actuele positie Giebateau

Get the code

woensdag 16 maart 2016

070 bestemming Noord Amerika (1)

reis vanaf 2006


route Amerika...


Nieuwe foto's 6 april t/m 27 april


05 mei 2016
ROCHE HARBOR, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 36.720 n 123 09.380 w)
In de ochtend liepen we de Bell point trail. Een kleine wandeling over een bospad langs de kust van Garrison bay en Westscott bay. Na de lunch ging ons anker op en motorden we met de stroom mee door de Mosquito pass terug naar Roche Harbor. Aan de wal lazen we op informatie borden hoe Roche Harbor is ontstaan.

Roche Habor...



John S Mc Millin ontdekte een grote hoeveelheid limestone ten noordwesten van wat nu Roche harbor is. In 1884 claimde hij niet alleen dat gebied in het noord-westen maar ook het gebied waar nu Roche Harbor is. Aan de baai bouwde hij een groot limestone fabriek. Rond de fabriek ontstond langzaam het dorp Roche Harbor met huizen, een school, een warenhuis, het Haro hotel, een kerk en een haven. Vandaag de dag staan er nog veel gebouwen uit die tijd zoals de kerk, het hotel, het haven kantoor, de tuin en andere dingen. Even verderop in het bos staat het Mausoleum van de familie John S. Mc Millin. In het mausoleum staat een tafel met stoelen er omheen. De stoelen bevatten de urnen van de familieleden.

Mausoleum...

Terug in Roche Harbor liepen we naar het custom gebouw voor wat informatie. Rond vijf uur waren we terug aan boord en aten ons eten in de kuip.

04 mei 2016
GARRISON BAY, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 35.165 n 123 09.370 w)
Vanochtend was het bewolkt en regende het zachtjes. We bleven binnen en deden wat klusjes. Na de lunch werd het droog en ging Paul te water om de anodes te vervangen en het onderwaterschip schoon te maken. De aangroei onder de boot gaat, nu het warmer wordt, sneller!

03 mei 2016
GARRISON BAY, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 35.165 n 123 09.370 w)
Terwijl we vanochtend in de kuip koffie dronken zagen we een groep grote blauwe reigers in het water staan en later nog twee in de boom. Na de koffie gingen we naar de kant waar we het Engelse kamp bezochten. Hier staan nog enkele huizen en informatieborden over hoe de Engelse hier hun kamp hadden. De Engelsen hadden het in dit kamp een stuk beter dan de Amerikanen in hun kamp



het Engelse kamp


Nadat we dit gezien hadden liepen we verder door het bos de heuvel op. We waren nog maar net op weg toen we een vos zagen rondlopen. Even later hoorden en zagen we een Arizonaspecht in de boom. Ook zagen we nog andere vogeltjes, veel bloeiende bloemen maar wat ons verbaasde is dat van de ene dag op de andere de braamstruiken vol met bramen staan en dat die bramen ook al bijna rijp zijn!?

de vos...

Arizona specht...
blauwe reigers...

Halverwege de heuvel kwamen we aan bij de begraafplaats van het Engelse kamp. Daar staan een paar gedenktekens van soldaten die hier zijn omgekomen. Vaak zijn ze verdronken. Het laatste stukje naar de top van de Yough Hill (198 meter) liepen we over een kaal stuk rotsen met gras. Vanaf de top hadden we uitzicht richting Vancouver eiland. Rond twee uur waren we terug aan boord en aten we een late lunch in de kuip. Nu zagen we een Golden eagle in de top van een andere boom zitten. De Bald eagle zien we geregeld maar een Golden eagle niet zo vaak! Aan het eind van de middag begon het te betrekken en keken we binnen een film.

Golden eagle...

02 mei 2016
GARRISON BAY, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 35.165 n 123 09.370 w)
Om negen uur kregen we de stroom mee en kruisten we vol tuig met ca. tien knopen wind tegen, door de San Juan channel noordwaarts. Eerst zeilden we tussen Lopez en San Juan eiland en later tussen Shaw en San Juan eiland door. Bij de noordpunt van San Juan eiland hield de wind het voor gezien en moesten we door Spieden channel dat tussen Spieden en San Juan eiland ligt motoren.

Aangekomen aan de noordwest kust van San Juan kregen we weer wat wind en konden we vol tuig ruime wind door Roche Harbor en Mosquito pass door zeilen. Daar zeilden we tussen San Juan en Henry eiland door.
Roche Harbor is een grote Marina waar we gisteren waren maar de rest van de kust van Mosquito pass is allemaal privé terrein. Aan beide zijde staan prachtige huizen met grote tuinen. Rond half vier kwamen we aan in Garrison bay waar ons anker er na drieëntwintig mijl bij het Engelse kamp in ging. De hele dag hebben we stroom mee gehad en was het een prachtige zonnige dag. Eenmaal voor anker dronken we een drankje in de kuip maar daarna gingen we naar binnen. Genoeg zon gezien voor vandaag!

01 mei 2016
GRIFFIN BAY, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 27.892 n 122 59.402 w)

PIG WAR:
In 1846 tekenden de Engelsen en de Amerikanen het Oregon Territory Boundery Document. Hierin was de grens tussen het Engelse gebied (nu Canada) en Amerika beschreven. Helaas was daar niet duidelijk in aangegeven waar de grens liep tussen de kleine eilandjes die tussen het vaste land en Vancouver liggen. Dit omdat de personen die dit verdrag hadden gemaakt de eilandjes als "Worthless Islands" (niet waardevolle eilandjes) beoordeelden.


Maar de Engelse Hudson's Bay Company zag wel de waarde van de eilanden voor zijn hout, zeehonden, vis en grasland. Ze claimde een aantal eilanden voor de Queen Victoria en maakte een post aan de zuidzijde van San Juan eiland die uitkeek over de Strait of Juan de Fuca. Ook de Amerikanen kwamen er op af en claimde ook een deel van het eiland San Juan. Zij noemde het geclaimde gebied "Homestead". Zowel de Amerikanen als de Engelsen hadden hier op San Juan boerderijen.


Een Engelsman onderhield in 1859 ook varkens en toen een varken een paar maal in het daarnaast gelegen aardappel gebied van de Amerikaan was binnen gedrongen schoot de Amerikaan het varken dood. De Amerikaanse boer werd gearresteerd en voor het Engelse hof gedaagd. Maar de Amerikaanse boer schreef de Amerikaanse staat aan.

Beide landen hadden na het contract van 1846 gezien dat San Juan eiland een strategisch eiland was en beide wilden het eiland, maar om daar nu een oorlog over te beginnen? Dus werd er in oktober 1859 besloten dat een buitenlandse arbitrage commissie hier een uitspraak over moest doen. Intussen was er al wel een Amerikaanse legerbasis in het zuiden van het eiland en een Engelse leger basis in het noorden van het eiland gevestigd. Uiteindelijk verklaarde keizer Wilhelm I van Duitsland in 1872 dat San Juan eiland tot de Amerika behoorde. De Duitse keizer vond namelijk dat de grens beter door de diepe Haro Straat kon lopen dan door de ondiepere wateren.


Vandaag liepen we naar de plek waar ooit het Amerikaanse kamp heeft gestaan. Er staan veel informatieborden over die tijd met foto's hoe ze hier hebben geleefd. Van dat alles staan er nog drie kleine huisjes. Ook vandaag was het zonnig en helder zodat we een goed idee kregen hoe de mensen in het Amerikaanse kamp hier over de Strait of Fuca hebben kunnen uitkijken met uitzicht over de straat en daarachter de Olympic Peninsula en Victoria op Vancouver eiland.


het Amerikaanse kamp...

Daarna liftten we naar de vuurtoren op de zuidwest punt van het eiland waar we een broodje aten. Er staan daar een paar huizen en aangezien mijn water op was vroeg ik iemand (Frank) die net zijn honden in de auto deed of ik wat water mocht pakken uit de kraan in de tuin. Geen probleem.
Paul sprak ondertussen wat met Frank en het klikte zo dat Frank ons aanbood ons rond te rijden over het eiland. Zo kwamen we even later langs het Amerikaanse kamp om daarna door de vallei (waar veel boerderijen zijn) naar Friday harbor te rijden. Daar zagen we een kleine boot Parade. Het is 1 mei en het boot seizoen is begonnen. Daarna reden we naar zijn boothuis waar hij zijn motorboot in heeft staan.

Vervolgens reden we naar de noordkant van het eiland waar Roche Harbor is en daarna via de ruige westkust met verschillende natuurparken terug naar huis. Hier ontmoetten we zijn vrouw en een paar vrienden. Rond half acht waren we terug aan boord en hadden weer een prachtige dag gehad.

30 april 2016
GRIFFIN BAY, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 27.892 n 122 59.402 w)
Om vijf uur werd het al licht en toen wij om kwart voor zes met vol tuig de baai uit zeilden bij Port Townsend kwam de zon achter de bergen tevoorschijn. Het werd een mooie heldere zonnige dag met ca twaalf knopen west/zuid westen wind. We zeilden heerlijk noordwaarts de Strait of Juan de Fuca over. Onderweg zagen we achter ons (zuidelijk) de witte bergtoppen van de Olympic Peninsula en aan de oostkant Mount Baker. In de het water zagen we veel vogels en zeehonden en hier en daar wat hout. Er was geen vrachtverkeer maar wel andere zeilboten die vaak motor zeilden?!

Rond het middag uur kwamen we voeren we tussen Lopez en San Juan eiland door Griffin bay in waar ons anker er na zeventwintig mijl inging. De rest van de middag zaten we in de kuip te genieten van het uitzicht en de bootjes die voorbij kwamen.

