actuele positie Giebateau

Get the code

maandag 5 oktober 2015

069 Bestemming Canada (1)


 route  Giebateau sinds 2006...
 
route Canada...

detail...
 
 

14 maart 2016
 OAK BAY, VICTORIA, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 25.613 n 123 18.195 w)
Gisteren hebben we in de storm tien mijl achter ons anker afgelegd. Als we meer dan dertig knopen hebben gaan we achter ons anker gieren en dat is wat gisteren lange tijd gebeurde.

Vandaag was het weer wat rustiger en konden we naar de kant. We liepen naar Oak bay Village (wijk van Victoria) waar we in de bibliotheek gingen zitten. Paul zat te internetten terwijl ik in de boeken zat te lezen over de San Juan eilanden, ons volgende doel.

13 maart 2016
OAK BAY, VICTORIA, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 25.613 n 123 18.195 w)
Vannacht is bij ons de klok een uur vooruit gezet, ZOMERTIJD IS INGEGAAN!
Gisteravond begon het al een beetje te waaien maar vannacht rond drie uur nam de wind gestaag toe en rond zeven uur 's ochtends hadden we dertig a veertig knopen met vlagen t/m vijftig knopen uit het zuidoosten. We zagen soms witte wazen over het water. De barometer daalde de hele dag tot die om vier uur op 981 mbar stond. In een half uur tijd draaide de wind van zuidoost naar west en steeg de barometer met vier mbar per uur. Nu kwam de wind meer achter het land vandaan maar toch bleven we soms vlagen van vijftig knopen houden. Pas rond zeven uur in de avond werd het weer iets rustiger, rond de twintig knopen. Ons anker heeft gelukkig goed gehouden en hopelijk krijgen we vannacht een rustige nacht!

12 maart 2016
OAK BAY, VICTORIA, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 25.613 n 123 18.195 w)
Vanochtend kwam er iemand naar ons toe en die vertelde dat de mooring waar we aan liggen privé eigendom is en dat we die niet mochten gebruiken. Paul ging nog even in discussie waar we hier dan wel konden ankeren aangezien alles vol ligt met moorings. Toch vonden we een plekje waar ons anker er in ging. Daarna gingen we naar de kant en legden we onze Giebeltje aan de steiger van Oak bay marina. Bij het kantoor vroegen we of het goed was dat onze dinghy aan de steiger lag en eigenlijk was dit niet goed. We vertelden dat als het weer het toe laat we hier uit checken en naar Amerika (Friday harbour gaan). Voor deze ene keer mocht ons Giebeltje blijven liggen.

Het was droog en zonnig zodat we naar Aok Bay village (deel van Victoria stad) liepen. Daar ging Paul naar de kapper en daarna liepen we verder naar het centrum van Victoria. Een wandeling van ca vijf kilometer. Ondertussen zagen we prachtige huizen en kwamen we langs verschillende oude kerken. In het centrum liepen we langs het gemeentehuis en door China Town die dateert uit 1858 en de oudste van Canada is. Daarna kwamen we uit bij de Inner Harbour van Victoria waar het toeristen bureau is en waar meerdere mooie oude gebouwen staan waaronder Empress hotel (1908) dat nu in de steigers staat en het gerechtsgebouw (1898). Vervolgens wandelden we langs de Inner harbour naar Fisherman Warf waar het zeer druk was. Een deel van de Marina bestaat uit motor en zeilboten maar aan drie steigers liggen aan beide zijde mooie gekleurde woonarken, een toeristische attractie dus!

oude kerk...

gerechtsgebouw uit 1898...

fisherman warf...


We liepen terug naar het centrum waar we nog wat winkeltjes bekeken om daarna terug naar Oak Harbour te wandelen. Terwijl we terug liepen begon het weer steeds meer te betrekken. Terug bij de Marina sprak een van de werknemers ons aan en vroeg of dat onze boot was die voor anker lag. Dat is die! De man vond dat we in de vaarroute lagen en dat we daar weg moesten. We vertelden dat we wilden uit checken bij de custom steiger in hun haven en dat we wachten op goed weer. Niets mee te maken we moesten anker ophalen. Paul werd een beetje boos want er ligt nog een boot voor anker en die ligt daar al een paar maanden. Uiteindelijk mochten we blijven liggen tot de zware depressie voorbij is maar daarna moeten we ook echt weg hier. We waren nog maar net aan boord toen de wind toenam, de zware depressie kwam eraan!.

11 maart 2016
OAK BAY, VICTORIA, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 25.613 n 123 18.195 w)
Om kwart voor zes motorden we Tod Inlet uit en Saanich inlet in. In Saanich Inlet kregen we na een tijdje een lichte noordwesten wind zodat we aan de wind vol tuig naar en om de noordpunt van de Saanich Peninsula zeilden. Daarna kregen we de stroom mee en motor/zeilden we tussen Vancouver eiland en de kleine eilandjes Goudge/Ferni eilanden. Vervolgens kwamen we in de Haro Strait en konden we met ruime wind en de fok uitgeboomd aan de ene kant en grootzeil aan de andere kant tussen de oostkust van Vancouver eiland en het Amerikaanse San Juan eiland verder zeilen.

Het was droog en bewolkt maar de zon probeerde door de wolken heen te komen. Ondertussen zagen we vogels, zeehonden en een paar dolfijnen. Aangekomen bij de zuidoostpunt van Vancouver eiland trok de wind aan en zeilden we door Baynes Channel dat tussen Vancouver eiland en Chatman eiland ligt en kwamen zo in Oak bay bij Victoria waar we na 32 mijl een mooring op pikten. Inmiddels was het één uur geworden en was de bewolking weer toegenomen en begon het licht te regenen. We hebben vandaag weer een mooie zieltocht gehad! In de middag bleven we aan boord.

10 maart 2016
TOD INLET, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 33.561 n 123 28.096 w)
De hele nacht en begin van de ochtend regende het hard met soms in de cove een windvlaag. Rond tien uur ging de harde regen over in buien en klaarde het een beetje op. Aan de kant is een steiger van de Butchart Garden (Botanische tuin). Hier wilden we graag heen. Toen we zagen dat de entree vijfentwintig dollar p.p kost draaiden we om en gingen terug naar de boot. We motorden iets verder Tod Inlet in waar we de Duen zagen liggen. Duen is de oude houten schooner van Manon en Michel en die wordt nu gecharterd door een zetschipper. Ons anker ging er in en toen we goed lagen gingen we naar de kant.

Met onze laarzen aan liepen we de Tod trail die langs een de Tod creek gaat. Het water stroomde hard na zo veel regen en we zagen kleine watervallen. Toen we terug kwamen bij de steiger werden we geroepen. Het was Michel die wat spullen naar Duen had gebracht.
Michel en Manon woonden vroeger hier in Brendwood en

hebben hier nog steeds een huis waar nu hun zoon in woont. Michel wilde ons graag de omgeving laten zien en zo zaten we even later bij hem in de auto en reden we naar een andere trail. Daar liepen we de heuvel op en hadden we een mooi uitzicht over Saanich Peninsula. Daarna reden we naar het centrum van Brendwood om wat boodschappen te doen en via een omweg reden we naar het huis van Michel. Rond drie uur waren we terug bij de steiger en namen we weer afscheid van Michel. We houden contact!

Terug aan boord spoelde ik de was uit en hing het op. Helaas begon het weer te regenen en werd de was nog een keer extra uitgespoeld.

09 maart 2016
RUSSEL EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 44.927 n 123 24.677 w)
Om zes uur verlieten we de mooring. Alleen op de fok zeilden we halve wind verder noordwaarts naar Russell eiland waar ons anker er om zeven uur in ging. Net als op Portland eiland woonden er hier rond 1880 immigranten vanuit Hawaii die ook hier hun eigen groente en fruit verbouwden. Rond 1902 kwamen Maria Mahoi en haar man hier wonen en hun huis staat hier nog steeds. We wandelden over het kleine eilandje (Haumea trail) en bezichtigden het oude huisje. Rond acht uur waren we terug aan boord en ging ons anker op.

oud huis op Russell...

BUTCHART COVE, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 34.120 n 123 28.281 w)
Met vol tuig zeilden we door Satellite Channel ruime wind westwaarts tussen Vancouver eiland en Saltspring eiland. Langzaam aan trok de wind steeds meer aan. Na Satellite Channel gingen we Saanich Inlet in en zeilden we halve wind zuidwaarts naar Butchart Cove. De lucht betrok meer en meer en uiteindelijk begon het te regenen. Aangekomen in Butchart cove pikten we een privé mooring op. Inmiddels was het zo hard gaan regenen dat we binnen bleven.

08 maart 2016
PIERS EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 42.236 n 123 24.397 w)
Het werd net een beetje licht toen we de mooring verlieten. We motorden noordwaarts tussen Vancouver eiland aan de ene kant en aan de andere kant de kleine eilandjes Ferni en later Goudge. Daarna staken we Satellite Channel over naar Piers eiland waar we de mooring van Michel en Manon oppikten. Michel en Manon hebben we op de steiger van Tsehum harbour ontmoet. Zij hebben een grote oude houten schooner uit Noorwegen met de naam Duen waar ze mee charteren.
www.thenaturalcoast.com of email explore@thenaturalcoast.com

Toen we lagen deed ik wat huishoudelijke klusjes en Paul zat wat te lezen. Rond half tien gingen we naar de kant waar Michel en Manon wonen. Bij hun thuis dronken we koffie en zaten we gezellig te praten. Voor we het wisten was het lunchtijd en aten we gezamenlijk een lunch.

Na de lunch wandelden we het eiland rond. Het midden van het eiland bestaat uit bos met daaromheen een onverharde weg. Er rijden hier geen auto's maar de meeste bewoners hebben wel golfkarretjes waarmee ze rond rijden. Aan de andere kant van de weg zijn de huizen gebouwd. Alle huizen staan dus aan de waterkant en hebben vaak een privé steiger. Er is één steiger op het eiland waar mensen die niet van het eiland zijn aan land kunnen.

Na een uurtje lopen waren we terug. Michel wilde graag zijn kennis met ons delen van wat mooie plekken zijn aan de westkust van Vancouver eiland en Haida Gwaii eiland. Hij zeilt en chartert hier al jaren en zo kregen we informatie over veel mooie plekken! Voor we het wisten was het alweer zes uur en aten we nog een keer gezamenlijk. We raakten niet uitgepraat en de verhalen gingen over en weer. Om half tien werd het echt tijd om afscheid te nemen en naar de boot te gaan.
  
07 maart 2016
TSEHUM HARBOR, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.273 n 123 24.526 w)
Vannacht regende het hard tot vanochtend tien uur. Daarna miezerde het nog even en werd het droog. De zon probeerde door het wolkendek heen te komen. Na de koffie verlieten we de mooring en alleen op de fok dobber/zeilden we rustig terug naar Tsehum harbour waar we weer aan dezelfde mooring als vorige keer vast maakten. Daarna gingen we met ons Giebeltje naar de watersportzaak in North Saanich harbour.

Vorige keer had Paul hier een tweedehands Proful trommel gezien. Nu hij nagekeken heeft of het hetzelfde systeem is als wij hebben (dat is het) gingen we terug om te kijken of het onderdeel er nog was, helaas was die al verkocht. Daarna liftten we nog een keer naar het centrum voor wat boodschappen. Rond vijf uur waren we terug aan boord.

06 maart 2016
SINDNEY SPIT, SIDNEY ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 38.545 n 123 20.120 w)
Vannacht begon het hard te waaien. Eerst uit het zuidoosten en daarvoor lagen we nog achter Sidney eiland. Toen de wind in de nacht doordraaide naar het zuidzuidwest lagen we niet meer beschut in de ca dertig a vijfendertig knopen wind. Toen werd het in één keer een hobbelig nachtje.

In de ochtend nam de wind en regen af en werd het een bewolkte dag. Paul keek naar de zeilwedstrijd die vanuit Sidney georganiseerd werd. Ik was binnen bezig met huishoudelijke kusjes. Na de lunch maakte Paul van onze grote Hollandse vlag, twee kleinere vlaggen. De oude vlag die achterop hing werd gelijk vervangen voor een nieuwe. Ik was ondertussen bezig op de iPad om alle ankerplekken van de westkust van Vancouvereiland in kaart te brengen. Rond vier uur was het bijna laagwater en maakten we een wandeling over de Sidney Spit naar het einde van de Spit en weer terug.

05 maart 2016
SINDNEY SPIT, SIDNEY ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 38.545 n 123 20.120 w)
Toen we rond half zeven wakker werden was het al licht en beloofde het een zonnige dag te worden. We verlieten de mooring en motor/zeilden we alleen met de fok over Sidney Channel zuidoostwaarts naar Sidney Spit bij Sidney eiland. Na vier mijl kwamen we aan in de baai waar veel moorings van het national park liggen en waarvan we er één van oppikten.


Sidney Spit...

Daarna gingen we naar de kant om in het provinciale park van Sidney te wandelen. In de zomer is het hier heel erg druk maar nu hadden we het eiland voor ons alleen. We liepen door het bos en langs de Eagle lagoon tot we niet meer verder konden omdat het privé terrein werd. Daarna wandelden we via de andere kant van het eiland terug waar we uitzicht hadden over de Amerikaanse eilanden.

Rond twaalf uur waren we terug bij de Spit waar we op een boomstam die op het strand lag onze lunch nuttigden. De Spit is een lang smal zandstrand dat met hoogwater totaal onder loopt behalve het laatste puntje. Nu was het laagwater en we zagen verschillende watervogels op het strand lopen. Intussen keken we uit over het water waar we veel motorboten en zeilboten zagen dobberen omdat er geen wind was. Het is zaterdag dus het is iets drukker dan op een doordeweekse dag. Na de lunch gingen we terug aan boord waar we in de kuip in de zon verder naar bootjes zaten te kijken.

04 maart 2016
TSEHUM HARBOR, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.274 n 123 24.527 w)
We hadden ons Giebeltje al omhoog gehaald want er was een stormwaarschuwing voor afgelopen nacht en vandaag afgegeven. Op zich was het bij ons vannacht rustig alleen in buien hadden we wat windvlagen. Toen we rond tien uur de marifoon voor de weerberichten luisterden hoorden we dat de ferry tussen Comox en Powell River niet ging vanwege de vele wind. Bij ons hadden we haast geen wind en regen zodat we besloten toch weer naar de kant te gaan.

We liepen naar het centrum van de stad naar een tweedehands zaak waar we goedkope zwemvesten hadden gezien. In Amerika zijn we verplicht zwemvesten om te hebben in de dinghy anders kun je een hoge boete verwachten. In Canada is het niet verplicht maar adviseren ze het wel te doen. Bij de dollar shop kochten we een goedkoop fietsslot en nu hebben we voor veertien euro twee zwemvesten die we in onze dinghy achter kunnen laten. Daarna deden we de laatste boodschappen bij de supermarkt en tenslotte gingen we naar de bibliotheek om te internetten en uitzendingen te kijken (journaal, de wereld draait door). Rond vier uur waren we terug aan boord.

03 maart 2016
TSEHUM HARBOR, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.274 n 123 24.527 w)
Om tien uur gingen we tussen de buien door naar de kant om weer te liften naar het centrum. Toen er al snel een auto stopte bleek dat er een politieman in zat. Ik mocht hier wel liften maar niet op de weg staan en moest naar de overkant op het trottoir gaan. We kwamen er af met een waarschuwing en dus besloten we vandaag maar te gaan wandelen.

Aangekomen in de bibliotheek keken we Uitzending Gemist (journaal) en internetten nog wat. Daarna gingen we naar de supermarkt "Save on Food" voor de zwaardere boodschappen en namen bus 72 (can $2,50 p.p) terug naar de Marina. Inmiddels was de zon gaan schijnen zodat ik de was uitspoelde en ophing en we daarna samen in de kuip een drankje in de zon dronken.

02 maart 2016
TSEHUM HARBOR, VANOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.274 n 123 24.527 w)
Tussen de depressies door was het vandaag een mooie dag zodat we om half negen op de kant stonden te liften naar het centrum van Sidney. Ook vandaag kregen we een lift en de man zette ons af bij het beginpunt van de "Seaside walk".

Er is een wandelpas langs de kust en zo kwamen we langs Sidney Marina, de vismarkt, de ferry terminal en verder door richting Victoria. Toen het wandelpad ophield zijn we langs het vliegveld terug gewandeld naar het centrum waar we rond half twaalf waren. Ik ging naar de supermarkt om boodschappen te doen en Paul liep alvast naar de bibliotheek waar ik later ook kwam. Rond vier uur waren we terug aan boord en kwam de wind weer opzetten, de volgende depressie komt eraan.

01 maart 2016
TSEHUM HARBOR, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.274 n 123 24.527 w)
Gisteravond begon het hard te waaien en te regenen en dat ging zo de hele nacht door. 's Morgens om tien uur werd het even droog en nam de wind iets af zodat we naar de kant gingen. We waren er nog niet of het begon weer hard te regenen en te waaien. De mooring vertrouwen we wel en dus liftten we naar Sidney. Ja, Ja het duurde even maar we kregen toch een lift!

Eerst naar de supermarkt voor wat boodschappen want lopend kunnen we niet al te veel meenemen. Op de terugweg stopten we bij de bibliotheek waar we internetten. Paul op de Ipad en ik op de computer van de bibliotheek (1 Canadeese dollar per uur).

Rond twee uur liepen we in de regen en de wind naar de marina en terug aan boord. Over de marifoon hoorden we dat er bij Saturna eiland ca vijftig knopen wind stond. Wij lagen in ieder geval een stukje rustiger, ca vijfentwintig knopen.

29 februari 2016
TSEHUM HARBOR, VANCOPUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.274 n 123 24.527 w)
Om half negen ging ons anker op en zeilden we alleen op fok om het kleine eilandje Chads. Daarna voeren we met ca. tien a vijftien knopen aan de wind zuidwaarts, tussen verschillende eilanden door. Eerst tussen Saltspring en Portland en later tussen de kleine eilandjes Pym, Coal en Goudge. Aan de ene kant hadden we Goudge eiland en aan de andere kant Vanouver eiland met Canoe bay. Hier wilden we eigenlijk ankeren maar de baai ligt vol met privé moorings en er was geen goede beschutte plek zodat we door zeilden naar de volgende baai bij Vancouver eiland "Tsehum harbor". In deze baai zijn vier of vijf Marina's en ook hier ligt het grootste deel van de baai vol met privé moorings.
De weersvoorspelling is de komende twee dagen harde wind met regen zodat we besloten een mooring te pakken in de hoop dat de boot niet terug kwam. Toen we goed aan de mooring vast gemaakt hadden zetten we de motor in zijn achteruit om te kijken of de mooring sterk genoeg is en dat is hij!

We gingen naar de kant waar we eerst naar de UK zeilmaker gingen om een offerte te vragen voor een nieuw voorzeil. Daarna liepen we verder het centrum van Sidney in waar we boodschappen deden en rondkeken. Terug probeerden we te liften maar het duurde erg lang voor we een lift kregen. Nee, we zijn niet meer op de kleine eilandjes en wel dichtbij de grote stad Victoria dus liften wordt moeilijker!

Terug bij ons Giebeltje besloten we naar de andere Marina te varen waar de mastenmaker Delta Rigging & Welding is. We spraken daar met Serge over een nieuwe voorstag en zo nodig proful furler onderdelen. De offerte wordt later toegestuurd. Terug aan boord was het alweer tijd voor het avond eten.

28 februari 2016
ROYAL COVE, PORTLAND ISLAND OF PRINCESS MARGARET ISLAND (GULFISLANDS) BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 44.075 n 123 22.282 w)
In de nacht begon het te regenen en in de ochtend wakkerde de wind ook aan. Over de marifoon hoorden we dat er bij Saturna eiland veertig knopen uit het zuidoosten stond en buiten in het kanaal zagen we ook witte koppen op het water maar hier in Royal cove liggen we aardig rustig. We dronken koffie deden wat klusjes.

Rond lunchtijd werd het even droog en kwam de zon een beetje tevoorschijn zodat we de lunch in de kuip aten. Terwijl we buiten zaten zagen we een wasbeer over de rotsen lopen. Altijd leuk om dieren in het wild te zien. Na de lunch begon het weer te regenen en gingen we naar binnen om een film te kijken. Aan het einde van de middag nam de wind af, de depressie was voorbij!

de wasbeer...
 
27 februari 2016
ROYAL COVE, PORTLAND ISLAND OF PRINCESS MARGARET ISLAND (GULFISLANDS) BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 44.075 n 123 22.282 w)
Om zeven uur was het al volop licht maar bewolkt en omstreeks die tijd verlieten we de mooring. Er stond geen zuchtje wind en dus motorden we Bedwell Harbour uit om de zuidpunt van Noord Pender eiland westwaarts Swanson Channel in. Nu zagen we aan de ene kant het lage eiland Morsby en aan de andere kant Noord Pender en Saltspring eiland. Even voor half tien ging ons anker er in Royal Cove bij het lage Port eiland in. Toen ons anker erin zat gingen we naar de kant voor een wandeling over het eiland. Die middag was er weer regen voorspeld. Aan de kant was een informatie bord over de geschiedenis van het eiland.

GESCHIEDENIS PORTLAND EILAND:
De eerste bewoners van Portland eiland waren native mensen. Rond 1880 werd het eiland bewoont door de Kanaka mensen, immigranten vanuit Hawaii. Zij bewerken het land en plantten er fruitbomen, groentes maar ook hadden ze tuinen met o.a. rozen. Toen Prinses Margaret in 1958 Britisch Colombia bezocht schonken ze haar het eiland Portland. In 1967 gaf ze het eiland terug aan Britsch Colombia met als doel er een nationaal park van te maken en dat is het tot de dag van vandaag. Omdat er geen beren en herten op dit eiland zijn kan de oorspronkelijke vegetatie er nog steeds groeien en bloeien. Dit houdt in dat er in plaats van dennenbomen heel veel loofbomen, struikgewas en speciale planten groeien.


Na het bord gelezen te hebben wandelden we over de Royal Cove Trail naar zuidkant van het eiland. Het grootste gedeelte liepen we over een modderig bospad maar soms was het land zo drassig en waren er boardwalks over de grond gemaakt. Aan de zuidkant aangekomen wandelden we verder over de Margaret trail die door het bos en langs de westkust van het eiland loopt.

Princes Mageret trail...

Helaas zijn we te vroeg voor de orchideeën en andere bijzondere planten maar wel zagen we dat de meeste bomen en struiken knopjes hebben of al kleine blaadjes. Sommige bomen stonden zelfs al in bloei. Ook merkten we aan de vogels dat het het begin is van het paringsseizoen. Bald eagles zweven soms als stelletjes boven onze hoofden en op het eiland zagen we twee Canadese ganzen samen bij het water staan.

de bloei begint...

en ook het paring seizoen...

Rond één uur waren we terug bij de boot en maakte ik een lunch die we in de kuip aten. Het was zaterdag en terwijl we in de kuip zaten zagen we verderop enkele zeilboten en motorboten langs komen. Na de lunch ging Paul de mast in om het toplicht te vervangen voor een nieuwe en de verstaging te checken. Het oude toplicht deed Paul in de navigatie lamp voor op de preekstoel. Daarna begon het zachtjes te regenen en gingen we naar binnen.

26 februari 2016
BEDWELL HARBOUR, PENDER ISLAND (GULFISLANDS) BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 45.088 n 123 14.074 w)
Even voor acht uur ging ons anker op en motorden we naar een mooring iets verderop waar de walking trail begint. Om acht uur stonden we aan de waterkant waar een kleine camping is en waar de Beaumont trail begint. Het was nu nog droog en een beetje zonnig maar voor vanmiddag is regen voorspelt. We wandelden over een bospad door het bos en langs de waterkant van Bedwell harbour. Na een uurtje wandelen ging de Beaumont trail over in de Mt Norman trail en liepen we verder de heuvel op. Het bos bestaat voornamelijk uit hoge grote dennenbomen en berkenbomen met op de bodem mos en varens
.
Op de top van Mt Norman (240 meter) hadden we een mooi uitzicht. Voor ons lagen de Amerikaanse eilanden en daarnaast de Canadese eilanden en achter al deze eilanden lag Vancouver eiland met Sidney en Victoria. Dit konden we allemaal zien liggen. We liepen verder de andere kant de heuvel af en kwamen aan de oostkant van Zuid Pender eiland waar we Saturna eiland zagen liggen.

Nu moesten we een deel langs de weg lopen en omdat dit niet onze voorkeur heeft liften we. Als snel kregen we een lift die ons weer afzette bij de brug tussen zuid en Noord Pender eiland. We liepen de brug op en keken hoe het water hard stroomde tussen deze eilanden. Daarna liepen we naar een ander begin punt van de Beaumont trail en liepen we langs de heuvel en langs de Bedwell bay terug naar ons Giebeltje waar we rond één uur aankwamen. Terug bij de boot maakte ik een lunch die we in de kuip opaten. Onder de lunch zagen we rivier otters op een zwemplateau vlakbij de boot zitten en spelen. In de middag ging het inderdaad zacht regenen en bleven we binnen.

25 februari 2016
BEDWELL HARBOUR, PENDER ISLAND (GULFISLANDS) BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 44.781 n 123 13.820 w)
Voor ons anker op ging roeiden we nog even naar de kant om te skypen met mijn ouders. Om negen uur ging ons anker op en met een zonnetje in de kuip zeilden we vol tuig ruime wind verder door Plumber Sound zuidwaarts. We voeren tussen het zuid eiland van Pender en Saturna eiland door en zagen op Saturna eiland de kam waar we over gewandeld hebben. Daarna zeilden we halve wind langs de zuidkust van Pender en Blunder eiland (heel klein) door. De eilanden zuidelijker van ons behoren nu tot Amerika. Het laatste stuk moesten we langs de westkust van zuid Pender eiland kruisen alvorens in Bedwell harbour voor anker te gaan.

ankerplek Bedwell Barbour...

We lagen nog maar net toen we bezoek kregen van de Custom boot die langszij kwam. Ze vroegen waar we vandaan kwamen, wanneer en waar we ingeklaard waren en ons inklaar nummer. Toen ik vertelde dat we niemand gezien hadden en dat ik vermoedde dat ik niet was ingeklaard waren ze zo vriendelijk dit uit te zoeken en in orde te maken want mijn vermoedens waren juist, ik was de laatste vijf maanden illegaal in Canada geweest. Nu staat alles goed in hun computer en ben ik ook een geregistreerd toerist!

Het was nog steeds een mooie zonnige dag zodat we besloten naar de kant te gaan voor een mooie wandeling langs het Greenburn lake. Toen we bij het begin van de trail aankwamen bleek die gesloten te zijn. Ze zijn bezig met onderhoud van de trail. We liepen nog wat verder over de weg maar al snel draaide we om en gingen terug naar de boot. Aan boord zijn nog wel wat kleine klusjes te doen nu het weer een beetje mooier weer wordt!

