actuele positie Giebateau

Get the code

donderdag 8 januari 2015

063 Bestemming Japan (3)

Kaartjes en foto's kunnen vergroot worden door er tweemaal op te klikken

route sinds mei 2006...



route Japan...

 
 


5 maart 2015
IZUHARA bij TSUSHIMA (34 11.933 n 129 17.458 e)
Om half zeven motorden we de haven uit en hesen de zeilen. Met alleen de werkfok en twee reven in het grootzeil zeilden we aan de wind langs Ikishima noordwaarts. We hadden ca twintig knopen wind met een nog rustige zee. Eenmaal aan de noordkant van het eiland konden we verder zeilen met een knik in de schoot. De wind draaide langzaam zodat we later halve wind konden zeilen. Maar de wind bleef ca. twintig knopen. Rond twee uur en na 42 mijl kwamen we aan in Izuhara bij Tsushima. Hier zijn we ca. twee maanden geleden ingeklaard. Nu liepen we naar het gebouw van de ferry waar we via internet de laatste weerberichten binnen haalden. Het ziet er goed uit om vannacht verder te gaan! Dus gingen we naar Custom en Immigratie om uit te klaren. Nadat dit gebeurd was gingen we terug aan boord, onderuit met een boek.

4 maart 2015
Om tien uur werden we door Tomoko opgehaald en reden we naar het huis van Seiji waar Tomoko en ik aan de voorbereidingen van de lunch begonnen terwijl Paul zat te internetten. Rond twaalf uur kwam Seiji en lunchten we samen, heerlijke Sukiyaki en rijst met rauwe vis. Na de lunch gingen Tokomo en ik naar Gonoura. Ik om boodschappen te doen terwijl Tomoko een afspraak had. Rond drie reden we terug naar huis en werden we gebeld door Seiji. Zijn vriend van de noodle shop waar we gisteren gegeten hadden was bij de boot en wilde de boot graag zien zodat we snel Paul op haalden en naar de boot reden. Daar spraken we met de vrienden van Seiji en dronken groene thee aan boord.

Ze waren nog maar net allemaal weg of Seiji zijn moeder kwam met een lerares Engels langs. Zo zaten we even later weer aan de groene thee en gezellig met zijn moeder te praten. Rond zes uur kwam Seiji ons halen en gingen we met de ouders van Seiji, zijn zus uit eten. Een afscheid diner want morgen gaan we weer verder en komen we niet meer terug op Iki Shima. Het werd een gezellige avond met heerlijke kleine hapjes. Op het laatst moesten we afscheid nemen en dat was even moeilijk!

Thanks for the good time and the presents!


afscheid van de Familie van Seiji...


3 maart 2015
VANDAAG IS HET HINAMATSURI DAG, HET JAPANSE POPPENFEEST OF MEISJESDAG OOK WEL PERIKBLOESEMFESTIVAL.

GESCHIEDENIS HINA MATSURI oftewel drijvende poppen. Papieren poppen die men vroeger op een bootje door een rivier liet wegvoeren om zo de boze geesten weg te laten stromen. Tijdens de Heian periode (794 -1185) geloofde men dat poppen boze geesten bij zich hielden om zo de eigenaar te beschermen. In die tijd hield men poppen en talismannen bij zich ter bescherming. Drie maart werd een belangrijke dag omdat deze derde dag van de derde maand de eerste dag van de slang is, dag van de reinheid. Papieren poppen vol boze geesten werden of door de rivier afgevoerd of ritueel verbrand om zo gezond verder te kunnen gaan. Papieren poppetjes werden met de tijd (Muromachi periode1392-1530) een zittend paar, man en vrouw, te mooi en gedetailleerd om nog met de rivier te laten afvoeren. Zo werd 3 maart in de loop der tijden ook een dag speciaal voor kleine meisjes.
De derde dag van de derde maand is in Japan nu gewijd aan meisjes. Er wordt voor hun gezondheid, geluk en liefde geboden. (zie 2 maart)


ca 100 jaar oude poppen/spullen...

ca 130 jaar oude keizer/keizerin poppen...


Rond tien uur kwam Tomoko bij ons aan boord. Helaas spreekt ze niet zo goed Engels maar we vermaakten ons met foto´s en kleine conversaties. Rond elf begonnen we met het klaar maken van de lunch. Ik had Udong (speciale noodle) gekocht met groentes en saus en kreeg nu les in het klaar maken. Rond twaalf uur kwam ook Seiji en aten we gezamenlijk. Na de lunch reden we naar het huis van Seiji waar hun wasmachine ons vuile beddengoed schoon maakte en we verder gingen op internet. Tomoko had een afspraak en ging aan het eind van de middag weg. Toen Seiji thuis kwam van zijn werk gingen we met zijn drieën eten in een noodle shop van zijn vriend. Daarna gingen we terug naar zijn huis waar even later ook Tomoko zich weer bij ons voegde. Het werd een gezellige avond.

2 maart 2015
Van morgen om vier uur startte de visser de motor van zijn boot weer. We hoopten dat hij snel weg zou gaan maar niets was minder waar. Na een uur ging Paul het bed uit en bleef dik aangekleed bij de mast staan. Nu merkte de visser Paul op en na nog een half uur ging de motor uit. Weer en uur later ging de motor weer aan maar nu motorde hij gelukkig ook de haven uit.
Paul ging in de ochtend naar het kantoor van Seiji om te vragen of hij een uitlaatpijp voor onze Webasto heeft. Even later kwam Paul terug dat hij samen met Seiji om even wat rond te rijden om te kijken of er ergens een pijp te vinden was. Ondertussen ruimde ik de boot op en deed wat huishoudelijke klusjes. Rond twaalf uur werd ik door de mannen opgehaald en gingen we lunchen bij Seiji thuis. Daar was ook zijn vriendin Tomoko die heerlijk gekookt had. Na de lunch gingen Tomoko en ik boodschappen doen terwijl Seiji weer ging werken en Paul in zijn huis bleef om te internetten. Onderweg kregen Tomoko en ik het over Hinamatsuri dat morgen gehouden wordt.

HINAMATSURI is het Japanse poppenfeest of meisjesdag of ook wel perzikbloesem festival. Een opstelling met meerdere etages en daarover een rood kleed wordt gebruikt om een verzameling ornamentele poppen uit te stallen. Bovenaan zitten de keizer (o-Dairi-sama), keizerin (O-Hina-sama). Meestal zitten zij voor een goudkleurig kamerscherm. De keizer heeft een traditionele scepter. De keizerin kijkt de wereld in vanaf haar waaier. Qua accessoires staat er vaak een tafel en bloemenvazen. Op het volgende plateau staan de drie hofdames (sannin-kajo) . Alle drie dragen zij een sake kruik en kopjes. Een etage lager staan de musici(Gonin bayashi). De vierde level is voor twee ministers (zuishiin). De linker minister is een oude wijze man met een witte baard. Op het vijfde niveau staan drie bediendes (Sannin Jougo). Verder staan er meubelstukken en andere accessoires. Onderdeel hiervan is een perzik boompje . Op drie maart staan deze bomen namelijk in volle bloei.



7 etages...

3 etages...


Nu bleek dat er in het dorpje Gonoura drie plekken waren waar we deze poppenopstellingen konden zien. Ze zijn vaak van begin februari tot eind maart te bezichtigen. De eerste twee tentoonstellingen stonden in winkels. De ene in een wasserette en de andere in een handwerkzaak. Daar waren ook veel zelfgemaakte poppen naast de mooie oude traditionele poppen. De laatste tentoonstelling was in een hotel. Door het hele hotel heen hadden ze prachtige poppen tentoon gesteld. Tijdens de bezoeken kregen we bij iedere gelegenheid groene thee met een Japanse cracker. Dit hoort bij deze traditie. We deden nog even snel boodschappen alvorens terug te rijden naar het huis van Seiji waar we gezamenlijk aten. Daarna gingen we naar een sporthal waar we tafeltennisten. Dat is lang geleden! Rond negen uur waren we terug aan boord.


de keizer en keizerin...

musici en bediende...

1  maart 2015
Nadat we gisteren in de haven waren aangekomen begon het te regenen en even later ook te waaien. Rond vijf uur in de ochtend startte een visser die voor ons lag zijn motor. Hij ging niet weg maar liet de motor voor twee uur gewoon stationair lopen. Rond half acht uur hield hij het voor gezien en ging weer naar huis. Waarschijnlijk was er te veel wind om naar buiten te gaan want het waaide en regende nog steeds hard. Wij probeerden nog wat te slapen. De rest van de dag bleven we aan boord, we lazen een boek en keken een film. Aan het eind van de dag werd het rustig en klaarde het wat op. De depressie is voorbij.

28 februari 2015
ISHIDACHO bij IKI SHIMA (33 45.301 n 129 47.598 e)
Om zes uur toen het een beetje licht werd motorden we de haven uit en hesen de zeilen. Er stond ca vijfentwintig knopen wind uit het oosten. Met twee reven in het grootzeil aan de ene kant en de fok uitgeboomd aan de andere kant zeilden we eerst richting O Shima. Daar vandaan konden we koers zetten richting Iki Shima. De zon scheen heerlijk in de kuip, de golven bouwden zich langzaam op en de barometer ging gestaag naar beneden. De volgende depressie komt eraan! We zeilden heerlijk en surften af en toe van de golven af.

Vlak bij Iki Shima hoorden we een knal en kwam de giek over. De lijn waarmee die naar buiten gehouden werd knalde stuk. Normaal hebben we ook een lijn vanuit het uiterste van de giek naar de punt van de boot lopen. Maar we hadden net het zeil omgezet en dachten voor het laatste stukje die lijn niet nodig te hebben. Gelukkig geen grote schade behalve dat het blok tegen de buiskap is geknald en daar wat lichte haarscheurtjes in het polyester heeft gemaakt. Weer een ding te doen!

27 februari 2015
Vannacht en vanochtend waaide het nog vrij hard. De swell was gelukkig niet de haven binnen gekomen zodat we nog steeds rustig lagen. In de ochtend deden we wat huishoudelijke klusjes in de hoop dat we halverwege de middag weg konden. De wind bleef langer staan dan verwacht en pas halverwege de middag draaide die langzaam verder door en nam af. Na de lunch keken we een film. Aan het eind van de middag draaide de wind nog verder door en nam weer toe zodat we de Giebateau verhaalde naar de andere kant van de kade. Zo liggen we weer goed voor de nacht.

26 februari 2015
Vanochtend was het nog even rustig en zo konden we rusig wat rond fietsen in de buurt. Waar we nu liggen staat niet op de oude zeekaarten. Een deel van het vroegere zeegebied is nog niet zolang geleden veranderd in land. Terwijl we hier rond fietsten zagen we grote laadwagens met grond erin voorbij komen om nog meer land te winnen. Bij de grote weg reden we naar het kleine vissershaventje. Daar zagen we bewoners in een schuur bezig. Op de grond lagen allemaal kleine groene takken die de vrouwen met kleine hoeveelheden bij elkaar bonden. Twee mannen zaagden de takken bij de steel op gelijke lengte. Deze takken worden gebruikt om langs de nieuw aangelegde wegen te planten waar. we net overheen gereden waren.

Naast de vissershaven is een mooie kom ontstaan waar we eventueel zouden kunnen ankeren als straks de swell in onze haven te veel zou worden. Rond lunchtijd waren we terug aan boord en begon het langzaamaan harder te waaien vanuit het westen. Terwijl ik bezig was met de lunch maakte Paul de Giebateau met nog wat extra lijnen vast aan de kant. We liggen aan een kade met een verval van één meter. In de middag keken we een film en hingen we aan onze lijnen. Er was weinig swell in de haven zodat we hier de nacht doorbrengen.

