actuele positie Giebateau

Get the code

donderdag 8 januari 2015

063 Bestemming Japan (3)




24 januari 2015
Het was een mooie zonnige dag zonder wind zodat we een stuk gingen fietsen. We reden langs een grote weg naar Hofu waar we eerst de vissershaven bezochten. Deze haven was niet echt veel. Daarna reden we verder naar het centrum waar we wat winkels bekeken alvorens verder te rijden naar de Tenmangu shrine; een shrine die toegewijd is aan de god van de leer en de literatuur. Een mooie shrine waar ze bezig waren met een dienst. Eromheen was een Japanse tuin met verschillende kleine vijvers en bruggetje eroverheen. Aan de andere kant van de shrine hadden we uitzicht over de stad met daarachter de groene bergen. Rond drie uur waren we terug aan boord waar ik de was uitspoelde en Paul door de zeiler werd uitgenodigd op zijn boot. Het zeilen is hier echt een mannenwereld. Er wordt steeds aan Paul gevraagd of zijn vrouw dit leven echt wel leuk vind (hihi).

23 januari 2015
Het is duidelijk dat zoals we onze aanvraag voor cruising permit nu inleveren we geen cruising permit krijgen. Dus begon ik vanochtend vanaf Onomichi alle eilandjes die we hadden opgegeven te bekijken en een haventje met naam erbij te zoeken met daarbij de coördinaten. Daarna typte ik de lijst in de computer. Terwijl ik bezig was met het typen van deze lijst kwam er visite. Eerst Koichi, de enige zeiler uit deze haven verder zijn het allemaal motorboten. Helaas sprak hij niet zo goed Engels. Later Taylor met zijn vrouw Amyumi en hun dochtertje Amane. Met een boot vol dronken we koffie. Taylor is in Amerika geboren en geeft hier Engelse les. Al snel werd duidelijk dat Taylor gebeld was door de Japanse coastgard om na te vragen of alles goed met ons was en of hij ons kon helpen.
We vertelden over onze cruising permit en dat we internet nodig hadden om dit te versturen. Amyumi werd al snel zeeziek aan boord zodat we werden uitgenodigd om met hun mee naar huis te gaan waar ze internet hebben. Amyumi hielp me met de cruising permit en uiteindelijk kon ik een cruising permit inleveren met zowel de Engelse als de Japanse namen van de eilanden en havens want die had Amyumi er voor mij onder getypt. Nu maar afwachten! Verder werd het een zeer gezellige dag waar we nog meer van de Japanse cultuur leerden. We deden nog wat boodschappen voor ze ons bij de boot afzetten.

22 januari 2015
HOFU MARINA BIJ HET EILAND HONSHU (BINNEN ZEE) (34 00.045 e 131 32.717 e)



Om acht uur motorden we naar de de Marina van Hofu waar we aan een drijvende steiger afmeerden. Direct kwam de eigenaar aanlopen. Hij sprak geen Engels maar begreep wel dat hij coastgard moest informeren dat we hier waren. Even later kwam coastgard om al het papier werk in te vullen. Daarna kwam custom (sprak goed Engels) en nadat alles was ingevuld kregen we het over onze cruising permit. Hij belde naar het Ministerie van Transport en nu begrepen we dat er nog wat problemen waren. We hadden enkele eilanden in de binnenzee opgegeven maar ze herkenden de namen hiervan niet. Daarnaast wilden ze ook de havens op die eilandjes hebben. Dat konden we niet geven want het is afhankelijk vanwaar de wind vandaan komt waar we willen gaan liggen. Dit snapte de man van custom wel maar toch moesten we nog wat havens op die eilandjes invullen. Zo liepen we de eilandjes na om te zien hoe de benaming voor hun was met daarbij een haven op het eiland. Weer werd er gebeld met Ministerie van Transport en zoals het nu lijkt is het goed gekeurd tot het plaatsje Onomichi. Daar beginnen we weer opnieuw. Nu moeten we alleen de cruising permit officieel nog binnen krijgen. Deze wordt of morgen of maandag gefaxt naar het kantoor van de Hofu Marina.