24 februari 2016
PORT BROWNING, PENDER ISLAND (GULFISLANDS) BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 46.609 n 123 16.313 w)
Om tien uur hadden we met Urs en Judy afgesproken op de steiger. Samen met hen reden we in de auto naar hun huis dat ze hier op Pender eiland aan het bouwen zijn. Een prachtig huis op de heuvel met een prachtig uitzicht over de eilanden. Nadat we het huis bewonderd hadden reed Urs ons naar het begin punt van een wandeling naar Roe inlet. Een korte wandeling over het kleine schiereiland Roe waar we verschillende Red Head Woodpeckers zagen.

Red Head Woodpecker...

Daarna liepen we verder over het eiland naar het Gulf National Park waar we de Roe lake trail volgden. Een wandeling door het bos naar het Roe lake waar we verschillende herten zagen. Uiteindelijk kwamen we weer in de bewoonde wereld. Maar ook tussen de huizen zijn verschillende trails en zo liepen we van de en naar de andere trail terug naar de Canal Road (hoofdweg) waar we een lift terug naar de Marina kregen. Hier kwamen we rond half vijf aan en tijd om te beginnen met het avondeten want van het wandelen hadden we wel honger gekregen.

23 februari 2016
HOPE BAY, PENDER ISLAND (GULFISLANDS) BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 48.185 n 123 16.508 w)
PORT BROWNING, PENDER ISLAND (GULFISLANDS) BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 46.609 n 123 16.313 w)

Nadat ik de was had uitgespoeld bij de ferry terminal en Paul daar nog wat had geïnternet ging ons anker op. We zeilden alleen op de fok de Plumper Sound over naar Pender eiland waar we aan de steiger in Hope bay afmeerden. Hier pakten we onze fietsen en reden met een lege gasfles over Port Washington Road naar "Pender eiland Home Building". Van Jill hadden we gehoord dat we daar onze gasfles konden vullen en dat was ook zo. Tien dollar voor vijf kilo propaan gas. We waren binnen de twee uur terug bij de boot zodat we geen havengeld hoefden te betalen en we de trossen los konden gooiden.

De zon was inmiddels tevoorschijn gekomen en met een licht bries zeilden we alleen op de fok verder zuidwaarts door de Plumper sound. Aan de ene kant zagen we Saturna eiland met daarachter de hoge witte bergtoppen van Amerika en Canada (vaste land) en aan de andere kant het heuvelachtige Pender eiland.

Rond kwart voor één kwamen we aan in Port Browning waar ons anker er vlak voor de Marina in ging. Hier gingen we naar de kant om wat boodschappen te doen bij True Value supermarkt. Terug bij de Marina zagen we een mooie zeilboot waar iemand aan het werk was. We maakten een praatje en nu bleek dat we een gezamenlijke vriend hebben met Peter Ashton uit Hobart (Australië). We werden uitgenodigd voor een drankje en zo zaten we even later gezellig met Judy en Urs op de Raven Song. Het werd een gezellige namiddag en rond vijf uur waren we terug aan boord voor het avond eten.

22 februari 2016
Na bijna een jaar niet te hebben gefietst gingen we vandaag met de fietsen naar de kant. Eerst reden we naar het kleine plaatsje Saturna waar we noordwaarts afsloegen. Daar zagen we grote kalkoenen met jongen en waarbij het mannetje zijn veren opzette.

de kalkoenen...

We reden verder de heuvel af door het dal en langs het einde van Lydall Harbour en verder de volgende heuvel weer omhoog. Nou ja, dat omhoog fietsten deden we niet maar we liepen daar. We kwamen uit bij winter Cove aan de noordoostkant van het eiland. Vervolgens reden we langs de kust van de oostkant van het eiland en dat ging ook nog een beetje op en neer.

Na vijftien kilometer te hebben gefietst kwamen we aan de oos punt van het eiland. Daar maakten we een wandeling naar de uiterst oostelijkste punt van het eiland waar we mooie vergezichten hadden over de Amerikaanse eilanden maar waar we ook Bellingham (stad in Amerika) op het vaste land zagen. Dichtbij stond een grote rots waar we zeehonden en zeeleeuwen zagen liggen en in de boom zat een mooie valk. Nadat we daar wat gegeten en gedronken hadden stapten we weer op de fiets en reden de 10 kilometer terug naar Winter Cove. Inmiddels was de zon tevoorschijn gekomen en waren de kleine buien verdwenen.

de valk...

Bij winter Cove is ook Boat Pass, een kleine doorgang tussen Samuel eiland en Saturna eiland. Het was nu half tij en het water stroomde er met ca. drie knopen doorheen. Daar aten we onze lunch. Rond drie uur en na ca. 30 kilometer te hebben gefietst kwamen we aan bij de ferry terminal waar we nog even Uitzending Gemist keken. Moe maar voldaan gingen we terug naar de boot, tijd voor het avondeten.

Boat Pass...

21 februari 2016
Om half tien waren we aan de kant. Toen de ferry kwam zagen we tot onze verbazing twee personen de ferry af komen die Paul herkende. Het waren twee van de drie personen die Paul gered had in Comox. We zaten nog even te praten voordat we naar de kerk liepen. Aangekomen bij de kerk bleek er geen dienst te zijn. Wel was er gelegenheid om samen in de kerk te zitten.

de kerk...

Paul en ik besloten hier niet aan deel te nemen maar om een kleine wandeling te gaan maken. Rond half twaalf waren we terug bij de ferry terminal en toen begon het net te regenen en te waaien zodat we weer wat uitzendingen gemist keken tot we terug aan boord gingen voor het avondeten. Onder het eten luisterden we naar het nieuws van CBC over de radio.

20 januari 2016
Het beloofde een mooie zonnige dag te worden. Dus toen de ferry aankwam stonden we te liften bij de ferry terminal. Daar kregen we een lift van Jill. Jill wilde ons naar de supermarkt brengen en daarvandaan konden we de weg nemen die naar de top van Mt Warburton Pike loopt. Maar we zaten zo gezellig te praten en ook zij is een zeiler en wandelaar en ze bracht ons met de auto helemaal naar de top. Onderwijl vertelde ze dat er op dit eiland geen beren en



cougers zijn maar wel veel herten, wilde geiten en schapen. Vroeger waren er hier veel schapen- en geitenboerderijen maar die zijn er nu niet meer en de dieren die hier nu lopen zijn verwilderd.

uitzicht vanaf de kam van Saturna...

Vanaf de top liepen we verder over de kam waar we een prachtig uitzicht hadden over de Canadese en Amerikaanse eilanden met de wateren ertussen en waar de zon nu op scheen. We zagen verschillende groepen geiten die op de heuvel liepen te grazen. Terug liepen we door het bos en kwamen we uit bij Narvaez Bay aan de oostkant van het eiland. Daarvandaan liepen we over de Narvaez Roda terug naar de boot waar we rond twee uur aankwamen. Het was een prachtige wandeling geweest. Bij de ferry terminal gingen we nog even internetten.

geiten op de kam...

 


Tot nu toe gebruikten we de iPad voor de navigatie op het land. Op de Ipad hebben we pocket Earth en Maps.me gedownload met de kaarten van Alaska, Britisch Colombia en de staat Washington. Er staan veel wandelroutes op en ook de straatnamen in de steden en waar voorzieningen te vinden zijn zoals; supermarkten, bibliotheek, tankstation, historische gebouwen, parken etc.

Vandaag waren we op internet bezig om Streepmaps op de computer te downloaden zodat we deze kaarten op de Garmin konden laden. Dit lukte zodat we nu tijdens het wandelen in de natuur niet meer de Ipad mee hoeven te nemen maar alleen de kleine Garmin.

19 februari 2016
Een hele dag met regen en wind.
Na de koffie gingen we naar de ferri terminal waar we de rest van de dag Skypte en internetten of eigenlijk uitzendingen gemist keken. Zo bekeken we het journaal, de wereld draait door en Floortje naar het einde van de wereld. onderwijl konden we vanuit het raam de boot zien.

18 februari 2016
LYALL HARBOUR, SATURNA ISLAND (GULFISLANDS) BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 47.909 n 123 11.978 w)
Het wordt alweer vroeger licht dus toen om we om zeven uur wakker werden zagen we dat het een zonnige dag werd. Na ons ontbijt en de koffie gingen we om negen uur naar de kant voor een wandeling de heuvel op. We liepen over de weg naar het beginpunt van deze wandeling maar helaas is daar nu een huis gebouwd en is het privé terrein geworden zodat we de wandeling niet konden maken.

We liepen terug naar de ferry terminal waar we skypten met mijn ouders, Rob (zwager) en Rob (vriend) en Sarah en Tim van Noose bay. Intussen aten we onze lunch. Rond drie uur bracht Paul mij terug naar de boot zodat ik wat huishoudelijke klusjes kon doen terwijl Paul terug ging naar de ferry terminal om nog verder te internetten. Rond zes uur kwam hij thuis en konden we onder het avondeten luisteren naar CBC nieuws.

17 februari 2016
LYALL HARBOUR, SATURNA ISLAND (GULFISLANDS) BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 47.909 n 123 11.978 w)
Vannacht begon het weer hard te regenen maar vanochtend nam de harde regen af en hadden we soms een bui. Na de koffie roeiden we met ons Giebeltje naar de Gouverment dock. Daarvandaan wandelden we naar het kleine plaatsje Saturna dat bestaat uit enkele huizen een supermarkt, bibliotheek, dorpshuis en een recycle plek die vandaag open was. Bewoners brengen hier hun afval maar ook spullen die ze niet meer gebruiken. Deze spullen worden door de vrijwilligers nagekeken en als het nog goed is in een klein winkeltje gelegd. Iedereen mag in het winkeltje kijken en meenemen wat hij wil tegen een donatie die je zelf mag bepalen.

Hier ontmoetten we een zeiler die zijn boot hier aan de Gouverment dock heeft liggen. We kwamen in gesprek en met de auto bracht hij ons naar het begin punt van de Lyall Creek trail. Vanaf die plek liepen we over een bospad langs een waterval het dal in om vervolgens door het dal terug te wandelen naar het kleine plaatsje Saturna. Daar gingen we naar de bibliotheek waar we tot drie uur internetten. Daarna liepen we naar de ferry terminal bij de Gouverment dock waar ook gratis Wi-Fi is en waar we het Nederlandse journaal bekeken. Rond vijf uur waren we terug aan boord en begon het weer hard te regenen.

16 februari 2016
LYALL HARBOUR, SATURNA ISLAND (GULFISLANDS) BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 47.909 n 123 11.978 w)
Het was een prachtige zonnige dag zodat we koffie in de kuip dronken. Daarna gingen we met ons dinghy naar een kleine Marina in Whaler bay en vandaar wandelden we naar Bluff park. We liepen over een bos paadje door het bos waar de bodem bedekt is met verschillende soorten mos en varens en waar de bomen vaak bedekt zijn met Spaansmos.

We kwamen aan de andere kant van het Bluff park uit waar het Matthew Regionale park begon. Daarvandaan liepen we over de bergkam en langs de Active pass waar we gisteren doorheen gekomen zijn. Vanaf de bergkam hadden we soms prachtige uitzichten over de Actieve pass met daarachter Swanson channel met de eilanden Saltspring, Prevost, Pender en daarachter weer Vancouver eiland.

 Rond half twee waren we terug aan boord en besloten verder te zeilen. Met ca. tien knopen zuidoosten wind kruisten we vol tuig door de Strait off Georgia. Aan de ene kant zagen we het vaste land van Canada met Vancouver city en daarachter de hoge witte berg toppen. Verderop zuid oostwaarts zagen we Amerika liggen. Aan de andere kant hadden we Mayne eiland. Nadat we Mayne eiland voorbij waren kwamen we aan bij het kleine rotsachtige eilandje Georgia waar we om de zuidpunt iets westwaarts zeilden om vervolgens zuidwaarts tussen de kleine lage groene eilandjes Curlew en Samuel door te varen.

Om vier uur ging ons anker er bij Lyall Harbour bij Saturna eiland in. We zaten nog even na te genieten in de kuip en daarna ging ik het avondeten klaar maken want om zes uur eten we en luisteren we tegelijk naar het CBC nieuws op de radio.

15 februari 2016
WHALER BAY, GALIANO ISLAND (GULFISLANDS) BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 53.180 n 123 19.756 w)
Regen, regen en nog eens regen. Om kwart voor acht ging ons anker op en motorden we langs Mayne eiland en met de stroom mee door de Actieve pass oostwaarts. De Actieve Pass ligt tussen Galiano en Mayne eiland en zit vol met dierenleven. Hier zagen we veel zeehonden, enkele otters en verschillende soorten vogels waaronder veel meeuwen, aalscholvers en eenden.

Aan de oostkant van de eilanden aangekomen zagen we in de verte het vaste land van Canada en Amerika liggen. Naar het noordoosten toe zijn we ca. zes mijl verwijderd van de Amerikaanse grens.
We motorden verder tussen Galiano en Gossip eiland door en kwamen aan in Whalers Bay aan de oostkant van Galiano eiland waar ons anker er inging. Het bleef de hele dag hard regenen zodat we binnen bleven.

14 februari 2016
DINNER BAY, MAYNE ISLAND (GULFISLANDS) BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 50.127 n 123 19.380 w)
In de ochtend regende het hard zodat we binnen bleven en wat opruimde. Na de lunch bleef het bewolkt maar het werd wel droog zodat we naar de kant gingen. Aan de kant is een park en een Japanse tuin.

In 1890 immigreerden enige Japanse families naar Canada die zich op de Gulf eilanden zetelden. In die tijd was houtskool maken in Japan een grote industrie. De Japanse families die hier kwamen wonen bouwden ook hier op de  Gulf eilanden deze traditionele Japanse houtskool ovens. De houtskool werd gebruikt in de fabrieken waar ze vis inblikten. In de tweede wereld oorlog moesten de Japanners Canada verlaten en ter nagedachtenis voor de Japanse  families die hier hebben gewoond is er een Japanse tuin gemaakt met daarin de originele houtskool oven (Japanse  Charcoal pit Kiln).

We liepen door de Japanse tuin waar de sneeuwklokjes, narcissen en krokussen in bloei stonden of bijna in bloei kwamen. Ook hadden de meeste bomen al knopjes aan de takken en de pruimenboom had zelfs al wat bloesem. Natuurlijk was er het kleine stroompje en het meertje met de stenen en de Japanse stenen lampions zoals we dat ook in Japan hebben gezien. Nieuw was voor ons de hoefijzer vormige houtskooloven en de beschrijving hoe deze vroeger heeft gewerkt. Een aardig ingenieuze oven. Aan de rook die naar buiten kwam konden ze zien of het vuur binnen op goede temperatuur was.

oude Japanse oven...


Nadat we de Japanse tuin bewonderd hadden liepen we naar Village bay waar een toeristen informatie bureau is en waar we wat folders haalden. We hoorden dat er op het eiland twee soorten herten zijn en dat er in de Actieve pass (water tussen Galiano eiland en Mayne eiland) een heleboel dieren leven is waaronder veel verschillende soorten watervogels, zeehonden, otters en soms walvissen.

Daarna liften we naar het kleine plaatsje Mayne. Een plaatsje van niks met twee supermarkten en een bibliotheek. Het enige bezienswaardige was een dat één supermarkt nog een echte oude gevel heeft. Nadat we melk gekocht hadden liften we weer terug naar Dinners bay om terug aan boord te gaan. Tijd voor het avondeten.

de supermarkt....


13 februari 2016
DINNER BAY, MAYNE ISLAND (GULFISLANDS) BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 50.127 n 123 19.380 w)
Om kwart voor acht haalden we ons anker op en alleen op voorzeil kruisten we met ca. vijftien knopen wind door Ganges Harbour en Captain pass (tussen Prevost en Saltsping eiland). Daarna konden we ruime wind door Swanson Channel zeilen dat tussen Prevorst eiland en North Pender eiland ligt. Daar zagen we meerdere zeilboten zeilen, de zaterdag zeilwedstrijden, maar ook verschillende ferry's. Een grote die ook naar Amerika gaat en verschillende kleinere die tussen de Gulf eilanden varen.

We staken Tricomali channel over en kwamen bij Mayne eiland. In eerste instantie wilden we gaan ankeren in Village bay maar daar zagen we een grote ferry terminal en een heleboel moorings zodat ankeren erg moeilijk werd. Ook was het lastig om met de dinghy naar de kant te komen. Rondom de baai staan huizen met grote tuinen en dat is allemaal privé. Er was een klein strand waar we met ons Giebeltje naar toe konden maar het is ca. drie meter verval dus bij laagwater moeten we dan een stuk met de dinghy wandelen. We besloten om iets terug te zeilen en om voor anker te gaan in Dinner bay. Hier blijft het iets langer diep en kunnen we makkelijker met de dinghy aan de kant komen. Helaas begon het net te regenen toen we voor anker lagen zodat we besloten aan boord te blijven.

12 februari 2016
GANGES HARBOUR, SALTSPRING ISLAND (GULFISLANDS) BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 51.014 n 123 29.535 w)
Om negen uur pikten we Elvin op van de dock. De zeilen werden gehesen en met vol tuig en zeilden we ruime wind door het Start kanaal om de noordpunt van Saltsping eiland. Het was een mooie zonnige dag met een lichte bries van ca. zes a tien knopen. Nadat we de noordpunt hadden gerond kwamen we in Houston pass dat tussen Wallace eiland en de oostkust van Saltsping eiland ligt.
Wallace is een laag eiland vergeleken met de omringende hogere heuvelachtige Gulf eilanden. Hier moesten we kruisen maar hadden we stroom mee.

Houston pass gaat over in Trincomali channel die tussen Saltspring eiland en Galiano eiland loopt. Daarna zeilden we halve wind door Captain pass tussen Prevost eiland en Saltsping en kwamen we uit in Ganges harbour. Het was een prachtige zeiltocht geweest met zon en een lichte bries. Rond drie uur meerden we af bij de government dock waar we twee uur gratis mochten liggen. Elvin zijn boot ligt hier en nadat we goed en wel lagen bezochten we zijn zeilboot waar we ook zijn vrouw even ontmoetten. Nadat we de boot gezien hadden gingen de trossen los en gingen we even verderop voor anker.

11 februari 2016
VESUVIUS BAY, SALTSPRING ISLAND (GULFISLANDS) BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 52.830 n 123 34.380 w)
Om tien uur waren we bij Frances en mocht ik de was bij hen in de wasmachine stoppen. ndertussen zaten we gezellig koffie te drinken en te praten. Na de koffie gingen we met de honden wandelen. Aan het einde van de wandeling begon het te miezer regenen en tegen de tijd dat we thuis waren regende het hard.

Samen aten we een lunch en daarna reden we naar Ganges waar Frances nog wat moest regelen en wij in de bibliotheek konden internetten. Toen we aan het eind van de middag thuis kwamen was David al thuis van zijn werk en dronken we samen een kop thee. Rond vijf uur namen we ook afscheid van Frances en David het is tijd om verder te gaan.
 
10 februari 2016
VESUVIUS BAY, SALTSPRING ISLAND (GULFISLANDS) BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 52.830 n 123 34.380 w)
Om negen uur stapten Sarah en Elvin (vriend van Frances en David) bij ons aan boord. Marina was niet zo lekker en bleef samen met Frances (moeder van Sarah) thuis. De zeilen werden gehesen en met een lichte bries in de regen zeilden we een beetje rond tussen Vancouver eiland en Saltspring eiland. Elvin is een echte zeiler en heeft een eigen zeilboot maar genoot er van met de Giebateau te zeilen. Sarah is dinghy-zeilen gewend en moest even wennen aan het stuurwiel. Ondanks de buien genoten ze van een ochtendje zeilen.

Na het zeilen gingen we met Sarah mee naar Frances en Marina waar we een lunch aten. Daarna reden we naar Ganges waar Frances en Sarah nog wat boodschappen deden. Rond drie uur waren we terug en moesten we afscheid nemen van Sarah en Marina, zij gingen met de ferry terug naar huis en wij naar onze boot..

9 februari 2016
VESUVIUS BAY, SALTSPRING ISLAND (GULFISLANDS) BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 52.830 n 123 34.380 w)
Om half tien zaten we met Frances, David, Sarah en Marina koffie/thee te drinken. Het was weer een mooie zonnige windstille dag geworden zodat David naar zijn werk ging en wij (Frances, Sarah, Marina, Paul, ik en de honden) naar het "Mt Maxwell provincial park" reden om daar te gaan wandelen.
van links naar rechts: Caroline, Sarah, Frances en Maria...


Het werd een prachtige wandeling door het bos de heuvel op en over de bergkam langs de Sansum Narrows dat tussen Vancouver eiland en Saltspring eiland loopt. We kwamen langs verschillende mooie uitkijkpunten waar we Vancouver eiland konden zien maar ook verschillende andere eilanden in de staat van Georgia die bij de Gulf eilanden groep behoren.

uitzicht vanaf de top van de Mt Maxwell...


Rond lunchtijd waren we terug bij de auto en reden we naar het dorpje Ganges waar we in een klein restaurantje op het terras een lunch aten. Rond twee uur waren we terug bij Frances huis maar omdat het nog steeds bladstil was konden we niet gaan zeilen. Hopelijk is er morgen wat wind en kunnen we wel gaan. Na de thee wandelden we in de grote tuin van Frances en David en hoorden we dat er hier kleine slangen zijn. Rond vier uur namen we afscheid en gingen terug naar de boot.

8 februari 2016
VESUVIUS BAY, SALTSPRING ISLAND (GULFISLANDS) BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 52.830 n 123 34.380 w)
FAMILIE DAY (VAKANTIE DAG IN BRITISCH COLUMBIA).
Gisteren kregen we een email van Sarah dat ze haar ouders (Frances en David) heeft gemaild dat we in Vesuvius Bay lagen en dat we waren uitgenodigd voor de koffie. Even voor tien uur gingen we naar de kant en wandelden naar het huis van Frances en David waar we samen koffie dronken en gezellig zaten te praten. Na de koffie ging David naar zijn werk en samen met Frances maakten we een wandeling met de honden.

Het was inmiddels een prachtige zonnige dag geworden en we merkten dat de zon al in kracht (warmte) toeneemt. Eerst liepen we de Quadra trail die deels door het bos loopt en deels over het kiezelstrand dichtbij Venusius bay. De terugweg wandelden we over de Baker Ridge trail die door het bos de heuvel op loopt. Onderweg hoorden we de verhalen over hoe eerst zij en later Sarah en haar broer hier zijn opgegroeid. Rond kwart voor één waren we terug bij Vesuvius bay en kwamen Sarah met Marina net van de ferry aflopen.

Na de lunch bij Frances thuis stapten we met zijn allen in de auto en reden naar het dropje Ganges dat aan de oostkant van het eiland ligt. Hier trad de kinder band "Kerpluks" op. In het dorpshuis was het vol met moeders met jonge kinderen en Sarah zag een paar vriendinnen van haar lagere school met hun kinderen. Het was een leuk optreden met allemaal kinderliedjes. Daarna liepen we het dorpje door en langs de baai met de haven. Rond vijf uur waren we terug bij Frances thuis en begonnen we met het avondeten. Als snel kwam ook David thuis en zaten we gezellig te eten en te praten.

7 februari 2016
VESUVIUS BAY, SALTSPRING ISLAND (GULFISLANDS) BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 52.830 n 123 34.380 w)
Om acht uur zeilden we met een lichte bries en vol tuig verder door Stuart Channel zuidoostwaarts. In eerste instantie was het bewolkt en hadden we hier en daar een bui maar na een uurtje werd het droog en probeerde de zon tevoorschijn te komen. Aan de westkant lag Vancouver eiland en aan de oostkant passeerden we de groene heuvelachtige eilanden Thetis, Kuper, Tent en Saltspring eiland die tot de Gulf eilanden groep behoren.

Rond half twaalf ging ons anker er in Vesuvius bay bij Saltspring eiland in. Na de lunch monteerden we het zoeklicht dat we in Nanaimo hebben gekocht voor aan de preekstoel. Het zoeklicht hangt nu onder de navigatie lichten zodat we nu in het donker kunnen varen. Met dit felle licht dat naar voren schijnt kunnen we de boomstammen voor ons in het water goed zien. Nu kunnen we weer in het donker vertrekken en in het donker aankomen.

zoeklicht op preekstoel...

6 februari 2016
SIBELL BAY, VANCOUVER ISEILAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 59.483 n 123 47.131 w)
Om zeven uur haalden we drie ankers op (twee voor en een achter). Daarna motorden we naar de steiger waar we één anker aan Tim terug gaven. We namen nog een keer afscheid van Tim, Sarah en Marina en om acht uur gingen de trossen los en motorden we Noose bay uit en Horswell Channel in verder zuid oostwaarts langs Vancouver eiland.

Het was droog en een beetje bewolkt maar later kwam de zon door. Na Horsweel Channel motorden we Northumberland channel in dat tussen Vancouver eiland en Gabriola eiland ligt. Op Vancouver eiland zagen we de stad Nanaimo waar we met Tim en Sarah zijn geweest en aan de andere kant zagen we de mooie steile kliffen van Gabriola eiland. Hier kregen we de beloofde acht a tien knopen zuid oostenwind zodat de motor uit ging en we vol tuig verder konden kruisen. Het laatste stukje van Northemberland Channel kwamen we door de Dodd Narrows net voor doodtij. De Dodd narrows is een nauwe doorgang tussen Vancouver eiland en Mudge eiland.

Daarna kruisten we verder door Tricomali Channel en hadden we aan de ene kant Vancouver eiland en aan de andere kant de Mudge eilanden: Link eiland - De Courteny eiland. Inmiddels was het een zonnige dag geworden en zaten we heerlijk in het zonnetje te genieten van de omgeving. De eilanden zijn groen en heuvelachtig en al zijn de bergen van Vancouver eiland hier minder hoog toch zagen we hier en daar nog wel wat sneeuwvelden op de bergen. Na Tricomali channel kwamen we in Stuart Channel dat tussen Thetis eiland en Vancouver eiland ligt en waar ons anker er inging in Sibell Bay bij Vancouver om 17.30 en na 33 mijl.

5 februari 2016
Vannacht en vandaag kwam er een zware depressie over en hadden we soms veertig knopen wind. Met deze harde wind en regen bleven we aan boord. Tegen de avond werd het wat rustiger en gingen we door de regen naar de kant. We aten samen met Tim, Sarah en Marina Tortille's en het werd weer een gezellige avond. Aan het eind van de avond werd het tijd om afscheid te nemen. Na twee zeer gezellige weken is het tijd om verder te gaan.

