actuele positie Giebateau

Get the code

maandag 9 mei 2016

072 Bestemming Canada (2) VANCOUVER EILAND



route vanaf mei 2006


route Canada 2 (in blauw)
 

11 september 2016
NANOOSE BAY, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 16.285 n 124 10.237 w)
In de nacht heeft het aardig hard gewaaid. Buiten langs de westkust van Vancouver eiland kwam er een grote depressie langs. In de ochtend gingen we eerst koffie drinken bij Ruth en Ralph en toen werd het tijd om afscheid te nemen.

Het was een mooie zonnige dag geworden met ca. vijftien a twintig knopen wind uit het noorden. Rond half elf haalden we ons anker op en zeilden we alleen op de fok naar de steiger waar we eerder met onze dinghy naar toe gingen. Hier kwam Sarah met haar dochtertje Marina en haar schoonzus Elaine aan boord. We hesen de zeilen en vol tuig zeilden we om Protection eiland de Northumber Channel in. Hier kruisten we verder om Protection en Newcastle eiland heen en verder door Horswell Channel tussen Vancouver eiland en de Hudson rotsen door naar Nanoose Bay.

Na een half jaar was het leuk om Marina en Sarah weer te ontmoetten en bij te praten. Met hen zijn we afgelopen februari wezen snowshoeen op de Forbidden Plateau. Het was de eerste keer dat we Elaine ontmoetten maar zij is een echte zeilster en vond het heerlijk om te sturen. Later stuurde ook Sarah nog een tijdje. Rond half vier kwamen we aan in Nanoose Bay en zetten we Sarah, Marina en Elaine af aan de kant. Wij ankerden op ons oude plekje in de baai en trokken het anker er extra goed in. Vanuit hier gaan we een binnenlandse tocht maken. Zie het volgende hoofdstuk.

10 september 2016
MARK, BAY, NEWCASTLE EILAND, IN NANAIMO HARBOUT BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 10.718 n 123 55.825 w)
Vanochtend liepen we eerst naar de watersportzaak en daarna naar de bibliotheek om te internetten en uitzendingen gemist te kijken. Rond twee uur motorden we terug naar de ankerplek en gingen lij Wille en Janet langs. We zaten een tijd gezellig op hun boot te praten toen het alweer tijd werd voor het avondeten.

09 september 2016
MARK, BAY, NEWCASTLE EILAND, IN NANAIMO HARBOUT BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 10.718 n 123 55.825 w)
In de ochtend gingen we naar de kant om te internetten in de bibliotheek en om wat boodschappen te doen. Rond lunchtijd waren we terug aan boord en aten we onze lunch in de kuip in de zon. Daarna roeiden we naar Newcastle eiland om nog wat andere wandelen over het eiland te maken. Rond vijf uur waren we terug en zaten we met een glaasje wijn/cola in de kuip met wat lekkers.

08 september 2016
MARK, BAY, NEWCASTLE EILAND, IN NANAIMO HARBOUT BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 10.718 n 123 55.825 w)
Rond negen uur kwamen Ralph en Ruth op de koffie en zaten we gezellig te praten. Daarna motorden we met de dinghy naar de Marina waar we de dinghy aan de C steiger achter lieten. We wandelden naar de bibliotheek waar we internetten en skypten met mijn ouders. Rond lunchtijd waren we terug aan boord en was het een mooie zonnige dag geworden. Na de lunch in de kuip gingen we naar Newcastle eiland waar we een mooie wandeling maakten. Newcastle bestaat grotendeels uit zandsteen en vroeger werden hier grote brokken en zuilen zandsteen vandaan gehaald om grote gebouwen in Noord Amerika te bouwen o.a in San Fransisco, Victoria en Vancouver. Daarnaast werden er grote ronde rollen van ca 1800 kilo uit het zandsteen geboord die ze gebruikten om hout te verpulveren zodat er papier van gemaakt kon worden. Ook deze rollen werden door heel Noord Amerika verscheept. Net aan de kant gekomen zagen we de machine die de rollen in die tijd uit het zandsteen boorde met daarnaast oude zandsteen rollen.


steen uit de grond halen...


We wandelden verder midden over het eiland door het bos naar het Mallard meer. Vandaar liepen we naar Kanaka Bay aan de oostkust van het eiland. Daarna volgden we de noordkust met enkele uitkijk punten richting de Sunshine coast van het vaste land. Tenslotte liepen we langs de westkust en zagen we aan de andere kant van Newcastle Channel de volle Marina's van Nanaimo. Hier zagen we ook het gedeelte waar ze veel zandsteen hebben weggehakt. Er liggen nog veel grote brokken en 1 grote zuil. Deze zuil is in 1872 op het zeilschip Zepher geladen met nog vele andere grote zandsteen brokken. Het schip kwam bij Mayne eiland in slecht weer terecht en is daar gezonken. In oktober 1987 hebben ze deze grote zuil uit het water gehaald en hierheen gebracht waar het nog steeds aan de kust licht
de stenen zuil...
.
Terug bij ons dinghy zagen we een vier rivierotters zwemmen, twee grote met jonge. Terug aan boord zaten we lekker in de kuip met een drankje en wat te eten.

rivier otters...
07 september 2016
MARK, BAY, NEWCASTLE EILAND, IN NANAIMO HARBOUT BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 10.718 n 123 55.825 w)
In de ochtend gingen we naar Ruth en Ralph om informatie in te winnen over een Volvo dealer hier in de buurt. Ruth en Ralph zijn hier goed bekend. Daarna gingen Paul, Ruth en ik met ons dinghy naar de kant. Ruth en ik liepen naar een andere supermarkt boven op de heuvel en we keken daar ook gelijk in de tweedehands zaak. Rond het middag uur haalden we Paul op uit de bibliotheek en gingen we terug naar de boot. Toen we net terug aan boord waren begon het te regenen. In de middag keken we een film en hoorden we de regen op het dak tikken. Rond zeven uur werd het droog en maakten Paul en ik nog een kleine wandeling over Newcastle eiland.

06 september 2016
MARK, BAY, NEWCASTLE EILAND, IN NANAIMO HARBOUT BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 10.718 n 123 55.825 w)
In de ochtend motorden we met ons dinghy naar de steiger van het tankstation waar we de man vroegen waar we de dinghy achter konden laten. Hij vertelde ons dat daar waar de rand van de steigers zwart/wit geblokt geverfd zijn we ons dinghy mogen meren. We wandelden langs het water naar de Newcastle Marina waar we in oktober onze boot uit het water willen halen. Dit is de goedkoopste haven. Oktober is geen drukke maand zodat we geen afspraak hoefden te maken. We moesten maar twee a drie dagen van tevoren bellen. We kregen een lift terug naar het centrum waar we naar de bibliotheek gingen om wat te internetten en ik naar de supermarkt ging om nog wat vers groentes/fruit te kopen. Rond drie uur gingen we naar Ruth en Ralph en was het een gezellig weerzien. We zaten gezellig te praten en de tijd vloog voorbij.

05 september 2016
MARK, BAY, NEWCASTLE EILAND, IN NANAIMO HARBOUT BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 10.718 n 123 55.825 w)
In de ochtend was het bewolkt en hier en daar miezerde het wat. Rond elf uur ging ons anker op en met een lichte bries en stroom tegen zeilden we ruime wind vol tuig verder door Stuart Channel richting Dodd Narrows. Het was druk op het water met pleziervaartuigen. Dit was het laatste lange weekend van de zomer en het einde van de schoolvakanties. Morgen moeten de kinderen weer naar school.

De zon kwam tevoorschijn en al zeilend naderden we de Dodd Narrow en zagen we vele zeilboten en motorboten door de vernauwing onze kant op komen. Zij hadden nu stroom mee! Een aantal grote motorboten motorden ons voorbij en gingen met stroom tegen door de vernauwing terwijl de zeilboten wachtten tot doodtij of stroom mee. Wij zeilden met doodtij door de Narrows en kwamen toen in de Northumberland Channel tussen Vancouver en Gabriola eiland waar we nog steeds met een ruim windje verder zeilden naar Nanaimo waar ons anker er rond drie uur in ging. De zeilboot "Deo Volente" met Ruth en Ralph lagen er al maar zij waren niet aan boord. Eenmaal op anker zaten we nog even in de kuip te kijken naar alle andere boten die binnen kwamen.

04 september 2016
RUXTON PASS COVE, RUXTON EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 05.502 n 123 43.446 w)
Toen we om zes uur wakker werden dachten we dat er wat wind was en hesen we de zeilen. Zodra deze stonden nam de wind af tot ca. drie a vijf knopen en dobber/zeilden we door Stuart Channel langs Vancouver eiland. Het werd een zonnige dag en met een zeer licht briesje tegen en stoom tegen dobberden we toch nog langzaam vooruit richting het noorden. Uiteindelijk kwam om elf uur de voorspelde wind van vijftien knopen uit het noorden en kruisten we verder naar Ruxton eiland waar ons anker en rond twaalf uur in Ruxton Pass Cove inging. We lagen met ca. zeven andere boten in de cove. We aten onze lunch in de kuip alvorens naar de kant te gaan.

Terwijl we onze lunch aten kwam er een vrouw aan gekanood die Nederlands begon te spreken. Zij en haar man komen oorspronkelijk uit Leeuwarden en zijn negentien jaar geleden naar Canada geëmigreerd.

Aan de kant bewandelden we de Pylades trail langs de Pylades Channel naar Pirates Cove waar veel motorboten voor anker lagen maar ook in een kleine Marina. Terug volgden we de Darkwoods trail die door het bos liep. Rond vier uur waren we terug aan boord en dronken een drankje in de kuip.

03 september 2016
EVENING COVE, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 58.948 n 123 46.073 w)
Vannacht en vanochtend regende het maar toen het rond half tien droog werd gingen we naar de kant. We liepen door het dorp naar de bibliotheek waar we skypten met familie en wat internetten. Daarna liepen we verder door het dorp de heuvel op waar de Holland Creek Trail begint. We wandelden over een wandelpad door het bos en langs de creek met een waterval. Bij het bruggetje aangekomen sloegen we een ander pad in dat naar een uitkijkpunt gaat. Daar hadden we een mooi uitzicht over de Gulf eilanden en Nainamo op Vancouver eiland. We liepen dezelfde route terug en rond die uur waren we terug bij de boot.

Er stond een lichte bries zodat ons anker op ging en we vol tuig zeer rustig de baai uit probeerden te kruisen. Rond vijf uur hield de wind het voor gezien en besloten we naar Evening Cove te dobberen waar ons anker er na vier mijl om half zes inging. Inmiddels was de zon weer tevoorschijn gekomen en dronken we nog een drankje in de kuip.

02 september 2016
LADYSMITH, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 59.632 n 123 48.340 w)
Om half zeven motorden we de baai uit en verder langs Thetis eiland door Tricomali Channel. Daarna ronden we de noordpunt van Thetis eiland. Hier kregen we een lichte bries zodat we al zeilend Stuart Channel overstaken naar Ladysmith op Vancouver eiland. Rond half elf ging ons anker er bij Ladysmith in en gingen we met de dinghy naar de Marina. Ladysmith is een leuk klein dorpje waar we de Heritage walk liepen. Verder gingen we naar de bibliotheek om te internetten en te skypen met de broers.

een van de huizen in Ladysmith...
Rond vier uur waren we terug aan boord en begon het net te regenen. Het is de laatste dagen niet zo zonnige meer maar meer bewolkt met hier en daar een bui. De bomen verkleuren langzaam en we zien steeds meer de herfstkleuren terug komen. Ook wordt het weer eerder donker i.p.v. tien uur is het nu om negen uur al donker.

HISTORIE
Rond 1896 ontstond het plaatsje Ladysmith doordat er hier in de buurt kolenmijnen waren. De kolen werden per kolenwagens achter een stoomlocomotief naar de grote steiger van Ladysmith vervoerd waar ze overgeladen werden op schepen. De meeste werknemers woonden hier.


Rond 1930 ging het slecht met de kolenindustrie en kwam de houthakkersindustrie op gang. Voor vijftig jaar (1936-1985) was Ladysmith " THE LOG DUMP" van Vancouver eiland. De omgehakte bomen werden hier naar toe vervoerd om ze vervolgens in het water te laten vallen. Daarna werden ze of versleept of op schepen geladen en verder naar hun eind bestemmingen gebracht. Vlakbij de Marina staat de oude stoomlocomotief en ook de treinrails ligt er nog. In het dorpje zelf staan nog enkele oude huizen en in het museum lazen we over de geschiedenis.

01 september 2016
CLAM COVE, KUPER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 58.892 n 123 38.713 w)
Vanochtend wilden we ons anker ophalen toen de buurvrouw ons uitnodigden voor het avondeten. We hadden hun gisteren, toen we terug kwamen van internet even gesproken. We besloten niet weg te gaan en te blijven. In de ochtend deed ik wat huishoudelijke klusjes terwijl Paul buiten bezig was. Na het middageten gingen we naar de kant voor een wandeling over de Spit en verder over Kuper eiland. Rond vijf uur gingen we naar de buren waar nog twee vrienden waren. We aten gezamenlijk met Mark, April en Rick en Carol-Ann en het werd een gezellige avond. Rond tien uur waren we thuis, tijd om ons bed op te zoeken.

31 augustus 2016
CLAM COVE, KUPER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 58.892 n 123 38.713 w)
Vannacht en vanochtend regende het zodat we in de ochtend binnen naar de radio luisterden. Rond het middag uur werd het droog zodat we buiten onze lunch konden genieten. Rond half twee was het twee uur na laag water en konden we met de dinghy door de vaargeul tussen Kuper en Thetis eiland door naar Telegraph Cove marina. We vroegen of we hier konden internetten maar de wifi was alleen voor de passanten. We motorden iets verder door naar Thetis Island Marina waar ook een bar/restaurant en een postkantoor is. Hier mochten we gratis internetten bij de bar en probeerden we te skypen met de familie. Verder keken we onze e-mails na en keken nog wat op internet. Rond half zes waren we terug bij de boot, tijd voor het avond eten.