29 april 2016
PORT TOWNSEND, OLYMPIC PENINSULA /AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 06.351 n 122 46.291 w)
Toen we gisteren bij ons Giebeltje aankwamen zat er een label aan de lijn vast gemaakt waar opstond dat we ons moesten melden bij het havenkantoor. Dus dat deden we toen we vanochtend aan de kant kwamen. We moeten voor ons dinghy vijf dollar per dag betalen als we langer dan een uur aan de kant blijven. Voor gisteren hoefden we niet te betalen maar vandaag was het kassa, vijf dollar!
De douchemat bevalt goed en ze hadden er nog een hangen dus liftten we vanochtend terug naar de Goodwill winkel om de andere mat te halen. Helaas die was al verkocht. Wel zag Paul een kleine omvormer die 220 Volt omzet naar 110 Volt. Dat is altijd handig en dus kochten we die (vier US dollar). Daarna liepen we terug naar het centrum waar ik bij Safeway (grote supermarkt) boodschappen deed. Daarna kochten we 60 liter diesel (50 euro cent de liter) en 20 liter benzine (60 euro cent de liter) bij het Safeway tankstation omdat die dichtbij de Marina gesitueerd is en het hier goedkoper is dan in Canada. Rond twee uur waren we terug aan boord waar we alles opruimden. Daarna zaten we lekker met een drankje in de kuip in de zon uit de frisse wind.

28 april 2016
PORT TOWNSEND, OLYMPIC PENINSULA /AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 06.351 n 122 46.291 w)
Vanochtend liepen we een deel van de Larry Scott memorial trail. Een oude loggersroad die langs de baai en langs een oude papierfabriek gaat. De papierfabriek is nog steeds in werking en de papieren zakken die je hier bij de supermarkt krijgt is van deze fabriek afkomstig. Ze gebruiken nu geen hout meer maar recycle materiaal.
Na ca. drie mijl verlieten we de trail en liepen terug naar de buiten wijk van Port Townsend waar Thrift de shop (is een grote tweedehands zaak). Ik kijk in deze zaken altijd naar reisboeken en vond nu de lonely planet van de Canadese rRcky Mountains en een informatie boek over de Pacific Rim (natuurgebied aan de west kust van Vancouver eiland). Ook vonden we een douche mat met anti slib aan de onderkant. Die is voor op de spiegel van de boot als we vanuit ons dinghy op de boot stappen. Nu kunnen we daar onze voeten afvegen en laten we de modder, steentjes etc achter. Dit is minder schoonmaken voor mij en beter voor het teakhout op de spiegel en in de kuip. Na de zaak te hebben geïnspecteerd liepen we met een omweg naar de bibliotheek waar we nog wat internetten en lazen over de Puget Sound (gebied waar we nu zitten). Rond etenstijd waren we terug aan boord en begon ik met het avondeten.

27 april 2016
PORT TOWNSEND, OLYMPIC PENINSULA /AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 06.351 n 122 46.291 w)
Om vier uur in het donker met een halve maan hesen we de zeilen. We hadden tot half acht stroom mee, vandaar zo vroeg! Onze nieuwe schijnwerper op de preekstoel scheen voor ons op het water zodat als we hout in het water tegen kwamen we deze op tijd konden zien. We zagen geen hout maar wel waren de meeuwen in het water goed te zien (hihi). Met ruime wind en de fok uitgeboomd en grootzeil aan de andere kant zeilden we langs de kust van Olympic Peninsula oostwaarts richting Port Townsend. Rond vijf uur werd het licht en konden we de kust zien. Die bestaat uit kliffen afgewisseld door baaien met zandstrand. Rond acht uur zeilden we de baai van Port Townsend waar ons anker er na twintig mijl inging.

GESCHIEDENIS PORT TOWNSEND
In de late 1800 jaren was Port Townsend een grote maritieme community met meer schepen in de baai dan elders in Amerika behalve New York. De bewoners dachten dat er vanaf de oostkust door het land een spoorweg tot aan Port Townsend gemaakt zou worden. Ze bouwden prachtige grote huizen en waren er zeker van dat dit het "New York" van het westen werd. De spoorweg is er nooit gekomen maar de prachtige huizen staan er nog steeds.


We liepen door het plaatsje waar we de prachtige oude gebouwen zagen met stijlen uit de Renaissance en Victoriaanse tijd.

oude huizen Port Townsend...



We hadden gelezen in twee tijdschriften dat de Clipper Race (race around the world) hier de 28e april zou stoppen. Na nadere informatie bleek dit niet zo te zijn. In de bibliotheek keken we op internet hoe het nu werkelijk zat. De boten zijn nu in Seattle en motoren eind van de maand, de 28e naar buiten. De start van de Race is om twaalf uur de 29e maar dan buiten op de oceaan en niet hier in de baai zoals de magazines hadden aangegeven. Kleine teleurstelling maar het plaatsje maakt het goed.

Rond het avondeten waren we terug aan boord en aten ons eten in de kuip. Onderwijl keken we naar de plaatselijke woensdag avond wedstrijd (drie boten) in de baai.

26 april 2016
DUNGENESS SPIT, OLYMPIC PENINSULA /AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 10.107 n 123 07.470 w)
Er stonden ca tien knopen wind en met vol tuig kruisten we zuidwaarts met de stroom mee door de Haro strait, langs de westkust van San Juan eiland. We maaken niet te grote slagen want dan kwamen we in Canadese wateren, aan de overkant van de straat ligt Vancouver eiland. Daarna zeilden we zuidwaarts aan de wind de Strait of Juan de Fuca over naar het vasteland of ook wel de Olympic Peninsula.

Het was inmiddels een mooie zonnige dag geworden met een koude wind. In het water zagen we veel verschillende soorten vogels waaronder de Rhinoceros Aucklet. Die hebben we nog niet zo vaak gezien en als we ze zagen waren ze ver weg.

Rhinoceros Aucklet...

Na het middag uur hield de wind het voor gezien en we moesten het laatste stuk motoren naar Dungeness Spit. Hier ging ons anker er na vijfendertig mijl in. Op de zand spit staat een oude vuurtoren uit 1857 en verder is de spit nu natuurgebied waar vogels broeden. Met de verrekijker zagen we veel verschillende vogels op de kant.

vuurtoren Dungeness spit (1857)...


25 april 2016
REID HARBOR, STUART ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 40.500 n 123 12.024 w)
De zon scheen alweer volop toen we om half tien naar de kant roeiden voor een wandeling over het eiland. We liepen door het bos naar de oude school. Er staan drie gebouwen: de oude school, het huis van een leraar en de nieuwe school. De oude school is omgebouwd tot een klein museum en het huis van de leraar is nu een kleine bibliotheek. Leuk om te zien hoe de families hier vroeger leefden.

Daarna liepen we verder over het eiland naar de noordwest punt waar een oude vuurtoren staat uit 1893. Daar hadden we goed uitzicht over de Canadese eilanden. In het huis waar de familie van de vuurtorenwachter woonde is nu een klein museum dat in de zomer open is. Nu was er iemand bezig en nodigde hij ons uit zodat we er rond konden kijken. Daarna wandelden we door het bos naar Prevost Harbor. Het was inmiddels laagwater zodat we over het strand/rotsen naar de steiger in Prevost Harbor liepen. Daarna staken we de landtong over terug naar de boot. In de middag zaten we lekker met een drankje in de kuip.

24 april 2016
REID HARBOR, STUART ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 40.500 n 123 12.024 w)
In de ochtend was het bewolkt en geen wind zodat we nog een wandeling over het eiland maakten. We liepen door het bos langs de oostkust van het eiland en hadden uitzicht naar Orcas eiland. Even voor twaalf uur waren we terug aan boord en toen was er iets wind en probeerde de zon door de bewolking heen te komen. We verlieten de baai en zeilden alleen op de fok westwaarts door Spring pass. Spring pass ligt tussen Spieden en San Juan eiland.

In 1970 was er iemand op het idee gekomen om van Spieden eiland een "Safari eiland" van te maken. Dan konden ze gaan jagen op het eiland als de populatie van de dieren te groot werd. Op het eiland zette hij Corsican Mouflon schapen, Japanese Sika herten, Europese Fallow herten, Indian Blackbuck antilopen en wilde geiten. Al snel kwamen er protesten en werd het jagen gestaakt. Maar op Spieden lopen nog altijd deze diersoorten te grazen.

rammen op Spieden eiland...

Toen we er langs zeilden zagen we op de heuvels de verschillende soorten herten en veel geiten en rammen. Rond twee uur kwamen we aan in Reid Harbor en toen lagen er al een aantal boten aan moorings in de baai. Wij lieten ons anker vallen en namen een drankje in de kuip in de zon. Daarna gingen we naar de kant om Prevost Harbor te bekijken. Een kleine landtong scheidt deze baaien. Hier lag maar één motorboot waarvan de eigenaren op de steiger zaten. We spraken een tijdje met ze op de steiger om daarna aan boord te worden uitgenodigd voor een drankje. Vlak voor het avondeten waren we weer terug aan boord.

23 april 2016
JONES ISLAND (MARINE STATE PARK), SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 37.151 n 123 02.790 w)
Het was een mooie zonnige dag zodat we naar de kant gingen voor een wandeling. Op het bord zagen we dat de mooring vijftien dollar per dag kost en dat ankeren in de baai vijf dollar is. Dit is in alle nationale parken van de San Juan eilanden zo. We spraken wat andere zeilers aan de kant die hier vaker komen. Zij vertelden dat de voorgaande jaren, ankeren vrij was en dat dit nieuw is. We wandelden langs de kliffen en door het bos over de heuvels vanwaar we weer mooie uitzichten hadden over de andere eilanden.

Toen we rond elf uur terug op de steiger kwamen waren er al een aantal boten weg en zagen we nog net hoe een motorboot niet goed op de kaart had gekeken en op een rots vast liep. Anderen probeerden de boot er nog af te trekken maar het water zakte gestaagd. Al snel verscheen de reddingsboot en verlieten de eigenaar en de eigenaresse hun boot. Deze lag toen al behoorlijk schuin. Rond half vier was het water weer hoog genoeg en konden ze eraf getrokken worden. Tot die tijd had de boot de hele tijd op de zijkant op de rots gelegen. Wij konden vanuit de kuip goed zien hoe alles ging.

boot op rotsen...

