van de boot Jack the Toad (Australisch stel) koffie drinken. Ze liggen al bijna een jaar hier met hun boot. Ze zijn even terug gevlogen naar Australië en zijn afgelopen week terug aan boord gekomen. Na de lunch gingen we naar de kant om met Philip mee naar Kolonia te rijden waar we onze gasfles vulden. Ook keken we in enkele supermarkten of er al verse groentes waren. Er is namelijk een groot schip binnen gekomen. 

Terug bij de haven spraken we met Cumar (eigenaar van de haven) en Noel. Met Cumar hebben we afgesproken aankomende zaterdag in de haven een presentatie te geven over onze reis. Hij heeft de pamfletten al in Kolonia rond gehangen. Terug aan boord begon ik met de voorbereidingen van het avondeten. Even voor zessen ging Paul naar de kant Om Yoko en Seiichi op te halen. Mayumi kwam vanaf haar eigen boot. Het werd een gezellige avond waarbij de vrouwen veel met handgebaren spraken. Seiichi kan goed Engels maar hij zat vaak met Paul over andere zaken te praten.

4 november 2013
We zijn allebei weer aardig opgeknapt. Vanochtend ging ik eerst langs bij Myaumi om de pilots (small craft guides) terug te brengen en haar voor morgen uit te nodigen voor eten. Yoshihima (haar man) moest afgelopen zaterdag onverwachts terug naar Japan omdat zijn vader erg ziek is. Daarna gingen Paul en ik bij Bong, Henrie en Daniel langs. We bekeken zijn boot die hij in Amerika heeft gekocht en Paul klom de mast in om de verstaging en alles na te kijken.

Rond het middaguur waren we terug aan boord om snel een lunch te eten en daarna gingen we naar de kant. Paul ging gelijk naar het hotel Ocean View om te internetten terwijl ik eerst boodschappen ging doen. Daarna ging ik naar Yoko en Seiichi (andere Japanse stel) die tijdelijk in een appartement in hotel Ocean View wonen om ook hun voor morgen avond uit te nodigen. Vervolgens ging ik bij Paul zitten en ging ook ik internetten. Later kwamen ook Bong, Henrie en Daniel erbij zitten, allemaal op de computer. Erg gezellig!

3 november 2013
Vandaag kwam er een depressie over die gepaard ging met veel regen en wind. Weer een dag aan boord we verdreven de tijd door een boek te lezen en een film te kijken.

2 november 2013
Paul heeft mij aangestoken dus nu zijn we beide verkouden. Vanmorgen regende het weer en we lazen maar een boek. Rond het middag uur werd het droog en wij dus naar de kant. Paul ging gelijk naar het hotel Ocean view om daar te internetten. Ik ging eerst boodschappen doen en om daarna bij hem te gaan zitten. Paul was druk bezig om Google Earth kaarten te maken voor open CPN terwijl ik aan het surfen was op internet.

1 november 2013
In de ochtend kwamen Bong, Henrie, Daniel langs. Ze wilden graag hulp hebben met het invullen van alle formulieren voor Japan. Toen ze ingevuld waren werden ze per email opgestuurd naar Japan. In de middag hielp Paul me om van alle drie de small craft guides foto's te nemen. Nu hebben we van een klein gedeelte van Japan alle gesloten haven (marina's en visserhavens) in kaart. Daarna ging ik bezig met het avond eten want om zes uur waren Bong, Henrie en Daniel weer terug om gezamenlijk te eten. We keken na het eten keken ze onze film over onze reis. Het werd een gezellige avond.

Bong, Henrie en Daniel op visite..

31 oktober 2013
Paul heeft een verkoudheid opgelopen zodat we vandaag aan boord bleven. Onderuit met een boek! 

30 oktober 2013
Vandaag regende het de hele dag weer hard zodat we aan boord bleven. Nadat ik het tweede  Small Craft Guide af had ging ik een lunch maken. Daarna ging ook ik onderuit met een boek.  Ondanks het bewolkte weer blijft het boven de dertig graden.

Rond vier uur maakte ik een salade en daarna gingen we naar de kant waar we samen met de andere zeilers gingen barbecueën met Lesly, Philip, BongHenrie, Daniel, Noel, Kathy, Kevin en het Australische stel. Gelukkig stonden er twee grote open tenten waar we onder konden barbecueën en blijven zitten want het regende de hele tijd heel hard, het hield maar niet op. Al onze watertanks zijn inmiddels weer gevuld! Het werd een gezellige avond.

29 oktober 2013
Om acht uur waren we bij het immigratiekantoor in Kolonia en vroegen de man die daar over ging naar onze cruisingpermit. De man keek een stapel cruisingpermits door en onze nieuwe permit zat er gewoon tussen. Daarna liepen we door de winkelstraat terug en ik deed wat boodschappen; verse groente, fruit en een stuk verstonijn!

Terug aan boord maakte ik een salade met een stuk gegrilde tonijn. Rond half drie gingen we naar het hotel Ocean view waar de meeste zeilers ook waren; de Koreanen, de Japanners, de Amerikanen (Lesly en Philip), John (van de Seven Sea-organisatie), Kevin en zijn vrouw (Australiers) en nog een ander ustralisch stel. We kregen allemaal het programma van Lesly op onze computer geïnstalleerdDaarmee kunnen we van Google Earth kaarten maken die we over CPN kunnen zetten. Net als d ekaarten die we al eerder in Fiji hadden gekregen. Nu kunnen we deze kaarten zelf maken.

28 oktober 2013
 Ik ben verder gegaan met I-sailer en de smallgraft guides. Ik noteerde de Engelse namen van de haven of baai met daarachter de positie. Toen ik de eerste pilot klaar had maakte ik foto's van alle plaatjes van havens/marina's en zette die in de computer. Vervolgens nummerde ik de plaatsjes net als op de lijst die erbij hoort.

Paul was in de ochtend bij BongHenrie en Daniel langs geweest om hen te helpen op de boot. Rond lunchtijd  kwam hij terug en toen was ik net klaar met de eerste guide. Na de lunch ging ik verder met de tweede smallcraft guide. Paul was druk aan het telefoneren met immigratie over onze cruising permit. In het kantoor in Palikir wordt gezegd dat onze nieuwe cruising permit naar het kantoor in Kolonia is gestuurd. In het kantoor van Kolonia wordt gezegd dat ze die niet hebben. Daarom gaan we morgen gewoon weer langs bij het immigratie kantoor in Kolonia en hopen maar dat ze het hebben gevonden.

Rond vijf uur werd het buiten wat koeler, borreltijd! We gingen met een wijntje/cola en toast met eigengemaakte kruidenkaas voor op de punt zitten. Lekker in een klein briesje.  

 27 oktober 2013
 In de ochtend kwamen Mayumi en Yoshihisa (Japanners) op de koffie. We zaten gezellig over hun reis en onze reis te praten maar ook kregen we informatie over Japan. Ze hadden twee smallgraft guides (zuiden van Kyushu en het eiland Shikoku)) bij zich waar allemaal informatie in staat over gesloten havens (vissers haven en marina's). Dit alles in het Japans. Als lunch aten we heerlijke verse Yahoo met salade. Daarna keek ik de pilots door en zag dat er van alle havens ook plaatjes waren hoe we erin moeten varen. Ik pakte de Ipad erbij en opendIsailer (navigatie programma). Per haven zocht ik de positie in Isailer op en zo kreeg ik de Engelse namen van de haven of de baai. Dit noteerde ik in een lijst en nu heb ik een deel van één smallgraft guide af.

Paul lag op de andere bank een boek te lezen. Het is te warm om actief bezig te zijn! Rond vier uur gingen we naar de kant om in het hotel Ocean View wat te internetten en te skypen met Ruud, Natalie, Jill en Tom. De Koreanen BongHenrie en Daniel waren hier ook aan het internetten. Terwijl iedereen bezig was op de computer werd er ook gezellig gepraat. Rond tien uur waren we terug aan boord.

26 oktober 2013
Om zes uur waren we weer paraat. Om half zeven moesten we op de kant staan want we konden met Lesly en Philip meerijden naar Kolonia Daar was een hardloop/wandel wedstrijd georganiseerd. Voor het inschrijven moesten we ieder vijf dollar betalen maar daar kregen we ieder een mooi T-shirt voor. Ook zagen we de Japanners Seiichi Naka en Miyoshi en met hen wandelden we rond. Om zeven uur was de start en Miyoshi en ik liepen gezellig te praten en Paul met Seiichi We wandelden door Kolonia langs de Spaanse muur richting de vissershaven en weer terug. Op het laatst liepen we als laatste en hadden we alleen de politie auto die de groep begeleide nog achter ons. Het is voor ons te warm om hard te lopen. Na een uur finishten we. Daarna werden allemaal gesponsorde spullen verloot, helaas geen prijs.


tijdens de wandeling...


Nadat alle prijzen waren uitgereikt reden we met Philip en Lesly mee terug en kwamen zij bij ons aan boord koffie drinken. Het was gezellig! Toen ze weg waren zetten we de matrassen buiten want het was inmiddels een mooie zonnige dag geworden. Ik waste gelijk de hoes van het matras en het laken. Rond drie uur werd ik opgehaald door Philip want er was die dag een viswedstrijd geweest. De vissersboten zouden tussen twee uur en vijf uur binnen komen. Maar toen we bij de kade aankwamen was er nog geen motorboot binnen. Dus gingen we terug naar de boot zonder vis. 

Rond vijf uur kwam Cumar (de eigenaar van de Marina) binnen en gingen Philip en ik naar de kant om te vragen of we bij hem een stuk vis konden kopen. Maar in plaats van kopen kregen we ieder een stuk Wahoo, lekkere verse vis voor morgen!

25 oktober 2013
De hele dag was het bewolkt met regen, regen en nog eens regen. Daarbij was het ook nog eens benauwd warm. Tijdens de koffie  waren we samen aan het uitzoeken hoe we het beste naar Japan kunnen zeilen en hoe we rond Japan gaan zeilen. Zoals het er nu naar uitziet laten we Guam liggen en gaan we in één keer door naar Japan (als het weer het toelaat). Daarna ging ik verder met wat we daar allemaal willen gaan doen en Paul las verder in Shogun.

