actuele positie Giebateau

Get the code

vrijdag 30 mei 2014

060 Bestemming Japan (2)

Foto's en kaarten in de tekst zijn te vergoten door erop te klikken


route Japan 2







20 juli 2014
SAIKAMINATO BIJ WESTKUST HONSHU, JAPAN (35 33.007 n 133 16.010 e)
We zagen dat in het kantoor van de coastgard mensen aanwezig waren en dus gingen we met alle documenten erheen. Ze keken verbaasd toen we binnen kwamen en toen we uitlegden dat we papieren moesten invullen hoefde dit niet?!?

Daarna stapten we op de fiets om naar het winkelcentrum te rijden en daar te internetten en boodschappen te doen. Rond tien uur waren we terug en toen was er wat zee wind (ca acht knopen) opgekomen zodat de trossen los gingen en we de haven uit zeilden. Vol tuig ging het aan de wind langs de kust die vooral bestaat uit zandstranden afgewisseld door kliffen en rotsen. Langzaam ruimde de wind zodat we in de middag onze grote All Purpose Genua omhoog hesen en rustig verder zeilden. Terwijl de zon onder ging werd de wind nog minder zodat we twee uur moesten motoren. Daarna ging deze uit en dobber/zeilden we alleen met een uitgeboomde fok verder richting Sakaiminato. Om vier uur werd het langzaam licht en kwam de zon door op dat moment zeilden we net de baai van Sakaiminato in en rond half zeven meerden we af aan de kade.


19 juli 2014
TOTTORI BIJ WESTKUST HONSHU, JAPAN (35 32.073 n 134 11.754 e)
In de nacht zagen we aan de kust onweer dat gelukkig ver genoeg bij ons vandaan bleef. Bijna de hele nacht hadden we net genoeg wind om vooruit te komen maar we moesten ook een tijd motoren om niet door de stroom terug gezet te worden. We hadden de hele tijd één a twee knopen stroom tegen. Rond half vijf werd het weer licht en kwam de wind opzetten. Al snel zeilden we met twee reven in het grootzeil en hakten we tegen de wind en de opkomende golven. Om elf uur besloten we een slag naar de kant te maken zodat we minder last van de golven zouden hebben. De wind nam niet af, de golven bouwde op en we vermoedden dat het vannacht wel weer eens kon gaan onweren zodat we besloten om naar Tottori te gaan. Om zes uur lagen we aan de kade en waren alle ambtenaren al naar huis zodat we geen papier werken in hoefde te vullen.


18 juli 2014
Even voor achten kwam de onze vriend van het ministerie van Visserij langs en gaf ons een doos met zes flessen bronwater. Dat vonden we niet nodig maar hij wilde ze niet terug, cadeau! Na afscheid te hebben genomen van onze vriend en de twee dames van kantoor gingen de trossen los en motorden we het fjord uit. Ondertussen kwamen er nog twee vissersboten langs, vissers die we ontmoet hadden in Maizuru en die ons nu gedag kwamen zeggen. Eenmaal in de baai Wakasa kregen we een briesje en zeilden we vol tuig aan de wind verder.

Ik was ondertussen druk met het schrijven van de stukjes voor de blogspot want we hebben veel gezien en gedaan in Kyoto (zie 16 en 17 juli). Paul zat buiten onder ons zonnedak want de zon brandde volop en hij keek om zich heen naar andere vissersboten. Rond drie uur waren we bij de kaap Kyoga en zeilden we de baai uit de Japanse zee op. Hier kregen we wind tegen zodat we moesten kruisen. We gingen niet snel omdat we ook stroom tegen hadden maar we zeilden! Even later draaide de wind iets zodat we aan de wind bijna de koers konden zeilen naar de Oki eilanden. Zo gingen we de nacht in.


17 juli 2014
Het is zomer in Japan en in Kyoto is het zeer warm, ca vijfendertig graden. Omdat we alles op onze fietsen doen begonnen we om vijf uur omdat de temperatuur dan nog aangenaam is. In ca vijfenveertig minuten waren we weer in het centrum van de stad en gingen we naar een ander deel van de Gion wijk.

DE GION WIJK:
Deze wijk is bekend als hoofdkwartier van de Geisha. Het begon in het vroege verleden met het verkopen van eten aan pelgrim en andere gasten. Dit veranderde in theehuizen met verschillende faciliteiten. In de 16e eeuw kwamen daar de Kabuki theaters bij.


deel van de wijk Gion...

We fietsten door de wijk en zagen de mooie oude huizen, de vele shrines waaronder de yasaka shrine en de yasaka tempel. Het enige wat over is van de Yasaka tempel is de pagode. Die heeft de vorm van een toren die uit verschillende, steeds kleiner wordende verdiepingen bestaat. Elke verdieping heeft zijn eigen dak. Elk dak vertegenwoordigt een boeddhistisch universum, aarde, water, vuur, wind en lucht.

de Pagode

Op het hoogste punt van de wijk dicht tegen de bergen aan staat de Kiyomizu tempel die nu geheel in de steigers stond.
Het begon al warm te worden zodat we om zeven uur een mooi plekje zochten (dichtbij de opening ceremonie) om de parade te bekijken. Al snel werd het drukker en drukker en waren we blij met ons plekje.

YAMABOKO JUNKO (parade):
Om negen uur vertrok de belangrijkste Nagitnata-boko naar Fuyacho. Hier werd door het "Chigo: heilige kind” dat in de praalwagen zat het heilige touw d.m.v een zwaard doorgesneden. Nu kon de parade beginnen! De parade bestaat uit twee groepen de Hoko en de Yama en samen heten ze de Yamaboko. Er zijn negen grote Hoko (lange palen of Halberd) die de zesenzestig originele Halbers van vroeger vertegenwoordigen en drieëntwintig kleinere yama die belangrijke personen herdenken
.
[Een Hoko praalwagen weegt ca 12000 kilo, hoogte tot het hoogste punt is 25 meter en tot het dak ca 8 meter, diameter 1,9 meter.] Deze kar wordt getrokken door 30 a 40 personen. Twee mannen op de praalwagen geven aan wanneer ze moeten trekken. [De Yama praalwagen is ca 1200 tot 1600 kilo, 6 meter hoog en wordt door 14 a 24 personen getrokken.]

Start van de parade...
Chigo heilige kind (opening ceremonie)
het voortrekken van de Hokko 
de Hokko...
Yamaguchi (wagen)...
idem...
Wat een prachtig gezicht deze begin ceremonie met daarbij alle mensen in traditionele kleding/schoenen, de praalwagens en de mannen die deze voort trekken. Rond twaalf uur zagen wij de laatste praalwagen voorbij gaan maar die moesten nog ca drie kilometer verder getrokken worden met in de weg twee bochten! 

deelnemers tussen de wagens...

kinderen in de parade...


We pakten onze fietsen weer en reden een deel van de philosopher route. Een mooie route langs een klein stroompje met natuurlijk veel tempels en shrine. Het werd te warm en we hebben genoeg tempels gezien zodat we terug naar ons huisje reden. Nadat we onder een koude douche hadden gestaan spraken we nog een tijdje met Mr Yasunobu voordat we de trein van vier uur naar Maizuru namen.

Mr Yasunobu Ohashi thank for your hospitalities!

16 juli 2014
Na ons ontbijt en koffie verlieten we onze boot om de trein van 5.48 uur te halen naar Kyoto. Het was een mooie rit door het groene berglandschap met zijn valleien en diep liggende rivieren/stroompjes. Dichterbij Kyoto veranderde het landschap en zagen we veel rijstvelden en andere groente gewassen die daar verbouwd worden. Rond half acht stapten we uit in Kyoto.

KYOTO:
Het gebied van Kyoto is pas door mensen bewoond vanaf de 7e eeuw, en wel door de Hata-clan. Tijdens de 8e eeuw werden boeddhistische godsdienstige autoriteiten in Japan erg machtig, wat een reden was voor de Japanse keizer om de hoofdstad ver van die boeddhistische invloed te vestigen. De Keizer Kanmu verhuisde in 784 van Heijoko (Nara) naar de nieuwe stad, Heiankyo. Later kreeg deze stad de naam Kyoto. Kyoto bleef de hoofdstad van Japan tot het einde van de Edoperiode in 1868. 

Sommigen menen dat Kyoto nog steeds de wettelijke hoofdstad is. Vanwege het rijke culturele erfgoed in Kyoto bleef de stad een bombardement tijdens de Tweede Wereldoorlog bespaard en heeft het nu nog steeds 1600 boeddhistische tempels en 400 shrines waarvan er veel op de Unesco lijst staan.

We fietsten door de stad langs veel verschillende tempels waarvan we uit één drumgeluid hoorden komen. In de Yusejij (een Nichiren boeddhisme tempel gebouwd in 1308) zaten de monniken te spelen op drums. Een eentonig ritmisch geluid dat ze twee uur lang achter elkaar speelden. Daarachter zaten andere gelovigen mee te slaan. Aangekomen in het Kinkaku-ji of ook wel gouden Paviljoen was het nog geen negen uur en stonden er al mensen bij de poort te wachten.

drummende monniken...

KINKAKU-JI:
Tijdens het Muromachi tijdperk (1392-1573) kwam het terrein onder de aandacht van de derde shogun Ashikaga Yoshimitsu(1358-1408), die er in 1397 een villa en het Gouden Paviljoen op bouwde. Na de dood van Yoshimitsu verloor Kitayama zijn officiële status als residentie van de Shogun en nam de zen-tempel de naam Rokuon-ji (hertentuin) aan.


Nadat we door de poorten waren gelopen wandelden we over het grindpad verder naar de tuin met een grote vijver en daarin kleine rotseilandjes waar kleine boompjes op groeien. Aan de andere kant staat aan de waterkant het gouden pavilion dat in het water weerspiegelde. Het pavilion is deels met bladgoud bedekt.

Gouden paviljoen...

Terwijl we langs de vijver liepen zagen we ook het Fables pavilion en het theehuis.

theehuis...

 We gingen verder door de tuin een heuvel op waar we langs een kleine waterval kwamen. Op de heuvel zelf was weer een andere vijver met rotsen erin. Op zich is de tuin veel groter maar we mochten maar een klein deel ervan zien. Gelukkig hebben we de Garmin GPS bij ons en hadden we van te voren alle posities van de dingen die we wilden zien erin gezet.

Vervolgens fietsten we naar het huis waar Jurg en Ali (zeilvrienden van ons die we kennen uit Zuid Amerika) jaren geleden hebben gewoond en waar ze nog vrienden hebben. Zo ontmoetten we Yasunobe Ohasi en zijn vrouw die op hun kleinkind pasten. We hadden een leuk gesprek en ze vonden het erg leuk weer iets over Jurg en Ali te horen. Zo werden we uitgenodigd om in hun gastenverblijf te blijven slapen. (We belden het Guesthouse "Chikyugo" om onze booking te annuleren). Ze hadden hun kleinzoon te logeren en hadden eigenlijk geen tijd voor ons. We legden uit dat dit geheel geen probleem was omdat we graag zelf door de stad fietsen en we al blij waren dat we hun ontmoet hadden en in hun gastenverblijf mochten slapen. Het bleek een mooi appartement te zijn waar de kinderen met kleinkinderen verblijven als ze langs komen. Rond half twaalf werden we met fietsen en al door Yasunobe met zijn auto naar het Nijo-ji (Nijo kasteel)gebracht waarna hij gelijk terug naar huis ging.

bij Fam. Yasunobu...

NIJO-JI:
Het originele kasteel is in 1603 gebouwd als officieel verblijf in Kyoto voor de eerste Tokugawa Shogun, Ieyasu. Het kasteel werd afgebouwd in 1626 door de tweede Tokugawa Shogun, Iemitse.

Terwijl we door de toegangspoort liepen zagen we het prachtige houtsnijwerk dat hierin verwerkt zit. In het kasteel zelf zagen we de drieëndertig kamers met mooie beschilderde wanden en hout beschilderingen met de tatami matten op de grond. In de gangen liepen we op houten planken die vogel geluiden maakten. Zo wisten ze dat er indringers in het kasteel waren. Buiten zagen we de Seiryu tuin (met twee theehuizen) en de Nimomaru tuin met zijn grote vijver met daarin verschillende eilandjes en watervalletje (stroll tuin). [Zie verschillende tuinen(zie 9/7/2014).] Na het kasteel reden we verder naar het grote park met daarin het paleis van de keizer.

ingang kasteel...

deel van de tuin...

KYOTO IMPERIAL PALACE:
Vanaf de tijd dat Kanmu besloot Kyoto als hoofdplaats te maken (tot 1868) leefde de keizerlijke familie hier in dit paleis. Zoals ook vele andere gebouwen in Kyoto die door branden zijn vernietigd is dit paleis in 1855 gereconstrueerd.


We moesten eerst naar het ticketbureau om een gratis kaartje te halen en omdat we buitenlanders zijn gaat dit op naam en moesten we onze paspoorten (kopie paspoorten) laten zien. De toer begon om half vier en zo werden we met een grote groep rond geleid tussen de verschillende gebouwen van het paleis. Er is de Okurumayose (wachtkamer voor belangrijke gasten), de Shodaibunoma (wachtkamer voor minder belangrijke gasten), de Shishinden (gebruikt voor belangrijke ceremonies), de Kogosho (voor minder belangrijke ceremonies) en het keizerlijk paleis zelf. Ook zagen we een deel van de Oikeniwa tuin met een grote vijver en rotsen(eilanden) erin en een brug eroverheen (Stroll tuin).

een van de wachtkamers...

het woonhuis van de keizer...

Daarna fietsten we verder door de stad naar de Gion wijk en allereerst door de Nushikoji food market. Dat is een overdekte markt met allemaal kleine eet winkeltjes en restaurantjes. Daar werd het al behoorlijk druk. We waren nu in het gebied waar het Gion Matsuri festival wordt gehouden.


feest in de avond...