Inmiddels was het één uur geworden en kwam de wind langzaam opzetten. Na de lunch besloten we toch een kleine wandeling te maken voor de wind helemaal door ging zetten en de regen kwam. Tijdens de wandeling zagen we weer de traditionele Japanse huizen met daarbij soms prachtige Japanse tuinen. Rond half drie waren we terug en hing de Giebateau al in zijn lijnen, we hadden ca. dertig knopen over dek. Lekker naar binnen en de kachel aan!


mooie Japanse tuin...

21 januari 2015
NAKANOSEKI KO ( 34 00.063 n en 131 32.717 e)
Gisteravond kregen we van een ander district een email dat onze cruising permit nog in behandeling is. Omdat we vandaag nog steeds wachten op onze permit besloten we hier een dagje te blijven liggen. In de ochtend was Paul bezig met het monteren van de automatische afsluiter op de gasfles. Hiermee kan ik door middel van een knop binnen de gas toevoer buiten afsluiten. Ik hielp waar nodig was en verder was ik bezig met wat administratieve klusjes. Tijdens de lunch begon het te regenen en in de middag keken we een film.  

20 januari 2015
NAKANOSEKI KO ( 34 00.063 n en 131 32.717 e)
Om acht uur ging ons anker op en zeilden we vol tuig verder over de Seto Nakai. Het eerste stuk tot net voorbij Ube hadden we wind tegen en moesten we kruisen. Hier hebben we een jaar geleden ook gezeild en is dus is het bekend terrein. Ube is een grote industriële stad waar we zeker niet nog een keer heen wilden. Voorbij Ube konden we met een knik in de schoot het laatste stuk zeilen. We zagen het bergachtige landschap van Honshu achter de vele industriehavens aan de binnenzee.

Rond vijf uur kwamen we aan tussen het eilandje Muko Shima en Honshu waar ons anker er voor de nacht inging. Aan de kant van Honshu ligt de plaats Hofu met een kleine Marina. Dit is een open haven waar we zonder cruising permit heen mochten. We hebben dan ook aan Coastgard en Custom opgegeven dat dit onze volgende bestemming zou zijn. Hier moeten we wachten op onze cruising permit.

SETO NAIKAI (DE JAPANSE BINNEN ZEE)
De binnenzee ligt over een lengte van ca. vierhonderd kilometer ingeklemd tussen de hoofdeilanden Honshu, Shikoku en Kyushu. In de binnenzee liggen ongeveer 3000 eilanden waarvan er zo'n zeshonderd bewoond zijn. Zij variëren in grootte van minuscuul klein tot het grote eiland Awaji. De bewoners van de eilanden leven voornamelijk van de visserij en de oesterteelt. Daarnaast kent het gebied, vanaf het moment dat de eerste contacten met Korea en China ontstonden, een drukke zeevaart. In deze binnenzee wij de komende tijd zeilen.


19 januari 2015
OAHAMA BIJ HET EILAND KYUSHU (BINNENZEE) (33 57.047 n 131 01.177 e)
Vannacht en vanochtend waaide het weer behoorlijk hard maar ons anker hield goed! We kregen een email van het Ministerie van Transport dat alle aanvragen in behandeling waren genomen en dat alles nu bij het bureau in Tokio ligt (wordt vervolgd).

In de ochtend deed Paul nog wat kleine klusjes terwijl ik me bezig hield met het lezen waar we heen gaan en wat we allemaal willen bezichtigen. Na de lunch gingen we even onderuit om daarna een film te kijken.

ankerplek...

18 januari 2015
OAHAMA BIJ HET EILAND KYUSHU (BINNEN ZEE) (33 57.047 n  131 01.177 e)
In de nacht werd de wind steeds minder maar we hielden genoeg over om tot het einde te zeilen. Rond acht uur kwamen we in de buurt van de Kanmonstraat waar we stroom tegen hadden. We zeilden naar de vissershaven WAKINOURA die op onze cruising permit staat. Nu bleek dat er een nieuwe haven aan de buitenkant van WAKINOURA (35 56.823 n  130 45.905) is gemaakt waar we aan de kade tijdelijk afmeerden. Gelijk kregen we bezoek van de coastgard en ons werd gevraagd waar we waren ingeklaard. Er werd meteen naar Izuhara gebeld om te controleren of alles klopte en nadat de papieren waren ingevuld konden Paul en ik nog een klein dutje doen alvorens verder te gaan.

