actuele positie Giebateau

Get the code

woensdag 6 mei 2015

066 Bestemming Japan (4)

 
 
Foto's en kaarten in de tekst zijn te vergoten door erop te klikken

route sinds mei 2006...




route Japan (4)
Conclusie Japan
We hebben een prachtige tijd gehad in Japan en zijn dan ook zeer blij dat we het niet in één seizoen hebben afgeraffeld. Nu hebben we bijna een jaar lang kunnen genieten van de lieve mensen hun hele bijzondere cultuur en het heerlijke eten. Japan is heel anders dan de andere landen die we al gezien hebben. We kunnen andere zeilers dan ook echt aanraden langer in Japan en Zuid Korea te blijven rond zeilen. Het enige jammere is wel dat je niet vrijuit kan zeilen maar dat je in Japan afhankelijk bent van een cruising permit.



4 juni 2015
Om half tien kwam de coastgard langs om de gebruikelijke formulieren weer in te vullen. Daarna kwamen Marc en Katell koffie drinken. Eerst werd er over het weer gesproken en later over het Japanse eten. Ik gaf hun de verschillende recepten die ik heb en nadat ze alles hadden opgeschreven gingen we naar de supermarkt om de benodigde ingrediënten te kopen. Eén van de recepten die ik hun gegeven heb is de Koreaanse kimpa en die hebben Katell en ik voor lunch gemaakt. Voor we het wisten was het drie uur en wilden we naar immigratie om uit te klaren. Paul wilde voor de laatste keer nog even het weerbericht bekijken en we besloten nog even te wachten met uitklaren. Het weerbericht was net iets veranderd. Morgen ochtend weten we meer!

3 juni 2015
KUSHIRO OP EILAND HOKKAIDO, JAPAN (42 58.892 n 144 22.972 e)
Het was een bewolkte nacht maar achter de wolken scheen de volle maan zodat we wel goed zicht hadden. Na een hele nacht kruisen werd het weer licht, de zon kwam door en we zagen land. We hebben het hoge berg landschap achter ons gelaten en zagen nu meer vlak landschap. Rond negen uur zeilden we tussen de pieren van de haven Kushiro door waar we al vijf zeiljachten aan de kade zagen liggen. We waren nog niet afgemeerd of custom stond al op de kade om al het papier werk weer te doen.

De zeiljachten: Shag (Marc en Katell), Avant Garde (Collin en Marion met twee vrienden),Sari Timur (Mark en Pauline), Monkey first (Paul, Francis en Gavin), Let's Go (Jim en John) en wij liggen nu te wachten op een goed window om naar Alaska te zeilen. Het was een gezellig weerzien en al snel werd de tocht hier naartoe en het weer voor de komende dagen besproken met de andere zeilers.
Ik ging de was doen terwijl Paul in het winkelcentrum hier aan de kade ging internetten. Hij kwam terug en zo als het weer er nu uitziet kunnen we vrijdag vertrekken. Ook de andere zeilers hadden het er al over om vrijdag of zaterdag te vertrekken. Op naar de supermarkt om nog wat boodschappen te doen en naar het benzinestation om nog dertig liter diesel te kopen. Aan het eind van de middag werden we uitgenodigd om bij Marc en katell te komen borrelen samen met Jim en John van Let's Go. het werd een gezellige avond.

2 juni 2015
Met ca zes knopen wind uit het zuidoosten zeilden we de vol tuig de nacht in, maar niet voor lang. Om half tien hield de wind het voor gezien en moesten we de rest van de nacht motoren. Omdat er wel een aardige swell stond begonnen de zeilen te klapperen zodat we deze moesten weghalen.
We hadden een volle maan met een heldere sterren hemel en rond half drie werd het weer langzaam licht. Het werd een zonnige dag met nog steeds geen wind en na vijftien uur te hebben gemotord kwamen we rond het middag uur bij kaap Erimo en kregen we eindelijk wind! In één keer van niets naar dertig knopen zodat de reven er snel weer in gingen. Met ruime wind tot halve wind zeilden we verder langs de kaap en hoopten we in de nacht aan te komen in Kishuro. Maar rond zeven uur nam de wind af en ging tegen staan zodat we nog een nacht door moeten kruisen.   

1 juni 2015
Terwijl ik tussen zeven en acht uur aan het joggen was bekeek Paul de weerberichten. Toen ik terug kwam vertelde Paul dat we gingen vertrekken. Dat kon niet gelijk want we moesten wachten op Mr Mizuno om alle custom en coastgard formulieren in orde te maken. Zo konden Katell en ik nog even naar de supermarkt. Avant Garde met Collin, Marion en twee vrienden waren al eerder weg maar om tien uur vertrokken Shag met Marc en Katell en wij. Op naar Kushiro!

We begonnen met ca twintig knopen wind zodat we twee reven in het grootzeil zetten met de fok bij. Eerst aan de wind om de berg Hakodate. Daarna kwamen we de Tsugaru straat in waar we eerst halve wind en later ruime wind en met stroom mee verder zeilden. Het was een mooie zonnige dag en aan de ene kant zagen we het eiland Honshu en aan de andere kant Hokkaido. Na lange tijd op de Japanse zee te hebben gezeild laten we deze nu echt achter ons met de Tsuraga straat en het eiland Honshu. We gaan de Pacific weer in.

In de namiddag hadden we even contact met Marc (Shag) en Collin (Avant Garde) over de marifoon. Na een heerlijke dag zeilen werd de wind rond vijf uur minder en haalden we de reven eruit. Met ca zes knopen wind uit het zuidoosten zeilden we met vol tuig de nacht in. 

31 mei 2015
De Japanse zeilboten die op de kant stonden gingen vanochtend te water. We zijn er naar toe gegaan om te kijken. Daarna ging ik naar de kerk en ging Paul terug aan boord. Hij ging buiten aan de gang met lijnen. Nu hebben we een nieuw systeem dat de giek bij ruime wind naar buiten houdt en die we vanuit de kuip kunnen regelen. In de loop van de middag gingen we naar Collin en Marion en hun twee vrienden. Het werden gezellige middag/avond.

30 mei 2015
Paul ging bezig verder met de laptop om alles weer goed werkend te krijgen. Nu functioneren de SSB, open CPN en externe USB poorten ook weer. Ik ging hardlopen en deed huishoudelijke klusjes. Verder hebben we door de stad gewandeld.

29 mei 2015
De hele ochtend was het mistig en we konden de berg Hakodate nauwelijks zien. De zon probeerde er wel door te komen maar dat lukte pas na het middaguur. In de ochtend liepen we naar de tweedehands computerzaak waar we onze VGA naar HDMI kabel kochten. We hadden de laptop meegenomen om in de winkel te testen of de kabel werkte en gelukkig werkt het. Terug aan boord werd laptop aan ons externe scherm gekoppeld en na even wachten werkte het ook aan boord. Nu kon Paul de laptop onder de kaartentafel bevestigen zodat de blad van de kaarten tafel weer vrij is.
Na de lunch was de mist opgetrokken en liepen we samen met Katell de berg Hakodate op om vervolgens langs de heuvelrug weer terug te wandelen. Een deel van deze wandeling hadden Katell en ik al eerder gelopen maar omdat ze zo mooi is deden we die nog een keer samen met Paul. Na drie uur wandelen waren we weer terug en ging Paul internetten en ging ik met een wijntje in de kuip zitten. Al kijkend naar de zonsondergang en de toeristen op de kant.