GION MATSURI:
Het festival begon in de Heian periode (794-1185)en is oorspronkelijk onderdeel van het zuiveringsritueel (goryo-e). Omdat Kyoto vaak werd getroffen door aardbevingen, vuur, wateroverlast en ziektes beden de inwoners in de shrines tot goden om die gunstig te stemmen. Toen in 869 de pest uitbrak beval de keizer Seiwa dat de bevolking moest bidden tot de goden in de Yasaka Shrine. Er werden Zesenzestig (één van elke provincie van oud Japan) draagkarren en draagshrines gebouwd. 

In oorsprong was het dus een religieus festival maar door de jaren heen (eind Kamakura periode 1185-1333) begonnen de handwerkverenigingen en koopman-families hun weelde en smaak te laten zien. Omdat de praalwagen (eerder nog gedragen) nu steeds grote werden kwamen er grote wielen onder en werd dit aangevuld met dans en muziek. Vandaag de dag is dit evenement in de hele maand juli in ere gehouden (tot op heden het grootste en oudste evenement in Japan). Maar de hoogtepunten van het festival zijn op 16/7;Yoimiya shinshin hono shinji en 17/7 parade of Yamaboko praalwagens.

Rond zes uur werden veel straten in de wijk Gion afgezet en stonden er kraampjes met traditioneel en culinair eten maar ook de grote praalwagens stonden midden op straat. Het werd drukker en drukker en veel mensen (zowel mannen als vrouwen) liepen in yukaya (zomer kimono) met geta (houten slippers). Na er een tijd tussen gelopen te hebben vonden we het welletjes en fietsten we terug naar ons appartement. Daar stond voor de deur een grote koelbox met lekkere koude drankjes waaronder een blikje bier, fruit.
Zo zaten we na een mooie drukke dag en een koude douche lekker na te genieten.

15 juli 2014
Vroeg in de ochtend kwam Paul erachter dat twee spaken in zijn achterwiel afgebroken waren. Dus kijken hoe we dit kunnen repareren. Na de koffie mochten we mee met de controle boot van het ministerie van visserij. Zij moesten een controle uitvoeren bij een grote boot met schelpdieren (gevangen met grote netten in de Japanse zee) die van zee zou komen. We motorden door de fjord tot nabij de uitgang waar de controle moest plaatsvinden. Toen de boot maar niet kwam belde één van de mannen en bleek de boot motorpech te hebben?!? Nu ze toch in de fjord waren gingen ze enkele schelpdierkwekerijen controleren.

Eén van de mannen die ze controleerde hadden we ontmoet bij de barbecue (afgelopen zaterdag). Hij kweekt zelf en daarbij plaatst hij kleine schelpdieren van één jaar oud in kratten met zand erin. Dit is speciaal zwart zand dat ze uit de riviermonding halen. Over het krat wordt een gazen deksel gelegd zodat ze er niet uit kunnen. Vervolgens laat hij de bak aan een touw in het water zakken en hangt het aan zijn stellage. Om de twee maanden moeten de kratten vervangen worden en op de kant schoongemaakt vanwege de aangroei. Na één jaar zijn de schelpdieren groot genoeg voor de verkoop. In andere bakken onder water liet onze duiker zomeroesters groeien, die hij ons liet zien. Bij een andere kwekerij zagen we grote zwarte schelpen, een soort mossels.

deze schelpen worden gekweekt...

zomer oesters...

Rond lunchtijd waren we terug aan boord en vroeg Paul of iemand een fietsenmaker wist. De fietsenmaker in het dorp/stad was juist vandaag dicht. Na de lunch kwam er een visser (met bier) die onze boot graag wilde zien. We nodigde hem uit en vroegen of hij een fietsenmaker wist. Na enig bellen had hij een adres in het centrum en daar gingen Paul en hij met zijn auto naar toe. Ze kwamen terug met drie tweedehands spaken maar toen Paul ze erin wilde zetten waren ze iets te lang zodat hij ze iets moest inkorten. De visserman was er nog steeds bij en ook de man van ministerie van visserij kwam erbij staan. Uiteindelijk had Paul het wiel gemaakt. Ik was ondertussen bezig met het uitwerken van één van de small craft guides. Zo ging de dag weer voorbij!


14 juli 2014
In de ochtend regende het zodat we binnen wat naaiwerkzaamheden deden. Na een vroege lunch was het droog geworden en fietsten we om het eind van de baai naar de andere kant tot we bij de Marina aankwamen. Het was een vlakke weg met uitzicht over de fjord en de groene bergen erachter. We reden langs vele rijstvelden waarvan de rijstplanten nog steeds in het water staan maar wel al aardig gegroeid waren.

rijst groeit snel...

Aan het begin van onze rit zagen we een paar zeilboten. Twee zeilers waren op hun boten bezig en daar maakten we een kort praatje mee. Daarna fietsten we iets verder waar alle motorboten op de kant geparkeerd staan. Dat is de eigenlijke marina. Daarna reden we terug en gingen we langs het Ministerie van Transport om te vragen of onze cruising permit er is. Die bleek nog niet klaar te zijn?!

We reden verder naar het treinstation waar Paul ging internetten terwijl ik bij de Bazaartown (even verderop) boodschappen ging doen. Rond vijf uur waren we terug aan boord en kregen we bezoek van een man die duikt met gasten en die zijn boot hier in de haven heeft liggen. We hadden hem vanochtend met gasten zien weg varen.


13 juli 2014
Tot twee uur regende het hard zodat we binnen bleven. We zetten de foto's die we gemaakt hebben van de Small craft guide op de computer, lazen een boek en keken een film. Rond drie uur fietsten we naar het trein station om te internetten. Daarna was de dag alweer om.

12 juli 2014
De voorband van Paul zijn fiets was vanochtend leeg zodat hij eerst de band moest plakken. Er bleek een groot gat in de binnenband te zitten zodat hij die verving (we hadden nog een binnenband bij ons). Terwijl Paul daar mee bezig was waste ik het beddengoed want we hebben hier water van de kant en het werd een zonnige dag! Toen de klusjes geklaard waren dronken we koffie/chocomel in de kuip en zagen we een aantal mensen (o.a vissers/duikers) die de troep/afval in de haven opruimden. Dit doen ze één keer per jaar.

Wij stapten we op de fiets en reden over de heuvel en deels door een tunnel naar oost Maizuru (Maizuru Higashi). Hier staat het "Maizuru brick park". Oost Maizuru was eerst een vissersdorpje totdat er in 1901 een grote marine basis kwam. Delen van de marine basis zijn met kleine rode bakstenen gebouwd en vandaag hebben we verschillende van die panden bezichtigd. Ook fietsten we door de tunnel die gebouwd is met rode bakstenen. Na dit alles bezichtigd te hebben reden we langs de oevers en kwamen we tot de conclusie dat we hier niet zo goed kunnen liggen met de boot. Deels is het een grote haven en deels is het een marine basis en blijft er niet zoveel plek voor ons over.

rode bakstenen gebouw...

Het was inmiddels een warme zonnige dag geworden zodat we besloten met de trein terug te gaan. Ook om te kijken of we onze fietsen inderdaad gratis met de trein mogen meenemen. Toen we de treinkaartjes kochten keken ze naar onze fietsen en toen we uitlegden dat we ze konden opvouwen en in grote zakken doen was het oké en konden ze gratis mee!

Rond twaalf uur waren we terug aan boord en werden we door een aantal vissers/duikers (acht man) uitgenodigd om met hun te komen barbecueën. We aten rijst, worstjes, stukjes rundvlees maar ook stukjes maagwand. Dit is de tweede keer dat we tijdens een barbecue maagwand eten, het is taai en niet echt smakelijk. Deze vissers duiken allemaal op oesters en hebben hier een restaurant dat alleen in de winter open is. Dan hebben ze mooie grote oesters die ze hier klaarmaken en verkopen. Nu in de zomer duiken ze op andere oesters maar die verkopen ze niet via hun restaurant: die zijn niet goed genoeg. Eén van de duikers sprak aardig Engels en via hem werd er gecommuniceerd met de andere duikers. Het was zeer gezellig en we werden uitgenodigd om 's avonds met hun mee te gaan naar een optreden.

gezellige avond met de duikers...

Na een paar uurtjes rust aan boord reden we met de auto naar oost Maizuru. In het winkelcentrum stond een podium waar eerst een jonge zangeres optrad en daarna zagen we verschillende dansuitvoeringen. Niet de traditionele dansoptredens maar de (soort) rep optreden van jonge jongens en meiden.

het dansen...

Er waren veel toeschouwers waarvan de meeste mooi gekleed waren maar er waren ook veel jonge kinderen in Yukata gekleed. Een Yukata is een katoenen kimono die vaak door zowel mannen als vrouwen bij zomer festivals wordt gedragen. De tieners waren zeer modieus gekleed. Na de optredens dronken we met zijn allen nog een bierje in de bar en rond half tien waren we terug aan boord.

Yukata (katoenen kimono)...
11 juli 2014
Vannacht is de andere kant van de tropische storm over gekomen. Zoals verwacht hadden we hiervan ook niet veel wind, niet meer dan vijftien knopen. Gelukkig is dit alles nu voorbij en zijn we er makkelijk vanaf gekomen! Deze typhoon is wel erg vroeg in het seizoen, wat volgt er nog meer....... Het was bewolkt met buien zodat we aan boord bleven. De havenmeester kwam langs om te vragen of alles goed was en we werden uitgenodigd voor een kop koffie in hun kantoor waar we nog wat verder praten. Ik had hartige taart gemaakt en die had ik meegenomen voor bij de koffie.

Terug aan boord deden we wat huishoudelijke klusjes en lazen een boek. Rond twee uur klaarde het wat op en fietsten we naar het treinstation waar we konden internetten. Ik ging naar het toeristen bureau om te vragen of ze een goedkope accommodatie in Kyoto wisten voor de nacht van 16 op 17 juli. We gingen op internet naar booking.com en daar vonden we Guest house "Chikyugo" waar we gelijk boekten voor zesenveertig euro per nacht voor twee personen. In het centrum van Kyoto! Terug aan boord was het alweer tijd om het avond eten te maken.


10 juli 2014
 Vanochtend begon het te waaien en kwam de typhoon Neoguri over, die nu een tropische depressie is geworden. Hij is toch meer de kant van Tokio opgegaan waardoor wij minder wind hebben gekregen. In de ochtend hadden we niet meer dan twintig knopen uit het zuiden. We bleven de hele dag aan boord en vroeg in de ochtend kwam de vissersboot achter ons terug van zee. We nodigden de drie mannen uit voor een kop koffie wat ze gelijk aannamen. Ze hebben afgelopen nacht netten geleegd die ze hadden uitgezet en waar grote zeeschelpen met inhoud in zaten. We hebben er een aantal van gekregen, gekookt en wel, zodat we er al meteen een paar konden proeven, best lekker!

zeeschelpen/ dieren die we kregen en opaten

Om acht uur motorden ze de haven weer uit om verder te werken. Nu moeten ze (vier grote vissersboten) van de gemeente de bodem van dit fjord schoon maken. Ze varen dan met twee boten en een lang net ertussen dat over de grond gaat heel langzaam door de fjord. Dit moeten ze twee weken doen.

Rond twee uur zagen we het helder worden en hield de wind op. Nu zaten we in het oog van de depressie. Omdat het nu zeer rustig was fietsten we naar het centrum waar we bij het treinstation konden internetten en skypen om daarna weer terug aan boord te gaan. Tijd voor het avondeten. In de nacht zullen we de andere kant van de tropische depressie overkrijgen maar dit zal ook niet zo veel wind meer veroorzaken.


9 juli 2014
Na ons ontbijt fietsten we naar het Tanabe kasteel/museum dat oorspronkelijk in 1580 is gebouwd. Hosokawa, Fujitaka en Tadaoki regeerden deze streek vanuit het Tango gebied. De Hosokawa bouwden dit kasteel bij de Isazu en de Takano rivier voor de Hosokawa, Kyogoku en Makino families. Gedurende 290 jaar werd hier de regionale administratie afgehandeld. Het kasteel is in 1873 neergehaald en is in 1940 deels weer opgebouwd. In het kasteel is een tentoonstelling van oude schilderijen te zien en ook zijn er andere oude spullen uit die tijd te bezichtigen. Buiten zagen we een echte traditionele Japanse stroll tuin

oude Japanse tekening...

Japanse stroll tuin...

Daarna fietsten we nog wat door de stad maar lieten de tempels en Shrine voor wat ze zijn. Bij het bus/trein station bekeken we het weer en onze e-mails. Daar zagen we dat de typhoon Neoguri al bij de Okinawa eilanden is aangekomen en daar behoorlijk wat schade heeft aangericht.

 

Rond lunchtijd waren we terug bij de boot en begon het te regenen. Het waaide de hele dag een beetje en we werden tegen de kade aangedrukt zodat we besloten een anker uit te brengen dat ons iets van de kade afhoud. En nu maar afwachten wat wij over krijgen?

JAPANSE TUIN:
Al van heel vroeger worden de Japanse tuinen beïnvloed door het Shinto geloof (liefde van de natuur) en het boeddhisme (ideaal paradijs). De Japanse tuinen kunnen in vier groepen verdeeld worden: Paradijs, droog landschap, stroll en thee tuinen. Ze delen veel dezelfde componenten en principes. Het oorspronkelijke doel is het verkrijgen van een microcosmos: stenen, water, brug en andere elementen moeten een mooi en rustgevend mini landschap symboliseren. Het water symboliseert de zee/oceaan en de stenen erin de eianden en de kust. Paradijs en droog landschap zijn gemaakt om vanuit één punt te aanschouwen terwijl de Stroll- en theetuinen bedoeld zijn om doorheen te wandelen. De droog landschap tuinen zie je vaak bij Zen Boeddhistische tempels.


8 juli 2014
Japan heeft niet zo goede verbinding met Sailmail en het kost nogal wat tijd om de weerberichten en e-mails binnen te halen. We hadden al enkele waarschuwingen gekregen dat we te veel tijd hadden gebruikt maar eergisteren werden we voor het eerst afgesloten. We stuurden Sailmail een e-mail met ons probleem en kregen vandaag een e-mail terug dat ze extra tijd voor ons hebben gereserveerd en dat het probleem nu opgelost moest zijn.

