actuele positie Giebateau

Get the code

maandag 5 december 2016

074 Besteming Noord Amerika (2) PUDGET SOUND






reis vanaf mei 2006...





 een reset van de interactieve kaart nodig?
 druk op de noordpijl rechtsonder in de kaart
(kaart is nog in ontwikkeling (Rob))

 
09 februari 2017
ROCHE HARBOR, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN EILANDEN GROEP, WASHINGTON/AMERIKA(48 36.438 n 123 09.254 w)
Rond half zes begon het aardig te waaien vanuit het zuidwesten en lagen we lager wal. In het donker ging ons anker op en met ca vijfentwintig knopen wind zeilden we halve wind alleen op fok de Chuckanut bay uit de Rosario straat in. Hier draaide de wind in één keer naar het noorden en werd minder zodat we ook ons grootzeil konden hijsen. Nu zeilden we vol tuig onder invloed van de uitflow wind (koude wind die vanaf de bergen in de vallei van het vaste land komt) en in de regen halve wind door de Rosario straat tussen Lummi en Vendovi eiland. Daarna zeilden we verder westwaarts door de San Juan eilanden groep. Eerst tussen Sinclair en Cypress eiland daarna door Peavine pass tussen Obstructione en Blakery eiland waar we met doodtij doorheen gingen. Vervolgens door Harney channel tussen Orcas en Shaw/Craine eiland de San Juan straat in.

Alle eilanden waren bedekt met sneeuw maar vandaag was het boven nul en regende het zodat de sneeuw wel snel zal verdwijnen. Nadat we de San Juan straat waren overgestoken kwamen we aan, aan de noordzijde van San Juan eiland waar Roche Harbor is. We hadden vanochtend gebeld naar custom in Friday harbor dat we graag vandaag rond vier uur wilden uitklaren in Roche harbor. Toen we rond half drie en na tweeëndertig mijl aan de custom steiger afmeerden was de man al aanwezig en was de klus snel geklaard. Al snel lagen we op ons eigen anker en ging de televisie aan.

08 februari 2017
CHUCKANUT BAY, BIJ BELLINGHAM, WASHINGTON/AMERIKA(48 41.571 n 122 29.829 w)
Eerst sneden we ons nieuwe matras op maat en legde het op ons oude matras. Vanavond slapen we voor het eerst op ons nieuwe matras!

Rond tien uur gingen we naar de kant en maakten Julia en ik samen een lunch. Na de lunch maakten Julia en ik een wandeling door de sneeuw terwijl PK en Paul achter de computer gingen zitten.
Het was weer een gezellige dag maar rond vier uur werd het tijd om afscheid te nemen, snik snik.

             PK AND JULIA THANK YOU SO MUCH FOR THE NICE TIME!

07 februari 2017
CHUCKANUT BAY BIJ BELLINGHAM , AMERIKA (48 41.571 N 122 29.829 W)
De laag sneeuw op de boot en de dinghy is dikker geworden. Toen we rond tien uur naar de kant gingen stopte het net met sneeuwen en kwam de zon door. Aangekomen bij Julia en PK stapten we in de auto en reden rustig naar Bellingham. De hoofdwegen waren gepekeld maar de kleinere wegen waren nog glad. In Bellingham gingen we naar verschillende winkels. Twee tweedehands zaken die door vrijwilligers worden gerund waren gesloten vanwege de gladde wegen en de weersomstandigheden.

De supermarkten en andere winkels waren wel open waaronder Walmarkt waar we een top matras voor op ons bed kochten. Dit is een dunne matras die we boven op onze oude matras leggen aangezien die op de boot na vele jaren toch wat dunner begint te worden. Daarna gingen we naar Cosco waar we nog wat boodschappen deden en een gegrilde kip kochten. Rond vier uur waren we terug bij PK en Julia thuis, tijd voor een wijntje en een cola en later een heerlijke gegrilde kip. Na het eten was het tijd om terug naar de boot te gaan.

06 februari 2017
CHUCKANUT BAY BIJ BELLINGHAM , AMERIKA (48 41.571 N 122 29.829 W)
Het had de hele nacht gesneeuwd en toen we buiten keken sneeuwde het nog steeds. Op de boot en de dinghy lag een dik pak sneeuw en de temperatuur was nog steeds drie graden onder nul. Over de radio hoorden we dat de kinderen sneeuwvrij hadden en dat er werd gewaarschuwd dat de wegen glad waren en dat als je niet weg moest je beter thuis kon blijven.

sneeuw...



Na de lunch roeiden we naar de kant en maakten samen met Julia een mooie wandeling door de sneeuw.

Rond drie uur waren we terug in het huis van PK en Julia en waar Julia en ik begonnen met het maken van een Roast-dinner. Na het eten gingen Paul en ik terug naar de boot terwijl het nog steeds zachtjes sneeuwde. Het was weer een gezellige middag/avond.


thuis bij Julia en PK...
05 februari 2017
CHUCKANUT BAY BIJ BELLINGHAM , AMERIKA (48 41.571 N 122 29.829 W)
De harde wind duurde tot rond middernacht daarna werd deze minder. Wel bleef het hard regenen waardoor onze watertanks weer goed gevuld werden. Rond tien uur vanochtend werd ook de regen minder en gingen we naar het huis van Pk en Julia waar we gezamenlijk pannenkoeken aten en gezellig zaten te praatten. Ik vond op Amazone het boek wat ik graag wilde kopen en aangezien PK een account bij Amazone heeft bestelde hij het boek voor mij.

Na de brunch stapten we in de auto en reden naar Bellingham waar we wat winkels bezochten voordat we naar het huis van Marry en Jim gingen om de finale van de American football te kijken. Het waren de Patriots tegen Facons. Vandaag leerden we weer wat meer over de spelregels en het werd een spannende wedstrijd. Uiteindelijk wonnen de Patriots. Toen we terug naar huis reden sneeuwde het en lag er al een aardig laagje sneeuw op de weg. Tegen negenen waren we terug bij PK en Julia en gingen we gelijk door naar de boot. 

04 februari 2017
CHUCKANUT BAY BIJ BELLINGHAM , AMERIKA (48 41.571 N 122 29.829 W)
Om zes uur in het donker gingen we met ons dinghy naar de kant. De Safeway supermarkt is hier 24 uur per dag open zodat we eerst daar wat boodschappen deden. Daarna liepen we naar de Anacortes Market waar we zesendertig pakken volle houdbare melk hadden besteld. In heel Canada en de Puget Sound heb ik alleen in deze supermarkt volle lang houdbare melk gevonden. Die hebben we nodig om goede yoghurt te kunnen maken. Met half volle melk blijft de yoghurt dun als karnemelk. Zo gingen we met twee dozen melk en de rest van de boodschappen op ons steekwagentje in het donker terug naar de dinghy.

Terug aan boord ging ons anker op en hesen we de zeilen. Met fok en twee reven in het grootzeil kruisten we verder noordwaarts naar Bellingham. Het was een bewolkte dag maar nog steeds droog. Onderweg hadden we contact met Pk en Julia. Aangekomen in Chuckanut Bay viel de wind bijna weg en haalden we de reven eruit om toch nog op de ankerplek te komen.
Nadat we goed en wel lagen gingen we naar de kant en was het een gezellig weerzien. Samen aten we een lunch en daarna reden we naar Bellingham waar we een tweedehands markt en een tweedehands winkel bezochten. Rond vier uur waren we terug bij PK en Julia en begon ik met het avondeten. Ik maakte kippenpootjes in zoet/zure saus. Rond negen uur gingen we terug naar de boot. Helaas was het net hard gaan waaien en moest Paul hard roeien tegen de wind en de golven in om terug bij de boot te komen. Ik zat in de voorpunt en werd wel wat nat en zout...

03 februari 2017
FIGALDO BAY, ANACORTES, AMERIKA (48 30.552 N 122 36.184 W)
Het sneeuwde zacht toen we om half acht de mooring verlieten en alleen op fok halve wind Kilisut Harbor uit zeilden. Aangekomen in Port Townsend Bay hesen we het grootzeil en deden er gelijk twee reven in aangezien er twintig knopen wind stond. Met de fok en twee reven in het grootzeil zeilden we met ruime wind en met de stroom mee noordwaarts door Admiralty Inlet naar de Strait of Juan de Fuca. Daar stopte het sneeuwen maar bleef het bewolkt en werd de wind minder tot ca twaalf knopen en we haalden de reven eruit. Nu zeilden we eerst halve wind en laten aan de wind verder langs Whidbey eiland.

De Strait of Juan de Fuca gaat tussen Fidalgo eiland (noordelijk van Whidbey eiland) en Lopez eiland (behoort tot de San Juan eilanden groep) over in de Rosario Straat. Hier kregen we wind en stroom tegen. We kruisten verder maar kwamen twee uur lang niet vooruit, te veel stroom! Helaas was er geen ankerplek dichtbij waar we even tijdelijk konden ankeren. Rond vier uur nam de stroom af en gingen we weer langzaam vooruit. Inmiddels was het wel weer hard gaan regenen met een temperatuur van ca. één graad boven nul. Uiteindelijk kwamen we rond half zes in het donker in Fidalgo Bay aan waar ons anker er dichtbij Anacortes in ging. 

02 februari 2017
KILISUT HARBOR, MARROWSTONE ISL. AMERIKA (48 05.466 N 122 43.181 W)
Het was een zonnige dag zonder wind zodat we tussen de klusjes door koffie/chocomelk in de kuipkonden drinken. Paul deed wat klusjes buiten en ik was bezig met het boek over zeewier. Toen we rond het middaguur onze lunch in de kuip zaten te eten kwam Roger in zijn klein zelf gemaakte zeil/roei boot langs varen. We maakten een praatje en daarna roeide hij weer verder.

Rond half vier gingen we naar de kant waar we werden opgehaald door Janet en Willy. Samen gingen we naar het huis van Roger en Jo waar we eerst gezellig wat borrelden en daarna wat aten. Iedereen had iets meegenomen. Daarna lieten we onze film van onze reis zien. Het was een gezellige avond. 

01 februari 2017
KILISUT HARBOR, MARROWSTONE ISLAND, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(48 05.466 n 122 43.181 w)
Om zeven uur was ik bezig met het wekken van rundvlees voor als we in Alaska zijn. De potjes met aangebakken vlees stonden een uur in de hoge druk pan. Ik had twee ladingen zodat ik rond tien uur klaar was. Terwijl de potjes in de hogedrukpan stonden was ik bezig met het uitwerken van de boeken over Seavegetables. Er komt nog aardig wat bij kijken om de goede zeealgen (rode, bruine en groene) van elkaar te onderscheiden en het op die juiste manier klaar te maken voor gebruik.
Toen ik klaar was, was het inmiddels een mooie zonnige dag geworden met een lichte bries in de harbor. Het anker ging op en alleen op de fok kruisten we naar de uitgang van Kilisut Harbor waar we een mooring oppakten. Paul ging naar voren om onze ankerketting na vier jaar om te draaien. Het gedeelte dat we het meest gebruiken wordt wat slechter en slipt nu door de anker schijf.

Nadat hij klaar was aten we buiten onze lunch en daarna gingen we naar de kant. We liggen nu in een natuurpark waar we een mooie wandeling door het bos maakten. Rond vijf uur waren we terug aan boord. De televisie heeft hier geen ontvangst zodat we een film keken.

31 januari 2017
MYSTERY BAY, MARROWSTONE ISLAND, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(48 03.445 n 122 41.826 w)
Om tien uur werden we door Willy en Janet opgehaald. Met ons vieren reden we naar Port Townsend waar we boodschappen deden. Een mooie weg met aan de ene kant de baai van Port Townsend en aan de andere kant de bergen van de Olympisch Peninsula. Ook nu zagen we dat het nog steeds hard waaide vanuit het noorden.

Nadat we de supermarkten en de tweede hands zaak hadden bezocht reden we op de terug weg langs een benzinestation waar we 120 liter diesel kochten voor 65 Amerikaanse dollars. Dit benzinestation heeft een speciale pomp waar de boeren voor hun landbouwvoertuigen goedkoper kunnen tanken. Hier maakten wij dus ook gebruik van, wauw wat goedkoop!

Op de terugweg reden we nog even langs het huis van Janet en Willy om onze laatste e-mails binnen te halen en daarna werden we terug gebracht naar de boot. Ik heb van Janet twee boeken over sea-vegtables te leen gekregen. Deze boeken gaan over welke zeegroentes (waaronder kelp) je kunt eten, waar ze groeien, welk getijde van het jaar je ze kunt plukken en hoe je ze kunt bereiden. De rest van de middag was ik zoet met het lezen van deze boeken terwijl Paul de film over Woodstock zat te kijken.

De boeken:
SEAVEGETABLES (harvesting guide and cookbook) van Evelyn McConnaughey
THE SEAVEGETABLE BOOK (for aging and cooking seaweed) van Judith Cooper Madlener


30 januari 2017
MYSTERY BAY, MARROWSTONE ISLAND, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(48 03.445 n 122 41.826 w)
Weer een mooie zonnige dag met veel wind. Overdag deden we klusjes aan boord en aten een lunch buiten in de kuip. Rond vier uur werden we opgehaald door Jo en Roger (vrienden van Willy en Janet) en reden naar het huis van Willy en Janet. Daar vierden we de verjaardag van Willy. Het werd een gezellige avond.

29 januari 2017
MYSTERY BAY, MARROWSTONE ISLAND, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(48 03.445 n 122 41.826 w)
Het was een mooie zonnige dag maar nog wel fris. Desondanks dronken we buiten uit de wind in de kuip koffie/chocomel. Om elf uur kwamen Janet en Willy naar ons toe. Wij hebben Willy en Janet deze zomer met hun zeilboot ontmoet in Nanaimo en hebben contact gehouden. Nu zagen we elkaar weer. Met zijn vieren maakten we een wandeling over het strand en nu pas merkten we hoe hard het buiten in de Admiralty Inlet waaide. Janet en Willy lieten ons een mammoet slagtand zien die in de kliffen verborgen zit. Je moet het wel weten anders zie je het zo over het hoofd.

mammoet slagtand...

Toen we terug waren bij hun auto stapten we met zijn allen in en reden we over het eiland waar ze ons het nationaal park en de bunker uit de eerste wereld oorlog lieten zien. Op Indian eiland is een militaire basis waar we niet mogen komen. Rond twee uur waren we terug op de boot waar we in de middag een film keken.

onze ankerplek...

28 januari 2017
MYSTERY BAY, MARROWSTONE ISLAND, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA (47 47.520 n 122 29.936 w)
Om kwart over zeven toen het licht begon te worden ging ons anker op. Met ca twaalf knopen wind zeilden we vol tuig door de Puget sound noordwaarts. Het was een mooie zonnige dag met wat bewolking en goed zicht zodat we achter de Kitsap Peninsula de witte berg toppen van de Olympic Peninsula zagen. Aan de andere kant zagen we de hoge witte bergtoppen van Mout Renier en Mount Baker.

Van de Puget sound zeilden we de Admiralty inlet in en verder halve wind de baai van Port Twonsend in. In deze baai liggen Indian en Marrowstone eiland met daartussen een baai die Kilitsur harbor heet. Om in deze harbor te komen moesten we door een vaargeul tussen een zandbank met zeehonden erop en Indian eiland door. Het laatste stuk kruisten we door Kilitsur harbor naar Mystery bay bij Marrowstone eiland waar rond kwart over twee en na dertig mijl ons anker erin ging.
Lekker de kachel aan en onderuit!

27 januari 2017
APPLETREE COVE BY KINGSTON, KITSAP PENINSULA, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA (47 47.520 n 122 29.936 w)
Vanochtend gingen we met de ferry over van Kingston naar Edmonds waar Julia, Pk en Bob ons ophaalden met de auto. Onderweg naar Seattle maakten we een stop bij de Mc.Donalds voor een ontbijt. Daarna reden we door Seattle waar we de Seattle bootshow bezochten. Een bootshow zo groot als de Hiswa in de Rai in Amsterdam.

Bob had veel dingen te regelen en ging zijn eigen gang. PK en Paul liepen samen en Julia en ik gingen voor de gratis presentjes (hihi). We aten gezamenlijk een lunch en daarna bleven we meer met zijn vieren bijeen. Rond zeven uur reden we terug naar Edmond waar we de ferry van acht uur terug naar de boot namen. Het was een zeer gezellige dag.

JULIA AND PK THANK YOU FOR THE NICE DAY!

26 januari 2017
APPLETREE COVE BY KINGSTON, KITSAP PENINSULA, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA (47 47.520 n 122 29.936 w)
Vandaag bleven we aan boord. In de ochtend deden we binnen wat klusjes. Onze lunch aten we achter onze buiskap in de zon. De zon is alweer een stukje sterker en terwijl we daar uit de wind zaten konden we een trui uittrekken omdat het te warm was. Na de lunch bleven we nog even genieten van het mooie weer en deden we wat klusjes in de kuip, o.a naaien van wat kleding, de vuile was wassen en de romp schoonmaken. Rond vier uur werd het weer iets frisser en gingen we naar binnen.

25 januari 2017
APPLETREE COVE BY KINGSTON, KITSAP PENINSULA, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 47.520 n 122 29.936 w)
Een bewolkte dag met hier en daar wat miezer regen. Met de dinghy gingen we naar de Marina van Kingston en bij de dinghy dock aangekomen bleek dat we twee dollar per dag voor de dinghy moeten betalen. Nadat we dit betaald hadden liepen we door het kleine dorpje naar de bibliotheek. Hier skypten we met mijn ouders en met Rob en verder zaten we nog wat te internetten. Rond half drie maakten we nog een wandeling door het bos en terug over de weg langs de Appletree Cove. Vlak voor vijf uur waren we terug aan boord en was het tijd voor het nieuws op de televisie.