Rond drie uur was het even droog en gingen we naar het Ocean View hotel dat uitzicht heeft over de Mangrove Bay (waar wij liggen) tot aan het buitenrif en verder over de oceaan. Hier hebben we met een drankje erbij geïnterned. Ook de Koreanen Bong, Henry en Daniel waren hier druk bezig met hun computer. We skypten met mijn ouders en verder waren we druk bezig dingen te downloaden en te regelen via internet. 


de Mangrove Bay


Ondertussen was het opnieuw heel hard gaan regenen. Oeps, we hebben het voorluik op een kiertje laten staan!? Rond half tien waren we terug bij de boot en waar we al bang voor waren was ook gebeurd, de matrassen waren nat geworden. Dus zetten we die rechtop en lieten er een blower tussendoor waaien. Wij sliepen's nachts ieder op een bank.

24 oktober 2013
Het was een warme bewolkte dag met buien en in de ochtend die soms gepaard gingen met onweer. Op de weer informatie zien we twee tyfoons in de buurt van Japan. Ook de gewone trade winds zijn nog niet op gang gekomen dus moeten we hier nog even blijven liggen. Gelukkig maar want we moeten natuurlijk ook op de kroon wachten wat ca drie weken gaat duren!


In de ochtend waren we beide aan boord maar in de middag ging Paul de baai even door roeien en zat hij gezellig hier en daar te praten met andere zeilers.   

23 oktober 2013
Om negen uur hadden we een afspraak bij de tandarts. Maar omdat we een lift naar Kolonia hadden gekregen waren we er al om half negen. Naast de tandarts zit een kapper die al open was en aangezien Paul nodig naar de kapper moest liet hij zich knippen terwijl we op de tandarts wachten. Rond half elf waren we klaar bij de tandarts en is het wachten tot de kroon er is.
Na de kapper liepen we naar het immigratie kantoor en kwamen we langs een oude Japanse tank en een deel van een oude Spaanse muur. 

oude tank...


Spaanse muur...


oude kerk...

Aangekomen bij Immigratie lag er geen nieuwe cruising permit voor ons klaar en wist de ambtenaar ook nergens van. We gaven ons telefoon nummer zodat hij ons kan bellen als hij meer weet. Daarna liepen we verder door Kolionia naar het ziekenhuis. Onderwijl bekeken we andere supermarkten en winkels. Alles is hier behoorlijk duur dus is het flink prijzen vergelijken en kijken waar wat het goedkoopst is.

Aangekomen bij de tandartsen kliniek van het ziekenhuis wilden we een afspraak maken om onze tanden schoon te laten maken. In het ziekenhuis kost dit vijftien dollar. Maar we konden geen afspraak maken. Deze maand zit al vol afspraken. We moeten 31 oktober terug komen dan worden de afspraken voor november ingepland!?
We namen een taxi terug naar de haven waar we rond het middag uur aankwamen. We zagen Noel samen met zijn dochtertje Sioshi (een van de zeilers die zijn boot in de haven heeft liggen) op de steiger bezig en even later zaten we binnen bij hem aan boord gezellig te praten. Na een tijdje kwam ook zijn vrouw Kathy thuis van haar werk. Zij wonen hier al bijna drie jaar en Kathy werkt als lerares op school. Rond half drie waren we terug aan boord waar we een late lunch aten en daarna onderuit gingen met een boek.

22 oktober 2013
Rond half acht werden we door een open motorboot opgehaald. Lesly en Philip (Amerikanen) zaten al in de boot. Daarna gingen we naar de Koreaanse boot waar we Bong, Daniel en Henry ophaalden. Ten slotte gingen we naar de Japanse boot waar Mayumi en Yoshihisa aan boord kwamen. Toen iedereen in de boot zat motorden we de baai uit en onder een bruggetje door. Daarmee waren we aangekomen in de lagoon tussen het hoofdeiland en het buitenrif.

op weg naar de snorkelplek...

We motorden verder door de vaargeul tussen verschillende groene eilanden en koraal koppen naar een plek waar Mantarays te zien zijn. Na een half uur varen kwamen we bij een mooring waar de boot aan vast gemaakt werd. Daar gingen we te water om te snorkelen. Tussen twee grote koraal koppen is een waterweg waar we twee mantarays zagen zwemmen. Waarschijnlijk een mannetje en een vrouwtje aangezien ze beide verschillende stippels op hun rug hadden. Helaas kregen we alleen deze twee te zien, soms  kunnen er daarveel meer zijn zeggen ze. 

We vermaakten ons verder met langs en over het koraal te snorkelen. Toch weer anders dan in Fiji. Tussen het koraal dat we ook wel in Fiji hebben gezien zagen we nu ook lange pijpen koraal, zwart koraal maar ook koraal dat net op prachtige bloemen leek. Helaas was het 's ochtends wat bewolkt en het zicht minder goed.

Nadat we een tijd gesnorkeld hadden gingen we terug in de boot om wat te eten te drinken en gezellig met iedereen te praten. Toen iedereen weer was opgewarmd gingen we voor de tweede keer snorkelen maar nu scheen de zon en waren de kleuren van het koraal en de prachtige vissen nog beter te zien. Soms zwommen we gewoon tussen een school vissen die zich geheel niet druk maakten om onze aanwezigheid. We zagen een grote groep trompetvissen met de snuit in de richting van de stroom zwemmen, ook een wittip haai in de diepte zwemmen en verder nog veel meer mooie grote en kleine gekleurde vissen. 

Rond twee uur was iedereen wel uitgesnorkeld en gingen we terug naar Mangrove bay waar onze boten aan mooring liggen. Het was een mooie gezellige dag geweest!


21 oktober 2013
 Vannacht kwamen de twee boeien van de mooring steeds tegen de romp van de boot, bonk,bonk,bonk. Op zich is dat niet zo erg maar vanochtend zagen we dat ze ook de antifouling van de boot schrapen en dat is wel heel hinderlijk! Vanochtend waren we druk bezig om daar iets op te verzinnen. De boeien zitten direct aan de ketting vast en niet zoals normaal met een stukje touw ertussen zodat we ze niet aan dek konden hijsen. 

Onze eerste gedachten was op eigen anker te gaan en dus verlieten we de mooring en probeerden we te ankeren in deze dunne modder. Maar om goed houvast te hebben in deze grond zouden we veel ketting moeten steken en daar is in deze baai niet genoeg ruimte voor omdat er overal moorings liggen met boten.(want er zijn draaiwinden en stroming). Dus gingen we terug naar onze mooring.

Uiteindelijk hebben we de boeien met ketting en al aan een val omhooggelierd. Daarna hebben we een dik touw met een haak in de ketting gestoken en zo konden we de boeien toch iets omhoog hijsen zodat ze nu tegen de boeg aan hangen.

Ik ging boodschappen doen terwijl Paul bij één van de zeilers in de haven bleef buurten. Halverwege de middag waren we terug aan boord waar we een late lunch aten en met een boek onderuit gingen. Het was inmiddels buiten vijfendertig graden geworden. In de avond kwam de bewolking weer opzetten en kregen we af en toe een squall over ons heen.

20 oktober 2013
In de ochtend regende het zodat we binnen een boek lazen. Rond elf uur kwamen de Koreanen Bong, Danie en Henry langs om gezellig te praten. Toen ze weg waren aten we snel iets. Daarna gingen we naar de kant naar het gymlokaal van de hoge school in Kolonia. Hier begon om één uur het laatste onderdeel van de Japanse week. Eerst werden we door verschillende Japanse burgers hartelijk welkom geheten. In Kolonia wonen ca honderd Japanners. Daarna zongen studenten van de hoge school verschillende Japanse liederen. Vervolgens kregen we twee Japanse dans optredens van twee verschillende studenten groepen. De eerste dans was met een soortklepper die afkomstig is uit Kochi waar Yoshihisa en Myoshi wonen (van de Japanse boot Gaku).

Japanse dansen...

Na de optredens konden we rond wandelen in de gymzaal waar verschillende Japanse stands stonden. Er waren er met Japans ijs, Japanse suikerspin, diverse soorten -Japans eten, informatie over Kochi en voor Yukata-foto's (daar kon je een kimono aandoen en een foto laten maken), calligraphy (Japans schrijven), yoyo-tsuri en super balls (Japanse spelletjes).

Al snel kwamen we Yoshihisa en Myoshitegen en met hen zaten we lange tijd te praten bij de stand van Kochi. We informeerden waar ze wonen en over andere dingen van Japan en samen liepen we naar de ijs stand waar wecrushes ijs met siroop kregen

Daarna gingen we met zijn vieren langs de stands waar we Yoko (vrouw van Seiichi) en een ander Japans stel tegen kwamen. Zij en andere Japanse vrouwen waren bezig kinderen en vrouwen een kimono om te voor het maken van foto's. Myoshi vond dat ik ook een kimono aan moest trekken en even later waren beide vrouwen met mij bezigIntussen zaten Paul en Yoshihisa op het podium in de buurt gezellig verder te praten en te lachen.


Car in Kimono...

Toen ik op de foto ging wilde ik buigen zoals een Japanse dame, maar alles deed ik fout. Ten eerste moet alleen het bovenlichaam naar voren en beneden en moet de kont op zijn plaats blijven. Ten tweede moet het gezicht in dezelfde hoek blijven en niet de kin naar voren. De dames moesten een beetje lachen maar gaven we wel goed instructies hoe ik het wel moest doen.Yoshihisa vroeg zich af of ik al aan het oefenen was voor de ambtenaren in Japan (hihi). Later moest Paul ook een mannen kimono aan.


Paul in kimono...