25 februari 2015
WAIKINOURA BIJ HET EILAND KYUSHU (33 56.820 n 130 45.902 e)
Het werd al een beetje licht toen we om zes uur de haven uit motorden. We hesen de zeilen maar helaas werd de wind niet harder dan vier knopen uit het zuidoosten zodat we motor-zeilend met de stroom mee verder westwaarts gingen. We voeren langs de kust van Honshu en tussen de visstaken door naar Kanmon Kaikyo, de uitgang van de Seto Naikai (Japanse binnenzee). Hier waren we ongeveer met half tij en hadden we ca. zes knopen stroom mee zodat we in het begin (bij het smalle stuk) hard erdoor heen gingen. Soms liepen we wel tien knopen! We wilden juist deze versmalling vandaag doen omdat het nu nog rustig weer is. Morgen staat er een harde westen wind en dan is het niet fijn om met stroom mee en golven/wind tegen hier doorheen te gaan. Na vijfenveertig mijl lagen we rond vijf uur in de haven van Waikinoura aan de noordkust van het eiland Kyushu waar we op de heenweg ook een tussenstop hebben gemaakt.

24 februari 2015
Vanochtend was er weer leven in de haven zodat Paul naar de eigenaar toeging om te vragen of het goed was dat we hier lagen en of hij Custom wilde bellen voor ons. Al snel kwamen de Coastgard en Custom naar de boot voor de papierwinkel. Daarna was het even rustig en konden we verder werken aan de pilots van Canada (North coast off Britisch Colombia, South coast off Britisch Colombia, Vancouver island west coast en Channels of Alaska.
Rond half één werden we opgehaald door Taylor en gingen we met hem mee naar huis waar we gezellig zaten te praten en later te internetten. Ik bakte samen met Amyumi een appelcake zoals ik die vorige keer ook had gemaakt. Nu kan ze die ook zelf maken. Rond zes uur en na een zeer gezellige middag werden we terug gebracht naar de boot.

23 februari 2015
HOFU MARINA, HONSHU in de BINNEN ZEE (33 56.773 n 131 49.348 e)
Het is gedaan met de mooie ruime wind. Vandaag moesten we kruisen tegen ca tien knopen westen wind. We zeilden tussen Honshu en het kleine eilandje Furu Shima door en daarna tussen de eilandjes Hoku Shima en Uma Shima voordat we bij de hoek van Hofu aankwamen. Rond het middaguur lagen we in de Marina van Hofu waar niemand te bekennen was. Na de lunch pakten we de fietsen en reden we naar de stad om wat boodschappen te doen. Nu waren we dicht in de buurt Taylor en Ayumi zodat we daar langs reden. Helaas waren ze niet thuis maar we lieten ons kaartje achter. Inmiddels was het vijf uur geworden zodat we terug naar de boot gingen. We waren nog maar net thuis of Ayumi en Amane (dochtertje) kwamen langs. Ze hadden ons kaartje gevonden en wilden graag een afspraak maken voor morgen.

22 februari 2015
ANKEREN bij KASADO SHIMA BINNENZEE (33 56.773 n 131 49.348 e)
Er komt een depressie over en dat merkten we. Vannacht heeft het hard uit het oosten gewaaid en daarvoor lagen we goed beschut. Vandaag draaide de wind door naar het westen en daarvoor liggen we hier niet goed. Om negen uur ging ons anker op en vol tuig met ca vijftien knopen wind zeilden we ruime wind tussen Honshu en Uma Shima door verder westwaarts. Het was een bewolkte dag met veel regen zodat we het meest van de tijd binnen in het luik stonden. Langzaam aan draaide de wind naar het zuiden en nam even later toe tot ca vijfentwintig knopen.

We besloten te stoppen bij het eilandje Kasado Shima want op de Google kaarten hadden we gezien dat hier een mooie steiger moet zijn waar we waarschijnlijk wel aan zouden kunnen gaan liggen. Aangezien het behoorlijk waait hebben we nu een goede reden om te stoppen bij een plek die niet op onze cruising permit staat. Toen we bij de steiger aankwamen was het aan beide kanten niet diep genoeg voor ons zodat we toch maar voor anker gingen. De rest van de middag bleef het bewolkt en regenachtig zodat we lekker binnen bij de kachel zaten.

21 februari 2015
ANKEREN IN DE BAAI VAN SAGA bij HONSHU in de BINNENZEE (33 54.186 n 132 04.449 e)
De nacht was iets onrustig omdat als er geen wind was de ketting over de rotsen op de grond schraapte. Vanochtend bij het weghalen van ons anker zaten er grote stukken zeewier om de ketting die Paul er met de hand af moest trekken. Er stond ca vijftien knopen wind uit het noorden zodat we rond half tien vol tuig tegen de stroom in verder westwaarts zeilden. We gingen ten opzichte van het water vijf knopen maar door de twee a drie knopen stroom tegen liepen we in werkelijkheid maar twee a drie knopen. Rond één uur kregen we stroom mee en gingen we veel snellerl!

Aan de ene kant zagen we Shikoku in de verte en aan de andere kant zeilden we langs de eilandjes Kamose Shima, Yashiro Shima waar we rond half drie de baai van Agenosho in draaiden. Deze vissershaven staat op onze cruising permit. AGENOSHO bij YOSHIRA SHIMA in de BINNENZEE (33 53.566 n 132 16.587 e). Daar aangekomen bleken de twee vissershaven niet geschikt voor jachten zoals wij. Het is er deels te ondiep en er is gewoon geen plek. Omdat we nog steeds stroom mee hadden en met ruime wind verder konden zeilen besloten we door te gaan langs Yashiro Shima en Honshu. Op het laatst zeilden we met de laatste stroom mee tussen Honshu en Kaminoseko door. Hier zijn we op de heenweg ook tussendoor gegaan. We zeilden verder de baai in en net voorbij het haventje Saga ging ons anker er in na 41 mijl en net voor het donker werd.

20 februari 2015
ANKEREN bij NAKA SHIMA in de BINNEN ZEE (33 57.315 n 132 36.930 e)
Het was een heldere zonnige dag met ca 10 knopen wind uit het oosten. Nadat we in de ochtend wat huishoudelijke klusjes hadden gedaan ging rond half twaalf ons anker op. Met wind mee en een beginnende stroom mee zeilden we vol tuig verder westwaarts door de binnenzee. Aan de ene kant ligt het eiland Shikoku met sneeuw op de hoge berg toppen.

de besneeuwde toppen...

Aan die kant ligt ook de vaarroute waar we uit moesten blijven! Aan de andere kant zeilden we langs de eilandjes; Omi Shima, Oge Shima, Okamura Shima, Osaki-Shimo Shima, Itsuki Shima en Aisu Shima. Op de heenweg hebben we deze eilandjes aan de andere kant gepasseerd en op enkele gestopt. We genoten van het uitzicht op deze eilandjes waar de zon nu op scheen. Nu we oosten wind hebben nemen we het ervan en varen zo ver mogelijk door want normaal in deze tijd van het jaar is er vaak westen wind en dan moeten we kruisen. Rond vier uur hield de wind het voor gezien en moesten we het laatste stuk met de laatste stroom mee motoren tussen Mutsuki Shima en Naka Shima door om bij Naka Shima voor anker te gaan. Er waren mooie kleine steigers in de haven maar helaas staat dit eiland niet op onze cruising permit dus ankerden we voor het zand strand.

19 februari 2015
ANKEREN IN YOSHIUMI PORT BIJ O SHIMA in de BINNENZEE (34 09.010 n 133 02.387 e)
Rond negen uur kwam Mr Tateru langs. Wij zijn drie dagen geleden na het zoutbad bij hem langs geweest en nu wilde hij graag de boot zien. Hij was nog maar net weg toen Mr Takanori langs kwam. Mr Takanori werkt als leraar aan het Nationaal college van Maritieme technologie. Hij nodigde ons uit om naar het college te komen. Hier zagen we het project waar de leerlingen mee bezig zijn. Een solar catamaran van deels carbon met de zonnepanelen op het dak. Inmiddels was het lunchtijd geworden en lunchten we met een paar leraren in de kantine van het college. Hier hoorden we dat het college al honderd twintig jaar bestaat en nu ca zeshonderd studenten heeft.

Daarna was het tijd om terug te gaan naar de boot waar we Tomomi met haar vader zagen. Om één uur gingen de trossen los en hesen we de zeilen. Maar nadat we tussen Ikena Shima en Sa Shima door waren gezeild kregen we dikke wind tegen en haalden we het grootzeil weg. Alleen op fok, ca 22 knopen wind tegen en drie knopen stroom mee kruisten we verder naar het zuidoosten tussen de eilanden Igawi Shima en Akone Shima door. Daarna konden we iets ruimer zeilen tussen Omi Shima en Hakana Shima en verder naar O Shima waar we rond vier uur afmeerde aan de pier. Hier stonden twee vrienden van de vader van Tomomi al te wachten. We besloten met zijn allen nog een kop koffie aan boord te gaan drinken. De koffie was net klaar toen we buiten getoeter hoorden. En ja hoor, daar was de ferry! Aangezien het toch niet zo goede plek was namen we snel afscheid en gingen even verderop in de voorhaven voor anker. Deze haven is niet geschikt voor jachten zoals wij!

18 februari 2015
In de ochtend spoelde ik de was uit en daarna zijn we verder gegaan met het uitwerken van de pilots. Tussendoor kwam Ritsuko (moeder Tomomi) langs en dronken we een kop thee. Ik liep nog even naar het gemeentehuis om nog wat kopieën van een pilot te maken. Rond twee uur gingen we naar Shima de cafe waar Tomomi en Ritsukor waren. We lazen de emails en hadden nog steeds geen antwoord op onze cruising permit terwijl we morgen weg willen (aangegeven op de permit) dus emailden we nog een keer naar het desbetreffende adres. Even later kregen we inderdaad onze cruising permit!

Later willen we langs de westkust van Honshu omhoog naar Hokkaido. We hebben de Small craft guide van dit gebied maar een oude versie. Dus had ik een lijst gemaakt met alleen de nummering van de plaatsen van het boek en vroeg aan Tomomi (die nu vrij was) of ze de Japanse namen over wilde schrijven achter de desbetreffende nummers. Zo kunnen we hopelijk straks makkelijk onze nieuwe cruising permit krijgen.

De wind was inmiddels gaan liggen, de regen gestopt en het werd zowaar nog wat zonnig zodat Tomomi ons graag de eilanden Yuge shima, Sa shima en Ikina Shima wilde laten zien. Zo reden we even later laten over de heuvels van Yuge Shima naar de andere kant van het eiland. Onderweg hadden we mooi uitzicht over de Seto Naikai met aan de ene kant Honshu, aan de andere kant Shikoku en daartussen de veel kleine eilandjes. Daarna reden we de brug over naar Sa shima en nog een brug naar Ikina Shima. Hier is haar vader geboren. Daarna gingen we terug naar het huis van haar ouders waar zij ook woont want we waren uitgenodigd om te komen eten. We hadden voor zowel Tomomi als voor de Ritsuko een klein Nederlands presentje bij ons wat ze heel leuk vonden. De vader van Tomomi en twee vrienden van haar ouders kwamen even later ook. De vriend van de vader spreekt ook aardig Engels en zo konden we gezellig praten over diverse dingen. Het werd een gezellige avond met heerlijk eten! Vroeger was Yuge Shima een belangrijke haven in de binnenzee. Het was een goede haven voor de zeilschepen om te wachten op het goede tij om weer verder te gaan. In die tijd was deze plek dan ook bekend om de piraten die op de eilanden woonden. We nodigden Tomomi, Ritsuko en haar vader uit om morgen met ons mee te komen zeilen naar O Shima. Ritsuko kon niet maar Tomomi en haar vader komen morgen mee!