24 januari 2017
APPLETREE COVE BY KINGSTON, KITSAP PENINSULA, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 47.520 n 122 29.936 w)
De barometer is gestegen en het is rustig zonnig weer. Vanochtend deden we wat klusjes aan boord. Vrijdag gaan we met PK en Julia naar de Boatshow in Seattle en Paul is druk bezig met de voorbereidingen ervan. Voornamelijk wat voor informatie hij hier wil inwinnen. Ik was bezig met foto's voor de weblog.

Na de lunch kregen we een licht briesje en stroom mee zodat we alleen op fok langzaam verder noordwaarts door de Puget sound dobber/zeilden. Met een zonnetje in de kuip keken we naar de grote huizen die aan de kant staan. De ene nog mooier dan de andere. We zagen verschillende nieuwe zeilboten zuidwaarts motoren; zeilboten die te zien zijn op de botenshow.

Rond kwart over drie ging ons anker en in Appletree cove in bij het plaatsje Kingston. Lekker onderuit met een boek en later het nieuws op de televisie. Sinds Trump president is gaat het nieuws voornamelijk over Trump en de protesten.

sheriff in Kingston...

23 januari 2017
PORT MADISON BAY, KITSAP PENINSULA, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 44.549 n 122 30.038 w)
Toen we naar buiten keken was het nog mistig maar de zon probeerde er wel doorheen te komen. Een uurtje later was het zonnig en hing ik de was weer buiten te drogen. Even voor elf uur kwam de wind opzetten en ging ons anker op.

mist trekt langzaam op...

Met ca. twaalf knopen wind zeilden we alleen op de fok voor de wind Liberty Bay uit en port Orchard (water tussen Bainbridge eiland en Kitsap Peninsula) in. Hier nam de wind iets af en kregen we tegenwind zodat we het grootzeil hesen. Met vol tuig kruisten we verder noordwaarts door Port Orchard en Agate Pass tot we in Port Madison Bay aankwamen. We hoorden over de marifoon dat het noordwaarts in de Puget Sound harder waaide en dat we dan tegen hardere wind in moesten hakken. We zagen een mooi plekje om te ankeren en dus besloten we dat het genoeg was voor vandaag. Rond twee uur ging het anker erin. Morgen weer een stukje!

22 januari 2017
POULSBO, LIBERTY BAY, KITSAP PENINSULA, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 43.905 n 122 39.053 w)
Al heel vroeg was ik bezig om nog meer vlees te wekken voor Alaska. Zo vroeg omdat het luik en alle ramen dan open staan opdat het vocht naar buiten kan. Er wordt dan niet gestookt! Toen ik klaar was, was het acht uur en toen kon ook Paul uit zijn bed komen.

Na de koffie rond half negen gingen we naar de kant waar we door Raij werden opgehaald en reden we met hem mee naar de kerk. Daar zagen we Ingunn, Collin, Zack en zijn vrouw Courtney, Julie en Dan en nog vele andere kerkgangers. Helaas was het dochtertje van Raij ziek en was Lila er ook niet.

Na de dienst namen we afscheid van de mensen die we beter kennen. We reden met Raij terug naar Poulsbo en helaas was het hard gaan regenen zodat we ons lieten afzetten bij de Safeway waar we nog wat internetten tot het droog werd en terug naar de boot konden. We hebben geprobeerd mijn ouders te skypen maar dit lukte niet. Wel hadden we leuk contact met Peter en Sabine uit Adelaide (Australië). Het was inmiddels weer tijd voor een hapje en een drankje.

21 januari 2017
POULSBO, LIBERTY BAY, KITSAP PENINSULA, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 43.905 n 122 39.053 w)
In de ochtend wekte ik varkensvlees en gehakt voor deze zomer in Alaksa en waste ik nog meer vuile kleren. Paul zat nu.nl te lezen en vertelde de hoogte punten.

Om elf uur gingen we naar de kant om wat door Poulsbo te wandelen. Om twaalf uur waren we terug bij de Marina waar we Zack (de dominee) met zijn kinderen ontmoetten. De zon scheen en het was mooi weer zodat we besloten om naar de speeltuin te gaan waar de kinderen zich uit konden leven en wij rustig konden praten. Rond drie uur namen we afscheid. Wij liepen nog even naar de Safeway om wat te internetten en waar ik nog wat vlees kocht dat in de aanbieding was. Rond vier uur waren we terug aan boord tijd voor een drankje en een hapje. 

20 januari 2017
POULSBO, KITSAP PENINSULA, AMERIKA (47 43.905 N 122 39.053W)
Yes, de regen is gestopt en het werd een koude droge dag. Ik de ochtend waste ik de vuile was en hing deze te drogen. Verder zagen we vanochtend op de televisie hoe president Obama afscheid nam en Trump zijn intrede als president maakte.

Om elf uur werden we door Raij en zijn dochtertje opgehaald om een wandeling door het bos te maken. Heerlijk om na lange tijd weer eens lekker door het bos te wandelen. Rond half twee werden we bij die bibliotheek afgezet waar we verder nog wat zaten te internetten. Rond vijf uur waren we terug aan boord en tijd voor het nieuws op de televisie.

wandelen met Raij en zijn dochtertje...
onderweg...


19 januari 2017
POULSBO, KITSAP PENINSULA, AMERIKA (47 43.905 N 122 39.053W)
De wind was weg maar het regende nog steeds. Na wat klusjes aan boord te hebben gedaan en koffie/chocomelk te hebben gedronken liepen we naar de bibliotheek. Het was pas half elf en de bibliotheek ging vandaag pas om één uur open.

We liepen door naar de Safeway (supermarkt) waar Paul tot één uur ging internetten en ik nog wat rond snuffelde in de supermarkt op zoek naar koopjes. Rond één uur waren we bij de bibliotheek waar ik verder informatie zocht naar zeewier. Hoe te plukken en verder te bereiden. Rond 4 uur gingen we door de regen terug naar de boot waar ik het eten klaar maakte en we het nieuws bekeken.

18 januari 2017
POULSBO, KITSAP PENINSULA, AMERIKA (47 43.905 N 122 39.053W)
In de ochtend regende en waaide nog steeds hard. Ik deed eerst wat administratieve klusjes en na de koffie keken we onze winterkleding eens na. We hebben een hoop kleren die we nooit meer aan hebben en de boot wordt voller en voller. Dus werd het vanochtend tijd om een wat kleding uit te zoeken die we achter kunnen laten bij een Thrift store (tweedehands zaak).

Na de lunch werd het even droog en gingen we naar de bibliotheek. Paul zat te internetten en ik keek in boeken en op internet voor informatie welke zeegroente (waaronder zeewier en zee asperges) eetbaar zijn, waar ik ze kan plukken en hoe ik ze klaar kan maken.

Om drie uur kwam Raj met zijn dochtertje ons ophalen en reden we naar hun huis in Poulsbo waar we de rest van de middag gezellig zaten te praten. Lila zijn vrouw moest werken maar kwam na het eten (rond zeven uur) thuis zodat we de rest van de avond nog gezellig verder praatten. Pas rond half elf keken we op de klok en schrokken dat het alweer zo laat was! Tijd om naar de boot te gaan. 

17 januari 2017
POULSBO, KITSAP PENINSULA, AMERIKA (47 43.905 N 122 39.053W)
We hadden al van veel mensen gehoord dat Poulsbo een leuk plaatsje is. In 1885 waren het de Noren die zich hier settelden. Toen we na de koffie het centrum van Poulsbo in gingen zagen we gelijk de Noorse uitstraling die het centrum had en daarom ook wel Little Norway wordt genoemd.

Poulsbo, Little Norway...




We liepen het centrum door met veel kleine winkeltjes toen het hard begon te regenen. We vluchtten de bibliotheek in waar we nog wat internetten. Rond drie uur haalde Ingunn me op bij de bibliotheek en samen met haar dochtertjes reden we naar de Walmarkt om boodschappen te doen. Rond half zes zetten ze me af bij de steiger waar Paul ook net aan kwam lopen. We namen afscheid van Ingunn en samen gingen we terug naar de boot. Inmiddels regende het nog steeds hard en was het ook gaan waaien. De depressie komt eraan!

16 januari 2017
POULSBO, LIBERTY BAY, GREAT PENINSULA, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 43.905 n 122 39.053 w)
Rond half negen gingen we nog even naar de kant om bij de supermarkt nog wat e-mails te versturen. Rond tien uur kwam de wind met de bewolking op zetten en ging ons anker er na een maand uit. Met vol tuig zeilden we met ca. tien knopen wind aan de wind langs de oostkust van Bainbridge eiland zuidwaarts om daarna halve wind westwaarts verder langs de zuidkust van het eiland naar de westkant te komen. Vervolgens zakte de wind in naar ca. vijf knopen en zeilden we langzaam met ruime wind en stroom mee door Rich Pass en Port Orchard Bay dat tussen Bainbridge eiland en Great Peninsula ligt.

tijdens het zeilen...



Ondertussen zagen we prachtige huizen aan de oevers staan en verderop zagen we de hoge witte bergtoppen van de Olypic Nationaal Park. Rond twee uur kwam de wind weer opzetten en gingen we weer gestaagd verder. Om half vier zeilden we de Liberty baai in waar het plaatsje Poulsbo aan ligt. Veel mensen raadden ons aan hier heen te gaan omdat dorpje bijzonder is. Daarnaast wonen er ook een aantal leden van de kerk waar we enkele keren geweest zijn. Om vier uur ging ons anker er vlak bij Poulsbo in en zette de wind door. Er is een depressie op komst...

15 januari 2017
EAGLE HARBOR, BAINBRIDGE EILAND, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 37.116 n 122 31.073 w)
Half tien gingen we naar de kerk waar we voor we naar Nederland gingen ook twee keer zijn geweest. Het was leuk de mensen weer te ontmoeten en i.p.v een kerkdienst vertelde een kerklid die was geboren en getogen in de Filippines hoe zij daar was opgegroeid. Zij was met haar man met kerst naar haar familie in de Filippines geweest en had foto's van de kerk die ze daar aan het bouwen waren. Het geld voor deze kerk is voornamelijk opgehaald door de leden van deze kerkgemeenschap.
Na de kerkdienst was er koffie en zaten we nog lang met leden te praten. Bill en Sarah nodigden ons uit om met hun te gaan lunchen. Na de lunch rond drie uur werden we opgehaald door Collin en Ingunn met hun kinderen en maakten we een wandeling door een park op het eiland. Daarna aten we met z'n allen bij de Thai en waren rond zeven uur thuis.

14 januari 2017
EAGLE HARBOR, BAINBRIDGE EILAND, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 37.116 n 122 31.073 w)
David en Candy hebben we kort ontmoet in de Chileense scheren. Zij zeilen nu met hun zeilboot Endeavour in de Schotse wateren. Ze zijn nu even tijdelijk terug in Amerika en logeren hier in de buurt. We hadden al die tijd contact gehouden en vandaag zagen we ze na ca. zeven jaar weer.
Rond tien uur kwamen ze aan boord en was het een gezellig weerzien. Eerst dronken we samen koffie daarna maakte ik een lunch en al snel werd het borreltijd en ondertussen hadden we veel om bij te praten. Voor we het wisten was het half zeven en tijd om afscheid te nemen.

13 januari 2017
EAGLE HARBOR, BAINBRIDGE EILAND, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 37.116 n 122 31.073 w)
Het was weer een mooie frisse zonnige dag zodat we na de koffie een lange wandeling maakten door het plaatsje en iets verder het eiland over. Op de terugweg stopten we even bij de bibliotheek om te internetten en rond vier uur waren we terug aan boord. Tijd voor het nieuws en het avondeten.
 
12 januari 2017
EAGLE HARBOR, BAINBRIDGE EILAND, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 37.116 n 122 31.073 w)
In de ochtend waren we druk bezig met de spullen op te ruimen en foto's voor de WVL magazine klaar te maken. Het was een mooie koude zonnige dag zodat we na de lunch een wandeling door het plaatsje maakten en uiteindelijk bij de bibliotheek en de supermarkt uitkwamen.

Rond vier uur zakte de zon langzaam en werd het een stuk kouder (-2 graden) zodat we naar de boot gingen en de webasto aan deden. Om vijf uur keken we het wereld nieuws op de televisie en daarna was de dag weer om. 

11 januari 2017
Na 14 dagen in Nederland te zijn geweest, die we voornamelijk met de familie hebben doorgebracht gingen we vandaag terug naar de boot. Mijn ouders brachten ons naar Schiphol waar we afscheid van ze namen. Daarna checkten we in en vlogen via Londen terug naar Seattle waar we om vier uur 's middags aankwamen. We vlogen langs en over Groenland en omdat het mooi zonnig helder weer was zagen we de ijsvelden en verderop de bergen. Wat is dat prachtig!

Nadat we waren ingeklaard moesten we met de metro en de ferry terug naar Bainbridge eiland. Bij de Ferry terminal stond Collin op ons wachtte met op zijn dak van zijn auto onze dingy. Rond zeven uur waren we terug aan boord waar alles precies zo was als we het hadden achtergelaten. Maar hier is het wel een stuk kouder dan in Nederland. Het was min twee toen we op de boot aankwamen. Snel de kachel aan en naar bed!
 


26 december 2016
Vanochtend kregen we bericht dat onze schoonzus Nancy Gieb-Hessing is overleden.
De rest van de dag waren we druk bezig met het regelen om zo snel mogelijk naar Nederland te komen. We vliegen morgen en zijn woensdagavond in Nederland tot en met 11 januari dan zullen we weer terug vliegen naar de boot.

25 december 2016
Eerste kerstdag!
Eerst hebben we samen uitgebreid gebruncht al luisterend naar de kerstliedjes op de radio. Daarna gingen we naar de kant waar we de waterfront trail liepen. Een mooie wandeling deels langs de waterkant van Eagle harbour en deels door het plaatsje langs oude gebouwen.

Rond drie uur waren we terug aan boord waar we langzaam aan ons uitgebreid kerstdiner begonnen. Eerst kleine hapjes van zoete pepertjes met roomkaas en gerookte zalm. Daarna romige broccolisoep vervolgens kaasfondue en als laatst ons toetje. Inmiddels was het avond geworden en keken we naar een leuke kerst film op de televisie.

24 december 2016
EAGLE HARBOR, BAINBRIDGE EILAND, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 37.116 n 122 31.073 w)
Om acht uur was ik bezig met de voorbereidingen voor ons kersteten voor morgen. Rond negen uur dronken we samen koffie/chocomel en daarna gingen we naar de kant.

In de supermarkt is een plek waar we konden zitten en waar we met mijn ouders skypten. Daarna werd het voor mij tijd om de laatste boodschappen voor de kerst te doen terwijl Paul daar nog wat verder bleef internetten.

Rond het middag uur werden we door Colin opgehaald om bij hem thuis American foodball te gaan kijken. Colin zijn broer Adam was er ook en even later kwamen ook zijn ouders. De Seahawks (club uit Seattle) speelden thuis tegen een club waarvan ik de naam vergeten ben. Zo leerden we een beetje de regels van American football. Onderwijl hielp ik Ingunn ook in de keuken en zaten we gezellig te praatten.

In Amerika is het de gewoonte om met kerstcadeaus te geven en van Colin en Ingunn kregen we Nederlandse lekkernijen waaronder Nederlandse kaas, stroopwafels, pepermunt en ontbijtkoek.
Rond drie uur aten we met zijn allen een heerlijk kerstdiner en daarna werd het tijd om naar de kerk te gaan. Eerst gingen we naar de kerk waar we zondag ook geweest waren. Er was een zeer korte dienst en daarna speelden de kinderen het kerstverhaal na. Na de dienst was er koffie met taart om de geboorte van Jesus te vieren.

Rond zeven uur gingen we met de ouders van Colin naar de kerstmis van hun kerk. Dit was voor ons wel een beetje Amerikaans. Op het podium stond een grote band die kerstliederen zond en tussen de liederen door was er een dienst. Rond half tien waren we terug aan boord en hadden een leuke dag gehad.

Collin en Ingunn...

IEDEREEN HELE FIJNE KERSTDAGEN GEWENST VANUIT AMERIKA!

23 december 2016
EAGLE HARBOR, BAINBRIDGE EILAND, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 37.116 n 122 31.073 w)
Het regende de hele dag hard zodat we aan boord bleven. In de ochtend was Paul bezig films over te zetten van een harddisk naar de computer terwijl ik wat administratieve klusjes deed. Onderwijl luisterden we naar de kerst muziek op de radio. Na de lunch keken we een film.

22 december 2016
EAGLE HARBOR, BAINBRIDGE EILAND, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 37.116 n 122 31.073 w)
Vanochtend kregen we een berichtje van Ingunn (voorheen Olga genoemd) dat ze graag met ons wilde wandelen. Paul had nog steeds last van zijn holtes en bleef aan boord terwijl ik naar de kant roeide waar ik Ingunn met de twee kleintjes ontmoette. Ik reed met met hen naar het Grand Forest waar we wandelden. Een mooie wandeling door een klein bos maar met twee kleine kinderen was het groot genoeg. Het was een gezellige wandeling en rond twaalf uur zette Ingunn me weer af bij de dinghy dock. Ik roeide naar de boot waar ik de lunch klaar maakte voor Paul en mij. 's Middags keken we een film.

21 december 2016
EAGLE HARBOR, BAINBRIDGE EILAND, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 37.116 n 122 31.073 w)
Allebei waren we vandaag niet zo lekker dus bleven we aan boord, lazen een boek en keken televisie.
We zijn weer in een grote stad geweest.....