4 februari 2016
In de ochtend skypten we met mijn ouders. Daarna gingen Sarah, Marina, Paul en ik Max (de hond) uitlaten. We maakten weer een mooie wandeling door het bos. Bij thuiskomst aten we een lunch en maakten Sarah en ik van onze witte kolen zuurkool. De witte kool moet eerst in dunne plakjes worden gesneden en dan met wat zout worden gestampt/geplet. Ik had een stamper bij me waar ik ook wel aardappelpuree mee maak. Sarah vond dat te lang duren en pakte van buiten twee grote stenen waar we de rest mee stampten. Het is erg gezellig zo samen in de keuken bezig te zijn. Paul vermaakte zich ondertussen om naar ons te luisteren en wat op internet bezig te zijn maar was blij toen Tim weer thuis kwam. Na het avondeten gingen Paul en ik weer terug naar de boot.

3 februari 2016
Het regende en waaide weer hard zodat we in de ochtend aan boord bleven. Na de lunch gingen we naar Sarah, Tim en Marina. Sarah heeft yoga les in Nanaimo en ondertussen konden wij wat boodschappen doen. Eerst reden we met zijn allen naar de één van de Marina's om te vragen hoeveel het kost om de Giebateau daar uit het water te laten halen. Daarna reden we naar de watersportzaak en keken daar wat rond. Het werd tijd om Marina bij haar yoga les af te zetten en daarna reden wij door naar de "farmers-market". Daar kochten we verse groente en Koreaanse Kimshi. Na een uur haalden we Marina op en reden terug naar huis waar we gezamenlijk worstjes met aardappelpuree en salade aten. Rond zeven uur gingen we terug naar de boot. Het blijft gezellig!

2 februari 2016
Tim was werken en Sarah en Marina waren een dagje naar hun familie. Om tien uur gingen we naar de kant waar ik alvast wat voorbereidingen deed voor het avondeten. Na de lunch kwamen Adriaan en Mexi ons ophalen om met de honden te wandelen. We liepen door het bos langs het meer omhoog de heuvel op waar we weer een mooi uitzicht hadden over Straat Georgia met zijn eilanden. Toen we terug kwamen was Tim thuis en even later kwamen ook Sarah en Marina thuis. Als avondeten aten we Nederlandse kroketten met een groenteburger en een salade. Na het eten gingen we terug naar de boot.

1 februari 2016
Om negen reden Paul en ik met de auto van Sarah naar Parksville waar we een vervolg afspraak bij de dokter hadden. Vandaag kreeg ik de uitslag van het bloedonderzoek en alles was in orde. Terug bij Sarah skypten we met de familie.

Na de lunch reden Sarah, Marina, Paul en ik eerst naar een Nederlands winkeltje waar ze echte Hollandse drop en andere Hollandse producten verkochten. Daarna reden we verder naar het bos waar we een mooie lange wandeling maakten.

Om vijf uur zetten Sarah ons bij Adriaan en Mexi af. Daar ontmoetten we ook de oudere broer van Adriaan met zijn vrouw. Adriaan en zijn broer hebben samen een zeilboot en zeilen vaak samen. Het werd een gezellige avond met een heerlijk diner.

31 januari 2016
Het regende de hele dag zodat we in huis bleven. Ik maakte voor het avondeten een ovenschotel voor ons allemaal en verder keken we Uitzending Gemist. Rond vier uur kwamen Tim, Sarah en Marina thuis en zaten we de rest van de middag/avond gezellig te praten en ondertussen aten we de ovenschotel. Rond zeven uur gingen Paul en ik terug naar onze boot.

30 januari 2016
Omdat ik nu een grote oven mag gebruiken bakte ik vanochtend een brood en een hartige taart voor onze lunch. Daarna skypten we met Ruud en Natalie. Na de lunch kwamen Adriaan en Mexi ons ophalen om met de honden te gaan wandelen. We reden een stuk met de auto naar het bos waar we een mooie wandeling maakten. We liepen over een bospad de heuvel op waar we uitzicht hadden over straat van Georgia. Daarna liepen we naar een waterval en langs het water terug naar het begin punt. Rond vier uur zetten Mexi en Adriaan ons thuis af waar we lekker met een wijntje onderuit gingen.

29 januari 20016
Vannacht en vanochtend kwam er weer een depressie over en hadden we wind en regen. We bleven aan boord en na de lunch gingen we naar de kant. Tim, Sarah en Marina waren al bijna klaar om te vertrekken naar Mt Washington en we kregen de laatste aanwijzingen. Wij gaan twee dagen op Max (de hond) passen en verblijven dan in hun huis. Ik had ons eten meegenomen en maakte voor het avond eten een pizza. Heerlijk om weer eens de over te kunnen gebruiken.

28 januari 2016
Vanochtend kwam Tim met de boot langs en vroeg of alles goed was. Hij ging werken in de oesterkwekerijen. Paul vroeg of hij kon helpen en dat kon best. Even later zette Paul mij aan de kant af en ging hij Tim helpen. Tim was inmiddels weer terug aan de pier met zijn boot en daarin had hij bakken met jonge oesters. In deze bakken waren eerst oester zaadjes uitgezet die nu iets gegroeid waren. Nu moesten ze de bakken schudden en de kleine oesters die aan elkaar zaten los halen. Toen alle bakken gedaan waren voeren ze terug naar de oesterkwekerij waar ze de bakken weer in het water hingen. Dit is een lange lijn waar acht bakken onder elkaar hangen. Daarna haalden ze andere bakken op om hetzelfde werk weer te doen.

Ik was ondertussen naar Sarah gegaan om haar te helpen. Ze was bezig met het bakken van een taart want morgen gaan ze met de hele familie van Tim naar Mt Washington om daar een verjaardag te vieren. Er moesten nog wat zaadjes in potten geplant worden en dat deed ik samen met Marina. Na de lunch skypte ik met mijn ouders en daarna gingen Sarah, ik en Marina Max (de hond) in het bos lopen. Toen we terug kwamen waren Paul en Tim ook net thuis gekomen. We zaten nog even wat te praten en vervolgens gingen we naar de boot voor het avond eten.

27 januari 2016
Vandaag regende en waaide het behoorlijk zodat we aan boord bleven. We deden wat huishoudelijke klusjes, lazen een boek en keken een film.

26 januari 2016
NOOSE BAY, VANCOUVER ISEILAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 16.273 n 124 10.098 w)
Vanochtend reden we met Sarah, Marina en Max naar Parksville (klein dorpje) om daar in de bibliotheek boeken te halen en wat boodschappen te doen. Weer terug bij hun huis maakte ik erwtensoep (snert) voor vanavond. Na de lunch reden we naar Nanaimo waar we nog wat boodschappen deden. Toen we terug waren was de erwtensoep klaar en maakten we er nog een salade bij. Rond vijf uur gingen we naar Adriaan en Maxi. Zij hadden een als voorgerecht toast met Hollandse kaas en brie en als toetje heerlijk zelfgemaakte Mango ijs. Na het eten beken we de presentatie van onze reis.

25 januari 2016
NOOSE BAY, VANCOUVER ISEILAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 16.273 n 124 10.098 w)
Om negen uur zaten we met Tim, Sarah, Marina en de hond Max in de auto en reden we over de grote weg naar Courtenay. Hier kwamen we na ca een uur rijden aan en huurden we bij de "Ski Tak Hut" een stel snowshoes voor Paul en Mij. Daarna reden we verder richting Mount Washington maar sloegen af naar het Forbidden Plateau. Heel langzaam kwamen we weer in de sneeuw terecht.

Bij de parkeerplaats zaten we in de wolken en bonden we de snowshoe aan elk van onze wandelschoenen vast. Een snowshoe is een zeer soort breed frame met ijzeren tanden die je onder je wandelschoen bindt. Het frame kan los van de schoen bewegen zodat je makkelijk door de sneeuw de berg op en af kan wandelen zonder weg te glijden. Maar ook zak je door het frame niet zo diep de sneeuw in. Paul en ik hadden ook nog ski stokken meegenomen. Het leuke van snowshoes is dat je gewoon kunt gaan en staan waar je maar wilt. Tim en Sarah doen dit vaak en kennen de omgeving goed.

Toen iedereen gereed was liepen we door het bos de berg op. Soms was het best steil en was ik blij dat we de skistokken bij ons hadden. Eerst liepen we de ene berg op en daarna volgden een tweede en toen kwamen we aan bij een kleine hut waar een bank, tafel, bedden en een kachel in stond. De hut is open en iedereen mag deze hut gebruiken zodat we hier onze lunch aten. Na de lunch liepen we verder door het bos over het vlakkere gedeelte van het Forbidden Plateau. Dit was een stuk makkelijker wandelen.

snowshoeing Forbidden Plateau...


Soms waren er kleine bomen die helemaal door de sneeuw overdekt waren en waar zowel Paul als Tim soms opklommen. Op een gegeven moment werd ook Marina op z'n bedekte boom gezet (hihi).
Na een prachtige wandeling over het vlakke stuk moesten we de berg weer af. Uit gekkigheid gleden we soms de steilere stukken gewoon op onze kont naar beneden. Het was een zeer gezellige dag met een hele leuke ervaring. Rond drie uur waren we terug bij de auto en in Courtenay leverde we de snowshoes weer in en dronken een kop koffie alvorens terug naar huis te rijden. Rond vijf uur waren we terug en gingen gelijk naar de boot waarna we de steiger verruilde voor ons anker. We lagen net goed en wel toen het donker werd. Laat de volgende depressie maar weer komen.

24 januari 2016
NOOSE BAY, VANCOUVER ISEILAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 16.273 n 124 10.098 w)
Om tien uur hadden we bij Tim en Sarah afgesproken waar we douchten en hun wasmachine gebruikten. Het was een mooie zonnige dag zodat we na de koffie met de auto een klein stukje reden naar het begin van een wandelpad. We wandelden door het bos en langs de kust waar we gisteren langs gezeild waren en ondertussen praatten we volop. Om twaalf uur moesten we weer terug zijn want Tim en Sarah hadden met de buren afgesproken om samen te lunchen.

Zo ontmoetten we Adriaan (Nederlander) en zijn vrouw Maxi (Mexicaanse). We liepen met zijn allen de heuvel op naar hun huis waar we gezellig en heerlijk lunchten. Adriaan en Maxi hebben ook een zeilboot en zeilen al jaren hier in deze wateren. Na de lunch wandelden we met zijn allen (Adriaan, Maxi, Sarah, Tim, Marina, Paul, ik en de hond Max) door het bos verder de heuvel op waar we prachtig uitzicht hadden over Noose Bay, de straat van Georgia met de eilanden erin. Verderop zagen we de stad Nanaimo op Vancouver eiland met daarvoor Garbiola eiland. Het was een mooie wandeling en daarna namen we afscheid van Adriaan en Maxi, hopelijk zien we hun nog een keer. Rond vijf uur waren we terug bij het huis van Sarah en Tim en spraken voor morgen af. Het was een zeer gezellige dag geweest.

23 januari 2016
NOOSE BAY, VANCOUVER ISEILAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 16.273 n 124 10.098 w)
Om zeven uur terwijl het net een beetje licht begon te worden haalden we het anker op en motorden we de Comox baai uit. In Strait off Georgia kregen we de beloofde noordwesten wind en konden we met de fok uitgeboomd aan de ene kant en vol grootzeil aan de andere kant verder zeilen. Het was een droge wat bewolkte dag waar de zon soms door de bewolking heen kwam. Aan de ene kant passeerden we Denman en Hornsby eiland met daarachter Vancouver eiland en aan de andere kant Texada en Lasqueti eiland met daarachter de hoge bergen van het vaste land.

Het werd een heerlijke zeildag en rond vier uur kwamen we aan bij de ingang van Noose bay. Nu moesten we het laatste stuk de baai in kruisen. Tim, Sarah en hun dochter Marina (ontmoet in Refuge Cove bij Redonda eiland) wonen hier en zij wisten dat we kwamen. Tim werkt hier in de winter bij de oesterkwekerijen en in hun boot kwamen ze ons al tegemoet. We mochten aanleggen aan de steiger van de oesterkwekerijen. Nadat we goed en wel lagen gingen we met hun mee naar huis waar we de rest van de avond gezellig zaten te praten.

22 januari 2016
SKIEN OP MOUNT WASHINGTON
Vanochtend werden we om zes uur opgehaald door Brenda die ons bij het busstation "Native Sans" in Courtenay afzette. Hier namen we de skishuttle bus van half zeven waar allemaal mensen in zaten die bij de berg werken. De volgende gaat pas om negen uur en dat vonden we te laat. We reden een uur in het donker; eerst over de grote weg en uiteindelijk de bergen in. Rond kwart voor acht kwamen we aan bij het Mount Washington Alpine Resort. Hier zijn meerdere winkels, voor ski-verhuur, restaurants en hier beginnen ook de skiliften.

Om kwart over acht konden we onze ski's, skischoenen en stokken huren en kochten we een skilift pas voor half geld (reden dat we deze week wilden skiën). De skidagpas is geldig van 9.00 tot 15.30 en de avondpas van 15.30 tot 21.00. De liften gingen om negen uur open maar we hadden geluk en mochten om kwart voor negen al naar boven.

Het was inmiddels droog, de zon brandde door de wolken heen en het werd een mooie zonnige ochtend. Toen we op de top van Mt Washington (1588 m ) stonden hadden we prachtig uitzicht over de omgeving van Vancouver eiland, Straat Georgia met de eilanden waar we later doorheen gaan varen en daarachter het vaste land. In de ochtend waren de vers geprepareerde pistes nog wat ijzig maar later op de dag werd het wat zachter en werd het skiën makkelijker. Het ski gebied is op zich niet zo groot maar het zijn mooie pistes met een aantal bospaadjes.

skien op Mt. Washington...


Om elf uur hielden we een kleine stop van een half uur voor lunch en koffie. In de middag betrok het en kwam er wat laag hangende bewolking en kregen we hier en daar een sneeuw bui. Rond vier uur leverden we alles in en gingen met de shuttlebus van half vijf terug naar Courtenay. Vandaar kregen we een lift naar Comox en waren we rond zes uur thuis. Moe maar voldaan, wat een fantastische ski dag!

21 januari 2016
COMOX, VANCOUVER ISEILAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 39.963 n 124 55.375 w)
Vannacht waaide het behoorlijk hard, vlagen van veertig knopen. Vanochtend werd het gelukkig weer rustig en konden we van boord. Vandaag was Paul best bekend. Over de radio en televisie was uitgezonden dat Paul uit Nederland drie mensen uit Comox uit het water had gered. Bij de haven en in de bibliotheek herkende sommige mensen hem. Rita en Bob die we ontmoet hebben in Powell River hadden contact gehad met John en Brenda uit Comox en zo kregen wij contact met hun. We werden bij John en Brenda voor een lunch uitgenodigd. Ook zij hebben drie jaar rond de Pacific gezeild. Het werd een gezellige middag en rond vier uur waren we terug aan boord waar ik alle ski spullen tevoorschijn haalde.

20 januari 2016
COMOX, VANCOUVER ISEILAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 39.963 n 124 55.375 w)
Om half acht gingen we naar de kant en vandaar liften naar de stad Courteney aan de andere kant van de baai. Zoals meestal kregen we al snel een lift tot net in Courteney. Daarna kregen snel de volgende lift die ons naar de Walmarkt (groot warenhuis)bracht. We liepen wat rond en ruilden wat spullen. Daarna liepen we door Courtenay want de stad heeft verschillende winkelcentra. Onder andere gingen we naar een plek waar ze ski's verhuren want de reden waarom we naar Comox zijn gegaan is dat we vanuit hier gemakkelijk naar Mount Washington kunnen komen om daar een dag te gaan skien. Maar dan moet het weer het wel toelaten! Nadat we alle informatie hadden liften we terug naar Comox. Daar aangekomen begon het al behoorlijk te waaien zodat we terug gingen naar de boot. Over de marifoon werden voor vanavond en vannacht hurricane krachten voorspeld. Voor alle zekerheid brachten we een lijn uit naar een mooring schuin achter ons.

Toen het donker was hoorden we op een gegeven moment buiten iemand schreeuwen. We liepen de kuip in en hoorden vervolgens twee stemmen in het water om hulp roepen. Snel lieten we de dinghy weer in het water en ondertussen hoorden we de mensen roepen "Be Quick, Be Quick we do not hold it much longer". Doordat ze zo schreeuwden begrepen we dat ze aan de boot iets verderop hingen. Paul ging er snel naar toe en ik riep over de marifoon "Mayday". Ondertussen zag ik het hoofdlampje van Paul en hoorden mensen maar wist niet precies hoeveel mensen hij uit het water haalde. Vervolgens ging hij met de mensen naar de haven. Dit vertelde ik aan de Coast gard en zei dat ze een ambulance naar de haven moesten sturen omdat ik vermoedde dat ze onderkoeld waren.

Toen Paul veel later terug kwam hoorde ik het verhaal. Hij had twee vrouwen en een man in de dinghy getrokken waarvan twee aan de achterkant van een zeilboot hingen en onderkoeld waren. Een had zich iets opgetrokken aan de ketting van de boegspriet van die boot. Ze waren met een kleine dinghy naar hun boot geroeid. Onderwijl liep de dinghy vol water en op het laatst kwamen ze al zwemmend en vast houdend aan de dinghy nog net bij een andere zeilboot. Gelukkig konden ze zich aan de boot vast houden totdat wij ze hoorden maar toen hadden ze al twintig minuten in het water gehangen.

Aan de kant gekomen stond de ambulance en de brandweer te wachten en droeg Paul ze over. Ook stond er een cameraploeg die Paul interviewde. Het duurde allemaal best lang en ik was weer opgelucht toen ik het hoofdlampje van Paul door de golven in de verte weer aan zag komen.

In  het lokale nieuws:

Three people rescued from frigid waters off Comox
Posted By:
Ben O'Haraon: January 20, 2016 In: News

Three boaters had to be pulled from the frigid waters off Comox this evening after their skiff capsized.  A man and two women were heading back to a boat moored in the harbour when they hit rough seas that swamped their boat. Comox Valley Fire Chief Gord Schreiner says the trio, who were not wearing lifejackets, tried to swim to safety but only made it as far as another boat. They were unable to climb aboard so they clung to the side and started screaming for help.

Their cries went unheard for several minutes but, fortunately for them, a boater from the Netherlands did respond, and hurried out to get them in a dinghy. “I heard them shouting in the boat next to us, even further, and they’re hanging in the water, one on the mooring and two on the side,” Paul Keab told Mary Lee of the Comox Valley Echo. “And then I go with the dinghy to them, take them in the dinghy and bring them to here”

Chief Schreiner says Keab’s actions may have saved their lives as all three of them were suffering from hypothermia when they arrived back on shore. They were put into a fire truck and given blankets and warm clothes. The three have been put up in a hotel for the night.



de locale krant...

19 januari 2016
COMOX, VANCOUVER ISEILAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 39.963 n 124 55.375 w)
Om half acht hesen we de zeilen en voeren met ruime wind van ca negen knopen vol tuig westwaarts richting Vancouver eiland. Eerst staken we de Malaspinastraat over die tussen het vaste land en Texada eiland loopt. Vervolgens zeilden we tussen Texada en Harwoodeiland door en kwamen we in de straat van Georgia. Daar kregen we even vijftien tot twintig knopen wind zodat we lekker liepen.

Om één uur kwamen we aan in de baai van het dorpje Comox en de stad Courtenay waar ons anker er bij Comox inging. Even later gingen we naar de kant en liepen wat door het kleine winkelcentrum. Er was een (tijdelijke) tentoonstelling van Anne Frank die we bezochten en naast de tentoonstelling was er ook een documentaire van Anne Frank die we bekeken.

18 januari 2016
Het waaide en regende weer. Rond tien uur gingen we naar de kant om wat boodschappen te doen en verder zaten we bij A&W te internetten of eigenlijk uitzendingen-gemist te kijken. Rond vier uur waren we terug aan boord.

17 januari 2016
Het waaide en regende weer, een andere depressie komt over. Ja, ze komen nu als treintjes achter elkaar! We vertrouwen het anker hier nu wel dus gingen we om tien uur naar de kant. Omdat het zo hard regende stond Loraine ons al bij de Marina op te wachten. We gingen met haar mee naar huis waar we gezellig koffie dronken en waar ik ons beddengoed in hun wasmachine mocht wassen.

Greg werkt in de houthak industrie. Hij begon als houthakker maar zit nu in de machine die de gekapte bomen uit het bos optilt. Niet helemaal ongevaarlijk werkt want als een boom ergens achter blijft haken moet hij bepalen of hij door moet trekken of los moet laten. Loraine werkte als logopedist. Het werd een gezellige ochtend.

 Daarna liepen we naar Bob en Rita waar we de rest van de dag gezellig zaten te praten. Bob speelt op gitaren en andere snaar instrumenten en Rita maakt aquarellen.

Toen we rond vijf uur weg wilden gaan vroegen ze ons te blijven eten en voor we het wisten was het alweer acht uur en tijd om terug naar de boot te gaan.

16 januari 2016
Vannacht en vandaag regende en waaide het behoorlijk, de depressie komt over. We bleven aan boord en deden wat klusjes binnen. Om vijf uur werd het iets rustiger en gingen we naar de kant. We waren bij Jim (ontmoet bij Gary) en zijn vrouw Gerrimae uitgenodigd om te komen eten. Toen we daar aankwamen bleken ze nog meer vrienden te hebben uitgenodigd. Het waren Greg en zijn vrouw Loraine en Bob met zijn vrouw Rita. Allemaal zeilers die langere zeiltochten hebben gemaakt van meerdere jaren aan boord hebben gewoond. Ook bleek dat de ouders van Gerrimae Nederlands waren en hier een grote viskwekerij zijn begonnen. We aten heerlijke verse vis uit de oven en ondertussen zaten we gezellig te praten. Het werd een zeer gezellige avond en voor we het wisten was het elf uur!

15 januari 2016
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 50.436 n 124 31.959 w)
Om half tien waren we bij Gary van Salish Sea Dive. Samen met hem reden we naar het vliegveld waar we kerosine kochten. Daarna reden we terug naar de Marina waar Paul met ons Giebeltje terug naar de boot ging om alles neer te zetten. Ik ging alvast met Gary mee naar zijn winkel waar Paul later ook kwam. Gary bood aan dat we zijn internet konden gebruiken want het is winter en zeer rustig en hij vind het wel gezellig als we er zijn. We skypten met mijn ouders en ik liep nog even naar de supermarkt voor boodschappen. Gary krijgt ook wat aanloop van vrienden en zo ontmoetten we ook Jim. Jim heeft tien jaar geleden met zijn vrouw en kinderen rondje Pacific gedaan. Aan het begin van de middag begon het te regenen. De volgende depressie komt eraan!

14 januari 2016
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 50.436 n 124 31.959 w)aren.
Vandaag was het weer droog en zonnig zodat ik eerst de was uitspoelde en daarna gingen we uiteindelijk toch de wandeling door het bos maken. Onderweg stopten we even bij Gary van Salish Sea Dive (www.salishseadive.com of gary@salishseadive.com) om te vragen of onze spullen wat langer kon blijven hangen. Geen probleem! We kwamen weer aan de praat en nu vertelde hij dat vier boten van de golfbreker bij de papierfabriek daar binnenkort weggehaald gaan worden en afgezonken worden vlak langs de kust bij Powell River. Dan kunnen toeristen hier mooie duiken maken naar oude wrakken!

We begonnen met de Willingdon Beach trail die we enkele dagen geleden ook hebben gewandeld. Hier zagen en hoorden we dichtbij een woodpecker bezig in een boom te pikken.

Woodpecker...

Halverwege dit pad sloegen we af de Cut connector trail op die omhoog de heuvel op loopt. Vervolgens kwamen we uit op de Mc Fall creek trail en liepen we langs de creek terug naar de weg. Omdat het een mooie dag was besloten we nog een wandeling te maken: de Willingdon creek trail en die gaat weer heuvelopwaarts en komt bij het sportcentrum van Powell River uit. Na drie uur wandelen liepen we het centrum in waar we een late lunch aten bij A&W waar we de rest van de middag daar op de computers bezig waren. Paul op internet met de Ipad en ik schreef een stukje voor de WVL op de laptop. Rond vijf uur waren we terug aan boord.

13 januari 2016
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 50.436 n 124 31.959 w)
Het was vandaag weer droog en zelfs een beetje zonnig zodat we besloten om een wandeling door het bos te gaan maken. We liepen het dorp door op weg naar het begin van de wandeling toen we langs Salish Sea Dive (duikwinkel) kwamen. We gingen naar binnen voor informatie over het huren van een duikfles. Dit was ca. twaalf euro zodat we onze plannen veranderden. Met de duikfles gingen we terug aan boord waar we onze regulator aan de fles bevestigden zodat Paul te water kon om de anodes te vervangen. Normaal doen we dit met onze compressor die we aan boord hebben maar omdat de omvormer stuk is kunnen we die niet gebruiken.

Terwijl Paul de anodes verving zat ik in de kuip. Op een gegeven moment zag ik drie zeeleeuwen van de boot vandaan zwemmen. Omdat ze van de boot vandaan zwommen en ik de bubbels van Paul zijn adem nog steeds boven zag komen dacht ik dat alles goed was. Toen Paul klaar en ik vroeg of hij de zeeleeuwen om zich heen had gezien zei hij van niet.

Nadat Paul had gedoucht en geluncht haalde hij de driver van de stuurautomaat die het niet meer doet te voorschijn. Hij maakte de motor van de driver open en zag dat er heel fijn koolstof van de koolborstels los in de motor zat. Met lucht van de hogedruk die uit de duikfles blies hij dit alles buiten schoon. Daarna gingen we samen terug naar Salish Sea Dive waar we onze duik spullen mochten uitspoelen en ophangen om te drogen. Ik vertelde van de drie zeeleeuw en zij vertelden dat die dieren soms aardig agressief kunnen zijn. Het is maar goed dat ik dit achteraf heb gehoord. Nog lange tijd zaten we gezellig met Gary te praatten alvorens we terug naar de boot gingen.

12 januari 2016
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 50.436 n 124 31.959 w)
Net als gisteren regende het de hele dag. Daarbij waaide het vandaag ook nog stevig uit het zuidoosten, een depressie komt over. De boot lag goed zodat we weer naar de kant gingen en het centrum in liepen. Paul ging bij A&W (soort Canadese Mc Donalds) zitten waar hij kon internetten. Ik kon ondertussen rustig in de twee supermarkten Safeway and Save on food rondkijken naar aanbiedingen. Rond het middag uur was ik terug bij Paul en aten we een hamburger terwijl we uitzendingen gemist keken. Rond drie uur waren we terug bij de boot

11 januari 2016
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 50.436 n 124 31.959 w)
Om half negen stonden we bij de Volvo dealer. De buiten-waterpomp van de motor lekt al een tijdje een klein beetje en het controle paneel buiten van de motor heeft weer kuren. De Volvo dealer had de nieuwe pakkingen voor de buiten waterpomp in huis en kon die er vandaag ook voor ons inzetten. Ook had hij tweedehands het controle paneel dat bij ons stuk is. Snel gingen we terug naar de boot om de buitenwaterpomp eruit te halen zodat die gemaakt kon worden.