17 februari 2015
In de ochtend was ik bezig met het verder uitwerken van de pilots terwijl Paul met de AIS radar zat te stoeien. Uiteindelijk kreeg hij hem via de Garmin GPS aan de praat. Rond twee uur liepen we zoals afgesproken naar Shima de cafe waar we Tomomi ontmoetten.

Tomomi en ik voor Shima de café...


Haar moeder heeft een vriend die ons graag wil ontmoeten. We spraken af om rond vijf uur terug te zijn. Onderweg naar het zoutbad kwamen we langs het bedrijf van haar vader waar we een stop maakten om te zien hoe de zoutwinning hier toegaat. Een grote bak met zeewater stond op een hout vuur te koken. Van ca. tweeduizend liter zeewater blijft er ongeveer veertig kilo zout over. Dit duurt ca twee weken.

Daarna maakten we een stop om een kijkje te nemen in een echte oude yugeshima wijk. Houten huizen met dakpannen waar vaak het familie teken nog in staat.



Hier ontmoetten we de vriend van haar moeder die met ons mee ging naar het zoutbad, onze volgende stop. Het zoutbad bestaat eigenlijk uit meerdere baden. Een groot verwarmt bad met licht zout water waar de mensen rustig met de stroom mee in meeliepen. Drie hete zoute kleine baden, één met een netje met sinaasappelschillen erin, één bubbelbad en één zeer zout bad. Daarnaast is er nog een verwarmd buitenbad. Vanuit alle baden hadden we prachtig uitzicht over het kanaal en de andere eilandjes.

Na er een uur te hebben doorgebracht vonden we het welletjes. Nu had Tomomi een telefoontje van haar moeder gekregen dat een andere vriend van haar ons ook graag wilde ontmoeten en zo reden we even later naar het huis van die vriend. Hij woont in die oude wijk waar we net geweest waren en nu zagen we een oud huis van binnen. Een prachtig huis waar je door de schuifdeur naar binnen gaat en met op Tatami matten staat. Er is dan een dubbele wand met een smalle gang ertussen die rondom het huis gaat, De binnenwanden zijn van papier in een houten raamwerk. Het werd een gezellige middag en rond zes uur waren we terug aan boord.

16 februari 2015
Vanochtend vroeg kwam Custom langs zodat alle papieren weer ingevuld werden. Daarna ging Paul naar Shima in het café (waar we gisten ook waren) om te kijken of we al een email van het Ministerie van Transport hadden gekregen. Dit was niet het geval en dus liepen we naar het gemeentehuis waar ook custom zit en vroegen of ze de documenten nog een keer naar het ministerie van transport wilden faxen. Geen probleem ze belde ook gelijk of het aangekomen was, dus nu moeten ze alle papieren hebben! Ik vroeg gelijk waar ik kon kopiëren en dat kon bij hun.

Terug aan boord gingen Paul en ik bezig met alle pilots van Canada en Alaska die we van Yoshi en Mayomi hebben geleend. We maakten foto's van alle bladzijden van de boeken en van alle overzichtsfoto's wilde ik ook kopieën hebben. Dus toen bijna alle boeken waren gedaan ging ik met de boeken naar customs om enkele pagina's te laten kopiëren tegen betaling.
Rond half één kwam zoals afgesproken Tomomi (vrouw die in het Shima café werkt en Engels spreekt) ze had heerlijke eigen gemaakte sushi en cake van zoete aardappelen meegebracht die we gezamenlijk opaten. We vroegen waar de Onse (vulkanisch heet verwarmt water bad) hier was. De Spa Onse was in het hotel maar er is hier ook een zoutwater bad en dat was vandaag gesloten maar morgen konden we er gezamenlijk heen als we dat wilden. Vroeger stond het eiland bekend om zijn zoutwinning uit de zee maar dat doen ze nu haast niet meer. Er is nog één bedrijf op het eiland die aan zoutwinning doet en die is van haar vader. Haar moeder Ritsuko, zijzelf en nog een aantal eilandbewoners beheren het enige café/restaurant op het eiland. Yuge shima staat bekend om zijn varkensvlees met Limoen en zijn citrus vruchten.

Rond twee uur moest ze weer aan het werk en we maakten een afspraak voor morgen. Ze was nog maar net weg of er werd geklopt. De burgemeester wilde ons graag ontmoeten. Dus liepen we met de mannen mee naar het gemeentehuis waar we met de lift naar de derde verdieping werden gebracht. Hier ontmoetten we de burgemeester die niet zo goed Engels spreekt maar door Google translate konden we toch nog wat praten. Van hem kregen we bij ons vertrek een doos mandarijnen, vers varkensvlees waar Yuge Shima zo bekend om staat en nog een paar onderzetter. We bedankten hem vriendelijk. Omdat we toch dichtbij Shima de waren besloten we nog even langs te gaan. Het was rustig en Tomomi en Ritsuko waren alleen in het cafe. We zaten gezellig met hun te praten en later skypte we nog even met mijn ouders.

15 februari 2015
YUGE SHIMA (DRIJVENDE STEIGER) in de BINNEN ZEE (34 15.487 n 133 12.217 e)
Om half zeven gingen de trossen los en zeilden we vol tuig terug, tussen Awa Shima en Shikoku door en verder westwaarts naar Yuge Shima. We zijn omgekeerd en gaan niet meer naar Kochi! Het was een mooie zeildag met ca zeven a tien knopen wind met een beetje zon maar wel heiig. Op het laatst zeilden we tussen Yuge Shima en Sa Shima door naar de haven waar we aan een drijvende steiger afmeerde.

Op 13-2-2015 hadden we bij custom in Takuma onze cruising permit van 11-2-2015 voor de zekerheid nog een keer laten faxen omdat we nog niets gehoord hadden. Gisteren kregen we een email dat we niet in Yuge Shima waren en dat we onze cruising permit opnieuw moesten emailen als we daadwerkelijk op Yuge Shima waren. Dus toen de boot eenmaal goed lag liepen we het de kade op naar het toeristen bureau om te vragen waar ze wifi hebben. Even verderop zit een klein cafe/restaurant en daar is Wifi. We bestelden wat te drinken en vervolgens keken we onze emails na en emailden nog een keer onze cruising permit in de hoop dat het nu wel goed komt. Het tijdverschil met Nederland is acht uur dus toen wij in het café zaten was het ca zes uur in de ochtend in Nederland en konden we niemand bellen.

14 februari 2015
Gisteren hadden we goedkope twintig liter diesel/kerosine tanks gezien (zes euro per stuk). We hebben ver achterin de boot nog zes oude tanks gekocht in Chili maar die lekken bij de doppen. Vandaar dat we vanochtend tien nieuwe twintig liter diesel/kerosine tanks kochten. Deze kunnen we opstapelen wat we met de oude niet konden. Daarna kroop Paul achterin om de oude lege diesel tanks eruit te halen. Toen Paul daar bezig was probeerden we gelijk de Webasto uit of die het nog goed deed. Toen zag Paul dat de slang bij de uitlaat los zat en dat de uitlaatgassen niet naar buiten gingen. Dus haalde Paul de slang eraf. Die was behoorlijk aangetast door de zoute luchtof water en moet vernieuwd worden. Weer een klusje om te doen.

Rond twee uur kwamen Yoshi en Mayumi en werd het een zeer gezellige middag/avond. Gisteren heeft het gesneeuwd in de bergen van Shikoku en was de bergpas afgesloten geweest. Vandaag was deze gelukkig weer open want anders hadden ze niet kunnen komen. Yoshi en Mayumi hebben een paar jaar geleden in Alaska en Canada gezeild en ze hadden nu hun pilots bij zich. Die mogen we van hun lenen zolang we daar zijn. Hier zijn we echt héél blij mee! Toen ze hoorden van onze uitlaatpijp van de Webasto boden ze aan om naar een home stock winkel te gaan waar ze deze uitlaatpijp waarschijnlijk wel verkochten. Zo reden we weer over het eiland Shikoku naar een andere grote plaats. Daar bleken ze de pijp niet te hebben.

In het centrum was ook een grote Y100 (0,75 euro)shop waar Mayumi en ik graag even wilden kijken. Daarna liepen we de supermarkt in om boodschappen te doen voor het avondeten. We kochten verschillende groentes (prei, chinese kool, tahoe, champignons, grote witte radijs, zeewier (bouillon)kip, sake, udong en een flesje Pu-ung-su(soja saus met azijn). Terug in de boot sneden Mayumi en ik de kip de groentes en raspten we de witte radijs heel fijn. Daarna kookten we water in een grote pan en toen dit kookte werden de stukjes kip en zeewier er in gedaan samen met een grote hoeveelheid sake. Even later gingen ook de andere groentes er in. Ik had inmiddels de tafel gedekt en toen het eten klaar was werd de pan op een warmhoudplaat op tafel gezet. In de kommen waar we uit aten had Mayumi al een kleine hoeveelheid van de radijs met daarbij een scheut van de Pu-ung-su gedaan. Nu haalden we met de stokjes de kip en groente uit de pan en deden dit in onze kommen om er daarna heerlijk van te eten. Een heerlijke frisse smaak! Zo zaten we fijn te tafelen en gezellig te praten en vloog de tijd weer voorbij. Voor we het wisten was het tien uur en werd het tijd om afscheid te nemen.

Gezellig eten met Mayumi an Yoshi...

Yoshi and Mayumi thank you for the wonderful time
 we never will forget you and hope that we see you again!


13 februari 2015
Het waaide vandaag behoorlijk hard maar we lagen goed aan de pier van de veerboot. Vanochtend fietsen we wat door de stad en bekeken wat winkels. We aten een lunch aan boord en na de lunch fietsen we wat over de peninsula waar we hiervoor geankerd hebben. We zagen de witte koppen op het water waar we eergisteren nog lagen.

12 februari 2015
FERRY DOCK TAKUMA, NOORDEN VAN SHIKOKU in de BINNENZEE (34 13.343 n 133 40.437 e)
Om acht uur ging het anker op en alleen op de fok zeilden we rustig de baai door naar Takuma. Bij Takuma meerden we af aan de ferrydock. Takuma is een open haven zodat ik gelijk naar het kantoor van Custom liep om de papieren te regelen. Rond tien uur arriveerden Juichi en Sachimi (vrienden uit Kochi). We dronken gezellig koffie en ondertussen legden we uit waarom we niet meer naar Kochi kunnen zeilen. Ze vonden het jammer dat er zo moeilijk over onze cruising permit was gedaan maar ja het is Japan!

Rond half twaalf stapten we in de auto en reden naar het plaatsje Kotohira. Vorig jaar zijn we daar ook met hun geweest. Toen hebben we het Kotohiragu bezocht. Dat is één van de grootste en oudste Shinto heiligdommen van Japan waar de beschermgod der zeelieden wordt aanbeden. Nu reden we er heen om in een klein restaurant heerlijke eigengemaakte Udong te eten. Daar is deze streek zeer om bekend! We zagen hoe ze in de keuken de Udong van deeg sneden en hoe ze het daarna in heet water gaar kookten. Het was er behoorlijk druk en we aten er heerlijk van!

kijkje in de keuken...

Na de lunch reden we naar het stad Zentsuji. Daar staat het hoofdkwartier van de boeddhistische Shingonsekte, de tempel Zentsuji. Deze tempel werd in 806 gesticht door de heilige Kobo Daishi die er geboren is. Op het terrein zagen we meerdere tempels en een vijf verdiepingen hoge Pagode. Deze vijf verdiepingen staan voor; aarde, lucht, wind, water en vuur. Rond het tempel complex staan vijfhonderd granieten beelden. Allemaal verschillende heiligen.



deel van de beelden...