20 december 2016
EAGLE HARBOR, BAINBRIDGE EILAND, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 37.116 n 122 31.073 w)
Het was een mooie zonnige dag zodat we besloten een lange wandeling te maken. Als eerst liepen we het dorp uit richting de bibliotheek en verder tussen de sportvelden door richting het Grand Forest park. Bij de Woorward middelbare school dachten we een shortcut te nemen en liepen achter de school het bos in. Daar liepen we over een wandelpad door het bos richting Grand Forest. We kwamen uit bij een weg die bleek dood te lopen. We dachten nu door de bosjes de volgende straat te kunnen bereiken maar kwamen uit in de achtertuin van iemand met daarachter een riviertje en dat konden we niet over steken. Helaas de shortcut kwam dus niet uit bij het Grand Forest park. Terug bij de hoofdweg hadden we inmiddels al drie uur gewandeld en lieten het Grand Forest voor wat het was, volgende keer maar!

We liepen terug naar de bibliotheek in Winslow waar we nog wat internetten en daarna keken we nog wat in het winkelcentrum naast de bibliotheek. Rond vier uur waren we terug aan boord.

19 december 2016
EAGLE HARBOR, BAINBRIDGE EILAND, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 37.116 n 122 31.073 w)
Na ontbijt op bed hadden we koffie met cake en slagroom, vandaag zijn we dertien jaar getrouwd.
De ergste kou is voorlopig voorbij en het was vandaag boven de nul graden. We gingen naar de kant waar we eerst wat door het plaatsje liepen en vervolgens de heuvel op naar de bibliotheek. Van PK hebben we een telefoon gekregen en nu we goede wifi hadden konden we verschillende apps op deze telefoon laden. Zo heeft Paul er Mapsme, Skype, Facetime, Youtube etc er opgezet. Ik zat ondertussen wat boeken te lezen over de Puget Sound. Rond vier uur waren we terug aan boord waar ik begon met het avondeten en we rond half zes het nieuws op de televisie keken.

18 december 2016
EAGLE HARBOR, BAINBRIDGE EILAND, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 37.116 n 122 31.073 w)
Om half tien gingen we met ons dinghy naar de dinghy-dock en liepen verder het plaatsje Winslow in op zoek naar een kerk. Al snel vonden we een kapel waar mensen naar binnen gingen. Het waren voornamelijk wat jongere mensen met kleine kinderen en we werden al snel welkom geheten. Na de dienst werden we uitgenodigd om 's middags samen met de kerkelijke gemeenschap een "White Elephant" te vieren waar iedereen wat te eten mee zou brengen. Terug aan boord maakte ik aan boord een aardappelsalade en verder keken we wat televisie.

Rond kwart over vier werden we door Olga en Colin en hun kinderen met de auto opgehaald en reden naar het huis van Bil en Sarah waar het feest gehouden werd. Er waren ca. vijfentwintig mensen en op de ene tafel stond al het eten en drinken en op een andere tafel stonden allemaal pakjes. Eerst zaten we gezellig te praten en te eten en onderwijl kreeg iedereen een lootje. Na het eten mocht eerst nummer 1 een pakje van de tafel pakken en uitpakken. Zo mocht ieder die een volg nummer had een pakje van de tafel pakken of als iemand anders al een mooi cadeautje had uitgepakt mocht die dat pakje pikken en dan mocht die persoon van het andere pakje dat hem/haar afgepikt was van de tafel een ander pakje pakken. Zo had Paul aan het eind van de avond een hoofdlampje en ik een fles rode wijn. Het was een zeer gezellige avond met lekker eten! Rond acht uur waren we terug aan boord.

17 december 2016
EAGLE HARBOR, BAINBRIDGE EILAND, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 37.116 n 122 31.073 w)
Om half tien namen we de ferry van Bainbridge eiland naar Seattle City.

Seattle vanaf de ferry...

In het centrum van de stad liepen we eerst door Pioneer Square.

Toen de Pioniers hier in 1852 kwamen was Square een Duwamish dorpje bewoont door Native mensen. De pioniers bouwden hier hun huizen en hun bedrijven. In de zomer van 1889 brak er een grote brand uit en gingen de meeste houten huizen in vlammen op. Ze bouwden hun huizen en bedrijven opnieuw op maar nu uit kleine bakstenen en grote stenen.

Pioneer Square...

Pioneer Square bestaat vandaag de dag uit deze oude huizen met in het midden het Occidental park waar ter nagedachtenis van het Duwamish dorpje van de natives verschillende totempalen staan.

beelden/totempalen natives Occidental Park...


Toen we vandaag door dit gedeelte van de stad liepen zagen we veel dakloze mensen die in het Occidental park eten kregen uitgedeeld. We liepen verder door 1st Ave naar de Pike Place Market. Een grote, deels overdekte markt met van alles en nog wat. Onderweg en op de markt zagen we veel mensen verkleed als Kerstman of hadden ze kleren aan die met kerst te maken hadden. Later bleek dat er een grote kroegentocht was waar mensen verkleed moesten zijn in kerstkleren.

kroegentocht van Kerstmannen...

Rond het middag uur ontmoetten we Marc en Brandy hier. Marc en Brandy met hun zeilboot Restless kennen we uit Zuid Amerika en Nieuw Zeeland. We hebben contact gehouden en nu zagen we elkaar na vijf jaar weer. We gingen ergens lunchen en het klikte meteen weer. Het was zo gezellig dat we met Brandy mee naar huis gingen terwijl Marc eerst nog moest werken. Rond half zeven kwam ook Marc thuis en besloten we ergens pizza te gaan eten. Onderwijl werden alle verhalen uitgewisseld. Rond kwart over tien namen we afscheid van Marc en Brandy en liepen we terug naar de ferryterminal waar we de boot van kwart voor elf terug namen naar Bainbridge eiland. Retour ticket 8,20 dollar p.p.

MARC AND BRANDY THANK YOU FOR THE NICE DAY!
 
16 december 2016
EAGLE HARBOR, BAINBRIDGE EILAND, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 37.116 n 122 31.073 w)
Om half acht ging ons anker op en motorden we de vaargeul door naar Admiralty Inlet. Daar aangekomen zeilden we met ca dertig knopen noorden wind alleen op een klein stukje voorzeil met ruime wind verder door Admiralty richting Seattle. Het had de hele nacht al aardig gewaaid en nu we ook nog eens wind tegen tij hadden waren het kleine steile golfjes en moesten we goed kijken om de stukken hout in het water te omzeilen.

Het was een echte mooie winterdag met een temperatuur onder nul, een koude noorden wind maar wel met een zonnetje en een heldere lucht zodat we de omgeving goed konden zien. Om ons heen de lage groene heuvelachtig eilanden met daarachter de hoge witte besneeuwde bergen. We werden door verschillende tankers die in de vaargeul naar Seattle voeren gepasseerd.

zeilen onder nul graden...

de omgeving...

Op een gegeven moment zagen we de stad Seattle aan de horizon oprijzen, wauw een grote stad met grote wolkenkrabbers! Rond half twee ankerden we in Eagle Harbor bij Baingridge eiland dat tegen over Seattle ligt. Hier vandaan gaat een ferry naar Seattle! 

15 december 2016
MATS MATS BAY, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 57.320 n 122 41.224 w)
Om zes uur was ik bezig om alle gekochte voorraad weg te bergen. Rond half acht was ik hiermee klaar en maakte ik muesli terwijl Paul buiten bezig was met het plakken van de stootrand van de dinghy. Rond half tien gingen we naar de kant waar Paul bij de Mc. Donald internette terwijl ik nog even kerst inkopen ging doen. Ook kochten we een voorraad diesel en benzine.

Rond half twaalf waren we terug aan boord en toen begon het net een beetje te waaien. Ons anker ging op en met vol tuig zeilden we met ruime wind verder Admiralty Inlet door tussen Whidbey eiland aan de ene kant en eerst Indian eiland en later het vaste land aan de andere kant. Hier begint voor ons het nieuwe gedeelte van de Puget Sound waar we nog niet geweest zijn! Rond half drie kwamen we aan bij de ingang Mats Mats Bay en motorden we door de vaargeul naar de Mats Bay waar ons anker er na dertien mijl inging. Een mooie gesloten baai met rondom een laag heuvelachtig gebied.

14 december 2016
PORT TOWNSEND, PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(48 06.377 n 122 46.269 w)
Vannacht is het weer onder 0 graden geweest en dan starten we de motor voordat we het anker ophalen en laten die een tijdje stationair lopen.

Toen om half acht het anker op ging zagen we een prachtige volle maan boven de heuvels van Guemes eiland. Met stroom mee zeilden we door Guemes Channel en zakte de maan achter de heuvels en kwam de zon aan de andere kant op. Met een ruime windse koers zeilden met een grootzeil aan de ene kant en de fok uitgeboomd aan de andere kant eerst door de Rosario Straat tussen Lopez en Figaldo eiland vervolgens kwamen we in de Juan de Fuca Straat waar we langs Whidbey eiland gingen en verder de Admiralty Inlet in naar Anacortes.

maan boven Guemmes eiland...

Buiten was het nog steeds rond het vriespunt en binnen was het lekker aangenaam door de brandende olielamp. Paul zat of buiten maar vaak stond hij binnen op de trap en onder de buiskap, lekker warm!
Ik was ondertussen een tijdje bezig met het ophangen van de kerst versiering.

Rond half drie ging ons anker er in Port Townsend in en gingen we naar de kant. Ik weer naar Safeway om te zien wat voor nieuwe aanbiedingen er waren en Paul naar de Mac Donalds om te internetten. Rond vier uur begon het alweer langzaam donker te worden en waren we net terug aan boord.

13 december 2016
FIDALGO BAY, ANACORTES, WASHINGTON/AMERIKA(48 30.554 n 122 36.183 w)
In april zijn we hier ook geweest en de reden dat we hier naar toe zijn gegaan is om grote boodschappen te doen. Vandaag was er weinig wind zodat we nog een dagje bleven liggen. We maakten een wandeling langs het water en daarna liepen we het plaatsje in waar we eindigden in de bibliotheek om wat te internetten en de kerstkaart te versturen. Om twee uur ging ik nog een keer naar de Safeway om een tweede lading houdbaar eten in te slaan en om verse groente/fruit/melk etc. te kopen. Om half vier waren we terug bij de boot waar ik de boodschappen onder de tafel schoof.

12 december 2016
FIDALGO BAY, ANACORTES, WASHINGTON/AMERIKA(48 30.554 n 122 36.183 w)
Om acht uur ging ons anker op en zeilden we alleen op de fok Bellingham Bay uit en verder door Padilla Bay tussen het vaste land en Guemes eiland door naar Anacortes. We zeilden alleen op de fok omdat we een mooie ruime windse koers hadden van ca. twintig knopen noorden wind en onderwijl sneeuwde het ook nog. We zaten in de kuip en genoten van de zeiltocht.

Rond elf uur ging ons anker er in Fidalgo Bay bij Anacortes in. Paul zag dat de lijn waar de haak van de ankerketting aan vast zit bijna door geschavield was en maakte hier een nieuwe lijn aan vast.

Rond twee uur was het droog en probeerde de zon tevoorschijn te komen. We gingen naar de kant waar Paul naar de bibliotheek ging en ik naar Safeway om boodschappen te doen. Dit keer grote boodschappen als voorbereiding voor de zeiltocht deze zomer terug naar Alaska. Hier in Anacortes is het makkelijk om met een volle winkelwagen bij de dinghy te komen. Rond vier uur vlak voor het donker werd waren we terug aan boord.

11 december 2016
CHUCKANUT BAY, BELLINGHAM, WASHINGTON/AMERIKA(48 41.582 n 122 29.863 w)
Toen we om acht uur bij Pk and Julia hun huis aankwamen waren zij al vertrokken. We gingen hun huis binnern en internetten wat en skypten met mijn ouders en broer Rob. Na de lunch gingen we naar de boot waar we de rest van de middag klusjes deden. Er stond nog steeds te veel wind om verder te gaan!

10 december 2016
CHUCKANUT BAY, BELLINGHAM, WASHINGTON/AMERIKA(48 41.582 n 122 29.863 w)
Om tien uur gingen we naar Pk en Julia. Het werd een gezellig weerzien en we zaten de rest van de ochtend gezellig bij te praten onder genot van een kop koffie. Ondertussen deed de wasmachine/wasdroger wat klusjes voor mij!

PK had een pre-paid telefoon maar die functioneerde niet in Alaksa zodat hij daar een nieuwe kocht. Nu vond hij dat het makkelijker was als we beter bereikbaar waren en kregen zijn oude (negen maanden oud) pre-paid telefoon. We gingen naar de stad om een pre-paid kaart te kopen en verder gingen we nog naar wat andere winkels en kochten we een gegrilde kip en een heerlijke wijn voor bij het avondeten.

Rond half vijf waren we terug bij hun huis waar we gezellig dineerden. Rond zeven uur namen we tijdelijk afscheid want morgen gaan zij voor een paar dagen weg. Omdat het hard waaide namen we onze spullen niet mee, die konden we de volgende ochtend ophalen.

09 december 2016
CHUCKANUT BAY, BELLINGHAM, WASHINGTON/AMERIKA(48 41.582 n 122 29.863 w)
Vannacht heeft het gesneeuwd en vanochtend lag er op het dek en in de kuip een laagje sneeuw.
Rond tien uur zakte de oosten wind in en ging ons anker op. Alleen op de fok zeilden we West Sound uit maar ook buiten de West Sound was er niet al te veel wind en hesen we het grootzeil. Met ca vijftien knopen oosten wind kruisten we de Harney Channel door tussen Orca's en Shaw eiland. Daarna motor/zeilden we door Peavine Pass tussen Obstruction en Blakery eiland waar we wind en stroom tegen hadden.

Vervolgens kwamen we in de Rosario straat waar we twee reven in het grootzeil deden aangezien we hier ca. twintig knopen zuidoosten wind kregen. We zeilden langs Cinclair eiland en kruisten vervolgens langs de zuidkust van Lummi en Eliza eiland om zo de baai van Bellingham in te zeilen waar ons anker er na achtentwintig mijl en rond vier uur in Chucknut baai in ging. Het was een prachtige zeiltocht meer wel fris (ca twee a drie graden)! In het begin tussen de San Juan eilanden schoten we niet echt op maar in de Rosario straat gingen we lekker en waren net voor het donker op anker. Pk en Julia zagen ons aankomen zeilen en zwaaiden ons vanaf hun huis toe. Morgen hebben we met hun afgesproken.

08 december 2016
WHITE SANDY BEACH, WEST SOUND ORKA'S ISLAND SAN JUAN EILANDEN, WASHINGTON/AMERIKA(48 37.746 n 122 57.596 w)
Ook vannacht was het onder nul en kwam de wind opzetten. Het bleef een winderige dag met wind van ca. vijfentwintig a dertig knopen en in vlagen van vijfendertig. We bleven tot tien uur in bed liggen omdat het voor in de punt met twee olielampen ca veertien graden was en dus lekker warm. Overdag bleef het rond het vriespunt dus toen we er om tien uur eruit kwamen ging de webasto een half uur aan om het zitgedeelte warm te krijgen en daarna hielden de drie olielampen het voor de rest van de dag lekker warm. Terwijl Paul wat op internet zat te kijken werkte ik de pilot van de Prince William Sound van Alaksa uit. Dat wil zeggen dat ik de ankerplekken in de Isailor aangeef. Na een late lunch keken we een film en was de dag wel om maar de wind was nog niet afgenomen.

07 december 2016
WHITE SANDY BEACH, WEST SOUND ORKA'S ISLAND SAN JUAN EILANDEN, WASHINGTON/AMERIKA(48 37.746 n 122 57.596 w)
Vannacht was het min vier graden en daardoor was vanochtend het dek glad en het water in de emmers die buiten stonden ca. vier centimeter bevroren. Het was een zonnige koude ochtend met een temperatuur van ca. één graad.

Om kwart voor tien ging ons anker op en zeilden we alleen op de fok terug door San Juan Channel tussen San Juan en Shaw eiland. Daarna sloegen we de Wasp Pass in tussen Shaw en Crane eiland waar we stoom mee hadden. Bij de ingang van West Sound bij Orka's eiland moesten we door de West Sound kruisen alvorens we bij White Beach Bay aankwamen waar ons anker er na tien mijl inging.

Onder het zeilen hadden we radio 1 aan en hoorden we dat het in Vancouver city sneeuwde en dat er ijs lag. Verder landinwaarts bij de Rocky Mountains waaronder Barnff, Lake Louse en Mount Robson was het met de koude wind soms ca. min dertig tot min veertig graden en werden mensen aangeraden niet al te lang buiten te blijven i.v.m. bevriezing gevaar. In dit gebied hebben we een paar maanden geleden met mijn familie gereden! Na een late lunch ging ik een boek lezen en ging Paul wat internetten. We hebben een slechte wifi-verbinding van de Marina maar e-mails en NU.NL kon Paul wel binnen halen.