Terwijl de Volvo dealer bezig was liepen wij weer naar het centrum om bij andere winkels te informeren naar een nieuwe omvormer van 12 Volt naar 220 volt. Maar niemand had het of kon het bestellen. Ik keek ook gelijk naar een nieuwe staaf mixer maar die zijn hier allemaal op 110 Volt dus ook dit gaat hier niet lukken. Uiteindelijk kwamen we uit in de bibliotheek waar Paul op internet naar omvormers keek en ik foto's verstuurde voor de weblog en andere dingen uitzocht. Om vier uur waren we terug aan boord en bouwden we de buiten-waterpomp terug in de motor.. Na lange tijd was dit weer in orde.

10 januari 2016
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 50.436 n 124 31.959 w)
Vanochtend scheen de zon en maakten we de Willingdon Beach wandeling door het bos en langs de oever. We liepen over een oud houthakkerspad uit 1900 en kregen uitleg via bordjes hoe het hout hier werd gekapt en vervoerd. Het gekapte hout werd op een kar gelegd (treinstel) die over een rails van boomstammen reed. Als de kar met hout de heuvel af/op moest werd die begeleid door een grote stroomankerlier die op de heuvel stond. Dit treinstel met hout was via een grote kabel met deze lier verbonden zodat het rustig kon dalen/stijgen. Aangekomen op vlak land stond er een stoomlocomotief die de kar met hout verder vervoerde.

treinstel...

De stoomlier, een kar met hout en de stoom locomotief staan langs dit wandelpad. (zie foto's)

de stoomlier...

begeleidende kabel...

Daarnaast zagen we ook een oud motorbootje (zie foto) dat de boomstammen in het water bij elkaar dreef om ze vervolgens aan elkaar te koppelen. Daarna werden de aan elkaar gekoppelde boomstammen versleept.

motorboot...

Bij veel wandelingen in Alaska en Canada waar we over houthakkerspaden liepen kwamen we ook restanten van de verblijven van de houthakkers tegen. Maar hier waren mooie beschrijvingen bij. Verder kregen we uitleg over de verschillende bomen en vegetatie die hier groeien en we zagen enorm veel eekhoorns en vogels in het bos. Uiteindelijk kwamen we uit bij de papier fabriek waar de oude wijk van Powell River is. Een prachtige wijk met oude gerestaureerde huizen uit die tijd.

Nadat we hier een tijdje hadden rondgewandeld en het oude gerechtsgebouw, bioscoop, postkantoor, kerk en woonhuizen hadden gezien liftten we terug naar het nieuwe centrum van Powell River.

gerechtsgebouw uit 1910...

Daarbij reden we over de Highway 101. Deze weg begint hier acht mijl noordwaarts bij Lund (waar we eergisteren hebben geankerd) en loopt tot in het natuur park Lapataia in het uiterste puntje van Argentinie (Zuid Amerika) waar we in 2008 aan de andere kant van deze weg z'n 17000 kilometer hier vandaan stonden. We wandelden nog wat rond in het centrum en rond vijf uur waren we terug aan boord.

09 januari 2016
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 50.436 n 124 31.959 w)
Vanochtend dobber/zeilden we vol tuig rustig verder zuidwaarts langs de Sunshine coast van het vaste land. We passeerden de eilanden Savary en Harwood met daar achter Vancouver eiland. Het was bewolkt maar de zon probeerde door dit wolkendek heen te komen en soms lukte dit. Op de eilanden en het vaste land zagen we steeds meer huizen op de oevers en de heuvels staan. We komen steeds meer in de bewoonde wereld waar de mensen winter en zomer wonen, geen caretakers meer.

Powell River is al van grote afstand te herkennen aan de papierfabriek die aan de oever staat. Deze papierfabriek begon in 1912 en was enige tijd de grootste papierfabriek van de wereld. Omdat er veel pulphout over water wordt aangevoerd is er een grote golfbreker voor de kust gemaakt. Een zeer bijzondere want deze bestaat uit grote oude afgedankte schepen die met grote stenen en water zijn gevuld (floating hulk breakwater).

de papierfabriek...

de golfbreker...

Rond drie uur ging ons anker er naast de Marina in en gingen we naar de kant om wat rond te wandelen door het dorp op zoek naar het toeristenbureau en de winkels. Bij het toeristenbureau kregen we info over de geschiedenis van het dorp en ook wandelroutes. In de winkels vonden we de zekeringen die we nodig hebben om onze twee omvormers (600 Watt en 1500 Watt) te repareren. Daarnaast keken we naar een nieuwe omvormer van 2000 Watt. Het wordt nog lastig om hier omvormers te vinden van 12 Volt naar 220 Volt aangezien alles hier 110 Volt is.

Terug aan boord deed Paul acht nieuwe zekeringen in de 1500 Watt omvormer. Toen hij die aansloot begon die gelijk te knisperen en te roken. Daarna deed hij drie nieuwe zekeringen in de 600 Watt omvormer en die zekeringen sloegen er gelijk uit toen hij het apparaat aanzetten. Ik weet niet wat er gebeurd is met mijn staafmixer maar hij heeft wel twee omvormers stuk gemaakt
!
8 januari 2016
LUND, SUNSHINE COAST, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 58.387 n 124 45.425 w)
Het was een bewolkte dag toen om tien uur ons anker op ging en we wegvoeren uit Squirrel Cove. Al snel hesen we de zeilen en met een licht briesje van ca. zeven knopen uit het oosten zeilden we halve wind zuidwaarts. Eerst Desolation sound uit en verder langs de kust van het vaste land en de Copeland eilanden de Street off Georgia in. Onderweg zagen we een lange tijd een groep orka's, een mannetje te zien aan de grote vin, de vrouw en twee jongen. Ook zagen we een groep zeehonden op de rotsen liggen en een andere groep zeehonden waren in het water over elkaar heen aan het springen, waarschijnlijk jonge zeehonden die aan het spelen waren. Na lange tijd was dit weer een heerlijke zeildag!

orka's...

07 januari 2016
SQUIRREL COVE BIJ CORTES EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 08.249 n 124 55.318 w)
Vanochtend gingen we terug naar de Marina waar we skypten met tante Jannie en water haalden. Rond elf uur waren Tim, Sarah en Marina met al hun spullen bij ons. De spullen gingen aan boord en samen motorden we rustig naar de publieke pier in Squirrel cove op Cortes eiland. Daar stond hun auto en daar vandaan reden we samen naar een gratis winkeltje en de vuilnisbelt.

De winkel bestaat uit spullen die de bewoners niet meer willen maar toch nog goed zijn. Sarah had oud speelgoed van Marina bij zich en deponeerde dit in één van de bakken. Helaas was de winkel net gesloten zodat we niet wat konden rondkijken. Wel konden we onze vuilnis hier kwijt. Daarna reden we terug naar de boot en namen we afscheid van Tim, Sarah en Marina. Zij gingen met de ferry van Cortes naar Quadra eiland en dan de ferry van Quadra naar Vancouver eiland. We houden contact en zullen hen weer zien op Vancouver eiland waar ze wonen. Onze trossen gingen los en we motorden verder Squirrel cove in waar ons anker er in een prachtige baai inging.

06 januari 2016
Gisteravond sneeuwde het nog maar vanochtend was de sneeuw in regen overgegaan en dooide het. Rond half tien liepen we de heuvel op naar het huis van Tim, Sarah en Marina. Ik had gisteren ochtend een handwas gedaan maar omdat het nu moeilijk droogt mocht ik de was in hun badkamer ophangen. Toen we gisteren terug kwamen van de wandeling was de was nog steeds erg nat zodat we het mocht blijven hangen. Nu dronken we gezellig koffie en kon ik de droge was meenemen. Rond twaalf uur waren we terug bij de boot waar we skypten met mijn ouders en Ruud / Natalie. Het was alweer half drie toen we terug aan boord kwamen en we een late lunch aten. In de middag deden we wat huishoudelijke klusjes.

05 januari 2016
Dikke vlokken sneeuw kwamen uit de lucht dwarrelen toen we 's ochtends naar buiten keken. In de kuip en op ons Giebeltje lag al een dik laag sneeuw. Om tien uur kwamen Tim, Sarah en Marina bij ons koffie drinken en ondertussen zaten we gezellig te praten. Na de lunch maakten we gezamenlijk een wandeling door het bos naar het meer iets verderop.

wandelen met Tim,Sarah en Maria...

Een mooie wandeling door en in de sneeuw. Op de takken lag ook al een dikke laag sneeuw dus als we daar onderdoor moesten en we niet ver genoeg bukten kregen we de sneeuw in onze nekken. Daarnaast hielden we natuurlijk sneeuwballen gevechten, de vrouwen tegen de mannen. Tot onze verbazing was het meer open en lag er geen ijs op terwijl het toch vriest. Rond half vijf, net voor het donker waren we terug bij de boot.

04 januari 2016
REFUGE COVE BIJ REDONDA EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 07.274 n 124 50.251 w) Vannacht hoorden we het ijs kraken om de boot. Toen we vanochtend buiten keken zagen we dat het ijs verder naar de uitgang van de baai was gegroeid en dat we nu in een dun laagje ijs lagen.

Om kwart voor tien ging ons anker op en motorden we rustig Roscoe baai uit en langs de kust van Redonda eiland westwaarts naar Refuge cove. Hier meerden we af aan de steiger van de kleine Marina. Er zijn hier een kleine supermarkt, een restaurant, benzine station en boekenwinkel die allemaal gesloten zijn in de winter. We zagen rook uit één van de woonboten komen en gingen er naar toe om te vragen of er hier in de winter ook internet is. We mochten hun internet wel gebruiken zodat we naar Nederland konden skypen.

Even later spraken we met Rene en Rob (broers van Paul) en Rob/Afra. Toen we mijn familie wilden spreken kwamen er net een paar bewoners over de steiger aanlopen. Het waren Tim, zijn vrouw Sarah en hun dochtertje Marina van vier. We vroegen aan hun of we hier konden wandelen en werden toen gelijk uitgenodigd om samen met hun te gaan wandelen.

Alles is hier bijna prive terrein dus is het voor buitenstaanders (haast) niet mogelijk om hier door de bossen te lopen. We wandelden door het bos de heuvel op naar een uitkijkpunt. Het was een beetje bewolkt maar ook zonnige zodat we een prachtig zicht hadden over Desolation Sound met de plekken waar we hadden geankerd en daarachter het vaste land met de hoge witte bergtoppen.

Desolation Sound...

planten in ijs bevroren...

Rond drie uur waren we terug bij het huis van Tim en Sarah waar we gezellig thee dronken. Dit huis is eigenlijk hun zomerhuis en 's winters wonen ze op Vancouver eiland. Maar nu waren ze voor de feestdagen hier. Rond vijf uur liepen we in het donker verder de heuvel af terug naar de Marina. Nu verlieten we de steiger en gooiden ons anker er even verderop in.

03 januari 2016
ROSCOE COVE BIJ REDONDA EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 09.666 n 124 45.765 w)
Om negen uur ging ons anker op en motorden we noordwestwaarts door Desolation Sound naar Roscou bay bij Redonda eiland. Onderweg sneeuwde het zacht en we dronken koffie/chocomel in de kuip. Bij de ingang van Roscoe bay moesten we eerst over een ondiepte die met laag water droog valt. Nu stond er ca drie meter. Daarna kwamen we in een kleine baai waar een laagje ijs op het water lag. We motorden even in het laagje ijs om te zien hoe dik het was. Het was niet echt dik maar aangezien het nog steeds rond het vriespunt is en het vannacht weer gaat vriezen ankerden we net voor de ijsvlakte.

in het ijs...

Aan het einde van de baai begint een wandelpad naar een meer vlak achter deze baai. Maar met ons Giebeltje wilden we niet met stokken prikkend door het ijs zodat we de wandeling maar lieten voor wat het is.

Toen ik met mijn staafmixer groene erwten wilden pureren om er snert van te maken sloeg de omvormer uit. We maakten

02 januari 2016
MELANIE COVE IN DESOLATION SOUND VASTE LAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 08.532 n 124 40.292 w)
Helaas hebben we vannacht het noorderlicht weer niet kunnen zien omdat het bewolkt/misig was. Ook vandaag bleef het bewolkt en was er haast geen wind. Om negen uur ging ons anker op en motorden we verder tussen Mink eiland en het vaste land door verder Desolation Sound in. We zagen een motorboot uit een cove komen en enkele vispotten boven water halen. We gingen er naar toe voor een praatje. Het waren vader en dochter die een paar dagen aan het vissen waren. Ze visten op Prawn's, kreeft en vis. Omdat ze meer Prawn's hadden gevangen dan toegestaan was kregen wij een deel van de vangst. Anders hadden ze de vangst terug in zee moeten gooien.
We motorden verder tussen wat kleine eilandjes door en kwamen om twaalf uur in Melanie cove aan. Een mooie cove midden in het bos (natuurpark). Hier ging ons anker er in en na de lunch gingen we naar de kant. Aan het einde van Melanie Cove begint een wandelpad door het bos de heuvel over naar Laura Cove. Een mooie wandeling waar we weer verschillende vogels hoorden zingen. Rond drie uur waren we terug bij de boot en maakte ik de prawn's klaar.

01 januari 2016
GALLEY BAY IN DESOLATION SOUND VASTE LAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 04.308 n 124 46.802 w)
De kuip was glad van het ijzel, al scheen de zon al volop in de kuip toen we ons anker om kwart voor negen ophaalden. Alleen op de fok zeilden we rustig Cortes Bay uit en verder aan de wind langs Cortes eiland en tussen Cortes en het vaste land door Desolation Sound in. Het bleef weer rond het vriespunt dus dikke kleding en een muts op was wel vereist. Onderweg zagen we de hoge witte besneeuwde toppen van het vasteland en de lagere groene heuvels vol met rijp.

Toen we bijna bij Galley bay waren zagen een een groep ballonnen door de lucht aan komen zweven. Langzaam zakte de groep totdat ze in het water terecht kwamen. We zeilden er naar toe en haalden ze uit het water, dat hoort hier niet! Omdat er nog een beetje helium in de ballonnen zat knoopten we de ballonnen aan de kraanlijn vast. Door de warmte van de zon stegen ze weer een beetje op.
Rond twaalf uur kwamen we in een verlaten Galley bay aan. Overal op de kant staan huizen en borden met PRIVE erop. Helaas kunnen we hier niet naar de kant voor een wandeling. Van meerdere mensen hebben we gehoord we dat het hier in Desolation Sound in de zomer heel erg druk kan zijn. Nu liggen we alleen in een verlaten baai! Hopelijk kunnen we vanaf deze baai vannacht wel het noorderlicht zien!?

31 december 2015
Ook vandaar was het een zonnige koude dag. In de ochtend maakten we een wandeling naar de Seattle Marina hier in Cortes bay waar alles verlaten is. Bijna alles is hier uitgestorven op een paar huizen na waar er rook uit de schoorstenen komen.

Terug aan boord bakte ik buiten oliebollen en luisterden we naar de radio. Over de radio hoorden we dat vannacht het noorderlicht te zien kan zijn. Aan het eind van de middag maakten we ons klaar voor oudjaarsavond, die we samen aan boord vierden. We keken drie films en ondertussen keken we ook soms buiten of we het noorderlicht konden zien. Het was een heldere koude nacht met een hemel vol sterren.

oliebollen bakken...

oudejaarsavond...

Om twaalf uur stonden we in de kuip in in de hoop het noorderlicht toch nog te zien maar helaas, voor ons was er niets te zien. Wel hoorden we een paar knallen van vuurwerk. Ook zagen we precies om twaalf uur een klein lichtje boven de bergen uit komen. In eerste instantie dachten we dat het vuurwerk was maar het licht werd langzaam groter en groter, het bleek de maan te zijn die langzaam achter de bergen omhoog kwam en over het water scheen.

IEDEREEN DE BESTE WENSEN VOOR 2016

30 december 2015
CORTES BAY BIJ CORTES EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 03.760 n 124 55.936 w)
Het was een heldere nacht met bijna volle maan en min drie graden. Vanochtend kwam de zon tevoorschijn en werd het een mooie zonnige dag maar het bleef rond het vriespunt zodat we pas na de koffie om tien uur naar de kant gingen. We wandelden ca één kilometer over de weg naar het Kw'sa park. Daar begon de wandeling naar Easter Bluff. We liepen over een bospad tussen en over de heuvels naar het Gunlint meer. Een mooie wandeling door het bos met varens, mos en grote rots brokken. Vanaf de top van de heuvel hadden we mooi uitzicht over het bladstille meer. Hier aten we onze lunch.

het Gunlint meer...

Terug volgden we een andere route door het bos. Maar we waren het pad even bijster en daarom maakten we ons eigen pad tot we weer op het bospad van de heenweg waren. Wat is het toch handig een handGPS bij ons te hebben!

eekhoorn...

Terug bij de boot besloten we de driver van de stuurautomaat eruit te halen en deze te verwisselen voor onze oude driver. De achterhut werd leeg gehaald en Paul kroop naar achteren om de drivers te verwisselen. Nu moet hij de driver met storing alleen nog nakijken waarom die het niet goed meer doet. Rond vijf uur was de klus geklaard en tijd om te eten.

29 december 2015
CORTES BAY BIJ CORTES EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 03.760 n 124 55.936 w) Om half zeven ging ons anker op en motorden we langzaam door de vernauwing tussen Quadra en Gowlland eiland door naar Discovery passage. We hadden op onze laatste trip hiernaartoe al een beetje problemen met de stuurautomaat die soms weigerde zijn werk goed te doen. Vandaag was het al snel dat de motor van de driver het niet goed meer deed en dus stuurden we met de hand. Nu wordt het tijd om de motor van binnen schoon te maken. Het losse koolstof van de koolborstels moet uit de motor verwijderd worden. Dan zou deze het theoretisch weer goed moeten doen.

In Discovery passage hesen we de zeilen en voeren met ca tien knopen wind en de laatste stroom mee tussen Vancouver eiland en Quadra eiland door tot aan kaap Mudge. Daar aangekomen rondden we de kaap en zeilden we aan de wind vol tuig het Sutil kanaal over oostwaarts naar Cortes eiland, één van de Discovery eilanden (ook Quadra eiland behoort tot de Discovery eilanden). Eerst was het nog een beetje bewolkt maar de zon kwam steeds meer door en rond het middag uur was het een mooie zonnige dag van ca drie graden. We hadden weer prachtig zicht op de hoge witte bergen van het vaste land en de groene heuvelachtige eilanden. We kruisten door de Baker passage tussen Twin en Hernando eiland. Het laatste stuk zeilden we langs de Twin eilanden naar Cortes bay waar vier grote zeeleeuwen ons volgden. Eerst zwommen ze achter en naast de boot maar op het laatst probeerden ze naast de boot uit het water te springen wat een hoop gespetter gaf. Cortes bay is een kleine baai met twee Marina's maar waar ons eigen anker er rond twee uur in ging.

28 december 2015
Om kwart over negen waren we bij Debbie en Norris om met hen naar Campbell River te gaan. We namen de tien uur ferry van Quadra eiland naar Vancouver eiland. Daarna gingen we eerst naar een kapper om een afspraak te maken. Daarna reden we met Debbie en Norris naar een paar andere winkels waar we mijn nieuwe E-reader kochten en wat andere boodschappen deden. Om elf uur waren we terug bij de kapper waar Paul en ik geknipt werden. Ondertussen deden Debbie en Norris hun eigen boodschappen.

Om twaalf uur zagen we elkaar weer en aten we een hamburger bij A&W. Vervolgens gingen we naar een outdoor zaak waar Paul en Norris nieuwe wandelschoenen kochten, het tweede paar voor halve prijs. Tenslotte gingen Paul en ik naar de bibliotheek om te internetten en deden Debbie en Norris hun laatste boodschappen. We wilden graag skypen met de familie in Nederland maar het was in Nederland midden in de nacht. Om vier uur hadden we de ferry terug naar Quadra eiland waar we afscheid namen van Norris and Debbie. Morgen gaan we weer verder.  

27 december 2015
Om tien uur hadden we met Debbie en Norris afgesproken om te gaan wandelen. Als start reden we over een besneeuwde weg naar het begin van Haskin Farm Trail. Daar maakten we een mooie wandeling door het bos naar het kiezelstrand aan het Sutil kanaal waar we gisteren langs gevaren zijn. Onder het wandelen zagen we verderop een hertje staan. Daarna reden we verder met de auto naar de vuurtoren van kaap Mudge waar we nog een andere wandeling maakten in de miezer regen. Rond een uur waren we terug en nodigden we Debbie en Norris uit om bij ons te komen lunchen. Het werd een gezellige middag met veel gepraat.

26 december 2015
GOWLLAND HARBOUR BIJ QUADRA EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 06.392 n 125 13.020 w)
Er is weer een depressie op komst zodat ons anker om zeven uur op ging en we naar de andere kant van Quadra eiland zeilden. Het eerste stuk zeilden we alleen op de fok met ca twintig a vijfentwintig knopen wind aan de wind door Sutil Channel, langs Quadra eiland. Het sneeuwde en er stonden kleine witte kopjes op het water en hier en daar dreef hout. Soms klapten we van een golfje af en dus moesten we extra goed opletten voor de boomstammen.

Bij Cap Mudge aan de zuidkant van Quadra eiland aangekomen konden we ruimer zeilen. Om kaap Mudge zeilden we met ca twintig knopen wind, ruime wind en met de stroom mee de Discovery passage door. Nu zeilden we tussen Vancouver eiland waar we de stad Campell River aan ligt en Quadra eiland. Hier liep de snelheid op tot ca. tien knopen over de grond. Even later zeilden we tussen Steep eiland en Gowlland eiland door en kwamen we in Gowlland Harbour waar we ankerden tussen Quadra eiland en Steep eiland.

Hier aan het water wonen Debbie and Norris (vrienden van Alison en Vinay) die we om vier uur ontmoetten. We reden met Debbie and Norris mee naar het huis van Alison en Vinay in Heriot bay waar we nog vier andere vrienden van hun ontmoetten. Met tien personen zaten we gezellig te praten en onderwijl aten we een lekkere maaltijd. Na de maaltijd lieten we de film (presentatie) over een deel van onze reis zien. Het werd een gezellige avond en voor we het wisten was het alweer laat en reden we met Debbie en Norris mee terug naar hun huis en onze boot.

25 december 2015
Nadat we eerst hadden uitgeslapen aten we rond tien uur een heerlijke kerstbrunch met krentenbrood, stokbrood en verschillende soorten salades, Chocomel/koffie en sinaasappelsap. Onderwijl luisterden we naar de kerstliedjes op de radio. Buiten scheen de zon op de witte omgeving, een echte witte kerst! Na de kerstbrunch gingen we lekker onderuit en luisterden we naar de radio.

Om half vijf gingen we naar de kant want in het Heriot inn (Hotel) was een gratis kerstdiner (zelf bepalen wat je wilde doneren) georganiseerd door vrijwilligers. We hadden ieder een cadeau meegenomen voor onder de kerstboom en bij binnenkomst leverden we de cadeaus in en kregen we ieder een nummer. We zagen verschillende bekenden maar ook veelal onbekenden. De tafels waren gedekt en het buffet stond al klaar. Maar eerst waren er wat kleine hapjes met thee en koffie.

\Om vijf uur ging de bar open en haalden Paul een cola en ik een wijntje en daarna gingen we aan een tafel zitten. Het werd steeds drukker en drukker en uiteindelijk waren er ca. honderd dertig mensen. Het waren de zeilers hier in de baai, bewoners van dit eiland maar ook van de omliggende eilanden en natuurlijk de vakantiegangers. Om half zes ging het buffet open en was er kalkoen, aardappel puree, pompoen puree, bietjes, spruiten, doperwten/wortel. Als dessert was er ijs met slagroom, appeltaart en pompoen taart.

Na het eten werden de nummers getrokken en als je nummer getrokken werd mocht je naar voren om een pakje te pakken. Toen iedereen zijn pakje had mochten we de pakjes openen. Zo kregen we een kleine thermosfles, een spiegel, arceer stiften en maat bekertjes. Het werd een zeer gezellige avond en voor herhaling vatbaar!

24 december 2015
HARIOT BAY BIJ CORTES EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 06.392 n 125 13.020 w)
Om half negen ging ons anker op en motorden we Von Donop Inlet uit en het Sutil Channel in. Hier stond ca. tien a vijftien knopen wind uit het noordwesten zodat we alleen op de fok rustig terug zeilden naar Heriot Inlet. Het heeft bij ons de laatste dagen veel geregend maar op de bergen was dit sneeuw waardoor de bergen op Vancouver eiland evenals het vaste land nog witter waren dan voorheen.

Rond half een ging ons anker erin en gingen we met ons Giebeltje naar de kant. Hier ontmoetten we Mark, Robin en nog twee zeilers die we eerder al even ontmoet hadden in Port Mc Neil. Terwijl Paul op de steiger stond te praten ging ik nog even snel naar de supermarkt voor de laatste kerst boodschappen.

Om zes uur werden we opgehaald door Kurt en Judy (vrienden van Alison en Vinay) om naar de kerk te gaan waar de kerstdienst werd gehouden. Na de kerstdienst werden we door Kurt en Judy uitgenodigd om met enkele andere kerkgangers bij hun te komen fonduen. We zaten met negen mensen aan een ronde tafel heerlijk te eten en gezellig te praten. Voor we het wisten was het elf uur en tijd om weer naar de boot te gaan. Het was een koude heldere nacht met een volle maan.

VROLIJK KERSTFEEST IEDEREEN.

23 december 2015
VON DONOP (LAGOON) BIJ CORTES EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 09.559 n 124 57.279 w)
De hele nacht en dag heeft het geregend. In de ochtend maakte ik hapjes voor kerstavond, ruimde ik op en maakte ik de boot schoon. Paul zat onderuit een boek te lezen. Na de lunch keken we een film en lazen we een boek.

22 december 2015
VON DONOP (LAGOON) BIJ CORTES EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 09.559 n 124 57.279 w)
Vannacht was het min twee graden en toen we vanochtend wakker werden lagen we in een dun laagje ijs. Omdat het rond het vriespunt bleef ging om tien uur ons anker op en motorden we langzaam twee mijl terug richting uitgang. Ons anker ging er bij Donop inlet lagoon 1 mijl voor de uitgang weer in. Nu liggen we meer in stromend water en hoeven we niet bang te zijn om vast te komen in het ijs. Het was nog droog dus dachten we na de lunch met ons Giebeltje een in de rondje lagoon te doen, maar helaas begon het te regenen zodat we binnen bleven.