Op de terugweg deden we nog even boodschappen en kochten we diesel en kerosine. Rond vier uur waren we terug aan boord en na nog wat gedronken te hebben werd het tijd om afscheid te nemen. Jammer maar helaas, we hopen hun ooit ergens nog eens te ontmoeten.

Juichi en Sachimi vrienden uit  Kochi...

Juichi and Sachimi thanks for everything!


11 februari 2015
ANKEREN IN DE BAAI FUNAKOSHI BIJ SHIKOKU in de BINNENZEE (34 23.491 n 133 33.112 e)

< Vandaag wordt de stichting van de moderne Japanse staat herdacht (officiële vrije dag) >

Vanochtend besloten we onze vrienden in Kochi te bellen met de mededeling dat we niet naar Kochi komen. We probeerden uit te leggen dat we steeds problemen hebben om een goede cruising permit te krijgen en dat de tijd nu gaat dringen. Als we naar Kochi zeilen betekent dat alleen zeilen en ankeren en geen eilandjes meer aandoen omdat dat niet is toegestaan. We spraken af dat wij morgen naar de Marina in Takuma (open port) komen en dat zij daar met de auto heen rijden zodat we elkaar toch nog even zien. Kochi ligt aan de zuidzijde van Shikoku en Takuma aan de noordzijde ca 100 kilometer van elkaar verwijderd.

Rond half elf gingen de trossen los en alleen op fok met ca. twintig knopen wind zeilden we aan de wind tussen de eilanden Kitagi Shima en Manabe Shima door zuidwaarts. Rond half één zeilden we tussen Shikoku en Awashima door naar de ankerbaai Funakoshi bij Shikoku. Daar ging na tien mijl het anker erin en aten we een late lunch.

10 februari 2015
FERRIE DOCK II, KITAGI SHIMA in de BINNEN ZEE (34 23.491 n 133 33.112 e)
Het is hier echt winter, het vriest behoorlijk in de nacht. Ook overdag blijft het met de noordelijke wind rond de vijf graden. Ik kookte al vroeg de aardappelen, rijst en groentes omdat ik dan alle ramen en de deur open kan zetten zodat het vocht uit de boot kan. De lamp houd het dan alleen voor in de slaapkamer warm.

Toen ook Paul op stond ging de kachel aan en de trossen los. We motorden naar de andere kant van de baai waar Fenton ons had aangewezen waar we konden gaan liggen. Dit is aan de binnenkant van een ferrydock waar hijzelf twee jaar heeft gelegen met zijn boot. Daarna dronken we een kop koffie in de kuip achter de buiskap. Lekker in het zonnetje en uit de wind (wintersport weer). Na de koffie liepen we over de kustweg naar het volgende dorpje waar we een klein weggetje insloegen dat over de heuvel loopt terug naar het dorpje waar we voorheen lagen. Een leuke wandeling waar we langs bedrijven kwamen die nu bezig waren graniet te slijpen om er iets moois van te maken. Op de terugweg liepen we langs de zeilboot van Collins (heeft een zeilmakerij hier maar is nu druk in Osaka) waar we Fenton tegen kwamen. Hij had contact met Collins gehad en als we wilden mochten we in de zeilmakerij zijn internet gebruiken om te kijken of we onze cruising permit hadden binnen gekregen.

Na de lunch liepen we naar de zeilmakerij waar we Fenton weer zagen. We stuurden wat foto's, haalden het weerbericht binnen en bekeken onze emails. Er was inderdaad een cruising permit binnen gekomen maar die is alleen voor het eiland Yuge Shima en dat hebben we al achter liggen. We zijn nu dus illegaal in Kitagi Shima. Hier hebben we behoorlijk de pest over in want ze hadden in Onomichi beloofd een permit te verschaffen tot en met Kochi! We zijn helemaal klaar met deze Japanse instantie. Waarschijnlijk gaan we terug via de binnenzee waar onze oude cruising permit nog deels geldig is. Fenton had twee maanden moeten wachten voor een cruising permit langs de westkust van Honshu en andere zeiljachten in de binnenzee zijn ook omgekeerd en terug gegaan. Jammer dat het allemaal zo moeilijk moet want op zich zijn leuke eilandjes om aan te doen en wonen er zeer aardige mensen. Aan het eind van de middag kwamen Fenton en Kojima nog even langs om een biertje te drinken en afscheid te nemen.

 9 februari 2015
FERRIE DOCK I, KITAGI SHIMA in de BINNENZEE (34 22.654 n 133 32.722 e)
Toen we vanochtend gingen wandelen stond de Shinto priester op de steiger. Hij spreekt aardig Engels en wilde graag een foto met ons en de boot erop. Naast dat hij Shinto priester is werkt hij hier ook op het gemeentehuis vandaar de foto. We vertelden dat we een wandeling naar de top van de heuvel wilden maken. Voordat we gingen lopen liet hij ons trots de Shrine van Kitagi Shima zien. Dit is een oude shrine met verschillende kleine tempels.

enkele beelden met boot op de achtergrond...

Daarna liepen we naar de Boeddhistische tempel vanwaar de wandeling begon. We liepen over een oude granieten trap waar we langs veel kleine verschillende boeddha beeldjes kwamen. Het was een mooie koude heldere zonnige ochtend en hoe hoger we kwamen hoe mooier het uitzicht werd over de haven waar we liggen met daarachter het eiland.

klok/tuin van de tempel...

Verderop zagen we andere kleine eilandjes in de binnenzee en de kust van Honshu met zijn vele grote industrieën. Bovenop de heuvel zaten we een tijdje van het uitzicht te genieten en zagen dat er bewolking aan kwam. Het werd tijd om verder te wandelen en weer af te dalen. Terug bij de boot spoelde ik de deels bevroren was uit en hing die op. Daarna aten we een lunch en zetten we een route uit hoe we verder kunnen varen. We liggen aan een ferrydock en mogen hier een paar dagen blijven, niet langer. Fenton had ons gisteren al een andere plek laten zien waar we eventueel ook konden gaan liggen. Dat is een ander haventje aan de andere kant van deze baai met ook een ligplaats aan een ferrydock.

8 februari 2015
FERRIE DOCK I, KITAGI SHIMA in de BINNENZEE (34 22.654 n 133 32.722 e)
Om negen uur kwam Fenton langs. Hij wist dat we deze ochtend over het eiland zouden gaan wandelen en vroeg of we het gezellig vonden als hij met ons mee ging. Natuurlijk! We spraken om tien uur af en na een kop koffie te hebben gedronken begonnen we de wandeling. Eerst liepen we het kleine dorpje door. Fenton vertelde dat het vroeger goed bevolkt was. Nu wonen er nog maar duizend bewoners (veel oudere mensen) op het eiland en dit in drie zeer kleine dorpjes. Het eiland was bekend om zijn graniet en er waren veel graniet mijnen en bedrijven die het graniet polijsten. Graniet wordt in heel Japan veel gebruikt voor grafstenen etc. Nu komt het graniet uit China. Dat is goedkoper en van beter kwaliteit dan wat hier geproduceerd wordt. Veel bedrijven zijn hierdoor failliet gegaan wat we verderop op de wandeling ook zagen.

Graniet mijnen die nu stil liggen....

Aan de andere kant van het dorpje liepen we de heuvel op en verder door het bos over de heuvelrug over een deel van het eiland. We hadden mooie vergezichten over de binnenzee met zijn eilanden. Er kwam een depressie over en dus waaiden het hard en zagen we de witte koppen op het water. Aan de noordkant van het eiland daalde we af naar de kustweg waar we een stukje terug liepen naar een klein dorpje. Daar ligt het zelf gebouwde houten yacht "Pateke" van Fenton en zijn vriendin Kojima. We gingen naar binnen om het te bekijken, erg mooi!

Toen we verder wilden wandelen regende het hard zodat Fenton zijn vriendin belde om te vragen of ze ons wilde ophalen. Even later was ze er met de auto en gingen we naar een klein restaurant waar we samen aten. We nuttigden een hele bekende Japanse noodlesoep waarvan iedere regio zijn eigen recept heeft. Hier is dat met varken maar elders kan het zo met vis of kip zijn. Kojima is op het eiland geboren en getogen en ook haar ouders en zus wonen hier nog. Zij bevestigde dat het nu zeer stil is op het eiland, eigenlijk te stil jammer genoeg! Om twee uur waren we terug aan boord en om vijf uur werden we weer opgehaald om bij hun te komen eten. Het werd een gezellige avond.

7 februari 2015
FERRIE DOCK I, KITAGI SHIMA in de BINNENZEE (34 22.654 n 133 32.722 e)
Om half zeven werd het een beetje licht en met nul graden haalden we het anker op. We moesten oppassen dat we niet over het dek uitgleden. Met een beetje stroom mee motorden we door de versmallingen tussen Honshu en de eilanden Mono Shima en Ta shima. Aan de kant van Honshu zagen we weer veel grote scheepswerven. Om kwart voor acht begon vanaf de kant muziek uit de luidsprekers te komen.

De scheepswerf waar we muziek hoorden...

Het is in Japan niet ongewoon om een kwartier voor de starttijd op het werk te verschijnen zodat men onder begeleiding van een opgewekt muziekje mee doet met de ochtendgymnastiek, gevolgd door het zingen van het bedrijfslied. Om acht uur precies zagen we het begin van de bedrijvigheid op de kant.

Toen we de versmalling door waren konden we eindelijk zeilen. Maar we zagen nog net dat aan het begin van deze versmalling waar we net uitkwamen een shrine op een rots staat.


einde vernauwing met zijn shrine...

Met ca zeven knopen wind zeilden we langzaam aan de wind verder oostwaarts. We kwamen langs de eilandjes Hashiri Shima, Hakama Shima en Otabi Shima. Mooie kleine heuvelachtige eilandjes met vaak kleine dorpjes. Aan de andere kant zagen we in de verte Honshu waar we de industriele rookpluimen de lucht in zagen komen. Om ons heen waren vele kleine vissersbootjes en hier en daar grote tankers. Het laatste stukje moesten we kruisen langs de zuidkust van Kitagi Shima voordat we de haven bereikten. Daar meerden we af aan de steiger van de veerpont. Al snel kwam Fenton langs dat is een Nieuw-Zeelandse zeiler die op het ogenblik op Kitagi eiland woont. Het werd een gezellige middag en we bleken veel wederzijdse kennissen te hebben.

6 februari 2015
ANKEREN IN MATSUNAGA WAN BIJ HONSHU in de BINNEN ZEE (34 24.178 n 133 15.121 e)
Gisteravond en vannacht heeft het behoorlijk gewaaid vanuit het westen. We lagen gelukkig goed beschut in de kleine baai en toen we vanochtend ons anker wilden ophalen bleek het zeer goed vast te zitten in de modder.

zonsopgang tussen de eilandjes...

Terwijl we met de stroom mee door de vernauwing motorden tussen Honshu en de eilanden Sagi shima en Mukai Shima door naar Onomichi zagen we even na zeven uur de zon opkomen. Aan beide oevers zijn veel werven waar ze grote schepen of onderdelen voor grote schepen maken. Bij Onimichi aangekomen zagen we een kasteel boven het plaatsje uitsteken.

Kasteel van Omichi...