22 april 2016
JONES ISLAND (MARINE STATE PARK), SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 37.151 n 123 02.790 w)
Vandaag was het bewolkt met hier en daar een buitje en geen wind. In de ochtend waren we op internet bezig en lazen we een boek. Na de lunch keken we een film. Rond half vijf kwam er iets wind en hesen we de zeilen. Vol tuig zeilden we aan de wind West Sound uit en verder westwaarts tussen de Wasp eilanden groep door naar Jones eiland. De meeste eilandjes van de Wasp groep zijn particulier en daar mogen we niet op. Alleen Yellow eiland van de Wasp groep is national park maar daar is het lastig te ankeren.

Nadat we tussen de Wasp eilanden door gezeild waren, zeilden we noordwaarts tussen Orcas en Jones eiland en kwamen na zes mijl aan in de noord baai van Jones eiland. In deze baai liggen vier moorings en een kleine steiger. Alles was bezet en dus ging ons anker erin. Inmiddels was het weer gaan regenen dus toen we eenmaal lagen gingen we snel naar binnen. Tijd voor het avondeten.

21 april 2016
WEST SOUND, ORCAS ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 37.792 n 122 57.625 w)
Vanochtend regende het even en bleef het 's ochtends bewolkt. We liftten naar Eastsound en werden afgezet bij de bibliotheek. Hier verstuurde ik de foto's voor de weblog en bekeek hoe we een nieuw paspoort in Canada kunnen aanvragen. De invul formulieren printte ik hier uit. Daarna liep ik nog even het plaatsje door en bekeek wat winkeltjes. Toen ik terug kwam bij de bibliotheek was Paul ook klaar op de ipad en liftten we weer terug naar Westsound. Wat is het toch makkelijk om hier een lift te krijgen!

De zon was inmiddels tevoorschijn gekomen en er stond een lichte bries. Aan de kant is een kleine jachthaven met kleine bootjes (FJ). Deze middag trainden de kinderen met de boten en genoten wij hoe ze om ons heen om de boeien zeilden.

20 april 2016
WEST SOUND, ORCAS ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 37.792 n 122 57.625 w)
Nog steeds prachtig zonnig weer zodat we een klusjes dag hadden. Paul ging bezig met de dinghy. Die lekt een beetje zodat Paul een tube open haalde de oude lijm eraf haalde en deze opnieuw lijmde. Ik was binnen bezig met de grote schoonmaak van de rest van het woongedeelte en keek daarbij gelijk de voorraad eten na die achter de bank is opgeslagen.

We hadden gelezen dat er hier in vroegere tijden veel werd gesmokkeld tussen Amerika en Canada. Zeker Orcas en de kleine Wasp eilandjes net ten zuidwesten van Orcas waren populair voor de smokkel. Gisteren kwamen we een paar wandelaars tegen die vertelden dat het niet alleen in vroegere tijden was maar nu wordt er via de San Juan eilanden groep in Amerika en de Gulf eilanden groep in Canada nog steeds veel gesmokkeld.

19 april 2016
WEST SOUND, ORCAS ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 37.792 n 122 57.625 w)
Vanochtend kregen we al snel een lift naar het Turtle Back Mountain park. De vrouw die ons een lift gaf vertelde dat het nu uitzonderlijk mooi weer is voor dit tijd van het jaar. Normaal is het meer bewolkt en regent het meer. Wij genieten volop van dit mooie zomer weer zolang het duurt!

ankerplek West sound bay,,,...

In het park liepen we over de North trail dat een oude loggers road is door het bos naar ca. 450 meter hoogte. Onderweg passeerden we verschillende uitkijkpunten. De eerste was de Nothern Valley lookout waar we Eastsound en daarachter het vaste land konden zien. De tweede lookout was Waldron Lookout. Die gaf uitzicht over het eiland Waldron met daarachter de Canadese eilanden en Sindney op Vancouver eiland. Onder het lopen zagen we verschillende herten die van afstand ons in de gaten hielden. en ook zagen we twee Oregon Junco (kleine vogeltjes) een mannetje en een vrouwtje een nestje bouwen. Ze vlogen af en aan met kleine takjes in hun bek. Het nest lag net naast het pad in het gras onder de varens.

zwanger hert...

Na de North trail liepen we een deel van de Center loop en de Ridge trail. Hier zagen we aparte bloemen in bloei waaronder de fairly slipper.

fairly slipper...

Ook op deze trails passeerden we twee lookouts. De eerste was Ship peak die uitzicht biedt over Deer Harbor, de Wasp eilanden groep met daarachter San Juan eiland. De laatste was West Overlook die uitzicht geeft over de westsound waar de Giebateau in ligt met daarachter Shaw eiland. Ook zagen we dat veel binnenland van Orcas bestaat uit grote velden weiland. Vroeger werden hier veel groentes en fruit verbouwd vanwege het goede klimaat. Nu worden de groentes en fruit voornamelijk in Skagit country verbouwd, de vallei achter Anacortes.

Bij de weg uitgekomen kregen we weer snel een lift naar Westsound. Met ons Giebeltje motorden we naar West bay marina om te vragen hoeveel het kost om de boot uit het water te halen. Op zich vielen deze kosten nog wel mee maar we mochten niet zelf de antifouling op de romp smeren. Dit moest door een werknemer gebeuren. Kosten over de twaalfhonderd dollar. We kijken wel verder! Terug aan boord bleek dat we internet aan boord hebben. Helaas is het internet niet snel genoeg om te skypen maar wel om informatie in te winnen. Paul ging op internet terwijl ik de vuile kleren waste. Aan het eind van de middag gingen we naar de kant om de was uit te spoelen en water te halen voor de schoonmaak.

18 april 2016

WEST SOUND BAY, ORCAS ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 37.792 n 122 57.625 w)
De zon scheen al volop toen we om acht uur naar de kant roeiden. Al snel kregen we een lift naar het Moran State Park. Hier zijn we eergisteren ook geweest en hebben toen Mt Constitution en Lake Constitution gezien. Nu lieten we ons afzetten bij het Cascade lake waar onze wandeling begon. Bij de picknick plek lazen we over twee de Douglass-Fir bomen die hier naast elkaar staan. De dikke is meer dan vierhonderd jaar oud en de dunne over de zestig jaar

Douglass-firs
Een andere Red Ceder boom is ca. tachtig jaar geleden in een bosbrand verbrand maar groeit nu weer verder. Het binnenste van de boom is dood en zwart maar eromheen groeit de boom weer!

Red Ceder...
We wandelden door het bos en verder langs het Cascade meer (Cascade trail loop) en zagen en hoorden veel spechten en andere zang- en watervogels. Ook zagen we een Bald eagle hoog in de boom over het meer turen in de hoop een visje te kunnen vangen.

Balt eagle...

Bij de zuidpunt van het meer aangekomen volgden we Cascade Creek trail. Nu gingen we het bos in en op een gegeven moment zagen we iets huppen en opeens stond het stil. Het was een hert dat ons nauwlettend in de gaten hield.

We liepen verder door het bos waar veel hoge, dikke, oude Douglass fir bomen staan met naast ons de kleine creek. Even later sloegen we af en volgden we de Cascade Falls trail tot we bij de waterval uitkwamen. Bij deze mooie waterval aten we een broodje.

dikke hoge Douglas firs...


Cascade waterval...

Daarna vervolgden we ons pad om over het Mt Pickett trail terug te lopen naar het begin van onze wandeling en uit te komen bij de parkeerplaats van het Cascade meer. Het was een prachtige wandeling van ca. drie uur!

Cascade meer...

Al snel kregen we een lift terug naar Eastsound. Daar liepen we eerst naar het toeristenbureau voor nog wat informatie over het eiland en daarna naar de bibliotheek om te internetten. Helaas was de internet niet goed genoeg om te skypen. Ik deed nog wat boodschappen bij de supermarkt en rond half twee ging ons anker op. Met een briesje van ca. zeven knopen zeilden we vol tuig en ruime wind de East sound uit. Daarna sloegen we Harney channel in dat tussen Orcas en Shaw eiland ligt. Het laatste stuk door de West sound of Orcas eiland moesten we motoren omdat de wind het voor gezien hield. Rond zes uur ging ons anker er in West sound bay in. Ons avondeten aten we in de kuip in de zon.

17 april 2016
EASTSOUND, ORCAS ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 41.431 n 122 54.354 w)
Er was geen wind en daarom verwisselden we eerst de bladen van de windmolen. De winterbladen gingen eraf en de zomerbladen werden erop gezet. Nu gaat de windmolen eerder draaien en is stiller. Daarna stapte Paul in de dinghy en maakte de zijkanten onder de waterlijn schoon. Die beginnen nu snel aan te groeien, het wordt zomer! Ik was ondertussen binnen bezig met de voorjaar schoonmaak en sopte wat kastjes uit.

Om half tien kwam de wind en kuisten we met ca. vijftien knopen alleen op de fok noordwaarts door de Eastsound van Orkas naar het kleine dorpje Eastsound. Het was een mooie zonnige dag met een frisse noorderwind. Onderweg kwamen langs het Rosario resort dat in 1906 door Robert Moran is gebouwd, een groot gebouw met een spa en een Marina aan de waterkant. Onder het zeilen zagen we zeehonden, dolfijnen en zeevogels waaronder de Canadese ganzen, aalscholvers, harlequin duck, blufflehead duck, hooded merganser en de surf scoter. Boven ons zagen we de eagles zweven.

Common Loon...

Na elf mijl ging ons anker er bij Eastsound in motorden we met de dinghy naar de dinghy dock. Eastsound is een leuk plaatsje met enkele oude gebouwen waaronder de kerk uit 1886. Verder wonen hier veel artiesten waaronder pottenbakkers, schilders, quilters en sieradenmakers die hier hun galeries hebben. Het is zondag maar toch was bijna alles open, het seizoen begint weer! Rond vijf uur waren we terug aan boord en dronken we nog een glaasje wijn/cola in de kuip.

kerk uit 1886...