21 december 2015
VON DONOP (EINDE) BIJ CORTES EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 08.529 n 124 56.627 w)
Om negen uur ging ons anker op en zeilden we alleen op de fok Carrington bay uit. In Sutil channel zeilden we halve wind langs de kust van Cortes eiland verder oostwaarts naar Von Donop inlet. Von Dodop inlet is een drie mijl lange inlet Cortes eiland in met paar vernauwingen en een lagoon. Hier konden we met ruime wind doorheen zeilen en zagen we veel watervogels waaronder verschillende soorten eenden en zeehonden.

Barrow's golden eye eend...

Om twaalf uur ging ons anker er aan het eind van de inlet in en liggen we in het Ha'thayim provinciaal park. Het was een droge dag zodat we na de lunch naar de kant gingen voor een een acht kilometer lange wandeling naar Squirrel cove aan de westkant van het eiland. Een mooie wandeling over een bospad door het bos en tussen de varens. Sommige stukken van de trail liepen we door het stromende water, wat zijn we blij met onze geïsoleerde xtra tuf laarzen. Rond vier uur waren we terug aan boord en tijd voor het bereiden van het avondeten.

20 december 2015
CARRINGTON BAY BIJ CORTES EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 05.596 n 125 11.547 w)
Na een onrustig nachtje ging ons anker op en zeilden we met ca vier a vijf knopen wind vol tuig halve wind door Sutil Channel noordoostwaarts. We zeilden tussen Read en Cortes eiland en onderwijl zagen we verschillende vissersboten en de veerboot die tussen Cortes en Quadra eiland vaart. Op de oevers van beide eilanden staan verschillende huizen dus waarschijnlijk is dat allemaal prive land. Rond twaalf uur kwamen we aan in Carrington bay bij Cortes eiland waar ons anker erin ging.

Na de lunch gingen we naar de kant waar we een kleine stroomversnelling is tussen Carrington bay en Carrington Lagoon. We zagen nu het water de lagoon instromen. Over deze versmalling is een bruggetje gebouwd en we zagen verschillende eenden zwemmen waaronder de Harlequin eend.

Harlequin eend...

We wandelden verder over een bospad door het bos. Naast het wandelpad zagen we grote varens, vele soorten mos en paddestoelen. Op een gegeven moment zagen we een eekhoorn over een omgevallen boom lopen en naar ons kijken. Teruggekomen bij het bruggetje zagen we dat het water nu hard uitstroomde. Het was inmiddels hoogwater geweest en werd weer laag.

19 december 2015
DREW HARBOR BIJ QUADRA EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 05.596 n 125 11.547 w)... 12 JAAR GETROUWD!
Om tien uur werden we opgepikt door Alison en Vinzy om met hun naar de kerstmarkt te gaan. Maar voor we daarheen gingen lieten ze ons nog een paar andere en betere ankerplekken op het eiland zien. Ja, ook zij zijn zeilers al hebben ze zelf geen boot. De kleine kerstmarkt toonde voornamelijk lokale producten en wat tweedehands spullen.

Nadat we dit gezien hadden werden we uitgenodigd om Alison en Vinzy koffie te komen drinken. Hun huis staan Drew Harbor en we hadden een prachtig uitzicht over de baai en Sutil channel. We zaten gezellig te praten en ondertussen zagen we wel dat het hard waaide en de witte koppen in het kanaal maar dat het hier in de baai rustig was. Het was zo gezellig dat we pas rond drie uur thuis waren.

We lagen te hobbelen op de golven met boomstammen om ons heen zodat we besloten het anker op te halen en naar Drew Harbor te varen. Daar hadden we misschien iets meer wind maar lagen we wel uit de golven en de boomstammen. Toen we goed en wel lagen maakte ik een speciaal diner en vierden we dat we twaalf jaar getrouwd zijn. In de avond trok de wind aan tot ca vijfendertig/veertig knopen en gierden we achter ons anker. Rond twee werd het rustig en was de wind in een keer weg.
 
18 december 2015
Het is gestopt met sneeuwen maar in de kuip ligt genoeg sneeuw en ook het landschap is aardig wit. Rond tien uur was het koud maar zonnig en gingen we naar de kant om een wandeling te maken naar Rebecca spit. Bij de Marina aangekomen was een zeiler (Marc) bezig met zijn zeilen en zo kwamen we in gesprek met Marc en Robin en nog een paar andere bewoners van het eiland.

Sneeuw!

Bij de weg kregen we al snel een lift naar het begin van de wandeling. We wandelden door de sneeuw tussen de bomen over een landtong met aan de ene kant de baai Drew Harbor en aan de andere kant Sutil Channel. Overal zagen we grote boomstammen drijven. Tijdens de wandeling ontmoetten we Nancy en Bern die hier met een groep vrienden op vakantie zijn. Ook zij zijn zeilers zodat we onder het wandelen gezellig zaten te praten. Zij hebben nu een huisje in Camp Homewood (soort bungalow park) gehuurd en daar was vanavond een kerstconcert waarvoor we werden uitgenodigd.

al het hout in het water...!

Rond half zeven werden we opgepikt bij de Marina en reden we met Nancy en Bern mee naar camp Homewood. Onderweg zagen we huizen waarvan de tuinen helemaal in kerstsfeer versierd waren. Niet alleen de boom en het huis hadden lichtjes maar ook zagen we modellen van rendieren met een arrenslee en hertjes dit alles verlicht.

Het kerstconcert bestond uit een kleine jazzband, een klein zangkoor met een speciaal soort xylofoon en we zongen zelf kerstliederen. Rond negen uur was het afgelopen en was er koffie/chocomel met koekjes. Hier ontmoetten we Alison en Vinzy en kregen we te horen dat er morgen een kleine kerstmarkt is in het dorpshuis. Nu hebben we het echte kerstgevoel!

Terug bij Heriot bay gingen we naar de Heriot Inn Pub waar een liveband speelde. Hier ontmoetten we Robin en dansten we de rest van de avond op goede muziek.

17 december 2015
HERIOT BAY BIJ QUADRA EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 13.989 n 125 10.856 w)
Bonk, bond,bonk hoorden we in de vroege ochtend. Dat kwam door boomstammen die tegen onze boot aan dreven. Gelukkig dat er geen golven staan. Tijdens het zeilen door de Johnson straat en verder hiernaar toe hadden we ook al goed op boomstammen in het water moeten letten. Een week geleden was het weer extreem hoogwater waardoor veel boomstammen weer los zijn gekomen van de rotsen.

Vanochtend regende het maar na het middaguur veranderde dit eerst in natte sneeuw en daarna echte sneeuw dat bleef liggen. We bleven aan boord waar Paul zijn jas met de naaimachine repareerde en ik administratie klusjes deed. Terwijl we bezig waren luisterden we naar de radio. De hele tijd dat we in de Broughton eilandengroep hebben gevaren hadden we geen radio signaal. Vandaag was de eerste keer na lange tijd dat we weer konden luisteren naar het nieuws en de (kerst)liedjes op de radio.

16 december 2015
HERIOT BAY BIJ QUADRA EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 13.989 n 125 10.856 w)
Het was een heldere nacht met sterren en het werd net een beetje licht toen om kwart voor zeven ons anker opging. Er was geen wind maar met de laatste stroom mee motorden we het Okisollo kanaal uit. Net voor de Surge narrows dat tussen de kleine Settlers eilandengroep doorloopt maakten we een rondje omdat het nog niet licht genoeg was om door deze vernauwing heen te gaan. Toen het licht genoeg was zijn we er doorheen gespoeld en kwamen in het Hoskyn kanaal dat tussen Qaudra eiland en Read eiland loopt en we motorden verder naar Heriot bay bij Quadra eiland.

Intussen kwam de zon op en werd het een mooie frisse dag rond de nul graden. De eilanden bestaan uit lage groene heuvels en achter deze heuvelachtige eilanden zagen we aan de ene kant de witte bergen van Vancouver eiland en aan de andere kant de witte bergen van het vaste land waar de zon op scheen!
Rond kwart voor tien ging ons anker er in Heriot bay in en gingen we naar de kant. Heriot is een klein plaatsje met een Marina, bar/hotel, twee campings en een supermarkt. Nadat we door het plaatsje heen gewandeld waren deden we boodschappen en bij het hotel spraken we met Chris. Dat is een man die op zijn zeilboot woont en in de Marina ligt. Rond drie uur waren we terug aan boord en ruimde ik de boodschappen op.

15 december 2015
YEATMAN BAY BIJ QUADRA EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 13.989 n 125 10.856 w)
Vanochtend was er geen wind, het regende en we hadden stroom tegen zodat we de kerstversiering tevoorschijn haalden en de boot versierden. Na de lunch werd het droog en kregen we stroom mee zodat ons anker op ging en we nog een klein stukje de Johnson straat volgden tussen Vancouver eiland en Sonora eiland. Daarna sloegen we het Okisollo kanaal in dat tussen Sonora eiland en Quadra eiland loopt. In dit kanaal zagen we verschillende viskwekerijen en moesten we door twee vernauwingen, de upper- en lower rapids. Hier stond ca. drie a vier knopen stroom zodat we er snel doorheen gingen en we om ons heen soms draaikolken zagen. Daarna motorden we tussen Quadra eiland en Maurelle eiland en ging ons anker er net voor het donker werd in Yeatman bay in.

14 december 2015
OTTER COVE BIJ VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 19.463 n 125 27.086 w)
Er ligt een hoog luchtdrukgebied boven ons waardoor we een heldere nacht hadden met nul graden. Vanochtend om zeven uur werd het langzaam licht en ging ons anker op. We motorden door Havanna channel tot we bijna bij de Johnson straat waren. Hier kregen we de beloofde twintig a dertig knopen wind uit het noodwesten en konden we de rest van de dag ruime wind verder zeilen door de Johnson straat. Met fok uitgeboomd aan de ene kant en twee reven grootzeil aan de andere kant zeilden we lekker.

In de ochtend hadden we stroom tegen maar na het middag uur begon deze mee te lopen. De zon scheen op de groene berg heuvels en de hogere bergen waar sneeuw op ligt. Aan de ene kant van de Johnson staat ligt Vancouver eiland en aan de andere kant hadden we eerst het vaste land en later Hardwicke eiland-West Thurlow eiland - Thurlow eiland. Om half vijf en na 42 mijl ging ons anker er in Otter cove in. Het wordt langzaam weer donker.

Vancouver eiland...
13 december 2015
MALONE COVE BIJ EAST CRACROFT EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 33.077 n 126 13.249 w)
Om negen uur dronken we koffie bij Heidi en Lylo. Zij gaven ons informatie over leuke plekken hier in de buurt. Daarna skypten we nog even met Rob en Afra alvorens de trossen los te gooien en verder te gaan. Alleen op een klein puntje fok zeilden we met ca vijfentwintig a dertig knopen ruime wind door The Bow hole de Chatman Channel verder door om daarna in Havannah Channel uit te komen.
Het was een droge bewolkte dag met soms wat vlagen maar we zeilden lekker! De Havannah straat komt uit in de Johnson straat en daar stond vandaag ca veertig knopen wind. Dus toen we verder door de Havannah Channel zeilden en de hoek bij Malone point om kwamen trok de wind stevig aan. We besloten om te stoppen in Malone Cove waar een kleine steiger is en daar meerden we aan. Op het gazon bij het huis zagen we een grote groep Canadese ganzen grazen maar verder zagen we niemand.

12 december 2015
Er komt een grote depressie over wat gepaard gaat met veel regen. Over de marifoon hoorden we dat er buiten wind waarschuwingen waren van zeventig knopen (hurricane kracht). Hier hebben we wel wat windstoten maar niet noemenswaardig. Gisteren hadden we de internet code gekregen zodat we vandaag op internet konden. We skypten met mijn ouders en probeerden andere familieleden en vrienden te bereiken. Verder verstuurden we onze kerstkaart, bekeken onze e-mails en het nieuws. Om half zes gingen we naar Lylo en Heide waar we een gezellige avond hadden.

11 december 2015
Het was droog zodat we 's ochtends een wandeling door het bos maakten naar de Hole in the Wall (smalle doorgang tussen de twee eilanden). Rond het middag uur waren we terug en bekeken we de totempaal van Lagoon cove die voornamelijk gemaakt is van oude bootonderdelen. We nodigden Heidi en Lylo uit voor een borreltje aan boord later in de middag. Na de lunch werkte ik de pilot van Britisch Columbia met daarbij de wandelroutes verder uit. Om vier uur kwamen Heidi en Lylo en werd het een gezellige middag/avond. Het blijkt dat we een gezamenlijke kennis hebben. Wij kennen Paul Lim vanuit Chili zij vanuit Victoria.

10 december 2015
Een dag met regen en in de Johnsonstraat staat veertig tot vijftig knopen wind uit het zuidoosten. Hier in de baai merken we daar weinig van al is de straat zeer dichtbij! Een dag binnen om wat klusjes te doen zoals het verder uitwerken van de pilot van South Britisch Colombia en het maken van de kerstkaart. 's Avonds aten we heerlijke Prawn's.

09 december 2015
LAGOON COVE MARINA BIJ EAST CRACROFT EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA ()
Rond tien uur gingen we naar de kant om een wandeling te maken. Toen we bij de Marina aankwamen kwam de vrouw die op de Marina past naar ons toe en nodigde ons uit voor een kop koffie. Gisteren toen we aankwamen hadden we haar man al op de kant zien lopen. Tijdens de koffie zaten we gezellig te praten. Zij hebben nu één seizoen samen met de eigenaresse van tachtig jaar Lagoon Cove Marina beheerd. In de zomer is het hier erg druk en hebben ze dagelijks Happy Hour met de gasten. Tijdens Happy Hour serveren zij Prawn's. Ik dacht dat dit grote garnalen waren maar dat is niet waar. Garnalen eten plantaardig voedsel terwijl de Prawn's vleeseters zijn. Weer wat geleerd! Toen we vertrokken kregen we een zak bevroren Prawn's mee. Ook mochten we in de Marina gaan liggen want er komt veel wind aan (depressie die over komt).

Inmiddels was het droog en zelfs een beetje zonnig geworden zodat we besloten eerst een wandeling naar een uitkijkpunt te maken. Een leuke wandeling maar helaas zijn de bomen te hoog geworden en konden we de baai bijna niet meer zien vanaf het uit kijkpunt. Rond twee uur waren we terug aan boord en haalden we ons anker op. Nu bleek ons anker achter een kabel vast te zitten. Nadat we een grote harp om onze ketting naar beneden hadden laten glijden en wat gerommeld hadden kwam het anker gelukkig toch omhoog, JOEPIE! De zuidoost kant van Lagoon Cove is geen probleem om te ankeren (hoorden we achteraf).
We meerden af aan de steiger en aten een zeer late lunch.

08 december 2015
LAGOON COVE BIJ EAST CRACROFT EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 35.774 n 126 18.864 w)
Watson Cove is een mooie cove waar verschillende watervallen in uitstromen. Daarbij is het een goed beschermde plek bij harde wind uit het zuidoosten. Toen de barometer vanaf 992 mbar begon te stijgen verlieten we in de stromende regen Watson cove, de depressie is weer voorbij! De wind was verdwenen zodat we verder motorden door Tribune Channel dat uitkomt in Knight inlet. Onder het motoren zagen we in de buurt van Kwatsi Bay een grote groep dolfijnen aan het jagen.

Rond het middaguur begon het langzaam op te klaren en toen we in Knight Inlet aankwamen scheen de zon. Knight Inlet is een fjord dat diep landinwaarts gaat en dat omringd is door hoge bergen waarvan de toppen met sneeuw bedekt zijn. Niet een fjord om nu in te gaan met alle depressies die nu overkomen.
We staken Knight inlet over en voeren Chatham channel in dat tussen Minstrel eiland en het vaste land ligt. Daarna gingen we The Blow Hole in dat tussen Minstrel en Ecracroft eiland loopt en kwamen we uit in Lagoon Cove. Hier zagen we een kleine Marina, verschillende woonarken en een paar huizen op de oever. Hier tussen gingen wij voor anker. Ook vandaag zagen we enkele viskwekerijen en plekken waar houthakkers vroeger hun kampen hebben gehad en waar nu langzaam de bomen weer beginnen te groeien.

07 december 2015
WATSON COVE BIJ VASTE LAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 50.923 n 126 18.120 w)
Op fok kruisten we Greenway sound uit en Sutley channel in tussen Broughton eiland en het vaste land. Daarna kruisten we met ca vijftien tot twintig knopen zuidoosten wind verder door de Penphrase Pass naar de Tribune Channel (tussen Gilfort eiland en het vaste land) in. Hier hield de wind het voor gezien en moesten we verder motoren tot Watson Cove. Het was bewolkt met soms wat miezer regen.

De omgeving is bosrijk en we zien veel Balt eagles in de bomen zitten. Tussen dit bosrijke gebied zien we steile kliffen, watervallen, houthakkers kampen en viskwekerijen waar mensen werken. We hebben al een tijd geen walvissen meer gezien waarschijnlijk zijn zij zuidwaarts getrokken. Rond drie uur kwamen we aan in Watson Cove waar ons anker er naar 21 mijl inging en we een lijn naar de kant uitbrachten. Daarna gingen we naar de kant om een wandelden door het bos te maken naar een 1000 jaar oude cederboom. De boom begon met één stam maar vertakte zich vrij snel naar vier stammen. Dus het was voor de houthakkers geen interessante boom. Verderop zagen we net zulke grote oude boomstronken. De korte wandeling was goed aangegeven met rode lintjes.


Tribune Channel...


1000 jaar oude cederboom...

06 december 2015
De depressie is nog niet voorbij. Ook vandaag veel wind en regen met een temperatuur van ca. zes a acht graden dus buiten hebben we niets te zoeken. Nadat we hebben uitgeslapen heb ik een agenda voor 2016 gemaakt en zat Paul te lezen. Na de lunch keken we een film.

05 december 2015
GREENWAY SOUND BIJ BROUGHTON ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 50.292 n 126 46.298 w)
Vannacht begon het weer hard te waaien en te regenen en dat bleef het de hele dag doen. We maakten de boot met nog wat extra lijnen vast. In Sullivan bay hadden we weinig last van de harde zuidoosten wind maar hier in deze baai waait het er wel in. Soms hebben we vlagen van ca. vijfentwintig knopen. Maar het is in ieder geval niet zo hard als in de Charlotte sound en Johnson straat. Over de marifoon hoorden we dat daar ca. veertig a vijftig knopen wind stond.

04 december 2015
GREENWAY SOUND BIJ BROUGHTON ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 50.292 n 126 46.298 w)
Om kwart voor acht gingen de trossen los en kruisten we alleen op fok langzaam Sutley channel door naar het zuidoosten. Het was bewolkt en we hadden ca. vijftien knopen wind uit het zuidoosten met in buien ca. twintig knopen. Eenmaal in Greenway sound zeilden we ruime wind naar de oude Greenway Sound Marina. Hier is nu niemand meer en de twee grote steigers zijn al in verval geraakt.

De steiger waar de huizen tegenaan staan zijn nog in aardig goede staat en daar meerden we aan af.
Na de lunch gingen we met ons Giebeltje naar de dinghysteiger want daarvandaan is er een goede wandeling naar de meren. Het eerste stuk ging over een smal bospad maar al snel kwamen we uit op een oud houthakkerspad. Het werd een mooie wandeling door het bos en langs een beek de heuvel op.

We kwamen bij het Broughton meer aan, een groot meer met kleine eilandjes en aan de kant waar het water naar beneden stroomt zagen we veel grote boomstammen liggen . Daarna liepen we verder langs het Broughton meer en verder omhoog naar het Silver King meer. Dit is een klein meertje waar dode bomen in staan die behangen zijn met Spaans mos. Daarna liepen we na een uur hetzelfde pad weer terug.
boomstammen in King meer...


Op de terugweg zagen we een boom die door een bever was aangevreten. Wij denken wel dat het een bever is maar we hebben het dier niet gezien. Helaas begon het halverwege de terugweg hard te regenen zodat we onze regenbroeken aantrokken. Terug aan boord ging de Webasto aan en dronk Paul een cola en ik een wijntje.


Welk dier doet dit?

03 december 2015
Regen, regen en nog eens regen. Onze watertanks worden weer goed gevuld!
Nadat ik weer een uurtje had hardgelopen kwamen Ruth en Ralph gezellig op de koffie. Na de koffie maakte ik de lunch klaar en keken we een film. Rond vijf uur gingen we naar Ruth en Ralph waar we gezellig praatten en een kaartspelletje deden. Toen we weg gingen namen we afscheid want het is tijd om verder te gaan.

02 december 2015
Weer een dag met veel regen. In de ochtend hielp Paul Ralph met een klusje en liep ik weer hard op de loopband. Na de koffie gingen we onderuit met een boek en in de middag keken we een film. Rond vijf uur gingen we naar Ruth en Ralph waar we gezellig zaten te praten.

01 december 2015
Vandaag regende het de hele dag en er stond ook aardig wat wind. Ik de ochtend liep ik hard op de loopband en daarna dronken we koffie en deden wat huishoudelijke klusjes. Na de lunch ging Paul met Ralph mee om de krab en vis fuiken binnen te halen. Toen ze terug kwamen hadden ze een emmer vol Black Cod en een aantal grote krabben. Van de krabben werden de vrouwtjes en de kleintjes terug gegooid en daarna verdeelden we de krabben. De vis wilden zij niet dus heb ik alle vis gefileerd en in het zuur gezet. Daar was ik de rest van de dag zoet mee. Onderwijl zat Paul op de bank een boek te lezen.

30 november 2015
SULLIVAN BAY BIJ NORTH BROUGHTON ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 53.091 n 126 49.661 w)
Het was vannacht min vier graden. Dus bleven we vanochtend wat langer is ons bed en stookten we de boot pas rond half elf warm. In de ochtend liep ik weer een uurtje hard op de loopband. Na de lunch gingen we met Ralph mee om krab en vis fuiken uit te zetten. Inmiddels werd het steeds meer bewolkt en kwam langzaam de wind opzetten. Er komt een zware depressie onze kant op en het is gedaan met het mooie zonnige weer dat we de laatste week hebben gehad. Rond vijf uur gingen we naar Ralph en Ruth waar we gezamenlijk een hapje aten en een kaartspelletje deden.

29 november 2015
SULLIVAN BAY BIJ NORTH BROUGHTON ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 53.091 n 126 49.661 w)
Weer een heldere koude nacht van ca drie a vier graden onder nul. Ook hier zijn de steigers bedekt met een laag bevroren rijp. Het lijkt net of er een laag sneeuw op de steigers ligt. In de ochtend heb ik weer een uurtje hard gelopen op de loopband in het sporthuisje. Onderwijl vulde Paul en Ralph de olie van het staartstuk van een motorboot van de Marina bij. Het was een mooie zonnige windstille dag.
 
Na de koffie bij Ruth en Ralph gingen Ralph, Paul en ik met de speedboot naar de Grappler Sound om daar de garnalenfuiken uit te zetten. Rond één uur waren we terug aan boord en aten Paul en ik een late lunch. Daarna deed ik wat klusjes aan boord o.a avondeten maken en Paul zat wat te lezen.

Rond vier uur gingen we naar Ralph om de garnalen fuiken op te halen. Voor het avondeten aten we heerlijke grote verse garnalen met kleefrijst en zeewier die we uit Korea hebben meegenomen. Het werd weer een gezellige avond.

28 november 2015
SULLIVAN BAY BIJ NORTH BROUGHTON ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 53.091 n 126 49.661 w)
Vannacht was het weer een heldere nacht met een mooie sterren hemel en heeft het ca. twee a drie graden gevroren. De boot en de steiger waren glad met bevroren rijp maar toen rond tien uur de zon op de boot scheen werd het net boven nul en dooide het een beetje.

Rond elf uur gingen de trossen los en motorden we door Grappler sound en Patrick pass terug naar Sullivan bay waar we iets meer dan een week geleden zijn vertrokken. Nu hebben we een mooi rondje in deze omgeving gemaakt. Toen we bij Sullivan bay aankwamen riepen we Ruth en Ralph op en spraken af elkaar om vijf uur in hun boot te ontmoeten. Het werd een gezellig weerzien en er was weer genoeg gespreksstof. Ook kregen we het laatste nieuws van alles wat er zich in Europa (Isis) afspeelt. Want hier in de kanalen doet de radio het niet en zijn we dus geheel afgesloten van de buitenwereld.

27 november 2015
CLAYDEN BAY IN GRAPPLER SOUND BIJ HET VASTE LAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 55.696 n 126 53.917 w)
Vandaag hebben we uitgeslapen tot ca. half tien. Toen we buiten keken scheen de zon alweer volop en kwam er damp van het water. We haalden ons anker op en we motorden langzaam westwaarts tussen de eilanden door Grapples sound over naar Clayden bay. In de baai ligt aan de ene kant een verlaten huis met een steiger. Iets verderop zagen we ruïne van wat eens een steiger was geweest van een houthakkerskamp. We besloten om in de zon aan de steiger van het verlaten huis af te meren. Het was inmiddels lunchtijd geworden en die maakte ik in de keuken klaar. De steiger komt niet aan land zodat we aan boord bleven. Na de lunch deden we wat kleine klusjes en keken we een film.

26 november 2015
HOY BAY IN BIJ WATSON ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 55.432 n 126 50.089 w)
Het was vannacht en vanochtend voordat de zon opkwam weer net onder nul. Terwijl ik vanochtend in de keuken bezig was zag ik de zon langzaam achter de heuvel tevoorschijn komen. Ik wilde graag koffie drinken in de kuip en in de zon. Maar in de kuip ligt een laagje bevroren rijp dus te koud en te nat. Tot twaalf uur deed ik huishoudelijke klusjes terwijl Paul in de pilot las.

Na de lunch was het hoogwater en ging ons anker op. We motorden Burly bay uit en Hopetown pass in. We hadden een lichte stroom tegen maar dat was prettig want het is een nauwe ondiepe doorgang tussen het vaste land en Watson eiland. Met hoogwater ging het precies goed. De laagste waterstand die we zagen was 2,5 meter. Om half twee ging ons anker er in Hoy bay in. Daarna roeiden we naar de kant waar we een wandeling maakten over een oud houthakkers pad dat alweer aardig dicht begint te groeien. Een mooie wandeling waarvan we de meeste tijd door een vegetatie liepen die bedekt was met bevroren rijp, echt prachtig om te zien!

bevroren rijp....



25 november 2015
BURLY BAY IN MACKENZIE SOUND BIJ HET VASTE LAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 54.639 n 126 47.384 w)
Toen we vanochtend om zes uur wakker werden hoorden we dunne ijsveldjes langs de boot schuiven. Om negen uur wilden we met ons Giebeltje naar de Stephen gaan en toen moesten we door een dun laagjes ijs heen. We zaten weer gezellig te praten en ondertussen werden er films uitgewisseld en kon ik mijn foto's via zijn internet versturen.