Om twaalf uur hadden we stroom mee en verlieten we de haven. Het eerste stuk zeilden we alleen op fok. Bij het nauwere stuk aangekomen motorden we verder want het is niet toegestaan om in dit gedeelte van de Kanmon Kaikyo te zeilen. We zagen de grote industrieën met daartussen kleine dorpjes en mooie gebouwen waaronder een moskee. Het is niet nieuw voor ons want ongeveer een jaar geleden zijn we hier ook doorheen gekomen. Eenmaal in de binnenzee motorden we naar de baai Aohama waar ons anker erin ging. Even eten en dan naar bed!

17 januari 2015
VERDER NAAR DE BINNEN ZEE VAN JAPAN
Vannacht is de wind weer op komen zetten en ook vandaag hadden we een koude wind. Hierdoor hadden we wel een strak blauwe hemel met een zonnetje. Toen ik water op wilde gaan zetten voor de koffie bleken we geen gas meer te hebben. Na enig onderzoek vonden we een klein gaatje in de slang in de buurt van de gasfles. Gelukkig konden we de gasfles achter het tankstation laten vullen en sneden we een klein stukje van de slang af zodat het lek weg is. We kochten kerosine bij het tankstation en verder bekeken we de weerberichten en onze e-mails. Na het weer te hebben beoordeeld besloten om 's middags te vertrekken. Dit lieten we aan de desbetreffende instanties weten en al snel was alles geregeld. Terug bij de boot kregen we bezoek van vissers die met hun boten achter ons lagen. Ze spraken een beetje Engels en het werd een gezellige middag.
Rond vijf uur was de wind duidelijk minder en gingen de trossen los. Met een ondergaande zon verlieten we Tsushima en zeilden met ca vijftien a twintig knopen ruime wind richting het Kanmon Kaikyo kanaal. Dit is het kanaal tussen de eilanden Kyushu en Honshu dat naar de binnen zee van Japan gaat. Het werd een mooie koude heldere nacht met veel sterren aan de hemel. Verder zagen we veel squid-vissers en tankers maar dit keer niet op rampkoers. 

onderweg plaatsje gelegen aan het Kanmon Kaikyo kanaal...


16 januari 2015
Na ons ontbijt liepen we naar de ferryterminal waar we internet hadden. We openden een email van het Ministerie van Transport en zagen dat onze cruising permit op officiële documenten moeten worden ingeleverd. Gelukkig had ik die aan boord liggen dus haalde ik ze op. In het kantoor van de ferryterminal wilden ze de documenten voor mij kopiëren zodat ik ze kon invullen. Daarna liep ik naar Custom waar de ambtenaar het Ministerie van Transport in Fukuoka belde om vervolgens de documenten voor mij te faxen.

Verder liepen we het dorpje door om nog wat boodschappen te doen. Na de lunch bleven we aan boord. Ik was bezig met het uitwerken van de havens en de bezienswaardigheden in de Inletsea van Japan terwijl Paul buiten bezig was met de antenne van de Furuno GPS. Helaas kwam daar geen leven in, we zullen een nieuwe antenne moeten kopen.

Aan het eind van de dag kwam Custom langs met de goedkeuring tot aan de Kanmon Kaiko (ingang van de Inletsea). Dit is namelijk het district van Fukuoka en die kunnen zij zelf afgeven. De gesloten havens in de Inletsea zelf kregen we nog niet; deze aanvraag ligt bij het Ministerie van Transport in Tokio omdat dit andere districten zijn. Nu hebben we een probleem aangezien we morgen in één keer door willen naar de Inletsea vanwege het slechte weer dat eraan komt. Dus liepen we naar Custom om ons verhaal te vertellen. Na enige tijd kwamen ze met de oplossing. Er is een open vissershaven waar we heen mogen en daar moeten we verder op onze volgende cruising permit wachten.

15 januari 2015
ligplaats Izuhara...