Maizuru is in twee delen verdeeld. Wij liggen met de boot in West Maizuru en fietsten vandaag naar en door het centrum. Eerst gingen we naar het bus/treinstation waar ik informatie heb ingewonnen hoe we vanuit hier het beste naar Kyoto kunnen komen. Het is een rit van ca tweeënhalf uur met zowel de bus als de lokale trein. De lokale trein is het goedkoopst (12,50 euro p.p enkele reis). De sneltrein (shinkansen) is sneller maar een stuk duurder. Ondertussen was Paul aan het zoeken naar gratis internet. In het treinstation is een klein toeristenbureau waar op een raam een stikker is geplakt met gratis Wifi. Het toeristenbureau was nog dicht (08.00 uur) en er was geen wifi.

We fietsten verder door het plaatsje naar het kantoor van Ministerie van Transport om een nieuwe cruising permit aan te vragen. Tot het eind van de maand zullen we hier in deze buurt rond blijven zeilen en willen dus meer havens hebben om naar toe te kunnen. Nu ze zo streng zijn hebben we een hele lijst ingevuld. Samen met de ambtenaar liepen we de lijst langs en schreef hij alle namen in het Japans erbij. Nu duurt het nog ca drie a vier dagen voor de permit er is. In het zelfde gebouw zit ook Coast gard en we hadden alle papieren van coast gard en custom (zelfde papieren) grotendeels ingevuld alleen zonder de data en havens. Nu vroegen we ze om deze een aantal keer te kopiëren zodat ik de eerst komende tijd alleen nog maar de havens en data hoef in te vullen (had ik veel eerder moeten doen!). Vervolgens fietsten we terug naar het toeristenbureau dat nu wel open was. De dame daar begreep niet waarom internet het niet deed en liet iemand komen die het moest oplossen. Een uur later hadden we gratis internet en konden we onze mails en weerberichten bekijken. Daarna gingen we naar de Town bazaar, een groot warenhuis waar van alles te koop is en waar we boodschappen deden.

Om drie uur waren we terug bij de boot en kregen we gelijk visite. Het was een zeiler uit de buurt met zijn kleinzoon die Engels sprak. We kregen van hun een fles sake van deze streek en we nodigden hen binnen uit voor een glas koude groene thee. De zeiler heeft een paar jaar geleden rondje Japan gezeild en had informatie voor ons. Het was leuk om te horen hoe hij om de noordkust van Hokkaido en tussen de Russische eilanden heeft gezeild met ook een coast gard boot naast zich. Hij moest echt op Japans grond gebied zeilen! Verder had hij ook de small craft guides van Hokkaido en Honshu bij zich. Die mochten we vandaag van hem lenen. Nadat ze weg waren zijn we druk bezig gegaan om de small craft guides te fotograferen en deels uit te werken.

De Typhoon is komende en schramt de zuidwest kust van Japan waardoor wij (zo als het er nu uit ziet) niet zoveel wind krijgen...

route Typhoon...
7 juli 2014
MAIZURU (NISHI) BIJ WESTKUST HONSHU, JAPAN (35 27.765 n 135 19.624 e)
In de Japanse zee ligt aan de westkust van Honshu de grote baai Wakasa wan. In deze baai ligt de kleine baai Ine Ko waar we vandaag om zes uur uit vertrokken. Vol tuig kruisten we door de regen verder Wakasa Wan in naar Maizuru Ko.

Maizuru Ko is mooie lange fjord dat dieper landinwaarts gaat. Rondom zagen we groene bergen met veel kleine dorpjes aan de waterkant en zelfs een marina. Halverwege spits deze fjord zich in tweeen en wij kruisten verder de west arm in tot het einde. Hier ligt het plaatsje Maizuru Nishi waar we in de vissershaven binnen gingen. Er kwam net een visser achter ons aan die voor ons de havenmeester belde en vroeg waar we mochten gaan liggen. De man kwam gelijk naar buiten en wees ons een plek aan de kade aan. Terwijl we bezig waren met aanmeren stond de coastgard al te wachten met hun papieren. Toen de papieren ingevuld waren werden we uitgenodigd om met de havenmeester mee te gaan naar hun kantoor. Nu bleek hij voor het ministerie van visserij te werken. Ze spraken niet zo goed Engels maar met de vertaler op de telefoon kwamen we een heel eind. We hoorden dat we de eerste buitenlandse zeilboot zijn die hier in deze haven ligt. Dat is voor hun zeer bijzonder en we werden uitgenodigd om samen met hun te lunchen. Na de lunch nodigden we hun uit om bij ons aan boord te komen kijken.

Rond twee uur waren we weer samen aan boord en was het opgehouden met regenen zodat we wat klusjes konden doen. Eén van de plastiek ringen tussen de mast ophanging van de giek giek is helemaal weg gesleten en deze hebben we vervangen. Daarnaast ging het grootzeil wat stroef omhoog en omlaag zodat we de leuvers uit de mast haalden en een keer goed inspoten. Vervolgens klom Paul de mast in om alles goed na te kijken en als laatst checkte hij alle landvasten en springen nog een keer. Dit is de plek waar we schuilen voor de typhoon Neoguri. Onze eerste ervaring met een aankomende typhoon.

DEEL VAN EMAIL VAN VANDAAG: 
NW Pacific: Storm Alert issued at 6 Jul, 2014 18:00 GMTTyphoon NEOGURI (08W) currently located near 19.7 N 129.1 E is forecast to strike land to the following likelihood(s) at the given lead time(s):

-Red Alert City(s) and Town(s) Japan Okinawa (26.3 N, 127.8 E) 

-Yellow Alert Country(s) or Province(s) JAPAN (probability for CAT 1 in about 72 hours) Nagasaki (32.8 N, 129.9 E), Fukuoka (33.6 N, 130.4 E) etc...

Note that:
Red Alert (Severe) is CAT 1 or above to between 31% and 100% probability.
Yellow Alert (Elevated) is CAT 1 or above to between 10% and 30% probability, or TS to above 50% probability. CAT 1 means Typhoon strength winds of at least 74 mph, 119 km/h or 64 knots 1-min sustained. TS means Tropical Storm strength winds of at least 39 mph, 63 km/h or 34 knots
1-min sustained.

For graphical forecast information and further details please visit http://www.tropicalstormrisk.com/


Terwijl we zo bezig waren kwamen er verschillende vissersboten binnen. Eén van de vissersboten meerden achter ons aan de kade en even later kwam hij langs om ons Shushi, Sachimi en groene thee te geven. We bedankten hem vriendelijk en voor we hem konden uitnodigen was hij alweer vertrokken. Om vijf uur waren we klaar en aten we de heerlijke hapjes in de kuip.

06 juli 2014
Gisteravond werd het al druk met mensen die vanaf de kade gingen vissen. De meeste zijn vannacht gebleven maar we hebben ze geheel niet gehoord. Op de kant staan toiletten met wasbakken en ook een kraan waar ik makkelijk een emmer onder kan zetten en dus was ik al vroeg bezig met de vuile was. Tijdens de koffie in de kuip zaten we nog steeds volop naar de oude boothuizen te kijken. Die dateren uit de Edo periode (1603-1867)maar zijn tussendoor gerestaureerd.

boothuizen...

Na de koffie fietsten we door het plaatsje en we vinden dit toch wel één van de mooiere oude dorpjes van Japan. Mooie oude houten huizen in echte traditionele Japanse stijl. We stopten bij de Mukai Sake brouwerij (www.kuramoto-mukai.jp) waar we naar binnen gingen. Het bedrijf bestaat 260 jaar en is al 13 generaties lang in de familie. Helaas wordt er in deze tijd van het jaar geen sake gebrouwen omdat het te warm is en er te veel bacteriën in het bron water zitten.

Van november tot maart brouwen ze hier dus de Sake. De rijst wordt dan gestoomd en het vocht afgekoeld. Aan het vocht wordt rijstmalt toegevoegd om het zoeter te maken en gist voor de alcohol. Dit blijft ca twee maanden staan en dan is het sake. Ze maken drie verschillende soorten. Eén sake wordt gemaakt uit de rijst met huls. De tweede sake wordt gemaakt van de rijstkorrel waar de huls van af is gehaald, dit is een helderdere/zuiverdere sake. De derde wordt gemaakt van rode rijst "Junmai genshu" en is nog niet zo oud. De Junmai Genshu sake is heel bijzonder en wordt alleen hier gebrouwen. Daar heb ik natuurlijk wel een flesje van mee genomen.

We fietsten nog wat verder langs de kust van de baai waar we nog meer boothuizen zagen maar nu met een paar oude boten erin. Toen we terug naar de boot fietsen werd er getoeterd. Het bleken ambtenaren van custom te zijn die bij onze boot waren geweest. Terug aan boord moest al het papierwerk weer gedaan worden. Altijd dezelfde papieren GRRR!

In de middag begon het te regenen en gingen we onderuit met een boek. Het is een mooi plaatsje maar wel heel erg toeristisch met vooral Japanse toeristen.

Op de weerkaarten zagen we dat de typhoon Neoguri nu meer onze kant op komt en misschien wel over ons heen komt, wordt vervolgd...


5 juli 2014
INEPORT BIJ WESTKUST HONSHU, JAPAN (35 40.448 n 135 17.268 e)
Om half vijf haalden we de emails binnen. Allereerst bekeken we de emails "STORM ALERT". De zware depressie die we al dagen op onze weerkaarten zagen is nu erkend als Typhoon cat. 1 met de naam Neoguri en gaat de kant van Japan op. Dit is ook de reden waarom we zo snel doorgaan naar een goed beschermde fjord waar de golven niet komen! Verder zagen we op de gribfile dat het weer iets veranderd was en dat we met een belopen koers naar Ine port konden zeilen. Dus gingen de zeilen op en met twee reven in het grootzeil en een kleine fok zeilden we de haven uit. Buiten stond er ca vijfentwintig knopen wind met ca anderhalve meter golven.

In de regen zeilden we halve wind verder langs de kust. Tottori staat in Japan bekend om zijn hoge zand duinen waar we nu langs voeren. Na ca twintig mijl passeerden we hoge kliffen en konden we de koers iets verleggen waardoor we de hoge golven kwijt waren. Het regende nog steeds maar de wind werd ook snel minder waardoor we de twee reven uit het zeil haalden en vol tuig verder zeilden. Nu langs een ruige kust met groene bergen erachter.

Rond één uur hield het op met regenen en probeerde de zon zelfs door de wolken te komen. We rondden Kaap Kyoga en zeilden de baai in. Nu moesten we aan de wind zeilen en het laatste stuk moesten we kruisen om Ineport binnen te lopen. Vlak voor de haven liggen grote vis kwekerijen waar we om heen moesten. Om vijf uur en na vierenzeventig mijl meerden we af aan de kade. In het kleine baaitje waar we nu liggen zijn bijna alle huizen aan de kant boothuizen, echte oude traditionele houten huizen met daaronder hun boten! Daartussen staat een sake brouwerij. Echt een mooie plek om te liggen.

4 juli 2014
Op de gribfiles van vandaag werd aangegeven dat er vandaag geen wind is. Dus pakten we de fietsen en reden we naar een groot winkelcentrum in de buurt. Op de verkeersborden zagen we dat het eigenlijke plaatsje Tottori nog vier kilometer verderop lag. Terwijl we door het winkelcentrum liepen was het weer begonnen met regenen en waaide het ook. 

Rond lunchtijd waren we terug bij de boot maar was het te laat om verder te gaan. De volgende haven die we mogen aanlopen is Ine port ca zestig mijl weg. Op de laatste weerberichten zagen we dat we morgen wind tegen hebben en dan redden we die zestig mijl ook niet in één keer. Dus besloten we om naar de coast gard te gaan en ons probleem uit te leggen en toestemming te vragen voor twee havens die ertussen liggen (Uragami/Nakahama). 

Bij de coastgard aangekomen begrepen ze ons probleem en werd er druk getelefoneerd en gewacht. Na twee uur kregen we te horen dat we voor Uragami (district Kobe) geen toestemming kregen. Na nog een uur wachten kregen we te horen dat we ook geen toestemming kregen om Nakahama (district Osaka) binnen te lopen. Alleen in nood mogen we naar binnen. 

De coast gard had laten weten niet in het donker Ine binnen te zeilen i.v.m de vele visnetten. Wat is nu nood? Net voor het donker één van deze havens binnen lopen of in het donker door te varen tussen de visnetten en Ine port in te gaan?? We hebben alles nu netjes op de officiele manier geprobeerd en we zien wel wat we doen.

NOTE: ZET ALLE HAVENS OP JE CRUISING PERMIT DESNOODS MET TWEE HAVENS OP ÉÉN DAG!

3 juli 2014
TOTTORI BIJ WESTKUST HONSHU, JAPAN (35 32.083 n 134 11.761 n)
Om vier uur toen het net een beetje licht begon te worden zeilden we halve wind de baai uit verder langs de kust oostwaarts. Het was een bewolkte dag met regen en in eerste instantie hadden we ca acht knopen wind. De wind draaide langzaam zodat we op het laatst aan de wind moesten zeilen. Nu trok deze aan tot ca twintig knopen en zetten we twee reven in het grootzeil. Na ca een uur hield de wind het voor gezien en moesten we een half uur motoren. Na een half uur motoren kwam de wind met ca tien knopen terug maar nu pal tegen zodat we verder langs de kust moesten kruisen. Ook nu trok de wind aan tot ca twintig a zeventwintig knopen zodat we weer twee reven in het grootzeil zetten.

Het regende nog steeds toen we rond drie uur aan de kade van Totorri afmeerde, pal voor het haven kantoor. De havenautoriteiten stonden al te wachten en nadat we klaar waren met alle landvasten liep ik met ze mee het kantoor in. Even later kwam ook Paul met de ambtenaren van coast gard en daarna kwam ook custom.

Om vier uur waren we klaar met de papier werkzaamheden en gingen we terug naar de boot. Er komt een typhoon de kant van Japan op die ongeveer donderdag over een week bij ons zal zijn. Zoeken voor een goede plek dus!

2 juli 2014
YOHKAI
Na ons ontbijt verlegde we de boot naar een andere kade zodat de duwbak voor ons makkelijker weg kon komen. Er waren wat werklieden bij de kade bezig en we vroegen of we hier goed lagen. Geen probleem!