28 mei 2015
Paul klom de mast in om tyraps om het pootje van de windmeter op de mast te bevestigen. Nu kunnen er geen vogels meer op gaan zitten. Toen hij toch boven was werd de verstaging gelijk gecheckt. Na de koffie gingen we internetten. Gisteren leek het erop dat we misschien konden vertrekken maar vandaag zag het weer er heel anders uit. De weersvoorspelling wisselt erg op langere afstand.

We downloaden de Google kaarten van de eilanden van de Aleuten. Als we hier aankomen kunnen we zowel op de Garmin kaarten, (open CPN, I-Sailer) en de Google kaarten (zonder internet) navigeren. 's Avonds kwamen Marc en Katell bij ons eten als dank voor de voorzetramen die we hebben gekregen. Het werd een gezellige avond.

27 mei 2015
Om kwart over acht zaten we samen met Marc en Katell (Shag) in de trein en reden we naar het het Quasi National Park Onuma. Het QUASI NATIONAL PARK is een natuurpark met drie fraaie meren die zijn ontstaan tijdens de eruptie van de immer actieve vulkaan Komagata (1133 m hoog). In de meren Onuma, Konuma en Lansainuma liggen 126 kleine groene eilandjes waarvan het lijkt alsof ze drijven op het water.

Het eerste deel van de treinreis reden we door de grote stad Hakodate daarna veranderde het uitzicht in een groen bergachtig landschap met de meren. Na een half uur kwamen we aan op het station Onuma. Eerst maar naar het toeristenbureau voor wat informatie. We kregen een kaart met daarop de verschillende wandelroutes. We begonnen met de "Tour Islands Route" Deze wandeling gaat over de kleine groene eilandjes die in het Onuma meer liggen en die met elkaar verbonden zijn door de typisch Japanse stijl bruggetjes. Onder het lopen zagen verschillende vogels en vissen (grote karpers) in het water en hadden we uitzicht naar de vulkaan Komagata. Daarna liepen we de Forest Tour en de Big Island Tour. Daarmee liepen we meer door het bos waar we net omheen waren gewandeld. Hoge bomen met veel groene struiken en bloeiende bloemen. Hier hoorden en zagen we een mooie specht. Tenslotte liepen we de Sunsetkoers die langs het Konuma meer gaat.

Even voor twaalf uur hadden we alle wandelingen gedaan en aten we bij het treinstation onze lunch wachtend op de trein. Rond een uur waren we terug bij de boot en toen kwam er net een andere zeilboot Quick Silver binnen. We hielpen ze met aanleggen en daarna ging Paul te water. We hadden het idee dat er iets om de schroef zat. Vooruit hadden we geen probleem maar als we achteruit voeren hoorden en voelden we iets raars. Er bleek inderdaad een stuk plastiek om de schroef te zitten. Nu Paul toch te water was maakte hij ook het onderwater schip nog een keer schoon. Eenmaal klaar gingen we internetten want de Volvo ocean race boten kwamen aan in Lissabon. Ook skypten we met mijn ouders.

26 mei 2015
Het werd weer een mooie zonnige dag van ca. vijftien graden. Al vroeg waren we bezig met een achteruit leeg halen. Toen alles eruit was en we bijna nergens meer konden staan ging het winter-voorzeil eruit en het zomer-voorzeil werd onder het bed opgeborgen. Gelijk ook maar even schoonmaken. Toen dit moest drogen ging ik mijn dagelijks uurtje joggen en ruimde Paul zijn bak met spuitbussen, lijmen etc op. Daarna donken we een kop koffie en ruimden we de achteruit weer in. Nu is het bed in de achterhut ook weer gereed zodat we daar onderweg kunnen slapen.

Na de lunch gingen we internetten en bleken mijn dagelijkse stukjes van de weblog niet goed te zijn overgekomen. De SSB werkt hier in de stad niet goed zodat ik alles per Gmail moest versturen. Daardoor was ik genoodzaakt alles over te typen. Ondertussen was Paul in de kuip bezig met de buitenboord motor van ons Giebeltje (dinghy). Na bijna twee jaar niet te hebben gewerkt was het starten en lopen. Corrie en Willem, hij doet het nog steeds! 

25 mei 2015
Om negen uur verzamelden Collin en Marion (Avant Garde), Steve en Kerrin (Rhapsody) Marc en Palien (Sari Timur) en wij om naar de top van Mt Hakodate te wandelen. Het werd weer een mooie wandeling over een goed aangelegd wandelpad tussen de hoge bomen en de bloeiende bloemen. Eenmaal op de top van de berg hadden we een prachtig uitzicht over de stad en de omgeving. We konden onze boten zien liggen en ook de Katholieke kerk en de Russisch-orthodoxe kerk waren vanaf de top goed te zien.

Terug liepen we over een smal paadje tussen de groene bladeren van bloemen en struiken naar beneden. In het centrum pinden we wat cash geld bij de geldautomaat en eenmaal terug bij de haven besloten we met zijn alleen een hamburger te gaan eten.

Na de lunch werd het tijd voor klusjes. Het voorzeil werd uitgerold zodat het goed kon drogen en daarna haalden we het naar beneden. Aan het eind van de dag gingen we nog even internetten in het winkelcentrum. Nu bekeken we het weer, onze e-mails en de Volvo Ocean race.

24 mei 2015
Vannacht zijn Collin en Marion (Avant Garde) aangekomen in Hakodate. In de ochtend kwamen Marc en Katell (Shagz), Collin en Marion (Avant Garde) en Steve en Kerrin (Rhapsody) bij ons koffie drinken. Na de koffie besloten Katell en ik een wandeling te maken over de berg Hakodate. Via de oude wijk liepen we langs een katholieke kerk, een Russische orthodoxe kerk en andere oude Europese gebouwen die rond 1860 zijn gebouwd. Aan het begin van de berg wandelden we verder over een mooi bospad tussen de hoge bomen en de groene vegetatie eronder verder omhoog de bergrug op. We passeerden een oud fort waar we prachtig uitzicht hadden over de stad en de omgeving. Al was dit niet het hoogste punt. Na drie uur heerlijk wandelen waren we terug bij de Giebateau en de Shagz.

We hebben meer dan twee jaar geleden onze dubbele ramen verwijderd. Nu we weer de kou in gaan willen we weer dubbele ramen terug hebben. Helaas waren er drie ramen bij het verwijderen gesneuveld. Van Marc (onze buurman) kregen we het plexiglas dat hij over had en daar konden wij makkelijk onze drie ramen uit zagen. Ondertussen dat wij aan het wandelen waren was Paul hier al mee aan de slag gegaan. Hij had de ramen grotendeels gezaagd en 1 raam was al bevestigd. De rest van de middag hielp ik Paul en toen het werk af was gingen we nog even internetten.

23 mei 2015
Er is hier een kraan aan de kant zodat je met een lange slang water kunt tanken. Marc en Katell waren vanochtend bezig hun watertanks te vullen en wij konden hun slang ook gebruiken zodat ook wij weer volle tanks hebben. Gelijk ook maar even de vuile kleren wassen nu we toch genoeg water hebben.