IZUHARA BIJ HET EILAND TSUSHIMA, JAPAN (34 11.931 n 129 17.455 e)
Het was een koude nacht van zes a zeven graden met veel regen maar door de goede warme kleding die we aan hadden merkten we daar niet veel van. De golven bouwden zich in de nacht meer en meer op zodat we soms van de golven af surften. Rond half zeven kwamen we aan bij de noordpunt van Tsushima Japan! Langzaam werd het licht maar het bleef bewolkt en regenachtig. We zagen het groene heuvelachtige landschap van Tsuchima op afstand. Om twee uur kwamen we aan bij de ingang van Izuhara waar we de coastgard opriepen en daarna de papierwinkel kon beginnen. Als eerste kwam de Health en Quarantaine daarna Custom en Coastgard en als laatste de Immigratie. Rond vijf uur waren we klaar en bemachtigden we een plekje in de vissershaven. Na het eten gingen we lekker vroeg naar bed!

14 januari 2015
OP NAAR JAPAN
Om acht uur motorden we de haven van Pohang uit om daar het zeil te hijsen. Vol tuig voeren we met ruime wind de baai van Pogang uit. Bij de oostkust aangekomen kregen we wind en stroom tegen en hadden we bijna geen voortgang. Langzaam draaide de wind en nadat we eerst; aan de wind, knik in de schoot en halve wind hadden gezeild kwam de wind uiteindelijk van achteren. Nu voeren we met ca acht knopen wind, de fok uitgeboomd aan de ene kant en het grootzeil aan de andere kant de nacht in. Na enige tijd trok de wind aan tot ca. vijftien knopen en zetten we twee reven in het grootzeil. We zeilden heerlijk langs de kust verder maar langzaam begonnen de golven zich op te bouwen. Rond elf uur hadden we ca. twintig a vijfentwintig knopen wind met vlagen van dertig en haalden we het grootzeil weg. Op alleen een puntje voorzeil liepen we nog ca. zes knopen.

Onderweg zagen we verschillende tankers en vissersboten. Onze antenne van de Furuno GPS in de boot heeft het begeven waardoor ook onze AIS radar het niet meer doet (gekoppeld aan de Furuno GPS). Dit is even nieuw want we zijn erg gewend geraakt aan een AIS die alle informatie van boten om ons heen gaf. Nu moesten we al vroeg buiten met de verrekijker kijken of we op rampkoers lagen en konden we een schip ook lastiger oproepen (geen naam bekend). Vaak deden we vroegtijdig het dek licht en ankerlicht aan zodat we goed opgemerkt werden en daardoor weken de schepen om ons heen voor ons uit.

Ook de windmolen wilde het in eerst instantie niet doen (de lagers zaten vast door corrosie) maar halverwege de nacht en door de vele wind kwam die toch los en nu doet die het weer goed.
De Giebateau geeft duidelijk aan het er niet mee eens te zijn zo lang stil te liggen (hihi).

13 januari 2015
We hebben onze cruising permit voor Japan al helemaal uitgewerkt en aangezien we een email adres hebben van een ambtenaar bij het ministerie van transport in Fukuoka stuurden we onze plannen naar hem toe. Later in de ochtend kregen we een email terug dat de lijst te lang was maar dat hij het eerste deel wel in behandeling wilde nemen (wordt vervolgd!!). s-Morgens voor de koffie is het nog rond het vriespunt maar als daarna de zon door komt kunnen we buiten klusjes doen. Zo klom Paul de mast in om de windmeter er weer op te plaatsen en hij liep gelijk alles na. We maakten de windbladen voor de windmolen in orde en ik deed een was. Na de lunch liep ik naar Custom om de papieren voor ons vertrek morgenochtend vroeg te regelen. Dit gaf wat consternatie maar uiteindelijk begrepen ze dat ik van de Nederlandse zeilboot was en dat ik wilde uitklaren. Het document wordt morgen bij ons aan boord afgegeven.