06 december 2016
FRIDAY HARBOR, SAN JUAN EILAND, WASHINGTON/AMERIKA(48 32.370 n 123 00.505 w)
Om acht uur vertrokken we van de mooring en hesen we de zeilen. Nou ja..., we hesen het grootzeil en deden er gelijk twee reven in en lieten het voorzeil ingerold. Eenmaal in de Boundary Pass hadden we gemiddeld vijfentwintig knopen wind met in vlagen tweeendertig knopen. Met een half-winds koersje in een wat rommelige zee (wind tegen tij) kregen we golven over de boot heen maar zaten we droog achter onze buiskap en de boot ging er lekker doorheen met snelheden van zes a zeven knopen. Met het zonnetje in de kuip bleef het ca een graad. In de Boundary pass passeerden we Steward en John eiland om vervolgens San Juan Channel in te zeilen. Hier zeilden we tussen San Juan eiland en Orca's en Shaw eiland aan de andere kant.
YES, we zijn in AMERIKA. Hier bleef de wind maar werden de golven minder. Rond elf uur meerden we af aan de custom dock en telefoneerden naar de custom. Toen alle gegeven genoteerd waren moesten we alsnog naar het custom kantoor komen. We hebben nieuwe paspoorten en dat leverde waarschijnlijk wat verwarring op. Na anderhalf uur was alles geregeld en deden we nog wat boodschappen. Niet te veel want het is hier aardig prijzig. Rond twee uur waren we terug aan boord en na een late lunch verlieten we de dock en gingen voor anker. Lekker onderuit met een boek!

05 december 2016
BEDWELL HARBOR, ZUID PENDER EILAND, GULF ISLANDS, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 45.075 n 123 13.921 w)
Onze laatste stop in Canada morgen gaan we naar Amerika!

Het heeft vannacht gesneeuwd. Er lag een beetje natte sneeuw in de kuip maar om ons heen zagen we dat de hoger gelegen bomen, op de heuvels van de eilanden, bedekt waren met sneeuw. Met een lichte bries motor/zeilden we Clam Bay uit en verder door Tricomali Channel tussen Galiano en Secretary/Wallace eiland door. Na twee uur trok de wind aan en kon de motor uit. Met een halve windse koers en ca. zes knopen wind en stroom mee zeilden we verder tussen Galiano en Saltspring eiland door en vervolgens tussen Saltspring eiland en Prevost eiland en kwamen toen uit in Swanson Channel. Hier zeilden we aan de wind verder langs Noord- en Zuid Pender eiland naar Bedwell Harbor waar we om drie uur een mooring oppikten.

Het was een mooie zonnige tocht geweest met een buiten temperatuur van ca. twee graden. Om ons heen waren de hoger gelegen delen van de eilanden bedekt met sneeuw en we hoorden over de radio dat er zelf sneeuw in Vancouver city lag. Toen we aan de mooring lagen gingen we naar binnen waar de olielamp brandde en het lekker aangenaam warm was. Tijd voor een film!

04 december 2016
CLAM BAY, NOORD THETIS EILAND, GULF ISLANDS, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 59.517 n 123 39.110 w)
Maureen en Wayne hebben we in New Castle marina in Nanaimo ontmoet. Zij werkten daar toen aan hun boot een houten kotter. Toen we gisteren Clam Bay in kwamen zeilen zagen ze ons al aankomen. Via email contact nodigden ze ons uit om vanmiddag bij hen te komen lunchen.

Rond twaalf uur gingen we naar de kant waar ze hun huis hebben. Het werd een gezellig weerzien en een heerlijke lunch. Na de lunch zaten we nog verder te praten tot het zes uur was en het tijd werd om terug te gaan naar de boot. Maar uitgepraat waren we nog lang niet! We spraken af om als we terug komen uit Amerika we elkaar nog een keer zien.

03 december 2016
CLAM BAY, NOORD THETIS EILAND, GULF ISLANDS, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 59.517 n 123 39.110 w)
We zijn met een paar tussen stops op weg naar de Pudget Sound in Amerika (hier ligt ook Seattle aan)!

Om zeven uur haalden we in de dichte mist ons anker op en motorden False Creek uit. Eenmaal in English bay en Burrard Inlet kwam de zon door en werd het zicht beter. Met ca zeven knopen halve wind zeilden we vol tuig Burrard Inlet uit en langs de ondiepte de Strait off Georgia in. Nadat we de ondiepte gepasseerd waren kregen we ca. vijftien tot twintig knopen zuiden wind en zeilden we zo hoog mogelijk richting de Gulf eilanden. We kwamen halverwege Valdez eiland uit en maakten een slag langs het eiland. Met bijna dood tij zeilden we door de Porlier Pass tussen Valdez en Galiano eiland. Daarna staken we Tricomali Channel over en tussen Reid en Hall eiland door naar Clam Bay bij Thetis eiland. Daar ging ons anker er rond half twee en na vijfendertig mijl in. Het was een mooie zonnige dag geworden en met goed zicht zodat we rondom de hoge bergen met sneeuw zagen en veel vogels en zeehonden in het water. Wel was het fris en waren we blij dat we achter onze buiskap zaten. Het wordt nu echt winter! Nadat we goed en wel lagen lazen we eerst een boek rond borreltijd keken we een film.

donderdag 15 september 2016

073 Bestemming Canada (3) binnenlandse tocht



route Canada 3...

nieuwe foto's bijgeplaatst vanaf 11 oktober t/m 14 november (Rob)


23 november 2016
LYALL HARBOR, SATURNA EILAND, GULF ISLANDS, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 47.923 n 123 11.962 w)
Het was een mooie frisse droge dag zodat we eerst buiten koffie dronken. Rond half elf ging ons anker op en zeilden we ruime wind alleen op fok Otter Bay uit en Swanson Channel in. Met een halve windse koers zeilden we langs Noord Pender eiland naar de noordpunt. Hier aangekomen kruisten we met ca twaalf tot vijftien knopen door Plumper Sound tussen Noord Pender en Mayne eiland door. Na elf mijl kwamen we aan in Lyall Harbor bij Saturna eiland. Na een late lunch gingen we naar de kant om te internetten bij de ferryterminal. Helaas is de internet verbinding te traag om te skypen. Rond vijf uur waren we terug aan boord.

22 november 2016
OTTER BAY, NOORD PENDER EILAND, GULF ISLANDS, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 47.485 n 123 18.236 w)
De hele dag regende het hard en lagen wij rustig in de baai terwijl het buiten aardig hard waaide. Ik was aan het borduren en kookte een lunch terwijl Paul klittenband aan de fleece dekens die over de bank liggen vast naaide. Ondertussen luisterden we naar informatieve programma's die op radio 1 werden uitgezonden.

21 november 2016
OTTER BAY, NOORD PENDER EILAND, GULF ISLANDS, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 47.485 n 123 18.236 w)
Deze ochtend scheen de zon en dronken we buiten koffie om vervolgens wat klusjes buiten te doen. Daarna aten we in de zon onze lunch gingen we naar de kant. We hadden een email van Urs gekregen dat hij ons om een uur wilde ophalen.

Met Urs reden we eerst naar het tankstation om onze gasfles te vullen en daarna reden we naar het George Hill park op Noord Pender eiland waar we een mooie wandeling maakten. Een wandeling naar de top van de heuvel vanwaar we uitzicht hadden over de andere Gulf eilanden. Verder zagen we ook op een andere heuvel hun huis staan.

Terug bij de auto nodigde hij ons uit om nog een wijntje bij hun te komen drinken. Toen we bij hun huis aankwamen was Judy in de tuin bezig. We gingen gezamenlijk naar binnen en zaten gezellig verder te praten. Rond vijf uur vlak voor het donker werd waren we terug aan boord.

20 november 2016
OTTER BAY, NOORD PENDER EILAND, GULF ISLANDS, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 47.485 n 123 18.236 w)
Judy en Urs hebben we vorige keer op Pender eiland ontmoet. We hebben contact gehouden en werden vandaag uitgenodigd voor een lunch. Het was een mooie droge zonnige ochtend zodat ik de was deed en Paul mijn haar knipte.

Rond elf uur gingen we naar de kant van het museum waar we door Urs werden opgehaald. Vorige keer woonden ze nog aan boord maar nu is hun huis al zover klaar dat ze daar ingetrokken zijn. Het huis is nog lang niet af maar wordt wel heel mooi. Het was een leuk weerzien en een gezellig lunch. Tijdens het eten bleek dat we nog een andere vriend van hun waren tegen gekomen. We zijn namelijk Willy tijdens een wandeling aan de westkust tegen gekomen en nu bleek dat hij een goede vriend van hun te zijn.

In de middag hadden zij een afspraak en liepen wij terug naar de boot waar we rond vier uur aankwamen. Helaas begon het onder het wandelen hard te regenen maar gelukkig hebben we onze regenkleding altijd bij ons.

19 november 2016
OTTER BAY, NOORD PENDER EILAND, GULF ISLANDS, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 47.485 n 123 18.236 w)
Het was weer een mooie zonnige heldere ochtend toen we rond kwart over negen met de stroom mee verder door Active Pass zeilden. In de pass kregen we te maken met drie grote ferry's die c.a. achttien tot twintig knopen voeren. Wij hadden een snelheid van ca zes knopen zodat we netjes langs de kant zeilden. Met ca twaalf knopen oosten wind zeilden we alleen op fok verder en staken de Tricomale Channel over en Swanson Channel in tussen Noord Pender en Prevost eiland. Ondertussen zagen we de groene heuvelachtige eilanden waar geen sneeuw ligt maar wel zeehonden en vogels te zien zijn. Rond twaalf uur ging ons anker er in Otter Bay bij Noord Pender eiland in. De barometer daalde langzaam en het begon al te betrekken want we weten dat er een depressie op komst is. We aten onze lunch buiten in de kuip en verder bleven we de rest van de dag aan boord.

18 november 2016
MINERS BAY, MAYNE EILAND, GULF ISLANDS, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 51.183 n 123 18.062 w)
Om negen uur gingen we even naar de kant om de havenmeester in te lichten over ons vertrek. We hebben nu nog vier dagen over als we onze paspoorten komen ophalen.

Het was een prachtige heldere zonnige ochtend toen we rond negen uur de zeilen hesen en ons anker op haalden. We motor-zeilden False Creek uit en Burrard Inlet in. Hier kregen we een lichte oostelijke bries en konden we met ruime wind verder zeilen. Helaas was de wind soms iets te weinig en moesten we soms de motor bijzetten omdat we niet in het donker Active Pass door willen varen. Het heeft de laatste tijd veel geregend en het was steeds te warm voor de tijd van het jaar. Maar twee dagen geleden is het frisser geworden en nu zagen we dat er op de bergen sneeuw ligt. Yes, wie weet is de winter echt komende!

Eenmaal in de Strait off Georgia kregen we de beloofde tien tot vijftien kopen oostelijke wind en zeilden we halve wind vol tuig heerlijk verder naar het zuidwesten richting Vancouver eiland. De grens tussen Amerika en Canada loopt hier wat merkwaardig zodat we over een puntje van Amerika zijn gezeild. Onderweg zaten we buiten en moesten we oppassen voor boomstammen die in het water drijven en uitkijken voor grote schepen. Verder zagen we vele vogels in het water en grote groepen aalscholvers die net boven het water vlogen. Bijna bij Active Pass tussen Mayne en Galiano eiland begon het te betrekken en nam de wind toe tot vijftien a twintig knopen.

Met vol tuig zeilden we verder naar Active Pas waar we wind mee en stroom tegen hadden. In het eerste deel van Active Pass nam de wind nog meer toe (vijfentwintig tot dertig knopen) doordat we stroom tegen hadden en kregen we te maken met stroom rafelingen. Paul stuurde hier met de hand en even vond ik het een spannend momentje. Maar Paul heeft goede stuur ervaring en leidde ons er goed doorheen met een maximale snelheid van elf knopen door het water. Eenmaal tussen de eilanden nam de wind af en moesten we het laatste stukje naar Miners Bay motoren. Hier zagen we een hele grote groep zeehonden zwemmen. Rond kwart voor vijf ging ons anker er na vierendertig mijl in Miners Bay in. Dit is een baaitje in de Active Pass en door de stroom lagen we soms dwars op de golven waardoor we dan aardig rolden. Een kwartiertje later was het donker. Na bijna drie weken hebben we weer eens heerlijk gezeild!

17 november 2016
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 16.196 n 123 07.100 w)
Het was een droge dag en soms kwam de zon tevoorschijn. Tijd voor een lange wandeling. Dit keer liepen we door enkele winkelstraten waar we nog niet geweest waren. Op zich zijn we de winkelstraten behoorlijk zat en wordt het tijd de natuur in te gaan! We hebben nog niets van onze paspoorten gehoord maar onze drie weken in False Creek zijn bijna voorbij. Bij het dichtbij zijnde tankstation kochten we benzine en op de terug weg deden we nog wat boodschappen. Rond drie uur waren we terug aan boord.

16 november 2016
De hele dag hadden we harde regen. Op de radio hoorden we dat niet alleen Port Alberti maar nu ook andere dorpen/steden in Britisch Colombia problemen hebben van wateroverlast.

Onze analoge televisie die twaalf jaar oud is heeft het begeven, er komt geen geluid meer uit. Maar ook het externe scherm dat we aangesloten hebben op onze oude laptop doet soms moeilijk. Nu we in Vancouver zijn en we vaak door de stad lopen bekeken we in de winkels wat de mogelijkheden waren. We willen graag een televisie die we ook als beeldscherm kunnen gebruiken maar het probleem is dat ze hier 110 volt hebben. Daarnaast hebben ze ook nog een ander digitaal televisie systeem dat alleen in Canada, Amerika en Mexico gebruikt wordt.

Naast het winkelen was Paul ook druk op internet aan het zoeken. Vanochtend vonden we op e-Bay de televisie die we echt wilden hebben. Het is een televisie op twaalf of 110 of 220 volt en is zowel analoog als digitaal. Het heeft niet alleen het Amerikaanse digitale systeem maar ook het Europese digitale systeem. Deze hebben we nu op e-Bay gekocht en naar vrienden in Amerika laten sturen.

15 november 2016
Het regende weer hard zodat we in de ochtend naar de radio luisterden. Ondertussen deed ik huishoudelijke klusjes en zat Paul te internetten.  Na de lunch werd het droog en gingen we naar de bibliotheek om foto's te versturen. Daarna liepen we nog wat door de stad alvorens terug te gaan naar de boot.

14 november 2016
Het was een droge dag waar zelfs de zon zich soms liet zien.
Eerst gingen we naar de havenmeester om te vragen hoe lang we hier mogen blijven liggen. Dit is in de winter maximaal drie weken en dan moet je ook drie weken weg blijven. We hebben nog een week te gaan!

Tijd voor een lange wandeling. We liepen drie kilometer door de stad naar het Queen Elizabeth park dat op een heuvel ligt. In dit kleine park ligt een Japanse tuin met, zoals het hoort, een waterval, vijvertje, rond bruggetje en stenen paden. In het park is ook een uitkijkpunt waar we over de stad uitkeken met daarachter de bergen.

uitzicht over de stad...

Op de terugweg kwamen we langs een tweedehands zaak en zag ik een paar mooie North face dames laarzen die ik voor drie euro heb gekocht. Bij Canadian Tire kochten we een dunne soldeer pin en daarna deden we nog wat boodschappen waarna we terug gingen naar de boot. Rond vier uur waren we terug.

13 november 2016
Het heeft de hele dag hard zodat we binnen bleven. Terwijl we naar de radio luisterden deed ik wat administratieve klusjes terwijl Paul bezig was met onze 11 jaar oude analoge televisie. We krijgen wel beeld maar geen geluid. Hij heeft het probleem gevonden maar nu moeten we een dunne soldeerpen kopen en hopen dat hij de tv aan de praat krijgt. Als dit lukt kunnen we met een digid kastje tv kijken in Canada, Amerika en Mexico.

12 november 2016
Van mijn ouders heb ik een website gekregen waar verschillende verzekeringen voor Nederlanders in het buitenland in staan.: www.expatverzekering.nl

Wij zijn verzekerd bij OOM en hebben daar verschillende verzekeringen lopen waaronder onze ziektekosten verzekering. Vanochtend hebben we ons bezig gehouden met de andere wereldwijde verzekeringen. Een aantal vielen er af omdat we een buitenlands adres moesten hebben maar er zijn zeker andere mogelijkheden die we hebben nagekeken. Na alles na bekeken te hebben besloten we toch bij OOM te blijven. We hebben goede ervaringen met OOM en de prijzen lopen niet echt ver uiteen. Na de lunch gingen we de stad weer in om een stuk te wandelen en waren we rond half vijf als het langzaam donker begint te worden terug aan boord.

11 november 2016
Vandaag is een vakantie dag want vandaag worden de veteranen herdacht. Het regende de hele ochtend erg hard. In de ochtend was ik bezig met huishoudelijke klusjes en Paul met internet. Na de lunch regende het minder hard en liepen we de stad in naar het metro station waar we met de metro naar het station Rupert reden. Daar stapten we uit en liepen naar de Walmarkt ( grote winkel) waar we wat rond liepen en wat boodschappen deden. Rond vijf uur waren we terug aan boord en was het tijd voor het avondeten.

10 november 2016
Om half tien waren we weer bij de Nederlandse ambassade om onze Digid te regelen. Uiteindelijk werkte het! Daarna liepen we verder door de stad naar Burrard inlet en langs de kade naar het Stanley park. Het Stanley park is een schiereiland dat grenst aan de ene kant aan Burrard inlet en de andere kant Englisch Bay. Het bestaat uit bos met daarin verschillende tuinen, een Lagoon, Beavermeer en met veel wandel- en fietspaden. We liepen door het park naar het Beavermeer en verder naar de andere kant van het schiereiland naar Englisch Bay onderwijl zagen we verschillende eekhoorntjes. Als we de auto's niet hadden horen rijden was het net of we echt buiten de stad waren. Aan de kant van Englisch Bay liepen we over de kade langs Englisch Bay dat overgaat in False Creek waar de boot ligt. Vandaag was het weer een droge dag en zagen we veel mensen wandelen, hardlopen en fietsen. Rond vier uur waren we terug aan boord en hadden we een aardige wandeling achter de rug! Tijd voor een wijntje en wat lekkers in de kuip.