30 augustus 2016
CLAM COVE, KUPER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 58.892 n 123 38.713 w)
Om zes uur waren we wakker en stond er ca. tien knopen wind. We maakten de lijn los en haalden ons anker op. Daarna zeilden we alleen op de fok met ruime wind de Princess Cove uit en verder door Trincomali Channel tussen Wallace/Secretary eiland en Saltspring eiland iets verder noordwaarts naar Clam Bay tussen Kuper en Thetis eiland. We zeilden ruime wind maar hadden stroom tegen zodat we niet al te snel gingen. Rond half negen kwamen we aan in Clam Bay waar ook al veel boten voor anker lagen. We dronken koffie in de kuip en zagen langzaam de bedrijvigheid op gang komen. Mensen haalden hun anker op en verlieten de baai terwijl andere boten de baai in kwamen.

De dinghy lekt nog steeds aan een kant zodat we die op het voordek hesen en Paul er weer mee aan de gang ging. Ik deed ondertussen wat klusjes binnen. In de namiddag zaten we in de kuip en bekeken de bedrijvigheid in de baai. Het was een mooie zonnige dag geweest met aardig wat wind maar nu kwam de bewolking langzaam opzetten.

29 augustus 2016
PRINCESS COVE, WALLACE EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 56.644 n 123 33.455 w)
Na de koffie in de kuip hesen we het dinghy op het voordek zodat Paul deze onderhanden kon nemen. De lekkage wordt langzaam aan weer erger. Ondertussen dat Paul buiten op het voordek bezig was deed ik de huishoudelijke klusjes binnen. Rond twaalf uur aten we een lunch in de kuip en daarna ging Paul verder met de dinghy en ik met administratieve klusjes. Om twee uur waren we klaar en gingen we naar de kant. We wandelden over een goed pad door het bos naar de zuidelijke punt van Wallace eiland "Panther point". We passeerden Conover cove waar we een leuk klein huisje zagen gemaakt van allemaal houten planken met de namen van boten erop die hier geweest zijn. Daarnaast stonden een paar tenten en was er een publieke steiger waar een aantal boten aan lagen. Rond half vijf waren we terug aan boord en aten we wat in de kuip.

een van de huisjes...

28 augustus 2016
PRINCESS COVE, WALLACE EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 56.644 n 123 33.455 w)
Om half tien stond er ca 10 knopen zuidoosten wind en ging de stroom mee lopen. We hesen de zeilen en haalden ons anker op. Ruime wind zeilden we verder noordwaarts door Satellite channel en door de Sansum narrows tussen Saltspring eiland en Vancouver eiland. Net als gisteren was het druk met plezier vaartuigen en zagen we weer veel zeilboten motoren, zelfs met de wind mee?? Aangekomen bij de noordpunt van Saltsping eiland zeilden we hier omheen en moesten vervolgens kruisen door de Houston pass naar Princess Cove bij Wallace eiland.

Princes Cove...

Rond twee uur kwamen we aan in Princess cove en was het druk met boten die er voor anker lagen. De boten liggen op anker met de kont richting de kant waar een ketting in de rotsen is geslagen. Alle boten hebben een lijn naar de kant gebracht zodat er heel wat boten in de cove kunnen liggen. Ook wij gingen voor anker en brachten een lijn naar de kant uit. Tot onze verbazing zagen we Steve en Carin met hun zeilboot Rhapsody hier ook liggen. We nodigden hun uit aan boord en het werd een gezellige middag.

27 augustus 2016
BOATSWAIN BANK, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 42.217 n 123 32.747 w)
Om zeven uur stond er ca. twintig a vijfentwintig knopen wind zodat we alleen op de fok met ruime wind de Baynes channel door zeilden tussen Vancouver eiland en de Chatham eilandjes. In de Harostraat viel de wind weg maar kregen we stroom mee zodat we rustig noordwaarts verder dobberden. We hadden geen haast! Al snel kwam er toch weer een licht briesje zodat we rustig halve wind verder zeilden tussen Vancouver eiland en San Juan eiland dat tot Amerika behoort. Vervolgens zeilden we door Sidney Channel tussen James en Sidney eiland door en verder tot Sidney waar we vlak bij het centrum voor anker gingen. Ons rondje Vancouver eiland is hiermee gerond!

SIDNEY, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 38.909 n 123 23.512 w)
In Sidney bracht Paul mij aan de kant zodat ik bij Fairway market boodschappen kon doen. Fairway is niet de goedkoopste supermarkt maar ze hebben echte goede buitenlandse spullen. Het belangrijkste was de Japanse groene thee en noedels en de echte Nederlandse drop (heksenketel, schoolkrijt etc).

Binnen een uur was ik terug aan boord en omdat er nog steeds een lekker windje stond besloten we verder te gaan. Paul had de huik al om het grootzeil gedaan zodat we alleen op fok verder zeilden. Heel rustig met ca. twaalf knopen ruime wind ging het verder noordwaarts door Page Pass tussen Fernie en Kolb eiland door en daarna door Iroquis pass tussen Vancouver eiland en Goudge eiland. Vervolgens gingen we westwaarts door Satellite Channel tussen de top van de Saanich Peninsula van Vancouver eiland en Saltspring eiland. Hier werd het wind stil zodat ons anker er bij de top van Saancih Peninsula in Satellite Channel in ging (48 41.888 n 123 27.059 w). We dronken een wijntje/cola in de kuip. Na een uur kwam er weer wind zodat we ons anker weer ophaalden. Met ca. twintig knopen wind uit het noordwesten kruisten we verder door Satellite Channel. Toen de wind rond half zeven weer inzakte ging ons anker er bij Boatswain Bank in.

26 augustus 2016
OAK BAY IN VICTORIA, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 25.662 n 123 18.085 w)
Overdag bleven we aan boord. Eerst dronken we koffie in de kuip en luisterden naar de radio. Daarna deed ik administratieve klusjes op de computer en zat Paul op internet op de iPad. We hebben hier liggend op anker een trage Wi-Fi connectie. Rond kwart voor vier kwam er een lichte bries en ging ons anker op. We motorden naar de visitorsteiger en belden met de customtelefoon de custom om uit te klaren. Na vijf minuten was alles geregeld en hesen we de zeilen. Vol tuig zeilden we met ca vijftien knopen wind de baai van port Angeles uit. Met een halve winds rak staken we de Stait of Juan de Fuca over naar Victoria. We zagen drie cruise schepen de stait of Juan de Fuca in komen en keken op de AIS hoe hard ze gingen en wanneer we de scheepvaart route over konden steken. Al snel bleek dat alle drie de grote cruiseschepen afsloegen en Victoria in gingen zodat we rustig konden oversteken.

Rond kwart voor acht meerden we af aan de F steiger net naast het benzinestation waar ook de customtelefoon staat. We belden het nummer van custom Canada en binnen tien minuten waren we ingeklaard. Als we onze boot registratie nummer geven hebben ze gelijk al onze gegevens en gaat het inklaren zeer snel. Ook dit keer kwam er niemand langs voor controle. Om acht uur lagen we goed en wel voor anker en dronken nog een drankje in de kuip. WE ZIJN WEER TERUG IN CANADA.

25 augustus 2016
PORT ANGELES STRAIT OF JUAN DE FUCA, AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 07.663 n 123 27.215 w)
Om zes uur zat ik in de kuip met een kop koffie naar een mooie zonsopgang te kijken. Rond half zeven gingen we naar de kant en liepen naar de dichtstbijzijnde bushalte. In bus nummer zesentwintig (West side) kochten we een dag-pas voor drie dollar per persoon. Nu reden we door Port Angeles en zagen we naast het centrum ook de andere buurten. Bij het busstation aangekomen stapten we in bus veertien die naar Forks rijd. We vertelden de buschauffeur dat we er bij de Lodge bij Lake Crescent uit wilden en of hij ons een seintje kon geven als we er waren. Nu reden we Port Angeles uit en het Olympisch nationaal park in. Een prachtige bus rit door het bos en langs het grote Crescent meer.

Crescent meer...

Marymere waterval

Na een klein uur kwamen we aan bij het begin van onze wandeling naar de Marymere waterval. Een mooie wandeling over een goed wandelpad en door het park waar we grote oude bomen zagen. De waterval op zichzelf was niet zo groot aangezien het zomer is en het op dit moment erg droog is(FOTO). Omdat de wandeling korter was dan we dachten liepen we nog een stukje over de Banner creek trail en bezochten we de oever van lake Crescent. Vervolgens namen we de volgende bus naar Forks om nog wat meer van de omgeving te zien.

Nadat we het grote Crescent maar gepasseerd waren reden we het Olympisch nationaal park uit en was de omgeving een stuk minder interessant. Bomen die gekapt waren en hier en daar wat huizen. Forks in een plaatsje van niets en dus namen we gelijk dezelfde bus terug naar Port Angeles waar we rond half één weer bij het busstation aankwamen.

Nu namen we bus dertig naar Sequim (zelfde bus als gisteren) en stapten uit bij de Walmarkt (grote winkel). We keken wat rond in de Walmarkt en rond half vier namen we de bus weer terug tot het busstation en daarna stapten we weer op bus nummer zesentwintig die ons naar de Marina bracht. Het bus vervoer hier in Amerika is goedkoop en goed op elkaar afgestemd. Als een bus vertraging heeft en er mensen zijn die moeten overstappen nemen de chauffeurs contact met elkaar op zodat de andere bus blijft wachten! Al met al was het weer een hele warme dag geworden zodat we binnen waar het koeler was onderuit gingen.

24 augustus 2016
PORT ANGELES STRAIT OF JUAN DE FUCA, AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 07.663 n 123 27.215 w)
Om negen uur stonden we bij het busstation en namen we de bus naar Sequim. Een mooie rit langs de Strait of Juan de Fuca met de verschillende baaien. Het landschap was afwisselend. Deels door bos en deels door een vlak landschap waar we soms van die echte Amerikaanse ranches zagen waarvan het gras dor en bruin zag. Daarachter zagen we de hoge bergtoppen van het Olympic National Park met op enige plekken wat sneeuw. Bij Sequim stapten we over op een andere bus die ons naar Port Townsend bracht. Daar hebben we afgelopen april

In Port Townsend gingen we eerst naar Good Will, een grote tweedehands zaak even buiten het centrum. Daarvandaan kregen we een lift naar het centrum waar we verder wat rond liepen. Ons was aangeraden om bij Waterfront een stuk pizza te eten en inderdaad dit is een echte aanrader. In een winkel kochten we een extra olielamp voor van de winter en dit was ook gelijk Paul zijn verjaardagscadeau. Om kwart over drie namen we de bus terug naar Sequim en verder naar port Angeles waar we rond vijf uur aankwamen. Een twee uur durende busrit die in totaal voor twee personen elf dollar kostte. Terug aan boord was het nog steeds bladstil en erg warm zodat we buiten in de kuip nog een drankje dronken.

23 augustus 2016
PORT ANGELES STRAIT OF JUAN DE FUCA, AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 07.663 n 123 27.215 w)
Vanochtend gingen we naar de havenmeester om te vragen of ons dinghy aan de steiger mocht liggen, geen probleem. Ik vroeg gelijk of er een bus van de Safeway (supermarkt) naar de Marina ging. Dat was niet het geval en de havenmeester bood aan dat we zijn auto wel konden gebruiken. Zo zaten we even later in een grote pick-up en reed Paul naar het centrum van Port Angeles. Nadat ik grote inkopen had gedaan reden we terug naar de Marina en bedankten we de havenmeester. We brachten de boodschappen aan boord en aten gelijk een vroege lunch.

Vervolgens gingen we terug naar de kant. Op de steiger ontmoetten we een zeiler die ons graag naar het centrum van de stad bracht. Hij liet ons een paar goede winkels zien en daarna namen we afscheid. We liepen verder rond in het centrum waar Paul naar de kapper ging en we het toeristen bureau bezochten. Rond vijf uur waren we terug aan boord.

22 augustus 2016
PORT ANGELES STRAIT OF JUAN DE FUCA, AMERIKA STAAT WASHINGTON (48 07.663 n 123 27.215 w)
Om negen uur ging ons anker op en zeilden we vol tuig met ca. vijftien knopen wind, ruime wind de Stait of Juan de Fuca in richting Amerika. Al snel zakte de wind in tot ca. vier a vijf knopen. We hadden geen haast zodat we rustig bleven dobber/zeilen tot we weer wind zouden krijgen. Doordat we stroom tegen hadden werden we terug gezet richting open oceaan i.p.v. de goede kant op te gaan.

Rond drie uur nam de wind een beetje toe tot zes a zeven knopen en met de stroom mee gingen we eindelijk langzaam de goede kant op. Toen we de scheepvaart route over moesten steken ging de motor wel even aan omdat er een tanker aankwam. We luisterden naar de radio en zagen af en toe een vin/rug van een walvis.

Rond half acht meerden we af aan de steiger van het benzinestation (48 07.546 n 123 27.124 w) omdat de visitors steiger al vol lag. Hier aan de kant is de custom telefoon waar we de custom belden. Alle gegevens werden genoteerd en omdat we dit jaar al in Amerika (State Washinghton) waren geweest en nog steeds een cruising permit hadden kwam hij even later alleen even langs om onze paspoorten en de cruising permit te controleren. Terwijl hij in de paspoorten keek vroeg hij wat voor eten we uit Canada hadden meegenomen, niets want we hadden alles opgegeten. Nu waren we ingeklaard en motorden weer naar buiten om vlak voor de haven voor anker te gaan.
WE ZIJN WEER IN AMERIKA!

21 augustus 2016
CAMPBELL COVE,BECHER BAY, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 19.835 n 123 37.902 w)
Rond vijf uur begon het hard te waaien en toen we rond zes uur in de ochtend de marifoon aan zetten hoorden we dat er bij Race Rocks (deze rotsen kunnen we vanaf de ankerplek zien) veertig knopen wind stond. We luisterden naar het Canada/Amerika net over de SSB en daarna dronken we koffie/chocomel in de kuip want al waait het hard de zon scheen ook volop.