Na samen bij ons koffie te hebben gedronken was het tien uur en gingen Katell en ik op de fiets naar de Onsen. Heerlijk badderen in het hete bruine water waarin veel ijzer zit. Rond twaalf uur waren we terug en had Paul ondertussen alle navigatiekaarten op de Garmin veranderd. In plaats van Japan staan nu de kaarten van Alaska en Canada erop. Verder had hij de ochtend gevuld met gezellig praten met Marc (buurman).

Na de lunch liepen Paul en ik naar de tweedehands computerzaak om onze kabel (van VGA naar HDMI) te kopen. De kabel die hij had was niet goed, nu heeft hij de juiste kabel besteld. Terug aan boord was het tijd om te Skypen met Natalie en om te internetten.

22 mei 2015
Het is een dag met veel wind: de depressie komt over! Maar goed dat we gisteren samen met Marc (buurman) verschillende lijnen naar de overkant hebben uitgebracht zodat we ons nu van de kade en van elkaar af konden houden. Toen we onze e-mails nakeken zagen we dat onze aanvraag voor een nieuwe cruising permit niet goed is overgekomen en ze vroegen ons de formulieren nog en keer te faxen. We liepen naar de zaak van Mr Mizuno en vroegen of we de papieren bij hem konden faxen, dit was geen probleem.

De nieuwe accu voor de laptop was binnengekomen maar helaas bleek er meer aan de hand te zijn met deze laptop zodat we hem nu (na negen jaar) als overleden beschouwen. Na de lunch liepen we naar het centrum van de stad waar we een tweedehands computerzaak zagen. We zagen een mooie kleine computer zonder ven en met windows zeven maar helaas kon deze niet worden omgezet van Japans naar Engels. Wel bestelden we een kabel van VGA naar HDMI zodat we ons oude netbook kunnen gaan gebruiken.

21 mei 2015
Wij (en de andere vertrekkers) liggen voor een warenhuis aan de kade afgemeerd en zijn voor de Japanners een bezienswaardigheid. Voor ons zijn de bakstenen panden (het oude warenhuis) die nog aan de kade staan een bezienswaardigheid. Er zitten nu voornamelijk toeristische winkels en horeca gelegenheden in.

Net als de andere vertrekkers zijn ook wij ons aan het gereedmaken voor de oversteek naar Alaska. De lege diesel/kerosine jerrycans werden achter uit de hut gehaald en de korte broeken werden opgeborgen. Vannacht was het acht graden en overdag bleef het rond de vijftien graden, lange broeken werk!

De eerste jerrycans werden gevuld met kerosine (86 liter) bij het benzine station iets verderop. Daarna bestelden we samen met Marc (onze buurman) en Steve (Rhapsody) diesel bij Mr Mizuno. Rond drie uur kwam de tankwagen en tankten wij 230 liter diesel (taxfree) in jerrycans. Tussendoor zaten we gezellig met met Marc en Katell (Shagz) te praatten. Marc was in 2013 in het zuiden (Kaap Hoorn, Falkland, Antarctica) geweest en we hebben veel mensen die we beide kennen. Even bij roddelen (hihi). Ook gingen we naar het warenhuis om te internetten. Om vijf uur waren we samen met Steve en Kerrin (Rhapsody) uitgenodigd om bij Marc en Katell op de Shagz te komen borrelen. Het werd een gezellige avond.

20 mei 2015
HAKADOTE OP HET EILAND HOKKAIDO, JAPAN (41 46.024 n 140 42.997 e)
Na een goede nachtrust werden we even voor vieren wakker en gooiden we de trossen los. Eenmaal de haven uit zagen we het eiland Hokkaido al liggen. Met ruime wind zeilden we langs het laatste stuk van de westkust van Honshu. Een mooi groen bergachtig gebied waar de wolken door de wind opgeduwd werden. Toch probeerde de zon er doorheen te komen. Eenmaal voorbij de noordpunt van het eiland zeilden we de Tsugaru straat in. Dit is de straat tussen Honshu en Hokkaido. We hadden verwacht dat de wind hier zou toenemen maar in plaats daarvan nam deze af.

We zagen veel dieren leven in de straat, verschillende soorten vogels waaronder de meeuwen en de stormvogels die over het water scheerden en een grote groep dolfijnen. De dolfijnen bleven weer een tijd bij onze boot zwemmen wat altijd leuk blijft. We passeerden een shipping lane en moesten even motoren omdat de wind het even voor gezien hield. Toen de wind terug kwam was die gedraaid en kwam nu vanuit het oosten. Dit bracht gelijk bewolking en regen met zich mee en de temperatuur nam snel af. In de straat daalde ook de temperatuur van het zeewater van veertien naar twaalf graden. Ja, we gaan naar het noorden!

De eerste indruk van Hokkaido is een groen bergachtig landschap met soms sneeuw op de toppen van de bergen en een zeer ruige kust. Hakodate is een grote haven en als klein jacht liggen we midden in de oude stad aan de kade. Er lagen al vier andere zeiljachten die net als wij naar Alaska gaan. Even verderop in de baai is een Marina waar alleen de lokale zeilboten en motorboten liggen. We meerden af langs het Franse jacht Shagz. Achter ons liggen drie zeilboten (Monkey first, Sari Timur en Rhapsody). met de neuzen naar de kant. We lagen nog maar net toen de coastgard en custom langs kwamen om het papierwerk te doen.

Nadat de formaliteiten gedaan waren liepen we naar de juweliers zaak van de Japanse zeiler Ryokichi Mizuno. We maakten kennis en moesten bij hem nog wat papieren invullen. Daarna bestelden we bij hem via internet een nieuwe accu voor onze oude laptop. In het warenhuis waar ook zijn winkel zit is gratis internet zodat we gelijk wat konden internetten.

GESCHIEDENIS HAKODATE
Hakodate is een van de drie havensteden (samen met Nagasaki en Yokohama) die vanaf 1859 handel mochten drijven met het buitenland. Kumashiro Watanabe kwam uit Nagasaki in 1863. In 1869 begon hij een herenkleding zaak, (een scheeps-Chandleren) ook was hij betrokken bij veel andere ondernemingen. In 1887 startte hij zijn eigen warenhuis aan de kade van Hakodate.


19 mei 2015
KODOMARE IN VISSERSHAVEN, WEST HONSHU, JAPAN (41 07.889 n 140 17.721 e)
Gisteren om 19.00 sprak Paul over de SSB even met Steve (Raphsody). Steve en Kerrin lagen al in een haven. Het was een bewolkte donkere nacht zonder sterren of maan. In de loop van de avond draaide de wind met ca. tien knopen tegen en waren we genoodzaakt meer open zee op te zoeken. Verder uit de kust kregen we meer last van de swell/golven zodat we weer een slag naar de kant maakten.

Rond drie uur werd het langzaam licht. Het werd een bewolkte ochtend met hier en daar wat regen. Rond zes uur nam de wind toe tot twintig knopen en zetten we twee reven in het grootzeil. We moesten toen alleen nog kaap Kodomare ronden. Zoals men wel zegt "de laatste loodjes wegen het zwaarst!" Uiteindelijk rondden we de kaap met verschillende slagen en liepen we om tien uur de vissershaven van Kodomare in. Deze staat op onze cruising permit want anders waren we een vissershaven voor de kaap ingegaan. In Kodomare gingen we langszij van een squid vissersboot liggen.