Daarna vonden Yoshihisa en Myoshi dat ik moest proberen Japans te schrijven. Dus liepen we naar de stand van calligraphy waar ik mijn naam na schreef. Terwijl ik dat deed vertelde Myoshi ons dat ze in Japan drie soorten alfabet hebben. Ik schreef mijn naam nu in heKatakana het oorspronkelijke Japans. Later kwam het alfabet dat Kanji genoemd wordt en een chinese invloed heeft en nog later kwam het Hiragana. Tegenwoordig gebruiken ze alle drie en dat ook nog eens door elkaarMyoshi schreef verschillende Japanse woorden voor mij op zodat ik wat kan oefenen zoals: dank je wel (arigatou), hallo (konnitiwa), goede morgen (ohayou), goede middag (oyasuminasai)en  en tot ziens (sayoumara). Omdat ik al deze woorden natuurlijk niet goed uitsprak gaf ze mij wat oefeningen om de uitspraken te oefenen. Dat wordt oefenen dus (hihi).


kalligrafie...



Rond vier uur namen we afscheid voor vandaag. Terug aan boord zaten we in de kuip met een wijntje/cola gezellig wat na te praten over vandaag.    

19 oktober 2013
 Warm, warm en nog eens warm! Alleen een boek lezen kost ons al liters lichaamsvocht. In de ochtend lazen we wat en was ik bezig met de voorbereidingen van onze lunch. Daarna gingen we naar de kant en liepen naar Kolonia. Eerst gingen we naar het toeristen bureau om wat folders/informatie op te halen. Daarna naar de tandarts waar Paul zijn tweede afspraak had. Na bijna twee uur in de stoel gezeten te hebben was hij voor even klaar en maakten we een nieuwe afspraak. 

Rond drie uur liepen we naar de bioscoop waar we nog een Japanse film "Tokio tower" keken. Terug aan boord gingen we in de kuip met een glas wijn/cola zitten kijkend naar de ondergaande zon. Het was inmiddels drukkend warm geworden en we zagen de onweerswolken in de lucht. Toen we nog maar net in bed lagen kwam de squall met veel wind, regen en het onweer over. We hebben daardoor weer genoeg water voor de vuile was!

18 oktober 2013
Het was een warme zonnige dag en alleen van niets doen zweten we al. In de ochtend kwam eerst Yoshihisa (Japanner) langszij in zijn dingy om even te buurten. Ook gaf hij ons de frequenties waarmee we de weerfaxen van Japan kunnen binnenhalen. Net nadat hij weg was kwamen de Koreanen; de Bong (vader) Danie (zoon) en Henry (neef) langs. Zij wilden informatie over onze navigatie en over het weer en dus zaten we de rest van de ochtend gezellig te praten over van alles en nog wat en gaven we hen de Google kaarten.

Na de lunch gingen Paul en ik naar de kant om de nieuwe Japanse crewlijst in een internet cafe uit te printen en om bij telecom een internetkaart voor de Ipad te kopen. Nu kunnen we weer skypen vanaf de boot. Inmiddels was het half drie geworden en tijd om naar de bioscoop te gaan. Vandaag zijn er twee films om die uur en twee om half vijf. Na de film van drie uur hadden we genoeg film gezien en liepen we terug naar de boot. Onderweg kochten we kip, brood, bananen, papaya, dahli (soort aardappel) en een soort spinazie. Terug aan boord was het borreltijd en zaten we lekker met een glaasje cola/witte wijn in de kuip.

17 oktober 2013 
Het was bewolkt met hier en daar wat motregen. Ons ankerlicht doet al geruime tijd wat het wil, soms wel en soms niet. Vanochtend hebben we eerst de stroomkabels doorgemeten en die waren nog goed. Daarna haalden we de lamp van de paal en bekeken de laatste uiteinden van de draden. Het blijkt dat als de batterijen niet goed vol zijn het ankerlicht op één of andere manier niet genoeg stroom krijgt. Na de uiteinden van de draden wat te hebben schoongemaakt bouwden we de lamp weer op de paal.

Daarna ging ik alle binnengehaalde e-mails nakijken en verwerken. We hebben van een vriendin weer een aantal ebooks gekregen wat natuurlijk veel leesplezier geeft! Daarnaast hebben we van Adri en Sytske (boot Mirada) informatie gekregen hoe zij door de papierwinkels in Japan zijn gekomen. We hebben verschillende lijsten van hen gekregen die zij gebruikt hebben in de verschillende regio's. In iedere regio/provincie moet je een cruising lijst maken om aan te geven naar welke havens je gaat en hoe lang je daar wilt blijven. 

Ook hebben we een e-mail van Kazuko gekregen. Kazuko is een vrouw die in Chichi Jima woont bij de Ogasawara eilanden (zuidelijkste eilanden van Japan). Zij gaat ons helpen om daar in te klaren. Kazuko heeft ook een Japans SSB-net (Oreka net op 21437 om 03.20 UTC) waar we naar geluisterd hebben maar waar we nog niet aan deelgenomen hebben. Zij had een nieuwe crewlist naar ons toe gestuurd die we moeten invullen en terug moeten sturen samen met copies van de paspoorten en copies van de bootpapieren.

Terwijl dat ik met de computer bezig was, was Paul buiten bezig met het voorzeil te drogen. Na de lunch gingen we naar de kant en liepen we langs de weg naar Kolonia waar we Seiichi (Japanse vrienden die we gisteren voor het eerst ontmoet hebben bij de film) in de auto tegen kwamen. Hij ging naar zijn werk in Palikir, de hoofdplaats van de Federated States of Micronesia. Als we zin hadden mochten we wel mee rijden. Zo reden we door een heuvelachtig groen landschap over een goed geasfalteerde weg naar Palikir. Langs de weg stonden soms mooie huizen maar veelal zagen we toch armoedige hutjes waar wel mensen woonden.

Palikir is helemaal geen plaats maar een groot traditioneel Micronesiaan opgezet complex. Het design van de daken is afkomstig van het eiland Kosrea (uit de historie). De zwarte pilaren moeten de basalt pilaren uit Mandal voorstellen. Het uiteinde van het bovenste dak is de vorm van het yapese (yap) stenen geld terwijl het uiteinde van het onderste dak de vorm van de originele chuukese (chuuk) kano moet voorstellen. Het complex is gebouwd in 1989. We zagen het congresgebouw waar de vergaderingen worden gehouden door alle provincies van het land, het gerechtsgebouw, etc. Ook immigratie zit hier waar we naar binnen liepen.

We hadden bijna drie maanden geleden ons cruising permit aangevraagd voor Micronesia omdat we hadden gelezen dat dit erg moeizaam verliep. Tot onze verbazing hadden wij de cruising permit binnen twee weken bij e-mail binnen. Veel te vroeg dus! Aan het eind van deze maand zouden de eerste drie maanden van onze cruising permit al verlopen zijn. Dus gingen we naar binnen om te vragen of ze dit konden veranderen en dat de permit pas in kon gaan op de dag dat we zijn aangekomen. Na wat praten kregen we nu een nieuw cruising permit voor drie maanden te beginnen bij de data van aankomst! Morgen op te halen bij immigratie in Kolonia.

Rond vier uur reden we weer met Seiichi terug naar Kolonia waar we werden uitgenodigd om bij hem en zijn vrouw thee te komen drinken. Seiichi is gepensioneerd maar werkt hier als vrijwilliger. Hij is hier uitgenodigd om het Japanse toerisme op gang te brengen. Ze wonen in het Ocian Vieuw hotel en hebben daar een eigen appartement met uitzicht over de Mangrove bay waar wij liggen. Na gezellig thee te hebben gedronken reden we met zijn vieren naar de bioscoop waar we de film The last Ronin zagen. Een Ronin is een samoerai zonder meester. Een mooie emotionele film. Na de film brachten ze ons naar de marina waar we ze hartelijk bedankten voor alles!

16 oktober 2013
Om acht uur stonden we op de kant en kregen we van Philip een lift naar Kolonia. Hij zette ons af bij de tandarts, Island Smile. We konden vandaag om elf uur terecht omdat iemand had afgezegd. In de tussentijd gingen we naar een internet cafe om foto's te versturen en verschillende mails binnen te halen. Rond half elf liepen we terug naar de tandarts waar Paul geholpen werd. Er kon geen nieuwe vulling meer in de kies en dus moet Paul een kroon krijgenDit gaat zeker een maand duren zodat we hier nog wel even zijn. We hadden voorlopig toch niet verder gekund want het typhoonseizoen is in volle gang. De volgende typhoon oprij is in aankomst en begint in de buurt van Guam.

Nadat Paul gedeeltelijk klaar was (volgende week woensdag volgende afspraak) wandelden we nog wat door Kolonia. We gingen naar het Telecom gebouw om een telefoon kaart te kopen zodat we weer bereikbaar zijn (tel 691 9255876) en liepen verder langs wat winkeltjes. De bewoners van Pohnpei (Micronesia) hebben geen kroeshaar meer maar stijl zwart haar en hun uiterlijk is meer Aziatisch. Als we zo door het centrum van Kolonia lopen lijkt alles zeer welvarend. Maar we hebben wel van andere zeilers gehoord dat het buiten Kolonia toch erg armoedig is.

Rond drie uur waren we terug bij de boot en kwam de Japanner Yoshihisalangs. Hij had informatie voor ons over de Japanse week die hier gisteren begonnen is. Iedere avond zijn er Japanse films in de bioscoop gratis te bekijken. We aten snel wat en daarna liepen terug naar Kolonia naar de bioscoop om de Japanse film Rebirth(drama) te zien. Terwijl we zo liepen volgden we een andere weg buiten het centrum om langs een smal watertje en kwamen zo door de krottenwijk heen. Kleine huisjes van golfplaten die van armoede bijna uit elkaar vallen. Bij de bioscoop ontmoetten we Mayumi enYoshihisa en nog twee andere Japanners (vrienden van hen) waar we aan voorgesteld werden. Rond acht uur was de film afgelopen en kregen we een lift terug naar de boot van de vrienden van de Japanners. 