We motorden met ons dinghy naar de Marina en liepen vervolgens het East Sooke National Park in. De heenweg liepen we door het bos over een oud houthakkers pad naar Beechey head. Hier stonden we op de rotsen vanwaar we uitzicht hadden over strait of Juan de Fuca met daarachter de bergen van Amerika. Daar aten we onze lunch en keken de straat in waar nu grote witte knoppen in stonden, heel anders dan gisteren!

We liepen via de Coast trail door het bos en langs de waterkant terug naar de Marina. Halverwege zagen we een petroglyph op de rots. Op het informatie bord stond dat het waarschijnlijk een zeehond voorstelde. Rond drie uur waren we terug aan boord en dronken nog een drankje in de kuip.

Petroglyph (zeehond)...
20 augustus 2016
CAMPBELL COVE,BECHER BAY, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 19.835 n 123 37.902 w)
Over de marifoon hoorden we dat er een depressie aankomt en dat er morgen dertig a veertig knopen zuidwesten wind hier in de Straat van Juan de Fuca wordt verwacht. Dan liggen we hier niet goed!
Ons anker ging op en met ruime wind zeilden we langzaam Port San Juan uit en aan de wind de Strait of Juan de Fuca in richting Victoria. Helaas hield de wind het al snel voor gezien. De rest van de dag waren we een motorboot met zeilen op en als het even harder dan zeven knopen waaiden kon de motor weer even uit. Daarna zakte de wind weer in en moest de motor weer bij.

Hoe verder we de straat in kwamen hoe minder hoog de oceaan swell werd. Strait of Juan de Fuca ligt tussen Amerika (state Washington) en Canada (zuidkust van Vancouver eiland) in. Cruise boten en tankers die zowel naar Canada (BC) als naar Amerika (Washington) willen moeten hier door de shipping lane heen. Op een gegeven moment zagen we drie grote cruise boten achter elkaar aan varen. Onderwijl zagen we verschillende walvissen, enkele dolfijnen en veel vogels.

Na tweeënveertig mijl ging ons anker er in Campbell Cove in. Nu hoorden we harde disco/house muziek vanaf de kant. Dit is de eerste keer dat we in Canada/ Amerika harde muziek in de baai horen. We dronken nog wat in de kuip en daarna gingen we naar bed. Maar de house muziek bleef bijna de hele nacht over het water galmen. Het is zaterdagavond zullen we maar denken....

19 augustus 2016
PORT RENFREW,PORT SAN JUAN, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 33.343 n 124 25.158 w)
Al vroeg scheen de zon volop en werd het een warme dag. Over de marifoon werd gewaarschuwd dat wandelaars genoeg drinken mee moesten nemen omdat de temperatuur in het binnenland kon oplopen tot ca veertig graden. Rond half tien motorden we met onze dinghy naar de publieke steiger en vandaar begonnen we te lopen en ondertussen te liften.

Het duurde een tijdje eer we een lift kregen en de man die ons oppikte moest naar het begin van de West Coast Trail dichtbij Avatar Grove waar wij naar toe wilden. Onderweg zaten gezellig we gezellig te praten en het bleek dat de man het onderhoud van de West Coast Trail te regelen. Deze tweeën zeventig kilometer lange trail is een hele populaire wandeling in Britisch Columbia. Aan iedere kant mogen per dag twintig wandelaars beginnen en tijdens het hoogseizoen worden er ca. zestig mensen per boot of helikopter van de trail gehaald. Vaak door blessures, ziektes of onderkoeling kunnen ze niet meer verder.

Hij zette ons af bij Avatar Grove. Avatar Grove is een deel van het bos waar nog hele oude bomen groeien. De grootste bezienswaardigheid is de grootste Canadese Gnarliest boom en een van de grootste Douglas Fir bomen van de wereld met een omtrek van ca. twaalf meter. Het werd een mooie wandeling die deels over een bospad ging en deels over een boardwalk. De trail is niet lang maar wel indrukwekkend met die grote bomen. Wat zijn we dan klein!

Canada Gnarlies tree...

Douglas Fir...

Terug kregen we niet zo snel een lift en liepen we de zes kilometer over de onverharde weg terug naar de hoofdweg. Daar kregen we gelukkig wel snel een lift. De man ging ook naar Port Renfrew en zo werden we rond twee uur afgezet bij ons beginpunt. Terug aan boord waren we moe en gingen onderuit met een boek. Aan het eind van de middag zaten we nog even in de kuip met een drankje en een hapje.

18 augustus 2016
PORT RENFREW,PORT SAN JUAN, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 33.343 n 124 25.158 w)
06.00 CAROLINE OPSTAAN! riep Paul.
Het was een prachtige zonnige ochtend zonder mist buiten op de oceaan. Augustus staat bekend om zijn mist die vooral 's ochtends lange tijd bij de kust blijft hangen tot de zon het heeft weggebrand. Augustus wordt hier ook wel frogust genoemd.

Ons anker ging op en we motorden Bamfield inlet uit, om de punt van Milles peninsula Trevor channel in. Nu motorden we aan de andere kant van Milles Peninsula richting de open oceaan waar de swell ons tegemoet kwam. We ronden kaap Bealgle waar een mooie vuurtoren op staat en motorden verder langs de westkust van Vancouver eiland zuidwaarts. De kust wordt hier afgewisseld door standen en kliffen met daarachter het bos. De streek langs de kust is onderdeel van de Pacific Rim nationaal park. Hier loopt de 72 kilometer lange West coast trail doorheen en vandaar dat we vaak wandelaars op het stranden zagen lopen. Daarachter liggen de groene heuvels van Vancouver eiland waar we weer veel kale plekken zagen daar waar de bomen gekapt zijn.

We hadden verwacht dat de wind wat sneller zou toenemen nu de zon volop scheen en het land wat opgewarmd werd. Maar we kregen pas rond drie uur genoeg wind om vol tuig ruime wind verder te zeilen. We begonnen met zeven knopen en langzaam trok de wind aan tot ca. tien knopen. Kun je je voorstellen dat er voor dit gebied hier iets verder uit de kust een storm waarschuwing werd afgegeven. We hadden dan wel niet de wind maar wel de swell van ca. twee meter. Op een gegeven moment zagen we een grote vin net voor ons onze kant op zwemmen en aan de andere kant van de boot zagen we een andere kleine vin zwemmen. Oeps! We zeilden tussen een grote orka (ouder) met kleintje door. We begonnen met onze voeten te stampen zodat ze ons zouden horen. De grote orka draaide zich even om maar toen waren we al voorbij de kleine orka gevaren.

de orka...

Rond vier uur zeilden we de Strait of Juan de Fuca in die tussen Amerika en Canada door loopt. Hierbij verlaten we bijna de westkust van Vancouver eiland. We sloegen Port San Juan (grote baai) in en lieten ons anker er na vieren veertig mijl bij port Renfrew invallen. We aten en dronken nog wat in de kuip en rond negen uur hadden we een prachtige rode zonsondergang.

17 augustus 2016
BAMFIELD,BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 49.785 n 125 08.309 w)
Vanochtend gingen we eerst naar de bibliotheek om te internetten en daarna liepen we naar de watersport zaak waar we onze gasfles lieten vullen. We aten onze lunch in de kuip en daarna motorden we naar de steiger van het "Bamfield Marine Sciences Centre". De studenten van de universiteiten van Victoria, Galgary en Alberta kunnen hier hun praktijk onderzoeken doen over o.a. oceanografie, organisme in het strand en op de rotsen, zeewier en plankton, vissen/walvissen/dolfijnen/zeevogels, klimaat verandering en de ecologie en biologie in het regen woud.

in het Bamflied Marine Sciences Centre
Om één uur begon de rondleiding door dit centrum en zagen we de bibliotheek en de verschillende laboratories (FOTO). Daarna mochten we vrij rondlopen over het terrein en kwamen in een gebouw waar lessen gegeven werden. In de zomervakantie worden er ook cursussen gegeven aan ieder die dit wil. Bij één zaal waar de les bijna begon stond de deur nog open en vroegen we of we mee mochten luisteren. Dit mocht en het grappige was dat de les net over audio ging. Hij had het over de frequentie en amplitude van de geluidsgolven en hoe het membraan van het oor en van een microfoon werkt. Daarna moesten ze in de praktijk geluiden opnemen en dit verwerken in hun computer. Voor de les afgelopen was hadden we de zaal verlaten. Met ons dinghy motorden we naar de Marina aan Milles peninsula waar we nog een wandeling maakten.

16 augustus 2016
BAMFIELD,BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 49.785 n 125 08.309 w)
Om tien uur waren we aan de kant en liepen we ca. twee kilometer over de geasfalteerde weg naar het Pacific Rim Nationaal Park vanwaar een wandeling naar het Heeka strand gaat. Nu liepen we over een bospad door het bos dat soms over boardwalk ging en dan weer door de modder en over boomstronken. We kwamen langs het grote meer Kicha en als laatst moesten we een steile heuvel over en toen was het nog een kleine wandeling naar het Keena strand aan de Pacific zijde waar de dikke mist over de oceaan hing. Over de marifoon horen we al dagen dat iets verder noordelijk van Estevan point waar we langs gevaren zijn al dagen harde wind (gale fors) staat. Hier hebben we geen harde wind maar wordt de mist vanaf de oceaan wel tegen de kust en over het water van de Barkley sound in gedrukt.

We aten onze lunch en terwijl we zaten te eten zagen we nog meer wandelaars het strand op komen. Rond één uur liepen we het eerste deel over hetzelfde bospad terug maar aan het einde namen we de houthakkers weg terug naar de geasfalteerde weg en vandaar verder naar Bamfield. Nu we weer iets verder landinwaarts kwamen kwam de zon tevoorschijn en werd het een mooie zonnige middag. Rond drie uur waren we terug in Bamfield waar we een ijsje in de supermarkt kochten, HMMM! Terug op de ankerplek zagen we dat Paul en Michel terug waren van het vissen. We gingen even langs om te vragen of ze wat gevangen hadden. Maar helaas niets gevangen. We werden aan boord uitgenodigd en zo zaten we weer gezellig te praten.

15 augustus 2016
BAMFIELD,BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 49.785 n 125 08.309 w)
Vanochtend gingen we naar de Marine aan andere kant van Bamfield. Hier liepen we langs de supermarkt en verder door naar het toeristen bureau. We vroegen naar dag wandelingen hier in de buurt maar de jongen wist hier weinig vanaf. In het toeristen bureau is een klein museum over de telegraaf kabel (FOTO). In 1879 was het Sir Sandford Fleming die voor England de telegraaf kabel aanlegde. De eerste kabel werd gelegd tussen England en Canada om vervolgens de kabel verder in Bamfield de Pacific in te laten lopen over een klein atol verder naar Nieuw Zeeland en Australië. De ca. 6000 kilometer lange kabel werd op 31 oktober 1902 in gebruik genomen. In 1926 werd ernaast een tweede kabel aangelegd die sneller was en met meer capaciteit had. In 1959 werd het begin van de kabel verlegd naar Port Alberni en werd op 20 juni 1959 het laatste bericht vanuit Bamfield verzonden.

doorsnede telegraaf kabel...
Daarna liepen we naar de bibliotheek waar we internetten en skypten met mijn ouders. Inmiddels was de zon door de mist heen gekomen en werd het een prachtige zonnige middag. Na de lunch motorden we met ons dinghy verder door Bamfield inlet in de hoop daar ergens naar de kant te kunnen om daar de wandeling naar de vuurtoren te maken. Helaas staan aan de kant veel huizen met grote tuinen en met steigers zodat we daar niet aan land konden komen. Waar we wel aan de kant konden komen moesten we nu het laagwater werd een eind met de dinghy door de blubber wandelen. Ook niet echt een optie. We motorden terug en zagen op twee verschillende plekken een zwarte beer langs de waterkant lopen. Aangekomen bij de ankerplek lag er een andere zeilboot waar we naar toe gingen om een praatje te maken. We werden door Paul uitgenodigd aan boord en zo zaten we de rest van de middag gezellig te praten

14 augustus 2016
BAMFIELD,BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 49.785 n 125 08.309 w)
Vanochtend was het mistig zodat ik eerst de voorraad eten naliep. Ik keek wat we nog aan eten op voorraad hebben, wat er op moet en wat er gekocht moet worden. Rond elf uur kwam er een briesje en motorden we de ankerplek uit. Daarna zeilden we alleen op fok met matig zich door de mist tussen de rotsen en langs Gibraltar eiland naar Imperial Eagle channel. In de channel klaarde de mist iets op en kregen we flarden mistvelden. Nu zagen we de vele motorboten met sportvissers dichtbij de rotsen bezig.

We zeilden ruime wind zuidwaarts over Imperial Eagle channel om vervolgens tussen Sandford eiland en Helby eiland door te gaan en zo uit te komen in Trevor channel. Ondertussen hielden we mistbanken maar kwam ook de zon soms tevoorschijn. Dichtbij de eilanden zagen we enkele Grey whales zwemmen. Eerst zagen we de spuiters daarna zagen we de ruggen met vin boven het water uitkomen en een enkele keer zagen we de staart uit het water komen wat betekend dat ze dieper gaan duiken.

We staken Trevor channel over en zeilden om de punt van Milles peninsula van Vancouver eiland Bamfield inlet in. Hier ging ons anker er bij Bamfield in. Bamfield is een klein plaatsje en wordt door Bamfield inlet ook nog eens in tweeën gedeeld. Met ons dinghy gingen we naar de publieke pier op Milles inlet en liepen verder over de boardwalk tussen de huizen en Bamfield inlet terug naar de uitgang. Alle huizen worden door deze boardwalk met elkaar verbonden. Rond vijf uur waren we terug aan boord en tijd voor het avondeten.