Na een vroege lunch maakten we een wandeling, heen over de rotsachtige kust en terug over de heuvel door het bos. We liepen ook nog even het kleine plaatsje in maar daar was het erg rustig. Terug aan boord gingen we lekker onderuit.


18 mei 2015
Na anderhalf jaar hebben we weer een SSB Netje. Om zeven uur gisteravond hadden Paul, Steve (Rhapsody) en Colin (Avant Garde) contact op 4417. Dat we zo'n netje hadden is lang geleden maar wel weer gezellig.

Na een prachtige zonsondergang hadden we een heldere nacht met veel sterren maar zonder maan. Tot middernacht hadden we ca. 10 knopen uit het zuidwesten en zeilden we langzaam met ruime wind verder. Daarna werd de wind minder en omdat er nog een behoorlijke swell stond begonnen de zeilen te klapperen. We haalden de zeilen naar beneden en motorden ca. twee en een half uur. In die tijd draaide de wind naar het zuidoosten.

Tijdens de mooie zonsopgang zeilden we alweer enige tijd met vol tuig en ca elf knopen wind over de andere boeg verder. Al snel zagen we de Oga Hanto Penisnula met de hoge berg voor ons. Het duurde nog een hele dag voor we die gepasseerd waren. De rest van de dag zeilden we met een zonnetje in de kuip halve wind verder door de Japanse zee langs de westkust noordwaarts.
We gaan de tweede nacht in.

17 mei 2015
Avant Garde en Rhapsody waren al weg toen wij om zes uur de trossen los gooiden. Na een week op het eiland is er eindelijk een goed window om verder noordwaarts te gaan. Met ruime wind zeilden we langs de oostkust van het groene heuvelachtige Sadoshima. Rond negen uur trok de wind aan en zetten we twee reven in het grootzeil. Met de zon in de kuip zaten we heerlijk buiten te genieten van het zeilen en het uitzicht. Maar we moesten vooral opletten op zeewiervelden en visstaken.

Rond het middag uur zeilden we verder van Sadoshima weg en toen draaide de wind zodat we halve wind verder konden. De wind werd minden en de reven gingen er weer uit. Aan het eind van de middag kregen we bezoek van een grote groep kleine dolfijnen die meer dan een uur met ons mee zwommen, met hun staarten op het water sloegen en salto's in de lucht maakten.
Met ca tien kopen halve wind zeilen we de nacht in.


16 mei 2015
Het heeft bijna de hele nacht hard geregend en geonweerd, maar goed dat we niet vertrokken zijn!
In de ochtend regende het nog steeds en we werden uitgenodigd om op de Avant Garde bij Colin en Marion koffie te komen drinken. Het werd een gezellige ochtend en voor we het wisten was het lunchtijd. Inmiddels was het droog geworden maar nog wel bewolkt zodat we na de lunch een film keken. De zon kwam uiteindelijk ook te voorschijn zodat ik mijn uurtje ging sporten en Paul ging internetten.

Toen we samen terug naar de boot liepen hoorden we muziek uit een gebouw komen. Nieuwsgierig als we zijn liepen we naar binnen. Sadoshima is de plek waar beroemde Kodo trommelaars hun traditionele opleiding krijgen. Uit heel Japan stroomt men hier naar toe om deze traditionele feest trommels te leren bespelen. Een andere traditionele erfenis is het danslied Sado-Okesa. Binnen was een groep kinderen het Sado-okesa aan het oefenen. Drie meisjes op de Shamisen (Japanse gitaar), drie jongens op verschillende Taiko (trommels), drie meisjes op de Yokobue (bamboe dwarsfluit) en twee jongen die zongen. Het lied kwam ons heel bekend voor want de hele dag door galmt het bij ons over het water. Elke drie minuten wordt dit herhaald. Terug aan boord was het inmiddels tijd voor het avondeten.

bespelen van de shamisen en de taiko...

15 mei 2015
Om half vijf waren we wakker en liepen naar het toeristen bureau. We dachten dat als het bureau dicht is we geen internet zouden hebben maar dat is niet zo, dat blijft werken. Dus konden we vanochtend vroeg met mijn ouders skypen. Daarna ging ik weer mijn dagelijkse uurtje joggen en bleef Paul zitten om verder te internetten. Om zeven uur waren we beide terug aan boord en aten ons ontbijt.

Daarna pakten we de fietsen en reden we een stuk over de kustweg. Het eerste stukje was vlak maar al snel werd het toch wat heuvelachtig. Aan de ene kant hadden we een prachtige ruige lavakust met daarachter een vlakke zee. Aan de andere kant een groen heuvelachtig landschap met veel mooie traditionele (oud en nieuw) Japanse huizen met daarbij soms weer de prachtige tuinen. Na toch al wel enige tijd in Japan te hebben doorgebracht blijft het mooi om naar te kijken!

Terug aan boord dronken we koffie en daarna was het voor mij tijd voor de huishoudelijke bezigheden en deed Paul wat onderhoud aan de boot. In de middag kwam de zeilboot Avant Garde de haven binnen varen met aan boord Colin en Marion. Die hebben we al even ontmoet in Tottori.
Aan het eind van de middag bekeken we de weerberichten. Vandaag was er geen wind geweest maar vannacht zou de wind draaien van zuid naar noord en toenemen tot tien knopen. Een mooi window om te gaan ware het niet dat er onweer in de lucht zit!

14 mei 2015
HEMELVAART
Na het ontbijt en de koffie zaten we om acht uur weer te internetten bij het toeristen bureau. De man die daar werkt spreekt aardig Engels en weet al dat we meerdere malen per dag komen. Hij heeft hier ook een zeilboot maar die staat op dit moment nog op de kant.

Vandaag kregen we van hem koffie met gedroogde Japanse vijgen die zijn moeder gedroogd had. Nadat we het weer en de mails bekeken hadden liepen we naar de supermarkt om ons bestelde brood te kopen. Terug aan boord was het inmiddels lunchtijd geworden en daarna deed ik huishoudelijke klusjes terwijl Paul buiten met Steve zat te praten. In de namiddag gingen we nog een keer naar het toeristen bureau om het weer te bekijken. Kunnen we morgen verder of is er net als vandaag geen wind? Het ziet er naar uit dat we morgen ook nog een dag blijven.

 13 mei 2015
Typhoon NOUL heeft Japan bereikt en gaat langs de oostkust van Japan verder omhoog waar het een zware depressie wordt. Ook wij hadden vandaag veel wind en enige swell in de haven. Mocht het te gek zijn geworden met de golven in de haven dan waren we terug gegaan naar de vissershaven of we hadden het anker in de haven erin gegooid. Zover is het gelukkig niet gekomen.

Typhoon Noul...

Om acht uur waren we weer aan het internetten in het toeristen bureau. Ook Steve en Kerrin waren daar. We spaken af om 's middags bij ons te borrelen. In de ochtend wilden we niet ver van de boot afgaan en dus liepen we even naar beide supermarkten in het dorp. Beide supermarkten verkochten wel brood maar geen stokbrood. Een van de winkels wilde het wel voor ons bestellen zodat we het morgen kunnen kopen.