De zon scheen vandaag weer volop maar desalniettemin bleef het rond het vriespunt. Om twaalf uur ging ons anker op en motorden we verder de Mackenzie sound in. Aan het einde van deze sound is een korte wandeling naar Petroglyph. Maar toen we verder de Mackenzie sound in motorden besloten we op een gegeven moment te stoppen. Over het hele wateroppervlak lag een dun laagje ijs en aangezien het nu ook overdag vriest leek het ons niet verstandig verder te gaan. We draaiden om en motorden richting de uitgang en rond twee uur gooiden we ons anker uit de in Burly bay. In de pilot staat dat je hier grizzly beren kunt spotten maar die zijn in deze tijd van het jaar in winterslaap. Dus die zullen we niet zien!

24 november 2015
LITTLE NIMMO BAY IN MACKENZIE SOUND BIJ HET VASTE LAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 56.309 n 126 40.773 w)
Het is een heldere koude nacht geweest zodat er vanochtend kleine flinter dunne ijsveldjes op de oppervlakte dreven.  Om half acht motorden we de baai uit, de Kenneth pass door, tussen Watson eiland en het vaste land. Hier stond behoorlijk wat stroming en we zagen draaikolken in het water. Daarna kwamen we aan in de Mackenzie sound en toen verscheen langzaam de zon achter de bergen vandaan. Ook vandaag hadden we soms goed zicht op de hoge witte bergtoppen van Mount Stephens.

Bij de ingang van Nimmo bay zagen we ook de huisjes van het resort staan. Het was hoogwater en dat hadden we ook nodig om deze baai in te komen want bij laagwater staat er ca 1 meter water. Het verval is hier ca. vier meter dus bij hoogwater konden we er makkelijk overheen.
Rond tien uur ging ons anker er in Little Nimmo bay in en gingen we met ons Giebeltje naar het resort. Hier werden we vriendelijk ontvangen door Stephen de man die in de winter op het resort past. Hij liet ons het resort zien en we zagen een mooie waterval waar enkele baden naast staan. In de zomer kunnen de gasten in de heet waterbaden zitten en genieten van de natuur. We dronken een kop koffie en zaten gezellig te praten. Rond twaalf uur gingen we naar de boot voor een snelle lunch en daarna maakten we een wandeling door het bos.

Er zijn hier twee wandelingen die met lintjes om de bomen worden aangegeven. Soms was het wel een beetje spoorzoeken en moesten we over omgevallen bomen heen klauteren en verschillende malen moesten we over kleine beekjes springen. Maar het werd een mooie tocht door het bos waarin ook grote rotsblokken liggen waar bomen op groeien. Rond vier uur waren we terug aan boord.

bomen op rotsblokken...

Na het avondeten gingen we terug naar Stephen waar we gezellig verder praatten en waar we een warme douche namen. Nu hoorden we dat het een zeer exclusief resort is met een culinaire keuken en vanuit hier worden veel helikopter toertochten georganiseerd. In de zomer hebben ze plek voor ca. achttien gasten en loopt er twintig man personeel rond.

23 november 2015
TURNBULL COVE IN GRAPPLER SOUND BIJ HET VASTE LAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 57.636 n 126 50.377 w)
Buiten in Charlotte sound en Johnson straat waait het ca dertig a veertig knopen maar hier in de cove is het windstil. Vandaag deed ik weer wat huishoudelijke klusjes terwijl Paul buiten in de kuip de olie van het staartstuk van de buitenboord motor verving en verder nog wat klusjes binnen deed.

We kregen een tip van Fritz een vriend van ons. Hij maakte ons attent op de Navionics web app.
Hij leest onze blogspot en heeft dan daarnaast het tabblad met Navionics open. Zodat hij gedetailleerd kan zien waar wij gevaren hebben.

22 november 2015
TURNBULL COVE IN GRAPPLER SOUND BIJ HET VASTE LAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 57.636 n 126 50.377 w)
Rond half tien motorden we met ons Giebeltje Turnbull Cove uit oostwaarts richting de Roaringhole Rapids / Nepah Lagoon. Halverwege aan de noordoever begint een oude houthakkers weg die we wilden wandelen. Het pad was makkelijk te vinden en de dinghy was hier makkelijk op de kant te trekken. Het werd een mooie makkelijke wandeling over een brede weg waar vroeger logger trucks hebben gereden en wat nu langzaam weer dicht groeit met dennenbomen, loofbomen en bramenstruiken.

Ruffed Grouse...

Op een gegeven moment zagen we een vogel in de groene vegetatie bewegen/lopen. Toen we dichterbij kwamen vloog hij een boom in waar we hem nog steeds goed konden zien. Het was een Ruffed Grouse. Rond twaalf uur waren we terug bij ons Giebeltje en motorden we verder naar de Roaring Hole. Dichtbij de Roaring Hole kregen we aardig wat stroom tegen zodat we omkeerde en naar de Giebateau gingen. Tijd voor een lunch en wat klusjes aan boord.

21 november 2015
TURNBULL COVE IN GRAPPLER SOUND BIJ HET VASTE LAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 57.636 n 126 50.377 w)
Om tien uur motorden we met de stroom mee Drury Inlet uit de Grappler Sound in. Vervolgens motorden we tussen Kinnaird eiland en het vaste land en daarna tussen Watson eiland en het vaste land door naar Turnbull cove. Het was weer een mooie koude zonnige dag, echt zo'n wintersport dag! Ondertussen zagen we het groene heuvelachtige gebied met daarboven uit de spitse witte besneeuwde bergtoppen van Mt Stephens.

Grappler sound met Mt Stephens...

Rond half één ging ons anker er bij Turnbull cove in en aten we onze lunch. Na de lunch gingen we naar de kant waar een wandelpad is naar een meer net achter de heuvel. Een goed/makkelijk pad dat recht omhoog de heuvel op loopt en daarna ook weer recht naar beneden tot aan het meer. Het is een groot meer met aan de oever een kleine steiger en een picknick tafel. Rond drie uur waren we terug aan boord, onderuit met een boek.

20 november 2015
RICHMOND BAY IN DRURY INLET BIJ HET VASTE LAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 53.033 n 126 58.801 w)
Het was weer een heldere nacht met sterren en een halve maan en het werd min twee graden. In de kleine ondiepe baai waar we lagen ontstond aan de oppervlakte een dun laagje ijs op het water. Als de boot soms wat rond draaide in de baai hoorden we het ijs kraken. Omdat het 's nachts zo koud is blijven we ook iets langer in bed. Toen we vanochtend rond negen uur uit bed kwamen scheen de zon alweer volop meer bleef het ca twee a drie graden.

IJS!

Na de koffie ging ons anker op en zagen we twee mannen in de Marina rondlopen. We motorden ernaar toe en maakten een praatje. De ene man was de eigenaar van de Marina en was gisteravond terug gekomen, de andere man is mede-eigenaar van het houthakkers kamp. Omdat er geen wind stond motorden we terug door Drury Inlet naar Richmond bay. Ondertussen hadden we een prachtig uitzicht over de omgeving en zagen we weer veel zeehonden in het water. In Richmond bay zagen we een kleine steiger met twee boothuisjes, dit is een verlaten houthakkers kamp wat nu door een visser gebruikt wordt. Dit denken we omdat er veel kreeftenpotten op de steiger stonden.

Omdat er niemand was meerden we af aan de steiger die wat aan gevroren was. De steiger loopt niet helemaal tot de oever en dus keken we waar we met ons Giebeltje naar de kant konden. We hadden gelezen dat er hier in 2004 nog een wandelpad was dat naar een meer iets verderop loopt. Maar we konden geen goede plek vinden om ons Giebeltje aan de kant te slepen en ook het pad konden we niet vinden. Waarschijnlijk is dit overgroeit. Na de lunch deden we wat huishoudelijke klusjes en keken een film.

19 november 2015
JENNIS BAY IN DRURY INLET BIJ HET VASTE LAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 54.896 n 127 01.818 w)
Het was een heldere koude nacht van rond het vriespunt. Net als gisteren was het mistig toen ik vanochtend op de loopband hard liep en het klaarde later wat op. Nadat we nog benzine en gas hadden gekocht namen we afscheid van Ruth, Ralph en Chris. Er ligt een hoog luchtdrukgebied boven ons zodat we wat wandelingen hier in de omgeving willen maken.

Om half elf motorden we door Patrick pass tussen Kinnaid en Atkinson eiland en verder door Drury inlet naar Jennis bay. Drury inlet is een fjord in het vaste land. Onderwijl genoten we van het heuvelachtige landschap met dennebomen waar soms Spaansmos overheen groeit en waar vandaag de zon op scheen. In het water zagen we weer de bekende vogels en zeehonden.

Rond half twee motorden we Jennis bay in waar een actief houthakkers kamp is en waar we een verlaten Marina aantroffen. Hier ging ons anker er in en gingen we naar de kant voor een wandeling. We liepen over een houthakkers weg de heuvel op. Onderweg passeerde een vier-wiel drive pick up ons met één van de houthakkers erin. Hij vertelde dat ze hier ca. zes maanden werken met ca. achten man. Toen we verder op de heuvel waren hadden we rondom zicht en zagen en hoorden we waar ze op meerdere plekken de bomen met kettingzagen de bomen omzagen.

18 november 2015
Het was nog iets mistig toen ik rond acht uur voor een uurtje op de loopband hard liep. Na de koffie klaarde het op en werd het een mooie droge dag zodat we besloten een wandeling te gaan maken door het bos. Normaal gesproken is het pad aangegeven met rode lintjes. Maar vaak waren nu de bomen waar de lintjes aan hingen omgevallen zodat het pad lastig te volgen was.
We begonnen langs de kreek en daarna de heuvel op. Bijna boven aangekomen bestond de vegetatie uit jonge dennenbomen waar we probeerden tussendoor te kruipen. Uiteindelijk keerden we om en liepen terug het dal in.

Rond twee uur waren we terug in de Marina en daar was Chris de manager al gearriveerd met een watervliegtuig. We maakten kennis en vroegen of we konden helpen maar dit was niet het geval. Ruth en Ralph hadden kreeft van een visser gekregen en we met zijn allen uitgenodigd om bij hun te komen eten. Wij brachten een salade mee. Het werd een gezellige avond.

17 november 2015
Het regende en hagelde de hele dag. Als in de ochtend de generator draait mag ik gebruik maken van de loopband hier in een klein drijvend sporthuisje. Vanochtend heb ik dus een uurtje hard gelopen, dat is lang geleden! Na de koffie ging ik haken en Paul lezen. Ook vandaag was de manager verhinderd maar omdat Ruth wel op hem gerekend had met de lunch, had ze een grote pan nasi gemaakt. Dus wij waren nu de gelukkige die mochten helpen de nasi op te maken waarbij we weer gezellig zaten te praten. In de middag keken we een film en rond vijf uur kwamen Ruth en Ralph bij ons om Japanse pizza te eten. Nee, we zijn nog steeds niet uitgepraat en het blijft erg gezellig!

16 november 2015
Vandaag hadden we de hele dag regen en wind. Al viel de wind hier in de baai mee buiten in het Setlej kanaal zagen we de witte kopjes op het water. In de ochtend kwam er een boot met een grote gastank erop die gas bracht voor enkele woonarken hier.  Als lunch aten we het restant van de garnalen van gisteren aan boord van Deo Volente. We hoorden dat de manager door het slechte weer verhinderd was en later in de week kwam. In de middag keken Paul en ik een film en rond vijf uur gingen we naar Ruth en Ralph waar we onze pompoensoep met brood aten. Het was weer een gezellige dag/avond.

15 november 2015
SULLIVAN BAY BIJ BROUGHTON EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 53.091 n 126 49.664 w)
Om half negen was het weer tijd om de fuiken op te halen en te legen. We hadden weer volle fuiken met grote garnalen en nu was ik aan de beurt om ze klaar te maken. Toen we terug kwamen dronken we op de Deo Volente koffie en daarna ging ik met Ruth mee en liep Paul met Ralph mee om te kijken wat hun werk inhoudt.

Voor de lunch maakte ik garnalen ik soja saus en Sushi. Na de lunch ging ieder zijn gang en 's avonds om vijf uur ontmoetten we elkaar weer op de Deo Volente waar we lekker aten en gezellig zaten te praten. Nee, we zijn nog lang niet uitgepraat! Toen we terug over de houten steigers naar de boot liepen was die een beetje aangevroren en spiegel glad. Boven ons zagen we een heldere hemel met sterren en een kleine maan. Toen we op de thermometer keken was het nul graden.

Sullivan Bay...

14 november 2015
SULLIVAN BAY BIJ BROUGHTON EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 53.091 n 126 49.664 w)
Ik had vanochtend een zeer slechte start. Toen ik uit bed stapte viel mijn e-reader op de grond. Na van alles te hebben geprobeerd moesten we constateren dat die echt stuk is. Om half negen hadden we met Ralph afgesproken dat hij ons kwam ophalen met de motorboot van de Marina. Gisteren hadden ze garnalenfuiken uitgezet en vandaag gingen we ze ophalen.

In volle vaart staken we de Sutlej Channel over richting het vaste land naar Grappler Sound waar de fuiken lagen. Die lagen ca negentig tot honderd meter diep en dat betekende dat we een lang stuk lijn binnen moesten halen. Gelukkig was er een apparaatje dat het werk deed waardoor we alleen de lijn strak moesten houden en zorgen die niet in de knoop kwam. Er kwamen drie garnalen fuiken boven met genoeg grote garnalen (gamba's) erin.


grote garnalen vangen...
Toen we terug kwamen gingen we bij Ralph en Ruth op hun boot de Deo Volente koffie drinken en voor we het wisten was het tijd voor de lunch en aten we heerlijke verse garnalen in rode currie/kokos saus. Na de lunch zaten we verder te praten en gingen we de fuiken weer uitzetten. Om vijf uur aten we de rest van de garnalen, nu in knoflookboter met brood. Het was een zeer gezellige dag!

Paul, Ralph, Caroline en Ruth...
13 november 2015
SULLIVAN BAY BIJ BROUGHTON EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 53.091 n 126 49.664 w)
Om half acht ging ons anker op en zeilden we halve tot ruime wind tussen de eilanden door terug noordwestwaarts. Eerst tussen Gilfort en Baker eiland en daarna door de Raleigh pass die tussen Broughton eiland en de kleine Burwoods eilanden loopt. Inmiddels was het opgehouden met regenen en kwam de zon soms tussen de wolken door tevoorschijn. Daarna zeilden we door Phenrase pass en Settlej channel die tussen het vaste land en Broughton eiland door gaat.

Onder het zeilen zagen we veel viskwekerijen, kleine motorboten, een ferry, een houtzagerijkamp dat nog actief is en meer sneeuw op de toppen van de bergen. Niet alleen de hoge kale berg toppen zijn bedekt met sneeuw maar ook lager liggende bergen met bomen hebben nu sneeuw.

Rond half drie kwamen we aan in Sullivan bay. In de baai is een Marina met daarnaast privé woonarken die nu in de winter onbewoond zijn. In de winter zorgen Ralph en Ruth Hollenberg met hun boot Deo Volente nu voor de Marina en de woonarken. Toen we aankwamen kwam Rahlp naar buiten en konden we aan de steiger afmeren. Ralph en Ruth zijn ook Nederlanders die de wereld zijn overgezeild en nu hier in Canada op hun boot wonen. Rond vier uur kwamen ze aan boord een wijntje drinken en werd het een gezellige middag/avond.

12 november 2015
SHOAL BAY BIJ GILFORT EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 44.167 n 126 30.136 w)
Vannacht heeft het de hele nacht hard geregend en zelfs een tijdje gehageld. Over de marifoon hoorden we dat het buiten weer hard waait maar hier merkten we er niets van. Toen Billy terug kwam van een tochtje met zijn boot om te kijken of er nog grote boomstammen hier in de buurt rond dreven wist hij te vertellen dat het om de hoek wel degelijk hard waaide. Met al die regen bleven wij binnen en deden wat huishoudelijke klusjes.

Toen de barometer om twee uur licht begon te stijgen motorden we in de regen naar de jetty van Albert en Yvonne. Zij hebben een galerie waar we waren uitgenodigd om te komen kijken. Yvonne vertelde over haar verschillende verftechnieken en de verschillende cursussen die ze geeft (www.yvonnemaximchuk.com). Dit was juist leuk voor Paul omdat hij vroeger lithograaf is geweest en veel over kleuren weet. Daarnaast bakken Yvonne en Albert ook potten. We kregen infomatie over het maken van dingen van klei en de verschillende soorten glazuurmethodes die ze daarbij gebruiken. Bij deze verschillende soorten pottenbakken horen ook verschillende ovens die we ook te zien kregen. Na een leuke rondtoer motorden we verder naar Shoal bay bij Gilford eiland waar het anker er voor de nacht inging.

11 november 2015
PROCTOR BAY BIJ GILFORT EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 44.859 n 126 29.800 w)
Gisteren avond is Billy Proctor (81 jaar)met zijn boot thuisgekomen. Vanochtend kwam hij langs en wij nodigden hem uit voor de koffie. Hij is geboren acht mijl hier vandaan en woont al vanaf 1961 in deze baai. Hij was/is visser en heeft daarnaast een klein museum gemaakt. Na de koffie liepen we met hem naar Billy's museum waar we de geschiedenis met de verschillende culturen in deze baai zagen. De settlement van de Indianen met hun gebruiksvoorwerpen; stenen die gebruikt werden als hamer of beitel maar ook mooie houten schalen. Gebruiksvoorwerpen van de houthakkers en vissers in latere tijden en een grote collectie spullen die hij hier op de oevers en in het water heeft gevonden zoals de glazen vissersboeien die vroeger veel gebruikt werden in Japan. Billy heeft ook verschillende boeken over dit gebied geschreven en voor we hiernaar toe gingen hadden we al veel over hem gehoord van andere Canadezen.

Billy met zijn museum...

Toen we terug waren kwam Nicky langs. Nicky pacht van Bill een stuk grond hier aan deze baai waar een huisje staat. Zij heeft hier haar bedrijfje "Echo Bay adventures". In de zomer gaat zij met toeristen op pad en laat zij de mooie plekken zien waar ze het dieren leven kunnen observeren en waar ze kunnen eten van de vegetatie die hier groeit. We kregen een paar goede tips over mooie plekken en waar we nu nog Grizzly beren kunnen zien voordat ze in winterslaap gaan. Verder kregen we het over de zwarte beren en de Couger (soort Puma) die hier op het eiland voorkomen. We hadden al van de Cougar/Puma gehoord want ze komen ook op Vancouver eiland, andere eilanden en het vaste land voor. Nu kregen we meer info wat te doen als we ze tegenkomen. In eerste instantie kijken wat ze doen maar als ze agressief over komen met stenen en takken gooien en een mes bij ons hebben. Na de lunch maakten Paul en ik een wandeling door het bos de heuvel op naar de andere kant van de baai.

10 november 2015
Vanochtend maakten we een lange wandeling. Eerst langs het museum en een paar huizen in Practor bay en daarna via een ander pad dan gisteren naar Echo bay. Nu kwamen we aan de andere kant van Echo bay

Het werd een mooie wandeling verder door het bos met hoge bomen waar vaak Spaans mos overheen hangt. Verder zagen we mos, zwammen, paddenstoelen, varens en andere vegetatie maar ook een eekhoorn en een uil met een prooi. De uil had een vogel in zijn poten waardoor hij niet snel weg kon komen zodat we hem goed konden zien. Toen we te dichtbij kwamen liet hij zijn dode prooi los en ging iets verderop op een tak zitten tot we weg waren.

Nother Pygmy uil...

Bear head's mos...

 Na ca. anderhalf uur wandelen in het bos kwamen we aan bij een overgroeid houthakkerspad dat we ook nog even volgden in de hoop terug te keren naar de baai waar we vandaan kwamen. Op de GPS zagen we echter dat het pad toch naar een andere baai ging. Toen we bijna bij die baai waren konden we nauwelijks nog door de hoge vegetatie heenkomen zodat we omdraaiden en terug liepen. Ondertussen begon het al aardig te waaien.

Na bijna vier uur wandelen waren we terug aan boord en maakte ik een late lunch. We aten onze eigengemaakte zuurkool die ik vijf weken geleden heb gemaakt. De zuurkool is zeer goed gelukt!
In de middag begon het hard te regenen en keken wij het derde deel van The Godfather.

09 november 2015
PROCTOR BAY BIJ GILFORT EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 44.859 n 126 29.800 w)
Net als de laatste weken was het vannacht weer rond de vier graden. Om half negen ging ons anker op en hesen we de zeilen. Met een lichte bries kruisten we vol tuig naar de Broughton archipel. Het was een mooie zonnige dag met bewolking en een frisse bries. Op het vaste land zagen we de groene heuvelachtige omgeving met daarachter de hoge besneeuwde bergtoppen die soms boven het wolkendek uit tornden. Bij de eilanden aangekomen hield de wind het voor gezien en moesten we tussen Bonwick en Gilfort eiland door motoren.

Bonwick en Gilfort zijn de grote eilanden maar daarnaast zijn nog vele andere kleine eilandjes waar we tussendoor gingen. Alle eilanden zijn begroeid met dennenbomen waar vaak Spaans mos aan hangt. Verder zagen we enkele grote viskwekerijen, vissersboten, vogels en zeehonden. Ook kwamen we langs het Gwayasdum Indianendorp waar we enkele huizen, een chief house en een totempaal zagen staan.

Rond drie uur kwamen we aan in Pactor Bay waar we aan de steiger afmeerden. Nadat we goed en wel lagen maakten we een kleine wandeling door het bos naar Echo bay waar een Marina is. Toen we terug aan boord kwamen was de zon net achter de heuvels verdwenen en werd het gelijk weer een stuk frisser. Binnen was het lekker warm want we hebben vandaag weer een aantal uren gemotord waarbij de nieuwe kachel op de motor op volle toeren heeft staan blazen. Wat een luxe!


08 november 2015
MICHELL BAY GIJ MALCOLM EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 37.838 n 126 51.080 w)
Het was een droge dag zonder wind. Enige tijd geleden hadden we op internet een side "Hiking Trails for Boaters in Coastal Britisch Columbia" gevonden waar wandelingen in beschreven staan. Vandaag waren we bezig de wandeling in dit gebied in Isailers op de Ipad te zetten. Nu weten we op welke anker plekken we kunnen wandelen. Na een late lunch keken we het tweede deel van the Godfather.

07 november 2015
MICHELL BAY GIJ MALCOLM EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 37.838 n 126 51.080 w)
Om acht uur zeilden we alleen op fok door de Weynton pass tussen verschillende kleine eilandjes door naar Mitchell bay bij Malcolm eiland. Het was droog en terwijl we buiten in de kuip navigeerden zagen we veel cormoranten, meeuwen, en zeehonden in het water.

Rond tien uur ging ons anker er in Mitchell bay in en gingen we naar de kant om een wandeling te maken. We liepen over de weg langs de baai met huizen en later door het bos. Rond half twee waren we terug aan boord en aten een late lunch in de kuip. De lucht begon weer te betrekken zodat we naar binnen gingen en een film keken.

06 november 2015
WEST SITE COVE HANSON EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 34.593 n 126 46.690)
We liggen nu op een goede plek om de depressie over te laten komen. Vandaag waaide het hier in de kanalen ca dertig knopen maar in deze cove merkten we daar niets van. Vandaag regende het de hele dag hard zodat we binnen bleven en wat huishoudelijke klusjes deden.

05 november 2015
WEST SITE COVE HANSON EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 34.593 n 126 46.690)
Om acht uur zeilden we vol tuig de baai van Port MCNeill uit. Het was een droge zonnige dag zodat we verder door de Broughton straat en Cormorant Channel kruisten tussen Vancouver eiland en Cormarant eiland waar ook Alert bay aan ligt. We maakten een tussenstop in TELEGRAPH COVE (50 32.818 n 126 50.079 w) waar we aan de steiger van het pompstation afmeerden.
Telegraph cove begon in 1912 als een plek waar een telegraafstation werd gebouwd om de morsecode verder door te sturen. In 1922 werd het uitgebreid en kwam er een klein dorpje waar ze een visfabriek hadden waar ze de gevangen zalmen zoutten met daarbij een houtzagerij om houten boxen te maken om de gezouten zalmen in te doen. In de tweede wereldoorlog werd de houtzagerij door de militairen gebruikt en na de oorlog werd er door de houthakkers gebruik van gemaakt.

Vandaag de dag is Telegraph cove in de zomer een toeristisch gebeuren met een Marina, restaurants en vele huisjes/appartementen die te huur zijn. Al was alles nu gesloten de oude houten huizen en het oude Telegraaf station die allemaal op palen in het water staan en waar we over een boardwalk naar toe wandelden is het aanzien waard.

Telegragraph cove...



Na hier wat te hebben rondgewandeld zeilden we alleen op fok verder. We staken de Cormorant Channel over naar de westkust van Hanson eiland. Onderweg zagen we veel vogels, zeeotters en een groep zeehonden op een rots.

zeehond op rots...

West side cove staat nergens op de navigatie kaarten als ankerplek aangegeven. De plek en de naam hebben we zelf bedacht. Toen we in de cove aankwamen vonden we het beiden een mooie plek en zagen we dat de grond zand/modder is. We trokken het anker er goed in want er komt weer een depressie aan.

04 november 2015
Port McNeill, ANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 35.596 n 127 05.496 w)
Om zeven uur ging ons anker op en zeilden we met de fok de Broughton straat over naar Port McNeill. Het zonnige weer is voorbij, het was bewolkt met miezerende regen. In de baai van Port McNeill lagen al twee andere zeiljachten voor anker en wij gingen erbij liggen. Toen we met ons Giebeltje naar de kant motorden spraken we beide mannen die op die boten wonen. Daarna liepen we het plaatsje door deden wat boodschappen en internetten we in de bibliotheek. Rond twee uur waren we aan boord. Het regende nog steeds dus tijd voor een film op de computer.

03 november 2015
Het was weer een koude nacht van vijf graden. Om zeven uur ging de radio aan zodat we het Canadese nieuws in bed konden luisteren. Na de koffie gingen we rond negen uur naar de kant en fietsen over de heuvels naar de Bere point aan de noordkant van het eiland. Hier reden we het eerste deel van de Beautiful bay trail tot aan een platform. Vanaf dat platform kun je het grind strand zien waar orka's soms hun huid schuren op het strand. Helaas waren er geen orka's te bekennen.

Vanaf die plek wandelden we verder door het bos met hoge bomen langs en over omgevallen bomen, varens, mos en modder op de grond.

boomstammen op het strand...