Rond acht uur fietsen we naar de ferrie terminal waar het toeristen bureau is en waar we vier keer een kwartier gratis internet hadden. Hier lazen we dat Master Shingeru Mizuki's (één van de grote ontwerpers van de Yohkai wezens) hier geboren is. Hij heeft stripboeken geschreven en films gemaakt met deze Yohkai en is zeer beroemd door heel Japan.

 Er bestaan wezens die we in deze wereld niet kunnen zien. Wij mensen hebben hun een naam proberen te geven of we beschrijven ze als demonen, geesten, feeen of Yokhai. Met andere woorden, Yohkai zijn wezens met boven natuurlijke krachten.

Yohai figuren...

de rivier kinderen (yohkai's),,,

Kitaro...

Nezumi Otoko...

Nadat we klaar waren in het toeristen bureau fietsen we door de Mizukai Shigeru straat waar allemaal verschillende kleine bronzen Yohkai staan. Vervolgens fietsen we verder door de stad langs de vissershaven naar de Sakaiminato Yachtclub/Marina. Hier aangekomen spraken we een paar clubleden die net op het punt stonden te gaan lunchen en ons mee vroegen. Met zijn vieren aten we heerlijke oesters en Sashimi. Sashimi zijn dunne plakjes rauwe vis met rijst en zeewier. Daarnaast heb je een klein schaaltje ketjap waar je wat wasabi doorheen mengt en waar je de vis in doopt. Verder is er altijd ook een bakje vis soep (bouillon) met zeewier erin. Onder het heerlijke eten zaten we gezellig te praten.

Na de lunch gingen we naar onze boot waar de mannen binnen gezellig een kop koffie dronken met eigen gemaakte appelcake. Helaas kwam ook customs aan zodat ik buiten met de ambtenaren de papieren invulde. Net toen ik klaar was met Custom kwam de havenautoriteit langs om nog een ander papier in te vullen. Deze man Kenji Terasawa is ook een clublid van de Yachtclub (email tera@sanmedia.or.jp) en een vriend van de mannen die binnen koffie zaten te drinken.

Toen we net weg wilden gaan kwam er een andere man die vertelde dat er een grote boot aan kwam en dat we hier weg moesten. We konden aan de overkant gaan liggen tussen twee vissersboten in. Eenmaal de Giebateau op de juiste plaats reden we naar de Yachtclub waar we de rest van de middag gezellig zaten te praten, foto's maakten van de small graft van west Honshu en internetten (gratis internet). Rond zeven uur waren we terug aan boord.

1 juli 2014
SAKAIMINTO BIJ WESTKUST HONSHU, JAPAN (35 33.040 n 133 15.950 e)
We mochten vanochtend pas na vijf uur de haven verlaten omdat de vissersboten dan in- en uitgevaren waren. Paul was om vier uur wakker en had welgeteld zes vissersboten de haven uit zien gaan en niets binnen zien komen!?! Even voor vijven motorden we dan toch de haven uit en hesen de zeilen. Er stond ca vier knopen wind vanaf het land en er was haast geen swell meer zodat we rustig halve wind dobber/zeilden langs de kust. Later ruimde de wind en konden we ruime wind zeilen. De wind trok iets aan tot ca zes a acht knopen. Daarna kregen we een zeebries en zeilden we aan de wind verder langs de ruige kust.

We zagen diverse rotsen met gaten erin (hole in the rock) en aan de kant zagen we verschillende kleine dorpjes met haventjes. Rond twee uur draaide we de baai van Sakaiminto in en konden we het laatste stuk met ruime wind zeilen. In Sakaiminto zagen we een kleine haven waar we aan de kade afmeerde.

Daar stapten we op de fietsen en reden naar de coastgard. Ze wisten al wie we waren en we moesten verschillende papieren invullen. Daarna was het wachten op een fax/email waarin de officiële goedkeuring van gisteren stond. Al met al waren we ca anderhalf uur bezig maar uiteindelijk hadden we het document. Terug bij de boot zagen we dat er voor ons een duwboot met een grote laadbak ervoor lag. Gelukkig was er nog plek genoeg overgebleven. De kapitein was nog aan boord en had geen problemen met onze boot gehad. Hij vond het ook geen probleem dat we daar bleven liggen.

30 juni 2014
KOIZU BIJ WESTKUST HONSHU, JAPAN (35 30.256 n 132 50.249 e)
Rond half vijf zeilden we met een briesje van ca acht knopen vol tuig halve wind iets van de kust vandaan om bij de hoek van Uryu weer bij de de kust uit te komen. De wind was inmiddels iets gedraaid zodat we met ruime wind bij de hoek aankwamen met de fok uitgeboomd aan de ene kant en het grootzeil aan de andere kant. Rond drie uur hield de wind het voor gezien en startten we de motor om naar de dichtbij zijnde vissershaven te motoren. Dit was de vissershaven Koizu die niet op onze cruising permit staat.

Toen we aan de kade afmeerde kwam er meteen een bewoner en een politieman naar ons toe. Beide begonnen druk te bellen en vroegen de naam van onze boot. Na enige tijd begrepen we dat we niet van boord mochten en dat we moesten wachten. Na een half uur kwamen er drie officiële ambtenaren die duidelijk maakten dat we hier niet mochten zijn omdat deze haven niet op onze cruising permit staat. We moesten of zeven mijl terug motoren naar de vissershaven Utsuburiu of veertien mijl verder varen naar Shichirui.

We vroegen vriendelijk of we hier mochten blijven liggen omdat we beide havens niet meer bij dag licht zouden bereiken. We zouden dan buiten voor anker moeten gaan. Na nog meer bellen werd er een fax gestuurd naar het kantoor van transport in Tokyo en kregen we rond zes uur (twee en een half uur later) toestemming om te blijven liggen. Wel moeten we morgen of overmorgen naar de coast gard in de haven van Sakai Minato om de toestemming die ze daar per fax verkregen hebben te tekenen. Wat een gedoe maar we mogen wel blijven liggen vannacht!

29 juni 2014
YUNOTSU BIJ WESTKUST HONSHU, JAPAN (35 05.668 n 132 20.477 e)
Om vier uur gingen de trossen los en motorden we de baai uit. Er stond ca. acht knopen wind maar door de hoge swell bleven de zeilen niet vol en klapperden ze te veel. Nadat we tussen de drie eilanden aan het eind van de baai waren door gevaren nam de wind iets toe zodat we alleen met een uitgeboomde fok verder konden zeilen. Na enige tijd nam de wind nog meer toe zodat we de rest van de dag met vol tuig ruime wind langs de kust verder noordwaarts zeilden. Halverwege de middag nam de swell steeds meer af.

Tijdens het motoren zagen we door een heiige waas de zon achter de groene bergen opkomen, echt het Japanse plaatje! Deze tijd van het jaar is het hier geen helder weer maar is het altijd wat heiig. Het eerste deel van de kust waar we langs voeren bestond alleen uit hoge kliffen met daarachter de groene bergen. Later werden de rotskusten afgewisseld met zandstranden.

Rond half vier nam de wind af en bekeken we waar we de nacht zouden doorbrengen. Op de laptop opende we de open CPM en de Google kaarten en zo konden we rond vier uur de haven van Yunotsu binnen varen. Yunotse is een mooi plaatsje aan het einde van een kleine fjord. Het is een mooi traditioneel plaatsje met een treinstation, een Onse (soort badhuis met water uit een vulkanische geiser), wat oude huizen, een shrine en tempels. Hier lazen we dat er in 1570 aan het begin van de baai een kasteel is gebouwd om het zilver te beschermen dat hier dichtbij uit de zilvermijnen werd gehaald en verder vervoerd werd naar Azië en Europa.


28 juni 2014
Eigenlijk waren we van plan om al vroeg te vertrekken naar een volgende bestemming. Helaas bleef de wind uit en lagen we om zeven uur nog steeds aan de kade toen Mr Fujiyama Shoji langs kwam. We nodigden hem uit voor een kop koffie en even later zaten we gezellig te praten. De wind bleef uit en buiten op zee was het mistig.

Na de lunch reden we de stad in om in de bibliotheek te internetten en te Skypen met mijn ouders. Terug aan boord was het alweer tijd voor het avondeten dat we buiten in de kuip op aten. Er is nog steeds geen zuchtje wind!

27 juni 2014
Rond half zeven fietsen we door andere oude wijken naar de ruïnes van het Hagi kasteel. Hier zagen we de grote dikke muren met daaromheen de gracht met vissen en schildpadden. Vlak daarbij staat het standbeeld van Mori Terumoto (man die Hagi veroverde en het kasteel liet bouwen).


Tori Terumoto...

Na het kasteel gingen we naar het pottenbakkers museum dat nog dicht was maar waar we wel de werkplaats en de grote ovens konden zien waar ze de potten in bakken.

Potterbakkerij...


de ovens...
We fietsen verder stroomopwaarts langs de Hashimoto rivier tot het punt waar de Abu rivier zich in tweeën spitst in de Hashimoto en de Matsumoto rivier. We reden verder langs de Aiba waterway
terug naar het centrum van de stad waar we boodschappen deden om vervolgens terug te gaan naar de boot.
(FOTO volgt)

Rond tien uur was het hoogwater en het kwam zo hoog dat we ca vijfentwintig centimeter kade over hadden. Gelukkig was het rustig met vissersboten en kregen we geen hoge golven. Nadat het water ver genoeg gezakt was reden we naar de bibliotheek waar we nog wat Google kaarten downloaden op de laptop. Nu hebben we van veel vissershaven en baaien in en rond Japan Google kaarten.


26 juni 2014
Hagi is eigenlijk een eiland tussen twee rivieren; de Hashimoto gawa en de Matsumoto gawa. Wij liggen daarnaast ook nog eens aan een klein eilandje waar de vissers van Hagi woonden. Om zeven uur kwam Mr Fujiyama Shoji (man die we gisteren ontmoet hebben) weer langs. Hij vertelde dat de gasflessen van vijf liter sinds korte tijd niet meer worden gevuld. Maar we konden de gasfles wel bij hem thuis (uit zijn gasfles) vullen. Hij woont op het kleine eilandje in een oud traditioneel Japans huis aan de waterkant, met een kleine binnenplaats waar hij een kleine tuin heeft. Hier probeerden we de gasfles te vullen maar dit lukte niet, geen druk.

Op de terugweg kwam er een auto langs met allemaal gasflessen achter in de laadbak. We hielden hem aan en vroegen of hij onze gasfles wilde vullen. Geen probleem! Daarna fietsen we door één van de oude gedeeltes van Hagi waar we een Boathouse en verschillende oude residence’s zagen uit de Edo tijd. Na de lunch reden we verder naar de bibliotheek waar we de rest van de dag internetten. Om de verloren informatie weer op de Ipad te downloaden. Paul was op de laptop kaarten van Google (havens) aan het downloaden zodat we op de oude manier weer op Google kaarten ergens binnen kunnen lopen. Niet meer via de Ipad maar terug naar de laptop.


Rond negen uur waren we terug bij de boot en kwam de coast gard langs zodat we al de papieren weer invulden.

HISTORY HAGI
Hagi was een grote vissershaven toen ca 1603 Mori Terumoto de stad veroverde en er een kasteel bouwde. Dit was in de Tokugawa (Edo) tijd 1600-1868. In die tijd heerste Shogun Tokugawa en mochten de Samurais geen land meer bezitten en konden alleen nog in bepaalde wijken van een kasteel wonen. Mori Samurai hielp mee met de revolutie tegen Tokugawa midden in de 19e eeuw en veel van de grondleggers van de Mejij (1868-1912) kwamen uit Hagi.



25 juni 2014
HAGI BIJ WESTKUST HONSHU, JAPAN (34 25.601 n 131 24.720 e)
Nadat we een wandeling hadden gemaakt door het typisch Japanse vissersdorpje met zijn traditionele huizen, de kleine shrine en de mooie tempel gooiden we de trossen los. Er stond ca acht a tien knopen wind en met vol tuig zeilden we rustig met de stroom mee verder langs de kust noordwaarts. Eerst ruime wind en later draaide de wind zodat we halve wind konden zeilen. De kust was zeer afwisselend soms zagen we baaien met zandstranden dan weer hoge kliffen met rotsen en kleine eilandjes waar we langs of tussen door zeilden. Achter deze afwisselde kust lag een groen heuvel/bergachtig landschap met verschillende kleine dorpjes.

Rond half vijf kwamen we de baai bij Hagi in zeilen en zagen we een grote commerciële haven waar ook de ferry aanlegde. Hier gingen we niet de haven in. Even daarnaast aan de ander kant van het eilandje is een vissershaven waar we afmeerde aan de kade. Toen we na het eten nog even in de kuip zaten kwam er een man aan fietsen. Die man hadden we voor het eten ook al hier zien fietsen. Hij stapte af en vroeg waar we vandaag kwamen. Hij had twee aardewerk rijstschaaltjes, drie aardewerk bekers en nog een bakje bij zich als cadeau. Hagi staat bekend om zijn 400 jaar oude traditionele pottenbakkerij. Vandaar deze mooie cadeaus. We vroegen hem aan boord en dronken samen een kop thee. Hij is kapitein op de grote vaart geweest en is meerdere malen naar Rotterdam en Amsterdam gevaren.

24 juni 2014
TSUNOSHIMA BIJ WESTKUST HONSHU, JAPAN (34 20.763 n 130 51.070 e)
Bij het krieken van de dag gingen de trossen los en zeilden we met ca tien knopen ruime wind vol tuig weg van Ikishima. In eerste instantie was het wat bewolkt maar later kwam de zon door en rolde we ons zonnedak uit. Met fok uitgeboomd aan de ene kant en grootzeil aan de andere kant zeilden we heerlijk verder. Het leek wel passaat zeilen. Onderwijl zagen we veel vissersboten waar we soms voor uit moesten wijken en een aantal tankers.

Aan het eind van de dag hield de wind het voor gezien zodat we het laatste stukje moesten motoren om nog voor het donker de vissershaven van het kleine eilandje Tsunoshima binnen te varen. Hier meerden we af aan de kade. Het was bijna hoogwater en het verval is hier ca zestig centimeter, dat valt dus mee.