Bij het politiebureau liep ik naar binnen om te vragen of ze Immigratie wilden bellen zodat zij ons konden ophalen (dit was bij aankomst afgesproken). Tijdens het telefoongesprek bleek dat ze dit niet deden en dat ik zelf naar hun toe moest komen. De politie vroeg hoe ik dit ging doen en toen ik vertelde dat ik ging lopen wilden ze ons wel brengen. Zo zat ik voor de tweede keer in de politieauto en nadat we Paul hadden opgehaald reden we naar Immigratie waar we onze stempels in onze paspoorten kregen. Omdat we snel geholpen werden bleef de politie wachten en werden we ook weer bij de boot terug gebracht. Nu is alles geregel!

Rond zes uur kwamen Mr Choi, zijn vrouw Tae Ja Kim en hun zoon langs. Zij had heerlijke kimpa (Koreaanse sushi) gemaakt en het werd een zeer gezellige avond. Custom kwam nog even langs om het document af te geven. Yes we kunnen vertrekken!

12 januari 2015
Vandaag moest ik eerst de laatste gegeven invullen van de documenten (Immigratie, Custom, Coastgard) om Japan in te mogen. Daarna ging ik grote boodschappen doen. Na de koffie ging Paul te water om de zak die we om de saildrive hadden gebonden eraf te halen. Deze zak was behoorlijk aangegroeid met schelpen. Vervolgens maakte hij ook het onderwaterschip met kiel en roer schoon. Dit alles in een wetsuit met een water temperatuur van rond de acht graden.

Na de lunch bleef Paul aan boord terwijl ik naar het politiebureau ging om te vragen of ik daar alle papier naar de desbetreffende instanties in Izuhara (Japan) mocht faxen. Ze waren zeer behulpzaam maar helaas lukte het faxen niet. Na enig bellen werd geregeld dat ik de documenten bij Immigratie mocht faxen. Dus ging ik met twee agenten in de politieauto naar het immigratie bureau. Na een tijdje stoeien met de fax belde ik de coastgard van Izuhara en toen bleek dat ze alle documenten binnen hadden. Ik vroeg of hij de desbetreffende documenten ook aan Immigratie en Custom wilde afgeven, want ik weet dat alle instanties daar in één gebouw zitten. Helaas ging dit niet en moest ik eerst Custom in Izuhara bellen om hun fax nummer te vragen. Zij vroegen om mijn email adres en daarna kon ik dan later de documenten naar Custom emaillen. Tenslotte belde ik de immigratie in Izuhara maar die waren er niet (vrije dag). Dus belde ik weer naar Custom die mij het faxnummer van Immigratie gaven zodat ik alsnog de documenten kon faxen. Al met al was ik twee en half uur bezig geweest om al deze documenten op juiste bestemmingen te krijgen!

Terug aan boord waren Kwon Dea Woon en Jeongmin al lang bij ons. Zij hadden samen met Paul gas, diesel en kerosine gekocht. Het werd weer een gezellige avond. Inderdaad kregen we aan het eind van de middag een email van Custom Izuhara waarop ik de betreffende papieren naar hun toe kon sturen.

11 januari 2015
Vanochtend ging één zeilboot met een raceteam naar buiten om te trainen. We kenden een paar van de zeilers waaronder Kim. Wij gingen verder met onze klusjes omdat we woensdag willen vertrekken naar Japan. Aan het eind van de middag kregen we visite van Kwon Dae Woon en zijn vrouw Jeongmin. Het werd een gezellige avond.

10 januari 2015
Het is zaterdag en iets meer bedrijvigheid in de haven. Zo spraken we Mr. Lee en zijn vriendin en nog een andere zeiler die op zijn boot bezig was. Verder zijn we druk bezig alles weer vaarklaar te maken en de papieren voor Japan in orde te maken.

09 januari 2015
Vannacht en vanochtend was het weer onder nul totdat de zon doorkwam toen werd het ca. tien graden. Net als de andere dagen waaide het hard en zagen we dat nog steeds veel vissersboten in de haven lagen. Maar enkele vissersboten gingen naar buiten. Ik deed boodschappen en maakte schoon terwijl Paul verder ging met zijn klusjes. Zo monteerde hij het zonnepaneel weer op zijn plaats, legde de laatste loodjes aan de ankerlier en installeerde een houder buiten voor de nieuwe Montana hand GPS. In de namiddag maakten we een wandeling naar de markt waar we op zoek gingen naar goedkope warme winter kleding.