Na de lunch en een korte siesta zag Paul op de Garmin een wandelpad door het bos naar een klein meertje iets verderop. Even later liepen we naar het meer door een bos van bamboo-loofbomen en dennebomen met daartussen weer prachtige bloeiende bloemen. Daarbij hoorden we weer veel verschillende vogels fluiten. Rond vier uur waren we terug aan boord en kwamen Kerrin en Steve borrelen/eten en werden er films gewisseld. Het werd een zeer gezellige avond en voor we het wisten was het alweer tien uur.

12 mei 2015
Om half vijf in de ochtend zag Paul dat de wind gedraaid was en moest ook de boot om gedraaid worden. "Caroline, Caroline, Ben je wakker?!" Ja, nu wel.....Mooi dan kunnen we nu de boot omdraaien. Zo gezegd zo gedaan en binnen korte tijd lag de Giebateau met de neus in de wind. Nu ik toch wakker was deed ik gelijk mijn dagelijkse uurtje snel wandelen/joggen. Terug bij de boot was de wind al aardig toe genomen en kwamen er kleine golven de haven in, nu tegen de neus en zijkant van de Giebateau.

Om acht uur ging Paul naar het toeristen bureau waar ook Kerrin en Steve al waren. Iedereen op zijn eigen Ipad/laptop om het weer en de e-mails te bekijken. Echt snel is het internet hier niet dus filmpjes over sturen en skypen zit er niet in. De harde wind komt later dan gisteren voorspelt was maar het mooie weer is over. Het is bewolkt met hier en daar een bui.

Na de koffie ging ik met Kerrin naar de twee kleine supermarkten hier in Ogi om wat boodschappen te doen. De mannen gingen bij elkaar buurten. Bij terugkomst was het alweer lunch tijd en daarna maakten Paul en ik een wandeling. Eerst liepen we naar de oude houten Kisaki shinre. Deze Shrine is voorzien van prachtig houtsnijwerk. Daarna liepen we de heuvel op naar het Shiroyama park. We vermoeden dat hier vroeger iets heeft gestaan als een klein kasteel of uitkijkpost want het pad waar we overheen liepen was van grote oude versleten stenen. Overal staan de bloemen in bloei en ook hier zagen we weer prachtige bloeiende planten! Terug bij de boot was het tijd voor een drankje, dit keer niet in de kuip want het was begonnen met regenen.


Kisaki shrine...

bloemen in Shiroyama park...
11 mei 2015
Nadat ik een uurtje had snel gewandeld aten we onze lunch. Inmiddels was het acht uur geworden en was het toeristenbureau open zodat we daar het weer bekeken. Vandaag is het nog een mooie rustige dag maar morgen gaar het hard waaien. Ook zagen we dat er een typhoon richting Japan komt, erg vroeg!?
Tijd voor een wandeling! Heen liepen we eerst langs een shrine in Ogi daarna liepen we verder over de hoofdweg tussen de rijstvelden door naar het vier kilometer verderop gelegen plaatsje Shukunegi. Daar is een museum waar een replica van de Sengoku-bune staat. Verder ziet het plaatsje er nog hetzelfde uit als vroeger (gerestaureerde huizen). Echte Japanse huizen waarvan we enkele van binnen konden bekijken.

Shukunegi

rijst planten...

We liepen via de vulkanische kust terug. In eerste instantie was er een pad maar toen dat bij de weg uit kwam liepen we die klein stukje om vervolgens weer naar de kust te lopen. Nu was er geen pad maar omdat de lava rotsen ruw en niet glibberig zijn was het makkelijk om eroverheen of er langs te klauteren. Bijna bij het eind moesten we langs een vrij steile wand klauteren,en ons dus goed vasthouden aan de kleine uitsteekende steentjes. Maar op een gegeven moment moesten we van een smalle richel over het water naar een gladde steen in het water. Paul ging als eerste en hij kon met een vrij grote stap de steen net halen en zijn evenwicht bewaren. Ik ben iets kleiner en moest een sprongetje maken waarbij ik uitgleed en half in het water terecht kwam. Gelukkig waren we nu dichtbij onze boot en liepen daar verder over de weg naar toe. Eerst moest ik mij afspoelen met de waterslang aan de kant om daarna een late lunch in de kuip te eten. Steve en Kerrin kwamen even buurten en om vier uur ging ik met Kerrin naar de Onsen. Even lekker warm worden!

GESCHIEDEINS SADOSHIMA
Lang geleden deed het eiland dienst als verbanningsoord. Keizer Juntoku (1197-1242), de boeddhistische priester Nichiren (1222-1282) en de Noh-acteur Ziami werden naar Sadoshima verbannen. Het eiland lag in de ogen van de machthebbers buiten de beschaafde wereld. Dit veranderde toen er in 1601 goud gevonden werd. Sadoshima kwam onmiddellijk onder direct gezag te staan van de Shoguns Tokugawa. De zeer rijke goudaders, zoals die in vulkanische gebieden te vinden zijn, zorgden ervoor dat de schatkist van de Shogun goed gevuld bleef. Het goud werd op Sadoshima onder zeer zware omstandigheden gedolven door gevangenen. Al deze ontwikkelingen lieten hun sporen na in de leefgemeenschap op het eiland.

In de Edo tijd was het dorpje Shukunegi de industriele basis voor het maken van Sengoku-bune (grote boten waar ze de goederen in vervoerden). Hun hoge scheepsbouwtechnieken stonden tot ver buiten Sadoshima bekend waardoor scheepsbouwers van heinde en ver kwamen kijken en overleggen.

10 mei 2015
OGI OP SADOSHIMA IN VISSERHAVEN, JAPAN (37 48.930 n 138 16.519 e)
OGI OP SADOSHIMA AAN DE KADE, JAPAN (37 48.798 n 138 16.800 e)
De wind bleef uit een andere hoek komen dan de weerberichten hadden afgegeven en dus haalden we nog een extra binnen. Dit weerbericht was inderdaad veranderd en er kwam nu een depressie over ons heen. Ze zeggen wel eens "De laatste loodjes wegen het zwaarst", dit was op deze trip zeker het geval. Na een heerlijk relax tochtje met weinig wind trok die rond middernacht aan tot ca dertig knopen en bouwden de golven zich snel op en kregen witte koppen. Met twee reven in het grootzeil en zonder fok zeilden we halve tot ruime wind de hoek om van de Peninsula richting Sadoshima. De maximale wind was vijfendertig knopen en onze maximale snelheid door van een golf af te surfen was dertien knopen.

Rond drie uur waren we net voor de zuidpunt van Sadoshima en haalden we het zeil geheel weg omdat we anders in het donker de haven van Ogi moesten aanlopen. Alleen op de mast en de giek liepen we nog drie a vier knopen. Rond vier uur werd het langzaam licht en om vijf uur liepen we de vissershaven van Ogi binnen en meerden we af langszij een squid boot. Even onze ogen sluiten!
Rond tien uur waren we weer wakker en vroegen met handen en voeten aan een visser of het goed was als we hier bleven liggen. Helemaal enthousiast was hij niet en even later reed Paul met hem mee de hoek om naar de grote haven van Ogi waar ook de lokale zeilboten liggen en waar ook Rhapsody (met Steve en Kerrin) lag afgemeerd. Even later motorden we de vissershaven uit naar de andere kade. Toen we eenmaal goed en wel lagen aten we een lunch in de kuip. Onderwijl zagen we Tarai-bune-bootjes met toeristen rondvaren. De Tarai-bune, een soort drijvende wastobbe, werd oorspronkelijk gebruikt om zeewier mee te oogsten.

tarai bune...