23 juni 2014
Deze ochtend deden we wat onderhoud en klusjes aan boord. Tegen lunch tijd kwam Seiji ons ophalen om samen te gaan lunchen. Na de lunch reden we naar een Softbank telefoon winkel waar een vriend van hem werkt. We hadden de ipad meegenomen en deden nu de simkaart van hem in onze ipad. Maar die gaf weer aan "Geen service". We besloten de middag in Seiji zijn huis door te brengen zodat we nog wat konden internetten. De ipad was weer aardig van slag dus moesten we deze weer opnieuw installeren. Nu waren we weer een hoop informatie die we gedownload hadden kwijt GRRR!

Rond vijf uur kwamen zijn moeder, zus en vriendin van de moeder mij ophalen om boodschappen te doen. Bij de supermarkt kochten we uien, wortels, aardappels, varkensvlees en curriekruiden om daarna weer terug naar het huis van Seiji te rijden waar we gezamenlijk alles sneden en kookten. Terwijl wij bezig waren met koken kwamen Seiji en zijn vader na hun werk thuis en zaten we even later gezellig te eten en te praten. Daarna werd het tijd om afscheid te nemen want morgen gaan richting het noorden!

SEIJI AND FALILIE THANKS FOR THE GOOD TIME WE HAD WITH YOU!!

22 juni 2014
Gistermiddag begon het te regenen en dat heeft het de hele nacht tot in de ochtend gedaan. Om zeven uur werd ik wakker gemaakt door de muziek die iedere ochtend door alle luidsprekers van de eilanden komt. Een teken dat je wakker moet worden. Om twaalf uur klinkt de melodie weer, een teken dat het lunchtijd is en om vijf uur is het het teken dat de werkdag erop zit. Normaal zijn we al uit bed voordat de melodie gaat maar vandaag bleven we door het weer langer in bed liggen.

Na de lunch werden we opgehaald door Seji want hij moest nog een keer naar de solozeiler in Gonoura en wij vonden het leuk om mee te gaan. Nu lagen er drie Japanse zeilboten in de haven. Alle drie met Japanse solozeilers. Seji en zijn vader gingen aan het werk terwijl wij gezellig met de zeilers en de moeder van Seji zaten te praten op de steiger.

Toen de mannen bijna klaar waren vroeg de moeder wat we gingen eten. Ik had met Paul en Seij overlegd dat ik pannenkoeken ging bakken en toen de moeder dat hoorde nodigde ik haar en haar man uit om met ons in Seji huis te komen eten en zo aten we 's avonds gezellig pannenkoeken. Als dank kregen we ieder een shirt van Iki eiland.

21 juni 2014
Vanochtend bracht Seji ons naar zijn huis waar zijn moeder en een vriendin van de moeder en Kazumi ook kwamen. Seij ging terug naar zijn werk terwijl zijn moeder Paul en mij in een zomerkimono kleedde. Een kimono is een traditioneel kledingstuk. Het is een losse mantel met wijde mouwen die met een ceintuur wordt dichtgebonden. De ceintuur heet een "Obi". In de obi kunnen spulletjes meegenomen worden. De obi zit bij de man lager dan bij de vrouw. De strik die aan de achterkant bevestigd wordt heet "Munsuko" wat geboorte betekend. Kimono's worden gedragen bij officiële gelegenheden zoals bij bruiloften en de traditionele thee ceremonies.



samen in kimono...

Nadat we de kimono's weer uit hadden reden we met zijn allen naar het historische museum van Iki eiland waar een rijstfestival gehouden werd. Hier zagen we twee priesters twee kleine rijstvelden zegenen voor een goede oogst.

rijst festival...

Daarna werden er eendenkuikentjes in de sawa's neergezet die het ongedierte tussen de rijst planten opeten. Het bleek dat dit museum twee speciale rijstvelden heeft. Één waar ze zwarte rijst en één waar ze rode rijst op verbouwen. Vroeger werd er veel van deze gekleurde rijst verbouwd maar tegenwoordig alleen nog maar witte rijst op Ikishima.

zwarte en rode rijst veld...

Daarna gingen we het museum binnen waar we thee met een Manju kregen. Een Manju is een bal met aan de buitenkant een laag rijstmeel en van binnen is dat gevuld met een mix van azukibonen (soort zwarte/rode bonen)en suiker. Seji zijn moeder vertelde ons dat als ze tegenwoordig rode rijst (Sekihan) eten ze dit zelf koken. Ze stomen dan de kleef rijst samen met de azuki bonen waardoor de rijst wat roodachtig kleurt.

Rond lunchtijd namen we afscheid van de moeder, zus en vriendin. We werden afgezet bij het huis van Seji waar ik een lunch maakte voor ons drieën. Daarna ging Seji weer aan het werk en hadden wij een rustige middag aan boord.

20 juni 2014
Om half negen reden we met Seji naar Gonoura (een ander plaatsje op Ikishima) waar een Japanse solozeiler met motor pech ligt. Seji repareerde de motor terwijl wij buiten in de kuip met de solozeiler zaten te praten. Rond lunchtijd was hij klaar en reden we door het plaatsje naar Harashida (de man van de slijterij die we vorige keer ontmoet hebben). Hij was blij verrast ons te zien en vroeg of we ook nog naar Gonoura kwamen met de boot. Dat zit er dit keer niet in. We kochten lunchpakketjes en daarna reden we de heuvel op waar we uitzicht hadden over Ikishima en onze lunch opaten.

Rond half twee waren we terug bij de boot en moest Seij in de werkplaats werken. Wij ruimden de boot op en rond vijf uur reden we met Seij mee naar zijn huis waar ik weer kookte. Rond zeven uur reden we naar Indoji (andere plaats op Ikishima) waar Kazumi Hawaiise dansles gaf en waar ik aan mee mocht doen. Ook haar moeder en een vriendin die we vorige keer ontmoet hadden deden mee aan de dansles dus ging ik bij hun staan.

Na de dansles werd ik door de moeder en vriendin meegenomen naar de Karaokazaal. Daar luisterde ik naar echte oude Japanse liedjes die door de bewoners gezongen werden en zag de videoclips die erbij hoorden. Bijna iedereen zong prachtig en het was leuk deze oude Japanse liedjes te horen.Nadat Paul en Seji eerst even gekeken hadden bij de dansles waren ze ergens gaan zitten waar ze rustig konden praten terwijl ik me prima met de dames vermaakte.

19 juni 2014
Eergisteren heeft het de hele dag geregend zodat ik weer genoeg water heb om de vuile was te wassen. Vandaag was het een mooie zonnige dag zodat de was ook nog lekker snel droogde. Hoewel het regenseizoen begonnen is hebben we nog niet veel dagen met regen gehad maar het is wel bijna altijd bewolkt en vochtig.

Paul was druk bezig om de vierkante bout van de koelvloeistof los te krijgen maar dit ging met geen mogelijkheid. Toen Paul zich erbij neerlegde dat de moer echt niet los kwam zoog hij de koelvloeistof uit het reservoir. Nu is niet alle koelvloeistof eruit maar in ieder geval een groot deel. Toen vulde hij de motor met nieuwe olie en koelvloeistof (Coolan gemixt met water) en daarmee was de motor weer gereed voor gebruik.

Aan het eind van de dag waren we uitgenodigd om met Seij zijn ouders,Seij, Kazumi (zijn zusje) ergens te gaan eten. Het was een BBQ restaurant waar ze heerlijke groentes, kip, vis en rundvlees van Ikishima (mals rund waar Iki bekend om staat) aten. Het werd een gezellige avond met heerlijk eten!

eten met elkaar...

Onder het eten vertelden ze dat ze vanochtend met de hele familie naar de tempel waren geweest om het graf van een familielid schoon te maken en hem te herdenken. Ze hadden dit al na twee jaar gedaan en nu na zeven jaar herdachten ze de overledene weer.

18 juni 2014
Wat een troep! De halve achterhut moest leeg om de vacuumpomp voor de motorolie tevoorschijn te halen. Daarna werd de olie uit de motor gezogen en het oude oliefilter eraf gehaald. Nu kon Paul bij de vierkante bout (waarom vierkant?) die hij los moet draaien om het koelvloeistof eruit te laten lopen. Deze zat muurvast en Paul begon te twijfelen of dit wel de goede bout was.

We liepen naar het kantoor/werkplaats van Seij en zijn vader en vroegen het aan hun. In Japan worden voornamelijk Yanmar motoren gebruikt dus kwamen ze even kijken in de boot. Helemaal zeker wisten ze het niet. Dus lieten we het even voor wat het was. In de avond stuurden we een foto van de motor naar de Volvo dealer in Harlingen en skypten we met ze. Het was inderdaad de bout die muurvast zit!
Na een lunch samen met Seij ging Paul mee naar hun kantoor/werkruimte en keek toe hoe ze een motor repareerden. Seij vond dat ik de laatste dagen genoeg gekookt had en nam ons na zijn werk mee uit eten.

Paul helpt de mannen ...

17 juni 2014
De hele dag was het bewolkt en regende het zodat we binnen bleven. We lazen een boek en keken een film.
Rond vijf uur kwam Seij ons ophalen en gingen we naar zijn huis waar ik kookte en waar we weer gezellig zaten te praten. Ondertussen zaten we ook te internetten en televisie te kijken.

16 juni 2014
Het is tijd om de motorolie en de koelvloeistof in de Volvo Penta motor te vervangen. We willen dan gelijk het dieselfilter, oliefilter en lucht filter vervangen. Dus ging Paul naar het kantoor van Seji en zijn vader en bestelde wat we nodig hebben.

Het was een bewolkte dag met een frisse wind zodat we aan boord bleven. Om vier uur werd ik door Kazumi en haar moeder opgehaald en gingen we naar een Onsen. (Een Onsen is een Japanse badgelegenheid met water uit een geiser. Japan is een vulkanisch actief land en daardoor zijn er vele onsen). Na de onsen hadden moeder en dochter andere afspraken en brachten ze mij terug bij de boot. Even later kwam Seji ons ophalen en gingen we naar zijn huis waar ik kookte. We skypten met mijn ouders en verder zaten we gezellig met Seji te praten en televisie te kijken.

15 juni 2014
Rond half acht kwam Seji bij ons koffie drinken. Daarna ging hij weg om mee te doen met een voetbal competitie. Paul en ik stapten op onze fietsen om wat rond te rijden. We reden langs de kust over de heuvels naar Indoji. Terug fietsten we door het binnenland en zagen we de veel rijstvelden. Sommige bestaan uit kleine plantjes die in het water staan andere rijstvelden hebben al grotere planten in het water. 

de rijstvelden...

Verder hebben ze hier ook grote velden met tabaksplanten. De rijst levert minder op maar wordt gesubsidieerd door de overheid (minder belasting betalen) terwijl de tabaksplanten veel geld op leveren. Ze kunnen twee keer per jaar rijst zaaien en oogsten en we zagen voornamelijk oudere mensen op het land werken.
tabaksvelden...

Toen we bijna terug bij de boot waren zagen we tentjes in het park staan. We reden er langs en zagen vier jonge mannen. Het bleek een Australier, een Engelsman, een Amerikaan en een Fransman te zijn die allemaal in Fukuoka werken. We zaten zo gezellig te praten dat we ze uitnodigden om aan boord te komen.

Rond vier uur kwam Seij ons ophalen en gingen we naar zijn huis. Hier kookte ik het avondeten en zaten we gezellig te praten. Op een gegeven moment belde zijn zus Kazumi om te vertellen dat ze vanavond Hawaaise dansles gaf. Dus reden we even later naar een ander plaats waar we die Hawaaise danslessen konden zien. In het zelfde gebouw kregen andere bewoners les op hun Taisyougoto (Japans instrument) waar we ook mochten kijken en waar ik zelfs even op het instrument vader Jacob mocht spelen.
spelen op de Taisyougoto


14 juni 2014
ISHIDACHO HARBOUR BIJ IKI SHIMA, JAPAN (33 45.296 n 129 47.599 e)
Rond vijf uur gingen de trossen los en zeilden we met vol tuig door de baai van Fukuoka richting Iki shima. Eenmaal uit de baai gingen we met ca tien a vijftien kopen wind, aan de wind verder. Het was een bewolkte dag zodat het buiten lekker vertoeven was. Aan het eind zeilden we langs wat rotsen alvorens de baai bij bij Ishado bij Iki shima in te gaan.


een van vulkaan rotsen...
 Rond half één meerden we af aan een vissersboot en al snel zagen we de vader Seij (waar we hier vorige keer leuk contact mee hadden), hij heeft hier zijn kantoor. Hij belde gelijk Seij die, zodra zijn werk het toe liet, langs kwam. Aan het eind van de middag gingen we met Seij mee naar huis waar we de voetbalwedstrijd Nederland - Spanje op een dvd konden zien.

Na de wedstrijd en een heerlijke douche reden we naar Indoji waar een karaoke wedstrijd werd gehouden. Hier ontmoetten we Kazumi (zus van Seij). We keken heel even naar de Karaoke wedstrijd en zagen nog net een dansende vrouw in kimono op het podium. We hadden alle drie nog niet gegeten en reden verder naar Gonoura waar we in een restaurantje weer heerlijk japans aten. Ondertussen zaten we gezellig bij te praten over van alles en nog wat.

13 juni 2014
Vanochtend fietsen we nog een keer naar het Art museum en maakten we nog meer foto's met Google earths kaarten van de havens en baaien aan de westkust van Honsu. Daarna keken we onze emails na en zagen dat onze cruising permit is binnen gekomen. 


Rond twee uur waren we aan boord en aten onze lunch. Daarna stapten we op de fiets en reden naar het kantoor van Mr Futimo om gedag te zeggen. We reden nog wat rond verder door de stad om aan het eind naar de schoenen winkel van Hiroshi en Yoko te gaan. We hadden Yoko al enkele keren in de winkel ontmoet maar vandaag zagen we ook haar man. Ze wilden graag nog één keer aan boord komen en zo hadden we om 20.00 visite van Yoko, Hiroshi en hun neef. Het werd een gezellige avond. 