13 augustus 2016
NETTLE EILAND,BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 55.728 n 125 15.065 w)
Om tien uur waren we bij de Ucluelet Community Centre waar we internetten en met mijn ouders en Ruud en Natalie skypten. De vluchten zijn geboekt en ook de camper is geregeld. Yes, Ze komen ons echt opzoeken in Canada!

Na dit goede nieuws gingen we terug naar de boot waar al aardig wat wind stond zodat we alleen op fok rustig Ucluelet Inlet uit zeilden. Aangekomen in Newcombe Channel hadden we ca twintig knopen wind en konden we ruime wind met de zon in de kuip tussen Vancouver eiland en de Broken Group eilanden zuid oostwaarts zeilen terug de Barkley Sound in. Na Newcombe Channel zeilden we Peacook Channel in en tussen Brabant en Dodd eiland door. Hier werd de wind een stuk minder en dobber/zeilden we rustig verder langs Treble eiland naar Nettle eiland waar ons anker er na 14 mijl inging. Hier dronken we nog een wijntje/cola en toasten op de komst van de familie.

12 augustus 2016
UCLUELET,BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 56.902 n 125 33.094 w)
Met de zon in de kuip dronken we chocomel/koffie en zagen we de kampeerders op het strand bezig. Sommige zaten te ontbijten andere ruimden hun tenten op. Rond negen uur gingen we naar de kant en spraken wat met de kanoërs en wandelden over het strand met soms met de voeten door het water. Wij vinden het water te koud om in te zwemmen maar soms zien we kinderen en enige volwassenen in het water. We maakten een wandeling over een bospad door het bos de heuvel op naar de andere kant waar we boven op de rots uitzicht hadden over een andere baai.

Terug bij het strand was het heerlijk om even met de voeten door het water te lopen om wat af te koelen. Omdat het weer een heldere zonnige dag was konden we van hieruit ook de hoge steile kale rotspunten van Vancouver eiland zien.

dinghy tocht Clarke Island...

Daarna stapten we in ons dinghy en motorden tussen de rotsen door om het eiland heen. Terug aan boord aten we een lunch en kwam er een briesje. We hesen de zeilen en vol tuig kruisten we door Newcombe Channel terug naar Ucluelet Inlet waar ons anker er voor de tweede keer bij Ucluelet inging.

Met onze dinghy motorden we naar de Marina en liepen naar de camping om te internetten en waar ik nog wat campers bekeek. Ook nu weer spraken we verschillende Nederlanders die met de campers door Canada rijden. Daarna liepen we naar het centrum om verse groentes, fruit, vlees en melk in te kopen. Rond half acht waren we terug aan boord en dronken een wijntje/cola in de kuip.

11 augustus 2016
CLARKE/OWENS EILANDEN,BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 53.547 n 125 22.425 w)
Toen we om half acht naar het Canadese/Alaska netje op de SSB luisterden scheen de zon al volop en beloofde het een zeer warme dag te worden. In de ochtend spraken we met andere mensen die hier in de baai liggen en lazen een boek. Na de lunch kwam er een briesje en hesen we de zeilen. We hadden dat nog maar net gedaan toen we iets verderop een grote zwarte beer over de kiezelstenen zagen wandelen op zoek naar eten.

Vol tuig met ca zes tot acht knopen wind kruisten we door David Channel tussen Vancouver eiland en de Stoppers eilanden. Daarna kwamen we in Loudoun Channel en zeilden we langs de Saint Ines en Bryant eilanden/rotsen. Vervolgens zeilden we terug naar de Broken Group eilanden tussen Hankin en Dodd en Willis eiland waar we al eerder zijn geweest en verder naar Owens en Clarke eiland waar ons anker er na zestien mijl tussen deze eilandjes in ging.

Omdat het vandaag een heldere zonnige dag was met een enkel klein wolkje aan de lucht hadden we een prachtige zicht op de hoge kale bergtoppen op Vancouver eiland die vaak in de wolken liggen. Helaas zijn er hier ook veel bomen gekapt en naast de groene berghellingen zien we daartussen ook veel kale plekken. Zelf op sommige eilanden die niet tot de Broke Group eilanden behoren zijn de bomen gekapt. Maar het blijft een prachtig gebied om doorheen te zeilen!

Toen we rond half acht ons anker erin gooiden zagen we een aantal mensen, tenten en kano's op de kant van Clarke eiland. Ook hier is een kampeerplek. We zaten nog lekker in de kuip met een wijntje/cola en toastje terwijl we de zon rond kwart voor negen zagen ondergaan.

10 augustus 2016
JARVIS/JAQUES LAGOON,BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 55.443 n 125 16.690 w)
Om zeven uur terwijl het nog wind stil was ging ons anker op en motorden we tussen Dodd en Walsh eiland door en verder oostwaarts door Peacook Channel langs Jarvis eiland naar Jarvis/Jaques Lagoon. In de doorgang tussen Jarvis en Jaques eiland stond ik voorop de punt want in het midden in dit nauwe kanaal ligt een rots net onder water. Terwijl we koffie/chocomel in de kuip dronken zagen en hoorden we Kingfishers in de bomen en een zeehond in het water zwemmen. Daarna stapten we in ons dinghy en motorden door de lagoon tussen de groene beboste eilandjes en de kale rotsen door. Bij laag water valt veel bodem tussen de eilandjes en rotsen ook droog en functioneert de lagoon als een soort vis fuik. Inmiddels was de zon doorgekomen en na een week bewolkt weer kregen we een prachtige zonnige dag. Ook hier kwamen weer veel kanoërs voorbij waar we soms een praatje mee maakten.

LUCKY CREEK,PIPESTEM INLET, BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 01.530 n 125 18.223 w)
Na de lunch rond half twee ging ons anker op en zeilden we alleen op fok met ca. tien knopen noord westen wind langs Treble eiland en daarna verder noordwaarts tussen Vancouver en Hand eiland. By Lyall Point op Vancouver eiland zeilden we verder tussen Vancouver eiland en de Stoppers eilanden naar Lucky Creek bij Pipstem Inlet. Onderwijl zagen we verschillende motor/zeil boten, kanoërs en kregen we weer radio ontvangst zodat we het nieuws weer konden volgen.

Rond kwart voor vijf ging ons anker er na acht mijl bij Lucky Creek in. We stapten in ons dinghy en motorden de creek op tussen het bos door naar de waterval een mijl verderop. Hier konden we over de rotsen naar de top van de waterval klimmen waar we kleine stroomversnellingen en kleine poeltjes in de rotsen zagen. Het is niet warm genoeg om in te zitten maar met de voeten erin was het lekker koel. Rond half zeven waren we terug aan boord en aten eigengemaakte sushi in de kuip.

de Lucky creek waterval en pools...
09 augustus 2016
DODD/WILLIS/TURTLE EILANDEN,BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 55.010 n 125 19.744 w)
In de ochtend kwam Gregg nog even buurten en zaten we lange tijd te praten in de kuip. Daarna gingen Paul en ik met ons dinghy naar de kampeerplek van Dodd eiland. Ook hier staan weer meerdere tentjes maar de vakantiegangers waren al weg, aan het kanoën. We liepen wat rond door het bos waar we weer een aantal dikke oude bomen zagen. Rond lunchtijd waren we terug aan boord en aten we onze lunch in de kuip al was het bewolkt. In de middag hoopten we op wind zodat we naar een ander plekje konden zeilen maar helaas liet de wind het vandaag afweten. Ik maakte muesli en Paul deed ook nog wat klusjes. In de middag begon het zelfs weer te regenen zodat we een film keken.

08 augustus 2016
DODD/WILLIS/TURTLE EILANDEN,BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 55.010 n 125 19.744 w)
Van half acht tot ca. half negen luisterden we net als andere ochtenden naar het Canadese netje op de SSB radio (3870 Hz). Nadat we koffie/chocolademelk in de kuip hadden gedronken motorden we naar de kampeerplek op Willis eiland. Hier zagen we de kanoërs druk bezig om zich weer gereed te maken verder te peddelen. We spraken verschillende kanoërs. De meeste kanoërs laten de tent een paar dagen op een plek staan en peddelen dan wat rond de eilanden. Daarna gaan ze naar een volgende kampeerplek op een ander eiland om daar weer wat rond te peddelen. Ondertussen dat we op het stand stonden te praten zagen we een hert aan de rand van het bos rustig aan de bladeren van de bomen eten.

hert op Willis eiland...
Onderweg terug naar de boot werden we geroepen door een zeiler op zijn boot. Het waren Elena en David. David zijn ouders waren vanuit Nederlands naar Canada geëmigreerd toen hij nog jong was. We werden uitgenodigd aan boord voor een kop thee en zo zaten we gezellig te praten. Rond het middag uur waren we terug aan boord en aten een lunch in de kuip. Gregg (andere zeiler) kwam langs voor een praatje en we werden uitgenodigd om rond drie uur bij hun langs te komen. Gregg en Jean komen uit Galgary en met hun boot "Grasal" zijn ze naar Nieuw Zeeland gezeild. Zo zaten we de rest van de middag en begin van de avond weer gezellig te praten.

07 augustus 2016
DODD/WILLIS/TURTLE EILANDEN,BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 55.010 n 125 19.744
Net als gisteren en eergisteren was er weinig wind maar we besloten nu toch ons anker op te halen en andere eilanden te bezoeken. We motorden tussen Effingham en Raymond eiland door en staken Coaster Channel over naar de binnenste eilanden van de Broken Group die onderdeel zijn van het Pacific Rim National Park. Hier motorden we langs de kleine eilandjes Wiebe, Onion en Mullins met daarnaast verschillende rotsen die net boven water staken. Helaas geen zeehonden, zeeotters of andere dieren maar wel veel kanoërs en andere zeil- en motorboten.

We motorden tussen Walsh en Turtle eiland door en kwam op de ankerplek waar al drie andere zeilboten voor anker lagen. Ook wij gooiden ons anker er vier mijl in en aten een lunch in de kuip. In de middag begon het te regenen zodat we naar binnen gingen om een boek te lezen. De verdere dag en nacht heeft het geregend.

06 augustus 2016
EFFINGHAM ISLAND, BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 52.534 n 125 18.457 w)
Bijna de hele dag was het bewolkt en regende het zodat we ons binnen vermaakten met klusjes en lezen van een boek. Rond vier uur werd het droog en kwam zelfs de zon even tussen de wolken door zodat we in de kuip een drankje dronken en de was spoelden en ophingen.

05 augustus 2016
EFFINGHAM ISLAND, BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 52.534 n 125 18.457 w)
Vanochtend was het lange tijd bewolkt maar rond elf uur kwam langzaam de zon tevoorschijn. We motorden naar de kant waar een trail naar een ander strand aan de noordzijde van dit eiland gaat. Hier kwamen we drie andere zeilers tegen die de wandeling ook gingen lopen. Gezamenlijk wandelden we over een bospad door het bos met enkele echt oude bomen. Bij het andere strand aangekomen liepen we over het strand en de rotsen verder naar een grot even verderop.

de grot...
Rond twee uur waren we terug bij de boot waar we een late lunch aten. 's Middags luisterden we naar de radio en kregen we van alles te horen over de olympische spelen in Rio. Rond vier uur gingen we naar een groot motorjacht dat hier ook in de baai ligt. De eigenaar is een Noor die al jaren in Seatlle woont. Hij heeft een grote vloot met vissersschepen die o.a. in de Berin zee vissen met als thuis haven Dutch Harbour. We kregen het over de Hollandse haring en voor we het wisten kwam de eigenaar met twee potjes rolmops tevoorschijn die we kregen, HMMMMM!

04 augustus 2016
EFFINGHAM ISLAND, BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 52.534 n 125 18.457 w)
Nadat we rond negen uur koffie in de kuip hadden gedronken gingen we met de dinghy naar het strand iets verderop op Wouwers eiland. Hier maakten we een korte wandeling door het bos naar de andere kant van het eiland. We kwamen op een ander klein strand met veel gestrande (gekapte) boomstammen en met uitzicht over de Pacific. Terug in de dinghy besloten we rond het eilandje te varen. We voeren tussen rotsen door en op de open oceaan waar we een lichte swell hadden met een prachtig zicht op de kust met kleine kliffen.

Terug bij de boot aten we onze lunch in de kuip. De zon scheen volop en de wind trok aan tot ca. zeven a negen knopen zodat ons anker op ging en we wat rond zeilden tussen de buitenste Broken Group eilanden. Alleen op fok zeilden we rustig tussen Dice en Howell eiland door naar Imperial Eagle Channel en buiten om Austin en Effingham eiland. In de kust van Effingham zagen we mooie grote grotten waar je makkelijk met een kano in zou kunnen varen. Hier net buiten de Broken Group eilanden was het ook druk met sportvissers. Daarna kruisten we door Coaster Channel langs de noordkust van Effinhgham eiland en de binnenste eilanden van de Broken Group naar de Effingham Baai waar ons anker er na acht mijl inging. Er lagen al drie andere boten in de baai maar er was meer dan genoeg plek. We dronken een drankje in de kuip en later aten we er nog wat. Het was een prachtige avond en rond negen uur zagen we een mooie zonsondergang.

03 augustus 2016
WOUWER/BATLEY ISLANDS, BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 52.002 n 125 21.251 w)
Gisteren hadden we een email van de bank gekregen waarin ze ons mededeelden dat onze bankpas vervangen moest worden en we dit via internet konden doen. Vandaag gingen we speciaal terug naar de community hall om dit te regelen. Toen we de email openden en naar de desbetreffende website wilden gaan kregen we een melding op onze iPad dat dit geen goede website was. Gelukkig maar dat we niet verder zijn gegaan! We hebben gelijk via de app op de iPad alles nagekeken.

Daarna zijn we naar één van de bewoners gegaan die we twee dagen geleden op het strandje hadden ontmoet. Zij had informatie over het nationale park "Haada Gwaii" waar we volgend jaar heen willen. Rond half vier kwam de zon door en kwam er wat wind zodat we afscheid namen en het anker ophaalden. Alleen op fok zeilden we Ucluelet Inlet uit en staken Newcombe Channel over naar het tweede gedeelte van PACIFIC RIM NATIONAL PARK; DE BROKEN GROUP.