Na de lunch maakten we een kleine wandeling. Eerst naar Steve en Kerrin om hen te begroeten daarna naar het toeristenbureau om wat folders te halen en te internetten om ten slotte even het kleine dorpje door te wandelen. Daarna was het alweer etenstijd en gingen we vroeg naar bed.

9 mei 2015
Het was een bewolkte nacht eerst zonder maan en later met de maan achter de bewolking. We zagen geen squid vissers en maar één tanker die op ram koers lag maar uiteindelijk voor ons uitweek. Tot nu toe hebben we een vlakke kalme zee gehad maar in de loop van de nacht kwam er een kleine deining vanuit het noorden. Rond vier uur werd het langzaam licht en draaide de wind van noord oosten naar het oosten zodat we koers konden varen.
De hele ochtend was het bewolkt en het miezerde zodat we binnen lagen of in de ingang onder de buiskap stonden. De wind draaide langzaam door en op het laatst konden we ruime wind varen met de fok aan de ene kant uitgeboomd en het grootzeil aan de andere kant. Nu kwam ook de zon door en werd het een heerlijke middag. Toen we langs de kaap van de Peninsula en verder langs de kust van de Peninsula zeilden hadden we een prachtige uitzicht over deze groene steile kliffen met daar daartussen enkele zandstranden en kleine vissers dorpjes. Met een mooie ondergaande zon zeilden we rustig de nacht in.

zeilen langs de peninsula...




8 mei 2015
NEGEN JAAR GELEDEN ZIJN WE UIT NEDERLAND VERTROKKEN.
Om twaalf uur in de nacht begon het iets te waaien en gingen in het donker de trossen los. We hesen de zeilen nog tussen de pieren omdat we niet zeker wisten wat we buiten aan visstaken konden verwachten. Eenmaal buiten stond er ca acht knopen wind vanaf de kust en zeilden we rustig halve wind de nacht door. Het was licht genoeg want buiten de bijna volle maan waren er ook veel squid vissers op het water aanwezig.

Rond half vijf werd het licht en zag ik in mijn wacht heel langzaam de rode bal onder de horizon vandaan komen en opstijgen. Het werd een zonnige dag zonder een wolkje aan de lucht. De wind ruimde in de ochtend zodat we ruime wind verder konden zeilen. De fok uitgeboomd aan de ene kant grootzeil aan de andere kant. Heel langzaam werd het land warmer en in de middag zeilden we met een zeebries halve wind verder. Ondertussen hielden we wacht, lazen en sliepen we. In de namiddag draaide de wind en koersten we aan de wind tot tegen de wind en zo gingen we vol tuig de nacht in. We komen aan het einde van voor ons bekend gebied en gaan verder noordwaarts een nieuwe kust tegemoet.

mooie zonsopgang...

7 mei 2015
De Japanse vakantie is voorbij.
Om negen uur kwam Hirata in zijn auto en reden we meteen naar een gasstation om onze gasfles te vullen. Toen we terug kwamen bij de boot kwamen ook net Steve en Kerrin aanlopen om gedag te zeggen, zij gaan verder noordwaarts. De Avant Garde is vanochtend al vertrokken al staat er zeer weinig wind buiten. Net toen Steve en Kerrin wilden los gooien kwam de havenmeester naar ons en hun toe om te vertellen dat Custom pas over een half uur kwam en dat er eerst het bekende papierwerk gedaan moesten worden. Op naar het haven kantoor. Toen we bij het invullen van onze vertrekdata kwamen, kwam het gesprek op ons wachten op onze cruising permit. Er werd door custom gebeld naar het minister van Transport in Sakaiminato maar die zeiden dat we tot morgen moeten wachten. Hier werden we een beetje boos om want we wachten al negen dagen en morgen ochtend is een kort maar mooi window om weer een beetje noordwaarts te gaan. Uiteindelijk belde Hirata nog een keer met het Ministerie van Transport in Sakaiminato en kreeg het telefoon nummer van het hoofdkantoor in Tokio. Na een kort telefoontje naar Tokio werd er beloofd dat de cruising permit vanmiddag gemaild werd.


Intussen was het lunchtijd geworden en nodigden we Hirata uit voor een lunch. Na de lunch werd het wachten en wachten en uiteindelijk kregen we om vier uur bericht dat de cruising permit was verstuurd. Snel naar het winkelcentrum waar we internet hebben. Wat we al dachten gebeurden, we kregen de permit (ZIP FILE) niet open op onze ipad (was vorige keren ook al zo). Ook Hirata kreeg deze niet open op zijn tablet zodat we Tokio weer belden. We waren wel zo slim geweest het fax nummer van de havenmeester te vragen en mee te nemen zodat onze cruising permit uiteindelijk gefaxt werd.

Hirata met zijn zoon Yuuti 

YES, WE KUNNEN WEG!
We namen afscheid van Hirata en bedankten hem voor alle hulp.
 HIRATA THANK YOU FOR ALL YOUR HELP!

Waar we ook heel blij mee zijn is dat er tot nu toe nog geen mooi window is geweest om verder noordwaarts te gaan. Ook vandaag had er te weinig wind gestaan en hadden we moeten motoren.
Nu is alles gereed voor vertrek, laat de zuiden wind maar komen.

6 mei 2015
VRIJE DAG IN JAPAN.
Na mijn dagelijks uurtje snelwandelen waren we de rest van de ochtend aan boord. Ik was bezig met huishoudelijke klusjes terwijl Paul buiten wat klusjes deed en las over Alaska. Rond twee uur werden Kerrin en ik opgehaald door een Japanse vrouw om samen naar een Onse (baden in warm waterbronnen/spring) te gaan. We reden de stad uit en langs de zand duinen waar om bekend staat. In de Onse hadden we een prachtig uitzicht over het strand en de Japanse zee. Het water was heerlijk en we relaxten in het warme/hete water, alleen jammer dat de Japanse vrouw geen Engels spreekt. Ondertussen was Paul naar het winkelcentrum gegaan om de mails te bekijken, wat op internet te snuffelen en niet te vergeten de Volvo Ocean race te volgen!
Rond half vier waren we terug aan boord en kwam Hirata met een vriend en zijn zoon langs. We konden nu wat beter met elkaar communiceren aangezien zijn vriend aardig goed Engels spreekt. Het werd een gezellige middag. Toen ze weg gingen zagen we dat er voor ons het jacht AVANT GARDE was afgemeerd. We liepen naar ze toe om kort kennis te maken met Colin en Marion uit Nieuw Zeeland.