15 oktober 2013
KOLONIA BIJ EILAND POHNPEI IN CAROLINE EILANDEN (FEDERATED STATES OF MICRONESIA)(06 57.674 n 158 12.088 e)
Vannacht lagen we dus nog steeds aan de kade en tijdens enkele squalls met veel wind werden we behoorlijk tegen de kade gedrukt GRRR! Vanochtend waren we al vroeg wakker want de klok is één uur terug gezet. We hadden onderweg al aardig wat water opgevangen zodat ik gisteren alle vuile was al in het sop had gezet. Vanochtend ging ik op zoek naar een kraan om alles uit te spoelen. Achter het haven kantoor was een die ik mocht gebruiken en alle was uitspoelde. Nu moet ik de de was nog droog krijgen met al die regen!

Voor ons ligt een zeilboot met drie Koreanen (vader, zoon en neef) aan boord. We hadden gisteren al leuk contact met hen gekregen en vanochtend zaten Paul en Pyo nog verder te praten. Om half tien was health nog steeds niet langs geweest en begon het weer harder te waaien. Snel maakten we de trossen los en motorden we verder de baai in. Er staan enkele palen om de vaargeul tussen verschillende koraalkoppen aan te geven maar die is zeker niet correct. Er missen veel boeien en één rode boei staat aan de verkeerde kant zodat het leek of we tussen de boei en de mangroves door moesten. Paul zag op de google kaart al dat we deze aan de andere kant moesten houden en ik zag de ondiepte toen we er vlakbij waren. Op de ankerplek zelf zagen we dat alle boten aan moorings lagen en dat er nog twee vrij waren en mochten we gebruiken, geen probleem.

verschillende bananen...

We motoren naar de boot Carina waar we Philip en Lesly ontmoetten. We hadden al contact met hun gehad op één van de netjes. Daarna motorden we naar de Japanse boot Gaku met Mayumi en Yoshihisa aan boord. We hebben hun hen ontmoet in Kadavu (Fiji), leuk hen weer te zien. Toen we afgemeerd lagen kwamen Lesly en Philip langs. Ze gingen naar de kant om boodschappen te doen en vroegen of we zin hadden om mee te gaan. Zij hebben hier een auto. Zo reden we even later met zijn vieren naar en door Kolonia waar ze ons alle supermarkten, versmarkt en alle andere belangrijke gebouwen en winkels lieten zien. We stopten bij verschillende supermarkten en Lesly maakte mij bekend met de groentes die ik niet kenden. Welkom in een nieuw land!

Philip en Lesly (Amerikanen) zijn hier al bijna een jaar en kunnen zo lang blijven als ze willen. Mensen van de Federated States of Micronesia kunnen zonder visum naar Amerika en vice versa.

Terug bij de haven ontmoetten we nog twee zeilers die hier al jaren zijn. Het was inmiddels half twee toen we terug aan boord waren en we snel de was van de waslijn haalden omdat er weer een grote regenbui aan kwam. Ik spoelde de groente en het fruit om te zorgen dat er geen ongedierte aan boord komt. We hadden twee soorten bananen gekocht. De kleine gele soort en een grote rode die we nog nooit gegeten hebben. Verder hadden we papaya, komkommers, pompoen, vlees en brood gekocht. Tomaten en uien zijn moeilijk te krijgen. Ook had ik een soort spinazie gekocht die ik vijf minuten kookten en vervolgens liet afkoelen in de hoop dat ze zou smaken als sla. Samen met een ui (nog aan boord) en komkommer was het inderdaad een lekkere salade. Terwijl we aten brak de vulling van Paul zijn kies. Dat wordt morgen naar de tandarts.

14 oktober 2013
KOLONIA BIJ EILAND POHNPEI IN CAROLINE EILANDEN (FEDERATED STATES OF MICRONESIA) (06 58.678 n  158 12.200 e )
aanloop eiland Pohnpei...

De laatste loodjes wegen het zwaarst en dat was in onze situatie inderdaad het geval. Vannacht hadden we vanaf elf uur haast geen wind en moesten we motoren. Als er een squall in de buurt kwam ging de motor uit en probeerden we te zeilen. In de squall zaten vaak harde draaiwinden met onweer. Als de squall weer voorbij was nam de wind weer af en moesten we de motor weer starten. Verder was het de hele nacht bewolkt zodat we ook geen goed zicht hadden. Eén keer hebben we zelfs rustiger aangedaan om een onweer storing voor ons langs te laten gaan.

Rond twee uur zagen we licht aan de horizon verschijnen, dat moet Pohnpei zijn. Rond vier uur kregen we ca vijftien knopen wind uit het zuidwesten en konden we vol tuig aan de wind verder zeilen. Nu lieten we het onweer achter ons en liepen we lekker. Rond zes uur werd het licht maar het bleef  bewolkt met regenbuien. Aan de horizon zagen we Pohnpei al liggen. En hoog groen vulkanisch eiland met een rif er omheen. Vlak voordat we de Jokaj pass in het rif bij Pohnei door gingen zetten we twee reven in het grootzeil. Met fok en verkleind grootzeil zeilden we door de pass en volgden de vaargeul naar de kade waar we aanlegden. Na precies zeventien dagen en 2071 mijl te hebben gevaren zijn we aangekomen in Pohnpei één van de Caroline eilanden.


het eigengemaakte gastenvlaggetje FSM gehesen...

Eenmaal aan de kade waren Quarantaine en Customs snel afgehandeld maar het wachten was op immigratie en Health. Immigratie kwam pas om half zes en Health komt morgen pas zodat we aan de kade blijven liggen. Al met al zijn we zeer tevreden over de toch door gedeeltelijk een zeer windstil gebied. Helaas hebben we toch nog ca 33 uur gemotord i.p v ons alle tijd te laten dobberen. Maar ja in onweer willen we toch niet lang blijven hangen. Zoals jullie begrijpen dit is niet echt ons gebied om in te zeilen. Te warm te weinig wind en te veel onweer. Maar we zijn er!

13 oktober 2013
Rond elf uur 's avonds zakte de wind iets in zodat we de fok weghaalden en de All purpose Genua hesen. Zo zeilden we aan de wind verder de nacht door. Het was weer een relaxte nacht met veel sterren en een halve maan. In mijn wachtjes zat ik buiten achter de buiskap en las ik verder in mijn boek Shogan.

Rond zes uur kwam de zon op en werd het weer een warme zonnige dag. De wind ging nu tegen staan zodat we de All Purpose Genua weg haalden en alleen op fok verder kruisten. Nu kunnen we in ieder geval hoger aan de wind zeilen en maken we ook een beetje onze eigen wind. Helaas nam de wind zoveel af dat we enkele uren moesten motoren. Daarna kwam de wind het westen terug en konden we aan de wind met fok en grootzeil verder zeilen. 

Net voor het avondeten vingen we eindelijk een vis. Ons avondeten! We gaan de achttiende nacht in. Nog 61 mijl te gaan hopelijk komen we morgen aan!.Overdag was er verder niets bijzonders, we lazen een boek, keken om ons heen en sliepen.

FEDERALE STATEN VAN MICRONESIA OF OOK WEL CAROLINE EILANDEN:

GEOGRAFIE:
De Federale Staten van Micronesia zijn een land in het werelddeel Oceanië. Het land ligt in de Grote Oceaan en is een onderdeel van de regio Micronesië. De FSM bestaat uit een westerse en oostelijke deel van de eilandengroep de Caroline. Het land is ingedeeld in vier deelstaten: Yap, Chuuk, Pohnpei en Kosrae. Deze zijn op hun beurt ingedeeld in gemeenten.

GESCHIEDENIS:
De voorouders van de Micronesiërs vestigden zich in Micronesia rond 2000 v.Chr. Een gedecentraliseerd systeem met opperhoofden ontwikkelde zich langzamerhand tot het meer gecentraliseerde economische en religieuze Micronesische Rijk, dat haar centrum had op Yap. Op Pohnpei ontstond rond 450 onder leiding van de Saudeleur de stad Nan Madol, die bestond uit een aantal kleine kunstmatige eilanden die met elkaar verbonden waren door een netwerk van kanalen en om die reden ook wel het 'Venetië van het Pacifisch gebied' werden genoemd. Vanuit Nan Madol oefende de Saudeleur-dynastie meer dan 1000 jaar haar gezag uit over de ongeveer 25.000 inwoners van dit eiland, alvorens het rijk instortte rond 1500.
De eerste Europeanen die het eilandgebied in de 16e eeuw aandeden waren de Portugezen, tijdens hun zoektocht naar de 'Kruideneilanden' (Indonesië), gevolgd door de Spanjaarden, die de soevereiniteit claimden. Ze noemden de archipel naar hun koning Carlos II, de Caroline.
In 1899 verkocht Spanje het aan Duitsland, dat het gebied echter als gevolg van haar deelname aan de Eerste Wereldoorlog in 1914 kwijtraakte aan Japan, dat het vanaf 1920 onder mandaat van de Volkenbond bestuurde. 

Onder Japans bestuur vond een grote immigratiegolf van Japanners plaats. Er werd een economie op poten gezet die zich richtte op het verbouwen van suikerriet, mijnbouw, visserij en tropische landbouw. Met de Japanse agressie die de basis vormde voor de Tweede Wereldoorlog in Azië kwam een abrupt einde aan de economische voorspoed. Tijdens de oorlog bevond zich in februari 1944 een belangrijk deel van de Japanse vloot in de Truklagune (onderdeel van de eilandengroep Chuuk), waarvan een groot aantal ondersteuningsvaartuigen en vliegtuigen werden vernietigd door Amerikaanse troepen tijdens Operation Hailstone die maand. De eilanden werden daarop bezet door de Amerikanen, die het vervolgens vanaf 1947 bestuurden onder auspiciën van de Verenigde Naties als onderdeel van het Trustgebied van de Pacifische Eilanden. 

Op 10 mei 1979 ondertekenden vier van de trustdistricten een nieuwe grondwet, waarin ze zich verenigden tot de Federatieve Staten van Micronesië (FSM). De FSM ondertekende vervolgens de Compact of Free Association met de Verenigde Staten, waardoor het trustgebied per 3 november 1986 onafhankelijkheid verkreeg als associatieve staat van de Verenigde Staten. Het Compact werd in 2004 vernieuwd.