Met de zon in de kuip en een lichte swell zeilden we tussen de buitenste kleine eilandjes die begroeid zijn met dennenbomen en verder wat kale rotsen door naar Wouwer Island. Na tien mijl ging ons anker er tussen Wouwer en Batley eiland in. Rond negen uur hadden we een prachtige rode zonsondergang over de oceaan die we net tussen de kleine eilandjes door zagen.

02 augustus 2016
UCLUELET, UCLUELET INLET, BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 56.949 n 125 33.217)
Het lange vrije weekend voor de Canadezen is voorbij. In de ochtend gingen we naar de community hall waar we internetten en de Volvo dealer belden om te horen of de gloeistiften binnen waren gekomen. Dat was het geval zodat we even later naar de Volvo dealer liepen en de gloeistiften kochten. Vervolgens gingen we naar de supermarkt voor nog wat boodschappen. Terug aan boord zette Paul de gloeistiften in de motor en deed ik wat administratieve klusjes. Voor het eerst in lange tijd bleef het vandaag bewolkt en kwam de zon niet tevoorschijn wat het een aangename koele dag maakte.

onze ankerplek...

01 augustus 2016
UCLUELET, UCLUELET INLET, BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 56.949 n 125 33.217)
Vanochtend was Paul nog druk bezig met het repareren van de dinghy en deed ik nog wat huishoudelijke klusjes. Nadat we klaar waren gingen we naar de kant om nog wat rond te wandelen. We kwamen langs een camping waar we kampeerders zagen internetten. Hier keken ook wij onze e-mails na en haalden Nu.nl binnen. Terug bij de steiger tankten we onze jerrycans weer vol met water en gingen terug naar de boot.

Vlakbij waar we voor anker liggen is een strandje waar nu wat mensen zaten die ons uitnodigden ook te komen. Het bleek een groep mensen te zijn die hier een huis hebben gekocht. Deze huizen zijn voor de meeste bewoners hun vakantie huis maar enkele wonen er permanent. Het werd een gezellige middag/avond waar we veel lokaal nieuws hoorden. Rond half acht toen het wat frisser begon te worden gingen we terug naar de boot.

31 juli 2016
UCLUELET, UCLUELET INLET, BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 56.949 n 125 33.217)
Om tien uur zaten we in de kerk. Daarna deden we wat boodschappen in de supermarkt en gingen terug naar de boot. De hele ochtend was het bewolkt geweest en pas rond het middag uur werd het zonnig zodat we de lunch buiten konden nuttigen. In de middag ging Paul aan de gang met de dinghy die op enkele plekken nog iets lekt en ik deed de was en grote schoonmaak binnen. Aan het eind van de middag zaten we met een drankje in de kuip en zagen we aan de overkant een zwarte beer langs de kant over de kiezel stenen wandelen.

30 juli 2016
UCLUELET, UCLUELET INLET, BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 56.949 n 125 33.217)
Vannacht heeft het aardig gewaaid maar vanochtend was het alweer een stuk rustiger. Toen we vanochtend nog een deel van de Wild Pacific trail, langs de lava kust liepen zagen we de swell die nu ca twee a drie meter hoog waren tegen de kust en de rotsen in de oceaan aanslaan. Dat is wat anders dan gisteren met een kalme oceaan. We gingen op een bakje in de zon zitten en genoten van het uitzicht. Daarna liepen we door naar het centrum waar we in de Communtity Hall weer skypte met familie en verder nog wat internetten. Rond vijf uur waren we terug aan boord tijd voor een drankje in de kuip en het avondeten.

29 juli 2016
UCLUELET, UCLUELET INLET, BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 56.949 n 125 33.217)
We hebben een nieuw voorzeil besteld en vanochtend moesten we de maten van ons voorzeil nog een keer nameten. Rond half tien was dit klaar en gingen we naar de kant om een ander deel van de Wild Pacific trail te lopen. We liepen weer over een mooi aangelegd pad langs de lava kust met uitzicht over de oceaan. De zon scheen weer volop en de mist was volledig verdwenen. Het is u hoogseizoen en op zich was het relatief druk op het pad. Onderdeel van dit deel van de trail zijn de vele uitkijk punten met bankjes om op te zitten met uitzicht over de ruige lava kust waar de golven op slaan en waar we een Gray whale dicht onder de kust zagen zwemmen.

uitzicht vanaf het Wild Pacific trail...

Op een gegeven moment zagen we een Bald eagle in de boom zitten met vlak daarbij zijn nest. In plaats op het pad te kijken keek ik naar de vogel. Opeens hoorde ik gesis/geritsel voor me en toen ik naar beneden keek zag ik nog net de staart van een Kauseband slang de groene vegetatie in kruipen. Ik gaf een gil en sprong naar Paul die het gesis ook had gehoord en de slang ook weg zag wegkruipen. Gelukkig is deze slang niet giftig... Rond twee uur waren we terug aan boord en hadden we een prachtige wandeling achter de rug. Tijd voor een wijntje/cola met iets lekkers in de kuip.

28 juli 2016
UCLUELET, UCLUELET INLET, BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 56.949 n 125 33.217)
De mist binnen in Ucluet inlet is sneller opgelost dan buiten op de open oceaan. Rond half tien scheen de zon alweer volop en motorden we met ons dinghy naar de Smal Craft harbour waar we ons dinghy aan de steiger vast maakten. Daarna liepen we het plaatsje in en stopten bij het toeristen bureau. We vroegen naar een marine shop, waar er gratis internet is en welke wandelingen we hier konden maken. Vervolgens liepen we naar Pionier boat work in de hoop dat ze daar de Volvo gloeistiften verkochten. Dit was niet het geval maar even verderop is een Volvo dealer waar we heen werden gestuurd. Bij de Volvo dealer hadden ze de gloei stiften van de Volvo penta 2030 niet maar hij kon ze wel bestellen. We moesten na de lunch terug komen.

Van een andere klant kregen we een lift naar de Amphitrite vuurtoren die op de kop van Ucluth Peninsula staat en waar we gisteren langs gezeild zijn. Vanaf hier wandelden we over de Wild Pacific trail langs de ruige lava kust met uitzicht over de oceaan waar nog steeds wat mist banken waren. Daarna volgende we de He-Tin-Kis trail door het bos terug naar Ucluelet. Aan het begin van deze trail stond dat we uit moesten kijken voor wildlife (beren, Cougars en wolven)

wildlive informatie borden...


Terug bij de Volvo dealer bleek hij de onderdelen kon bestellen maar dat deze er niet voor dinsdag konden zijn aangezien Canada een lang weekend vrij heeft. Nu is het wachten op de Gloei stiften...
We liepen verder het plaatsje door. Een leuk plaatsje dat veel minder druk en minder toeristisch is dan Torofino. Bij het community centrum is gratis internet zodat we daar wat internetten. Ook is hier de bibliotheek waar ze computers hebben die we mogen gebruiken. Nadat we klaar waren met internet liepen we nog even de straat over naar Big Beach waar een oud wrak op de kant ligt. Op de houten ribben van de boot groeit alweer een nieuwe vegetatie van struikgewas en jonge bomen. Rond vijf uur waren we terug aan boord tijd voor het avond eten en een wijntje in de kuip.

27 juli 2016
MC KANZIE BEACH, CLAYOQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 07.753 n 125 54.575 w)
UCLUELET, UCLUELET INLET, BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 56.949 n 125 33.217)


MC KANZIE BEACH, CLAYOQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 07.753 n 125 54.575 w)
Om kwart voor zeven ging ons anker in de mist op. Met een beetje zicht motorden we met de stroom mee door Duffin Pass om de punt van Esowista Peninsula en tussen Wickaninnish eiland naar Mc Kenzie Beach aan de westkust waar ons anker er na drie mijl inging. Nu we buiten op open oceaan liggen en we geen last meer hebben van de vele stroom is het wachten op de wind. Al een paar dagen wil de Volvo motor lastiger aan en na onderzoek bleken er twee gloeistiften stuk te zijn. Op zoek naar nieuwe gloeistiften!

PACIFIC RIM NATIONAL PARK.
Het Pacific Rim National Park bestaat uit drie delen:
1 LONG BEACH is een 19 kilometer lang zandstrand vanaf Schooner Cove t/m Florencia Beach met een paar rotsachtige landtongen ertussen.
2 BROKEN GROUP; een eilanden groep in de Barkley Sound
3 WESTCOAST TRAIL; een wandeling die zuidelijk van de Barkley Sound begint en van Bamfield tot Port Refrew loopt. Deze wandeling gaat door bos en over de zandstranden met rotsachtige landtongen.


UCLUELET, UCLUELET INLET, BARKLEY SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 56.949 n 125 33.217)
De hele ochtend bleef het mistig. Af en toe was er heel even zicht en zagen we het Mc Kenzie strand met mensen erop en daarachter de camping en de verschillende resorts. Rond kwart voor één brak de zon langzaam door de mist heen en kwam er wind.

Ons anker ging op en vol tuig zeilden we ruime wind eerst langs Chesterman Bay en Cox Bay zuidwaarts waar we grotendeels nog mistvelden hadden. Toen we aankwamen bij de Pacific Rim zandstranden trok de mist langzaam helemaal weg en werd het een prachtige zonnige middag. We zagen de mooie witte zandstranden en soms zelfs wat zand duinen met vlak daarachter de lage beboste heuvels en daar bovenuit de hoge kale bergtoppen waar hier en daar nog wat sneeuw op ligt. Wat een prachtige gezicht!

In het water zagen we verschillende zeevogels, zeeotters maar ook twee Maanvissen/klompvis. Beide lagen bewegingloos op hun zij aan de oppervlakte van het water te drijven. Dit doen ze om hun temperatuur te laten stijgen. Heel even dachten we dat het grote kwallen waren maar toen we dichterbij kwamen zagen we duidelijk dat het maanvissen waren van ca. twee meter. Wauw die hadden we nog niet gezien.

Maanvis/Klompvis...
Rond vijf uur zeilden we Carolina Channel in en ronden de punt van Ucluth Peninsula waarna we de Ucluelet Inlet in kruisten en bij Ucluelet voor anker gingen. Toen we goed en wel lagen aten we roggebrood met kaas in de kuip.

26 juli 2016
TOROFINO, CLAYOQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 09.481 n 125 53.790 w)
Rond half tien gingen we naar de bibliotheek waar ik de foto's voor de weblog verstuurde en Paul ook op internet bezig was. Het was bewolkt en niet zo warm zodat we besloten de Tonquin trail te bewandelen. Een leuke wandeling door het bos naar Tonquin Beach en naar een uitkijk punt. Daarna liepen we verder over de MUP Connect Tonquin trail naar de hoofdweg.

Inmiddels was de zon door de bewolking heen gekomen en besloten we de shuttle bus naar South Chesterman te nemen. Ook dit is een prachtig wit zandstrand en bij laagwater kun je over het zand naar een klein eiland iets verderop in de oceaan lopen. Aangezien het nu laagwater was liepen we over het strand en ik deels door het water naar het kleine eilandje waar zelf twee huizen op staan. Net als gisteren was het druk op het strand en krijgen ook wij het zomervakantie gevoel. Rond vijf uur waren we terug bij de boot waar we buiten in de kuip ons eten aten.

25 juli 2016
TOROFINO, CLAYOQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 09.481 n 125 53.790 w)
Het water stroomt hier behoorlijk tussen de ondieptes van Torofino. Maar gelukkig is het een goede ankergrond en liggen we prima. Vroeg in de ochtend was het mistig maar rond acht uur brak de zon er doorheen en kregen we een warme zomerse dag. Rond tien uur gingen we naar de kant en liepen naar Common Loaf Bakery waar we skypten met vrienden en familie. Daarna werd het internet iets slechter (meer mensen op internet) omdat het inmiddels ook lunchtijd was geworden.

Rond één uur stapten we in een gratis shuttle busje en lieten we ons over de Peninsula naar Cox bay rijden. Daar liepen we over een prachtig wit zandstrand door het zeewater naar een landtong. Over de landtong was een wandelpad naar het einde en daar stond een bankje. Aan de ene kant hadden we nu uitzicht over Cox Bay waar we twee Gray Whales zwommen (moeder en kalf). Aan de andere kant hadden we uitzicht over South Chesterman Bay waar jongeren druk aan het golfsurfen waren. Hier vermaakten we ons zeker wel anderhalf uur voor we het shuttle busje terug namen. In Torofino ging Paul nog even internetten en kocht ik in de supermarkt wat verse groente, fruit en melk. Het is hier allemaal wel iets duurder dan aan de oostkant van Vancouver eiland. Rond vijf uur waren we terug op de boot en aten we in de zon in de kuip ons avondeten.

 24 juli 2016
TOROFINO, CLAYOQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 09.481 n 125 53.790 w)
We waren laat wakker en toen we om negen uur koffie/chocomel in de kuip dronken scheen de zon al volop en zagen we een zwarte beer over de rotsen wandelen. Onze dag is weer goed!
Om kwart voor tien kwam er wat wind en hesen we de zeilen. Vol tuig zeilden we halve wind en met stroom mee door Maurus Channel tussen Vargas en Meares eiland door. Daarna kwamen we in een soort delta gebied met allemaal zandbanken en omdat het nu laagwater was moesten we echt de vaarroute volgen door Heynen Channel, Deadman pass en Duffin Pass om bij Torrofino uit te komen. Ondertussen kwamen er veel toeristenboten langs en watervliegtuigen over die vanuit Torofino naar de Hotspring motoren.

Rond kwart over twaalf en na ca. negen mijl ging ons anker er bij Torofino in. We aten onze lunch in de kuip en daarna motorden we met ons dinghy naar de publieke steiger. Torofino is een echte toeristisch dorp met heel veel souvenirwinkeltjes, lodges, restaurant, hotels en bedrijven die je meenemen om walvissen en beren te zien en je naar de hotspring brengen. Toch is het leuk om hier zo wat rond te wandelen. De bibliotheek is op zondag dicht maar Paul kon bij de Common Loaf Bakery onze e-mails en NU.NL binnenhalen. Ondertussen ging ik naar het toeristenbureau en keek wat rond in de supermarkt. Rond vijf uur waren we terug aan boord waar we in de kuip een drankje dronken en wat aten. Het was gisteren erg laat geworden zodat we vandaag vroeg ons bed op zochten.