16 april 2016
OLGA, ORCAS ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 37.025 n 122 50.211 w)
In de ochtend roeiden we naar de kant en liepen we door het Observation State park. Daar lazen we op een informatiebord dat dit bos voornamelijk uit Lodgepole Pines bestaan. De bomen groeien langzaam en zijn dan ook niet zo dik. Tijdens de wandeling kwamen we Mike en Suzanne met hun kinderen Amelia en Ragmond tegen en maakten een praatje. Terug aan boord aten we onze lunch in de kuip in de zon.

Er stond een lichte bries en dus besloten we de mooring te verlaten en alleen op het voorzeil naar Olga (een klein plaatsje om de hoek) te zeilen. Daar ging ons anker er rond half twee in. We gingen naar de kant en liepen het hele kleine dorpje door. De enige winkel is gesloten (te koop) verder staan er wat huizen met tuinen met prachtig bloeiende bomen/struiken. Aan het eind van de straat was een kleine cafe/gallery waar we naar binnen gingen. Hier kwamen we Mike en Suzanne met hun kinderen weer tegen. Ze gingen na hun lunch met de auto naar het Moran State Park en als we zin hadden mochten we mee. Zo zaten we even laten in de auto en reden we door het park Mount Constitution op (732 meter). Vanaf de top hadden we rondom een prachtig uitzicht over de Dan Juan eilanden, de baai van Bellingham met daarachter Mount Baker en even verderop Anacortes. Wauw, wat een prachtig uitzicht!

uitzicht vanaf Mt Construction...

Sucia eiland...


Daarna reden we naar het Lake Mountain waar we op de steiger het prachtige meer met de bosrijke omgeving bekeken. Rond vijf uur brachten ze ons terug naar Olga en nodigden wij hun uit om aan boord te komen. Ze kregen een rondleiding hoe wij aan boord leven.

15 april 2016
OBSTRUCTION PASS, ORCAS ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 36.064 n 122 49.682 w)
Na de koffie roeiden we naar de kant. De Spencer spit is een zandplaat met een kleine lagoon erin waar verschillende soorten eenden in zwommen. Lopend over de zand spit kwamen we bij de camping plaats aan. Rondom de camping is een wandelpad door het bos dat we gingen lopen. Rond lunchtijd waren we terug aan boord en aten onze lunch in de kuip.

Er was geen wind zodat we onderuit gingen met boek en het nieuws beluisterden. Op de het nieuws hoorden we dat de beren alweer enkele weken uit hun winterslaap zijn ontwaakt en dat de bewoners hun vuilnisbakken goed moeten afsluiten om de beren niet de gelegenheid te geven die open te maken.

Rond half vijf kwam er een zuidelijk briesje en ging ons anker op. Met een zonnetje in de kuip zeilden we alleen op de fok tussen Lopez eiland aan de ene kant Blakely en Obstruction eiland aan de ander kant. Onderweg zagen we zeehonden op de rotsen liggen en in het water zwemmen. Rond zeven uur kwamen we aan bij Obstruction pass waar we na vier mijl een mooring op pikten. Veel van deze eilanden zijn bewoond en vaak zijn de kusten prive terrein. Gelukkig hebben we een goede pilot die aangeeft waar we kunnen ankeren en waar we aan land kunnen gaan. Ook hebben we het boek "The San Juan Islands" van Marge& Ted Mueller dat de nodige informatie geeft.

14 april 2016
SPENCER SPIT, LOPEZ ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 32.294 n 122 51.229 w)
Om acht uur ging ons anker op. Alleen op fok met ca. tien knopen zuidenwind zeilden we noordwaarts door Lopez sound dat tussen Lopez eiland en Decatur eiland ligt. Bijna alle eilanden zijn bewoont op enkele rotsen/hele kleine eilandjes na dat dan ook meteen als natuurgebied wordt verklaard. Hier zie je ganzen, meeuwen en aalscholvers zitten en boven ons vlogen de bald eagles.

Het was hoogwater zodat we tussen de zandspit van Lopez eiland en het eiland Frost door konden. Achter de zandspit ging ons anker erin. Nadat we klaar waren voor vertrek naar de kant begon het te regenen en besloten we te wachten tot het droog werd. Helaas bleef het de hele middag regenen.

Spencer spit lagoon...

Zowel bij aankomst in Alaska/Canada en Amerika moeten we door de custom telefoon met custom praten. Ze wilden dan onze gegeven en dat moesten we spellen. Ze wilden dan graag dat we het marine alfabet gebruik (Afra, Bravo, Charlie etc). Omdat niet helemaal goed in mijn hoofd zit heb ik vandaag alle gegevens die ze willen weten in deze code geschreven.

13 april 2016
MUD BAY, LOPEZ ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 27.212 n 122 50.689 w)
Vanochtend na de koffie gingen we naar de kant. Het was nog een beetje bewolkt maar de zon zou later door de wolken heen komen. We liepen over de geasfalteerde weg "Mud Bay road" naar Mackaye harbour Road waar op de kruising een tankstation en een kleine winkel staat. Daarna wandelden we verder over de geasfalteerde weg naar en langs Mackaye Harbor die aan een grote baai ligt aan de westkant van het eiland. De hele weg liepen we langs huizen met grote tuinen die vaak uit grasvelden met bloemen en wat bomen erin bestonden. Aan het einde van de baai begint het Iceberg point natuurgebied. Hier liepen over een bospad door de bossen en kwamen uit op de zuidwestpunt van het eiland. Dat is een kaal rotsachtig gebied met kliffen en lage bomen die er hier groeien, groeien in de richting waar de harde zuid oosten wind heen blaast. Een mooi ruig gebied dus!

Iceberg point...

Op de terugweg aten we een broodje op het kiezelstrand van Mackaye Harbor uit de wind en in de zon! Daarna kregen we al snel een lift tot het tankstation/winkel en liepen we het laatste stuk terug naar de boot. De rest van de middag waren we aan boord en deden we at huishoudelijke klusjes.

12 april 2016
MUD BAY, LOPEZ ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 27.212 n 122 50.689 w)
De zuidwesten wind die voor gisteren voorspeld werd kwam vannacht en er ontstonden wat korte golfjes in de baai. Toen we vanochtend wakker werden haalden we ons anker op en zeilden alleen op het voorzeil noordwaarts door de Rosario tussen Lopez en Figaldo eiland. Daarna zeilden we door Lopez Pass westwaarts tussen Lopez eiland en eerst Decatur eiland en daarna langs de kleine eilandjes Rim, Rum, Ram dat natuurparken zijn. Nu kwamen we aan in de Lopez sound oostelijk van Lopez eiland en zeilden zo Mud bay in waar ons anker er na tien mijl inging. Het was een bewolkte dag en er kwam een nog donkere lucht aan zodat we aan boord bleven en een boek lazen. Halverwege de middag begon het inderdaad te regenen.

11 april 2016
BOWMAN BAY, FIDALGO ISLAND (AMERIKA STAAT WASHINGTON) (48 24.815 n 122 39.251 w)
Vanochtend hoorden we over de marifoon dat het vandaag iets harder uit het zuidwesten zou gaan waaien. Omdat we hier dan erg open liggen besloten we om ons anker op te halen en naar Bowman bay te motoren. Daarna gingen we naar de kant om te wandelen in het Deception Pass State park. Het was gelukkig wat bewolkt zodat het niet te warm was. We liepen Lighthouse point trail, de Bowman trail en de Rosario head trail. De Lighthouse point trail ging door het bos en langs de hoge kliffen waar we twee grote gieren in een boom zagen zitten.

Daarna liepen we de Bowman bay trail die langs het strand gaat naar de Rosario trail. Het ging over de rotsen die grotendeels bedekt waren met gras, mos en mooie bloeiende bloemen.

camas bloem...

Daar aten we onze lunch. Bij alle wandelingen hadden we uitzicht over de Rosario straat met de San Juan eilanden. Rond twee uur waren we terug bij de dinghy en begon het net te regenen. Terug aan boord was het tijd voor wat administratieve klusjes.

10 april 2016
SHARPE COVE, FIDALGO ISLAND (AMERIKA STAAT WASHINGTON) (48 24.962 n 122 39.741 w)
Vanochtend stond er wat wind en was het bewolkt. We gingen naar de kant om wat boodschappen te doen en toen we terug kwamen om elf uur ging ons anker op. Alleen op de fok zeilden we met de stroom mee westwaarts door het Guemes kanaal dat tussen Guemes eiland en Figaldo eiland ligt. Daarna werd de wind een stuk minder en hesen we het grootzeil. Met voltuig zeilden we langzaam zuidwaarts door de Rosarie straat langs Figaldor eiland en de kleine eilandjes Barrow en Allen.

Inmiddels was de zon door de bewolking heen gekomen en werd het weer een mooie zonnige dag. Rond kwart over vier kwamen we in Bowman baai aan waar ons anker er in Sharpe cove inging. We liggen nu in het Deception pass state park. Op de kant was het druk met dagjesmensen die hier wandelden, het is tenslotte een prachtige zondag! We aten ons avondeten in de kuip en langzaam maar zeker zagen we steeds meer mensen in de auto stappen.

09 april 2016
ANACORTES, FIDALGO ISLAND (AMERIKA STAAT WASHINGTON) (48 30.644 n 122 35.994 w)
Vanmorgen startte ik met het schoonmaken van de ladekastjes voor bij ons bed. Daarna dronken we koffie/chocomel in de kuip en gingen we naar de kant. Rond half tien waren we bij de "farmers markt" in Anacorte. Een kleine markt waar bewoners in de omgeving hun producten verkopen. Niet alleen groente, fruit etc. maar ook quilt en andere handwerk producten werden er aangeboden. Ik kocht een groente die we niet kenden. Deze kon ik als salade klaar maken.

aparte groente op farmers markt...