BESTUURLIJKE INDELING:
De Federale Staten van Micronesia worden geregeerd met behulp van een in 1979 aangenomen grondwet. Deze grondwet garandeert gelijke rechten voor iedereen en ziet toe op de naleving van de mensenrechten. Voorts voorziet de grondwet in de scheiding der machten. Er is een veertien leden (senatoren) tellend éénkamerparlement (Congress) dat via algemeen kiesrecht wordt gekozen. Kosrae en Yap leveren twee senatoren, Pohnpei vier en Chuuk zes. Uit elke deelstaat komt één senator die voor vier jaar wordt gekozen; de andere leden worden voor twee jaar gekozen. Het uitvoerend bewind wordt gevormd door vier senatoren die voor een periode van vier jaar worden gekozen uit het midden van de parlementariërs. Hoofd van de republiek is de president die weer door het parlement uit het midden van de vier senatoren wordt gekozen. Ook de vicepresident wordt op deze wijze gekozen. De ambtstermijn van de president bedraagt vier jaren. 

De Federale Staten van Micronesia kennen geen politieke partijen, ofschoon zij niet verboden zijn. Een belangrijke rol spelen de diverse families op de eilanden, waarvan de vertegenwoordigers in het parlement worden gekozen.

12 oktober 2013
We motorden tot negen uur in de avonds en hesen toen de All Purpose Genua met het grootzeil. YES,YES er was weer een briesje van zes a zeven knopen uit het oosten! Met vol tuig zeilden we drie a vier knopen halve wind verder onder een prachtige sterrenhemel en een bijna halve maan. Wat ons wel op viel was dat er met zo weinig wind toch een aardige swell (halve tot één meter) uit het westen kwam. De golven van de depressies en de tyfoons van verderop veroorzaakten deze swell. Ook zeilden we langs bamboe takken, houten balken en soms zelfs boomstammen in het water. We raakten zelfs een tak.

Rond vijf 's ochtends uur was het weer gedaan met de wind en begonnen de zeilen te klapperen en daar houden we niet van! Dus ging het grootzeil naar beneden en met de All Purpose Genua en de motor gingen we verder de dag in. Maar na een tijdje ging ook de All Purpose Genua klapperen zodat we die ook inrolden en alleen verder motorden.

Het werd weer zonnig en warm ca vierendertig graden. Om water te besparen en toch te kunnen afkoelen hadden we een plantenspuit met water erin staan waar we ons af en toe mee besproeiden. Overdag zagen we een groep dolfijnen in de buurt. We hoopten dat ze naar ons toe zouden komen maar even later zagen we dat de groep aan het jagen was en ze voor ons geen interesse hadden. Ze jaagden in en lange lijn en af en toe sprong er één hoog de lucht in.

Rond twee uur kwam de wind opzetten uit het oost-noordoosten. We hesen het grootzeil en zetten de fok erbij. Even later kregen we een kleine regenbui over ons heen. Snel gingen we in de regen staan om af te koelen. Gelukkig bleef de wind en konden we aan de wind verder varen. Zo gingen we de zeventiende nacht in. Nog 132 mijl te gaan.

We hadden goede inkopen gedaan voor onderweg en als verse groenten: boontjes, paprika, aubergine, komkommer, selderie pompoen, tomaten, knoflook en uien. Ook hadden we zesendertig eieren gekocht. Alle dagen aten we 's avonds verse groente met rijst, bami, of macaroni. Als lunch aten we tortilla's of crackers met kaas en tomaat/komkommer of eiersalade erop.

Sinds vandaag hebben we alleen nog vier eieren wat uien, knoflook, twee tomaten en een halve pompoen. Vandaag had ik van de vier eieren eiersalade gemaakt voor op de crakers. Van de pompoen ga ik morgen weer een scone maken en de rest van de uien en knoflook bak ik zodat we geen verse groentes hebben als we gaan inklaren in Pohnpei.

11 oktober 2013
In de avond nam de wind af naar zes a zeven knopen zodat we het voorzeil inrolden en de All Purpose Genua hesen. Daarmee gingen we nog steeds met ca drie knopen vooruit. De onweerswolken en regenbuien verderop losten op zodat we toch weer een heldere nacht met sterren en een steeds groter wordende maan hadden.

In de nacht zat ik buiten een boek te lezen en zo nu en dan keek ik om me heen: niets te zien. Op dat moment scheen de maan nog helder over het water zodat ik goed zicht had. Ik was echt verdiept in mijn boek (Shogun) en toen ik weer opkeek zag ik dichtbij allemaal lichtjes. Helemaal over mijn toeren riep ik Paul die binnen lag te slapen dat er dichtbij een boot was! Hij kwam meteen naar buiten en zag de lichtjes ook. Hij pakte de verrekijker en begon te glimlachen. Caroline, wat dacht je van de maan die achter de wolken langzaam onder gaat (hihi). Ik schaamde me toch wel en beetje want ik had regelmatig gekeken en de oceaan had maar een lichte deining GRRR!

In de ochtend viel de wind helemaal weg en we motorden een tijdje want de accu's moeten toch opgeladen worden. Toen we om acht uur de weerberichten binnen haalden en de netjes op de SSB luisterden was de motor even uit omdat dat te veel stoort. Opeens hoorden we TOET TOET TOET. We haastten ons naar buiten en zagen een Marine schip om ons heen draaien. Snel deden we de marifoon aan. Ze wilden de naam van de boot weten en wat onze nationaliteit was. Dutch what? Netherlands, Holland. Please can you spell it!? We are from Europe from the Netherlands, Dutch. Ze hadden geen flauw idee zodat even later hun grote rubberboot met een kraan het water in getakeld werd. Over de marifoon werden we opgeroepen dat de customs aan boord kwam en dat we niet weg mochten varen?! We dobberden toch al... Twee man kwamen aan boord bekeken de papieren namen een aantal notities op en daarna mochten we door varen/dobberen.

Omdat de weerberichten aangaven dat we vandaag geen wind zouden krijgen en dat er hier en daar toch onweer in de lucht zat besloten we vandaag verder te motoren. Het werd weer een warme dag en voor ons zagen we meerdere squalls voorbij trekken. Helaas kwam er geen een over ons heen zodat we niet lekker konden afkoelen. De hele dag motorden we en we gaan ook al motorend de zestiende nacht in. Nog 210 mijl te gaan tot Pohnpei.

Squall aan horizon...

10 oktober 2013
Het begint voor jullie waarschijnlijk eentonig te worden maar voor ons blijft het prachtig te zeilen onder een heldere sterrenhemel en een steeds groter wordende maan. We zijn aangekomen in de wateren van de Federated States of Micronesia of ook wel de Caroline eilanden. De Caroline eilanden zijn in vier provincies verdeeld en de oostelijkste staat is Kosrea.

Het oorspronkelijke plan was om in te checken op het hoofd eiland Kosrea en daar enkele dagen te blijven om vervolgens naar Pohnpei te zeilen. Maar toen we vertrokken uit Fiji raadpleegden we NOONSIDE op internet. Daar lazen we dat Kosrea afgelopen jaar een nieuwe havenmeester heeft gekregen die de havengelden drastisch heeft verhoogd. Onderweg stuurden we een email naar die havenmeester en dit was zijn antwoord; Thank you for thinking of coming to the so called " The Hidden Paradise" Island. We will be charging length over all(LOA) for US $2,00 PER FOOT (voor ons 80 dollar) plus US $50.00 DOCKAGE FEE AND US $25.00 ANCHORAGE FEE. Voor ons komt dit neer op US$ 155 voor een paar dagen op eigen anker liggen. Dus besloten we in één keer door te zeilen naar de volgende provincie van de Caroline; staat Pohnpei.

Het was een zeer rustig nacht en om zeven uur haalden we de weerberichten weer binnen. We zagen net als gisteren dat er vandaag in de buurt van Pohnei en Kosrea regen en onweer zal zijn dat langzaam noordwaarts wegtrekt. De wind trok iets aan tot tien knopen zodat we de All Purpose Genua weg haalden en het voorzeil (fok) uitrolden. Nu zeilden we weer met ca drie a vier knopen rustig verder. We willen de depressie met het onweer zoveel mogelijk vermijden. In de ochtend zeilden we ca tachtig mijl zuidwaarts langs Kosrea. Dus dit eiland zien we weer niet van dichtbij.

Wij hadden mooi weer met wind van ca tien knopen uit het zuiden maar voor ons zagen we de hoge cumulus wolken opstijgen. Hopelijk gaat het allemaal voor ons langs! Aan het eind van de middag zagen we een turbulentie in het water. Het bleek een school vissen te zijn met daartussen ook haaien. De hengel hing nog steeds achter de boot en dus hoopten we dat we beet zouden krijgen na zoveel dagen vissen. Maar helaas we gingen te langzaam met onze drie a vier knopen. Wel bleef er enige tijd een kleine haai in de buurt van ons aas en bleven we hoop koesteren maar na enige tijd zwom ook hij weg zonder te hebben gebeten in onze aas GRRRR. We gaan alleen op de fok de vijftiende nacht in, nog 282 mijl te gaan tot Pohnpei.

9 oktober 2013
Het werd weer een heldere nacht waar aan het begin een kleine maan bij was. Even na elven moest de All Purpose Genua omgezet worden naar de andere kant. Dat hield in dat we het zeil moesten inrollen, de boom eruit moesten halen en vervolgens het zeil laten zakken om het aan een val aan de andere kant van de mast weer te hijsen. Toen moest de boom er weer in en daarna kon het zeil weer worden uitgerold. In de nacht was het nog steeds ca vijfentwintig graden dus dat was werd even zweten!

We lagen ieder op een bank buiten naar de sterren te kijken en te genieten van het leven wat we zo hebben. We haalden meerdere gebeurtenissen op. Rond middernacht viel de wind helemaal weg en begon de All Purpose Genua te klapperen zodat we die weg rolden. De rest van de nacht en ochtend dobberden we rustig voort en gingen we beiden slapen.