23 juli 2016
HECATE BAY, CLAYOQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 14.900 n 125 56.531 w)
De zon scheen alweer volop toen we vanochtend koffie/chocomel in de kuip dronken. Toen er iets wind kwam ging ons anker op en zeilden we rustig richting open oceaan naar de buitenste eilandjes/rotsen. Hier bevinden zich veel verschillende watervogels waaronder de Aucklets, Murre, Guillemot en natuurlijk de Meeuwen en de Aalscholvers die vaak op de rotsen zitten. Bij het buitenste eilandje Cleland zagen we een kolonie zeeleeuwen op de rotsen zitten. Natuurlijk waren ook de toeristenboten hier volop aanwezig. We zeilden ruime wind Brabant Channel in dat tussen Barlett eiland en Vargas eiland ligt terug de Clayoquot Sound in. Iets verderop in de Culmus Pass tussen Vancouver eiland en Vargas eiland zagen we een grote Grey Whale met kalf zwemmen en eromheen verschillende toeristen boten. Maar we hebben een Grey Whale gezien!

De wind trok aan tot ca. vijftien knopen zodat we verder zeilden naar Hecate Bay. Ondertussen zagen we steeds meer huizen aan de oevers staan. We komen geleidelijk meer in de buurt van Torofino. We zijn nu ter hoogte van Nanaimo dat aan de oostkust van Vancouver eiland ligt en vanuit daar gaat er een verharde weg naar Torofino dat aan de westkust ligt. Dit is ook gelijk een van de weinige verharde wegen tussen de oost- en westkust van Vancouver eiland.

Toen we Hactore Bay inzeilden zagen we een woonboot in de baai liggen. Toen de bewoners onze boot zagen kwamen ze naar buiten en nodigden ons voor de avond uit om gezamenlijk met nog meer vrienden muziek te maken. Rond vijf uur kwamen de vrienden per boot de baai in motoren en gingen ook wij naar de woonboot. Paul en Kardwyn wonen hier en hadden een vijf andere bewoners van hier even verderop uitgenodigd. De meeste van hun spelen gitaar maar enkelen konden drum, trompet en piano spelen. De dames zongen en het werd een zeer gezellige avond.



Long Beach...

22 juli 2016
COW BAY, FLORIS EILAND, CLAYOQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 16.034 n 126 09.044 w)
Sinds Hotspring cove luisteren we over de marifoon op kanaal 18 naar de mensen die met de toeristen boten varen. Tijdens de boot rit naar de hotspring gaan ze vaak buitenom om walvissen te spotten en binnen door om bij laagwater beren te kijken. Zo kregen we dagelijks de update waar de walvissen zich bevonden. Hierdoor kamen we erachter dat de Humback whales zich in dieper water bevinden en dat de Grey whales juist dichtbij de eilanden in ondiep water zwemmen. Eén van de plekken die vaak genoemd werden was Cow Bay en omdat het vandaag rustig weer was en de wind in de middag af nam besloten we hierheen te zeilen.

Om tien uur kwam er wat wind en zeilden we vol tuig ruime wind Mathilda inlet uit. Het was inmiddels een prachtige zonnige dag toen we langs Floris eiland kruisten en we langs Whitesand cove kwamen waar we twee dagen geleden hadden gewandeld. We zeilden tussen de kleine eilandjes door naar Cow bay aan de zuidkant van Floris eiland. Ondertussen keken we goed of we de Grey whales zagen maar over de marifoon hoorden we al dat ze deze walvissen ergens anders hadden gespot. Rond half drie ging ons anker er in Cow bay in en maakten we een mooie lange strand wandeling. Terug aan boord aten we buiten in de hoop walvissen te kunnen spotten maar helaas lieten zij zich niet zien.


21 juli 2016
MATHILDA INLET, CLAYOQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 16.315 n 126 04.446 w)
Het was een prachtige zonnige ochtend zodat Paul te water ging om de romp en kiel schoon te maken en de anodes te vervangen. Ondertussen was ik bezig met administratieve klusjes. Na de lunch gingen we met de dinghy naar het dorpje Maktosis waar we wat rond liepen en een oud longhouse (gemeenschapshuis) zagen.

Longhouse...
Hier ontmoetten we Rick en Sandra en kwamen in gesprek. Sandra is ca. vier jaar geleden aangevallen door een Cougar en heeft dit overleeft. De Cougar liep al een tijdje rond haar huis en tuin en al een paar keer had ze de Cougar gezien. Maar al die tijd had ze de Cougar op tijd opgemerkt en had ze het beest in de ogen gekeken en Bear Bengers (geeft harde knal) afgestoken waardoor hij weg ging. De laatste keer had ze hem te laat opgemerkt en had hij haar aangevallen. Haar vriend Rick was in de buurt en heeft de Cougar uiteindelijk met een speer gedood. Ik zal de details besparen maar na een twaalf uur durende operatie aan hoofd en armen is ze gelukkig goed en wel genezen. Er zijn hier ook wolven en beren maar die zijn lang niet zo gevaarlijk als de Cougars.

Rick had nog een mooi verhaal over een beer. Hij liep over het strand waar hele hoge velden kelp lagen. Hij liep over de kelp en stond opeens op een beren hoofd. De beer kwam omhoog en rende de ene kant op terwijl Rick de andere kant op rende. Na een paar meter draaide ze allebei om en keken elkaar aan waarna ze ieder weer verder renden. De beer was opzoek naar kleine krabbetjes en schelp dieren onder de kelp. En Rick had de kelp nodig als mest voor de tuin.

Nadat we het dorp hadden gezien motorden we naar de overkant en bezochten de Ahousat General store  waar we een ijsje kochten. Rond zeven uur waren we terug bij de boot en dronken eerst een glaasje wijn/cola in de kuip en daarna aten we nog wat. Het was een mooie zonnige zomeravond.

Ahousat store..


20 juli 2016
MATHILDA INLET, CLAYOQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 16.315 n 126 04.446 w)
Om kwart over zes in de ochtend was het laagwater en ik zat in de kuip te kijken of ik beren op de kant zag. Helaas geen beren zodat we rond kwart voor negen ons anker ophaalden en drie mijl motor/zeilden naar Mathilda Inlet.

In Mathilda ligt op de Peninsula het Ahousat Indian Reserve met de kleine "Maktosis Communitie" waar nu ca. duizend Natives wonen.  In 1886 kwam de eerste niet Native in Mathilda Inlet wonen. Ene Mr Thornburg bouwde hier een kleine winkel en trouwde later met een Ahousat Indian. Deze winkel staat er nog steeds. Van 1918 tot 1948 woonden hier ook de familie Gibson. Hij werkte in de houthakkers kampen en later had hij een houtzagerij hier in Mathilda Inlet. Hij kocht ca. 42 hectare grond rond de hotspring. Tijdens de periode die de familie hier woonde maakte hij een cementen bak om de hotspring heen zodat iedereen er lekker in kon baden. Daarnaast maakte hij een trail vanaf de hotspring naar Whitesand Cove. Een prachtig lang strand aan de Pacific Oceaan. In 1967 doneerde hij dit alles aan provincie en vanaf dat moment werd het GIBSON PROVINCIAL PARK.

We motorden Mathilda Inlet in en zagen aan de rechterkant de winkel met een kleine Marina en aan de linker kant Marktosis de kleine Native Communitie. Aan het eind van Mathilda Inlet ging ons anker erin en aten we een vroege lunch in de kuip. De zon was door de bewolking heen gekomen en het was een stralende zonnige dag geworden. Na de lunch gingen we naar de kant waar de hot spring is. De cementen bak waar ca. tien mensen in kunnen is er nog maar het water is niet warmer dan zwembadtemperatuur. Niet echt een HOTspring...

Mathilda "hot"spring

We wandelden verder over een modder pad door het bos en over een soort Muskeg (gebied met lage begroeiing en drassige bodem) naar Whitesand Cove. Jammer dat we onze laarzen niet aan hadden want nu moesten we oppassen dat we niet in de diepe modder stapten maar netjes op de zijkant of op boomwortels. Na een klein uur kwamen we op een prachtig strand aan de Pacific zijde vanwaar we uitzicht hadden over kleine eilandjes voor de kust met daarachter de open oceaan. We liepen nog een stuk over het strand en daarna hetzelfde pad terug. Ondertussen kwamen we verschillende andere wandelaars tegen. Terug bij de hotspring zagen we nog drie andere zeilboten in de baai voor anker liggen. Maar omdat er niemand bij de hotspring was gingen we er met kleren en al in. Nu was het een aangename verkoeling.....

Terug bij de boot hing ik de kleren te drogen en gingen we binnen een boek lezen. Buiten was het te warm! In de avond werd het lekker en aten we ons eten buiten in de kuip.

19 juli 2016
MEGIN RIVER, SHELTER INLET, CLAYOQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 26.160 n 126 04.868 w)
ROSS PASSAGE, CLAYOQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 20.029 n 126 02.782 w)

Het was half tij toen we vanochtend rond negen uur met de dinghy de Watta Creek op motorden. Na een paar meter stond er niet meer genoeg water in de creek en sleepten we de dinghy op de kant. Daarvandaan liepen we nog een stukje langs de creek over de droge bedding verder de vallei in. We besloten om terug te gaan en naar de Megin Rivier te varen. Rond kwart over tien ging ons anker op en motorden we het eerste stukje Bacchante Bay uit. Daarna kregen we wat wind en kruisten we alleen op de fok iets terug Shelter Inlet door naar Megin River waar ons anker er vlak voor de monding van de rivier in ging.

MEGIN RIVER, SHELTER INLET, CLAYOQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 26.160 n 126 04.868 w)
We zagen wat tentjes op de kant staan en motorden er even langs. Daar waar de Megin Trail begint had een native familie wat tentjes op gezet en waren er aan het kamperen. Inmiddels was het hoogwater geworden zodat we naar de monding van de rivier motorden en verder de rivier op. Maar helaas ook hier kwamen niet heel ver omdat we tegen een ondiepe stroom versnelling aanliepen waar we niet doorheen konden motoren en het stroomde te hard

Bij de uitgang stond nu de wind in de monding te blazen (ca. tien knopen) en stroomde de rivier Shelter Inlet in zodat er wat hoge golfjes waren ontstaan waar we doorheen moesten. Paul motorden langzaam om niet te veel water over te krijgen maar een beetje nat en zout werden we toch. We motorden nog even verder langs de kant naar een waterval die in de inlet uitkomt en gingen toen terug naar de Giebateau. Inmiddels was er genoeg wind gekomen en hesen we de zeilen. Vol tuig kruisten we door Sulpher Pass tussen Vancouver eiland en Obstruction eiland en verder door Millar Channel tussen Vancouver eiland en Floris eiland richting open Oceaan. Ondertussen spotten we de kust af op zoek naar wilde dieren. We werden gepasseerd door verschillende speedboten en open ribs met toeristen die vanaf de hotspring terug gingen naar Torofino. Van één van de bestuurders van deze toeristen boten hadden we gehoord waar we het beste beren konden spotten. Dit was in de omgeving van Ross Passage.

ROSS PASSAGE, CLAYOQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 20.029 n 126 02.782 w)
Rond half vijf ging ons anker er in Ross Passage in en aten ons eten in de kuip. Het was inmiddels weer lager water geworden en met laagwater lopen de beren langs de kant over de kiezelstranden en rotsen en eten krabbetjes en andere dieren die ze onder de stenen vinden. Na twee uur in de kuip te hebben gezeten werden we beloond. Een mannetjesbeer kwam het kiezelstrand op waggelen en liep langzaam verder over het strand en de rotsen.

zwart mannetjes beer...


We gingen er met de dinghy naar toe en van dichtbij konden we nu mooi filmen en foto's maken. Hij draaide veel grote stenen om en at wat eronder aan dieren zat. Wat een kracht zit er in die poten! Naast dat hij de krabbetje etc. at, verorberde hij ook de mosselen die aan de takken in/boven het water hingen (laag water boven het water, hoogwater in het water) (FOTO).

 WAUW WAT PRACHTIG ALLEMAAL......

18  juli 2016
BACCHANTE BAY, SHELTER INLET, CLAYOQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 27.076 n 126 02.246 w)
Vroeg in de ochtend miezerde het nog wat, rond negen uur werd het droog maar het bleef wel de hele dag bewolkt. We motorden de creek op maar ver kwamen we niet omdat we al snel bij een stroomversnelling uitkwamen. Er moet hier ergens een trail zijn naar het meer hier even verderop maar omdat we niets konden vinden en we al hadden gelezen dat de trail overgroeid was motorden we terug naar de boot. Daar dronken we een kop koffie/chocomel. Toen er rond half twaalf een lichte bries van ca. vijf knopen kwam ging ons anker op en kruisten we Sydney Inlet uit. We sloegen Shelter Inlet in dat tussen Floris eiland en Vancouver eiland ligt en zeilden ruime wind oostwaarts verder. De wind volgt de kanalen dus we hebben hier of tegen wind of ruime wind, iets er tussen is er niet!

Ondertussen zagen we zeehonden in het water zwemmen, Bald eagles in de bomen en wat andere vogels zoals kingfishers maar helaas geen andere wilde dieren. Ook passeerden we enkele viskwekerijen. Om vijf uur ging ons anker er in Bacchante Bay in die helemaal aan het eind van Shelter ligt. Een prachtige baai met rondom bergen en een vallei waar de Watta Creek doorheen loopt. We aten ons avondeten in de kuip met zicht op een grasland waar de creek de baai in stroomt en hoopten beren te kunnen spotten maar helaas die lieten zich niet zien.