5 mei 2015
CHILDEREN'S DAY (KODOMO NO HI), FEESTDAG IN JAPAN.
De dag voor de jongens. Om vijf uur rende ik weer langs de kade en door het oude gedeelte van Tottori. Hier staan nog mooie de oude houten Japanse huizen zoals we ze al vaker hebben gezien. Het werd een mooie zonnige dag met een frisse noorden wind.

oud huis met thee/koffie/limonade automaten...

Na de koffie (negen uur) pakten we de fietsen en reden door een moderne stad naar de buitenrand waar een klein meer ligt. Daar zagen we een zeilschool waar studenten verschillende kleine zeilbootje aan het optuigen waren waaronder een 470 en enkele lasers. Er naast was een kano/skiff vereniging waar studenten bezig waren ook hun boten te water te laten. Toen alle boten in het water lagen zaten Paul en ik nog even te kijken naar het meer met de bootjes met daarachter de groene heuvels/bergen. Daarna fietsen we nog wat door de stad om uiteindelijk bij het winkelcentrum uit te komen om de mails te checken en andere dingen via internet te doen.

Aan het eind van de middag werden wij door Steve en Kerrin met enkele andere zeilers uit Tottori opgehaald om samen met hen te gaan eten. Het werd een gezellige avond met heerlijk Japans eten. Na het eten dronken we koffie in de kuip van de grote catamaran van één van de zeilers uit Tottori van wie we ook nog Japans eten kregen voor onderweg.

4 mei 2015
GREENERY DAY (MIDORI NO HI), FEESTDAG IN JAPAN
Nadat ik eerst weer had snel gewandeld ontbeten Paul en ik in de kuip. Het was een bewolkte dag met hier en daar een buitje. Rond negen uur kwamen Steve en Kerrin even koffie drinken, wat gezellig was. Daarna liepen Paul en ik naar het winkelcentrum waar Paul de mails, de Volvo Ocean race en het weer bekeek en ik wat boodschappen deed.
Rond het middaguur waren we terug aan boord en kwam er een Japanner (Hirata Nobuyoki met zijn zoon Yuuti) een praatje maken. Het bleek dat we gezamenlijke kennissen hebben. Hirata heeft twee jaar geleden Marc en Brandy (Restless) geholpen. We nodigden hen uit voor een kop koffie en we zaten gezellig te praatten. Daarna werden we uitgenodigd om mee te gaan naar een klein museum even verderop. Daar zagen we een groot aquarium met verschillende soorten haaien en andere grote vissen. Verder bestond het museum voornamelijk uit veel kleine aquaria met verschillende soorten krabben/kreeften van Japan en de rest van de wereld. Zo zagen we de Chileense koning krab, de kokos crab maar wat vooral speciaal was, was de gigantische Japanse spider crab die wel een breedte heeft van vier meter met zijn scharen. Toen we terug aan boord kwamen was het bijna vier uur en tijd voor een wijntje aan boord van de Rhapsody. Het werd een gezellige middag.
Japanse spider crab,,,

allerlei soorten krabben...

3 mei 2015
CONSTITUTION DAY, FEESTDAG IN JAPAN.
TOTTORI AAN DE KADE, WEST HONSHU JAPAN (35 32.079 n 134 11.757 e)
Nadat we koffie in de kuip hadden gedronken kwam er een briesje en ging ons anker op. Al dobber/zeilend voeren we verder langs de kust. Bijna bij de haven kwam de wind opzetten en toen we net goed en wel waren afgemeerd aan de kade van Tottori begon het te regenen. De depressie komt eraan!
Aan de kade ligt ook een Nieuw Zeelandse boot (Rhapsody) die ook op weg is naar Alaska. We ontmoetten de zeilers even snel. Zij waren net twee uur eerder aangekomen en hadden een nacht door gevaren. De rest van de middag zaten we rustig onderuit met een boek.

2 mei 2015
NAGAO HANA (ANKEREN), WEST HONSHU JAPAN (35 31.684 n 133 59.827 e)
Rond vijf uur waren we wakker en zagen we dat er een licht briesje stond. De trossen gingen los en met ca. vijf knopen ruime wind zeilden we rustig de baai van Sakaiminato uit en verder langs de kust. Rond half negen was de wind op en moesten we motoren. Ondertussen zagen we de groene bergachtige kust met daarbij enkele hoge bergen die nog sneeuw op de toppen hebben.

Rond elf uur kwam er een zee bries en konden we verder zeilen. Nu was de wind wel tegen zodat we kleine slagen langs de kust maakten. Rond vier uur werd de wind steeds minder en omdat we geen zin hadden om verder te motoren ging ons anker er bij Nagao Hana in. Een kleine baai met een klein haventje waar we niet in mogen. Gelukkig houden we weinig wind en kunnen we hier vannacht rustig liggen. Na ons avondeten zagen we hoe de zon in de zee wegzakte.

DE OPENBARE TOILETTEN IN JAPAN:
Er zijn twee soorten Japanse toiletten. Één hele luxe, een wc pot met allemaal knopjes eraan zodat er verschillende soorten waterstraaltjes uit de pot komen om jezelf schoon kan maken. De andere is een soort gat in de grond waar je boven hangt.

luxe toilet...

soort gat in grond...


1 mei 2015
Om negen uur fietsen we door de stad en vijftien kilometer verder naar het eilandje Daikonshima dat in het Nakaum meer ligt. Daikonshima is een vulkanisch eilandje dat bekend staat om het kweken van Japanse rozen en Ginseng (Koreaanse gember). Op dit eiland ligt ook de YUUSHIEN tuin waar naartoe we op weg waren. Eenmaal uit de stad reden we langs een drukke weg en over een vijftig meter hoge brug waar we uitzicht hadden over het meer, het eiland en de bergachtige omgeving. Gelukkig is het eilandje vrij vlak zodat het makkelijk fietsen was. Op het eiland zelf fietsen we tussen de rozen en Gingseng kwekerijen door.

Aangekomen bij de Yuushien moesten we Y400 (drie euro) betalen maar dit was zeker de moeite waard. Binnen zagen we een grote vijver met allemaal bloeiende waterlelies erin met daarachter een prachtige Japanse tuin. Al verder lopend zagen we allemaal verschillende bloeiende bloemen met prachtige kleuren. Achterin de tuin was een speciale rozentuin aangelegd met veel verschillende soorten bloeiende rozen, sommige soorten zeer groot. Het is nu ook de tijd van het jaar deze tuin te bezoeken want de meeste rozen en andere bloemen bloeien laat april begin mei.
waterlelies...









Verder lopend kwamen we aan de andere kant van de grote vijver kwamen we door een echte Japanse tuin die we vanaf de ingang hadden gezien. Aan deze kant van de grote vijver zwemmen grote vissen waar we via een laag bruggetje en rotsen overheen liepen.
Japanse tuin...

Zen tuin...

Daarna kwamen we in het meer groene gedeelte van de tuin waar de verschillende soorten bomen verschillende tinten groene, groen/gele, lichtbruine en rode bladeren hebben. Tussen de bomen en struiken door stroomden verschillende watertjes met watervallen. Vandaag scheen de zon weer volop en dat maakte dit alles nog prachtiger doordat de tinten van de bladeren nog meer tot hun recht kwamen. Een tuin zoals alleen een Japaner die kan maken!
Het laatste deel van de tuin was een Zen tuin. Die bestaat uit geharkt grind met verschillende contouren en met daartussen grote lava stenen. Het grind staat voor de oceaan en de grote lava stenen voor de eilanden van Japan.