In de ochtend kwam de zon weer op en het werd ca vierendertig graden met geen wind PFFFF! We luisterden naar het Drifters-net en meldden ons weer bij het Sheila-net. Nu spraken we met een man van een Amerikaans jacht dat al in Pohnpei ligt. Daar ligt ook een Japanse boot (die Japanners hebben we ontmoet in kadavu, Fiji) en nog een charter boot. Hij vertelde ook dat het jammer was dat we er zaterdag niet al zijn want dan hebben ze een barbecue. Helaas dat gaan we zeker niet redden!

Rond het middag uur kwam er weer een briesje uit het oost-zuidoosten en om de goede koers te varen moest de All Purpose Genua weer omgezet worden naar de andere kant. Nu met vierendertig graden PUF,PUF,PUF!

Toen de all Purpose Genua uitgeboomd en wel stond moesten er eerst weer enkele liters gedronken worden om het lichaamsvocht op peil te krijgen. In ca twaalf uur dobberen heeft de stroom ons toch nog 23 mijl de goede kant mee genomen. Met ca vijf a zes knopen wind en een hele lichte deining dobberden/zeilden we met ca twee a drie knopen snelheid rustig verder de dag door de nacht in. We gaan de veertiende nacht in.

Misschien is het jullie opgevallen dat we al die tijd dat we op het noordelijk halfrond varen nog steeds oost-zuidoosten wind hebben. We houden het weer in de buurt van Japan dan ook angstvallig in de gaten. Op de Gribfiles zien we dat er zich verderop (ca 1200 mijl) inderdaad tropische stormen ontwikkelen en via sailmail (aangevraagd door Paul) wordt ons nu (al vanaf het begin van de reis) automatisch informatie toegezonden over de tropische stormen en de Tyfoons.

grib file met beginnende tyfoon Damas (hand is waar wij zijn)...

HET BERICHT VAN VANDAAG VIA SAILMAIL:
URL: http://weather.noaa.gov/pub/data/raw/wt/wtpq31.pgum.tcp.pq1.txt
Date: 08 Oct 2013 18:28:01 -0000;
Last-Modified: 06 Oct 2013 21:37:21 -0000;
Expires: 08 Oct 2013 18:43:01 -0000

TYPHOON DANAS (23W) ADVISORY NUMBER 14 NATIONAL WEATHER SERVICE TIYAN GU WP232013 800 AM CHST MON OCT 7 2013.

TYPHOON DANAS INTENSIFYING AS IT NEARS THE RYUKYU ISLANDS...

WATCHES AND WARNINGS
--------------------
NONE.

SUMMARY OF 700 AM CHST...2100 UTC...INFORMATION
----------------------------------------------

LOCATION...24.7N 130.9E

ABOUT 655 MILES WEST OF IWO TO ISLAND

ABOUT 225 MILES EAST-SOUTHEAST OF OKINAWA

ABOUT 1165 MILES NORTHWEST OF SAIPAN MAXIMUM SUSTAINED WINDS...120 MPH PRESENT MOVEMENT...NW OR 310 DEGREES AT 24 MPH DISCUSSION AND OUTLOOK
----------------------
AT 700 AM CHST...2100 UTC...

THE CENTER OF TYPHOON DANAS WAS LOCATED BY SATELLITE AND RADAR NEAR LATITUDE 24.7 NORTH AND LONGITUDE 130.9 EAST.

TYPHOON DANAS IS MOVING NORTHWEST AT 24 MPH. DANAS IS EXPECTED TO SLOW DOWN AS IT TURNS TO THE NORTH TONIGHT AND NORTHEAST ON TUESDAY. THIS TRACK WILL TAKE DANAS THROUGH THE RYUKYU ISLANDS LATE TODAY AND TONIGHT.

MAXIMUM SUSTAINED WINDS HAVE INCREASED TO 120 MPH. TYPHOON FORCE WINDS EXTEND OUTWARD UP TO 30 MILES FROM THE CENTER AND TROPICAL STORM FORCE WINDS EXTEND OUT UP TO 105 MILES.

TYPHOON DANAS IS EXPECTED TO INTENSIFY SLIGHTLY TODAY BEFORE BEGINNING A SLOW WEAKENING TREND TONIGHT AND TUESDAY.

NEXT ADVISORY


8 oktober 2013
Gistermiddag zagen we één visserschip aan de horizon (en AIS) maar toen het donker begon te worden zagen we wel zes a zeven lichten om ons heen. We zaten midden in een vloot vissersboten. Rond acht uur haalden we de uitgeboomde fok weg en hesen we de All Purpose Genua en boomde die nu uit. Samen met het grootzeil met twee reven (tegen het klapperen) maakten we iets meer voortgang.

Het zal erom spannen of we het halen om vrijdag in Pohnpei aan te komen of dat we moeten wachten tot maandag aangezien we in het weekend customs en immigratie moeten betalen (weekend tarief). De wind nam iets af waardoor het grootzeil door de swell weer begon te klapperen zodat we deze weg haalden. Alleen op de uitgeboomde All Purpose Genua zeilden we verder de nacht door.

Nadat we de vissers vloot waren gepasseerd zagen we geen andere schepen meer. Het was weer een heldere nacht met veel sterren enkele wolken en zonder maan.

In de ochtend kwam de zon weer op en om acht uur hoorden we voor het eerst geen Buller-net meer. Om half negen (8131 khz 21.30 zulu) luisterden we naar het Drifters-net en spraken we met Jan Bart en Monique van Victory. Zij zijn op weg naar New Caladonia. Vandaag om negen uur luisterden we voor het eerst naar het Sheila-net (8161 khz 22.00 zulu). We riepen ze op de SSB op en vertelden onze positie en waar we heen gingen. Waarschijnlijk gaan we dit nu iedere dag doen.

Na de netjes dronken we koffie/chocomel en maakte ik de vlag van de Federated States of Micronesia of ook wel de Caroline eilanden. Daarna lazen we, sliepen we en keken om ons heen. Het was te warm om andere dingen te doen . Binnen en buiten was het drieëndertig graden. We zaten buiten onder ons afdakje in de wind waar het het beste uit te houden is.

We hebben sinds gisteren al ca zes tot acht knopen wind uit het oost-zuid oosten. Vandaag zeilden we alleen met de All Purpose Genua uitgeboomd en gingen we ca vijf a zes knopen. Overdag bleek duidelijk dat we vrijdag niet gaan halen om aan te komen in Pohnpei zodat we nu rustig aan verder zeilen en pas maandag gaan aankomen. We gaan de dertiende nacht in.

7 oktober 2013
Rond half tien 's avonds kwam er weer een beetje meer wind (10 knopen) op zetten vanuit het oost-zuid-oosten en dus konden we het grootzeil er weer bij hijsen. Het werd een rustige heldere nacht met veel sterren maar zonder maan en zonder enige squalls. Tijdens onze wachtjes zaten we buiten in de wind alles in de gaten te houden en een boek te lezen. Buiten is het dan heerlijk uit te houden. De 'vloerverwarming' in de boot is op dit moment iets te veel, de watertemperatuur is eenendertig graden.

Op een gegeven moment ging de AIS alarm af en zagen we een vissersboot met vol licht in de buurt. Onze tweede boot in elf dagen tijd. Rond half vijf haalden we de All Purpose Genua weg en boomden we de fok uit. Daarmee zeilden we vol tuig bij ruime wind verder de dag tegemoet. De zon kwam weer op en het werd een warme dag van ca 33 graden pufff! Als we soms meer dan zes knopen liepen gaf de GPS de tijd van aankomst aan (minder dan honderd uur).Maar dit was vandaag maar zelden omdat we weinig wind hadden en maar rustig voort kabbelden. We gaan de twaalfde nacht in, nog 543 mijl te gaan.

6 oktober 2013
Met vol tuig zeilden we rustig de heldere nacht door. We kregen wel een aantal squalls waarvan enkele met meer wind en regen. In de nacht passeerden we Ocean island (00 51.864 s  169 32.192 e) wat op ca zeventig mijl te oosten van ons lag. Vroeg in de ochtend passeerden we Nauru (00 32.464 s  166 55.223 e) wat op ca zestig mijl westelijk van ons lag. Beide eilanden konden we dus niet zien.
Rond vijf uur kregen we de eerste tekenen van de dageraad en werd het langzaam licht en bewolkt. Paul haalde de weerberichten binnen. Dit houd in dat hij grib file binnen haalt, een kaart waarin we kunnen zien waar de squash zone liggen en informatie over de Tyfoons op het noordelijk halfrond (TSRhelpdesk@tropicalstormrisk.com) ZIE LATER TYFOON...

Om 10.20 zeilden we na zes jaar en zeven a acht maanden de EVENAAR weer over en zijn we terug op het noordelijk halfrond. We gaven Neptune's cola, wodka en een pompoen scone en bedankten hem voor de goede zorg op het zuidelijk half. Ook vroegen we hem ons gunstig te blijven voor de komende jaren op het noordelijk half rond!
weer over de evenaar...
De bewolking trok op en langzaam kwam de zon tevoorschijn. De wind nam af van ca tien knopen uit het oost naar ca zes knopen uit het oost zodat we ons voorzeil (fok) verwisselden voor de All Purpose Genua. Zo zeilden we de rest va de dag door.


uitgeboomde All Purpose genua...
Als lunch aten we het restje van gisteren avond (macaroni Bolognaise) en als avondeten aten we crackers met kaas met stukjes tomaten en komkommers erop. Na het avond eten nam de wind nog meer af ( vier a vijf knopen wind) zodat het grootzeil begon te klapperen door de kleine swell die er nog staat. Met alleen de All Purpose Genua op gaan we de elfde nacht in. Nog 667 mijl te gaan tot Pohnpei.