17 juli 2016
YOUNG BAY, SYDNEY INLET, CLAYOQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 25.632 n 126 13.228 w)
Een tijdje geleden kregen we van iemand de frequenties van het ALASKA/CANADA RADIO NET. Dit is op 3870 Khz en begint om half acht 's ochtends (lokale tijd). Het net wordt verzorgd door Darlene en zij begint met de mensen die in Alaska varen. Rond acht uur zijn de mensen die in Canada varen aan de beurt. We hebben ons niet aangemeld bij dit net maar luisteren wel elke ochtend om te horen waar alle boten zich zoal bevinden.

Na het radionet te hebben beluisterd en koffie in de kuip te hebben gedronken werd het tijd voor wat klusjes. Het was bewolkt zodat we mooi de romp met citroentje konden insmeerden. Het bruin op de romp lost dan op en na een uurtje hebben we weer een mooie witte romp. Daarna krabde Paul met een schraper de aangroei aan de zijkant van het onderwaterschip weg en spoelde de romp met zout water af.

Rond twaalf uur kwam er een bries van ca. vijf knopen en kruisten we Hotspring Cove uit en dobber/zeilden we ruime wind Sydney Inlet in. Het eerste deel van Sydney Inlet ligt tussen Floris eiland en Vancouver eiland waar we een paar groepen zeeotters zagen. Later vervolgt deze inlet zich tussen de bergen van Vancouver eiland. Omdat er nog een aardige swell stond kruisten we de inlet eerst een beetje af. Er waren nog twee andere zeilboten die gelijk met ons de cove verlieten en ook zij dobber/zeilden rustig Sydney Inlet in.

Toen rond twee uur de zon tevoorschijn kwam, de swell minder werd en de wind iets aantrok konden we de fok uitbomen en grootzeil aan de andere kant zetten en zo zeilden we heerlijk verder. Een van de andere zeilboot zetten een spinaker op en zo werd het een kleine race. Rond vier uur kwamen we aan in Young Bay en bleken de andere twee zeilboten hier ook naartoe te gaan. Zij gingen vuil verbranden aan de kant en we werden uitgenodigd als we ook ons afval ook wilden verbranden. Zo stonden we even later gezellig rond een klein vuurtje met de vier andere zeilers te praten. Daarna werd het tijd voor het avondeten in de kuip.

16 juli 2016
HOT SPRING COVE, CLAYOQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 21.727 n 126 15.980 w)
Het was bewolkt en iets mistig zodat we eerst wat klusjes aan boord deden. Rond tien uur gingen we naar de kant om een wandeling over de Openit Peninsula te maken. Nu liepen we richting de camping. Vlak voor de camping gaat er een smal wandelpad " Openit trail" even stijl omhoog en verder door het bos naar de andere kant van de Peninsula waar we de Sidney Inlet konden zien. Hier wandelden we een stukje over een rotsachtig strand om vervolgens over de Middle trail verder te gaan. Ook hier groeien nog steeds veel oude bomen, varens en ander struikgewas.

Na een uur wandelen kwamen we halverwege de boardwalk die naar de Ramsay Hotspring gaat. We liepen verder naar de hotspring waar ik me omkleedde en nog heerlijk in dezelfde poel als gisteren ging zitten. Het was nog steeds bewolkt en het zeewater was nu hoger dan gisteren zodat er soms golven zeewater in de poel spoelden waarin ik zat. Dat maakte het meer aangenaam dan gisteren, toen was het eigenlijk een beetje te warm. Ook vandaag waren er weer veel toeristen maar minder dan gistermiddag.

Rond half twee waren we terug bij de boot en kwam de zon langzaam achter de wolken te voorschijn. We gingen in de kuip zitten en aten een late lunch en ondertussen keken we naar de toeristen en toeristenbootjes die weer aankwamen. Ook kwamen er in de middag nog vier andere zeilboten en een motorboot die hier voor  anker gingen.

15 juli 2016
HOT SPRING COVE, CLAYOQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 21.727 n 126 15.980 w)
Om negen uur waren we aan de kant en liepen door de Cougar Annie's tuin en verder over de prachtige boardwalk die door het ravijn de heuvel op loopt naar het meer. Vanochtend was het een beetje bewolkt/mistig wat het wandelen hier door dit bos nog een extra dimensie gaf. Bij het meer dat tussen de bergen in ligt zagen we twee houten huisjes met lessenaars staan. Eén van de bedoelingen van de Boat Basin Foundation (www.boatbasin.org) is om hier informatie te geven over de natuur en de dieren. Verder was er een steiger/zwemplateau met twee a drie bootjes zodat je over het meer kunt peddelen.

boardwalk naar het meer...


hut met lessenaar...
.
We wandelden dezelfde prachtige route weer terug en toen we bij Peter's huis aankwamen werden we uitgenodigd nog even binnen te komen. Hij vertelde wat meer over de Boat Basin Foundation en dat hij bezig is om de Kiniqwastakumulth Natives (die hier in Hesquiat Harbour wonen) meer bij de foudation te betrekken. Zo wil hij meer grote wandelroutes maken voor meerdaagse tochten met hutten ertussen en met een stop bij hen.

Hij had nog een leuk verhaal over het postkantoor dat hier vroeger was. Hier langs de kust woonden en wonen nog steeds verschillende Native stammen die hun post moesten kunnen ontvangen. Een aantal clan's wilden dit postkantoor in hun settlement maar Annie zorgde ervoor dat zij het postkantoor in beheer kreeg. Omdat er niet veel post kwam verkocht ze haar Dahlia bloembollen van haar tuin voor weinig via postbestellingen zodat ze toch een aardig druk postkantoor kreeg en inkomsten hield van het postkantoor (hihi).

Rond tien uur werd het tijd om afscheid te nemen van Peter en ging ons anker op. Vol tuig kruisten we Hesquiat Harbour uit en langs de kust verder zuidwaarts. De bewolking was verdwenen en de zon scheen weer volop toen we langs de prachtige kust zeilden met zandstranden afgewisseld door hoge rotsen waar grote grotten ingeslepen zijn.

Rond half vier zeilden we Hotspring Cove in en zagen we aan de kant wat damp en veel mensen, hier is de Hotspring.  Aan de steiger was het erg druk met toeristenboten die mensen brachten en haalden. Toen we goed en wel lagen gingen we naar de wal. Daar moesten we drie dollar per persoon betalen om hier in het Maquinna Park te mogen zijn. Daarna liepen we ca twee kilometer door het bos en over een boardwalk terug naar de uitgang van Hotspring Cove waar de Ramsay hotspring is die we vanaf het water al hadden kunnen zien.

 Het hete (zwavel)water (50 graden) komt uit de Openit Peninsula omhoog en valt vervolgens via een waterval in een poel tussen de rotsachtige kust. Dit met ca. acht liter per seconde. Daarna vervolgt het hete water zijn loop tussen de rotsen naar de zee. Hoe verder dit hete water tussen de rotsen door stroomt richting de zee hoe aangenamer de poeltjes tussen de rotsen worden (voor ons). Daar waar het warme water de zee bereikt is het ook lekker om te zitten. Dan zit je in de warme stroom van de spring en krijg je de koude stroom/golven van de oceaan, een soort sauna effect.

Ramsay hotspring...


Toen we aankwamen was het druk met toeristen. Ramsay Hotspring is één van de grootste bezienswaardigheden van Vancouver eiland. Vanuit Torofino is het een komen en gaan van toeristenboten hier naar toe. Maar rond half zeven gaan de laatste boten terug en hadden wij het rijk bijna voor ons alleen. Maar ja na het lekkere baden moesten we wel weer twee kilometer over een boardwalk terug wandelen naar de boot. Terug aan boord zaten we in de kuip in de zon nog na te genieten van de dag.

14 juli 2016
BOATBASIN, HERQUIAT HARBOUR, CLAYOQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 28.301 n 126 25.242 w)
De zon scheen weer volop toen we vanochtend koffie in de kuip dronken. Daarna motorden we met ons dinghy naar een onbewoond huis aan de waterkant (later bleek dit huis van Peter Buckland te zijn). We liepen langs het huis naar een onverharde weg (oude loggers road) en verder over deze weg langs een meer en verder naar Cougar Annie Garden. In het Rea Basin ligt het bekende Annie garden waar we wel een kijkje wilden nemen.

een stukje geschiedenis:

De COUGER ANNIE GARDEN
Ada Annie Rae-Arther kwam in 1915 hier in Boat Basin met haar man en drie kinderen. Ze bouwden hier in het bos een huis en maakten een grote tuin waar ze groente en fruit verbouwden met daarnaast ook prachtige bloeiende planten. Daarnaast jaagde ze op Cougars waar ze geld voor kreeg en ook had ze een klein postkantoor.


Vijftig jaar later bouwde Peter Buckland hier in Rae Basin een huis en werd goed bevriend met Annie. Samen richten zij de Tidal Hocky vereniging op. Vroeger speelde de Natives hier op de stranden Tidel Hocky maar dit is in de loop van de jaren gestopt totdat zij de Tidel Hockey vereniging oprichtten. Peter bouwde een speciaal clubhuis in de vorm van een Adelaar.

Tidel hockey clubhouse...


Toen Annie overleed kocht Peter haar land. Hij bouwde een ander huis bij het strand van Boat Basin en onderhield haar tuin. Na een aantal jaar richtte hij de Boat Basin Foundation op (www.boatbasin.org) en bouwde er verschillende loges die nu te huur zijn. Daarnaast maakte hij ook verschillende prachtige boardwalks en trails door het bos met zeer oude bomen.

Vandaag de dag is nog steeds Cougar Annie Garden te bezichtigen en kun je verschillende prachtige wandelingen door het oer oude bos maken waaronder een boardwalk van 700 meter lang die naar de top van de heuvel loopt. DIT IS ECHT DE MOEITE WAARD!

Boat basin en cougar Annie garden
Cougar Annie...

Toen we bij het huis van Peter Buckland aankwamen was hij niet thuis maar op het strand bezig met houthakken. We kwamen aan de praat en hoorden dat we dertig dollar per persoon moesten betalen om de tuin en de boardwalk te kunnen zien. Het geld gaat naar de Foundation voor onderhoud van dit alles. Maar we mochten ook grasmaaien en konden zo het entree geld afkopen. Omdat hij nog bezig was met houthakken hielpen we hem daarbij. Terwijl we bezig waren kwamen vrienden langs die in één van de lodges logeren. We kwamen aan de praat en werden uitgenodigd om vanavond bij hun te komen eten.

Annie garden (met Peter)...

We lunchten bij Peter thuis en ondertussen vertelde Peter over het leven hier en over Cougar Annie. Na de lunch gingen we eerst een uurtje gras maaien in de tuin van Annie waar verschillende bloemen in bloei staan. Daarna maakten we een mooie wandeling. Eerst over een bospad tussen allemaal oude hoge en grote oude bomen waaronder de "Silver Giant".

Silver Giant...

Het tweede deel ging over een boardwalk door een speciaal gebied waarvan de vegetatie op een muskeg gebied lijkt maar dat toch niet is. Weer aangekomen bij de oude loggers road liepen we terug naar Rae basin.

Rond vier uur waren we terug bij de boot. Over de marifoon hoorden we dat het buiten bij Estevan Point (gisteren langs gezeild) vijfendertig tot veertig knopen waaide. Hier in de basin lagen we rustig in de zon met ca vijf knopen wind. Rond half zes ging ons anker op en motorden we Rae Basin uit en ankerden in Boat Basin vlak voor het huis van Peter. Nu lagen we wel iets meer in de wind, ca. tien knopen maar geen vijfendertig a veertig knopen buiten.

We gingen naar de kant en samen met Peter liepen we nu door de tuin van Annie en ondertussen vertelde hij mooie verhalen/anekdotes. Daarna liepen we het bos in en door een ravijn verder over een prachtige boardwalk omhoog de heuvel op. Het heeft drie jaar geduurd eer deze boardwalk van zevenhonderd meter klaar was.

boardwalk door het rafijn...

We liepen langs het kleine Cougar Annie Museum waar wat spullen van haar staan. Vervolgens liepen we omhoog langs een meer maar omdat we wat haast hadden besloten we hier morgen ochtend nog een keer heen te wandelen. We liepen verder omhoog en kwamen uit op de heuvel waar zeven huisjes staan en een grote lodge waar mensen hun eten kunnen klaar maken. Hier ontmoetten we Ana, Lorraine, Madeleine en Diane. Het werd een gezellige avond. Terug liepen we samen met Peter over een grindweg terug naar zijn huis en wij verder terug naar de Giebateau.

DE DERTIG DOLLAR ENTREE IS HET MEER DAN WAARD, WAT EEN PRACHTIGE BOARDWALK WANDELINGEN.

13 juli 2016
RAE BASIN HERQUIAT HARBOUR, CLAYOQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 28.252 n 126 24.333 w)
Toen we in de ochtend in de zon buiten koffie dronken zagen we het oude stoomschip Uckuck III hier aan de steiger afmeren om wat toeristen af te zetten. Daarna ging hij weer verder. Rond half elf kwam er een briesje en ging ons anker op. Met ca acht knopen wind zeilden we met een knik in de schoot vol tuig Nootka Sound uit de open oceaan op langs de Hesquiat Peninsula. De Peninsula is een laag bebost gebied met lange zandstranden die afgewisseld worden door uitstekende kliffen waar de zon nu op scheen.

Aangekomen bij Estevan Point nam de wind toe tot ca vijftien knopen en konden we ruime wind een stukje westwaarts langs de Peninsula zeilen tot Matlahaw Point. Vanaf hier konden we aan de wind Hesquiat Harbour in zeilen. Nu moesten we eerst over de Hesquiat Barr met een diepte van zes a zeven meter maar dat gaf met deze noordwesten wind geen probleem. We zeilden verder door Hesquiat Harbour en zagen een paar huizen aan de kant staan. Vlak voor Rae Basin haalden we ons anker op en motorden Rae Basin in. De wind stond erin maar helemaal achter in de Basin ging ons anker er in een windstille plek. Wat een mooie ankerplek! Nadat we goed en wel lagen aten we nog wat in de kuip en genoten van de omgeving.