09 november 2016
Toen we om half zes wakker werden zetten we gelijk de radio aan om te weten wie er gewonnen had. Tot onze grote verbazing heeft Donald Trump gewonnen! De rest van de ochtend luisterden we naar de radio en het ging natuurlijk over de overwinning van Trump en we luisterden naar de speech van Hillary.

Waar we gisteren na lange tijd een droge dag hadden zonder enige regen begon het vannacht weer te regenen. Het regent hier bij Vancouver eiland en de kust veel meer dan het normaal doet. Ook is het warmer dan normaal. Over de radio hoorden we dat vooral de mensen uit Port Alberti op Vancouver eiland veel hinder hadden van de vele regen. De weg ernaar toe is overstroomd en verschillende mensen zijn uit hun huis geëvacueerd. Verder wilden we naar onze Digid maar dat ging niet. We hebben voor morgen een nieuwe afspraak gemaakt bij de Nederlandse ambassade.

Rond twee uur werd het droog en zijn we naar een London Drug store in de buurt gewandeld. Bij ons bed hebben we een prikbord waar foto's op hangen. Deze foto's wilden we vernieuwen en dus hebben we hier foto's uit laten printen. Rond vijf uur werd het alweer donker en waren we terug bij de boot. Tijd voor het avond eten te bereiden.

08 november 2016
Om half tien waren we bij de Nederlandse ambassade om onze paspoorten te vernieuwen. We hadden een afspraak om tien voor tien maar werden meteen geholpen. Het aanvragen van onze nieuwe paspoorten verliep gelukkig soepel. Daarna vroegen we nieuwe digidcode aan en dit duurde iets langer. Om elf uur stonden we buiten en hadden alles geregeld. Nu moeten we drie a vier weken wachten tot we onze nieuwe paspoorten kunnen ophalen.

Waar de winkels iets langer dan een week nog vol lagen met Halloween spullen zijn ze nu uitgerust met kerstspullen en kerstverlichting, Wel gezellig! We liepen door het centrum naar de wijk Chinatown. Onderweg kwamen we langs het monument voor de veteranen waar nu een ceremonie bezig was en waar kransen bij het monument gelegd werden. Het was niet alleen voor de veteranen maar ook voor de native vrouwen die niet lang geleden nog omgekomen zijn.

de ceremonie....

Aangekomen in Chinatown voelde ik me niet om mijn gemak omdat ik al onze documenten in mijn rugzak had. We zagen veel drugsgebruikers en zwervers op straat zodat we de wijk snel verlieten en terug naar de bibliotheek liepen waar we op internet YouTube filmpjes keken. Rond vier uur waren we terug aan boord. Om vijf uur gaven ze op radio 1 informatie over de verkiezingen in Amerika, wordt het Trump of Hillary?

07 november 2016
De hele dag regende het hard zodat we weer wat huishoudelijke klusjes deden en ondertussen luisterden we naar radio 1. Het ging over de Amerikaanse verkiezingen die morgen gehouden worden. Na de lunch was het even droog en gingen we naar de kant om te skypen met familie. Terwijl we zaten te skypen begon het weer hard te regenen zodat we na het skypen terug naar de boot gingen en een film keken.

06 november 2016
Vannacht is bij ons de klok een uur terug gezet en is de wintertijd ingegaan.
Het regende de hele ochtend hard zodat we wat huishoudelijke klusjes aan boord deden o.a. back up maken van de foto's. Na de lunch werd het droog zodat we een wandeling maakten door een ander deel van het centrum van de stad. Tijdens deze wandeling kwamen langs veel verschillende outdoor zaken. Rond vier uur waren we terug aan boord en was het tijd voor een wijntje/cola met wat lekkers en gingen we onderuit met een boek.

05 november 2016
Het heeft de hele nacht hard geregend en tot tien uur vanochtend deed het dat nog steeds. Daarna bleef het bewolkt maar werd het droog met hier en daar een buitje. We gingen naar de kant en liepen de Camble brug over naar het centrum van de stad. Hier liepen we door de winkelstraat en tussen de hoge wolkenkrabbers door naar het toeristenbureau. We kregen wat informatie over Vancouver stad. De rest van de dag liepen we door het winkelcentrum winkeltjes en mensen kijkend. We stopten in de bibliotheek om foto's te versturen en nog wat te internetten. Rond vier uur waren we terug aan boord, tijd voor een wijntje/cola en wat lekkers.

de bibliotheek...

04 november 2016
Vandaag was het nog steeds droog maar net als gisteren wel bewolkt. Rond half tien gingen we naar de kant en liepen naar de Camble brug. Daar sloegen we de Camble straat in waar we langs enkele grote zaken kwamen zoals Best Buy ( elektronicazaak) en Save on food ( grote supermarkt). Na enkele winkels te hebben bekeken waren we het winkelen zat en liepen terug naar False Creek om langs het water verder te gaan. Dit is het oude centrum van Vancouver en onder het wandelen lazen we de informatieborden die aan de waterkant staan over de geschiedenis. Verder staan er ook verschillende kunstwerken waaronder twee hele grote mussen (zie foto). Rond vier uur waren we terug bij de dinghy Dock en lazen daar onze e-mails en bekeken de weervoorspellingen. Terug aan boord was het borreltijd en daarna tijd voor het eten.

kunst aan de waterkant...

03 november 2016
De depressie is voorbij en het was vandaag droog zodat we naar de kant gingen om te wandelden. We liepen langs het water van False Creek naar Grandville eiland. Daar bezochten we verschillende galeries, watersportzaken en de overdekte publieke markt. Veder zagen we een rij cement silo's die prachtig waren beschilderd (zie foto). Nadat we hier wat rond hadden gewandeld liepen we verder langs False Creek naar Kitsilance beach. Daar was het druk met kinderen en moeders achter de kinderwagen.

de cement silo's...


Giebateau in False Creek...


Het leek wel of iedereen het er even van nam nu het droog is. We wilden niet dezelfde weg terug lopen zodat we over de Burrard brug naar de Noord oever van False Creek gingen. Hier liepen we weer langs het water van False Creek met aan de andere kant van ons de hoge wolkenkrabbers. Bij de Camble brug gingen we de brug over en terug naar de boot. Op de Stamp's Landing Dinghy Dock is gratis Wi-Fi zodat we daar nog een tijdje zaten te internetten. Terug aan boord was de dag al bijna weer voorbij en tijd voor het avondeten.

02 november 2016
Er komt een zware depressie over. Hier in False Creek merkten we daar weinig van behalve dat het de hele nacht en dag hard regende. Over de marifoon hoorden we dat het buiten wel hard waaide. De hele dag waren we binnen wat klusjes aan het doen, boek lezen en een film gekeken.

01 november 2016
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 16.196 n 123 07.100 w)
Toen we om zeven uur opstonden was het nog donker. Voor het eerst sinds lange tijd trokken we onze winter broeken en dikke winter truien voor tijdens het zeilen weer aan. Rond half acht was het licht genoeg en hesen we de zeilen en haalden ons anker op. We zeilden vol tuig aan de wind langs Gabriola eiland en staken de Strait off Georgia over richting Vancouver City. Het werd een mooie zeiltocht van ca. vijftien knopen wind uit het zuidoosten. Het was bewolkt maar achter de wolken scheen de zon en het regende niet. Pas toen we rond half twee in Burrard inlet aankwamen begon het te regenen en moesten we het laatste stuk kruisen naar False creek dat in het centrum van Vancouver stad ligt.

Ondertussen zagen we Vancouver-stad met zijn vele flats en wolkenkrabbers dichterbij komen. Rond drie uur zeilden we onder de eerste brug door Flase Creek in en riepen over de marifoon (kanaal 66A) het Boating Welcome Centre op om een ankerpermit voor False Creek te vragen. We kregen te horen dat we naar Stamp's dinghy landing moesten gaan en daar bij het havenkantoor de permit regelen maar we konden ook bellen of de permit via internet regelen.

We hebben geen telefoon en ook geen internet aan boord zodat we verder motorden naar de haven waar Paul mij afzette. De permit was zo geregeld en terug aan boord ankerden we dichtbij deze dinghy dock. We liggen nu midden in de stad tussen de hoge wolken krabbers. Voor we goed en wel lagen en klaar waren met alles was het vijf uur en tijd voor het avondeten.

31 oktober 2016
NEW CASTLE ISLAND, NANAIMO, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 10.542 n 123 55.955 w)
HALLOWEEN IN CANADA
Rond half tien gingen we naar de bibliotheek. Die was versierd met mooie pompoenen en heksen want het is immers Halloween. Wij vermaakten ons de hele dag met internetten, uitzending gemist kijken en het uitwerken van een pilot over Hadagwaii of ook wel Queens Charlotte Island.
Rond vijf uur waren we terug aan boord waar we wat aten en een film keken. In de avond werd het nog wat vuurwerk afgestoken.

30 oktober 2016
NEW CASTLE ISLAND, NANAIMO, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 10.542 n 123 55.955 w)
Het was droog zodat ik de vuile kleren waste en ophing. Verder ruimde ik de boodschappen op en luisterden we naar de radio. Na de lunch gingen we naar de kant om in de bibliotheek nog wat te internetten en Uitzending Gemist te kijken. Rond vijf uur waren we terug aan boord, tijd voor een wijntje en een hapje.

29 oktober 2016
NEW CASTLE ISLAND, NANAIMO, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 10.542 n 123 55.955 w)
Om acht uur verlieten we de Marina en motorden verder door het kanaal tussen New Castle eiland en Vancouver eiland naar de ankerbaai bij New Castle eiland waar rond half negen het anker er in ging. Na de koffie gingen we door de regen naar de kant en wandelden naar de bibliotheek waar we wat internetten tot kwart over elf.

Gelukkig was het droog geworden en liepen we verder de stad in naar de plek waar de Halloween parade begon en waar we Sarah, Marina, Max (de hond), Nigel en Elaine ontmoetten. Marina, Sarah en Max waren verkleed want de Halloween parade is voor dieren en kinderen (FOTO 29-10 A) We zagen meer honden en kinderen met ouders die mooi verkleed waren.

Rond kwart voor twaalf begon de parade en liepen ze door de winkelstraat naar het plein voor de bibliotheek. Bij elke winkel kregen de kinderen een snoepje in hun emmer of tas. Op het plein moesten de deelnemers in een rij staan om vervolgens langs de jury te lopen. De eerste prijs ging inderdaad naar de mooiste combinatie van eigenaar en hond (zie foto). Daarna werd het tijd om verder door de winkelstraat te wandelen waar de kinderen nog meer snoep bij elke winkel kregen. In het Nanaimo museum was een klein Holloween spookhuis waar we ook in gingen.

Halloween parade voor kinderen...



Tijdens het wachten liepen Paul en ik gelijk even door het museum waar we de geschiedenis van Nanaimo zagen. Inmiddels was het lunchtijd geworden en gingen we met zijn allen iets eten. Hier kwam een vriendin van Sarah, Sarah, Marina en Max ophalen en namen we afscheid voor langere tijd. Wij gingen met Elaine en Nigel mee om hun boot te bekijken. Het werd een gezellige middag en rond vijf uur waren we terug aan boord. Tijd om nog wat te eten en een film te kijken.

28 oktober 2016
Vandaag bracht Paul nog een tweede laag antifouling op en maakte de rand boven de antifouling schoon. Ik had met Elaine afgesproken in de ochtend samen met haar te gaan zwemmen in het zwembad in Nanaimo. Heerlijk even baantjes zwemmen om daarna in een hot-tob te gaan en als laatst de sauna in.

Om elf uur waren we terug en omdat zij 's middags naar de Superstore (grote goedkope supermarkt) ging vroeg ik Paul of het goed was als ik al een deel van de grote boodschappen met haar ging doen. Ik kon Paul niet helpen dus zaten Elaine en ik om twaalf uur in de auto naar de Superstore waar ik een deel van de grote boodschappen deed (boodschappen deels voor Alaska). Daarna haalden we Marina van school en rond drie uur was ik terug bij de boot.

Paul was in inmiddels klaar met de klusjes en rond vier uur ging de Giebateau te water. De watertank werden weer gevuld en omdat we de laatste waren mochten we voor de nacht aan de steiger blijven liggen. Toen we klaar waren kwamen net Sarah en Marina langs en samen liepen we naar het huis van Nigel en Elaine waar we met zijn allen pizza maakten en gezellig zaten te praten.

27 oktober 2016
Om zeven uur waren we aan het antifouling aanbrengen. Omdat het nog iets donker was scheen ik met de zaklantaarn zodat Paul kon zien waar hij geweest was. In de loop van de ochtend kwam Elaine (schoonzus Tim en Sarah) langs om ons uit te nodigen voor het avondeten. Gelukkig dat we zo vroeg begonnen waren want na de lunch begon het weer hard te regenen en konden we weinig doen. Onderuit met een boek! Om vijf uur gingen we naar Elaine en Nigel en hadden we een gezellige avond met lekker eten.

26 oktober 2016
De hele dag regende het hard en konden we niets doen.
Om tien uur kwam Sarah en brachten we haar naar de universiteit zodat wij haar auto konden gebruiken. We gingen naar de bibliotheek om te internetten, maakten pasfoto's voor onze nieuwe paspoorten (die we binnenkort gaan aanvragen) en deden wat boodschappen. Om half vijf haalden we Sarah weer op en zij bracht ons terug naar de boot en ging zelf verder naar huis.

25 oktober 2016
Om acht uur motorden we tussen New Castle eiland en Vancouver eiland door naar de New Castle Marina waar de Giebateau om negen uur het water uit ging. Voordat de boot goed en wel op de kant stond en deze was afgespoten en afgeschraapt was het elf uur.

Giebateau op land...

We dachten dat de schroefas verbogen was maar de schroef zat alleen maar los. Waarschijnlijk zijn we in Mokpo door alle commotie daar vergeten locktide op de schroeven te doen. We belden de Volvo dealers om te zeggen wat er aan de hand was en dat we de nieuwe schroefas niet nodig hadden. Omdat het te veel regende maakten we de onderkant nog iets beter schoon maar konden we niet beginnen met anti fouling.

24 oktober 2016
DEPARTURE BAY, NANAIMO, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 11.798 n 123 56.851 w)
Nadat de Giebateau zes weken stil heeft gelegen in Nanoose Bay werden de ankers opgehaald.
Voordat de ankers op gingen, gingen we nog even naar de kant om wat dingen te regelen. We belden naar Advance Marine in Campbell River om te vragen of de monteur al terug was van jagen. Hij bleek nog een extra week vakantie te hebben opgenomen en kon ons ook deze week niet helpen. Nu belden we de "Seapower" Volvo Penta dealer in Sydney om te vragen of hij de schroefas kon bestellen en of hij ons deze week kon helpen. Al snel bleek dat hij de onderdelen morgen in huis kon hebben en dat hij woensdag tijd heeft de spullen over te zetten. Daarna belden we naar New Castle Marina om te verifiëren of we er morgen uit konden. Dat kon! Tijd om tijdelijk afscheid te nemen van Sarah.

Het koste nog even wat moeite om alle ankers er na zes weken uit te krijgen maar met de motor bij lukte het! Rond tien uur werden de zeilen gehesen maar helaas liet de wind het afweten. Na anderhalf uur motoren dobber/zeilden we met ca. vier knopen ruime wind rustig langs Vancouver eiland terug naar Nanaimo. Pas aan het eind van de middag kregen we de beloofde twintig knopen wind maar toen waren we al bijna bij Departure Bay bij Nanaimo.

23 oktober 2016
NANOOSE BAY, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 16.285 n 124 10.237 w)
Toen Sarah en Marina terug kwamen van boodschappen doen gingen wij naar de kant. Ik bakte koekjes met Marina, Paul zat te internetten en Sarah te studeren. Aan het eind van de middag maakten we met zijn allen een wandeling langs het meer en door het bos waarvan de bladeren van de bomen nog steeds prachtige herfstkleuren hebben. We hoorden veel kikkers maar zagen ze niet. Nadat we thuis kwamen maakte ik het avondeten en knutselde Sarah wat met Marina. Rond zeven uur toen het nog net licht was gingen we terug naar de boot.

22 oktober 2016
In de ochtend las ik in de cruising pilot van de Prince William sound en las Paul NU.nl
Na de lunch gingen we naar Sarah waar ik nog een cake en koekjes voor hun bakte en een hartige taart voor in de avond. Sara was ondertussen aan het studeren en Paul aan het internetten. Rond vier uur kwamen Tim, Marina en Max (de hond) terug van Refuge Cove. We aten gezamenlijk en daarna namen we weer tijdelijk afscheid van Tim die morgen voor langere tijd weer gaat vissen.

21 oktober 2016
Vanmorgen gingen we naar het huis van Sarah en Tim. We waren nog maar net binnen toen het begon te stortregenen. De rest van de dag bleef het hard regenen. Ik mocht de keuken gebruiken en maakte een cake en bakte een lunch in de oven. Paul was ondertussen bezig op internet. Aan het eind van de middag werd het even droog en gingen we terug naar de boot.

20 oktober 2016
In de ochtend regende het hard en bleven we aan boord. Ik las in de " A cruising guide to Prince William Sound". Dit is waar we aankomende zomer willen gaan rondzeilen en Paul was bezig met de naaimachine. Na de lunch werd het droog en gingen we naar de kant voor een wandeling. Tim is met Marina en Max (de hond) naar Refuge Cove om het huis daar winterklaar te maken. Toen we net terug liepen kwam Sarah langs rijden. Dus toen we langs haar huis liepen zaten we nog even gezellig te praten voor we terug naar de boot gingen.