Nadat we de markt gezien hadden liepen we terug naar de bootshow om nog even met de man van Raymarine te praten. Daarna werd het tijd voor een echte wandeling. We liepen de heuvel op naar "Smiley's bottem" een klein park met meerdere kleine meertjes waar we tussendoor wandelden. Rond drie uur waren we terug aan boord waar ik de kleding weer opruimde om daarna in de kuip in de zon happy hour te vieren.

08 april 2016
ANACORTES, FIDALGO ISLAND (AMERIKA STAAT WASHINGTON) (48 30.644 n 122 35.994 w)
Vanochtend heb ik eerst de dikke wintertruien en broeken weggeborgen en de shirts, sweaters en afritsbroeken tevoorschijn gehaald. Daarna dronken we samen koffie/chocomel in de kuip en rond tien uur gingen we naar de kant. Vandaag begon de Anacortes Boat Show. In de Marina lagen twee nieuwe Jeaneau's en verder waren er veel tweedehands boten die te koop lagen. Ook waren er twee tenten waar enkele marine bedrijven in zaten. Gisteren hadden we al begrepen dat het een hele kleine boot show is want alleen de bedrijven van Anacortes mogen hier aan deelnemen. Toch leuk om de nieuwe Jeaneau's van binnen te bekijken en even door de Marina te wandelen.

We aten een lunch in het park voor de Marina en daarna liepen we naar Mc Donalds voor een ijsje en internet. Nu zagen we dat we een email van Eiji hadden die vroeg of we zin hadden om 's middags met hem mee te gaan. Om drie uur werden we opgehaald bij het Seaford park en reden met hem en zijn vier kinderen naar Mount Vernon (stad meer landinwaarts). Zijn vrouw was helaas verhinderd.
Het gebied waar we nu door heen reden heet "Skagit country". Een vallei die bekend staat voor de tulpen. De hele maand april is er hier in de vallei een groot tulpenfestival. De meeste tulpen zijn dit jaar te vroeg uitgekomen en al van het land gehaald maar toch zagen we nog velden vol tulpen, gele, roze rode etc. We hoorden dat veel Nederlandse families hier de tulpen kweken en dat een groot gedeelte naar Nederland wordt geëxporteerd?!

tu[pen in bloei...

In de stad Mount Vernon zetten we de oudste dochter af bij wat vrienden en daarna gingen wij wat boodschappen doen. Na de boodschappen reden we naar het Little Mountain park vanwaar we een goed uitzicht hadden over de vallei met daarachter de hoge bergen. Rond zes uur haalden we de dochter weer op en gingen we ergens wat eten. Rond half acht waren we terug aan boord. Onderwijl werd er natuurlijk voluit gepraat over van alles en nog wat......

07 april 2016
ANACORTES, FIDALGO ISLAND (AMERIKA STAAT WASHINGTON) (48 30.644 n 122 35.994 w)
Om tien uur was het laagwater en terwijl we koffie in de kuip dronken keken we ook gelijk hoe diep het bleef. Daarna gingen we naar de kant en liepen naar de zeilmaker "Ullman Sails" waar we informatie vroegen over een voorzeil. Om de hoek zit Anacortes Rigging waar we naar binnen gingen voor een prijsopgave voor een nieuwe voorstag en zes onderdelen van het Profull rolfok systeem.

Om twaalf uur waren we terug bij het Seafarers Park waar onze dinghy ligt. Hier hadden we met Eiji Haratani afgesproken. Eiji en zijn vrouw Junko zijn vrienden van Ralf en Ruth en zo kregen we hun e-mailadres. Toen we met Eiji praatten bleek ook dat ze Yoshi en Mayumi kennen. Helaas was het voor hem lunchtijd en spraken we af elkaar nog een keer te ontmoeten. We liepen terug naar het centrum van de stad waar we nog wat rond liepen. Rond vier uur waren we terug bij de boot. Tijd voor een wijntje/cola in de zon in de kuip.

 06 april 2016
ANACORTES, FIDALGO ISLAND (AMERIKA STAAT WASHINGTON) (48 30.644 n 122 35.994 w)
Gisteren hadden we bij Safeway een familiepak (negen stuks) moorkoppen gekocht. Vanochtend kreeg ik als ontbijt een moorkop met koffie en natuurlijk de cadeautjes. Rond tien uur hadden we ons tweede kop koffie/chocomel in de zon in de kuip met weer een moorkop! Daarna gingen we naar de kant waar we het oude centrum van Anacortes bezochten.

Heel vroeger woonden hier de Samish en de Swinomisch Indianen. In 1850 kwamen de eerste Europeanen hier wonen die groenten verbouwden en koeien hielden. In 1890 groeide Anactortes van tweehonderd inwoners naar tweeduizend inwoners en was er een grote vissersvloot die zalmen en Cod in de Puget Sound vingen en een visfabriek waar de vis werd ingeblikt. Er werd een treinstation gebouwd om alles zo snel mogelijk te transporteren. In 1911 kwamen er ook houthakkers en werd er een houtzagerij gebouwd.

In het oude gedeelte van Anacortes waar we vandaag doorheen liepen staan nog steeds huizen en het treinstation uit die tijd en op muren zijn tekeningen geschilderd uit die tijd.

mooie tekeningen op muur...



Daarna kwamen we uit bij het Rotery park en liepen we iets omhoog waar we uitzicht hadden over Anacortes, de baai en daarachter het vaste land met de hoge witte berg pieken. We aten daar een kleine lunch en genoten in de zon van het uitzicht. Vervolgens liepen we terug door het oude gedeelte naar de bibliotheek waar een tweedehands boeken zaak is en waar ik een informatie boek over de bomen in Noord Amerika kocht (nog een extra cadeautje). Het was inmiddels vier uur geworden en we gingen uit eten voor mijn verjaardag. We aten samen één pizza die op het houtvuur werd klaargemaakt. Vanochtend te veel moorkoppen gegeten (hihi).

een van de oude gebouwen...

Rond vijf uur waren we terug aan boord en dronken we een wijntje/cola in de kuip. Er kwamen zeilboten de twee marina uit en terwijl we nog een wijntje/cola dronken keken we naar de woensdag avond zeilwedstrijd.



05 april 2016
ANACORTES, FIDALGO ISLAND (AMERIKA STAAT WASHINGTON) (48 30.644 n 122 35.994 w)
Het was een bewolkte ochtend met miezer regen. Om kwart over tien verlieten we de mooring en kruisten we alleen op de fok door Bellingham channel tussen Cypress en Guemes eiland door zuidwaarts. Daarna sloegen we Guemes channel in en zeilden we tussen Guemes eiland en Figaldo eiland oostwaarts naar Anacortes waar ons anker er om twee uur in Figaldo bay bij Anacortes inging.
Aan de overkant is een groot industrie terrein en er liggen hier veel grote tankers voor anker. Inmiddels was het opgehouden met regenen maar het bleef bewolkt. Met ons Giebeltje gingen we naar de stad waar we Westmarine, het toeristen bureau, de bibliotheek en safeway (supermarkt) bezochten.

04 april 2016
 EAGLE HARBOR, CYPRESS ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON(48 35.252 n 122 41.654 w)
 Vannacht heeft het heel hard geregend maar de harde zuidwesten wind kwam hier niet de baai in. In de ochtend kwam de zon weer tevoorschijn zodat we om half tien naar de kant gingen om de wandelingen op het noordelijk deel van het eiland te maken. Over het bospad "Duck lake trail" liepen we omhoog de heuvel op tot we bij het meer aankwamen. Onderweg zagen we veel groene naaktslakken zwarte vlekken en bruine salamanders. In Duck lake zagen we veel waterplanten, riet, eenden en verschillende andere vogels

Vervolgens liepen we verder over de  Smugglers cove trail westwaarts en de heuvel weer af tot aan Smugglers cove aan de westkant van het eiland. Op een boomstam op het kiezelstrand aten we een mandarijn en keken weer uit op de dezelfde eilanden als gisteren. Vervolgens liepen we een stukje terug de heuvel weer op om verder het bospad "Pelican Beach trail" in te slaan naar het kiezelstrand Pelican Beach aan de oostkant van het eiland. Daar aten we onze lunch en zagen een zeeotter in het water zwemmen. Het laatste deel liepen we langs de westkust over Duck trail terug naar Eagle harbor waar we rond twee uur aankwamen. Zowel vandaag als gisteren heben we ca. veertien kilometer gelopen. Terug aan boord deden we wat klusjes en daarna was het tijd voor het avondeten in de kuip.

03 april 2016
 EAGLE HARBOR, CYPRESS ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON(48 35.252 n 122 41.654 w)
Het beloofde een prachtig mooie zonnige dag te worden. Om half negen dronken we koffie in de kuip en maakten we ons klaar voor een lange wandeling. Aan de kant staan verschillende informatie borden over het Cypress Island National Park. We lazen o.a welke bomen hier op het eiland groeien waaronder de Douglas Fir, Grand fir, Western redceder Rocky mountain Juniper, Shore pine, Sitka Spruc, Pacific Yew, Pacific Madrone en de western Hemlock. Verder groeien er in het bos verschillende wilde bloemen, varens, ander struikgewas en verschillende soorten mos.

Vandaag wandelden we door het bos over het zuidelijk deel van het eiland. We begonnen met het brede Cypress mainline trail dat een oud houthakkerspad is en dat geleidelijk omhoog de heuvel op gaat. We hoorden verschillende vogels waaronder de spechten maar helaas zagen we ze niet. Nadat we het hoogste punt bereikt hadden liepen we verder zuidwestwaarts naar beneden naar Reef Point het zuidelijkste puntje van het Cypress eiland. Vanaf Reef point hadden we eindelijk uitzicht over sommige andere eilanden van de San Juan eilanden waaronder Orca eiland en Blakely, Decatut met daarachter Lopez eiland. Daar aten we onze lunch en genoten in de zon van het uitzicht.