12 juni 2014
Rond negen uur fietsen we door het Ohori park naar het Art museum waar we gratis wifi hebben. We downloaden de gegevens weer die we kwijt waren in het programma Download. Vervolgens maakten we foto's met Google Earths kaarten van de havens en baaien aan de westkust van Honsu. Hier zijn we nog niet helemaal  mee klaar. 
Rond drie uur waren we aan boord en aten we een late lunch. Daarna stapten we op de fiets om naar het Nishi park te fietsen. Hier in het park staan verschillende Shrines. 

11 juni 2014
Vandaag bleven we aan boord en deed ik wat huishoudelijke klusjes terwijl Paul met de Ipad en computer bezig was.
Aan het eind van de middag kwam Simon met zijn zoontje. Hij belde Biglobe helpdesk en nu bleek dat er niets mis is met ons contract en dat ze ons verder niet konden helpen. Inmiddels hebben we al van medewerkers verschillende andere telefoon winkels gehoord dat de simkaarten van de providers AU, Softbank en Docomo alleen werken in een Japanse Ipad en niet in een Europeese Ipad. Daarnaast is Docomo per 10 juni ook zelfIipad gaan verkopen en daar ligt (denken wij) nu ons probleem. We hebben dus geen internet verbinding meer aan boord en zijn nu aangewezen op WIFI. Het werd een gezellige avond. 

10 juni 2014
We hebben al die tijd contact gehouden met onze vrienden Juich en Sachimi uit Kochi. Nu moesten we hun alleen lastig vallen met ons contract bij Biglobe dat op Juichi naam staat. Hij heeft al meerdere malen gebeld met Biglobe en als laatst werd er verteld dat we het opnieuw moesten opstarten..

Vandaag fietsen we weer naar de Apple winkel in het centrum van de stad in de hoop dat ze ons wilden helpen. Aangekomen in de winkel bleek dat ze ons niet konden helpen maar dat we wel van hun wifi gebruik mochten maken. We gingen naar de Biglobe webside (alleen Japans) om te zien hoe we onze Ipad met het Biglobe contract opnieuw kunnen opstarten. Na veel zoeken kwamen we bij de pagina waar we onze gegevens moesten invullen en daarna zagen we ons contract van Biglobe. Op dat moment kwam er net een westers uitziende man de winkel binnen die ik gelijk aanschoot. Het is Simon geboren in Nieuw Zeeland en met een Japanse getrouwd en woont nu al jaren in Japan. Gelukkig had hij ook nog tijd en keek ons contract na. Het contract ziet er goed uit en we zouden gewoon data moeten kunnen ontvangen. We belden Juichi zodat hij Simon uit kon leggen wat hij had gehoord van Biglobe. Morgen komt Simon bij ons en bellen we de hulpdesk van Biglobe om hopelijk alles in orde te maken (wordt vervolgd).
Inmiddels was het buiten hard gaan regenen zodat we nog even wat informatie downloaden. Toen het droog was reden we snel naar de boot waar we de rest van de dag rustig onderuit gingen. 
09 juni 2014
Vandaag gingen we met de fiets en met een omweg naar het centrum van de stad. Als eerst gingen we bij Costguard langs om de papieren in te vullen. Nu vroegen we gelijk in welke havens we aan de westkust van Honshu kunnen in/uit klaren. Dit wisten ze niet precies. In ditzelfde gebouw zitten ook Quarantaine, Custom en Immigratie en dus gingen we alle afdelingen af en kwamen we erachter dat we in Hamada, Saikominato, Maizura en Tsurugu kunnen in/uitklaren.
Daarna fietsen we verder naar het Ministerie van Transport waar we onze cruising permit afgaven. De medewerken bekeek de lijst begreep het niet helemaal maar uiteindelijk kwam het goed. Omdat we nu een cruising permit aanvragen tot en met Hokkaido komen we door verschillende andere regio's en duurt de aanvraag ca vier dagen.
Nu waren we klaar met de administratieve werkzaamheden en omdat we toch al bijna aan de andere kant van Fukuoka zaten liepen we het Hakata centrum in. Hier aten we een lunch en keken we nog wat rond. Terug bij de boot zagen we dat er nog een andere zeilboot in de haven lag. Het was een Japanse solo zeiler die wat Engels sprak en die we uitnodigden om bij ons iets te komen drinken.
's-Avonds kwam Jaap (Nederlander die hier al jaren woont) langs en werd het een gezellige avond. Jaap charter met een grote catamaran "Fukuoka Sunset Sailing".    

08 juni 2014
Na de koffie liepen we het centrum van de stad in naar de Apple winkel voor inlichtingen. Daar bleek dat onze simkaart het wel doet meer er geen data binnenkomt. De GPS werkt wel met wifi maar niet zonder internet. Repareren van de Ipad kost tweehonderd euro (wordt nieuwe Ipad 1 ingezet) en een nieuwe Ipad met GPS is niet in de Apple winkel te koop maar alleen bij telefoon zaken en dan moeten we gelijk een abonnement voor twee jaar nemen. Ook geen optie dus!
We liepen nog wat door het centrum alvorens terug te gaan naar de boot. Terug aan boord hebben we een nieuwe cruising permit gemaakt, deze is voornamelijk voor de westkust van Honshu.

07 juni 2014
NAGAHAMA HARBOUR IN FUKUOKA, JAPAN (33 35.762 n  130 22.780 e)
Vanaf 1 juni 2014 is hier de regentijd ingegaan. We hebben nog geen regen gehad maar wel is het al enkele dagen bewolkt waardoor de temperatuur wat aangenamer is en we geen siesta's meer hoeven te houden. Maar we lopen nog wel steeds in korte broek en shirt.

Vanochtend om negen uur hesen we de zeilen en moet vol tuig kruisten we langs de kust richting Fukuoka. Na een tijdje trok de wind aan en zetten we twee reven in het grootzeil zetten. Zo zeilden we tussen Kyushu en de kleinere eilanden Kakara Shima en Ogawa Shima door. Daarna konden we een mooie lange slag langs Karatsu Wan (baai) maken maar moesten we het laatste stuk naar een andere punt kruisen. Nu zeilden we tussen Kyushu en Genkai Shima door en kwamen we in de baai van Fukuoka. Bekend terrein, hier waren we eind januari ook. Om half acht meerden we na zestig mijl af aan de kade bij één van de parken van Fukuoka. Het was een mooie zeildag!

06 juni 2014
Om acht uur was Marianne bij ons en dronken we een kop koffie. Vervolgens liepen we gezamenlijk de oude stenen trap op, langs de vierhonderd jaar oude stenen muur naar het huis waar vroeger de familie Matsura woonden. Dit huis is gebouwd in 1893 en is nu deels het Matsura Historical museum. Een ander deel van het huis is nog steeds bruikbaar voor de Matsura familie.

Matsura`s huis...

In het museum zagen we veel oudheden waaronder de draagbaar van de dochter van Lord Hyogo uit 1831, tekeningen van blanken en Japanners, verschillende kostuums, verschillende gebruiksvoorwerpen en spelletjes uit die tijd. Een mooi museum die een goede indruk geeft hoe ze toen leefden.

draagbaar voor vrouwen...

tekeningen van de barbaren...

tekeningen van de Japanners

Daarna liepen we de tuin in om in een theehuis thee te drinken. We hadden geluk want één van de vrouwen moest leren om thee te serveren tijdens een THEE CEREMONIE en wij mochten dit bijwonen.

Nu kwam er een vrouw in kimono die voor de ketel met kokend water (open een ijzeren kolenbrander) ging zitten. Eerst maakte ze op traditionele wijze de chawan (thee kom) schoon. Daarna pakte ze de Chashaku (thee scoop) en de Usuchaki (traditionele potje waar de thee in bewaard wordt) en deed twee schepjes Usucha thee (ceremonie thee)in de chawan. Met een houten kom haalde ze heet water uit de ketel en goot dit erover. Daarna klopte ze dit met een chasen (thee whisk). Ze draaide de chawan op ceremoniële wijze en gaf het aan de vrouw die het ons moest bedienen. Zij moest nu de thee op traditionele wijze aan ons serveren. Op zich lijkt dit makkelijk maar het moet volgens strikte regels en het moest een paar keer over gedaan worden. Na de thee ceremonie was er tijd om nog wat vragen te stellen en ze zeer vriendelijk te bedanken voor deze mooie gelegenheid.

thee ceremonie...
Na dit alles gingen Paul en ik terug aan boord en na de lunch gingen we naar het toeristenbureau om te internetten. Rond zes uur kwam Marianne bij ons eten en werd het een gezellige avond.

05 juni 2014
Onze ochtend wandeling ging de heuvel op naar het Hirado kasteel. In 1599 bouwde Lord Matsura hier op de heuvel het Hinotake kasteel maar in 1613 werd het kasteel verwoest door een groot vuur. In 1704 werd een reconstructie van het kasteel gebouwd. De bouw duurde vijftien jaar. Delen van het kasteel zijn later rond 1960 nog een keer gerestaureerd. Het is een mooi kasteel met vier dikke verdediging muren, torens en een mooie grote tuin met tempels, beelden en met oude stenen lantaarns.

kleding uit die tijd...

uitzicht vanuit het kasteel...

Rond twaalf uur waren we terug aan boord en maakte ik een lunch. Na de lunch kwam Remco een Nederlandse man die hier al zeven jaar woont. Hij had via bewoners gehoord dat we hier lagen. Terwijl we gezellig zaten te praten werd er geklopt en stond Marianne met haar baas voor de boot. Marianne is een student die Japans studeert in Leiden en nu hier stage loopt bij de museums in Hirado. Nu hadden we boot vol en moest er veel vertaald worden naar de baas van Marianne. Deze man is hoofd van de museums en omdat we nog niet naar het Matsura Historical Museum waren geweest werden we uitgenodigd om dit te komen bekijken.

Toen Marianne en haar baas weg waren vroeg Remco wat voor problemen we hadden met de Ipad. We vertelden over de simkaart en de Docomo winkel. Nu mochten we onze simkaart in zijn Iphone doen en lijkt het erop dat onze simkaart werkt. Maar toen we zijn simkaart in onze Ipad stopten kregen we de melding "geen netwerk". Dus nu weten we zeker dat er iets stuk is in onze Ipad. Wordt vervolgd....

Na het avondeten liepen we naar het Nederlandse handelshuis want hier hield Marianne een lezing over Sinterklaas in het Japans. We begrepen er natuurlijk niets van maar de liedjes konden we mee zingen (hihi). Na de lezing wilden sommige bewoners wat meer weten van onze reis en omdat zowel Marianne als Remco er waren ging dit zeer gemakkelijk. Matsura (een van de mannen) wilden ons graag een cadeau geven en we moesten met hem mee lopen. Bij zijn huis aangekomen kregen we een tas vol blikjes bier en wat blikjes vis maar dat vonden we veel te veel. Hier wilde hij niets van weten en zo nodigden we Remco, Marianne, Matsura en zijn vriend  uit om bij ons aan boord wat te komen drinken. Terwijl we naar de boot liepen werd er nog wat eten gekocht in de supermarkt en werd het een hele gezellige avond bij ons aan boord.

4 juni 2014
Onze ochtend wandeling ging langs de Sawai brug uit 1702. Dit was vroeger de hoofd brug tussen het kasteel en de stad. De brug wordt ook wel "Dutch Bridge" genoemd omdat deze gemaakt is naar de technische gegevens die de Nederlanders destijds gebruikten.

Saiwai brug...

Daarna liepen we de heuvel op naar een mix van Japanse en westerse cultuur. Hier staan namelijk dichtbij elkaar de St. Francis Xavier kerk, de Komyoji tempel, de Zuiunji tempel en de Shojuji tempels.
Toen we terug kwamen was de Docomo (telefoon zaak) open en gingen we daar naar binnen. Nu wilden we weten of onze simkaart van onze Ipad nog goed was. De vrouw sprak geen Engels maar met een telefonische vertolker kwamen we een heel eind. Om een lang verhaal kort te maken. Onze simkaart is stuk en kan niet vervangen worden.
Rond twee uur liepen we de Docomo winkel uit en gingen rechtstreeks naar het toeristenbureau om nog een keer onze Ipad te configureren (nu zonder de simkaart) en als nieuwe Ipad op te starten. Nu blijft de Ipad wel werken maar doet de GPS het niet goed. Daarnaast slaat de Ipad soms spontaan uit. Inmiddels was de dag alweer om en was het tijd voor het avondeten.

3 juni 2014
HIRADO BIJ HIRADO SHIMA, JAPAN (33 22.225 n  129 33.205 e)
Om half zes ging ons anker op en zeilden we rustig op fok de baai uit en de Hirado Seto in. Met een lichte bries en stroom mee zeilden we verder tussen de groene bergachtige eilanden Hirado shima en Kyushu door. De doorgang werd steeds smaller maar het bleef rustig. Nadat we onder de brug door waren hielden we links aan en zagen we het Hirado kasteel op de heuvel staan en het Nederlandse handelshuis aan de kade.

het kasteel op de heuvel...
de Nederlandse handelspost...

Al snel kwamen we in de haven van van het plaatsje Hirado waar we aan de oude ferrie pontoon afmeerden. Er lagen al twee zeilboten, beide van Japanse solo zeilers. Nadat we afgemeerd waren liep ik naar het toeristen bureau om informatie te verkrijgen. Ik had veel informatie gedownload op de Ipad maar die doet het niet meer GRRRR!

de aanlegplaats...

In het toeristen bureau hadden ze gratis wifi zodat Paul en ik even later met onze computer en Ipad terug gingen. Nu sloten we de Ipad op onze computer aan en wilden de Ipad terug zetten in de fabriek stand. Helaas ging dit niet goed en belden we met een technische dienst van Apple. We hebben gedaan wat we konden maar de Ipad moet opgestuurd worden voor reparatie. Daar is onze Ipad 1 waarschijnlijk te oud voor (wordt vervolgd).
Inmiddels was het lunchtijd geworden en maakte ik een lunch aan boord. Daarna liepen we langs de baai van Hirado naar de oude Nederlandse handels post. Hier zagen we een oude Nederlandse water bron, hun aanlegplaats, ruïnes van het oude handelshuis, een oude Hollandse muur. Het land vanaf deze muur tot de vuurtoren mochten de Nederlanders gebruiken van hun handelspost.

de Hollandse muur...
 