19 oktober 2016
 Het is alweer bijna een jaar geleden dat we de olie van de motor hebben vervangen. Na 218 uren te hebben gedraaid verving Paul vanochtend de olie weer. Ik maakte ondertussen Macaroni Bolonaise
Rond het middag uur gingen we naar de kant en haalden we Marina van school.
Rond drie uur kwam Tim thuis en rond vier uur Sarah. Met zijn allen gingen we naar Mexi and Adriaan waar we samen aten en daarna zagen we het live debat van Hillary Clinton and Donald Trump op televisie.

18 oktober 2016
Weer een bewolkte dag met buien. Tot het middag uur waren we aan boord en daarna gingen we naar de kant. Samen met Tim haalden we Marina van school en reden daarna door naar het plaatsje Praksville om boodschappen te doen. Rond vier uur waren we terug en gingen Paul en ik gelijk door naar de boot.

17 oktober 2016
In de ochtend was het bewolkt met hier en daar een bui. We haalden wat spullen tevoorschijn die we binnenkort nodig hebben als de boot het water uit gaat. Rond het middag uur gingen we naar de kant. We belden we Advance Marine in Campbell River waar we de nieuwe schroefas voor de saildrive hebben besteld om te vragen wanneer de monteur tijd had om de spullen over te zetten. We hoorden dat de monteur er deze week niet was maar volgende week weer terug is. Daarna belden we New Castle Marina en maakten een afspraak om er volgende week dinsdag uit te gaan.

Rond twee uur haalden we Marina van school en toen Tim om drie uur thuis kwam besloten we om een wandeling te gaan maken op de heuvel van Nannose Bay. Rond vijf uur waren we terug aan boord.

16 oktober 2016
De hele dag regen. Overdag hebben we wat gelezen en naar de radio geluisterd. Rond drie uur werd het droog en gingen we naar de kant om een wandeling te maken. Bij terugkomst gingen we naar Sarah, Tim en Marina waar we waren uitgenodigd om te komen eten. Even later kwam ook Nigel (Tim zijn broer). Nigel heeft met zijn vrouw Elaine ook een zeilboot en doen veel zeilraces. Het werd een gezellige avond.

15 oktober 2016
In de ochtend was het nog rustig en gingen we naar de kant waar we met Sarah, Tim en Marina koffie dronken en nog wat internetten. Rond het middag uur gingen we terug naar de boot want er komt een grote storm (oude tyfoon) aan. In de middag begon het al hard te regenen en trok de wind aan tot ca. twintig knopen. Over de radio werd gewaarschuwd voor de aankomende storm. Aan het eind van de middag waren alle ferry's uit de vaart genomen. Net nadat het donker was geworden (rond zeven uur) daalde de barometer zeer snel en trok de wind aan tot ca dertig knopen met vlagen van 50 knopen. De barometer daalde tot 974 Mbar ( kern van de depressie was 970 Mbar). Rond negen uur steeg de barometer zeer snel en zakte de wind in. Toch nog een goed nachtrust!

14 oktober 2016
In de nacht begon het hard te regenen en te waaien. Ook overdag bleef het hard waaien en regenen en zagen we in windvlagen vijfendertig knopen. Rond twee uur hadden we afgesproken om bij Sarah thuis te zijn. In de volle regen en wind gingen we met ons dinghy naar de kant. Francis (Sarah's moeder) had Marina van school gehaald en ging nu naar huis terwijl wij op Marina pasten.

Rond vier uur kwam Sarah thuis en even later kwam ook Tim van zijn werk thuis. Hij had op een grote vissersboot gewerkt. Ik had nasi gemaakt en nadat we gezellig met zijn allen hadden gegeten werd het tijd om naar de boot te gaan. Inmiddels was het droog geworden en was de wind gaan liggen. De eerste depressie is voorbij.

13 oktober 2016Vanochtend reden we met Sarah naar Nanimo. Sarah ging naar de universiteit en wij reden met haar auto naar North harbour waar Marc met Shag 2 ligt. In de haven ontmoetten we Marc. Hij heeft afgelopen zomer in de Prince William sound (Alaska) gezeild. Rond vier uur haalden we Sarah op bij de universiteit en bij thuiskomst was ook haar moeder er. We aten gezellig met zijn allen en rond zeven uur waren we terug aan boord

12 oktober 2016
Overdag zaten we bij Sarah gezellig te praten en te internetten. Toen Sarah naar de universiteit ging, lieten wij Max (de hond) uit en haalden Marina van school. In de avond kwam Mexi bij ons eten en waren we laat terug aan boord.

11 oktober 2016
Sarah en Marina zijn gisteravond laat thuis gekomen. Marina was al op school toen we bij Sarah op de koffie gingen. Rond half elf kwam Adriaan ons ophalen en gingen we met zijn drieën boodschappen doen in Nanaimo bij de Superstore. Bij lunchtijd waren we terug bij Sarah waar we samen lunchten. Het was een mooie zonnige dag zodat we, nadat we Marina van school hadden gehaald naar McNab's Farm and Corn Maze reden. Daar zagen we een groot veld waar pompoenen groeien en er was een doolhof door een aardig groot maisveld. In het doolhof waren vier items verstopt die we moesten vinden. Deze items stonden op onze entree kaart en als we het item hadden gevonden moesten we het op onze kaart doorknippen. Voor Marina reuze leuk!
Rond half zes waren we terug bij de boot waar ik de boodschappen inruimde.

doolhof in maisveld...

10 oktober 2016
THANKS GIVEN DAY IN CANADA
Sarah, Tim en Marina waren niet thuis maar we mochten wel binnen komen. Ik waste de vuile kleren in de wasmachine. Verder maakten we de custom-papieren van Amerika (te laat ingeleverd) in orde, waren we bezig met de foto's en internetten we nog wat. Rond vijf uur waren we terug aan boord waar we na het eten een film keken.

9 oktober 2016
Onderweg hebben we de sneeuw achter ons gelaten. Gisteren zagen we vanaf Galgary tot en met Lake Louise sneeuw langs de weg. Daarna reden we de Rocky Mountains uit en lieten de we de sneeuw achter ons.

Om acht uur in de ochtend kwamen we aan in Vancouver. Vanaf het Greyhound busstation namen we de metro naar Ganville. Daar stapten we op de bus 157 die ons naar de ferry in Horshoe Bay bracht. De zon scheen en er was niet veel wind zodat we een rustige ferry-oversteek hadden naar Nanaimo. Hier stond Mexi ons al op te wachten en met haar reden we naar Nanoose Bay waar we rond twee uur terug waren op de Giebateau (thuis).

Na wat te hebben opgeruimd liepen we rond vier uur naar Mexi en Adriaan waar we ook zijn zoon, vrouw en kleindochter ontmoetten. Morgen is het Thanks Given Day maar zij vierden het vandaag en wij waren hierbij uitgenodigd. We aten een heerlijk diner en daarna bekeken we het live debat van Tromp en Hilary. Het werd een gezellige avond.

8 oktober 2016
Om zes uur reden we in het donker het Waterton Lake National Park uit op weg naar Galgery. We lieten de Rocky Mountains achter ons en reden door een groot vlak graslandschap. Rond tien uur werden Paul en ik afgezet bij het Greyhound busstation en werd het tijd om afscheid te nemen. Na een prachtige en gezellige vakantie is dat altijd weer een zware dobber en hield ik het ook niet droog.


 

 Pa, Ma, Ruud, Natalie bedankt voor de fijne vakantie!
 
7 oktober 2016
Toen we vanochtend wakker werden zaten de toppen van de bergen in de wolken en sneeuwde het. Helaas was het natte sneeuw die niet blijft liggen. Later toen we over de Red Rock Parkway door de Blackiston vallei reden begon het echt te sneeuwen en kregen we een wittere omgeving. Aan het einde van deze route wandelden we door een dun laagje sneeuw langs een prachtige Red Rock Canon.
 
Red Rock Canon
 
Onderweg zagen we een Least Chipmunk de tussen kleine besneeuwde takjes zitten.
 
Least Chipmunck...
 

Na de wandeling dronken we koffie in de camper en daarna reden we langzaam terug over dezelfde weg. Hier in deze vallei zijn leven veel zwarte beren en omdat we ze op de heenweg nog niet gezien hadden stopten we onderweg op een uitkijkpunt waar we lunchten. We hoorden van iemand die hier werkt dat beren moeilijk te spotten zijn als het sneeuwt omdat ze weinig bewegen. Inderdaad hadden we vandaag geen geluk, geen beer te zien. Wel zagen we een Golden Eagle in de boom

Golden eagle...
 

Terug bij de camping pakten we de tassen in en namen nog een douche. Daarna gingen we met zijn allen uit eten in een leuk restaurant en werd het een zeer gezellige laatste avond.


lekker gezellig uit eten...


6 oktober 2016
Het heeft de hele nacht zacht gesneeuwd zodat we vanochtend een dun laagje sneeuw op de bomen zagen liggen.

lichte sneeuw...

Helaas werd het tijd om het Glacier National Park te verlaten. Toen we terug reden naar East Glacier zagen we nog meer sneeuw op de bergen en waren de loofbomen weer een stukje kaler, weg met de mooie gekleurde blaadjes. Ook de Indian Summer loopt op zijn eind.

We moesten ook nu weer via Browning rijden en kwamen weer langs de bizonveehouderij waar we net als op de heenweg stopten. Wauw wat zijn dat toch een grote beesten!

Bizon...

Na Browning namen we een andere route. Op de heenweg hadden we een mooi slingerweggetje door de bergen genomen maar vandaag namen we een weg door de vlakkere prairies tot St Mary en verder naar de Amerikaanse/Canadese grens waar we koffie dronken.

We waren weer terug in Canada (Alberta). Na de koffie reden we via Cardston terug naar het Waterton Lakes National Park waar we lunchten op een mooie plek met uitzicht over het meer. Rond drie uur waren we op de camping bij Waterton. We maakten een korte wandeling door het dorpje maar de meeste winkels bleken al gesloten, het seizoen is afgelopen. Wel waren er nog een paar souvenirs winkeltjes en wat restaurants open. Terug bij de camping werd het tijd voor een warme douche en werd de barbecue aangestoken. Een vuurtje mochten we helaas niet maken. Nu er geen vuurtje was werd het toch al snel te fris om buiten te blijven zitten en gingen we naar binnen waar we gezellig verder zaten te praten.

5 september 2016
Het heeft de hele nacht hard geregend en ook vanochtend regende het nog iets. Na het ontbijt wilden we met zijn allen nog een keer de Going-to-the-Sun Road rijden tot aan de Logan Pass. Maar toen we langs het Mc Donald meer reden stond er een bord langs de weg dat aangaf dat de weg vanaf de Weeping Wall was afgesloten. We reden verder de bergen in en zagen dat er sneeuw op lag. Verderop was de weg sneeuw vrij maar lag er naast de weg sneeuw en al snel was de weg afgesloten.

route Logan Pass gesloten...

Wat een geluk dat Ruud en Natalie de wandeling gisteren hebben gemaakt en wij de rest van de mooie weg nog gereden hebben. Waarschijnlijk was dat de laatste dag van het jaar dat de pas nog open was.

Terug bij de camping reden Ruud en Natalie met de auto door om nog wat souvenirs te kopen voordat ze de auto in Whitefish Lake inleverden. Wij dronken eerst koffie op de camping om vervolgens ook rustig richting Whitefish Lake te rijden. Rond twee uur zagen we elkaar weer bij het verhuurbedrijf.

Tijd voor de terug weg. Via Colombia Falls reden we naar West Glacier om vervolgens langs het Glacier National Park naar East Glacier te rijden. Ook aan deze kant van het zagen we witte bergtoppen en begon het zachtjes te sneeuwen. Bij East Glacier sloegen we af en reden het Glacier National Park in naar het Two Medicine Lake waar we overnachtten. We maakten een korte wandeling langs de oever van het meer om daarna de barbecue en een vuurtje te maken. Terwijl we buiten aten en gezellig rond het vuur zaten sneeuwde het zachtjes. De winter is in aantocht!
 
4 oktober 2016
Going-to-the-Sun-Road:
Is één van de spectaculairste wegen van Amerika. De weg loopt midden door het Glacier Nationaal Park. Toen we rond acht uur met zijn allen in de grote Surburban over de Going-to-the-Sun-Road reden was het bewolkt maar hadden we nog goed zicht over het gebergte. Rond negen uur kwamen we aan bij de Logan Pass waar Ruud en Natalie eruit gingen. Hier op de Pass begint de High Line Trail die ze gaan bewandelen.

Wij reden verder over de weg tot de andere kant van de Going-to-the-Sun-Road die bij St Mary begint. Aan het eind van St Mary Lake dronken we een kop koffie met uitzicht over het meer en daarachter de hoge bergen.

Glacier National Park...

Vervolgens reden we langzaam terug over de Going-to-the-Sun-Road en maakten verschillende stops. In het midden van het St. Mary meer ligt een heel klein eilandje Wild Goose Island daarachter zagen we tussen de hoge bergen nog wat sneeuw van een een gletsjer.

Even iets verderop ligt de Jackson Gletsjer die behoorlijk teruggetrokken is.

ma en ik...

We reden nu nog steeds in het lagere gedeelte en keken tijdens het rijden ook naar grazende dieren zoals herten en Moose maar helaas zagen we die niet. Nadat we het St. Mary Lake achter ons hadden gelaten begon de weg omhoog meer te kronkelen en gingen we hoger de bergen in. Op een gegeven moment zagen we op een kleine parkeerplek langs de weg mensen met grote camera's staan. Ook wij stopten en zagen niet zo ver bij ons vandaan een moeder Grizzly beer met jong over de rotsen klauteren. Ze schraapten hun poten langs de losliggende stenen/rotsen en zochten daar hun eten. Langzaam liepen ze hoger de bergen in en nadat wij er lange tijd naar hadden staan kijken vervolgde we onze weg weer.

Grizzly beer (moeder en jong)...


We stopten vlak voor de Logan Pas waar we uitzicht hadden over het dal en waar we een Golden Eagle in een kale boomtop zagen zitten.

Golden eagle...

Inmiddels was het weer gaan betrekken zodat we besloten niet te gaan wandelen op de pas maar eerst de hele weg langzaam verder te rijden en te genieten van de uitzichten. Het mooiste stuk van deze route ligt tussen Logan Pass en The Loop. Een echte kronkelweg met uitzicht over een andere vallei die kleurrijker is dan de vallei aan de kant van St. Mary. Het zijn niet alleen de bomen die het kleur rijker maken maar ook het gesteente heeft hier diepere kleuren zoals het rode gesteente.


Garden Wall...


De vallei wordt dan ook niet voor niets de Garden Wall genoemd met daarin de Bird Woman Fall. Bij deze Outlook aten we onze lunch en zagen een van dichtbij een Berg geit grazen.

een berggeit...

Maar ook zagen we Ruud en Natalie met de verrekijker over het pad boven ons in de bergen wandelen.

Tijdens onze afdaling kwamen we langs de Weeping Wall waar het water langs de wand sijpelt. Bijna terug in het dal stopten we eerst bij de "Red Rock Trail". Deze stop is bij Sacred Dancing River die hier door een prachtig rood gesteente loopt. Daarna reden we naar de " Trail of Ceder" waar we een wandeling door het bos maakten naar een kleine Gorge. Tijdens de wandeling waren er informatie borden welke bomen er stonden en hoe snel ze groeiden. Als laats reden we naar het Mc Donald meer.
lake MC Donald...


In deze tijd van het jaar zitten hier Bald Eagles die vissen op een bepaalde soort zalm in het meer en Creek. Maar helaas geen Bald Eagle te zien maar wel een mooie Great Horned Uil.

de Great Horned owl...

Inmiddels was het half vijf geworden en werd het tijd Ruud en Natalie op te halen bij The Loop. We zaten nog maar net met zijn allen in de auto of het begon aardig te regenen. Ruud en Natalie hadden een prachtige wandeling gemaakt door de bergen en hadden ook prachtige uitzichten gehad. Zij waren net het hoogste stuk voorbij toen de bewolking tussen de hoge bergtoppen in kwam liggen. Vandaag geen vuur en barbecue daarvoor regende het te hard. Maar met de harde regen op het dak was het binnen wel knus.

3 oktober 2016
Om zes uur stonden we op en toen het een beetje schemerde reden we eerst naar een waterval langs de weg waar we uitzicht hadden over een delta.

zonsondergang...

Tijd om beren te spotten. Toen we echt daglicht hadden besloten we iets verder te rijden naar de plek waar we gisteren ook hadden gestaan. Maar helaas geen dieren leven.. We besloten terug te rijden naar de waterval met uitzicht op een delta en zagen hier een aantal mannen staan met grote camera's. Toen de camper goed en wel stond liepen we naar de mannen toe. Eén man vertelde dat hij gisteravond hier een moeder beer met jong had gezien en dat hij de beer ook het jaar er voor hier had gespot. We besloten te wachten en dit werd beloond. Een moeder beer met jong kwam even later uit de bossen lopen en stak niet ver bij ons vandaan de weg over WAUW!

Grizzly beer (moeder met jong)...


Na dit moois reden we verder terug richting het Saint Mary en met een omweg via Browning naar het East Glacier Park. Op deze route zagen we een grote kudden bizons en bleken we langs een bizon veehouderij te rijden. Natuurlijk werd er gestopt om deze beesten te fotograferen.

Bizons...