08 Januari 2015
Rond koffie tijd kwam Mr. Choi langs. Hij was blij ons te zien en van hem kregen we weer internet (WiFi). We dronken samen een kop koffie en daarna moest hij aan het werk. Bij terugkomst op de boot bleek dat er in twee ruiten van de buiskap een barst zit. Waarschijnlijk komt dit door de grote temperatuur verschillen en het te vast draaien van de bouten. We hebben materiaal bij ons om twee nieuwe ruiten te maken maar dit willen we niet hartje winter doen. Dit omdat bij de eerste keer de Sitaflex te koud was waardoor deze problemen zijn ontstaan. Dus heeft Paul de barsten ingesmeerd met goede lijm. Na de lunch bouwde Paul de nieuwe ankerlier in.  Alles ging volgens plan en nu hebben we weer een goed lopende ankerlier!

07 januari 2015
Vannacht is het onder nul graden geweest en ook vanochtend toen de zon nog niet volop scheen bleef het rond het vriespunt. Vandaag hebben we alles opgeruimd en op zijn plek gelegd, het voorzeil gehesen, de SSB geïnstalleerd, het reddingsvlot buiten op zijn plek gezet, de blokken weer gemonteerd en de oude ankerlier eruit gehaald. Ook hebben we boodschappen gedaan en we zijn naar de kapper geweest.

06 januari 2015
Om 9.00 landden we op Osaka Airport en liepen gelijk door naar de Gate 10 waar ons volgende vliegtuig ging vertrekken. De dames waren al bezig zodat we gelijk geholpen werden. Nu werd er gevraagd naar onze hoeveelheid bagage en toen we vertelden dat we drie tassen hadden vroegen ze of we extra betaald hadden. Dit was niet het geval en dus wilden zij dat we alsnog betaalden. We deden zeer verbaasd want dat hadden we met de balie medewerkster van KLM geregeld. Nee, we vlogen nu met Air Korea en dus moesten we alsnog dit gedeelte betalen. We sputterden een beetje tegen en na enige tijd werd ons verteld dat de bagage dit keer gratis mee ging maar dat we volgende keer wel voor de extra tas moesten betalen. Rond half twaalf vlogen we naar Busan in Zuid Korea waar we rond één uur landden. Alle bagage is zonder problemen Korea in gekomen. Na een klein half uur wachten kwam de bus naar Pohang waar we rond half vier aankwamen. De Giebateau ligt er na drie maanden gelukkig nog goed bij! Heerlijk weer thuis te zijn!

05 januari 2015
Nadat we hadden ontbeten en koffie gedronken reden we met mijn ouders naar Schiphol. De drie maanden in Nederland zijn weer voorbij gevlogen! Op Schiphol haalden we onze tickets uit de automaat en omdat we extra bagage bij ons hadden liepen we daarna naar de bagage drop-off balie. We hadden één tas van zesentwintig kilo waar onze nieuwe ankerlier in zat en nog twee koffers die alle drie samen precies 69 kilo wogen. Toen de balie medewerkster ons hielp bleek dat we voor de koffer die zesentwintig kilo woog zeventig euro moesten betalen en voor de extra tas nog eens honderd euro. We vertelden dat alle koffers bij elkaar niet te zwaar waren maar zo werkt het dus niet! Paul ging terug naar mijn ouders om te vragen of er in de auto gereedschap lag zodat hij de schijf van de ankerlier eraf kon schroeven. Het duurde en het duurde voordat Paul terug kwam en ik werd al ongeduldig. Toen ik Paul zag begon ik hem te roepen maar Paul hoorde mij niet. De balie medewerkster kreeg medelijden en uiteindelijk mocht alle bagage gratis mee!

De vlucht ging voorspoedig en na tien uur vliegen landden we om 01.00 Nederlandse tijd (09.00 Japanse tijd) op Osaka airport. We hadden wind mee gehad want Paul zag op de meter dat we meer dan duizend kilometer per uur vlogen (over de grond).