Uiteindelijk kwamen we bij het nieuwe handelshuis aan waar een museum in is gevestigd. In het museum zagen en lazen we weer veel over de handels tijd van Nederland/Japan. Terug aan boord was het alweer tijd voor het avond eten.

GESCHIEDENIS HIRADO
In 1600 bereikte voor het eerst een Nederlands schip Japan.
In 1906 verkregen de Nederlanders van shogun Ieyasu Tokugawa een handelspas en deze gebeurtenis markeert het begin van de officiële handelsbetrekkingen tussen Nederland en Japan. Het middelpunt van deze  handel was in de begin periode de door de VOC gestichte handelspost in Hirado, provincie Nagasaki. Na 33 jaar werd de handelspost echter op last van het shogunaat gesloten en in 1641 verhuisden de Nederlanders naar het kustmatige eilandje Desjima in de stad Nagasaki. (waar we over geschreven hebben).


Na de gedwongen verhuizing van de Nederlandse handelspost naar Dejima, kiest Japan er voor om van alle Europeese landen alleen nog maar met Nederland betrekking te onderhouden.
De bijzondere goederen en etenswaren, maar ook de kennis over de wereld en de wetenschappen die door de Nederlanders in Japan worden geïntroduceerd, verspreiden zich via Dejima over het hele land. (dit hebben we al gezien in Nagasaki).


02 juni 2014
YADAKE-URA BIJ EILAND KYUSHU, JAPAN (33 13.678 n  129 33.888 e)
Vanaf vijf uur zeilden we met ca tien a vijftien knopen wind aan de wind richting Kyushu eiland. Met vol tuig op een rustige zee en stroom mee voeren we lekker door. Rond negen uur zeilden we de Hirado Seto in. Een water tussen Hirado Shima en Kyushu. Daar werd de wind steeds minder en moesten we het laatste stukje tussen verschillende kleine eilandjes door motoren. Rond twaalf uur in de regen ging ons anker er in Yadake-ura. Er komt een depressie aan en hier liggen we hopelijk goed. Rest van de dag bleef het regenen en hebben we binnen een film gekeken en verder gelezen in  boeken.

01 juni 2014
SPORTDAG OP HIMA SHIMA
Om vier uur waren we wakker en na ons ontbijt besloten we om de rondweg over het eiland te bewandelen. We liepen over de weg door een groene vegetatie heuvel op heuvel af met hier en daar mooie uitzichten over verschillende baaien. Na zeven kilometer te hebben waren we terug bij de boot waar we koffie dronken en een broodje aten.

Rond negen uur waren we bij de school waar de sportdag begon. Omdat er te weinig kinderen op school zijn voor een goed programma doen ook een aantal bewoners en leraren mee. Zo kwamen er drie groepen op de muziek het veld op gemarcheerd. Onder het Japanse volkslied werd de vlag gehesen en daarna waren er verschillende speeches. Uiteindelijk begonnen de verschillende wedstrijden.  Zo moesten ze o.a een kruiwagen voortduwen met een van de team leden erin en ze moesten halverwege wisselen, touwtrekken, soort basketbal, verschillende estafettes met  handicaps waaronder dat de benen aan elkaar vast waren gebonden of dat ze een bal in de lucht moesten houden terwijl ze liepen/renden.

De leukste wedstrijdjes vonden we dat er een snoepje in een bak meel lag. Hieraan mochten Paul en ik ook meedoen. We moesten naar de bak rennen en het meel een beetje wegblazen om het snoepje met de mond te pakken. Natuurlijk werden onze gezichten erin geduwd zodat we helemaal onder het meel zaten. Dit gebeurde met iedere deelnemer.

Een ander leuk spel was dat de deelnemers eerst tien rondjes met hun hoofd op een honkbalknuppel om die knuppel moeten lopen om daarna (leek wel of ze stomdronken waren) naar een hoepel moeten lopen die iets verderop lag en daar drie keer in rond springen en dan snel weer terug. Zo grappig om te zien hoe ze bijna hun evenwichten verloren na het ronddraaien.

Van twaalf tot één was er een pauze en ging iedereen naar huis om te eten en gingen wij naar de boot. Terug op het sportveld werden er twee Japanse dansen op Japanse muziek gedanst. Bij de ene dans hadden de dansers een soort Japanse overjas aangetrokken. Daarna traden de kinderen van de school op. Ze reden op één-wiel-fietsen rond en maakten allemaal leuke figuren en slingers.

de sportdag...

Tenslotte kwamen de groepen weer het sportveld opgemarcheerd en werden er verschillend toespraken gehouden. Nadat alles klaar was hielp iedereen de tenten afbreken en opruimen en toen dat klaar was ging men naar huis. Om vijf uur waren we uitgenodigd voor een barbecue die alleen voor de leraren, kinderen met ouders en enkele organisatoren bestemd was. Het werd een gezellige avond al maakten we het niet zo laat want morgen willen we weer vroeg op.

31 mei 2014
HIRA SHIMA (GOTO RETTO EILANDEN GROEP), JAPAN (32 59.946 n 129 14.200 e)
Toen we wakker werden en de weerberichten wilden bekijken deed de Ipad het ineens niet meer. Deze kreeg geen GPS positie en ook geen internet verbinding.
Om vijf uur vertrokken we met een lichte bries en mist. We zeilden vol tuig langs de zuidpunt van het eiland Nakadori om vervolgens langs de oostkust verder te kruisen. We hadden stroom mee en langzaam gingen we vooruit. Toen rond acht uur de zon door de mist heen brandde liet de wind het verder afweten en moesten we de rest naar het eiland Hira Shima motoren.
We kwamen aan in een vissershaven met een oude en een nieuwe ponton voor de ferry. We meerden af langs de oude ponton en vroegen aan bewoners die we zagen of we hier konden blijven liggen, dit was prima.
We liepen het dorp door in de hoop op een wifi verbinding. De eigenaar van een kleine supermarkt vertelde dat we naar de school moesten. Daar aangekomen waren er meerdere leraren in de school aanwezig en een paar spraken goed Engels. We mochten hier van een van de leraren zijn wifi gebruiken. De Ipad pakte wel het signaal van het wifi maar sloeg steeds uit. Na verschillende configuraties en resets veranderde er niets. Het was inmiddels lunchtijd geworden en de leraren Eiji en Mikito nodigden ons uit om bij hun te komen lunchen.
Er wonen op dit eiland ca tweehonderd dertig bewoners waarvan er zes schoolgaande kinderen zijn (primaire en secundaire school). De school heeft tien leraren dus de kinderen krijgen bijna privé les. Rond hun vijftiende verlaten ze de school en gaan naar de stad om verder onderwijs te volgen. De leraren worden voor vier jaar hier heen gezonden en daarna worden ze weer naar een andere school gestuurd om les te geven. Dit mogen ze niet zelf kiezen maar er wordt van hogerhand bepaald waar ze heen gaan. Beide leraren hebben een vrouw en kinderen die dus op een andere plek wonen dan zij. Ze bezoeken hun familie eens per maand.
We aten heerlijke vis met rijst noodles en rauwe squid met soja saus en Wasabi. Na de lunch gingen we samen met de leraren naar onze boot voor een kop koffie en daarna gingen we terug naar school. De leraren zijn druk met het organiseren van de sportdag voor morgen maar hadden inmiddels al wel geregeld dat we hier morgen konden blijven liggen zodat we mee kunnen doen.
Terwijl de leraren druk bezig waren mochten wij hun internet gebruiken zodat we een back-up van onze apps op de computer maakte. Daarna downloaden we een nieuwe update van de iOS 5.1.1 op de computer en verzonden dit naar de Ipad om als laatste de apps er weer bij te zetten. Helaas hielp dit allemaal niets en doet de GPS het nog steeds niet. Ook de internet via onze Docomo internet kaart werkt niet en de Ipad vraagt nog steeds om geconfigureerd te worden om vervolgens uit te slaan. GRRRRRRR! Waarschijnlijk heeft de Ipad het begeven... Rond zeven uur gingen we naar huis waar ik eten klaar maakte en we vervolgens naar bed gingen.

30 mei 2014
KABA SHIMA (GOTO RETTO EILANDEN GROEP), JAPAN (32 45.262 n 128 58.134 e)
Om vijf uur zeilden we met een briesje rustig verder noordwaarts. De zon probeerde door de wolken heen te branden maar dat lukte nog niet erg. Tijdens het rustige zeilen zagen we een groep dolfijnen naar ons toe komen zwemmen maar helaas we gingen te langzaam zodat ze snel weer weg waren. Na een tijdje hield de wind het voor gezien en motorden we het laatste stukje naar Kaba Shima waar we aan de ferry ponton vast maakten. Er was een man bezig met vissen en hij maakte ons duidelijk dat we hier tot 16.00 uur konden blijven liggen maar daarna kwamen de vissers van het dorp terug en moesten we weg. Om 20.00 uur konden we weer gebruik maken van het pontoon als we wilden. De man liep naar zijn huis en kwam terug met een witte kool en een pak yoghurt die hij ons gaf. We bedankten hem vriendelijk. Jammer dat hij geen Engels spreekt.

Even later kwam er een vissersboot aan en bracht de vis naar de visafslag. Hier zagen we hoe zijn vissen werden gesorteerd op soort en grootte netjes in bakken werden gelegd om vervolgens te worden gewogen. Na het wegen ging er gelijk ijs op en gingen de bakken dicht. Op naar de verkoop!

de visafslag...
Wij maakten een mooie wandeling over het groene eiland en zagen veel soorten bamboe en ander groen. Rond elf uur waren we terug bij de boot en scheen de zon volop.

ZUIDPUNT NAKADORISHIMA (GOTO RETTO EILANDEN GROEP), JAPAN (32 49.622 n  129 02.976 e)
Rond twaalf uur kwam er weer een briesje en dus waagden we het erop om verder te gaan. Langzaam dobber/zeilen gingen we lang het eiland. Halverwege kregen we last van behoorlijke stroming met draaikolken en zetten we de motor bij. Eenmaal uit de stroom ging de motor weer uit.
Rond half vier kwamen we aan in een haven aan de zuid punt van het eiland Nakadori Shima. Ook hier is een ponton waar we afmeerden. We liepen door een heel klein dorp dat er erg uitgestorven uitzag op een paar huizen na die wel bewoont worden. Het dorpje is behoorlijk in verval geraakt.

29 mei 2014
PORT FUKUE BIJ FUKUESHIMA (GOTO RETTO EILANDEN GROEP), JAPAN (32 42.107 n 128 51.019 e)
Om zeven uur motorden we de baai uit en langs de kust noordwaarts. Even verderop zagen we prachtige rotsen in het water en een net langs de kust waar we tussendoor motorden. Net op de hoek tussen de eilanden Fukue shima en Hisaka shima kregen we een briesje en stroom mee. Toen ging de motor uit en we dobber/zeilden met de stroom mee tussen de eilanden door.

onderweg ruige rotsen...

Vervolgens gingen we langs Tatara-Jima, Yaneo-Jima naar Port Fukue waar we aan een pontoon in de vissershaven afmeerden. Ik liep gelijk door naar het havenkantoor om te vragen of het goed was dat we hier vandaag en vannacht bleven liggen, geen probleem. Morgen kunnen we alleen niet blijven liggen want dan komen er veel vissers terug van zee.

We fietsen het plaatsje in naar de ferry terminal om wat informatie van het eiland te verkrijgen. Daarna fietsen we wat rond in het plaatsje en zagen de oude muur van het kasteel, een nieuw gebouwd deel waar een museum in is gevestigd en een oud deel van het kasteel. We reden langs de vesting van het kasteel en kwamen verder bij een deel van de stad waar vroeger samurai gewoond hebben.

samurai gate...

Hier staat ook een deel van de muur en verschillende toegangspoorten tot de vroegere samurai huizen. We fietsen langs verschillende kerken, tempels en shrines maar ook langs een bron waar vroeger de Chinezen die hier met hun boten kwamen water haalden. Nadat we het plaatsje goed doorgereden waren gingen we als laatste naar een grote supermarkt in de buurt van de ferry terminal waar we nog wat boodschappen deden. Rond vier uur waren we terug aan boord. Tijd voor een koude douche en een lekker koel drankje want de temperatuur is ca dertig graden.

28 mei 2014
MIIRAKU BIJ FUKUESHIMA (GOTO RETTO EILANDEN GROEP), JAPAN (32 44.532 n  128 42.029 e)
Toen er rond zeven uur wat wind kwam opzetten zeilden we alleen op fok de haven uit en langs de westkust verder noordwaarts. Hoe noordelijker we kwamen hoe minder ruig de groene kust. De wind trok steeds meer aan en met ca twintig knopen wind zeilden we de noordwest hoek van het eiland om. Nu moesten we halve tot aan de wind zeilen en het laatste deel moesten we de baai bij  Miirakura in kruisen alvorens ons anker in te gooien. De zon scheen weer volop zodat we ons zonnedak uitrolden en in de kuip gingen zitten. De rest van de dag keken we om ons heen naar het strand, het grote dorp en de groene heuvels erachter. Verder lazen een boek en keken een film.  

27 mei 2014
ARAKAWA BIJ FUKUESHIMA (GOTO RETTO EILANDEN GROEP), JAPAN (32 40.032 n  218 40.060 e)
De zon kwam alweer vroeg door en scheen vervolgens volop zodat we ons zonnedak aan de buiskap vast maakten. Nu konden we rustig in de schaduw onze koffie/chocomel drinken. Rond half elf kwam er een briesje en ging ons anker op. Al dobber/zeilend gingen we richting het kleine plaatsje Tamanoura. Onderweg zagen we een mooie kleine shrine op de heuvelrug bij de de waterkant staan. Het dorpje Tamanoura stelt niet veel voor maar we hadden van Kimura gehoord dat hier nog een oude kerk staat. Terwijl we door de baai zeilden zagen we de kerk bij de waterkant staan. Vervolgens zeilden we verder tussen de groene heuvel/bergen en de vis kwekerijen richting Arakawa een klein plaatsje dichtbij de uitgang van deze grote baai (fjord).