Bij East Glacier Park kwamen we weer op de mooie route langs en door het park naar West Glacier waar we stopten bij het toeristenbureau. Hier haalden we nieuwe informatie over mooie wandelingen in het park en waar we een auto konden huren. Daarna werd het tijd een mooi plekje te vinden om koffie te drinken en te lunchen. Na de lunch reden we via Colombia Falls naar Whitefish waar we een grote Suburban huurden waar we met zijn zessen in konden. Rond vijf uur kwamen we aan bij de Apgar camp ground waar we een vuurtje maakten en de barbecue weer aan ging. We hebben geluk met het weer. Al twee keer hadden we weersvoorspellingen met regen gehad maar bleef de regen uit en was het alleen iets bewolkt.

2 oktober 2016
WATERTON GLACIER INTERNATIONAL PEACE PARK.
Het Waterton National Park grenst aan het in de Amerikaanse staat gelegen Glacier National Park en ze vormen samen het Waterton Glacier International Park.

Nadat we hadden ontbeten reden we een stukje terug naar een uitkijkpunt waar we uitzicht hadden over het over het Upper Waterton gletsjer meer dat door bergen is omringd en dat deels in Canada en deels in Montana ligt.

lake Waterton...

Om negen uur waren we bij het toeristenbureau om informatie te vergaren over deze twee parken en hoe we naar het Glacier Park in Amerika konden komen. Ze hadden alleen informatie over het Waterton Lakes National Park en verder is het al einde seizoen en is de Chief Mountain International Highway afgesloten. Dat is op zich jammer want dit is een mooie en korte route door het park naar het Glacier Park. Nu moesten we omrijden en via route 5 naar Cardstop en vandaar route 89 naar de grens van Amerika.

De douanier vroeg of we citrus fruit en bepaalde groentes hadden en toen we een aantal van deze groente en fruit bij ons hadden moesten we terug naar Canada om het daar weg te gooien. Maar als echte Hollanders wordt er niets weg gegooid en aten we alle mandarijnen en sinaasappels op maakten een grote tonijn salade met de tomaten, groene ui en paprika die we eigenlijk hadden moeten weg gooien. Wel moesten we ons brandhout achter laten grrrr!

Na dit al reden we weer terug naar de Amerikaanse grens en kregen mijn ouders, Ruud en Natalie een visum en bleek ons papiertje van Amerika in ons paspoort (visum van half jaar dat eindigde op 24 september)te zijn verlopen, Oeps! We kregen wel een nieuw papiertje (visum voor half jaar) maar moeten de oude naar een bepaald adres sturen met daarbij gegevens waarmee we kunnen aantonen dat vanaf 24 September in Canada waren.

Op naar het Saint Mary Visitor Centre om verdere informatie te krijgen. We hadden geluk dat het nog open was want over twee dagen is het gesloten, einde seizoen. De meeste campings zijn gesloten en van de vier campings die nog open zijn hebben ze bij drie campings het water al afgesloten. Alleen de Agar camp ground blijft het hele jaar open en daar hebben ze wel stromend water. Verder waren er twee routes die we niet met de kamper mochten rijden omdat deze te groot is voor de bochtige weggetjes. De eerste is een kortere route om het park heen. Daarom moesten we nu een stuk omrijden om bij Agpar te kunnen komen. De tweede weg die we niet mochten rijden was vervelender want daar kwamen we nu juist voor. Dit is de prachtige route Going-to-the-Sun Road die midden door het Glacier Park gaat en een van de mooiste routes is in Montana. Niet getreurd want er is een mogelijkheid om een auto te huren zodat we de route toch kunnen rijden.

Inmiddels was het half twee en besloten we iets verder het park in te rijden langs het Saint Mary Lake om daar ergens te lunchen. Vervolgens reden we naar de Many Glacier Camp ground waar we een mooi plekje uit zochten. Daar maakten Ruud en Natalie een korte wandeling en bleven wij in de camper. Rond vijf uur reden we met de camper naar een mooie uitkijkpunt waar we een mooi uitzicht hadden over de vallei met Lake Sherburne. Hier aten we brood met tonijn salade en zagen we met de verrekijker een mannetjes Moose aan de oever van het meer. Toen we rustig iets terug reden zagen we vlakbij eerst een Mule Deer en even later een moeder Moose met jong.

de Mule Deer...

de Moose...


Bijna in het donker kwamen we terug op de camping en was het tijd voor een klein kampvuur.

1 oktober 2016
Het was een bewolkte dag met buien. Nadat we de Radium Hotspring Redsteak Campground hadden verlaten deden we wat boodschappen in het kleine plaatsje alvorens verder door het Kootenay gebergte te rijden. Dit gebergte behoord tot de Rocky Mountains maar is lager waardoor we vandaag meer uitzicht hadden op de bergen met loofbomen waarvan de bladeren geel/oranje gekleurd waren (Indian Summer).

Idian summer...


We dronken koffie op een uitkijkpunt waar we in het dal het Colombia meer zagen. In de middag reden we British Colombia uit en de provincie Alberta in. Nu verlieten we de bergen en kwamen in een prairiegebied. Droge laagvlakte, die soms wel op een maanlandschap leek.

de prairies...

Rond vijf uur en na ca. 300 km te hebben gereden kwamen we aan in het Waterton National Park waar we bij het plaatsje Waterton op de camping gingen staan. Een mooi plekje aan het meer maar wel een beetje winderig. De barbecue ging weer aan en als echte Nederlanders aten we in de wind gewoon buiten.

BBQ bij lake Waterton...

30 september 2016
Even was er verwarring. Er zijn twee Gletsjer nationaal parken. Eén in Canada (British Colombia) en één in Amerika ( Idaho Montana). Welke is meer de moeite waard? Uiteindelijk bleek het Gletsjer park in Idaho Montana meer de moeite waard te zijn. Na ons ontbijt maakten we de wandeling " a walk in the past". Een wandeling door het bos de heuvel op naar een locomotief die in 1885 verongelukt is.

a walk in de past...

Terug bij de camper reden we over de Trans Canada Highway naar Lake Louise en verder over de Bow Valley Highway tot de afslag Radium Hotsprings. Nu volgden we route 93 door het Kootney National Park. Nadat we koffie hadden gedronken bij het begin van de "Stanley Creek" wandeling gingen Natalie en Ruud deze wandeling maken en reden wij (Paul, mijn ouders ik) door naar de "Paint Pots" wandeling.

De Paint Pots zijn minerale bronnen die uit de grond opborrelen. Doordat het water rijk is aan ijzersulfaat dat zich geleidelijk afzet ontstaan poelen. De oranjerood gekleurde okerlagen in dit gebied waren voor de Ktunaxa First Nations een heilige plaats. Zij verzamelde de oker voor verfstof. Eerst kneden zij de oker tot ballen die ze plat sloegen en bakten. Deze koeken werden vervolgens verpulverd en met visolie of diervet vermengd tot verf waarmee zij hun lichamen, kleding en tenten beschilderden. In het begin van de 20e eeuw ontdekten ook de kolonisten de commerciële waarde en werd de oker op grote schaal gewonnen.

Tijdens deze wandeling liepen we over een rode klei achtige grond met laag struik gewas en waar we oude gereedschappen zagen die de kolonisten gebruikt hadden. Dichter bij de bronnen werd de bodem afgewisseld door een meer geel oranje achtige bodem.

Paint Pots trail...


Rond drie uur pikten we Ruud en Natalie weer op die een ook een prachtige wandeling hadden gemaakt. Nu reden we verder over de route 93 door het Kootney National Park. Een route door een lager gelegen berglandschap waar in 2003 door verschillende bliksem inslagen een grote bosbrand is geweest. Desalniettemin ter min was het de moeite waard er doorheen te rijden.

Rond vier uur kwamen we aan bij het kleine plaatsje Radium Hotspring waar we een echte "Bighorn Sheep" op het plein zagen staan.

Dikhoornschaap....

Eerst gingen we even naar het toeristenbureau voor wat informatie en daarna reden we naar de Radium Hotspring Campground. We waren intussen langs de Radium Hotspring gereden en hadden een glimp opgevangen van een groot zwembad tussen de rotsen. Niet echt een natuurlijke hotspring in de natuur zodat we er vanaf zagen daar heen te gaan. Eenmaal op een mooie plek maakten we een kampvuur in de vuurkorf en ging de barbecue weer aan.

29 september 2016
Na het ontbijt reden we verder over de Trans Canada Highway over de Kicking Horse Pass naar het Yoho Nationaal Park. We zijn weer terug in British Columbia. Onze eerst stop vandaag op deze route werd de "spiraal Tunnel Vieuwpoint".

Rond 1871 werden de ingenieurs van de Canadese spoorwegmaatschappij door de Canadese regering onder druk gezet de werkzaamheden zo snel mogelijk klaar te hebben. Daarom wilden ze een zo kort mogelijke spoorlijn aanleggen naar de top van Kicking Horse. Maar de helling was zo steil (4,5 procent) dat bij het naar boven rijden meerdere locomotieven moesten worden ingezet om de wagons te trekken en dat men bij de afdaling moest zorgen voor extra remzones. Door deze steile hellingen vonden er meerdere dodelijke treinongelukken plaats. Pas in 1909. werden de huidige, spiraalvormige tunnels aangelegd waardoor de spoorlijn minder steil werd.

Vanaf de spiraal Tunnel Vieuwpoint konden we de tunnel zien en hadden we geluk dat juist op dat moment ook nog een zeer lange goederen trein langs kwam. Deze trein was zo lang dat we de locomotief eerst onder ons langs zagen gaan, vervolgens de tunnel in en verder door de lange loep in de bergen er iets onder weer uit te komen. Op het moment dat de locomotief uit de bergkam rijden reden de wagens nog steeds vlak onder onlangs. Het hele trein stelsel moet zeker twee kilometer lang zijn geweest!


vind de hele lange trein...

Na deze aparte stop reden we verder over de Trans Canada Highway en sloegen iets verderop af om naar het Emerald Lake te gaan. Onderweg maakten we een korte stop bij een natuurlijke brug. Hier zagen we hoe de wildstromende Kicking Horse rivier zich met geweld een doorgang door de rotsen heeft gesleten waardoor er een natuurlijke brug is ontstaan.

de natuurlijke brug...

Aangekomen bij het Ermerald meer maakten we met zijn allen een wandeling rond. De zon scheen en het was bijna bladstil zodat we ook vandaag de bergtoppen met de terug getrokken gletsjerspleet het meer weerspiegeld zagen.

lake Ermerald...


Na deze wandeling reden we een stukje terug naar de Kicking Horse Camping waar we een mooie plek zochten en onze lunch aten. Na de lunch reden we over de bochtige Yoho Valley Road Naar de Takakkaw Falls. Onderweg was er een S bocht die we met onze grote camper niet konden maken. Dus moesten we bij de eerste scherpe bocht een stukje door rijden zodat we daarna achteruit de berg op moesten rijden om bij de volgende bocht weer iets verder door te rijden zodat we na deze bocht weer gewoon vooruit de berg op konden rijden (we hadden dit al bij het toeristenbureau gehoord maar langs de weg stond ook een bord hoe het moest).

naar de Takakkwa waterval...



De Takakkaw waterval is de ene hoogste waterval (381 meter) in Canada en wordt gevoed door smeltwater van de Daly gletsjer. Hier maakten we een korte wandeling naar de hoge waterval.

de Takakkwa waterval...

Inmiddels was het bijna vier uur en werd het tijd terug te gaan naar de camping om een vuurtje te maken en de barbecue aan te steken.

28 september 2016
Na te hebben ontbeten zetten we Ruud en Natalie af bij het meer van Lake Louise vanwaar zij een dag wandeling gingen maken. Het was bewolkt zodat wij 12 kilometer verder reden naar Lake Moraina. We reden over een slinger bergweg vanwaar weer prachtige uitzichten hadden over de Valley of the Ten Peaks. Bij het Lake was ook de parkeerplaats alweer aardig vol. We zijn buiten het hoogseizoen maar des al niet te min is het hier bij Lake Louise verschrikkelijk druk.

De zon was een beetje te voorschrijn gekomen en het was bijna bladstil dus toen we langs de oever van het prachtige meer liepen zagen we de bergen in het gletsjer meer spiegelen.

lake Moraina...

Na de wandeling reden we een stukje terug over de kronkelweg en stopten op een kleine parkeerplek naast de weg. We liepen met de stoelen in de hand een stukje langs de weg terug vanwaar we een prachtig uitzicht hadden over de vallei waar we in de diepte de Creek doorheen zagen lopen. Hier dronken we onze koffie en keken door de verrekijker in de hoop beren of andere wilde dieren te spotten. Helaas geen dieren maar de auto's die langs reden stopten ook en kwamen terug lopen om te kijken waar wij naar zaten te turen. Maar eigenlijk zaten wij gewoon lekker van onze koffie te genieten (hihi).

Terug in het dal bij Lake Louise was de bewolking wat opgetrokken en zagen we dat we goed uitzicht hadden vanaf Mt. Whitehorn waar de "Lake Louise Gondel" heen gaat. Het was inmiddels twaalf uur geworden dus we maakten snel een lunch klaar die we boven opaten. Naar boven namen we de open stoeltjes lift want wie weet zagen we nog een Grizzly beer lopen, maar helaas. Eenmaal boven hadden we prachtig uitzicht over de Bow Valley, Lake Louise met het Chateau en de Continental Divide.

lake Louise gezien vanuit  de gondel...


We zaten lekker in het zonnetje eerst van de omgeving te genieten. Daarna draaiden we onze stoelen om, om met de verrekijker dieren op de hoger gelegen berghellingen te spotten. Uiteindelijk zagen we niet al te ver van ons vandaan een White Tail Deer. De bewolking kwam langzaam terug waardoor het ook gelijk frisser werd. Tijd om met de gesloten gondel terug naar beneden te gaan.

White Tail Deer...


Terug in Lake Louise stopten we nog even bij het informatie centrum waar de mannen nog wat konden internetten en mijn moeder en ik nog wat informatie konden halen. Rond half vijf werd het tijd Ruud en Natalie bij het Chateau op te halen. Terug bij de camping gingen het vuurtje en de barbecue weer aan en luisterden we naar elkaars verhalen. Ruud en Natalie hadden twee prachtige wandelingen gemaakt.

27 september 2016
Rond twaalf uur 's nachts kwam Ruud met Natalie terug. Wij lagen allemaal al in bed maar toen Paul en ik de auto hoorden aankomen begroetten we Natalie en Ruud. We zaten nog even wat te praten maar al snel werd het bed opgezocht.

De volgende ochtend was het bewolkt met hier en daar een buitje zodat we eerst rustig ontbeten en uitgebreid bijpraatten. Na de koffie reden we met de gehuurde auto van Ruud naar Village Louise dat bestaat uit een aantal toeristen winkeltjes, een kleine supermarkt en een informatie bureau waar we wat informatie inwonnen en waar we een korte film over dit gebied zagen.

Terug bij de camping aten we een late lunch om vervolgens met de camper en de auto naar Lake Louise te rijden om de auto terug te brengen. Het autoverhuur bedrijf Herz zit in het prachtige chateau dat aan Lake Louise staat. We namen dan ook gebruik van de situatie en liepen met zijn allen even het chateau in om het van binnen te bekijken.

Inmiddels was de zon weer wat door de bewolking heen gekomen zodat we besloten de camper even op het parkeer terrein te zetten en een korte wandeling naar het Lake Louise te maken. Een prachtig turquoise meer tussen de hoge bergen met aan het einde een gletsjer die zich door de jaren heen steeds meer heeft terug getrokken. Rond vier uur waren we terug op de camping en tijd om een vuurtje te maken een wijntje te drinken en later weer lekker te barbecueën.

lake Louise...


26 september 2016
Vandaag was het alweer een mooie zonnige dag en reden we het tweede deel van de Ice field park way. Ook vandaag reden we weer door het prachtige berglandschap met de hoge spitse pieken, de hogere geërodeerde berghellingen met daaronder de groene en soms prachtige goudgele hellingen zo gekleurd door de loofbomen.

Onze eerste stop was de "Weeping wall" een aparte steile bergwand met apart reliëf en zonder begroeiing waar de zon nu op scheen.

Weeping wall...

De volgende stop werd de "Mistaya Canon" waar we een korte wandeling naar een waterval maakten. Hier valt de rivier diep de Canon in om vervolgens kronkelend verder te gaan. Even verder stopten we bij de Waterflow lakes. We wandelden naar oever van het meer in de hoop Moose te zien grazen, maar helaas! De op één na laatste stop werd "Bow summit/Peyto Lake" ook hier maakten we een korte wandeling naar het meer hoger in de bergen. Het uitzicht was adembenend; een turquoise meer tussen de hoge bergen met aan de linker kant een terug getrokken gletsjer en aan de rechter kant het dal waar we de upper en lower Waterflow meren nog konden zien en dit op dit alles scheen de zon.

Peyto lake...

Aan de oever van Bow Lake zetten we de stoeltjes weer buiten en aten onze lunch.

Bow summit lake...

Daarna reden we naar het plaatsje Lake Lousie en lieten het Jasper Nationaal park en de de Icefield Parkway achter ons. We zijn aangekomen in het Banff Nationaal park. In Lake Louise reden we naar het auto verhuur bedrijf waar Ruud een auto huurde om Natalie op te halen. Rond drie uur reden we met elkaar naar de Lake Louise trailer camping waar we een mooie plek toegewezen kregen. Tijd om te douche en daarna een lekker wijntje. Toen de zon wat achter de bergen verdween werd het gelijk frisser en gingen de barbecue en het kampvuur weer aan.