Rond het middaguur fietsen we terug naar Sakaiminato waar we bij de ferrieterminal weer gingen internetten. Hier haalden we Zilt Magazine 109 binnen waar we in staan! Terug aan boord dronken we in de kuip een drankje tot de Coast Gard ons kwam storen. Na veel vragen over ons vertrek en de volgende bestemmingen kwam ook de ambtenaar van Ministerie van Transport erbij. Waar het op neer kwam was dat we eigenlijk tot en met acht mei dit district niet mogen verlaten omdat onze cruising permit nog niet binnen is. Jammer want morgen komt er een mooi lang window om verder richting Hokkaido te gaan. Uiteindelijk moesten we met de ambtenaar van Ministerie van Transport mee naar het bureau. Na veel discussie kregen we een permit voor Totori en Ine Port tot acht mei en krijgen we ook nog op 8-5-2015 ook onze nieuwe cruising permit tot Hokkaido via de email. Om negen uur 's avonds waren we terug aan boord en met een goed gevoel!

 30 april 2015
Nadat ik in het park had snel-gewandeld en daarna met Paul koffie/chocomel had gedronken fietsen we naar het kantoor van het Ministerie van Transport. Wat we vermoedden kwam uit! We kregen alleen toestemming om naar Totorri (45 mijl verderop) te gaan want dat ligt in hetzelfde district. De rest van onze cruising permit moet in behandeling genomen worden in Tokyo en dat gaat een week duren. Dit omdat er ook meerdere feestdagen tussen zitten. Dus moesten we onze cruising qua data weer aanpassen. Maar hopelijk krijgen we acht of negen mei per mail onze cruising permit al toegestuurd zodat we wel eerder kunnen vertrekken. We kunnen dan alleen ankeren of open havens aan doen.

Daarna fietsen we naar het centrum van de stad waar we de beeldjes van de Yohkai wezens (wezens met bovennatuurlijke krachten, zie 2-6-2014) weer zagen. Vorige keer maar ook nu weer zagen we verschillende van deze yohkai wezens rondwandelen (mensen verkleed als Yohkai).
yohkai wezens...

verklede mensen als yohkai's...

Bij de ferryterminal hadden we weer gratis internet zodat we hier onze mails en de weerberichten bekeken. Daarna fietsen we verder door de stad naar de Marina waar het internet sneller is en we de Volvo-Ocean race nog even konden volgen. Rond vier uur waren we terug aan boord, tijd voor een drankje in de kuip.

29 april 2015
SAKAIMINATO HAVENTJE WEST HONSHU JAPAN (35 33.005 n 133 16.008 e)
VERJAARDAG VAN DE VOORMALIGE KEIZER SHOWA DIE IN 1989 OVERLEED (nationale feestdag)
Op 1 en 2 juni 2014 waren we ook al in Sakaiminato. Toen lagen we in een klein haventje waar we aan het eind van de dag ook weer naar toe zullen gaan. Vanochtend om zes uur liep/snelwandelde ik een uur lang langs de baai over het strand. Heerlijk nu het nog niet zo heet is. Terug aan boord dronk ik koffie/chocomel met Paul en daarna gingen we internetten.
In de loop van de ochtend werd het steeds drukker in de Marina en gingen er veel motorboten die op de kant stonden te water. We kwamen bekenden tegen die we vorig jaar ontmoet hebben toen we naar de Marina waren gefietst. Nu wilde één van hen ons helpen en zo kon Paul met hem meerijden om onze diesel voorraad (jerrycans) weer aan te vullen.

Even verderop is een hele grote supermarkt waar we heen liepen om boodschappen te doen. In Korea had ik de meeste boodschappen al gedaan maar nu moest ik de typisch Japanse boodschappen nog doen en stokbrood voor Paul halen. Met een half volle winkelwagen liepen we terug naar de boot waar ik alles inruimde en de lunch maakte. De boot is nu echt vol met eten! Na de lunch brachten we de winkel wagen terug en aten een ijsje bij Mac Donalds even verderop. Aan het eind van de middag gingen de trossen los en zeilden we naar het andere haventje waar we gratis kunnen liggen.

28 april 2015
SAKAIMINATO MARINA WEST HONSHU JAPAN (35 30.921 n 133 15.168 e)
Met ca. twintig knopen bij half tot ruime wind zeilden we de nacht in. We hadden een prachtige sterrenhemel met een halve maan. Rond half twaalf werd de wind minder en haalden we de reven eruit. Al snel zagen we nu de flitslichten op de bergachtige kust van Japan. Ook zagen we de squid vissers met hun grote lampen over het water varen.

Rond half vijf werd het weer langzaam licht en kwam de zon weer op. Echt op zijn Japans z'n mooie rode ronde bal. Helaas hield de wind het rond half negen voor gezien en moesten we anderhalf uur motoren. Daarna kwam de wind terug uit het noorden en moesten we eerst een stukje aan de wind zeilen alvorens we de hoek om konden bij de baai van Sakaiminato. Daar riepen we de via de VHF de Coastgard van Maizuru op om te zeggen dat we bijna bij Sakaiminato waren. We hadden namelijk in de documenten opgegeven dat we eigenlijk gisteren middag al aangekomen zouden zijn.

In de baai konden we weer ruime wind zeilen naar de marina waar de ambtenaren klaar stonden. Hier in Sakaiminato is het inklaren wel een stukje strenger en duurde het ook langer. De groente mocht ik wel houden maar alleen aan boord opeten. We kregen een berisping van de coast gard omdat we te laat aangekomen waren en we ons eerder via de VHF hadden moeten melden. Om half twee waren quarantaine, health, custom en coast gard geweest en moesten we tot vier uur wachten tot immigratie kwam. Ondertussen faxte de havenmeester onze cruising permit naar het Ministerie van Transport zodat dit vandaag in behandeling genomen kan worden. Aan het eind van de dag kregen we een mail van de ambtenaar van het ministerie dat we ons vrijdag ochtend om half negen moeten melden met onze documenten. Deze marina kost zestien euro per dag zonder douche daar moeten we extra voor betalen. Omdat al het inklaren zolang duurde moesten we een dag betalen. Gelukkig hebben ze hier internet zodat we de rest van de middag en avond achter de Ipad zaten te internetten.

27 april 2015
OP ZEE
Gisteravond om 21.00 vertrokken we in korte broek en shirt. Er was een half volle maan en een prachtige sterren hemel. Met vol tuig zeilden we ruime wind (ca. tien a twaalf knopen) de baai uit en verder de open zee op naar Japan. Het werd fris op het water zodat we een lange broek en truien aan trokken. Rond twee uur verliet de maan ons maar was er nog steeds genoeg zicht. Rond vier uur werd het beetje bij beetje steeds lichter de dag breekt aan!
Het werd een zonnige dag en de wind nam vroeg in de ochtend iets toe (ca. vijftien tot achttien knopen) zodat we twee reven in het grootzeil zetten. De rest van de dag zeilden we heerlijk met zes a zeven knopen verder. We zagen enkele tankers, visstaken, lazen een boek, sliepen en zaten in de kuip te genieten van het zeilen in het mooie weer.