Terug liepen we het grootste deel over het bospad "Strawberry bay trail" en kwamen we uiteindelijk weer uit op de Cypress mainline trail. Nu hadden we ons rondje gerond en liepen dezelfde weg terug tot aan de Reed Lake trail. We wandelden naar het meer waar we op een boomstam nog even genoten van de prachtige natuur.

Rond half die waren we terug bij Eagle harbor. Wat een prachtig gezicht de Giebateau helemaal alleen in de baai met daarachter twee kleine eilandjes en daarachter het vaste land met de witte top van Mount Blaker waar de zon op scheen. Terug aan boord dronken we wijntje/cola in de kuip en genoten van het uitzicht. Paul ging naar binnen om een boek te lezen en ik lag al snel en de kuip in de zon te knorren.

02 april 2016
EAGLE HARBOR, CYPRESS ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON(48 35.252 n 122 41.654 w)
Om acht uur was het nog rustig en haalden we het voorzeil eraf. Het is tijd om het wintervoorzeil te verwisselen voor de het zomerzeil. Nadat het voorzeil netjes opgevouwen buiten lag maakten we de achterhut van Paul leeg. Daarna konden we zomer voorzeil onder het bed vandaan halen. Terwijl Paul buiten bezig was maakte ik de achterhut schoon want nu kon ik overal makkelijk bij. We hesen samen het voorzeil en daarna ruimde we de achterhut weer in.

Na een lunch in de kuip in de zon haalden we ons anker op. Alleen op de fok zeilden we rustig westwaarts Bellingham bay uit, langs Elizabeth eiland Bellingham Channel in. Daar passeerden we de zuidpunt van het hoge Lummi eiland en even later zeilden we langs de lagere eilanden Vendovi en Sinclair. Mooie groene eilanden waarvan de laatste twee privé zijn. We zagen ook veel andere zeil- en motorboten, het wordt drukker op het water! Om drie uur kwamen we aan in Eagle Harbor bij Cypress eiland waar we een mooring op pakten. Er lagen al verschillende andere boten aan andere moorings. Tijd voor een drankje in de kuip!

01 april 2016
CHUCKANUT BAY, IN BELLINGHAM BAY/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 41.598 n 122 29.819 w)
Om tien uur waren we bij PK en Julia waar ik al onze mutsen met de hand waste. Daarna vertelde Pk over het binnenland van Britisch Colombia en wat daar erg mooi is zoals de Rocky mountains, de Selkirk mountains en het Mt Robson provincial park. Toen we alles klaar hadden stapten we met z'n allen de auto in. De mannen zetten we af in een recreatiecentrum voor ouderen waar ze konden biljarten. Julia en ik gingen gezellig winkelen. We gingen naar twee verschillende tweedehands zaken en naar de Grocery outlet waar we nog wat boodschappen deden.

Rond drie uur haalden we de mannen weer op die nog met een potje bezig waren. Daarna reden we naar een hamburgertent en namen we de hamburgers mee naar huis waar we ze op het terras in de zon opaten. Vandaag werd het tijd om afscheid te nemen. Na twee zeer gezellige weken is het tijd om verder te gaan.

 JULIA AND PK THANK YOU SO MUCH FOR THE WONDERFUL TIME!

31 maart 2016
CHUCKANUT BAY, IN BELLINGHAM BAY/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 41.598 n 122 29.819 w)
Klusjes op de boot.
Van PK en Julia hadden we dikke antislib mat gekregen die zij ooit op hun boot hebben gebruikt en nog in goede staat is. Vanochtend haalden we onze vloerbedekking en de oude antislib matten weg. Daarna begon voor mij de grote schoonmaak, bilge en vloer werden grondig onderhanden genomen terwijl Paul bezig was met onze nieuwe duikcompressor. Hij verlengde het snoer dat tussen de accu naar de duik compressor loopt. Toen Paul klaar was trok hij zijn duik spullen aan en ging het water (10 graden) in om het onderwaterschip schoon te maken.

Nadat ik de vloer had gedaan deed ik ook gelijk de badkamer. We waren tegelijk klaar. Nadat Paul had gedouched aten we een lunch in de kuip want het was inmiddels weer een mooie zonnige dag geworden. Na de lunch maakte ik een deel van mijn hut leeg zodat we wat lege dieseltanks achterin konden stoppen waardoor de kuip weer een stuk meer ruimte krijgt. Rond vijf uur gingen we naar PK en Julia waar ik Japanse pizza's maakte en we heerlijk op het terras zaten. Daarna keken we onze film van Spitsbergen/Falkland/Kaap Hoorn en Antarctica

30 maart 2016
CHUCKANUT BAY, IN BELLINGHAM BAY/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 41.598 n 122 29.819 w)
Om half tien waren we bij Julia en PK. Eerst skypten we met Rob en tante Jannie en hielpen we PK en Julia wat. Na een vroege lunch moesten Julia en PK naar de stad en zetten zij ons af bij een punt van de Interburban trail. Daarvandaan liepen we door het bos terug naar hun huis. Onderwijl zagen we kleine watervallen en prachtige bloemen in bloei.

Terug bij Julia en PK skypten we nog even met Jannie en Peter. Daarna gingen we de tuin in om onkruid te wieden. Toen PK en Julia thuis kwamen hielp Paul PK met het schilderen van de garagedeuren. Ondertussen zaten Julia en ik gezellig te praten. Rond vier uur dronken we een drankje op het terras in de zon en laten aten we daar ons avondeten. Net voor het donker werd gingen Paul en ik terug naar de boot.

29 maart 2016
CHUCKANUT BAY, IN BELLINGHAM BAY/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 41.598 n 122 29.819 w)
Om half tien waren we bij PK en Julia. Paul en Pk gingen verder met het maken van de garagedeur. Julia was bezig met het huishouden en ik met onze handwas. Na een vroege lunch gingen we naar de stad om andere vrienden van Julia en PK van de bus te halen en thuis te brengen. Daarna gingen we naar Cosco voor wat boodschappen en een gegrilde kip. Rond vier uur waren we thuis en dronken een drankje op hun terras in de zon met het prachtige uitzicht. Daarna aten we een heerlijk gegrilde kip met salade. Vlak voor het donker werd waren we terug bij de boot.

28 maart 2016
CHUCKANUT BAY, IN BELLINGHAM BAY/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 41.598 n 122 29.819 w)
2E PAASDAG, VROLIJK PASEN
Het werd een prachtige zonnige dag zodat Paul en ik besloten een lange wandeling te gaan maken. Na de koffie wandelden we vanaf het strandje over de Teddy Bear cove trail naar de weg. Vandaar kregen we al snel een lift en vervolgens konden we de verschillende trails volgen naar de kam van de berg. Eerst liepen we een stukje van de Interurban trail over een vlak terrein door het bos. Vervolgens sloegen we af de Lake lost trail op. Dit is een kronkelig pad de berg/heuvel op door een prachtig bos met soms echte oude dikke hoge bomen. Toen we bijna bij de top waren sloegen we de Chuckanut ridge trail in.

Na nog een klein stukje steil omhoog te zijn gelopen liepen we verder over de heuvelrug. We liepen nog steeds door het bos maar aan een kant ging het wel stijl naar beneden en hadden we prachtige uitzichten. We keken richting het vaste land zodat we een deel van Bellingham zagen met daarachter het bosrijke gebied en daarachter de hoge bergen met sneeuw. Toen we verder over de heuvelrug liepen keken we uit over de zee met de Amerikaanse eilanden waar we eerder gevaren zijn. Daarna daalden we weer af richting Chuckanut bay.

Toen we bij de weg uit kwamen daalden we nog steeds af. Paul zag in de bocht een mooi wandelpad zodat we een stuk afsneden. Aan het eind van het wandelpad gekomen zagen we een bord "PRIVE VERBODEN TOEGANG". We moesten nog maar honderd meter voor we bij een andere weg uitkwamen en dus klommen we over het hek. We dachten al op de openbare weg te zijn aangekomen maar na een kilometer bleek dat het nog steeds over een oprit liepen want nu passeerden we weer een hek met verboden toegang. Maar nu liepen we echt over de openbare weg want hier stonden meer prachtige grote huizen langs de weg. Toen we bijna bij de weg waren waar Julia en PK aan wonen passeerden we toch weer een hek. Ook deze weg bleek alleen toegankelijk te zijn voor aanwonenden (hihi).
uitzicht tijdens wandeling...

Rond drie uur waren we terug bij de boot en dronken we een drankje in de kuip. Om vijf uur gingen we naar PK en Julia waar we met hun en hun vrienden Bob en Char heerlijk aten. Het was een gezellige avond.

27 maart 2016
CHUCKANUT BAY, IN BELLINGHAM BAY/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 41.598 n 122 29.819 w)
1E PAASDAG, VROLIJK PASEN
Het weerbericht gaf voor vanochtend harde wind en regen af. Al was het hier om negen uur nog steeds rustig toch waren we niet helemaal gerust om de boot alleen achter te laten. Paul bracht mij om tien uur naar de kant en daarna ging hij weer terug aan boord. PK bracht Julia en mij naar de kerk zodat we de Paasdienst konden bijwonen. Julia en ik dronken na de kerkdienst een kop koffie en namen wat ham en hartige taart mee naar huis voor de lunch.

Vanochtend hadden de kerkgangers hier samen ontbeten en er was voedsel over. kerkgangers die wat mee naar huis wilden nemen mocht dat doen. Via de marifoon riepen we Paul op om te komen lunchen aangezien het nog steeds rustig was. We aten gezellig een lunch terwijl het buiten nog steeds regende. Rond twee uur gingen we terug naar de boot want zij kregen bezoek. Aan het eind van de middag klaarde het op en kwam de zon weer door.