25 september 2016
Geschiedenis van de Rocky Mountains:
Enkele honderden miljoenen jaren geleden was een groot deel van westelijk Noord-Amerika overdekt door een enorme binnenzee. Miljoenen jaren achtereen hoopten zand, steengruis en organische sedimenten zich op de bodem van deze binnen zee op en ontstonden er lagen sedimentaire rotsgesteente. Totdat circa vijfenzeventig miljoen jaar geleden de tectonische druk vanuit het binnenste van de aarde de rotsmassa op de bodem van de binnenzee met gigantische kracht omhoog perste en de huidige Rocky Mountains ontstonden. Minstens vier keer, met tussenpozen van duizenden of zelfs miljoenen jaren, drongen de gletsjers onweerstaanbaar op en trokken zich terug, waarbij ze diepe U-vorige dalen uitslepen en de scherpe, spitse bergtoppen vormden.


Vanaf afgelopen dinsdag rijden we al door dit gebied maar vandaag beginnen we aan een langzame terugweg over de Icefield parkway naar het Colombia Icefield dat vermoedelijk een overblijfsel is van de laatste ijstijd. Nadat we Jasper verlaten hadden werd onze eerste stop de Athabasca Falls.
Een prachtige waterval die verder door een prachtige Canon loopt.

Athabasca falls/canon...



Vervolgens reden we iets verder naar de "Goats/gletsjer lookout" waar we koffie dronken in het zonnetje en naar de steile berghellingen aan de overkant van de rivier keken in de hoop berggeiten te spotten. We reden verder door een prachtig berglandschap waar de zon op de steile berghellingen en de besneeuwde pieken scheen.

De volgende stop met een korte wandeling werd de Sunwapta Falls. Een prachtige waterval van drie trappen.

Sumwapta waterval...

Bij de " Mushroom and Diadem lookout" zetten we onze stoeltjes buiten en aten onze lunch met uitzicht over over de rivier met daarachter de hoge bergen en de gletsjer die al ver terug getrokken is. De op één na laatste stop was de "Tangle Falls". Een waterval die vlak langs de weg naar beneden komt. De laatste stop was de gletsjer bij de Colombia Icefields. Ook deze gletsjer is al aardig terug getrokken maar met een wandeling van ca. dertig minuten konden we toch dichter bij de Athabasca gletsjer komen waar de zon volop op scheen.

Athabasca gletsjer...



 Inmiddels was het bijna vier uur geworden en tijd om de camping op te zoeken. We reden naar de Wilcox camping waar we een mooi plekje vonden met uitzicht op de besneeuwde bergtoppen. We maakten weer een kampvuur in de vuurkorf en ook de barbecue werd weer aangemaakt. Vervolgens zaten we de rest van de avond rond het kampvuur na te genieten van de mooie dag.

24 september 2016
Nadat we eerst rustig hadden ontbeten reden we met de camper naar Jasper. Onderweg zagen we Elken (grote herten waarvan de mannetjes enorme geweien hebben) naast de weg grazen. Aangekomen in Jasper gingen mijn moeder en ik boodschappen doen en Paul en mijn vader gingen internetten in de bibliotheek. We reden net Jasper uit toen we een zwarte beer langs de weg door het bos zagen lopen. Meteen stopten we maar al snel kwam er een parkwachter die zei dat we weg moesten gaan en joeg de beer verder het bos in.

We reden naar een mooie plek aan de Athabasca rivier waar we lunchten. Onder het lunchen zagen we in de delta van de rivier verschillende Elken staan. één mannetje met drie vrouwtjes en nog twee mannetjes verderop. Na de lunch liepen we in de richting van de delta waar de Elken stonden. Bij de oever aangekomen bleken er aan onze kant van de rivier ook verschillende mannetjes Elken te staan. Op een gegeven moment waren we aardig omringd door Elken die duidelijke bronstige geluiden maakten. Op zich is dat geen probleem maar het is nu bronstijd en de mannetjes kunnen aardig agressief zijn. De parkwachters hadden ons dan ook gewaarschuwd dat we uit hun buurt moesten blijven. Mijn moeder rende weg en riep Theo, Theo (mijn vader) meekomen! Maar pa bleef bij ons en filmde rustig verder. Totdat we nog meer mannetjes Elken bij ons in de buurt zagen en er nog meer kwamen aanlopen/ rennen. Toen zochten we allemaal dekking achter de bomen. Op een gegeven moment hoorden we geschreeuw en een paar knallen en bleek dat de parkwachter de Elken aan het opjagen was en dat was nu net onze kant op. Toen we de parkwachter zagen bleek dat hij de Elken naar de delta aan het jagen was omdat ze te dicht bij de weg waren gekomen. Hij had ons hier niet verwacht en verontschuldigde zich dan ook. Maar we hebben genoeg Elken voor de rest van de vakantie gezien (hihi).

Na dit heelhuids overleefd te hebben reden we verder over de Maligne Roda naar de Maligne Canon. Hier maakten we een prachtige wandeling en zagen we het begin van de Canon waar de rivier een verval heeft van ca. vijftig meter. Vervolgens zagen we de diepe steile rotswanden met daar ergens in de diepte de kolkende rivier. Daarna reden we met de camper naar het eindpunt van de skyline trail waar we Ruud opwachtten. Rond vuur uur kwam hij moe maar voldaan aan. Terug op de camping zaten we rond het kampvuur te luisterden naar zijn verhalen.

23 september 2016
Om zeven uur werd het net een beetje licht en reden we naar het Maligne meer. Onderweg moesten we twee keer aardig hard remmen omdat er een Elk de weg over stak en vlakbij het meer zagen we twee Cariboes het bos in lopen. Rond acht uur waren we bij het meer waar we met zijn allen ontbeten. Daarna namen we tijdelijk afscheid van Ruud die de Skyline trail gaat lopen. Morgen halen we hem bij het eindpunt weer op.

Wij ontbeten eerst nog even rustig in de hoop dat de bewolking weg zou trekken en de zon meer tevoorschijn zou komen. Helaas bleef het bewolkt en stond er een frisse bries. We liepen de Lake trail (Mary schaffer loop). Een mooie wandeling die eerst langs het Maligne meer gaat en verder door het bos.

lake Maligne...
 

Terug bij de camper was het al behoorlijk druk geworden zodat we besloten ergens onderweg bij een mooi uitkijkpunt koffie te gaan drinken. We vonden een mooi plekje aan de Maligne Road waar we uitzicht hadden door de vallei met aan weerszijden hoge steile bergen waarvan het onderste deel van de hellingen begroeid waren met dennenbomen met daarboven de geërodeerde spitse berg pieken. Sommige van deze bergpieken waren grijs maar andere bergpieken hadden mooie gevarieerde bruine tinten. Na de koffie reden verder over de Maligne weg naar highway 16 naar de camping Snaring. Hier vonden we een mooie plek tussen de bomen en langs de rivier. De rest van de middag deed ieder wat klusjes, werd er weer een vuurtje gemaakt in de vuurkorf en werd de barbecue weer aangestoken.

22 september 2016
We zijn aangekomen op ons noordelijkste punt van deze reis. Vanaf hier gaan we rustig weer een stukje terug rijden. Het beloofde weer een zonnige dag te worden zodat we na het ontbijt naar het beginpunt van de Berg Lake trail reden. Vanaf hier liepen we door het bos en langs de Robson rivier richting het Kinney meer. Vanaf het wandelpad hadden we soms prachtig uitzicht over besneeuwde bergtoppen van Mt Robson waar de zon op scheen.

bergtrail (achtergrond Mt Robson)

Na een uurtje te hebben gewandeld waren we terug bij de camper. Nu reden we terug naar Jasper door de bergen waarvan de hellingen begroeid zijn met groene dennenbomen en loofbomen met goudgele bladeren. Daarboven zagen we de witte besneeuwde bergtoppen.

We hielden een koffie stop aan de oever van het Moose meer. Een groot meer tussen de hoge bergen in. Eenmaal in Jasper gingen we nog een keer naar het toeristenbureau en keken nog wat op internet Daarna reden we naar het eindpunt van de Skyline trail zodat we weten waar we Ruud overmorgen moeten ophalen.

gebergte bij Jasper...

Als laatst reden we naar de Wistler camping waar we wilden overnachten. Daar aangekomen waren de plekken met elektra vol en kregen we een plek op de Wapiti camping aangewezen. We hadden een mooie plek tussen de bomen met een vuurkorf en waren net bezig een vuurtje te maken en de barbecue aan te steken toen we tussen de bomen drie vrouwtjes en een mannetjes Elk zagen. Vlak daarbij tussen de vrouwtjes Elken zagen we ook nog een vos rond lopen. Wauw wat een gewei had dat mannetje! We aten ons eten weer bij het kampvuur en zaten gezellig te praten. Ondertussen was Ruud ook zijn tas voor morgen aan het inpakken.

de vos...

Elk op de camping...


21 september 2016
Het was vannacht ver onder nul geweest. We hadden een emmer met water buiten laten staan en vanochtend lag daar een laagje ijs op. Maar toen de zon op kwam en boven de bergen begon te schijnen werd het langzamerhand warmer en aangenaam.

Na het ontbijt reden we verder over de Icefield parkway door de bergen van het Jasper nationaal park naar het plaatsje Jasper. Niet alleen de bergtoppen waren nu bedekt met sneeuw maar ook langs de kant van de weg zagen we sneeuw.

onderweg Icefield Parkay...

Onderweg maakten we een korte stop bij Bow Lake, een groot meer dat tussen de bergen en waar nu de zon op scheen. We dronken koffie bij de Breidal Veil waterval en maakten een kleine wandeling en van boven af zagen we de rivier de vallei in stromen.


Bow lake...

Rond het middag uur kwamen we aan in Jaspers. Hier kreeg Ruud informatie over de Skyline trail en deden we nog wat inkopen. Vervolgens reden we over de Icefield Parkway verder noordwaarts. We verlieten niet alleen Jasper nationaal park maar ook de provincie Alberta. Het Mount Robson nationaal park ligt namelijk in Britisch Colombia. Al snel zagen we de witte bergtoppen van Mt. Robson boven de andere bergen uitsteken. Mt. Robson is de monarch van de Canadese Rockies en is ca. 3954 meter hoog.

We kampeerden op de Robson Meadow camping waar we een mooie plek tussen de bomen hadden. Tussen de bomen door hadden we uitzicht op de witte bergtoppen van Mt Robson. Ook hier maakten we een kampvuur en roosterden we het vlees op de barbecue. Na het avond eten en vlak voor het donker werd maakten we een korte wandeling over de camping naar een open veld vanwaar we een prachtig uitzicht hadden van Mt Ronson met de laatste zonnestralen van vandaag.

zonsondergang Mt Robson...

Daarna liepen we nog iets verder naar de Robson rivier die verderop overgaat in de Fraser rivier. Deze Fraser rivier komt ergens in de buurt van Vancouver de oceaan in stromen.

20 september 2016
In de ochtend gingen Ruud en mijn ouders naar het Glenbow museum waar ze informatie kregen over de geschiedenis van de provincie Alberta. Daarna gingen ze naar Cruise Canada. Daar ontmoetten ze Paul en gezamenlijk kwamen ze met de camper terug naar het huisje waar ik op de spullen paste.

Rond drie uur reden we met de camper de stad uit richting Banff. We waren nog maar net onderweg toen een politie auto ons aanhield. We reden op een weg die aangelegd was door Native people en waar we niet op mochten rijden. De camper werd gekeerd en onder escort van de politieauto reden we terug en wezen ze ons de goede weg. Nu reden we verder door het Banff Nationaal park over de Bow Valley parkway en passeerden de plaatsjes Banff en Lake Luise en zagen iets verderop een Moose grazen. Daarna sloegen we de Icefield parkway in en reden het Jasper nationaal park in waar we rond zes uur bij de Musquito Creek camping stopten.

We stonden op een prachtige plek langs de Creek met uitzicht op de hoge bergen waarvan de toppen met sneeuw bedekt waren.

Musquito creek...

De mannen maakten de barbecue aan en roosterden het vlees terwijl de vrouwen binnen een salade maakten. Ook maakten de mannen een kampvuur in een vuurkorf waar we allemaal rondom ons eten aten.


19 september 2016
Nadat we hadden ontbeten gingen we wandelen in het Fish Creek park hier in de buurt. We wandelden langs de creek waar de zon over het water scheen en op de mooie gekleurde herfst bladeren.

tijdens wandeling...

Na een uurtje wandelen waren we terug en was het tijd voor koffie dat we buiten op het terras dronken. Daarna gingen Ruud en Paul de stad in om een barbecue te kopen en gingen mijn moeder en ik naar de supermarkt voor de grote inkopen.

Toen we rond vier uur terug kwamen dronken we eerst met zijn allen een wijn/bier/cola. Daarna barbecuede Ruud het vlees en maakten mijn moeder en ik een salade. De verdere avond zaten we gezellig te tafelen. De tas van mijn broer was eergisteren niet met het vliegtuig meegekomen. Na veel bellen en regelen werd de tas uiteindelijk om twaalf uur 's nachts bij het huisje afgeleverd.

18 september 2016
Nadat we eerst uitgebreid hadden ontbeten gingen Ruud, Mijn vader en ik boodschappen doen in de supermarkt in de buurt. Terug in het huisje dronken we koffie in de tuin.

het huis...

 Daarna gingen we met met de bus en C train naar het centrum van de stad waar we wat rond liepen en een grote outdoor zaak bezochten. Rond vier uur waren we terug en na een wijntje maakten we de barbecue aan en hadden we een heerlijk diner. Wat heerlijk om weer met een deel van de familie te zijn.

17 september 2016
Het was een nacht met vele bus stops en weinig slapen. Rond half zes kwamen we aan bij het Greyhound bus station van Galagary. Toen het licht werd namen we de C train naar het centrum waar we overstapten op een andere C train naar het station Anderson. Hier namen we bus 56 naar Woodside Bay waar we rond half acht aankwamen.

De sleutel van het huis lag al klaar zodat we gelijk naar binnen konden. Nadat we het huis hadden bekeken zochten we eerst nog een paar uurtjes ons bed op om nog wat slaap in te halen. Daarna deden we wat boodschappen en keken televisie. In de avond zagen we na twee jaar mijn ouders en mijn broer Ruud weer. We zaten eerst gezellig te praten maar gingen niet al te laat naar bed. Ook zij hadden een lange reis achter de rug.

16 september 2016
Om zes uur gingen we naar de kant en hingen ons dinghy in de loods. Daarna reden we met Sarah naar Nanaimo waar zij ons bij de ferry afzette. Om half negen namen we de ferry naar Horsoe Bay bij Vancouver. Op de ferry ontmoetten we oud leden van de Houtrib haven waar wij nog steeds lid van zijn. Wat is de wereld dan klein!

Rond tien uur namen we vanuit Horsoe Bay bus 257 naar het centrum van de stad waar we bij Grandville uitstapten. Daarvandaan gingen we verder met de metro (expo line) naar main science  world waar we uitstapten.  Bij het Main science world is ook de Greyhounds busstation waar we tot half drie wachtten op de bus naar Galgary. In het busstation is WiFi zodat we uitzendingen gemist keken.

Om twee uur checkten we in en om half drie reden we de stad uit. We kwamen door de natuur waarvan de bladeren van de bomen prachtige herfst kleuren hadden en verder de bergen in.  Rond half acht werd het donker en reden we verder de nacht in.

15 september 2016
De laatste loodjes voor vertrek.
Nadat we wat klusjes aan boord hadden gedaan gingen we met de tassen naar de kant. Om twee uur haalden Frances en ik Marina van school en daarna ging Frances naar huis. Rond half vier kwam Tim en Sarah kwam rond vijf uur thuis. Nadat we gezellig hadden zitten praten gingen we rond zes uur naar de boot.

14 september 2016
In de ochtend deden we klusjes aan boord en maakte ik nasi voor 's-avonds. Rond half twaalf gingen we naar de kant en reden we met Sarah mee naar Nanaimo. We zetten Sarah af bij de universiteit en reden zelf door naar de grote winkelcentra's net buiten Nanaimo. Rond half zes haalden we Sarah weer op en reden terug naar Nanoose Bay. Daar aten we samen met Francis, Marina, en Sarah de nasi. Rond acht uur waren we terug aan boord.

13 september 2016
Zoals jullie gisteren al lazen zijn we ons aan het voorbereiden voor de binnenlandse tocht.
Vanochtend maakten we eerst een mooie wandeling door het bos met Francis en de honden. Sarah moest in de ochtend naar school.

Na de wandeling skypten we met mijn tante en daarna reden we met Francis naar Parksville om in de bibliotheek de bus tickets uit te printen. Rond half drie waren we terug aan boord. Nu werd het tijd om de spullen in te pakken en gelijk de zomerkleren op te bergen en de winterkleren tevoorschijn te halen. In de avond aten we ons eten in de Kuip in de zon. We hebben hier nog steeds prachtig zonnig weer..

12 september 2016
Om negen uur waren we bij Sarah thuis. We dronken koffie en zaten gezellig te praten. Na de koffie gingen Paul en ik op internet om te zoeken naar een slaapplaats in Galgary. Via www.airbnb.ca vonden we een mooi huisje. We Skypten met mijn ouders en met Ruud en even later was het huisje geboekt. Verder regelden we de heen en terugreis van Vancouver naar Galgary en terug met de Greyhounds bus.

Onder al dit internetten mocht ik de ook de wasmachine weer gebruiken zodat we met een schone was naar huis gingen. In de middag kwam Francis (Sarah haar moeder) en haalden we Marina (dochtertje) van school. Na het avondeten kwamen Mexi en Adriaan even langs. Zij gaan morgen weg met hun campervan maar hadden toch even tijd gevonden om ons weer te zien.