Port Arakawa...

In Arakawa meerden we af aan een groot pontoon. Hier werd net een vissersboot gevuld met pakketten bevroren vissen die morgen aan de tonijn in de kwekerijen gevoerd gaan worden. De tonijnen worden hier ca drie jaar gevoed totdat ze ca honderd kilo wegen dan worden ze verkocht. Nadat de ergste hitte voorbij was liepen we het dorpje door. Een leuk klein vissers dorpje met twee shrines en een Onse (badhuis met water van een warme bron). Het is op dit moment voor ons te warm (27 graden) om een Onse te bezoeken! Terug aan boord gingen we in de kuip zitten en zagen we hoe de andere vissers boten binnen kwamen. Daarna was het alweer tijd voor het avondeten. 


26 mei 2014
TACHIYA BIJ FUKUESHIMA (GOTO RETTO EILANDEN GROEP), JAPAN (32 36.307 n 128
38.707 e)
Vannacht waaide en regende het behoorlijk. Vanochtend was de wind weg en lag er een mistveld net boven de toppen van de bergen/heuvels. Tijdens de koffie/chocomel in de kuip zagen we hoe vissersboten kwamen aanvaren en hun vissen in de viskwekerijen kwamen voeren.
Ons anker ging op en alleen op de fok zeilden we rustig ruime wind verder de Fjord door. Mooie groene bergen/heuvels met hier en daar een klein dorpje met een kerk. Het lijkt wel een beetje op Port Davy in Tasmanie maar dan minder ruig. Na een uur kwamen we aan het einde van de Fjord en ging ons anker erin. Inmiddels was de zon een beetje doorgekomen en aten we een lunch in de kuip met uitzicht over de groene heuvel en ook hier wat viskwekerijen. In de middag lazen we een boek en genoten van de rust en het uitzicht.

grillige west kust van Fukue Shima...


25 mei 2014
ZENGAME BIJ FUKUESHIMA (GOTO RETTO EILANDEN GROEP), JAPAN (32 39.474 n 128
39.369 e)
Nadat we gisteravond gegeten hadden keken we nog één keer de weerberichten na en zagen we dat het morgen in de loop van de dag hard gaat waaien. We besloten ons anker op te halen en in de nacht terug naar de Goto Retto eilandengroep te zeilen. Rond zeven uur gingen we met ca vijftien knopen zuiden wind de baai uit van Nagasaki. Met vol tuig zeilden we halve tot ruime wind naar de zuidkust van Fukue Shima. Het was een donkere nacht zonder sterren of maan maar desondanks was er goed zicht. We zagen enkele vissers en kleine tankers. Wat is het toch heerlijk weer gewoon te kunnen zeilen wanneer we maar willen en niet te moeten wachten omdat we niet in de nacht kunnen varen vanwege de visnetten en visstaken.

Rond vier uur werd het een beetje licht en konden we de contouren van het eiland met de kleine rotsen zien en rond vijf uur konden we de ruige zuidkust van het eiland bewonderen. Het bleef bewolkt en gelukkig niet zo warm. Eenmaal aan de westkust werd die met zijn kliffen nog grilliger en zagen we de verschillende lagen in de rotswanden met op de top van de kliffen de groene vegetatie.

Rond zeven uur zeilden we een soort fjord gebied in waar verschillende soorten viskwekerijen zijn. We vonden een goed plekje tussen een viskwekerij en de kust en gingen daar voor anker. Tijdens de lunch in de kuip zagen we de donkere wolken aan komen en even later begon het te regenen. Aan het eind van de middag kwam ook de harde wind en lagen wij heerlijk rustig beschut achter de heuvels/bergen een boek te lezen en wat slaap in te halen.

24 mei 2014
ANKEREN BIJ KOYAGI SHIMA IN NAGASAKI, JAPAN (32 41.567 n 129 48.129 e)
Het wordt echt zomer met warme dagen, tijd om weer siesta in te voeren! Vanochtend liepen we door het centrum langs de Nakashima rivier naar de "MEGANE-BASHI". Dit is één van de vele bruggen over de rivier alleen is deze nog een echte oude brug uit 1634. Naast de brug is een oude stenen trap die naar de rivier gaat

Megane Bashi (brug)...

In de rivier zagen we zagen een groep erg grote goudvis karpers zwemmen.
Daarna wandelden we de kant op van de groene berg waar zich de vele "TEMPELS EN SHRINES" bevinden. We bekeken van afstand de Kofukuji tempel uit 1620 want in iedere bijzondere tempel/shrine/kerk moet entree betaald worden.

Sofukuji poort...

We vervolgde onze weg langs nog meer tempels en shrines en kwamen uiteindelijk uit bij de Sofukuji tempel uit 1629. De rode poort van deze tempel wordt ook wel Ryugumon genoemd.
Na alle tempels liepen we terug het centrum in naar CHINATOWN. Nu waren de winkels en restaurants open en was het er gezellig druk. We deden nog wat boodschappen en gingen daarna terug naar de boot. Rond half vijf gingen de trossen los want onze twee dagen zijn om. We motor zeilden naar buiten waar ons anker er na zes mijl bij Koyagi Shima in ging.

Chinatown...

23 mei 2014
DEJIMA WERF IN NAGASAKI, JAPAN (32 44.642 n  129 52.204 e)
Om vijf uur werden we wakker en na ons ontbijt motorden we naar het centrum van Nagasaki waar we om half zeven aan de steiger afmeerden. Nu maakten we ons cruising permit voor de komende drie maanden in orde en liepen om acht uur de stad in naar het "DEJIMA MUSEUM". Het voormalige Deijma eiland van de Hollanders ligt nu midden in de stad met aan één kant de Nakashima rivier waar we de oude muur konden zien. 



Oude dejima eiland...

Het museum bestaat uit gerestaureerde en gereconstrueerde huizen waarin ze laten zien hoe de Nederlanders hier woonden en leefden, hoe ze hun goederen opsloegen en de handel dreven. Ook was er een laboratorium waar ze dingen onderzochten en een tuin waar ze groente fruit etc verbouwden. Verder lieten ze zien hoe ze hun wallen om het eiland hadden gemaakt en hoe ze deze steeds weer moesten verstevigen. Tijdens ons bezoek aan het museum werden er opnames gemaakt voor een Japanse film en zagen we een geisha en verschillende samoerai rond liepen. Een zeer mooi museum waar we twee uur doorbrachten.


filmopname...


hoe ze leven...


Daarna liepen we naar het kantoor van Minister off transport waar we onze cruising permit lieten zien. Nu wilden ze alles samen nalopen maar aangezien we maar twee dagen hebben wilden we dit niet. We lieten zien dat ze de lijst zelf na konden kijken en dat ze dan de cruising permit naar ons toe konden mailen. Na een telefoontje naar het hoofdkantoor in Fukuoka was dit goed en konden we verder de stad bekijken.  We liepen de heuvel op naar de katholieke "OURA KERK" die in 1863 gebouwd is door een franse missionaris. Vervolgens liepen we naar de "DUTCH SLOOP" een wijk waar vroeger veel Nederlanders woonden. 

Oura kerk...
Inmiddels was het bijna elf uur en tijd om terug te wandelen naar de boot waar we Kimura ontmoetten. Aan boord maakte ik een lunch en kregen we veel informatie over de Nagasaki atoombom.  
Na de lunch stapten we in de auto en reden we als eerst naar het monument "MARTYRDOM OFF THE 26 SAINT OFF JAPAN". In de tijd dat het voor de Japanners verboden was om christen te zijn waren hier veel "hidden christenen". Er was hier in Nagasaki wel een kerk en een kathedraal maar alleen voor de buitenlanders. Er waren hier ook veel tempels en shrines om zo het christendom onder de Japans een beetje te verbergen. Op een gegeven moment zijn de Japanse christenen toch ontdekt en zijn er zesentwintig mannen/jongens vermoord. Deze zesentwintig zijn later door de Paus geheiligd

.






de 26 Japanese Saints...
De reis vervolgde naar het "NAGASAKI ATOMIC BOM MUSEUM AND THE PEACE MEMORIAL HALL AND PARK ". 


park van de vrede...

Drie dagen na de atoombom op Hiroshima wierpen de Verenigde Staten op 9 augustus 1945 ook op Nagasaki een atoombom, genaamd Fat Man. Het doel van de bom was eigenlijk het verwoesten van de stad Kokura, maar deze stad was bewolkt en daarom ging men over naar het tweede doel, het industriele gebied van Nagasaki. De bom explodeerde 469 meter boven de voorstad Urakami en maakte in totaal bijna 150.000 slachtoffers (74.000 direct omgekomen doden en 75.000 gewonden). Nog jaren later eiste de ioniserende straling die vrijkwam uit de bom nog veel slachtoffers. Na deze tweede atoombom capituleerde Japan. De stad Nagasaki werd na de oorlog weer volledig opgebouwd. In het Museum is te zien hoe de stad er voor en na de bomaanslag uitzag, hoe de paddestoel wolk in de lucht ontstond en de schade erna met daarbij de verkoolde en verbrande lichamen van de mensen. 

We zagen glazen flessen geheel gesmolten alsof het plastiek is. We hadden al veel over de atoombom op Hiroshima en Nagasaki gehoord maar nu je door het museum loopt komt het ineens een stuk dichterbij. Na het museum liepen we naar het centrum van waarboven de atoombom was ontploft en verder naar het monument van de vrede.  Daarna stapten we in de auto en reden we naar de nieuwe "URAKAMI KATHEDRAAL" omdat de oude bijna geheel vernietigd was. Deze stond namelijk niet ver van het centrum af. 
Als laatst verlieten we Nagasaki city en reden naar de top van de "BERG INASA:  vanwaar we een prachtig uitzicht hadden over de stad Nagasaki, de Peninsula en de baai met zijn eilandjes en Sunset marina.
Rond zeven uur waren we terug aan boord en maakte ik het avond eten voor ons drieen. Het was een gezellige en leerzame dag en avond en rond tien uur namen we afscheid van Kimura.


het haventje waar we liggen...
KIMURA THANKS FOR THE NICE TIME WE HAD WITH YOU!

22 mei 2014
SUNSET MARINA IN NAGASAKI, JAPAN (32 44.330 n  129 49.009 e)
Rond één uur kwamen in het donker aan bij de eilanden groep "Goto Retto". Nu moesten we tussen de eilanden door en we hoopten erop dat we stroom mee hadden maar helaas hadden we dikke stroom tegen. Met de wind van achteren en de stroom van voren bouwde de golven zich op en surften we van de golven af. Maar tussen de eilanden kregen we zoveel stroom tegen dat we nog maar twee a drie knopen liepen. Te langzaam zodat we een golf in de kuip kregen. De motor werd bijgezet zodat we snelheid hielden en we snel achter het eilandje  Bato-Zan kwamen. Nu waren de golven weg en ging ons anker erin om te wachten tot we stroom mee kregen. Even de ogen sluiten! Om drie uur motorden we in het schemer van een halve maan en met een lichte stroom mee verder tussen de eilanden Wakamatsu-Jima en Naru-Shima door richting Nagasaki. 

Om vier uur werd het  een beetje licht maar vandaag kwam de zon niet echt door en bleef het een beetje heiig. Helaas hield de wind het ook voor gezien zodat we de rest van de dag naar Nagasaki moesten motorden GRRR. We stuurden een email naar Sunset Marina dat we vertraagd waren en dat we waarschijnlijk aan het eind van de middag zouden aankomen (dit voor alle papier werken om in te klaren). 

Rond drie uur arriveerden we in de marina. De man van Sunset marina belde de ambtenaren waarna al het papier werk begon. Eerst kwam quarantaine daarna custom en coast guard en als laatste immigratie. Rond vier uur was alles afgehandeld en ontmoetten we Kimura. Kimura is een vriend van de havenmeester in Dodu marina bij Jeju eiland. We hadden Kimura door de telefoon al gesproken en vlak na het arriveren in Sunset marina hadden we hem gebeld. Hij was leraar Engels en is nu gepensioneerd. Samen met hem liepen we naar het havenkantoor om te kijken hoelang we blijven. De eerste week gratis in de marina doen ze niet meer en de prijs is 33 euro per dag OEPS. Sunset marina en Dejima warf (in het midden van de stad Nagasaki) zijn samen gevoegd en we konden kiezen waar we wilden liggen. We besloten twee dagen te blijven en om morgen ochtend vroeg naar Dejima werf te varen.
Kimura reed ons met de auto naar het centrum van de stad waar we bij de Dejima werf alvast de sleutel haalden en we een ligplaats kregen aangewezen. Daarna liepen we het centrum in waar Kimura ons trakteerde op een heerlijk avondeten. Een restaurant waar een groot buffet stond en waar we konden eten wat we wilden, alles weer even lekker! We liepen via de Chinese wijk (Chinatown) terug naar de auto en rond tien uur waren we terug bij de haven. We spraken af dat hij morgenmiddag bij ons komt lunchen. 


21 mei 2014
Om twee uur stonden we op en om half drie kwamen coastguard en Bong langs. Coastgard keek wat rond in de boot op zoek naar wapens die we niet hebben. Met Bong stonden we ondertussen nog wat te praten en na ca tien minuten gingen de trossen los.  We zeilden ruime wind langs de kust van Jeju die door de halve maan beschenen werd. Fok uitgeboomd aan ene kant en vol grootzeil aan andere kant zeilden we heerlijk tegen de stroom in. We werden nog één keer door de coast guard opgeroepen en dat was het. Mochten we problemen krijgen moeten we hun oproepen. Rond vijf uur werd het licht en later kwam ook de zon door.

Bijna aan de oostkust van het eiland aangekomen trok de wind aan tot ca vijfentwintig knopen en deden we twee reven in het grootzeil. Met een zonnetje in de kuip en met ca vijftien tot twintig knopen ruime wind zeilden we de rest van de dag  richting Japan. Onderweg zagen we een paar vissers schepen en grote tankers maar verder was erg rustig. Rond half negen werd het donker. We hadden een heldere nacht met een hemel vol sterren.