TYFOON: (of in andere streken orkaan, cycloon) Tyfoon is een tropische depressie waarvan de windsnelheden de orkaan drempel windkracht 12 (64 knopen) overschrijden. Een tyfoon ontstaat altijd uit een tropische depressie en ontstaan in de tropen en subtropen (tot 35 breedtegraad)

ONTSTAAN TYFOON:
De meeste tropische tyfoons komen tot ontwikkeling in het gebied tussen vijf en twintig graden noorderbreedte. Verder van de evenaar weg is het zeewater te koud. Bij voorkeur moet het zeewater zesentwintig graden of meer zijn.
Het Coriolis effect in de atmosfeer dat optreedt als gevolg van het roteren van de aarde speelt ook een belangrijke rol bij het ontstaan van de tyfoon en daardoor komen tyfoons niet dichtbij de evenaar voor (Coriolis effect bij evenaar is nul).
Om tropische tyfoons tot ontwikkeling te laten komen moet verder de atmosfeer boven de tropische oceaan voldoende onstabiel zijn, zonder dat de wind er weer te veel veranderd met hoogte. Er moeten in de buurt van het aardoppervlak al storingen aanwezig zijn (zogeheten easterly waves). Als de zuidoost passaat wind van het zuidelijk halfrond over de evenaar strekt en ook over het noordelijk halfrond gaat waaien dan draait deze passaat wind van zuid oost naar zuid west. Deze wind heeft dan niet meer als normaal een hoek van negentig graden ten opzichte van de noordelijke passaat wind maar een hoek van 180 graden. Dit heeft grote invloed voor het ontstaan v.d tropische depressies of later tyfoons.

VOORBEELD VAN DE TYFOON BERICHTEN DIE WE VANOCHTEND (6/10/2013) BINNEN KREGEN:
NW Pacific: Storm Alert issued at 5 Oct, 2013 18:00 GMTTyphoon DANAS (23W) currently located near 20.3 N 138.1 E is forecast to strike land to the following likelihood(s) at the given lead time(s): 

Yellow Alert Country(s) or Province(s) Japan probability for CAT 1 or above is 30% in about 72 hours probability for TS is 35% in about 48 hours
Yellow Alert City(s) and Town(s) Okinawa (26.3 N, 127.8 E) probability for CAT 1 or above is 25% in about 48 hours probability for TS is 65% in about 48 hours
Kagoshima (31.5 N, 130.5 E) probability for CAT 1 or above is 30% in about 72 hours probability for TS is 30% in about 48 hours
Kumamoto (32.7 N, 130.7 E) probability for CAT 1 or above is 25% in about 72 hours probability for TS is 30% in about 72 hours
Fukuoka (33.6 N, 130.4 E probability for CAT 1 or above is 20% in about 72 hours probability for TS is 30% in about 72 hours
Saga (33.3 N, 130.3 E) probability for CAT 1 or above is 20% in about 72 hours probability for TS is 30% in about 72 hours
Nagasaki (32.8 N, 129.9 E) probability for CAT 1 or above is 20% in about 72 hours probability for TS is 30% in about 72 hours
Matsue (35.4 N, 133.0 E) probability for CAT 1 or above is 15% in about 72 hours
probability for TS is 30% in about 72 hours
Hiroshima (34.4 N, 132.4 E) probability for CAT 1 or above is 15% in about 72 hours probability for TS is 30% in about 72 hours

Note that Yellow Alert (Elevated) is CAT 1 or above to between 10% and 30% probability, or TS to above 50% probability.
CAT 1 means Typhoon strength winds of at least 74 mph, 119 km/h or 64 knots 1-min sustained.
 TS means Tropical Storm strength winds of at least 39 mph, 63 km/h or 34 knots 1-min sustained.

For graphical forecast information and further details please visit http://www.tropicalstormrisk.com/

5 oktober 2013
Net voordat het gisteren donker werd verwisselden we de All Purpose Genua voor het gewone voorzeil. Met ca tien knopen wind zeilden we vol tuig met een knik in de schoot de nacht door. Er was een kleine swell van achteren waardoor we er lekker doorheen liepen. Boven ons was de hemel weer bezaaid met sterren maar hier en daar kregen we een kleine squall over ons heen, geen heftige.

In de ochtend zagen we de zon weer opkomen en het werd een warme zonnige dag. We verlegde de koers iets naar het noorden zodat we de hele dag met ca tien knopen wind nog steeds met vol tuig aan de wind zeilden. We hielden wat hoog aan omdat er een stroming van ca één knoop naar het westen stond. Als we straks minder wind krijgen worden we in elk geval door de stroming naar het westen gezet.

Rond etenstijd ging de hengel af en hadden we een grote vis (Wahoo) aan de lijn. Helaas is deze ontsnapt toen we hem uit het water wilden halen. Toch maar eens kijken of we een grote pikhaak kunnen vinden om de vis aan boord te krijgen. Nog steeds vol tuig en aan de wind gingen we de tiende nacht in.

4 oktober 2013
Vlak nadat het donker was geworden kwam de bewolking opzetten. We haalden ons zonnedak weg en raadpleegden de nieuwe weerberichten binnen. We zagen op één van de kaarten dat we dichtbij een squall lijn zaten (squash zone). Wat gaat er gebeuren!?! Even daarna zagen we de bliksem flitsen achter ons door de lucht gaan. Soms leek het of de hemel in brand stond. De flitsen gingen niet naar de grond maar in diagonale lijn door/tussen de wolken.

We probeerden nog naar het westen weg te komen waar het nog een beetje helder was. Gelukkig was er voor ons nog één heldere ster aan de hemel waardoor we toch de lucht konden zien en zo de squalls konden zien aankomen. Omdat we nooit van tevoren weten hoeveel wind er in de squalls zitten deden we bij voorbaat al twee reven in het grootzeil. Op zich zeilden we nog lekker verder en hielden het onweer goed in de gaten.

Rond elf uur kwam er een echte grote squall over met veel koele wind (dertig à veertig knopen) en héél véél regen met af en toe wat onweer. In de squall draaide de wind van het zuidwesten naar het zuiden. We hadden de stuurautomaat op wind staan en draaiden dus met de wind mee. Nadat de squall voorbij was vervolgde we onze juiste koers weer. Het was nog steeds aarde donker en buiten viel er niets te zien, geen sterren geen maan. Ik zat binnen in mijn wacht en keek ieder half uur even buiten.

squall zone,rode stip zijn wij...

Rond vijf uur hield de wind het voor gezien en zetten we de motor aan, weg uit deze squall zone! Er stonden inmiddels alweer kleine golven dus zonder motor slingerden we wel héél erg heen en weer..

Rond zes uur werd het weer licht (we zijn namelijk meer naar het oosten gegaan). Het was bewolkt, achter ons zagen we de donkere lucht waar we vannacht doorheen gekomen zijn en voor ons klaarde het steeds meer op. Na drie uur motoren kwam er een briesje en hesen we de All Purpose Genua met het grootzeil. Met ca zes à zeven knopen wind uit het oosten zeilden we halve wind verder met vier à vijf knopen. We zeilen in die situatie wel met ca honderd twintig vierkante meter zeil op.

Om acht uur hadden we 994 mijl afgelegd met nog 979 mijl te gaan, we waren over de helft! De lucht klaarde op en het werd een mooie zonnige dag zodat we ook de zonnetent weer uitrolden. Ik zat buiten onder ons zonnedakje in de schaduw te lezen terwijl Paul de er de voorkeur aan gaf om binnen aan de lage kant op de bank te lezen met de afstandsbediening van de stuurautomaat op tafel zodat hij wel alles in de gaten kon houden en kon regelen.

Voor lunch maakte ik tortilla's met kaas en tonijn salade en voor het avond eten bereidde ik bami met een gebakken ei. We gaan de negende nacht in met nog 940 mijl te gaan!

3 oktober 2013
Gisteravond net voor het donker werd kwam er een groep Witlip dolfijnen. Het zijn mooie dolfijnen die een wit topje op de neus hebben en dat rond de bek doorloopt. Op de flanken zijn ze licht grijs dat tot de staart doorloopt. Ze bleven een tijd bij ons voor de boeg zwemmen en soms zo dichtbij dat het net leek of ze de boot aanraakten. De wind nam af waardoor wij niet snel genoeg meer gingen en de dolfijnen ons verlieten.

Doordat de wind was afgenomen begon het grootzeil te klapperen zodat we deze lieten zakken en alleen op onze All Purpose Genua door zeilen. Met ca zes a zeven knopen halve wind liepen we nog vier a vijf knopen. Rond half twee zakte de wind nog meer in zodat nu ook de  All Purpose Genua begon te klapperen door de kleine swell die er nog stond. We rolden ook deze weg en dobberden rustig de nacht en ochtend verder door. We hebben geen haast en als de accu's niet geladen hoeven te worden gaat de motor niet aan! 

Nu we geen echte vooruitgang maakten werden we een speelbal van de sell die er nog stond zodat we aardig heen en weer geslingerd werden, maar ook dat gaat wennen (hihi). Van dertig graden tot de ene kant tot dertig graden aan de andere kant. Toch maakten we nog een vooruitgang van 1 knoop.

De zon kwam weer op en het werd weer een warme dag. Rond half twee (na ca twaalf uur dobberen) kwam er een bries uit het zuidwesten en hesen we onze  All Purpose Genua. Nu konden we halve wind over de andere boeg verder zeilen. Langzaam nam de wind steeds meer toe en rond zes uur haalden we onze grote lap binnen en hesen we het grootzeil met het normale voorzeil (fok). De wind was nu toegenomen tot achttien knopen uit het zuidwesten en zeilden we met een snelheid van zeven a acht knopen over een vlakke zee de achtste nacht in.

2 oktober 2013
We motorden tot de accu's weer goed opgeladen waren. Daarna deden we de motor uit en haalden we de zeilen weg, die klapperden nu toch alleen maar. We dobberden over de golven en gingen allebei slapen. Ieder op een bank want in de achterhut is al enige tijd veel te warm. Het water is al dertig graden.

Na drie uur dobberen kwam de wind weer terug en hesen we de zeilen. Met ca tien knopen wind uit het oosten zeilden we met vol tuig halve wind verder. De golven waren inmiddels bijna weg zodat de zeilen ook niet meer klapperden.

Het was inmiddels een heldere nacht geworden met sterren en waar de kleine maan zich pas rond twee uur bij voegde. Onder het zo rustig zeilen kookte ik rijst en boontjes en bakte de aubergines die ik gemarineerd had in soja saus met knoflook. In het donker was het buiten iets frisser en kon de warmte van het koken makkelijker de boot uit dan overdag als het zo warm is.