26 maart 2016
CHUCKANUT BAY, IN BELLINGHAM BAY/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 41.598 n 122 29.819 w)
Om tien uur waren we bij Julia en PK en hielp Paul hen met het maken van een garage deur. Ik was ondertussen bezig met het bereiden van Kimpa en Sushi die we voor de lunch aten en verder deed ik de voorbereidingen voor het avondeten. Na de lunch ging ik verder met de oude knoppen uit de rododendrons halen terwijl de anderen verder gingen met het maken van de garagedeur.
werk aan de garage deur...

Terwijl we buiten bezig waren zagen we twee herten in de tuin rondlopen. Aan het eind van de dag liepen we naar de postbus en toen bleek ons pakket binnen te zijn. Vorige week hebben we een duikcompressor besteld en nu is die dus binnen. We maakten het ding gelijk vast aan de accu van de auto van PK om te zien of die goed functioneerde. Alles deed het goed! Als avondeten aten we tortilla's en zaten we gezellig verder te praten. Voor acht uur en het donker werd wilden we terug aan boord zijn en dat haalden we net.

25 maart 2016
CHUCKANUT BAY, IN BELLINGHAM BAY/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 41.598 n 122 29.819 w)
GOEDE VRIJDAG!
Nadat we koffie ik de kuip hadden gedronken ging ons anker op en zeilden we alleen op de fok rustig terug naar Chuckanut bay waar om kwart over elf ons anker er weer inging. De depressies zijn voorbij en we kunnen hier weer rustig liggen. Na een lunch in de zon in de kuip gingen we naar de kant en liepen we over de spoorrails naar het huis van PK en Julia. Het was weer gezellig om hen te zien en nadat we wat waren bij gepraat hielpen we hun met wat klusjes. Maar voordat we met de klusjes begonnen skypten we nog even met mijn ouders.

In de tuin hebben ze een aantal rododendrons waar de oude uitgebloeide knoppen uitgehaald moeten worden. Dit deden Paul en ik terwijl Julia en Pk in de garage bezig waren. Rond vijf uur stopten we en reden we naar Bellingham waar we in een Ethiopisch restaurant wat aten. Ondertussen raakten we niet uitgesproken. Nadat we gegeten hadden reden we naar Safeway (grote supermarkt) om boodschappen te doen. Rond tien uur waren we terug bij de boot.

helpen in de tuin...

bloeiende struik in de tuin...

24 maart 2016
PLEASANT BAY, IN BELLINGHAM BAY/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 39.578 n 122 30.062 w)
Vandaag was er minder wind maar meer regen. Hier in de baai lagen we rustig maar in Chuckanut bay zagen we de golven op de rotsen breken. Morgen wordt het beter weer en gaan we weer terug.

23 maart 2016
PLEASANT BAY, IN BELLINGHAM BAY/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 39.578 n 122 30.062 w)
Vannacht begon het te waaien en de hele dag door waaide het hard. We liggen prima in deze baai al krijgen we hier en daar een harde vlaag. Eerst lagen we alleen in de baai maar in de loop van de ochtend kwamen er nog twee andere zeilboten in de baai voor anker.

22 maart 2016
PLEASANT BAY, IN BELLINGHAM BAY/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 39.578 n 122 30.062 w)
De weervoorspelling gaf aan dat het vandaag zou waaien en regenen. Maar om negen uur was het nog steeds rustig en kwam de zon door zodat we naar het strandje vlakbij gingen. Er was een bordje op de boom gespijkerd maar daar stond niets op en dus liepen we over een smal paatje omhoog de heuvel op waar we over een soort oud houthakkers pad verder liepen naar de weg. Bij de weg bleek dat we over een oprijlaan hadden gewandeld en dat het allemaal verboden prive terrein was, Oeps!
We liepen verder over de Cove road naar een plaats waar bootjes het water in en uit gehaald kunnen worden en vandaar verder over een treinrails tot we bij Wildcat Beach aankwamen dat in het Larabee park ligt. Daarvandaan is er een trail langs de kust waar we de San Juan eilanden in het westen zagen liggen.

Pleasant bay...

boomwortels die over rotsen groeien...

Daarna liepen terug onder de spoorlijn door het bos in de heuvel op naar een uitkijkpunt. Het was inmiddels een prachtige heldere zonnige dag geworden en we genoten van hetzelfde uitzicht alleen nu meer van bovenaf. Daarna wandelden we verder het bos in en verder omhoog de berg op tot ca 300 meter om aan de andere kant via een ander pad weer beneden te wandelen. Soms was de afdaling behoorlijk stijl en moesten we oppassen dat we niet uitgleden. Uiteindelijk kwamen we weer bij de weg uit en liepen terug naar Cove road en naar de oprit. Nu moesten we snel terug naar ons Giebeltje wandelen want als ze ons zouden zien hadden we een groot probleem. Rond drie uur waren we terug aan boord en dronken in de zon in de kuip nog een drankje. Het was een prachtige wandeling geweest.

21 maart 2016
PLEASANT BAY, IN BELLINGHAM BAY/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 39.578 n 122 30.062 w)
In de nacht trok de wind aan tot ca. vijfentwintig a dertig knopen uit het zuidoosten en lagen we wat te rollen op de kleine golven. In de loop van de ochtend nam de wind af zodat we na de lunch naar de kant konden om een korte wandeling te maken. Tijdens het wandelen trok de wind toch weer aan zodat we even langs PK en Julia gingen om te zeggen dat we de komende dagen iets verderop gaan ankeren. De weersvoorspelling geeft voor de komende dagen ca vijftien a twintig knopen uit het westen en dan liggen we bij hun helemaal open. Terug aan boord ging ons anker op en alleen op fok kruisten we door Chuckanut bay naar Pleasant bay waar ons anker er na twee mijl weer inging. Ondertussen begon het ook te regenen. Nu liggen we in ieder geval wat rustiger.

20 maart 2016
CHUCKANUT BAY, IN BELLINGHAM BAY/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 41.509 n 122 29.770 w)
Vanochtend was ik eerst druk bezig alles op en in te ruimen. Om elf uur gingen we naar PK en Julia waar de vrouwen weer gezellig zaten te praten terwijl de mannen druk op internet aan het kijken waren naar een telefoon voor PK. Rond twaalf uur stapten we in de auto en kregen we een rondtour door Bellingham. Het was een mooie zonnige dag. We zagen de ferryterminal waarvan de ferry naar Alaska gaat en die we onderweg naar het zuiden meerdere malen zijn tegen gekomen.

Daarna reden we door de oude wijk met mooie oude huizen. Als laatst reden we naar een hele grote supermarkt (soort makro) waar we een grote gegrilde kip kochten. Rond half vijf waren we terug en maakte ik snel een salade. Daarna zaten we onder het eten weer gezellig verder te praten. Toen het net een beetje donker begon te worden kwam de wind opzetten en gingen we terug naar de boot. Eenmaal aan boord begon het zo hard te waaien dat we ons Giebeltje voor de nacht omhoog hesen.

19 maart 2016
CHUCKANUT BAY, IN BELLINGHAM BAY/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 41.509 n 122 29.770 w)
Om tien uur waren we bij PK en Julia. Terwijl de vrouwen gezellig zaten te praten en de wasmachine draaide zaten de mannen achter de computer op Ebay te kijken. Ebay is de Amerikaanse marktplaats op internet. Ze waren op zoek naar een 3000 Watt omvormer van 12 Volt naar 220 Volt. Amerika heeft 110 Volt en de omvormer die we wilden hebben was moeilijk te vinden. Toen ze die uiteindelijk vonden was die te duur en te groot. Toen keken ze naar een duikcompressor op 12 Volt en vonden er een die niet te duur is en bestelden die.

Daarna gingen we met zijn vieren naar Bellingham stad om boodschappen te doen. De Canadese dollar staat een stuk gunstiger dus de meeste boodschappen had ik in Canada al gedaan. Maar wijn, vlees, kaas en andere melkproducten zijn desondanks toch goedkoper in Amerika. De voorraad kaas en wijn werd weer volledig aangevuld en verder kochten we vlees, verse groentes en fruit. Ook Julia deed haar inkopen.

Rond drie uur waren we terug en gingen we buiten op hun balkon/terras een glaasje wijn drinken met natuurlijk weer het prachtige uitzicht over de baai met de Giebateau daarin. Vrienden van hun, die oorspronkelijk ook uit Nederland kwamen maar nu al jaren in Amerika wonen kwamen langs en zo zaten we met zijn allen gezellig te praten. Toen de vrienden weg gingen maakten Julia en ik gezamenlijk het avondeten klaar. Nu hoorden we dat ze in Alaksa vrienden uit Australie overkrijgen die een stuk met hun mee gaan zeilen. Het zijn Peter en Alison die wij ook kennen uit Hobart (Tasmanie). Wat is de wereld toch klein!

18 maart 2016
ROLFE COVE, MATIA ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 44.905 n 122 50.611 w)
Om zeven uur verlieten we de mooring en kruisten we vol tuig naar Matia eiland waar we weer een mooring op pakten. Hier dronken we eerst koffie in de kuip in de zon en zagen in de baai verschillende vogels waaronder de Canadese ganzen, kingfishers, eenden maar ook verschillende zeehonden. Daarna roeiden we naar de kant om een wandeling te maken over het eiland. Deze wandeling ging niet langs de kust maar meer landinwaarts door het bos met oude hoge bomen, varens en ander gewas waar we veel kleine vogeltjes in zagen. Rond half elf waren we terug bij de boot en hesen de zeilen.