We liepen niet de hele trail maar op zich was het weer een prachtige wandeling. Rond één uur waren we terug in Sointula en gingen we naar de bibliotheek om te internetten. Rond vier uur waren we terug aan boord en begon ik met het avondeten want Ken en Kyli kwamen om zes uur eten. Het werd weer een gezellige avond.

02 november 2015
Om tien voor acht stonden we met fiets en al op de ferry die ons naar Alart bay bracht. Alart bay wordt al eeuwen bewoond door de Namgis Nativis. In 1870 kwamen de blanken en werd er een groot dorp gebouwd voor houthakkers en vissers die hier in de buurt werkten. In het dorp was o.a. een gemeentehuis, winkels, kerk, scheepswerf, vis fabriek etc. De Namgis woonden al in Alart Bay en de Europeanen bouwden hun dorp ten westen van de natives aan de Alart bay.

Alart bay vanaf de ferry...


In Alart bay fietsen we langs het water oostwaarts naar waar de Nagmis nog steeds wonen. Hier staan verschillende totem palen met ook de hoogste totempaal ter wereld. Ook staat er een Namgis Chief house en een museum. Helaas waren zowel het museum als het Chief huis gesloten. Ook hier hebben de totempalen verschillende betekenissen en de meeste dieren die erin voorkomen zijn de adelaar, raaf, kikker, orka, grizzly beer, maar ook de mensen staan erin afgebeeld.

Chief house met Totempalen...



Daarna fietsen we over de heuvel terug naar de ferry en vandaar naar de kant waar de blanken hun dorp hebben gebouwd. Daar zagen we verschillende oude gebouwen waaronder het gemeentehuis, de kerk en de oude scheepswerf. We fietsen verder langs de kust van het eiland en daarna weer omhoog de heuvel op naar het ecologische park. Het ecologische park is ontstaan toen de visfabriek in 1881 een dam bijna op de top van de heuvel bouwde om zoetwater voor de fabriek op te kunnen slaan. Het duurde vijf jaar voor de spring onder de heuvel begon te overstromen waardoor de bomen dood gingen en er een nieuwe vegetatie ontstond. De dam is weggehaald maar tot op heden stroomt de spring nog steeds over.

eco-park...


Met de fiets in de hand wandelden we eerst door het bos tot we bij de boardwalk kwamen die over dit eco-gebied loopt. Een prachtig gebied waar de zon op scheen. Om half één namen we de ferry terug naar Sointula waar we rond kwart voor twee aankwamen. We spraken met verschillende bewoners van het dorp en eer we weer aan boord waren was het vier uur.

01 november 2015
ROUGH BAY, MALCOLM EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 43.248 n 127 28.506 w)
Vannacht is de klok een uur terug gezet en is de wintertijd ingegaan. Het was ca zes graden en het heeft de hele nacht weer hard geregend. Toen we vanochtend wakker werden was het droog en toen we naar Vancouver eiland keken lag er sneeuw op de toppen van de bergen. De winter komt eraan!

Sointula is oorspronkelijk een nederzetting die door geëmigreerde Finnen is opgezet rond ca 1900. Deze pioniers maakten wandelwegen door het bos om van de ene plak naar de andere te komen maar ook om bij de meren te komen. Daarnaast hakten ze de bomen om voor hun woningen en andere dingen

Om tien uur waren we bij Ken en hij bracht ons met de auto naar het begin punt. Ondertussen vertelde hij ons waar we nog heen konden fietsen over grindwegen en hoe we bij andere wandelpaden kunnen komen. Aangekomen bij Big Lake begon de wandeling door het bos. Een prachtige wandeling tussen hele hoge bomen maar ook langs hele dikke omgehakte boomstronken. We kwamen langs verschillende kleine meertjes en liepen over een boardwalk door een drassig landschap (muskeg). Na ca. anderhalf uur wandelen waren we terug in Sointula en toen scheen de zon volop.

hoge bomen...

We fietsten langs de kust en keken uit over Broughton straat en Vancouver eiland met zijn hoge witte bergtoppen. Rond drie uur ging er een ferry van Sointula naar Port MCneill en vervolgens naar Alert bay bij Cormorant eiland. Deze ferry is gratis als je in Sointula of Alart bay opstapt en er niet bij Port MCNeill afgaat. Dus namen we de ferry en voeren naar Port MCNeill om te kijken of we daar makkelijk kunnen ankeren. Er lagen al twee boten voor anker dus als het weer het toe laat is het geen probleem. Maar vaak staat de wind daar in de winter in te blazen. Daarna vervolgden we onze trip naar Alart bay en op zich ziet die baai er goed uit om te ankeren. Vervolgens ging de ferry terug naar Port MCNeill en daarna naar Sointula waar we rond half vijf aankwamen. We waren net op tijd terug aan boord om de zon achter de bergen te zien verdwijnen.

Muskeg...

 
Sointula vanaf de ferry...


31 oktober 2015
ROUGH BAY, MALCOLM EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 43.248 n 127 28.506 w)
Vannacht en het grootste deel van de dag regende het hard zodat we aan boord bleven. In de ochtend lazen we over het gebied en monteerde Paul de omvormer weer op zijn plek. Rond vier uur werd het droog en nam de wind af zodat we even later naar Sointula fietsten. Daar hadden we om vijf uur een afspraak bij Kyli en Ken om te komen eten. Ze wonen in een mooi huis aan het strand met uitzicht over de baai tot en met Vancouver eiland. Ook het plaatsje Port MCNeill op Vancouver eiland is te zien.

Ken werkt bij een scheepswerf in Sointula en Kyli werkt als maatschappelijk werkster in Port Hardy. Zij werkt met native kinderen en volwassenen. Veel verschillende Native stammen die aan de westkust van Canada woonden zijn vroeger weggehaald uit hun eigen woongebied en gezamenlijk in Port Hardy geplaatst. Moet je voorstellen dat ze vroeger veel oorlog met elkaar voerden en nu met elkaar samen moeten wonen in één dorp! Daarbij werden de kinderen ook hier tot 1980 uit huis geplaatst en vaak misbruikt. Er is voor Kyli genoeg werk! Het werd een gezellige avond met lekker eten. Omdat het Halloween was werd er vuurwerk in Port MCneill afgestoken. Dit konden wij vanuit hun woonkamer goed zien.

Ken zijn schuur...


30 oktober 2015
ROUGH BAY, MALCOLM EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 38.421 n 127 01.963 w)
Doordat bij het anker ophalen de motor al liep en we verder Hardy bay uit motorden werd het binnen heerlijk warm, bijna te warm! De aangebrachte warmtevoorziening werkt dus. In Queen Charlotte straat konden we vol tuig halve wind met de stroom mee langs Vancouver eiland zeilen. Het was bewolkt met hier en daar een bui zodat we het vaste land niet konden zien maar wel het groene heuvelachtige landschap van Vancouver eiland.

We moesten weer oppassen/uitwijken voor grote boomstammen die in het water dreven. Op de zuidwestpunt van Malcolm eiland staat een kleine vuurtoren waar we vlak langs zeilden. Daarna verlieten we de Queen Charlotte straat en kruisten we de Broughton straat in tot in Rought bay waar ons anker er na vierentwintig mijl inging.

Het was inmiddels droog geworden zodat we naar de kant gingen voor een wandeling naar het kleine plaatsje Sointula "Place off harmonie" even verderop. In dat plaatsje staat de oudste Co-op winkel van BC uit 1909 en verder staan er veel schattige huisjes. In het plaatsje ontmoetten we Kyli. We hadden haar al eerder even gesproken in het toeristen bureau van Port Hardy en zij had ons geadviseerd hierheen te komen. We stonden wat te praten voor het toeristenbureau toen ze aangaf dat er gratis fietsen te huur waren bij het toeristenbureau. Al snel hadden we twee fietsen want de weg van de Marina naar het Soinula is ca. twee kilometer. We spraken af elkaar morgen te ontmoeten en fietsten terug naar de boot. We waren nog maar net aan boord of het begon hard te regenen. De
volgende depressie komt eraan.

 29 oktober 2015
Nu we toch aan het klussen zijn werd gelijk de olie, oliefilter en de dieselfilters vervangen. Het oliefilter en de olie waren zo vervangen maar toen Paul het glaasje van de dieselfilter schoon maakte zag hij onder het glaasje zwart water (condensatie water). Dat is niet goed! De brandstof aangever werd uit de dieseltank gehaald en met een pompje pompten we de diesel/het water vanaf de bodem op. We haalden er wel wat water uit maar al snel werd het minder.

Rond twee uur was de motor klaar en kon Paul verder met de kachel. Nu moest hij de elektra kabels aan de accu bevestigen en was ook de kachel gereed. Daarna kon alles weer op zijn plek terug gezet worden en hadden we weer ruimte om te lopen. Ondertussen had ik voor vanavond nasi met saté saus gemaakt. Rond vier uur gingen we naar de kant om te internetten in de bibliotheek en nog wat boodschappen te doen. Daarna aten we bij Steve de nasi en werd het een gezellige avond. Rond acht uur waren we weer terug aan boord.
 
28 oktober 2015
Het heeft de hele nacht hard geregend maar vanochtend was het even droog. Gelukkig maar want de isolatiematten die we deels op maat hadden gezaagd moesten hier en daar wat worden bijgeschaafd en dat moest buiten gebeuren. Nu is de voorpunt (slaapkamer) weer winter klaar. Helemaal voor in de punt onder de ankerbak zit nieuw dik isolatie materiaal en aan de zijkanten hebben we onze oude campingmatjes weer geplaatst.
Nu we hier in de kanalen voor ons doen veel motoren heeft het voor ons zin om een kachel op de motor te installeren. Het moet nog winter worden en we willen hier nog zeker twee jaar (Alaska/Canada) doorbrengen.

In de achterhut (achter de navigatietafel) onder het bed naast de boiler was er net genoeg plek om de complete unit (radiator met ventilator) te installeren. Paul zaagde een gat in het hout waar de kachel onder het bed uit komt en de kachel werd geplaatst. Nu gebruikte Paul de koelvloeistof leidingen die van de motor naar de boiler gaan om deze aan de kachel te installeren. Onze boiler gebruiken we al jaren niet meer. Dat was even een klus want het zijn stugge leidingen maar uiteindelijk rond vijf uur zat de kachel erin. We probeerde de kachel even uit want deze is nog niet aangesloten op de accu maar al heel snel hadden we warme lucht in de boot, Het werkt! Onder al deze werkzaamheden had ik ook macaroni gekookt en rond half zes motorden we in de regen naar Steve om daar gezellig met zijn drieën te eten.

nieuwe kachel...

27 oktober 2015
Na de koffie motorden we om negen uur naar de marina en liepen naar het centrum van Port Hardy. We wandelden wat rond en gingen naar de bibliotheek om te internetten. Daarna gingen we naar de Overwaitea supermarkt voor boodschappen zodat ik bij Steve aan boord kon koken. Bij de Hardy Building Supply kochten we isolatiematten voor in de punt. In de werkplaats van de winkel mochten we de mat op maat zagen (Paul had de maten van de voorpunt opgemeten). Tenslotte gingen we naar Marine Stryker Electronics waar we een verwarming voor op de motor kochten.

Rond drie uur waren we bij Steve op Rhapsody en besloten gezamenlijk een wandeling te maken. Het was nog steeds droog. Al stormde het buiten, in de baai lagen we rustig. We wandelden verder langs de baai over de Harbourfront trail. De baai is hier zeer ondiep en er lagen grote boomstammen met takken en al in het water. Bij Quatse river sloegen we de Quatse trail in. Daar liepen we langs de rivier en door het bos met zeer hoge, dikke oude bomen. Vaak zijn hier zwarte beren te zien, zeker in het zalmseizoen. Maar vandaag zagen we geen beren. Rond vier uur waren we terug bij Rhapsody waar we een glaasje wijn in de kuip dronken en waarna ik een maaltijd kookte.
 
26 oktober 2015
PORT HARDY,VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 43.248 n 127 28.506 w)
Voor we van onze boot vertrokken hing ik de was op want het beloofde een mooie droge dag te worden. Rond negen uur waren we in Port Hardy en legden ons Giebeltje naast de zeilboot Rhapsody Van Steve die we ontmoet hebben in Japan en waar we contact mee hebben gehouden. Vervolgens liepen we richting het centrum van Port Hardy waar we de watersport zaak Stryker zagen en naar binnen gingen. Daarna liepen we verder het centrum in en kwamen we Steve tegen. Hij had onze boot al zien liggen.

Na een tijd te hebben gesproken werden we uitgenodigd om bij hem te komen eten. Wij gingen verder het plaatsje in om winkels te bekijken, het toeristen bureau te bezoeken en te internetten in Marketstreet Cafe. Daarna deed ik wat boodschappen en liepen we terug naar Steve. Aan boord zaten we gezellig verder te praten en te eten en de tijd vloog voorbij. In het donker motorden we terug naar de Giebateau.

25 oktober 2015
PORT HARDY,VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 43.248 n 127 28.506 w)
Om half acht motorden we Miles Inlet uit en hesen de zeilen. Met een lichte bries en stroom mee zeilden we verder door Queen Charlotte strait en tussen verschillende kleine eilandjes door naar Port Hardy op Vancouver eiland. Het was bewolkt en het regende maar we hebben nog steeds rustig weer.

Over de marifoon hoorden we dat er een nieuwe depressie aankomt! Rond twee uur waren we bij Port Hardy en zochten een goede anker plek. We hadden gehoopt helemaal achterin de baai te kunnen ankeren maar daar zijn steigers etc gebouwd. Dichtbij de marina lagen kleine balletjes van waarschijnlijk krab potten en aan de andere kant van een grote steiger loopt een riolering buis over de grond. Dus moesten we weer een stukje terug Port Hardy Bay in voor een goede anker plek. Nu moeten we ca. één kilometer naar de kant motoren met ons Giebeltje. Om drie uur lagen we goed en wel. Tijd voor een warme douche en een film.

24 oktober 2015
MILES INLET,BRAMHAM EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (51 03.985 n 127 34.875 w)
Om half acht motorden we in de mist Philip Inlet uit. Dit kon makkelijk doordat we het lijntje hoe we binnen zijn gekomen op de garmin GPS konden volgen (nu omgekeerd). Eenmaal in Fritz Hugh Sound trok de mist op en kwam de zon achter de groene heuvels/bergen tevoorschijn.

 We motor/zeilden zuidwaarts de Fritz Hugh Sound uit en de Queen Charlotte Sound in. Nu hadden we aan één kant open zee en aan de andere kant het vaste land met de groene heuvelachtig/bergachtige kust en daarachter de echte hoge bergen met hun besneeuwde toppen waar de zon nu op scheen. In het water zagen we enkele orka's waarvan er één een hele hoge vin had en verschillende walvissen waarvan er één hoog in de lucht sprong. We zeilden langs Egg eiland waar een weerstation op staat en waar iedere dag de hoeveelheid wind wordt afgegeven.

Rond drie uur rondden we Cape Caution en hadden we het open stuk achter de rug! Nu motor/zeilden we de Queen Charlotte straat in, het water tussen Vancouver eiland en het vaste land met daarin heel veel kleine eilandjes. Aan de overkant zagen we Vancouver eiland in de verte al liggen. Dichtbij zagen we op de rotsen kleine zeehonden liggen.

Cape Caution...

Om half vijf motorden we door nauwe ingang van Miles inlet langs grote slierten zeewier tot aan bijna het einde.

Miles Inlet...

Nu liggen we na zesendertig mijl in een prachtige inham tussen het groen met aan één kant een kleine stroomversnelling. Terwijl we in de kuip een drankje dronken zagen we verschillende vogels en in het water een zeeotter.

zeeotter...


23 oktober 2015
PHILIP INLET,VASTE LAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (51 33.753 n 127 46.030 w) Om acht uur ging ons anker op en zeilden we met twee reven en fok verder zuidwaarts door Fritz Hugh Sound tussen het vaste land aan de oostkant en Hunter,Hectare en later Calvert eiland aan de west kant. We hadden ca vijftien knopen wind en in buien ca. twintig knopen uit het zuiden zodat we verder zuidwaarts kruisten.

Rond elf kwam de zon door en werd het een mooie dag. De barometer stijgt langzaam en geleidelijk kwamen we onder invloed van het hoge luchtdrukgebied. In de middag nam de wind af tot ca. tien knopen en haalden we de reven er uit.

De omgeving bestaat nog steed uit heuvels en verder weg op het vaste land bergen begroeid met dennenbomen en daartussen soms wat muskeg. De enige hoge berg met een kale top die we vandaag van dichtbij zagen was Mount Buxton op Calvert eiland. Rond kwart voor vijf motorden we Philip inlet in, een nauwe ingang maar een prachtige omgeving met veel vogels. Hier ging ons anker erin en dronken we een drankje in de kuip voor het donker werd.

22 oktober 2015
FOUGNER BAY,VASTE LAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (51 54.263 n 127 51.109 w)
De voorspelde dertig knopen hebben we vannacht niet gekregen. Om zeven uur in de regen haalden we de lijn binnen en onze ankers op. Daarna kruisten we met fok en twee reven in het grootzeil verder door Fisher Channel tussen Hunter en King eiland zuidwaarts. We begonnen rustig met ca. twaalf a vijftien knopen zuiden wind maar langzaam nam de wind toe tot ca vijfentwintig a dertig knopen. Rond elf uur kwamen er kleine golven met witte kopjes en besloten we te stoppen. Nu werd het namelijk lastig om het hout in het water te spotten.
Op de hoek van het vaste land daar waar Fisher Channel, Buke Channel en Fritz High sound bij elkaar komen is een mooie baai Fougner bay waar ons anker erin ging. Nu liggen we tussen een aantal kleine eilandjes goed beschut voor de zuidenwind. Ons anker hield in één keer, goede ankergrond. In de middag bleef het regenen zodat we binnen een film keken en een boek lazen.

21 oktober 2015
LONG POINT COVE,HUNTER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (52 02.812 n 127 57.139 w)
Vannacht in het donker kwam de depressie pas echt over ons heen. Twintig knopen leek toen een lichte bries, dertig knopen gewone wind en in de vlagen van veertig t/m zestig knopen hingen we schuin aan de landvasten en was er een witte waas over het water.

Vanochtend was de vele wind weer weg en zeilden we een stukje verder zuidwaarts. Met fok en twee reven in het grootzeil gingen we langs Denny eiland en zagen we het dorpje Bella Bella op Campbell eiland liggen. Daarna kruisten we de Lama pas door tussen Denny en Campbell eiland en later tussen Denny eiland en Hunter eiland. De meeste tijd regende het en hadden we harde windvlagen. Als het even droog werd nam de wind ook wat af.

Toen we Fisher Channel in zeilden luisterden we nog een laatste keer naar het weerbericht dat over de marifoon wordt afgegeven. Toen hoorden we dat de volgende depressie sneller bij ons dan eerst aangegeven en dat de wind vanmiddag alweer toe zou nemen tot twintig a dertig knopen. Nu we meer aan de buiten kant van de kanalen zijn aangekomen besloten we te stoppen. Fisher channel gaat over in Fritz Hugh sound dat uitkomt in de oceaan. Een vrij recht kanaal waar de wind nu instaat. We besloten bij Long point cove te stoppen. Daar ging ons Rocnaanker erin maar die hield niet bij vol vermogen achteruit: te dunne modder. Het anker hebben we weer opgehaald en de Bruce voor de Rocna geplaatst (in lijn). De ankers gingen er in maar toen we rustig achteruit motorden en overgingen op vol vermogen hielden de ankers toch niet. Dus brachten we een lijn naar de kant uit. Nu moeten we veilig liggen! De rest van de middag regende het hard en zaten we een film te kijken.

20 oktober 2015
SHEARWATER (BREAKWALL),DENNY EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (52 08.901 n 128 05.180 w)
In de tweed wereldoorlog werd er op deze plek een belangrijke vliegbasis opgebouwd waar ongeveer duizend militairen woonden. Shearwater was een strategische en veilige haven voor de RCAF die vanuit die plek patrouille vluchten vloog langs de Britisch Columbia (BC) kust en centraal BC. Na de oorlog is dit gebied verkocht aan Andrew Wildsen. Hij heeft hier een grote marine service business opgezet die zijn werkgebied langs de hele westkust van BC heeft. Nu is er ook een plek/Marina om de boot uit het water te halen en te repareren. Verder is er een watersportwinkel, hotel, wasserette een kleine winkel/postkantoor, gemeentehuis en een school.

Shearwater...

In de ochtend gingen we naar de kant om eerst wat in dit dorpje rond te wandelen. In de winkel zagen we een visitors guide waar enkele wandelingen in stonden. Als eerst wandeling liepen we een gravel weg omhoog naar de top van de heuvel waar de Ridge trail begint. Een mooie wandeling door Muskeg gebied; een stuk drassige vlakte begroeit met Sphagnum mos, laag struikgewas en dwerg dennebomen. Daarna liepen we over de gravel weg de andere kant van het dorpje om ook de Spirit trail te wandelen. Deze gaat deels over Muskeg en deels door het dennenbos.

Muskeg...

Rond half twaalf waren we terug en gingen we gratis internetten bij de wasserette. Het internet is hier niet al te best maar we konden onze e-mails binnenhalen. Rond half twee waren we terug aan boord en aten we een late lunch. Al staat er buiten een hoop wind hier is het droog en rustig, er komt weer een depressie over.

19 oktober 2015
SHEARWATER (BREAKWALL),DENNY EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (52 08.901 n 128 05.180 w)
Het was nog een beetje donker toen we om zeven uur door Klemtu Pass verder zuidwaarts motorden. Al snel werd het langzaam licht en kwam de zon door. De depressie is voorbij en vandaag zijn we onder invloed van een hoog luchtdruk gebied. In het Finlaysen Channel kregen we de voorspelde noordwesten wind en konden we vol tuig doorzeilen tussen aan de ene kant Swindle eiland en aan de andere kant eerst Roderick toen Susan en als laatst Dowager eiland. Daarna kwamen we in Milbanke Sound (tussen Prince eiland en Lady Douglas eiland) waar we wat swell van de open zee kregen en de wind doorzette tot ca. twintig knopen zodat we twee reven in het grootzeil zetten. Daar zeilden we lekker ruime wind met een zonnetje in de kuip verder en nadat we langs de west kust van Lady Douglass waren gezeild sloegen we Seaforth Channel in.
 
met ruime wind in Seafort channel...

Aan het begin van Seaforth Channel staat een mooie vuurtoren met daarachter een totempaal op de kant. In Seaforth channel nam de wind weer af en gingen de reven er weer uit. Het eerste stuk zeilden we tussen aan de ene kant de Bardswell eilanden groep en aan de andere kant het vaste land daarna gingen we tussen verschillende grote eilanden door tot we om vijf uur bij het benzine tankstation in Shearwater aankwamen. We hadden al gehoord dat ze hier kerosine (jet fuel) verkopen en dus kochten we veertig liter voor onze olielamp. Daarna motorden we naar de golfbreker waar we gratis kunnen liggen.

Het was een prachtige dag geweest, lekker zeilen met de zon in de kuip. De omgeving is langzamerhand ook veranderd. Waren het vanaf Prince Rupert tot in de buurt van Butedele nog hoge bergen, na Butedale werd het landschap steeds minder hoog maar blijft wel net zo groen met dennenbomen. Gisteren hoorden we dat het gebied waar we de laatste tijd in gevaren hebben allemaal native gebieden zijn.
 
18 oktober 2015
Om tien uur kwam Angelika koffie drinken. Ze werkt twee weken in Klemtu en gaat dan naar huis in Vancouver stad. Nu kregen we mooie tips over Vancouver. Na de koffie wandelden we met zijn drieën over een modderig bospad naar een meer iets verderop in de bergen. Een mooie wandeling door het bos waar we grote dikke oude bomen zagen.

Angelika en Paul bij het meer...

Rond twaalf uur waren we terug had Agelika afspraken zodat wij wat rond keken in de supermarkt (erg duur) en vervolgens aan boord gingen.
Inmiddels was het gaan regenen, de depressie komt over. De rest van de middag brachten we door aan boord. Rond half zeven liepen we door de regen naar Angelika om haar te helpen met haar wifi connectie. De wifi werkte niet maar met een internetkabel had ze weer internet op haar laptop. Daarna aten we gezamenlijk een heerlijke salade en zaten we gezellig te praatten.

17 oktober 2015
KLEMTU (DOCK), SWINDLE EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (52 35.562 n 128 31.327 w)
Om zeven uur motorden we met de stroom mee door een lichte mist verder door zuidwaarts het Finlayson kanaal tussen Sarah en Roderick eiland door. Na ca. een uur trok de mist op en zagen we de groene beboste eilanden met de watervallen. Bij de Jane Pass motorden we tussen Jane en Cone eiland door en daarna kwamen we in de Klemtu Pass die tussen Swindle en Cone eiland ligt.
De BC ferrie heeft zijn terminal twee kilometer buiten het plaatsje in de Klemtu Pass. Daarna kwamen we langs het tankstation en verder door naar een public pontoon (gratis) waar we aanlegden. Tot nu toe was het nog steeds droog maar toen we eenmaal lagen begon het te regenen.

Na de lunch werd het droog en liepen we het plaatsje door waar we Angelika tegen kwamen die ons uitnodigde voor de thee. Angelika wist ons ons veel te vertellen over Klemtu. In Klemtu wonen ca. driehonderd Kitasoo Indianen. Ze werken voornamelijk in de viskwekerijen (zijn we gisteren middag langs gezeild) en de visverwerking fabriek hier in de Klemtu. Angelika is trauma consulente en toen we vroegen wat voor trauma's hier zoal voorkomen konden we onze oren bijna niet geloven. Tot in 1980 werden de native kinderen hier bij hun ouders vandaan gehaald en opgevoed in katholieke en protestante internaten. Ze moesten Engels leren, mochten niet meer hun eigen taal meer spreken en ook de native gewoontes moesten ze afleren. Veel van deze kinderen zijn daarnaast ook nog eens misbruikt. Niet gek dus dat de volwassen Kitasoo Indianen hier erg op zichzelf zijn.

Klemtu...

In het dorp is een kleine winkel, een school een lodge en een Chief house. Mensen van over de hele wereld komen hier om de Kermodie beren te spotten en kunnen hier met een gids de wildernis in gaan. Maar ook kunnen ze traditionele optredens van Kitasoo's Indianen zien in het Chief house.

 Rond drie uur had ze een afspraak en maakten wij over de asfaltweg een wandeling naar de ferrie terminal. Dichtbij de terminal zagen we twee wolven ons tegemoet wandelen. Toen ze dichterbij kwamen liepen ze snel het bos in.