Vroeg in de ochtend nam de wind toe en zetten we twee reven in het grootzeil. Rond zes uur werd het licht en even later kwam de zon op. Die komt nu niet meer achter ons op maar bijna naast ons. Paul haalde de weerberichten binnen en het lijkt erop dat we steeds meer rustiger weer gaan krijgen. In de ochtend werd de wind inderdaad minder zodat we de fok inrolden en onze All Purpose Genua hesen. Met zes a zeven knopen halve wind liepen we nog steeds vier a vijf nopen!


alleen op All Purpose Genua...

We draaiden ons zonnedak uit (zit opgebonden aan onze buiskap) en daar konden we lekker onder zitten. In de schaduw en in de wind is het koeler dan binnen. Zo zaten we lange tijd buiten een boek te lezen en om ons heen te kijken. Hoewel we toch in de schaduw zaten zijn onze ruggen toch aardig verbrand. Morgen maar een T-shirt aan.

We hebben alle dagen wel vogels gezien en vaak zijn het groepen vogels die naar het zuiden vliegen. We vermoeden dat het de Mutton birds zijn die vanuit het noorden weer naar het zuiden vliegen. We gaan de zevende nacht in.

1 oktober 2013
Rond zes uur gisteravond kwam er een grote squall over met veel wind en regen. We gingen gelijk in de regen staan om even lekker af te koelen. Nadat de grote bui voorbij was draaide de wind naar het oosten zodat we de boom eruit haalden en met ca vijftien knopen halve wind verder zeilden. Rond tien uur draaide de wind terug naar het zuidoosten en boomden we de fok weer uit.

Het was een donkere bewolkte nacht met veel squalls. We passeren weer de SPCZ (the South Pacific Convergence zone) dat gepaard gaat met veel squall (regen en wind in buien) en ook onweer. We waren dus de hele nacht in de weer want als er een squall overkwam moest de fok ingedraaid worden en als deze weer voorbij was kon de fok weer bijgezet worden. Ook zagen we achter ons onweer maar hoorden we niets en dit kwam gelukkig ook niet dichterbij.

Toen het licht werd bleef het bewolkt waardoor het minder warm werd. De wind draaide weer naar het oosten zodat we de boom eruit haalden en weer halve wind verder zeilden. We zagen nog steeds de ene na de andere squall langs komen en rond half tien nam de wind toe tot ca dertig vijfendertig knopen zodat we een derde rif in het grootzeil zetten. Zo zeilden we tot na de lunch.

Rond één uur draaide de wind naar het noordoosten en nam langzaam af zodat alle reven eruit gingen en we uiteindelijk vol tuig konden zeilen. Helaas nam de wind zoveel af dat we niet genoeg druk meer in de zeilen hielden en dat deze begonnen te klapperen.

Aan het eind van de middag vouwden het grootzeil op en starten de motor. Voor het avond eten hadden we een salade met groente, ei en rijst en daarbij een bananen milkshake. Ja de groene bananen van Farasiko en Angela zijn eindelijk rijp geworden! We gaan we de zesde nacht in.

30 september 2013
En weer een heldere nacht met veel sterren en waar pas laat de kleiner wordende maan zich bij aansloot. Aan de zeilstelling hebben we niets hoeven doen. De hele nacht en dag waaide het ca vijftien knopen uit het zuidoosten. Steeds zeilden we ruime wind met fok uitgeboomd aan de ene kant en grootzeil met twee reven aan de andere kant. Met een gemiddelde snelheid van ca zes a zeven knopen gingen we lekker.

Het werd een warme zonnige dag van ca drieëndertig graden. In het begin konden we vroeg in de middag in de schaduw achter de buiskap zitten. Inmiddels is de zon steeds meer recht boven ons komen staan en komt de schaduw steeds later en wordt dan ook steeds kleiner zodat we overdag binnen moeten liggen om een boek te lezen of te slapen.

Gelukkig zijn de golven nog steeds rustig zodat het raam boven de tafel open kan staan en we zo wat frisse wind binnen krijgen. Desalniettemin zweten we alleen al bij het lezen van een boek. In de nacht is het wel lekker om buiten te zitten en te genieten van de vele sterren. We hebben nu 630 mijl gedaan en moeten nog 1294 mijl. We gaan de vijfde nacht in.

29 september 2013
Het was weer een heldere nacht met veel sterren en enkele wolken waar de halve maan rond half één omheen ging schijnen. We zeilden nog steeds ruime wind. Halverwege de nacht rolden we de fok in en zeilden we halve wind om de Morton- en Turpiebank heen. Daarna rolden we de fok weer uit en zeilden we ruime wind verder.

Rond vier uur kregen we een grote squall over en rolde ik snel de fok in. Vervolgens ging ik buiten in de regen staan om weer wat af te koelen. Paul sliep op dat moment. Rond vijf uur werd het licht maar het bleef grauw en bewolkt met heel veel regen. Paul haalde de weerberichten binnen en daarop zagen we dat we net een ITCZ zone (zone met veel squalls) schampten. Rond tien uur was de regen verdwenen. De zon kwam tevoorschijn en we kregen weer de normale passaat wind. Met ca zestien knopen wind zeilden we de rest van de dag lekker verder. We zagen nog een groep dolfijnen bij de boeg en verder luisterden we naar muziek die we op een harddisk hebben staan. Dit keer dansten we niet omdat het daar te warm voor was, ca tweeëndertig graden.

Ik had afgelopen nacht de rest van de vis gemarineerd in ketjap, tomatenketchup, knoflook, ui en gember en dit aten we met rijst en zoetzuur (komkommer in azijn en een beetje suiker, ook vannacht gemaakt). Ik kook liever 's nachts dan is het tenminste niet zo warm (achtentwintig graden)! Op naar de evenaar..... We gaan de vierde nacht in.

28 september 2013
Het was een mooie nacht met veel sterren en rond half één kwam daar ook nog een halve maan bij. De wind bleef met ca twintig knopen uit het zuidoosten komen (passaat wind) zodat we nog steeds ruime wind zeilen. Fok uitgeboomd en een beetje ingerold aan de ene kant en grootzeil met twee reven aan de andere kant. Dit omdat de golven zich al wat hebben opgebouwd en de zeilen soms wat klapperden als we van de golf af surften. Een andere reden dat we zo varen is vanwege de squalls. Als we een squall (regenbui met wind ca dertig knopen) over krijgen hoeven we alleen het voorzeil in te rollen. En de laatste reden is dat de windmolen zo er meer energie levert. Zeilen stellen is er dus haast niet bij.

Rond vijf uur werd het weer licht en zag ik in mijn wacht een boot varen. We komen in de buurt van het noordelijkste eiland van Fiji "Rotuma". We moesten onze koers verleggen om er niet tegen aan te varen zodat we een deel van de ochtend halve wind zeilden. Inmiddels was het een bewolkte dag geworden met enkele squalls. In de eerste ging ik buiten staan om wat af te koelen want ook al is het bewolkt het blijft ca dertig graden.

Rond half één passeerden we Rotuma. Een mooi groen heuvelachtig eiland met zandstranden en rotsen. We zagen ook verschillende vogels om ons heen vliegen waaronder de tropical bird en een soort Jan van Gent. Nadat we het eiland gepasseerd waren verlegden we onze koers weer en zeilden met ruime wind verder, fok ene kant grootzeil andere kant. Als lunch aten we tosti's want we hebben nog steeds een aantal kilo kaas uit Nieuw Zeeland bij ons. In de avond aten we kibbeling met salade. Ja, de vis is nog steeds niet op.

27 september 2013
Nadat we de oostpunt van Vanua Levu gerond waren zeilden we met ruime wind verder. De wind was inmiddels toegenomen naar ca vijftien knopen zodat we met de fok uitgeboomd aan de ene kant en het grootzeil met twee reven aan de andere kant verder de nacht door zeilden. Het was bewolkt met een enkele bui en een maan die zeer laat op kwam. Terwijl het licht werd nam de wind af zodat de zeilen begonnen te klapperen. We draaiden de fok in en zeilden alleen op het grootzeil verder. Het werd een bewolkte dag met af en toe zon.

Halverwege de ochtend nam de wind weer toe tot ca twaalf knopen en kon de fok weer bijgezet worden zodat we de rest van de dag lekker door zeilden. Ondertussen maakte ik een nieuwe vissalade voor op ons brood en sneed ik de verse papaya in stukjes en borg die op in de koelkast zodat we bij de lunch de lekkere koele stukjes konden eten.

Van Celine hadden we een suikerriet stengel gekregen die ik schilde in stukjes sneed en opborg in de koelkast. Rond drie uur zaten we buiten en aten we die rietsuiker stukjes. We kauwden er op zodat het sap eruit kwam. De droge stengel spuugden we uit. In de middag maakte ik een salade van verse groentes (tomaten, selderie, boontjes,ui en knoflook)en bakte daar in de avond kibbeling bij (vis met een laagje ei/meel eromheen)met knoflook saus. Ondertussen lazen we veel en keken we om ons heen. We zeilden in een mooie passaat wind en gingen de tweede nacht in!

suikerriet...

26 september 2013
Vanochtend ging Paul te water om de onderkant van de boot schoon te maken. Ik was ondertussen bezig om alles zeilklaar te maken binnen en om een deel van de vis te koken en er een salade van te maken. We hebben zeker vis voor een week! Toen alle klusjes klaar waren gingen we de American cup kijken.

Rond twee uur kwam er wat wind uit het oosten op zetten en ging ons anker op. Met vol tuig zeilden we halve wind naar oostpunt van Vanua Levu waar we vlak voor het donker aankwamen. Toen we de punt omwaren verlegde we de koers en na de gijp zeilden we met ruime wind verder (25 graden). We gaan de eerste nacht in. Onze volgende bestemming is Pohnpei in Federated States of Micronesia of ook wel de Caroline eilanden. Een reis van ca 1910 mijl!