CHUCKANUT BAY, IN BELLINGHAM BAY/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 41.509 n 122 29.770 w)
De wind was aangetrokken tot vijftien a twintig knopen uit het noordoosten zodat we alleen op ons voorzeil tussen Matia eiland en Orcas door zeilden richting het oosten. Bij Barnes en Clark eiland nam de wind af en hesen we het grootzeil erbij. Nu kruisten we door de Rosario straat noordwaarts zodat we de noordpunt van Lummi eiland konden ronden. We moesten nu goed opletten voor kleine boeien want we vermoedden dat er kreeften potten aan zouden zitten. Daarna konden we met ruime wind door de Hale pass zeilen die tussen het vaste land en en Lummi eiland ligt. We hadden weer prachtig uitzicht op de hoge witte bergtoppen op het vaste land en het groene heuvelachtige Lummi eiland. In de Bellingham bay zagen we de grote stad en konden we halve wind naar de Chuckanut baai zeilen waar ons anker er naar twintig mijl inging.

kust Matia eiland...

lente!

In Alaska hebben we in Wrangell PK en Julia ontmoet. Het was een zeer korte ontmoeting op de steiger van de marina maar het klikte meteen. Zij vlogen toen de volgende dag al terug naar hun huis hier in Bellingham maar al die tijd hebben we contact gehouden en we waren uitgenodigd om langs te komen. Aan de kant is een kleine strandje en een huis, dat later zou blijken hun huis te zijn!

Om vijf uur kwam PK ons ophalen op het strandje en liepen we met hem mee naar hun huis. Een mooi huis met een prachtig uitzicht over Bellingham bay. Het was een zeer gezellig weerzien en de tijd vloog voorbij. Terwijl we lekker zaten te eten hadden we een prachtig uitzicht over de baai waar de zon langzaam in weg zakte achter de horizon. Rond tien uur werd het tijd om terug naar de boot te gaan, morgen weer een dag.

17 maart 2016
NORTH BOUNDARY EILANDEN
We zijn in de North Boundary eilanden van de San Juan eilanden groep. Onder deze eilanden groep vallen: Sucia, Patos, Matia, Clark die nu allemaal nationaal park zijn. Het zijn limestone eilanden waarvan de kusten door de golven en de wind soms prachtige vormen hebben gekregen. Verder zijn de eilanden begroeid met bos en zijn er veel verschillende vogels te zien. Nu is het de beste tijd om de eilanden te bezoeken want in de zomer is het hier erg druk. In iedere baai liggen moorings die je voor 15 dollar kunt oppakken en er zijn op de kant verschillende campingsites. Het ankeren kost hier meer dan de mooring namelijk vijf dollar de foot per dag.

FOSSIL BAY, SUCIA ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 45.073 n 122 54.179 w)
Vanochtend werden we gewekt door een groep Canadese ganzen die hier in de baai zwommen. De zon scheen al volop toen we rond negen uur in de kuip koffie dronken. Er liggen nog drie andere boten in de baai en we zijn dus niet alleen. Daarna gingen we naar de kant en wandelden door het bos naar Shallow bay waar we weer duidelijk de erosie konden zien van wat de wind en golven met de limestone doet. In de limestone wand zagen we grote en kleine gaten gemaakt met daarin prachtige structuren maar ook zagen we weer eenzame uitgesleten rotsen in de baai. Daarna liepen we verder over de kliffen van Lawson Bluff waar we uitzicht hadden naar het vaste land met de hoge witte besneeuwde bergen. Vervolgens liepen we via Echo Bay terug naar Fossil Cove.

uitgesleten Limestone kust...

China man  rock-cave...




ACTIVE PASS, PATOS ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 47.108 n 122 57.976 w)
Rond half twaalf ging ons anker op en motorden we terug naar Patos eiland. Onderwijl lunchten we in de kuip en genoten van het uitzicht. Het was vandaag extreem helder zonnig weer waardoor we goed zicht hadden op de omgeving, de hogere San Juan eilanden aan de ene kant en het vaste land van Amerika met de hoge witte besneeuwde bergtoppen. Rond kwart over één ging ons anker er bij Active Cove bij Patos eiland in.

Vandaag was de wind naar het noordoosten gedraaid waardoor de swell nu minder was en we wel naar de kant konden. We roeiden naar de kant en liepen naar de noordwest kant van het eiland waar een vuurtoren uit 1893 staat. Daar hadden we uitzicht over het bos en zagen we veel Eagles zweven door de lucht. Ons is verteld dat Eagles in de lucht paren in deze tijd van het jaar en nu zagen we inderdaad verschillende Eagles heel dichtbij elkaar zweven al is het ons een raadsel hoe ze dat verder dan doen!?

boom familie van de tee three in NZ...

Daarna liepen we door het bos eerst langs de noordkust en later terug langs de zuidkust naar Active Pass. Ook hier bestaat de kust uit lagere kliffen met mooie sculpturen die afgewisseld worden door zand en grind stranden. We vinden Patos eiland iets ruiger dan Sucia eiland.

Terug bij de boot dronken we in de kuip in de zon een drankje. De wind was aangetrokken en de zon scheen nog volop zodat we om half vijf besloten naar een volgende plek te zeilen.


Sucia eiland met daar achter vaste land...


SNORING BAY, SUCIA ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 44.922 n 122 53.432 w)
Om kwart voor zes verlieten we Active Pass en met een ruime wind, stroom mee en een zonnetje in de kuip zeilden we terug naar Sucia eiland en pakten in Snoring Bay een mooring op voor de nacht. We liggen net als in Active Pass alleen in een kleine baai met prachtige limestone wanden die geërodeerd zijn door de wind en de golven. Hier liggen we weer iets rustiger uit de wind.

16 maart 2016
FOSSIL BAY, SUCIA ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 45.073 n 122 54.179 w)
Om kwart voor zeven hesen we de zeilen en kruisten we vol tuig verder noordwaarts door San Juan Channel tussen San Juan eiland en Shaw eiland. Met ca. tien knopen wind zeilden we aan de wind verder noordoostwaarts door Spring pass tussen Jones en Orcas eiland en door President channel tussen Waldon en Orcas eiland. Hier kwam de eerste custom boot langs om te vragen waar we vandaan kwamen en waar we heen gingen en waar we waren ingeklaard. Vervolgens kregen we een berisping omdat we geen reddingsvesten om hebben. We hebben opblaasbare reddingsvesten en die moeten we ten alle tijden om hebben als we tijdens het varen in de kuip zitten. Als we gewone reddingsvesten hebben zoals in onze dinghy dan hoeven we ze niet om te hebben maar moeten ze voor het grijpen liggen. Gelukkig bleef Paul kalm en zei verder niets (hihi).

We zeilden verder over open water tussen Canada en Amerika naar Patos eiland (meest noordelijke eiland). Nu kregen we weer bezoek van een andere custom boot die onze inklaar papieren wilden zien. Aangezien de wind iets was aangetrokken en er kleine golfjes stonden was het lastig om de papieren aan de man op de andere boot te overhandigen en uiteindelijk lieten ze het zitten en vertrokken.

vuurtoren bij Patos eiland...

Inmiddels was het een mooie zonnige dag geworden maar toen we aankwamen bij Active Cove bij Patos eiland bleek de wind in de cove te staan. Op zich was dat niet zo erg maar er was ook een kleine swell het strand op zodat het lastig zou worden om aan land te gaan. We besloten ruime wind richting Sucia eiland te varen waar we na een uurtje ons anker lieten vallen in Fossil bay.

We hadden een mooie zeiltocht gehad: San Juan, Lopez, Shaw, Waldron en Orcas zijn groene eilanden met hogere heuvels/bergen en waar mensen wonen. De eilanden waar we nu naar toe willen zijn natuurparken en zijn niet zo hoog maar wel erg ruig omdat de zuidoosten wind hier volop op staat. Patos bezoeken we later nog wel. Nu zijn we aangekomen op Sucia eiland waar we naar de kant gingen voor een mooie wandeling door het bos en langs de kliffen waar we uitzicht hadden over het gebied waar we net doorheen gezeild waren en rotspunten die hier net voor de kant uit het water steken. Ook zagen we verschillende watervogels waaronder de Harlequin eend, de Canadese gans en de Amerikaanse scholekster. Rond vier uur waren we terug bij de boot en dronken we een wijntje/cola in de kuip.

onderweg Sucia eiland...




15 maart 2016
FRIDAY HARBOR, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN EILANDEN/AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 32.095 n 132 00.392 w)
Om zes uur motorden we naar de custom dock in Oak Harbor om uit te klaren. Toen we custom aan de telefoon kregen werd ons verteld dat we niet hoeven uit te klaren. Alleen inklaren is noodzakelijk. Toen vroegen we "hoe ze dan wisten of we Canada verlaten hadden?" Als we worden aangehouden/gecontroleerd (zoals bij Pender eiland) en dan langer dan zes maanden in Canada zijn hebben we een groot probleem was het antwoord!

We hesen de zeilen en met vol tuig zeilden we aan de wind en met stroom mee over de Haro straat oostwaarts. Het was een wat rommelige zee (stroom tegen wind) maar we liepen lekker en de zon kwam ook nog eens tevoorschijn! We zeilden langs de zuidkust van San Juan eiland, om bij de zuidoostpunt weer noordwaarts te gaan. Nu zeilden we ruime wind en nog steeds met stroom mee tussen San Juan eiland en Lopez eiland door. Mooie groene heuvelachtige en bewoonde eilanden.

Aangekomen bij Friday harbor riep ik over de marifoon op kanaal 66a custom Friday harbor op, geen antwoord. Toen probeerde ik het op kanaal 16, ook geen antwoord. Op de custom steiger staat een telefoon waar ik contact kreeg met custom. We moesten naar hun kantoor komen dat op de hoek Spring straat/First straat gevestigd is. Daar kregen we onze visa (persoon) en een cruising permit (boot) voor negentien dollar. Toen waren we klaar geen controle van eten aan boord.

Om half één waren we terug aan boord en gingen we even verderop voor anker. Na de lunch liepen we door het kleine dorpje waar we winkeltjes keken. Bij de tweedehands boeken zaak "Serendipity" kocht ik een boek over de San Juan eilandengroep en daarna deden we nog wat boodschappen. Om vier uur waren we terug aan boord en was het borrel tijd, lekker een drankje in de kuip in de zon, we zijn in Amerika!