16 oktober 2015
GOAT COVE, RODERICK EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (52 46.880 n 128 23.818 w)
Om negen uur skypten we met mijn ouders en daarna namen we afscheid van Cory,. Wie weet komen we nog eens terug om te zien hoe het veranderd is. De zon scheen terwijl we de trossen los gooiden en met vol tuig ruime wind zeilden we verder zuidwaarts door Fraser Reach die overgaat in Princess Royal Channel (tussen Princess Royal eiland en het vaste land). Bij Hiekish narrows dat tussen Sarah eiland en het vaste land ligt begon het te regenen en viel de wind weg waardoor we met de stroom mee door de narrows verder zuidwaarts motorden Finlanysen Channel in. Hier kregen we weer een beetje wind zodat we het laatste stuk naar Goat Cove konden zeilen.

 Toch raar zowel gisteren als vandaag staat er buiten een harde zuiden wind. Hierdoor ontstaat er in Douglas Channel een outflow waardoor wij met een noordoosten wind, zuidwaarts door de kanalen konden zeilen terwijl de wolken boven ons de andere kant op gingen. Onderweg zagen we enkele walvissen, orka's een grijze wolf bij een waterval maar helaas geen Kermodie beren.

15 oktober 2015
BUTEDALE (DOCK), PRINCESS ROYAL EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 09.611 n 128 41.670 w)
Toen het om zeven uur een beetje licht begon te worden gingen de trossen los en zeilden we Bishop bay uit. Aangekomen in Ursula Channel zeilden we ruime wind zuidwaarts om daarna de Fraser Reach in te zeilen. Daar zeilden we tussen het vaste land en Princess Royal eiland. Op Princess Royal eiland leven Kermodie beren. Dit is een subgroep van de zwarte beren en zijn wit/creme kleurig. Terwijl we zeilden en op boom stammen en walvissen letten keken we ook uit naar de Kermodie beren maar helaas!

Om half twee kwamen we in de baai van Butedale waar een grote waterval de baai in dendert. De caretaker kwam al naar ons toe, toen we aan de steiger aanlegden. Nadat we aan boord koffie hadden gedronken liet hij ons de ruines zien van wat ooit Butedale dorp was geweest en vertelde hierover.

Butedale Falls...

Tussen 1911 en 1971 woonden hier ca. vijfhonderd mensen die leefden van de zalm fabriek (inblikken) en het halen van olie uit haring. Er waren verschillende grote huizen; voor de dames, de Japanners, Chinezen en de Natives. Daarnaast was er een winkel, een tank station, een school, de zalmfabriek, de oliefabriek (van de haring), een ijsmaker en twee huizen voor de voormannen met hun gezin. De elektriciteit werd opgewekt uit de waterval achter het dorp. In 1971 werden de fabrieken gesloten en is alles in verval geraakt.

Twee jaar gelden heeft een rijke man de grond over gekocht en nu is er een nieuwe caretaker genaamd Cory. De eigenaar wil alle ruines opruimen en een paar van de huizen restaureren en er een museum van maken. Daarnaast wil hij dat de oude weg naar het meer boven de waterval wordt hersteld en dat er twee goede wandelpaden komen. één naar het meer en één naar de waterval. Ook wil hij de steigers uitbreiden want in de zomer is het hier druk met pleziervaartuigen.

Butedale, een doorkijkje...

Nadat we rond waren geleid en alles hadden gezien zijn we door het bos naar het meer gewandeld. Hier zagen we grote boomstammen voor de dam in het meer liggen. 's-Avonds toen Cory bij ons at vertelde hij dat ze de boomstammen uit het meer moeten halen. Hij wil ze dan een aantal jaar laten drogen alvorens ze te verkopen. Wij keken verbaasd want het hout ligt al tientallen jaren in het meer. Maar de bomen zijn van hard cederhout en alleen de buitenste kost is misschien wat verrot maar de rest is prima. Ook vertelde hij dat hij hier vaak in Kermodie beren ziet. Zeker in het zalmseizoen bij de kreek verderop waar de zalmen zijn. Nu leven ze meer in de bergen en zullen we ze waarschijnlijk niet zo snel meer zien.

 Cory heeft hier goed internet waar we gebruik van mochten maken waardoor we weer foto's voor de weblog konden versturen.

14 oktober 2015
BISHOP BAY, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 28.220 n 128 50.203 w)
Vanochtend vroeg vertrokken de vissers en toen wij opstonden hadden we het rijk voor ons alleen. Na de koffie gingen we naar de kant om te badderen in de natuurlijke hot spring aan de kant. Er staat een klein houten hutje waar we ons konden omkleden met daaraan vast een lang houten afdak met daaronder de twee baden met heerlijk warm water. Vanuit het bad hadden we uitzicht over de baai en de boot. Het was droog en de zon scheen wat het allemaal nog mooier maakte.

hut Hotspring...


Ik waste ook gelijk de vuile was dus toen we rond half één terug aan boord waren hing ik de was te drogen en maakte ik een lunch die we in de kuip nuttigden. Terwijl we lunchten zagen we drie walvissen niet ver weg in de baai zwemmen. Soms gingen ze diep en zagen we de staarten uit het water komen. Aan het eind van de middag sprongen ze zelfs nog een paar keer helemaal uit het water!

13 oktober 2015
BISHOP BAY (DOCK BIJ HOT SPRING), VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 28.220 n 128 50.203 w)
Om zes uur in het donker maar wel droog motorden we Lowe Inlet uit en verder door Grenville channel zuidwaarts. Het was nog donker dus het eerste uur stond ik met en schijnwerper voor op de punt om de boomstammen in het water te spotten zodat we er niet tegenaan motorden. Rond zeven uur werd het langzaam licht en dronken we koffie in de kuip. Na Grenville Channel (tussen het vaste land en Pitt eiland) motorden we de Wright Sound in langs Gil eiland. Hier zagen we vele walvissen en zelfs twee vlak naast de boot. Aan het einde van Wright Sound kregen we wat wind vanuit Whale Channel en hesen we de zeilen. Nu kruisten we Mc Kay Reach in dat tussen Gribbel en Princes Royal eiland doorloopt. Maar na een half uur was de wind op en moesten we weer verder motoren tot we bij de hoek van Ursula Channel kwamen. Nu konden we vol tuig ruime wind tussen het vaste land en Gribbel eiland door Ursula Channel zeilen tot aan Bishop bay waar we aan de Hot spring Dock vast maakten.

onderweg...

walvis...


In de baai lagen drie grote visser schepen aan de mooring en kwamen er verschillende kleine vissersboten hun vangst afgeven. Daarna kwamen ze naar het dock toe en spraken we met enkele vissers. De meesten van hen komen van Vancouver eiland en duiken hier op zeekomkommers. Een dier dat in het water leeft en op een komkommer lijkt. Ze hebben nu vier dagen in dit gebied gedoken en morgen ochtend gaan ze verder om in een ander gebied hier in de buurt te duiken.

De weerberichten hadden voor vandaag in de Charlotte sound en Hectore straat ca twintig a dertig knopen afgegeven en wij moesten heel veel motoren?! In Alaska Panhandle hadden we vaak de grapjes gehoord over de zeilboten die hier in dit gebied varen. Ze hebben hier motorboten en motorboten met zeil, en zo voelden wij ons vandaag ook.

Toch is het een prachtig gebied om doorheen te varen. Al hadden we vandaag weer vaak regenbuien ook de zon liet zich soms even zien en dan kleurde de groene heuvels met de grote watervallen en daarboven de kale bergtoppen weer mooi op. In de bomen zagen we weer veel Bald eagles en in het water verschillende andere vogels.

Bald Eagle...

12 oktober 2015
Na vijf dagen en nachten regen werd het vanmiddag eindelijk droog en probeerde de zon door de wolken heen te komen. Overal op de bergen zien we watervallen en de Verney Falls zijn een stuk krachtiger geworden. Dit kunnen we vanaf de boot zien aan de stroom water die Nettle bay wordt ingestuwd. Toen het in de namiddag droog was en de zon even scheen zaten we buiten en zagen we Canadese ganzen met jongen en een grijze wolf lopen.

Canadese ganzen...

grijze wolf...

Afgelopen dagen hebben we binnen gezeten, film gekeken, boek gelezen en de pilot van North Canada uitgewerkt. Verder ben ik bezig gegaan met haken. Ik zag dat Ginger een mooi deken aan het haken was en ik ben nu aan het oefenen met een haaknaald die ik van haar gekregen heb en wat garen die ik van mijn moeder heb meegenomen. Verder heb ik van de witte kool die ik heb gekocht deels zuurkool gemaakt. Ik heb de rauwe witte kool gestampt en dit met zout/water/witte wijn/ jeneverbessen en zwarte peper korrels in glazen potten weg gezet. Nu moet het ca. vijf weken fermenteren en dan maar hopen dat het lekker is.

11 oktober 2015
De volgende heftige depressie komt over met een kern van 977 Mbar. Over de marifoon hoorden we dat er in de Queen Charlotte Sound en in de Hectore Straat noordelijk van de Queen Charlotte sound weer 50 tot 60 knopen wind werd afgegeven, hurricane krachten. Hier in Low Inlet hadden we de hele dag regen maar de vele wind vanuit het zuid-oosten bleef uit. Rond vijf uur in de avond klaarde het op en kwam de kern van de depressie over ons heen. Daarna kregen we de andere kant van de depressie en hadden we wel wat windvlagen maar niet zoals twee dagen geleden.

10 oktober 2015
Vandaag was het qua wind rustig maar we hadden wel de hele dag regen. Het regent nu al vier dagen en nachten onophoudend achter elkaar. Door de waterval valt nu veel meer water en in de baai komen nu meer stroompjes in de baai uit. Een nieuwe storm/hurricane komt er alweer aan. Die krijgen we vannacht en morgen over ons heen, wordt vervolgd.

Ik was bezig met de foto's van Canada toen ik er achter kwam dat ik het mapje met de foto's van Alaska miste. Waarschijnlijk zijn ze per ongeluk in de prullenbak beland en dus keek in naar de prullenbak. Die was leeg aangezien Paul die niet zo lang geleden geleegd had omdat we ruimte nodig hadden op de computer. Nu zijn we alle foto's van Alaska kwijt en hebben alleen de foto's nog die op de weblog staan. Dit is maar een klein deel van alle foto's en ook nog eens in klein formaat GRRRR! Hier zijn we wel een beetje ziek van. Gelukkig blijven we nog een tijd in dit gebied zodat we hopelijk wel wat foto's kunnen overmaken.

Inmiddels zijn we druk bezig met het lezen in de pilots over Canada, waar mooie plekken zijn en waar we goed kunnen ankeren als er grote depressies over komen. Verder lazen we een boek, keken een film.

09 oktober 2015
Na gisteravond een paar windvlagen gehad te hebben bleef het de rest van de nacht rustig. Vanochtend zagen we op de weerkaart dat de depressie een kern van 966 Mbar heeft. Over de marifoon hoorden we dat er in de Queen Charlotte Sound (net boven Vancouver eiland) en in de Hectore Straat noordelijk van de Queen Charlotte sound 55 tot 65 knopen wind uit het zuidoosten werd afgegeven: hurricane krachten!

(oude ) huricane...
Wij liggen landinwaarts achter de Hectore Straat en kregen aardige windvlagen over ons heen tot ca. veertig knopen. Soms kwam het water los en kregen we een witte waas over ons heen. Maar we hingen goed aan onze lijn rond de boom. In de middag draaide de wind naar het zuidwesten en kwam de wind via de andere kant de baai in zetten. Nu kregen we niet alleen windvlagen maar ook williwaw's die over het water en onze boot heen scheerden. Nu hingen we goed aan onze twee ankers (Rocna en Bruce ervoor) in lijn met zeventig meter ketting. Als we van die harde windvlagen over ons heen kregen gingen we aardig schuin! Gelukkig kwam het ergste deel van de depressie toen het licht was en we alles goed in de gaten konden houden.

08 oktober 2015

Waar het gisteren de hele dag zacht regende, regende het vandaag hard en was het bewolkt. Overdag kregen we enkele vlagen maar niets om ongerust over te zijn. Over de marifoon gaven ze voor enkele dagen een storm waarschuwingen met wind krachten van een hurricane. Aan het eind van de avond begon het buiten harder te waaien en kregen wij hardere windvlagen en williwaw's in de baai. Omdat ons anker niet echt goed had gehouden besloten we het anker op te halen en de Bruce voor ons Rocna (in lijn) vast te maken. Nu liggen we aan de ene kant met twee ankers en met de andere kant een lijn naar de kant om een dikke boom. Hopelijk gaat het allemaal wat meevallen bij ons maar ik vind het best een beetje eng.

07 oktober 2015
Een bewolkte dag met regen maar de wind bleef tot nu toe uit. Omdat we op het laatst onze plannen hebben veranderd en nu al in Canada zijn, zijn we druk bezig met het lezen van de pilots waar het mooi is en waar goede anker plekken zijn. Over de marifoon horen we dat er een flinke depressie over ons heen gaat komen met hurricane wind buiten, wordt vervolgd.

06 oktober 2015
NETTLE BAY IN LOWER INLET, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 33.510 n 129 33.986 w)
Vanochtend was het hoogwater zodat Paul makkelijker een lijn om een boom kon binden. Het andere uiteinde werd aan de punt van de Giebateau vast gemaakt en nu hopen we goed te liggen als de harde wind komt. Terwijl we koffie in de kuip dronken zagen we verschillende zeehonden in de baai zwemmen.

Rond half negen motorden we met ons Giebeltje naar de kant, daar waar een wandeling begint naar de Verney watervallen en het Lowe meer. De route wordt goed aangegeven met rode lintjes die in de bomen hangen. We wandelden met onze laarzen aan tussen de bomen door en soms moesten we onder de takken doorkruipen en andere keren moesten we over boomstammen heen klimmen. Ook liepen we vaak door grote modder plassen. Paul maakte genoeg geluid om de beren op afstand te houden zodat we geen dieren leven zagen.

Verney Fall tijdens de wandeling...


Toen we over de heuvel heen geklauterd waren kwamen we uit bij de oever van de Kumowdah rivier tussen de laatste en de een na laatste Verney watervallen. Hier zaten we een tijdje op de rotsen te kijken naar al het geweld! Vervolgens liepen we nog wat verder langs de op een na laatste waterval en langs de oever van Lowe lake tot we niet meer verder konden. In het meer zwommen eenden en ganzen en andere watervogels.

Op de terugweg weken we van het pad af omdat we ook dichterbij de laatste waterval wilden kijken. We hadden de kleine wandel GPS bij ons dus verdwalen konden we niet! Het was een prachtige wandeling en rond twaalf uur waren we terug aan boord en maakte ik een lunch klaar. Daarna haalden we de wieken van de windmolen af. Er zat een kleine onbalans in de wieken die Paul eruit heeft gehaald. Aan het eind van de middag zaten we nog even buiten in de kuip te genieten van de rust en het mooie uitzicht.

05 oktober 2015
NETTLE BAY IN LOWER INLET, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 33.510 n 129 33.986 w)
Ship anchorage is een goede plek voor rustig weer maar de diepte loopt snel op zodat we maar een dunne strook hadden om in te ankeren. Rond acht uur kwam de zon tevoorschijn en trok de mist op. We hesen de zeilen om verder door het Grenville kanaal zuidwaarts te gaan. De eerste twee uur moesten we met de stroom mee motoren daarna kwam er een lichte bries uit het noorden die langzaam iets aantrok en we met ruime wind verder konden zeilen. De omgeving is weer prachtig/ruig! Veel dennenbos met daartussen soms kale rotsen en grote watervallen tot aan het kanaal. De hogere achter liggende bergen zijn kaal en in de winter vast met sneeuw bedekt. In het water zagen we zeehonden en veel verschillende vogels waaronder de Bald eagles, Surf scooter, Murre, Guillemot, Kingfisher, Cormorant's en Gulls.

Om één uur zeilden we Lower Inlet in en meteen viel de wind weg. Net als gisteren tunnelde de wind door het Grenville kanaal maar net buiten dit kanaal in de kleine baaitjes is het meteen wind stil.

Verney Fall voor de vele regenval...

Bij de entree zagen we zeehonden op de rotsen liggen en in het water zwemmen. We motorden naar het einde van de baai, soms door het schuim dat afkomstig is van de Verny waterval in Nettle bay. In Nettle bay ging ons anker er in ca. twintig meter diep. Nu ging de motor langzaam achteruit maar bij tweeduizend toeren begon het anker te krabben. We probeerden het nog twee keer op andere plekken maar elke keer boven de tweeduizend toeren krabde het anker. Er komt een grote depressie aan waarvan over de marifoon wordt aangegeven dat er donderdag en vrijdag in Hectare Channel ca veertig a vijftig knopen komt. Wij liggen net achter deze Hectare straat landinwaarts. Uiteindelijk hebben we het anker in twintig meter diepte laten vallen met ca. zestig meter ketting op een plek waar we lijnen naar de kant kunnen brengen mocht de vele wind ons ook hier bereiken. Maar misschien blijft het hier in deze baai wel rustig?! Wordt de komende dagen vervolgd.

Bij binnenkomst zagen we een hut tussen de bomen. Toen we goed en wel lagen motorden we met ons Giebeltje naar de kant en liepen we naar de hut. De hut is leeg maar je kunt die huren bij Fishing Ocean. Daarna motorden we naar de Verney waterval, een mooie waterval waar de zon op scheen. Terug aan boord was het alweer tijd voor het avondeten.

04 oktober 2015
SHIP ANCHORAGE IN KLEWNUGGIT INLET, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 42.342 n 129 44.558 w)
Om zes uur zeilden we in de mist verder zuidwaarts tussen Digby en Kaien eiland. Eenmaal in de Chathman sound bleef het bewolkt maar was de mist verdwenen. Waar we tussen de eilanden nog iets wind hadden en langzaam konden zeilen moesten we in de Chatham sound motoren, geen wind!

Rond half negen kwam de zon door de bewolking heen en kregen we iets wind. Eerst met een briesje aan de wind maar al snel ruimde de wind en trok aan en uiteindelijk kregen we de voorspelde vijftien knopen noordelijke wind. Vol tuig fok uitgeboomd aan de ene kant en grootzeil aan de andere kant zeilden we de door de Arthur passage. Deze passage ligt tussen de de eilanden Lewis/Pocher aan de ene kant en Kennedy eiland aan de andere kant. Allemaal eilanden begroeid met dennenbomen.

Hierna kwamen we in de Grenville Channel die tussen het vaste land en Pitt eiland ligt. Met een zonnetje en een frisse noorden wind in de kuip liepen we lekker! De wind tunnelde nu door dit kanaal en nam nog iets toe zodat er kleine witte kopjes op het water kwamen. We laten dit window niet lopen want normaliter hebben we zuid oosten winden in de tijd van het jaar, tegen wind dus!

Grenville Channel en omgeving...




Onderweg moesten we weer oppassen voor hout in het water en zagen we verschillend zeehonden zwemmen. In Greville channel zagen we aan de kant van het vaste land verderop de hogere toppen van de bergen waren kaal en wit was, in de winter zal hier sneeuw op liggen. De heuvelachtige kust langs het kanaal was het meeste van de tijd begroeid met dennenbomen maar hiertussen het bos zagen we grote kale rotsen blokken waar niets kan groeien.

Om vier uur zeilden we Klewnuggit inlet in en nadat we achter het eilandje waren viel de wind in één keer geheel weg. Nu konden we rustig het grootzeil weg halen en motorden we Ship Anchorage in. Hier zagen we drie orka's (man, vrouw en baby) zwemmen maar ook weer enkele zeehonden. Eenmaal achter ons anker liggend genoten we van een drankje in de kuip. Toen de zon achter de heuvels weg zakte, zakte de temperatuur gelijk naar zeven graden. Tijd om naar binnen te gaan!

GESCHIEDENIS BRITISCH COLUMBIA
 De eerste bewoners van British Columbia arriveerden ongeveer 11.500 jaar geleden. Ze kwamen uit Azië en bereikten via Alaska Britisch Columbia. Toen werden Noord Amerika en Azië nog niet gescheiden door de Bering straat. Sommige groepen zoals de Nuxalk, Cowichan en Gitskan vestigden zich langs de kust. Door de aanwezigheid van veel wild, eetbare planten en vissen hoefden zij niet rond te trekken en konden zij een ontwikkelde cultuur en handel opbouwen. Andere groepen zoals de Beaver, Chilcotin en Sakani trokken naar het binnenland en moesten daar een nomadische levensstijl leiden. Ze volgden de dieren waar ze op jaagden zoals de bizons, kariboes en elanden. De oorspronkelijke bewoners van British Columbia vierden allemaal de zogenaamde 'potlatch' ceremonie ter ere van speciale gebeurtenissen. Meerdere dagen werd er gedanst, gevast en cadeaus uitgewisseld. Deze ceremonie was een hele tijd verboden, maar is sinds 1951 weer legaal en wordt nog altijd gevierd.

De eerste Europeanen..
Waarschijnlijk was de Rus Alexei Chirikov de eerste blanke die British Columbia in 1741 binnenkwam, maar er wordt ook gespeculeerd dat Sir Francis Drake er al in 1579 geweest zou zijn. Daarna volgden in ieder geval Spanjaarden die het hele westen van Mexico tot Vancouver Island claimden.


In 1778 bereikte de Britse kapitein James Cook British Columbia en zijn enthousiaste verhalen over de rijkdommen die je er kon vergaren met de handel in dierenhuiden, lokte heel wat avonturiers naar het gebied. Alexander McKenzie was één van hen.

De eerste Europese nederzetting kwam er in 1794 gevolgd door vele andere. De Hundson's Bay Company (tegenwoordig nog altijd één van de grootste warenhuisketens in Canada) kreeg al snel de controle over al deze handels posten.

Ondertussen was kapitein George Vancouver naar Canada gestuurd om de Spaanse overheersing tegen te gaan. Hij was bijzonder onder de indruk van Vancouver Island en legde er in 1794 namens de Britten beslag op. In 1846 werd de officiële grens tussen Canada en de Verenigde staten vastgelegd en in 1849 werd ook Vancouver Island officieel een kroonkolonie.
Doordat er eerst goud langs de Fraser River en later in de Cariboo regio werd gevonden stroomden de goudzoekers het gebied binnen. De meeste van hen bleven er ook en bouwden er permanente nederzettingen. In 1866 werden British Columbia en Vancouver Island samengevoegd met Victoria als hoofdstad. Samen met de andere staten in het westen van Canada trad British Columbia in 1871 toe tot de 'Dominion of Canada' op voorwaarde dat de federale overheid een spoorweg zou bouwen van het oosten naar het westen van Canada. In 1885 voltooide de Canadian Pacific Railway deze transcontinentale spoorlijn.

Zoals overal in Canada en de Verenigde Staten waren de oorspronkelijke bewoners de dupe van de groeiende bevolking. Ze moesten ook hier hun oorspronkelijke leefgebied verlaten en dat ging gepaard met heel wat geweld. Bovendien klaagden missionarissen over de heidense gebruiken van de Indianen met als gevolg een verbod op het uitoefenen van hun traditionele gebruiken.


03 oktober 2015
CASEY COVE BIJ DIGBY EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (54 16.856 n 130 22.753 w)
Om half zes onder een heldere hemel met sterren en een half volle maan verlieten we de mooring en motorden we de Dixon Entrance over. We hadden verwacht dat we het hout in het water wel konden zien maar het onder deze omstandigheden is het zeer lastig de boomstammen in het water te zien. Gelukkig werd het snel licht en kwam de zon achter de bergen van Canada te voorschijn en zagen we alles weer goed.

boomstammen op onze weg...


Om half acht zeilden we de grens van Alaska/Canada over. Na twee uur motoren kwam ook de wind en konden we vol tuig halve wind verder zuidwaarts de Chathan Sound in zeilden tussen aan de ene kant; Dundas, Baron, Dunira en Melville eilanden en aan de andere kant het vaste land van Canada. Na verloop van tijd trok de wind aan en ruimde iets zodat we twee reven zetten en de fok uitboomde. Al snel stonden de witte kopjes op het water.

Bij Duncan Bay verlieten we de Chatham sound en zeilden we alleen met twee reven in het grootzeil de Venn pass door. Een kronkelende waterweg tussen Digby eiland en het vaste land met daartussen nog veel kleine eilandjes en rotsen waar we tussendoor laveerden. Alle eilandjes zijn net als in Alaska met dennebomen begroeid.
Om half drie riepen we de Coastgard van Prince Rupert op en die vertelde dat we aan de Custom dock (54 18.491 n 130 19.562 w) moesten gaan liggen. Op de dock is een telefoon die we moesten gebruiken. We kregen een vrouw aan de lijn die alle gegeven noteerde en daarna contact op nam met de immigratie en custom in Prince Rupert. Omdat er niemand van immigratie kon komen hebben we nu geen stempels in onze paspoorten maar wel een toezegging van zes maanden en een registratie nummer die we moeten gebruiken bij uitklaren. Als het goed is staat alles in de computer onder dit nummer. Zo makkelijk gaat het inklaren!

Na het inklaren motorden we naar de Marina (54 19.187 n 130 19.181 w Cow Bay Marina) waar ik snel afstapte om contant geld te pinnen en wat verse groente en fruit te kopen. Ondertussen sprak Paul met de havenmeester en was het goed dat we even een uurtje hier te lagen. Zodra ik terug was gingen de trossen los en motorden we naar Casey Cove bij Digby eiland voor de nacht. We zijn in Canada!

CANADA.
De naam Canada is afgeleid van het Indiaanse woord kanata, dat nederzetting betekent. Het land werd al duizenden jaren bewoond door Indianen en Innuit voordat het vanaf de 15e en 16e eeuw werd verkend en gekoloniseerd door de Europeanen, met name Fransen en Engelsen. Frankrijk raakte in 1763 haar kolonie Nieuw-Frankrijk kwijt aan de Engelsen. In 1867 vormden vier Engelse koloniën samen de Canadese Confederatie. Met het Statuut van Westminster in 1931 kreeg Canada meer autonomie binnen het Britse Rijk en pas in 1982 werd het land door de Canada Act ook formeel geheel onafhankelijk van Groot-Brittannië

PROVINCIES/TERRITORIA.
Canada is onderverdeeld in 10 provincies (provinces) en 3 territoria (territories). Een provincie oefent, in tegenstelling tot de territoria, haar eigen soevereiniteit uit in een grondwettelijk kader. Zo hebben provincies een eigen parlement, een premier en een luitenant-gouverneur die de kroon in de provincie vertegenwoordigt onafhankelijk van de gouverneur-generaal van Canada.

BRITS-COMUMBIA.
Brits-Columbia (kortweg BC) is een provincie van Canada. Het heeft de meest westelijke ligging van alle Canadese provincies. Aan de westkant liggen in de Grote Oceaan het Vancouver eiland en de Haida Gwaii (vroeger Koningin Charlotte-eilanden).

In deze provincie zullen we de komende tijd vertoeven