Rond negen uur meerden we af in de Marina en liepen naar een kantoor aan de pier om te vragen waar het kantoor van Ministerie van Transport te vinden was. Na enige telefoontjes wist de dame ons te vertellen waar het kantoor was en zo fietsen we er even later langs de waterkant naar toe. Daar aangekomen hadden ze al onze papieren al binnen (ook de lijst met alle eilandjes en havens in het Japans) maar zij hadden er nog niets mee gedaan. De begindatum van onze nieuwe cruising permit werd veranderd naar vandaag en verder bleef de rest hetzelfde. Toen bleek het nog tien dagen te duren voordat we onze cruising permit kregen. Dit omdat er verschillende prefecture (provincies) in onze lijst zitten. Onze vraag was waarom het zolang duurde als ze onze papieren hier al hadden en waar we dan heen moesten aangezien de marina in Onomiuchi erg duur is. Er werd weer gebeld en uiteindelijk zouden we onze cruising permit vanmiddag rond drie uur geemaild krijgen, Afwachten maar. Intussen was er een persoon van de Custom bijgehaald omdat hij iets beter Engels sprak.

Nu we daar klaar waren moesten we mee naar het kantoor van Custom dat in het zelfde gebouw zit alleen op de begane grond. Daar wilden ze weten waar we waren ingeklaard, waar we allemaal geweest waren. De man probeerde ons duidelijk te maken dat, waar we ook zouden zijn, we Custom moesten bellen om te vertellen waar we waren. We vertelden dat we geen telefoon en internet aan boord hebben en dat dit dus moeilijk gaat. Daarna informeerde hij of we narcotica en medicijnen aan boord hadden. Toen vonden we het wel even welletjes. We overhandigden de formulieren die we altijd bij Custom moesten invullen en zeiden dat we altijd als we Custom zagen deze formulieren moesten invullen en informeerden waarom het nu allemaal anders ging. Heel snel draaide de ambtenaar bij en nadat ik de normale formulieren had ingevuld waren we klaar.

 Het was even over elven en snel fietsen we terug naar het hotel waar we de prijs van de marina opvroegen. Voor onze boot was dit ca. Y 3000 (23 euro) per dag zonder douche of iets. We bedankten en zetten snel de fietsen in de kuip en gooiden de trossen los. Met het laatste beetje stroom mee motorden we de vernauwing uit Matsunaga Wan in waar ons anker erin ging. Toen we eenmaal lagen aten we een late lunch en gingen onderuit met een boek.

5 februari 2015
ANKEREN IN BAAI BIJ SAGI SHIMA in de BINNENZEE (34 11.596 n 132 40.892 e)
Om kwart over zeven gooiden we de trossen los en zeilden we halve wind met vol tuig en stevige stroom mee verder tussen de eilanden door. We voeren tussen Osakikami Shima en Okamura Shima - Omi shima door. Vervolgens zeilden we oostwaarts om de noordpunt van Omi shima en tussen Okuno shima door. Toen kwamen we aan de ene kant weer uit bij de kust van Honshu waar we grote scheepsbouw werven zagen en aan de andere kant de eilandjes Kone shima en Sagi shima waar ons anker er in ging, in een mooie baai. De stroom viel weg en aangezien hier tussen de eilanden een vrij sterke stroom kan staan gaan we morgen weer verder.

4 februari 2015
VISSERSHAVEN AKASHI OP HET EILAND OSAKIKAMI SHIMA in de BINNEN ZEE (34 11.596 n  132 40.892 e)
Rond half negen en met een beetje wind en stroom mee kruisten we vol tuig verder tussen de eilandjes door. Aan de ene kant lag Honshu en aan de andere kant passeerden we de eilandjes Kamikamagari Shima, Toyo Shima, Osakishimo Shima met veel kleine dorpjes. Rond elf uur viel de wind weg en motorden we tussen Okamura Shima en Osakikami Shima waar we een lichte stroom tegen kregen. Aan de zuid kust van Osakikami Shima ligt het plaatsje Akashi dat op onze cruising permit staat. Daar aangekomen bleek de haven niet veel voor te stellen. Een paar kleine bootjes een ferryterminal en een steiger waar een veerboot aan lag. We meerde af langszij de veerboot in de hoop niet weggestuurd te worden. Na de lunch maakten we een wandeling door het leuke traditionele Japanse dorpje met de oude huizen, Japanse tuinen en daarbij ook veel vruchtenbomen zoals manderijnen-, sinaasappel- en citroenbomen.
Terug aan boord ging Paul bezig met de GPS antenne. Die bleek wel te functioneren, er is alleen ergens een breuk in de draad. De GPS werkte dus al snel maar er bleven problemen met de AIS radar die hierop aangesloten zit (wordt vervolgt).

3 februari 2015
VISSERSHAVEN SHIMO KAMAGARI OP HET EILAND SHIMO KAMAGARI SHIMA in de BINNEN ZEE (34 11.596 n  132 40.892 e)
Om zeven uur ging ons anker op en zeilden we vol tuig rustig de haven uit. Met een lichte stoom mee zeilden we eerst tussen Nino shima en Eta shima. Daar waren weer veel oesterkwekerijen waar we tussen door gingen. Eenmaal om de noordpunt van Eta Shima zeilden we tussen Eta Shima en Honshu door en daarna tussen Kurashima en Honshu richting het oosten. In dit gedeelte zijn veel grote industrieën. We voeren door een vernauwing met twee bruggen en daar ging de snelheid in één keer naar zes knopen door de stroom mee. Aan de andere kant gekomen zeilden we met ruime wind langs Honshu en verder naar het eiland Shimo Kamagari Shima. Tussen Honshu en de noordkant van het eiland Shimo Kamagari Shima moesten we weer door een versmalling en onder een brug door. Daar hadden we stroom tegen en omdat we lang in de neer stroom bleven varen haalden we het makkelijk om onder de brug door te komen daarna moest de motor vol bij om de vissershaven te bereiken. We lagen nog maar net aan de pier toen een politieman ons vroeg om mee te komen naar het gemeentehuis. We stapten achterin de politie auto  en reden zo door het centrum van het kleine plaatsje naar het gemeentehuis. Daar moesten we een formulier invullen en 30 Yen (22 euro cent) voor de haven betalen. Ze moesten er zelf ook om lachen. Terwijl we met de formulieren bezig waren voelden Paul en ik onze eerste kleine aardschok. Het leek of er een vrachtwagen voorbij kwam rijden maar het werd door de politieman bevestigd dat dit een kleine aardschok was geweest. Rond half drie waren we terug aan boord.

2 februari 2015
ANKEREN BIJ NINOSHIMA (IN DE BAAI VAN HIROSHIMA IN DE BINNEN ZEE) (34 18.003 n 132 25.076 e)
Het was weer een mooie koude zonnige dag zodat ik eerst de was uitspoelde en ophing. Daarna schreef ik het stukje van gisteren en maakte ik de foto's klaar voor de weblog. Paul was ondertussen buiten bezig met het cleanen van de boot en het vullen van de watertanks. Na de lunch gingen we naar de lobby van de Marina voor internet. We verstuurden de foto's en bekeken dingen op internet. Na een heerlijke warme douche gingen we terug aan boord want het was bijna 16.00 en tijd om te gaan. Met ruime wind zeilden we alleen op fok rustig door de baai van Hiroshima en tussen de vele oesterkwekerijen door naar het eilandje Ninoshima waar ons anker er na vier mijl inging.

1 februari 2015
KANON MARINA IN HIROSHIMA (BINNEN ZEE) (34 21.569 n 132 24.914 e)
Het is stil in de Kanon Marina. Bijna alle zeiljachten staan op de kant, echt wintertijd!
Om kwart voor acht liepen we naar het busstation dichtbij de Marina waar bus drie vertrekt naar het centrum van de stad. Rond half negen stapten we dichtbij het PEACE MEMORIAL PARK uit en liepen door het park naar het HIROSHIMA PEACE MEMORIAL MUSEUM. Waar we veel zagen en lazen.

Rond 1550 werden er op de deltawerken van de rivier de Ota dorpjes gebouwd. Zij werden de vijf gehuchten genoemd. Deze gehuchten op de eilandjes en schiereilandjes van de rivierdelta groeiden aaneen tot de stad Hiroshima. In 1945 had de stad ca. 350.00 inwoners. Aan de ongestoorde groei kwam abrupt een einde toen op 6 augustus 1945 om 8.15 een Amerikaanse bommenwerper vanaf een hoogte van 8.500 m een atoombom liet vallen. De bom ontplofte op een hoogte van ca. 600 m. De stad werd in een straal van 2 km vanaf de plaats waar de bom viel volledig in as gelegd. Door deze bom werd op verschillende manieren schade aan gebracht. Door de radioactieve straling werden mensen, dieren en planten gedood. Daarnaast kwam er een zeer grote hitte vrij waardoor huizen in brand vlogen en mensen verbrandden of grote brandwonden opliepen. De luchtdruk die bij de ontploffing ontstond, vernietigde bruggen en gebouwen. Mensen werden meters de lucht in geblazen en velen verdwenen onder het rond vliegend puin. Anderhalf uur lang daalde er een "zwarte regen" neer op de stad, een stofregen vol radioactiviteit. De bom kostte meer dan 200.000 mensen het leven. Bijna 150.000 mensen werden direct of binnen drie maanden na de explosie gedood, 60.000 anderen stierven binnen enkele jaren, vaak na een lange lijdensweg. Vandaag de dag is het nog steeds zo dat er in deze streek meer leukemie voorkomt dan elders in Japan.

Na al dit leed deels op foto's, film en voorwerpen te hebben gezien liepen we door het Peace Memorial Park.

Peace memorial park...

Hier zagen we:

De ATOOM KOEPEL, de indrukwekkende ruïne, die als waarschuwende vinger naar de hemel wijst. Het gebouw stond vrijwel recht onder het epicentrum van de ontploffing. Vandaag stond ze in de steigers.



Het getroffen gebied...


CENOGRAAF, een gedenkteken voor elders begraven- en gestorven mensen van wie de lichamen nooit gevonden zijn. Onder de cenograaf bevindt zich een stenen kist die de namen bevat van ca. 140.000 slachtoffers. Er achter brandt de vlam van vrede, die omhoog wordt gehouden door twee reusachtige opengevouwen handen. De vlam symboliseert het brandende verlangen van de inwoners naar vrede en wordt pas gedoofd als alle nucleaire wapens van de aardbodem zijn verdwenen.

De BETONNEN PAGODE, ter herdenking aan de dood van 10.000 studenten. In 1945 waren hier ca. drie miljoen studenten en scholieren bezig met opbouw werkzaamheden. Zij moesten de oorlogsschade herstellen.

HET ATOOMBOM KINDER MONUMENT, waar stalletjes bij staan waar kinderen en volwassenen hun papieren gevouwen kraanvogels kunnen achterlaten. Sadako was twee jaar oud toen de atoombom viel op Hiroshima. Tien jaar later kwam ze in het ziekenhuis terecht en toen bleek dat ze leukemie had. Ze begon kraanvogels te vouwen omdat ze een verhaal gehoord had dat als ze duizend kraanvogels had gevouwen ze genezen zou zijn. Helaas stierf ze na acht maanden en had ze ca. negenhonderd kraanvogels gevouwen. Vandaag de dag worden er nog altijd gevouwen kraanvogels bij het monument neer gelegd.

Het kinder monument...

In dit park aten we onze lunch en lieten alles goed op ons inwerken in de hoop dat er ooit algehele vrede komt! Daarna liepen we het centrum van de stad in en keken we winkels maar vooral ook naar de moderne Japanse jeugd en dan voornamelijk de kleding (korte rokjes met hotpans) die de meiden dragen.

Rond vier uur waren we terug in de haven en gingen in de lobby van de Marina zitten om nog wat te internetten. Zo spraken we met Rob, Rene, Ruud/Natalie en familie. Rond vijf uur ging het havenkantoor dicht en gingen wij naar de boot waar ik ons avondeten klaar maakte.

31 januari 2015
KANON MARINA IN HIROSHIMA (BINNEN ZEE) (34 21.569 n 132 24.914 e)
Het was vannacht en vanochtend nog lang onder nul. Toen de zon eenmaal een beetje door kwam werd het net boven de nul graden. Na de lunch kwam er iets wind en besloten we alleen op de fok richting Hiroshima te zeilen. We kregen enkele sneeuwbuien over ons heen waar meteen ook meer wind (ca twintig tot vijfentwintig knopen) in zat.

Na zeven mijl te hebben gezeild kwamen we rond drie uur aan in de kanon Marina in Hiroshima. Daar kwam meteen iemand naar ons toe die ons gebaarde waar we moesten gaan liggen. Eenmaal afgemeerd liepen we gelijk door naar het haven kantoor om te vragen hoeveel de ligplaats kost. We kregen wat korting en moesten nu twee dagen Y4820 (36 euro) betalen.

Giebateau in de Kanon Marina...

We vroegen of ze de Custom wilde bellen om te vertellen dat we in Hiroshima zijn aangekomen. Toen bleek dat de Custom niet in het weekend werkt en dat zij de papieren heeft die we moesten invullen. Maandag zal zij ze die aan Custom afgeven. Verder vertelde ze hoe we met de bus naar het centrum van de stad konden komen, Zij regelde wifi voor ons en liet ons de douches zien. Terwijl Paul in de lobby zat te internetten ging ik terug naar de boot om de douche spullen voor ons te halen. Daarna genoten we van de overheerlijke warme douche!

30 januari 2015
ANKEREN BIJ MIYAJIMA of ook ITSUKUSHIMA (IN DE BAAI VAN HIROSHIMA IN DE BINNENZEE) (34 17.829 n 132 18.710 e) Vannacht en vanochtend sneeuwde het zodat we wat langer in ons bed bleven. Eenmaal uit bed zagen we sneeuw in de kuip maar ook overal op de heuvels en bergen om ons heen. Het was windstil en we besloten om hier nog een dag te blijven liggen.
We lazen een boek en keken een film. In de namiddag kwam de zon door en dronken we een borreltje buiten in de kuip en vanuit die plek zagen we de herten op het strand rondwandelen.

29 januari 2015
ANKEREN BIJ MIYAJIMA of ook ITSUKUSHIMA (IN DE BAAI VAN HIROSHIMA IN DE BINNENZEE) (34 17.829 n 132 18.710 e)
Vannacht was het net onder nul graden. Toen we vanochtend begonnen met de wandeling naar de heilige top van Mt Misen was de grond in het park Momoto hier en daar wat ijzig. Na het park liepen we over een stenen pad door het bos omhoog. Ook hier zagen we weer veel herten lopen. De zon probeerde door de wolken te komen maar toen we na een uur omhoog lopen bijna boven op de berg waren was het toch nog guur koud. Vlak voordat we het laatste stuk omhoog gingen liepen we onder een Torri door met twee grote houten beelden ernaast (bewakers).

de bewakers...
op weg naar boven...

Toen we het laatste stuk omhoog liepen stonden daar vlakbij de top inderdaad enkele tempels en shrines. Boven op de top (550 meter hoog) aangekomen hadden we een prachtig uitzicht over de Seto Naikai (binnenzee) en de stad Hiroshima.


Uitzicht over Seto Naikai...
Daar bleven we een tijdlang genieten van het uitzicht. We namen een ander pad naar beneden. Dat pad was veel beter onderhouden en bestond bijna alleen maar uit stenen treden. We kwamen langs verschillende tempels, shrines, beeldjes en ook een waterval. Rond lunchtijd waren we terug in het plaatsje waar we naar het politie bureau liepen om te vragen of we Kanon Marina in Hiroshima mochten bellen. We hadden Kanon Marina gemaild maar we hadden geen antwoord gekregen. We mochten de Marina bellen en kwamen er achter dat we 3180 yen (24 per dag moesten betalen. Vanuit hieruit gaat ook wel een veerpont naar het centrum van de stad Hiroshima maar dat is veel duurder. Rond twee uur waren we aan boord en aten een late lunch. Daarna verlieten we de pier om even verderop het anker erin te gooien. Het is inderdaad een erg mooi eiland!

28 januari 2015
PIER BIJ MIYAJIMA of ook ITSUKUSHIMA (IN DE BAAI VAN HIROSHIMA IN DE BINNEN ZEE) (34 17.829 n 132 18.710 e)
Even voor acht uur ging ons anker op en motorden we om het eilandje Okino Shima naar Okino Marina. Daar was het uitgestorven en zagen we maar één zeiler. We vroegen waar de veerpont naar de stad Hiroshima vertrok. Toen bleek dat we eerst een half uur met de bus naar de veerpont moesten om vervolgens nog een half uur met de veerpont naar Hiroshima te varen. We besloten om zelf verder door de baai te zeilen.

Met vol tuig zeilden we rustig verder langs de kust van Nomi shima en tussen de eilandjes Daito Yama en Eno Shima alvorens bij de noordpunt van het eiland Miyajima aan te komen. We kwamen een custom boot tegen die om ons heen draaide maar vervolgens weg voer zonder ons op te roepen. We rondden de noordpunt en aan de westkust van het eiland Miyajima zagen we de grote Otorii al in het water staan.
 
Miyajima is een heilig eiland waar de wereldberoemde 11 meter hoge poort Otorii staat. De Otorii is een onderdeel van het heiligdom dat op het water is gebouwd. Verder zijn er op het eiland nog meerdere tempels, shrines en pagodes.

langs otorii zeilend...
Otorri vanaf de kant...

We hadden gelezen dat we aan de pier van de veerpont konden afmeren maar daar werden we onmiddellijk weggestuurd. Even verderop is nu een mooie aangelegd met water en stroom waar we aan afmeerden. We lagen nog maar net of de grote boot van custom kwam langs en het papierwerk moest weer uitgevoerd worden. Nadat alles klaar was, was het inmiddels weer droog geworden en werd het tijd om een wandeling door het plaatsje te maken. Eerst liepen we naar het hotel waar we onze ligplaats moesten betalen. Op het bord op de pier stond dat we voor onze twaalf meter yacht 2160 yen (16 euro) moesten betalen. Maar bij de balie werd ons 1330 yen (10 euro) per vierentwintig uur berekend.

Het was inmiddels 15.00 uur en dus mogen we tot morgenmiddag drie uur blijven liggen. We liepen verder door het zeer toeristische plaatsje waar we veel souvenir winkels, eettentjes, tempeltjes, shrines en een Pagode zagen.

Pagode...

Ook liepen er veel herten rond. Vroeger waren de herten heilig en vandaag de dag zijn ze opgegroeid met mensen en niet schuw. Laat in de middag toen het al donker begon te worden liepen we terug naar de boot langs allemaal stenen lantaarns die nu aan waren en een Otorii die nu verlicht werd.

De hertjes...


27 januari 2015
OKINO SHIMA (IN DE BAAI VAN HIROSHIMA IN DE BINNEN ZEE) (34 09.010 n 132 26.331 e)
In de nacht was er weinig wind zodat we op de kleine golfjes lagen te rollen. In de ochtend haalden we het weerbericht binnen en we zagen dat het een rustige dag werd. Aangezien we de accu's moesten opladen en we de stroom mee hadden tussen de eilanden besloten we verder te gaan. Om acht uur ging ons anker op en motorden we langs Uma Shima naar Kamino Shima en daar vandaan voeren we verder tussen kamino Shima en Honshu door. Eenmaal onder de brug kwam de wind en hesen we de zeilen. Met stroom mee en vol tuig zeilden we verder tussen Honshu en het eiland Yashiro Shima. De zon kwam door de bewolking en het werd een lekkere dag. Rond twaalf uur verlieten we de smalle vernauwing tussen de eilanden en kwamen we aan in de baai van Hiroshima. Daar zeilden we langs het eilandje Mae Shima en verder naar het noorden langs Naga Shima naar Okino Shima waar we rond half vijf en na drieëndertig mijl in een baaitje voor anker gingen.


26 januari 2015
UMA SHIMA (BINNENZEE) (33 53.213 n 132 03.197 e)
Om zes uur in het donker verlieten we de Marina van Hofu. Met twee reven in het grootzeil en de fok zeilden we aan de wind verder de binnenzee door. Al snel werd het licht en werd het een bewolkte regenachtige dag met ca vijftien tot twintig knopen wind. Na een tijdje draaide de wind tegen en moesten we verder kruisen. We zeilden tussen verschillende groene eilandjes door en terwijl we zeilden haalden we ook het weerbericht binnen. Er komt een laag druk gebied over ons heen dus moeten we een goede beschutten plek vinden van noord oost tot noord westen winden. Als eerst bedachten we bij de kust van Honshu te ankeren maar toen we hier dichtbij waren zagen we de hoge bergen en waren we bang voor valwinden. Voor ons zagen we ook het eilandje Uma dat niet zo hoog is en dat zandstrand heeft zodat we besloten om na achtendertig mijl hier voor anker te gaan. De rest van de dag regende het en was het ca acht graden zodat we lekker binnen bleven met de kachel aan.

25 januari 2015
Het was een zonnige dag zodat we besloten om in de ochtend een wandeling door het bos te maken. Vlak achter de Marina begint het bospad naar de top van de heuvel om daarna langs de heuvelrug verder te gaan. Tot halverwege de heuvelrug liepen we door een bos van voornamelijk bamboe. Daarna veranderde de vegetatie in verschillende andere bomen. Het pad was al lang niet goed meer onderhouden maar samen met de Garmin hand GPS waar het bospad op stond aangegeven was het goed te doen.


bos van Bamboe...
mooie natuur...
leuk vogeltje...

Rond lunch tijd waren we terug bij de boot en kwam de zeiler even langs. Hij had een Japanse gasten vlag bij ons want de onze was wat hem betreft veel te klein. Verder had hij vis en bier meegenomen en zaten we gezellig te praten.

Rond vijf uur kwam Taylor ons halen. Als eerst liepen we naar het havenkantoor om hun te bedanken voor alles en dat we hier gratis mochten liggen. Daarna liepen we verder naar het huis van Ayumi haar ouders waar we gezamenlijk aten. Een echt traditioneel huis met schuifdeuren en papieren wanden. Ik had pasta met een Italiaanse saus gemaakt maar zij hadden voor rijst, groente, Japanse bonen sausen en rauwe squid gezorgd die haar vader gisteren gevangen had. Het werd een gezellige avond met vele verhalen met o.a dat de grootste Mazda fabriek in Japan zich hier in Hofu bevind. Haar ouders hebben een eigen groente tuin en toen het tijd werd om afscheid te nemen kregen we verschillende soorten groentes mee. Rond elf uur waren we terug aan boord en hoe kort onze ontmoeting ook is geweest het was lastig om afscheid te nemen.

24 januari 2015
Het was een mooie zonnige dag zonder wind zodat we een stuk gingen fietsen. We reden langs een grote weg naar Hofu waar we eerst de vissershaven bezochten. Deze haven was niet echt veel. Daarna reden we verder naar het centrum waar we wat winkels bekeken alvorens verder te rijden naar de Tenmangu shrine; een shrine die toegewijd is aan de god van de leer en de literatuur. Een mooie shrine waar ze bezig waren met een dienst. Eromheen was een Japanse tuin met verschillende kleine vijvers en bruggetje eroverheen.

Tenmangu shrine...
ceremonie bij de Tenmangu shrine...
tuin bij de Tenmangu shrine ...

Aan de andere kant van de shrine hadden we uitzicht over de stad met daarachter de groene bergen. Rond drie uur waren we terug aan boord waar ik de was uitspoelde en Paul door de zeiler werd uitgenodigd op zijn boot. Het zeilen is hier echt een mannenwereld. Er wordt steeds aan Paul gevraagd of zijn vrouw dit leven echt wel leuk vindt (hihi).

23 januari 2015
Het is duidelijk dat zoals we onze aanvraag voor cruising permit nu inleveren we geen cruising permit krijgen. Dus begon ik vanochtend vanaf Onomichi alle eilandjes die we hadden opgegeven te bekijken en een haventje met naam erbij te zoeken met daarbij de coördinaten. Daarna typte ik de lijst in de computer. Terwijl ik bezig was met het typen van deze lijst kwam er visite. Eerst Koichi, de enige zeiler uit deze haven verder zijn het allemaal motorboten. Helaas sprak hij niet zo goed Engels. Later Taylor met zijn vrouw Amyumi en hun dochtertje Amane. Met een boot vol dronken we koffie. Taylor is in Amerika geboren en geeft hier Engelse les. Al snel werd duidelijk dat Taylor gebeld was door de Japanse coastgard om na te vragen of alles goed met ons was en of hij ons kon helpen.
We vertelden over onze cruising permit en dat we internet nodig hadden om dit te versturen. Amyumi werd al snel zeeziek aan boord zodat we werden uitgenodigd om met hun mee naar huis te gaan waar ze internet hebben. Amyumi hielp me met de cruising permit en uiteindelijk kon ik een cruising permit inleveren met zowel de Engelse als de Japanse namen van de eilanden en havens want die had Amyumi er voor mij onder getypt. Nu maar afwachten! Verder werd het een zeer gezellige dag waar we nog meer van de Japanse cultuur leerden. We deden nog wat boodschappen voor ze ons bij de boot afzetten.

22 januari 2015
HOFU MARINA BIJ HET EILAND HONSHU (BINNEN ZEE) (34 00.045 e 131 32.717 e)
Om acht uur motorden we naar de de Marina van Hofu waar we aan een drijvende steiger afmeerden. Direct kwam de eigenaar aanlopen. Hij sprak geen Engels maar begreep wel dat hij coastgard moest informeren dat we hier waren. Even later kwam coastgard om al het papier werk in te vullen. Daarna kwam custom (sprak goed Engels) en nadat alles was ingevuld kregen we het over onze cruising permit. Hij belde naar het Ministerie van Transport en nu begrepen we dat er nog wat problemen waren. We hadden enkele eilanden in de binnenzee opgegeven maar ze herkenden de namen hiervan niet. Daarnaast wilden ze ook de havens op die eilandjes hebben. Dat konden we niet geven want het is afhankelijk vanwaar de wind vandaan komt waar we willen gaan liggen. Dit snapte de man van custom wel maar toch moesten we nog wat havens op die eilandjes invullen. Zo liepen we de eilandjes na om te zien hoe de benaming voor hun was met daarbij een haven op het eiland. Weer werd er gebeld met Ministerie van Transport en zoals het nu lijkt is het goed gekeurd tot het plaatsje Onomichi. Daar beginnen we weer opnieuw. Nu moeten we alleen de cruising permit officieel nog binnen krijgen. Deze wordt of morgen of maandag gefaxt naar het kantoor van de Hofu Marina.

Inmiddels was het één uur geworden en kwam de wind langzaam opzetten. Na de lunch besloten we toch een kleine wandeling te maken voor de wind helemaal door ging zetten en de regen kwam. Tijdens de wandeling zagen we weer de traditionele Japanse huizen met daarbij soms prachtige apanse tuinen. Rond half drie waren we terug en hing de Giebateau al in zijn lijnen, we hadden ca. dertig knopen over dek. Lekker naar binnen en de kachel aan!


mooie Japanse tuin...


Marina in Hofu...


21 januari 2015
NAKANOSEKI KO TUSSEN HET EILAND HONSHU EN HET EILANDJE MUKO SHIMA (BINNEN ZEE) (34 00.063 e  131 33.757 e)
Gisteravond kregen we van een ander district een email dat onze cruising permit nog in behandeling is. Omdat we vandaag nog steeds wachten op onze permit besloten we hier een dagje te blijven liggen. In de ochtend was Paul bezig met het monteren van de automatische afsluiter op de gasfles. Hiermee kan ik door middel van een knop binnen de gas toevoer buiten afsluiten. Ik hielp waar nodig was en verder was ik bezig met wat administratieve klusjes. Tijdens de lunch begon het te regenen en in de middag keken we een film.  

20 januari 2015
NAKANOSEKI KO TUSSEN HET EILAND HONSHU EN HET EILANDJE MUKO SHIMA (BINNEN ZEE) (34 00.063 e  131 33.757 e)
Om acht uur ging ons anker op en zeilden we vol tuig verder over de Seto Nakai. Het eerste stuk tot net voorbij Ube hadden we wind tegen en moesten we kruisen. Hier hebben we een jaar geleden ook gezeild en is dus is het bekend terrein. Ube is een grote industriële stad waar we zeker niet nog een keer heen wilden. Voorbij Ube konden we met een knik in de schoot het laatste stuk zeilen. We zagen het bergachtige landschap van Honshu achter de vele industriehavens aan de binnenzee.

Rond vijf uur kwamen we aan tussen het eilandje Muko Shima en Honshu waar ons anker er voor de nacht inging. Aan de kant van Honshu ligt de plaats Hofu met een kleine Marina. Dit is een open haven waar we zonder cruising permit heen mochten. We hebben dan ook aan Coastgard en Custom opgegeven dat dit onze volgende bestemming zou zijn. Hier moeten we wachten op onze cruising permit.

SETO NAIKAI (DE JAPANSE BINNEN ZEE)
De binnenzee ligt over een lengte van ca. vierhonderd kilometer ingeklemd tussen de hoofdeilanden Honshu, Shikoku en Kyushu. In de binnenzee liggen ongeveer 3000 eilanden waarvan er zo'n zeshonderd bewoond zijn. Zij variëren in grootte van minuscuul klein tot het grote eiland Awaji. De bewoners van de eilanden leven voornamelijk van de visserij en de oesterteelt. Daarnaast kent het gebied, vanaf het moment dat de eerste contacten met Korea en China ontstonden, een drukke zeevaart. In deze binnenzee wij de komende tijd zeilen.


19 januari 2015
OAHAMA BIJ HET EILAND KYUSHU (BINNENZEE) (33 57.047 n 131 01.177 e)
Vannacht en vanochtend waaide het weer behoorlijk hard maar ons anker hield goed! We kregen een email van het Ministerie van Transport dat alle aanvragen in behandeling waren genomen en dat alles nu bij het bureau in Tokio ligt (wordt vervolgd).

In de ochtend deed Paul nog wat kleine klusjes terwijl ik me bezig hield met het lezen waar we heen gaan en wat we allemaal willen bezichtigen. Na de lunch gingen we even onderuit om daarna een film te kijken.

ankerplek...

18 januari 2015
OAHAMA BIJ HET EILAND KYUSHU (BINNEN ZEE) (33 57.047 n  131 01.177 e)
In de nacht werd de wind steeds minder maar we hielden genoeg over om tot het einde te zeilen. Rond acht uur kwamen we in de buurt van de Kanmonstraat waar we stroom tegen hadden. We zeilden naar de vissershaven WAKINOURA die op onze cruising permit staat. Nu bleek dat er een nieuwe haven aan de buitenkant van WAKINOURA (35 56.823 n  130 45.905) is gemaakt waar we aan de kade tijdelijk afmeerden. Gelijk kregen we bezoek van de coastgard en ons werd gevraagd waar we waren ingeklaard. Er werd meteen naar Izuhara gebeld om te controleren of alles klopte en nadat de papieren waren ingevuld konden Paul en ik nog een klein dutje doen alvorens verder te gaan.

Om twaalf uur hadden we stroom mee en verlieten we de haven. Het eerste stuk zeilden we alleen op fok. Bij het nauwere stuk aangekomen motorden we verder want het is niet toegestaan om in dit gedeelte van de Kanmon Kaikyo te zeilen. We zagen de grote industrieën met daartussen kleine dorpjes en mooie gebouwen waaronder een moskee. Het is niet nieuw voor ons want ongeveer een jaar geleden zijn we hier ook doorheen gekomen. Eenmaal in de binnenzee motorden we naar de baai Aohama waar ons anker erin ging. Even eten en dan naar bed!

17 januari 2015
VERDER NAAR DE BINNEN ZEE VAN JAPAN
Vannacht is de wind weer op komen zetten en ook vandaag hadden we een koude wind. Hierdoor hadden we wel een strak blauwe hemel met een zonnetje. Toen ik water op wilde gaan zetten voor de koffie bleken we geen gas meer te hebben. Na enig onderzoek vonden we een klein gaatje in de slang in de buurt van de gasfles. Gelukkig konden we de gasfles achter het tankstation laten vullen en sneden we een klein stukje van de slang af zodat het lek weg is. We kochten kerosine bij het tankstation en verder bekeken we de weerberichten en onze e-mails. Na het weer te hebben beoordeeld besloten om 's middags te vertrekken. Dit lieten we aan de desbetreffende instanties weten en al snel was alles geregeld. Terug bij de boot kregen we bezoek van vissers die met hun boten achter ons lagen. Ze spraken een beetje Engels en het werd een gezellige middag.
Rond vijf uur was de wind duidelijk minder en gingen de trossen los. Met een ondergaande zon verlieten we Tsushima en zeilden met ca vijftien a twintig knopen ruime wind richting het Kanmon Kaikyo kanaal. Dit is het kanaal tussen de eilanden Kyushu en Honshu dat naar de binnen zee van Japan gaat. Het werd een mooie koude heldere nacht met veel sterren aan de hemel. Verder zagen we veel squid-vissers en tankers maar dit keer niet op rampkoers. 

onderweg plaatsje gelegen aan het Kanmon Kaikyo kanaal...


16 januari 2015
Na ons ontbijt liepen we naar de ferryterminal waar we internet hadden. We openden een email van het Ministerie van Transport en zagen dat onze cruising permit op officiële documenten moeten worden ingeleverd. Gelukkig had ik die aan boord liggen dus haalde ik ze op. In het kantoor van de ferryterminal wilden ze de documenten voor mij kopiëren zodat ik ze kon invullen. Daarna liep ik naar Custom waar de ambtenaar het Ministerie van Transport in Fukuoka belde om vervolgens de documenten voor mij te faxen.

Verder liepen we het dorpje door om nog wat boodschappen te doen. Na de lunch bleven we aan boord. Ik was bezig met het uitwerken van de havens en de bezienswaardigheden in de Inletsea van Japan terwijl Paul buiten bezig was met de antenne van de Furuno GPS. Helaas kwam daar geen leven in, we zullen een nieuwe antenne moeten kopen.

Aan het eind van de dag kwam Custom langs met de goedkeuring tot aan de Kanmon Kaiko (ingang van de Inletsea). Dit is namelijk het district van Fukuoka en die kunnen zij zelf afgeven. De gesloten havens in de Inletsea zelf kregen we nog niet; deze aanvraag ligt bij het Ministerie van Transport in Tokio omdat dit andere districten zijn. Nu hebben we een probleem aangezien we morgen in één keer door willen naar de Inletsea vanwege het slechte weer dat eraan komt. Dus liepen we naar Custom om ons verhaal te vertellen. Na enige tijd kwamen ze met de oplossing. Er is een open vissershaven waar we heen mogen en daar moeten we verder op onze volgende cruising permit wachten.

15 januari 2015
ligplaats Izuhara...

IZUHARA BIJ HET EILAND TSUSHIMA, JAPAN (34 11.931 n 129 17.455 e)
Het was een koude nacht van zes a zeven graden met veel regen maar door de goede warme kleding die we aan hadden merkten we daar niet veel van. De golven bouwden zich in de nacht meer en meer op zodat we soms van de golven af surften. Rond half zeven kwamen we aan bij de noordpunt van Tsushima Japan! Langzaam werd het licht maar het bleef bewolkt en regenachtig. We zagen het groene heuvelachtige landschap van Tsuchima op afstand. Om twee uur kwamen we aan bij de ingang van Izuhara waar we de coastgard opriepen en daarna de papierwinkel kon beginnen. Als eerste kwam de Health en Quarantaine daarna Custom en Coastgard en als laatste de Immigratie. Rond vijf uur waren we klaar en bemachtigden we een plekje in de vissershaven. Na het eten gingen we lekker vroeg naar bed!

14 januari 2015
OP NAAR JAPAN
Om acht uur motorden we de haven van Pohang uit om daar het zeil te hijsen. Vol tuig voeren we met ruime wind de baai van Pogang uit. Bij de oostkust aangekomen kregen we wind en stroom tegen en hadden we bijna geen voortgang. Langzaam draaide de wind en nadat we eerst; aan de wind, knik in de schoot en halve wind hadden gezeild kwam de wind uiteindelijk van achteren. Nu voeren we met ca acht knopen wind, de fok uitgeboomd aan de ene kant en het grootzeil aan de andere kant de nacht in. Na enige tijd trok de wind aan tot ca. vijftien knopen en zetten we twee reven in het grootzeil. We zeilden heerlijk langs de kust verder maar langzaam begonnen de golven zich op te bouwen. Rond elf uur hadden we ca. twintig a vijfentwintig knopen wind met vlagen van dertig en haalden we het grootzeil weg. Op alleen een puntje voorzeil liepen we nog ca. zes knopen.

Onderweg zagen we verschillende tankers en vissersboten. Onze antenne van de Furuno GPS in de boot heeft het begeven waardoor ook onze AIS radar het niet meer doet (gekoppeld aan de Furuno GPS). Dit is even nieuw want we zijn erg gewend geraakt aan een AIS die alle informatie van boten om ons heen gaf. Nu moesten we al vroeg buiten met de verrekijker kijken of we op rampkoers lagen en konden we een schip ook lastiger oproepen (geen naam bekend). Vaak deden we vroegtijdig het dek licht en ankerlicht aan zodat we goed opgemerkt werden en daardoor weken de schepen om ons heen voor ons uit.

Ook de windmolen wilde het in eerst instantie niet doen (de lagers zaten vast door corrosie) maar halverwege de nacht en door de vele wind kwam die toch los en nu doet die het weer goed.
De Giebateau geeft duidelijk aan het er niet mee eens te zijn zo lang stil te liggen (hihi).

13 januari 2015
We hebben onze cruising permit voor Japan al helemaal uitgewerkt en aangezien we een email adres hebben van een ambtenaar bij het ministerie van transport in Fukuoka stuurden we onze plannen naar hem toe. Later in de ochtend kregen we een email terug dat de lijst te lang was maar dat hij het eerste deel wel in behandeling wilde nemen (wordt vervolgd!!). s-Morgens voor de koffie is het nog rond het vriespunt maar als daarna de zon door komt kunnen we buiten klusjes doen. Zo klom Paul de mast in om de windmeter er weer op te plaatsen en hij liep gelijk alles na. We maakten de windbladen voor de windmolen in orde en ik deed een was. Na de lunch liep ik naar Custom om de papieren voor ons vertrek morgenochtend vroeg te regelen. Dit gaf wat consternatie maar uiteindelijk begrepen ze dat ik van de Nederlandse zeilboot was en dat ik wilde uitklaren. Het document wordt morgen bij ons aan boord afgegeven.

Bij het politiebureau liep ik naar binnen om te vragen of ze Immigratie wilden bellen zodat zij ons konden ophalen (dit was bij aankomst afgesproken). Tijdens het telefoongesprek bleek dat ze dit niet deden en dat ik zelf naar hun toe moest komen. De politie vroeg hoe ik dit ging doen en toen ik vertelde dat ik ging lopen wilden ze ons wel brengen. Zo zat ik voor de tweede keer in de politieauto en nadat we Paul hadden opgehaald reden we naar Immigratie waar we onze stempels in onze paspoorten kregen. Omdat we snel geholpen werden bleef de politie wachten en werden we ook weer bij de boot terug gebracht. Nu is alles geregel!

Rond zes uur kwamen Mr Choi, zijn vrouw Tae Ja Kim en hun zoon langs. Zij had heerlijke kimpa (Koreaanse sushi) gemaakt en het werd een zeer gezellige avond. Custom kwam nog even langs om het document af te geven. Yes we kunnen vertrekken!

12 januari 2015
Vandaag moest ik eerst de laatste gegeven invullen van de documenten (Immigratie, Custom, Coastgard) om Japan in te mogen. Daarna ging ik grote boodschappen doen. Na de koffie ging Paul te water om de zak die we om de saildrive hadden gebonden eraf te halen. Deze zak was behoorlijk aangegroeid met schelpen. Vervolgens maakte hij ook het onderwaterschip met kiel en roer schoon. Dit alles in een wetsuit met een water temperatuur van rond de acht graden.

Na de lunch bleef Paul aan boord terwijl ik naar het politiebureau ging om te vragen of ik daar alle papier naar de desbetreffende instanties in Izuhara (Japan) mocht faxen. Ze waren zeer behulpzaam maar helaas lukte het faxen niet. Na enig bellen werd geregeld dat ik de documenten bij Immigratie mocht faxen. Dus ging ik met twee agenten in de politieauto naar het immigratie bureau. Na een tijdje stoeien met de fax belde ik de coastgard van Izuhara en toen bleek dat ze alle documenten binnen hadden. Ik vroeg of hij de desbetreffende documenten ook aan Immigratie en Custom wilde afgeven, want ik weet dat alle instanties daar in één gebouw zitten. Helaas ging dit niet en moest ik eerst Custom in Izuhara bellen om hun fax nummer te vragen. Zij vroegen om mijn email adres en daarna kon ik dan later de documenten naar Custom emaillen. Tenslotte belde ik de immigratie in Izuhara maar die waren er niet (vrije dag). Dus belde ik weer naar Custom die mij het faxnummer van Immigratie gaven zodat ik alsnog de documenten kon faxen. Al met al was ik twee en half uur bezig geweest om al deze documenten op juiste bestemmingen te krijgen!

Terug aan boord waren Kwon Dea Woon en Jeongmin al lang bij ons. Zij hadden samen met Paul gas, diesel en kerosine gekocht. Het werd weer een gezellige avond. Inderdaad kregen we aan het eind van de middag een email van Custom Izuhara waarop ik de betreffende papieren naar hun toe kon sturen.

11 januari 2015
Vanochtend ging één zeilboot met een raceteam naar buiten om te trainen. We kenden een paar van de zeilers waaronder Kim. Wij gingen verder met onze klusjes omdat we woensdag willen vertrekken naar Japan. Aan het eind van de middag kregen we visite van Kwon Dae Woon en zijn vrouw Jeongmin. Het werd een gezellige avond.

10 januari 2015
Het is zaterdag en iets meer bedrijvigheid in de haven. Zo spraken we Mr. Lee en zijn vriendin en nog een andere zeiler die op zijn boot bezig was. Verder zijn we druk bezig alles weer vaarklaar te maken en de papieren voor Japan in orde te maken.

09 januari 2015
Vannacht en vanochtend was het weer onder nul totdat de zon doorkwam toen werd het ca. tien graden. Net als de andere dagen waaide het hard en zagen we dat nog steeds veel vissersboten in de haven lagen. Maar enkele vissersboten gingen naar buiten. Ik deed boodschappen en maakte schoon terwijl Paul verder ging met zijn klusjes. Zo monteerde hij het zonnepaneel weer op zijn plaats, legde de laatste loodjes aan de ankerlier en installeerde een houder buiten voor de nieuwe Montana hand GPS. In de namiddag maakten we een wandeling naar de markt waar we op zoek gingen naar goedkope warme winter kleding.

08 Januari 2015
Rond koffie tijd kwam Mr. Choi langs. Hij was blij ons te zien en van hem kregen we weer internet (WiFi). We dronken samen een kop koffie en daarna moest hij aan het werk. Bij terugkomst op de boot bleek dat er in twee ruiten van de buiskap een barst zit. Waarschijnlijk komt dit door de grote temperatuur verschillen en het te vast draaien van de bouten. We hebben materiaal bij ons om twee nieuwe ruiten te maken maar dit willen we niet hartje winter doen. Dit omdat bij de eerste keer de Sitaflex te koud was waardoor deze problemen zijn ontstaan. Dus heeft Paul de barsten ingesmeerd met goede lijm. Na de lunch bouwde Paul de nieuwe ankerlier in.  Alles ging volgens plan en nu hebben we weer een goed lopende ankerlier!

07 januari 2015
Vannacht is het onder nul graden geweest en ook vanochtend toen de zon nog niet volop scheen bleef het rond het vriespunt. Vandaag hebben we alles opgeruimd en op zijn plek gelegd, het voorzeil gehesen, de SSB geïnstalleerd, het reddingsvlot buiten op zijn plek gezet, de blokken weer gemonteerd en de oude ankerlier eruit gehaald. Ook hebben we boodschappen gedaan en we zijn naar de kapper geweest.

06 januari 2015
Om 9.00 landden we op Osaka Airport en liepen gelijk door naar de Gate 10 waar ons volgende vliegtuig ging vertrekken. De dames waren al bezig zodat we gelijk geholpen werden. Nu werd er gevraagd naar onze hoeveelheid bagage en toen we vertelden dat we drie tassen hadden vroegen ze of we extra betaald hadden. Dit was niet het geval en dus wilden zij dat we alsnog betaalden. We deden zeer verbaasd want dat hadden we met de balie medewerkster van KLM geregeld. Nee, we vlogen nu met Air Korea en dus moesten we alsnog dit gedeelte betalen. We sputterden een beetje tegen en na enige tijd werd ons verteld dat de bagage dit keer gratis mee ging maar dat we volgende keer wel voor de extra tas moesten betalen. Rond half twaalf vlogen we naar Busan in Zuid Korea waar we rond één uur landden. Alle bagage is zonder problemen Korea in gekomen. Na een klein half uur wachten kwam de bus naar Pohang waar we rond half vier aankwamen. De Giebateau ligt er na drie maanden gelukkig nog goed bij! Heerlijk weer thuis te zijn!

05 januari 2015
Nadat we hadden ontbeten en koffie gedronken reden we met mijn ouders naar Schiphol. De drie maanden in Nederland zijn weer voorbij gevlogen! Op Schiphol haalden we onze tickets uit de automaat en omdat we extra bagage bij ons hadden liepen we daarna naar de bagage drop-off balie. We hadden één tas van zesentwintig kilo waar onze nieuwe ankerlier in zat en nog twee koffers die alle drie samen precies 69 kilo wogen. Toen de balie medewerkster ons hielp bleek dat we voor de koffer die zesentwintig kilo woog zeventig euro moesten betalen en voor de extra tas nog eens honderd euro. We vertelden dat alle koffers bij elkaar niet te zwaar waren maar zo werkt het dus niet! Paul ging terug naar mijn ouders om te vragen of er in de auto gereedschap lag zodat hij de schijf van de ankerlier eraf kon schroeven. Het duurde en het duurde voordat Paul terug kwam en ik werd al ongeduldig. Toen ik Paul zag begon ik hem te roepen maar Paul hoorde mij niet. De balie medewerkster kreeg medelijden en uiteindelijk mocht alle bagage gratis mee!

De vlucht ging voorspoedig en na tien uur vliegen landden we om 01.00 Nederlandse tijd (09.00 Japanse tijd) op Osaka airport. We hadden wind mee gehad want Paul zag op de meter dat we meer dan duizend kilometer per uur vlogen (over de grond).