12 juli 2016
FREINDLY COVE, NOOTKA SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 35.666 n 126 36.990 w)
Vanochtend regende het nog hard zodat we langer in ons bed bleven liggen. Na de lunch werd het droog en maakten we een wandeling door het Santa Gertrudis Provinciaal Park naar een meer iets verderop. Het was even lastig om het begin van de trail te vinden maar toen we de lintjes eenmaal gevonden hadden was het een mooie wandeling door een bos met grote hoge oude bomen.

Rond twee uur waren we terug bij de boot en was de wind weer naar het noordwesten gedraaid waardoor het weer mooi was geworden en en de zon weer volop scheen. Ons anker ging op en alleen op fok kruisten we naar Friendly Cove waar ons anker er na twee mijl inging. Friendly Cove is nu nog steeds van de de Mowchaht/Maquinna Indianen en om aan land te gaan moet je ca 15 dollar betalen (zie geschiedenis 11/7/2016). We roeiden wat door de baai en besloten niet aan land te gaan. Wandelen kunnen we overal!
 
11 juli 2016
SANTA GERTRUDIS COVE, NOOTKA SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 36.124 n 126 37.259 w)
Het was bewolkt en het miezerde toen we om half negen Jewitt Cove uitzeilden en verder door Eliza Passage en Cook Passage kruisten. We zeilden tussen Nootka eiland en de Spanish Pilot Group naar San Gertrudis Cove net noordelijk van Friendly Cove aan de uitgang van de Nootka Sound. Ondertussen denkend aan de oude schepen die hier eeuwen geleden ook gevaren hebben. Net toen we de zeilen neer haalden om Santa Gertrudis Cove in te motoren begon het hard te regenen. Toen we goed en wel lagen aten we een lunch en bleven verder binnen want de rest van de middag bleef het hard regenen.

GESCHIEDENIS NOOTKA SOUND;
- In 1778 kwam Cook hier als eerste Europeaan bij Yuquot in de Nootka Sound aan land. De Mowchaht/Maquinna Indianen die hier toen woonden ontvingen hem vriendelijk zodat hij de plek Friendly Cove noemde. Hij begon hier de handel met de pelzen (maritieme Fur trade).


 - In 1788 kwam John Maeres met zijn schip aan. John Maeres was een Engelsman die voor de Spanjaarden voer. Ook hij kreeg goed contact kreeg met natives en mocht in Friendly Cove het schip "North West America" bouwen.

 - In 1789 bouwden de Spanjaarden net noordelijk van Yuquot een legerbasis genaamd Fort San Miguel en ook zij begonnen pelshandel te drijven. Hierdoor ontstond er een grote onenigheid tussen de Engelsen en de Spanjaarden en kwam het bijna tot een oorlog. Om dit te voorkomen kwam George Vancouver als afgezant voor de Engelsen en Juan Fransisco de la Bogay y Quadra als afgezant voor de Spanjaarden om te onderhandelen. De onderhandelingen in 1792 liepen op niets uit en Vancouver en en Quadra gingen terug naar eigen land. Yuquot bleef tot 1795 onder Spaans gezag en daarna werd het land terug gegeven aan de Mowchaht/Maquinna Indianen.

10 juli 2016
JEWITT COVE NOOTKA SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 41.259 n 126 36.086 w)
Tashis was een aardig groot dorp met een houtzagerij en een papierfabriek. Helaas is zowel de houtzagerij als de papierfabriek enkele jaren geleden gesloten en bestaat het dorpje nu nog maar uit ca 250 bewoners. Er is een kerk, een kleine supermarkt bij het tankstation, een toeristenbureau/museum, een Marina en een camping. In de zomer is het er druk met sportvissers.

Gisteren wilden we ons anker zoals gewoonlijk vast trekken in de bodem maar met de motor op 2000 toeren achteruit krabde ons anker, waarschijnlijk bestaat de bodem uit dunne/zachte modder. Niet een goede plek voor veel wind!  Toen we rond zes uur buiten keken was het mistig maar toen we rond acht uur naar de kant gingen scheen de zon al volop en was de mist verdwenen. Het was windstil en we wandelden naar de kant. Op deze zondagmorgen was het dorp nog uitgestorven. Het toeristenbureau/ museum was wel open zodat we daar naar toe gingen voor informatie. Er is een wandeling naar een grot maar die kun je alleen doen met gids (werd gezegd) en omdat we er niet helemaal gerust op waren op hoe ons anker er in getrokken was, liepen we terug naar de Marina.
Onderweg zagen we verderop in de vallei de hoge bergen met de steile rotspunten met hier en daar nog wat sneeuw! Juist omdat de zon nu al volop scheen waren we bang dat het hier vanmiddag wel eens aardig kon gaan waaien en besloten we te vertrekken. Toen we rond elf uur terug aan boord kwamen was er een lichte bries en hesen we de zeilen. Met voltuig kruisten we Tahsis Inlet uit. Een mooie omgeving van hoge beboste bergen waar natuurlijk ook weer grote gebieden te zien zijn waar bomen zijn gekapt. We keken weer om ons heen of we wilde dieren zagen maar het was druk met kleine vissersboten zodat we geen dierenleven op de kant zagen. Wel zagen we bij de Tahsis Narrows een grote groep zeeotters dicht tegen elkaar aan. Rond half zeven kwamen we aan bij Jewitt Cove waar ons anker er na 21 mijl inging. Het was nog steeds een prachtig zonnige avond zodat we buiten in de kuip ons avondeten aten.

groep zeeotters...
09 juli 2016
TAHSIS IN TAHSIS INLET, NOOTKA SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 55.123 n 126 39.735 w)
Vanochtend kwam Dan bij ons koffie drinken en daarna gingen we nog even naar zijn huis om te internetten. Rond elf uur kwam er wat wind en hesen we de zeilen. We zeilden Nuchatlitz uit daarna tussen Ros eiland en Nootka eiland en verder Esperanza Inlet in dat tussen Nootka eiland en Vancouver eiland loopt. Inmiddels scheen de zon en kregen we af en toe een bui over. Het is zaterdag dus was het druk op het water met kleine vissersbootjes. Met ruime wind zeilden we heerlijk verder door Esperanza Inlet dat overgaat in Hectare Channel en daarna in de Tahsis Narrows. Om ons heen zagen we de groene heuvels. Na de Narrows kwamen we aan in Tahsis Inlet en zeilden we ruime wind naar het noorden waar het kleine plaatsje Tahsis ligt en waar ons anker er na vijfentwintig mijl inging.

 In de Marina was het druk met mensen zodat we even gingen kijken. Er was een BBQ en er werd geld ingezameld voor een of ander doel. Rond zes uur waren we terug bij de boot en dronken nog een drankje in de kuip.

08 juli 2016
NUCHALTITZ PROVINCIAl PARK, NOOTKA EILAND WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 48.332 n 126 57.385 w)
Vandaag Regen, Regen en nog eens Regen. Goed voor de water voorraad. Ik bakte weer een cake en rond elf uur kwamen Dave, zijn vrouw, Barbara en Judah op de koffie. We zaten weer gezellig te praten. In de middag gingen ze terug naar huis en keken wij nog een film.

07 juli 2016
NUCHALTITZ PROVINCIAl PARK, NOOTKA EILAND WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 48.332 n 126 57.385 w)
Het regende de hele dag behoorlijk. Dan kwam in de ochtend bij ons op de koffie en daarna gingen we naar zijn huis waar we mochten internetten. We skypten met de familie, verzonden de foto's voor de weblog en haalden onze emails en het nieuws binnen. Na een uurtje kwam Dave en twee vrouwen (andere bewoners van het eiland) langs en dronken we gezamenlijk koffie bij Dan. We werden uitgenodigd om die avond bij Dave en zijn vrouw te komen eten. Terug aan boord bakte ik een cake voor 's avonds en maakte ik een late lunch. Om zes uur kwam Dan ons halen en motorden we het eiland rond naar het huis van Dave. Hier ontmoetten we Bob, Tim en een vriend, Dave en zijn vrouw met twee vrienden Barbara en Judah. Allemaal zijn ze omstreeks dezelfde tijd hier komen wonen en hebben ze allemaal hun huis zelf gebouwd. Wauw, wat ziet dat er mooie uit! Het werd een gezellige avond en rond tien uur, voor het donker werd was het tijd huiswaarts te gaan.

06 juli 2016
NUCHALTITZ PROVINCIAl PARK, NOOTKA EILAND WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 48.332 n 126 57.385 w)
We liggen in het Nuchaltitz Provinciaal Park dat bestaat uit verschillende eilandjes waarbij je met laagwater naar sommige andere eilandjes kunt wandelen over zand en rotsen. In dit park is ook een Indian Reserve. Vroeger woonden hier op Nutcal eiland de Nachaltitz Natives maar die zijn in 1980 verhuist naar Espinosa Inlet iets verder landinwaarts bij Vancouver eiland. Nutcal eiland wordt nu alleen nog gebruikt als kampeerplek voor de Nachaltitz Natives.

Nuchaltitz prov park...

Het was laagwater toen we vanochtend met de dinghy naar Nutcal eiland motorden. Op het eiland staat nog één vervallen huis en verder zijn de huizen allemaal verplaatst naar Espinosa Inlet. We liepen over de kampeerplaats naar de andere andere kant van het eiland toen we op een dode boomstam een kousenband slang zagen liggen. Onze eerste slang die we zien in Canada.

de kauseband slang...

Bij de drooggevallen vlakte liepen we over zand/grind/zeegras/zeewier naar de buitenste rotsen. Ondertussen zagen we veel kleine krabben en een paar long-billed dowitcher (vogels). Nadat we hier uitgewandeld waren was het lunchtijd en we gingen terug naar de boot om te lunchen. Tijdens de lunch zagen we Natives in kleine bootjes aankomen en spullen aan land brengen, zij gingen daar kamperen.


krab...
Op Nuchaltitz eiland staan verschillende huizen en het gebied is privé. Maar in Sidney hebben we Michel en Manon ontmoet en die hebben hier een vriend Bob wonen. Nu het hoger water was geworden konden we om het eiland varen naar zijn huis. Maar er was niemand en dus maakten we een verder rondje om het eiland. We stopten bij één van de huizen waar een man bezig was en vroegen naar Bob. De man (Dan) die we toen spraken bleek de neef van Bob te zijn. Na gezellig wat gepraat te hebben stelde hij voor dat we wat over het eiland konden wandelen. En zo liepen we even later over verschillende wandelpaden door een bos met oude bomen. Toen we terug kwamen wist Dan dat Bob bij een ander huis bezig was en dus motorden we daar heen om even gedag te zeggen. Rond vijf uur waren we terug bij de boot.

05 juli 2016
NUCHALTITZ PROVINCIAL PARK, NOOTKA EILAND WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 48.332 n 126 57.385 w)
Voordat we om elf uur vertrokken wandelden we eerst nog door het bos naar een zeer oude (hele hoge en dikke) boom. Vervolgens liepen we verder naar een strand waar we uitzicht hadden over de Pacific. Rond elf uur kwam er iets wind en zeilden we vol tuig de cove uit en verder langs de kust van Vancouver eiland en tussen rotsen en eilandjes (Barrier eilanden) verder zuidwaarts. De zon scheen en we hadden niet meer dan zes knopen N-W wind zodat we ruime wind dobber/zeilden. We hadden verwacht zeehonden en zeeleeuwen op de rotsen te zien liggen maar die waren er niet. Wel zagen we verschillende vogels en zeeotters tussen de kelpvelden.

De kust bestaat uit rotsen en lange zandstranden met daarachter de hoge groene bergen. Met de verrekijker zochten we de kust af in de hoop wilde dieren te zien en inderdaad zagen we een paar herten op het strand. Toen we bij Catala eiland en de Twins eilanden aankwamen zagen we een grote walvis zwemmen. Onze eerste walvis die we hier aan de westkust zien. We staken Gulliam Channel over en kwamen bij het Nuchatlitz Provinciaal Park aan de westpunt van Nootka eiland. Nu moesten we tussen rotsen en eilandjes door navigeren voor ons anker er in een mooie baai tussen de eilandjes in ging. De zon scheen nog steeds volop zodat we nog even een drankje in de kuip dronken voor we naar bed gingen.

04 juli 2016
KYUQUOT (WALTERS COVE)IN KYUQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(50 01.582 n 127 22.541 w)
In de ochtend dronken we koffie met Thomas en Sylvia. We praatten weer verder en wisselden enige pilots uit. Rond één uur namen we afscheid, zij gaan verder en wij blijven nog een dag.
We liepen over een board walk met aan de ene kant het water met aan de overkant Kyuquot (Native dorp) en aan onze kant verschillende lodges. Aan het eind van de board walk zaten twee dames op het terras voor hun huis te praten. Het waren lokale mensen, de gepensioneerde verpleegster die hier jaren heeft gewerkt en de andere die hier al meer dan veertig jaar woont. In Kyuquot is een lagere school met ca vijftig kinderen en na de lagere school moeten ze naar een grotere plaats voor vervolg onderwijs. Vaak gaan ze daar niet heen omdat ze eigenlijk nog te jong zijn om de familie te verlaten.

We vroegen of er hier nog leuke wandelingen door het bos waren. De oude verpleegster nam ons mee naar een wandelpad wat achter één van de lodges begon en zo wandelden we even later door het bos met oude bomen naar een lookout hoog op een heuvel. De zon scheen en we hadden een prachtig uitzicht over de eilanden met daarachter de grote Pacific. We zagen de catamaran met Thomas en Sylvia langs komen en riepen en zwaaiden. Zij zagen ons ook en toeterden nog even als afscheid. Vervolgens liepen we naar de andere kant van Walters Cove naar het Kyuquot Inn (hotel& restaurant). Hier konden we gratis internetten en lazen onze mails en haalden Uitzendingen Gemist binnen.

Terug bij de steiger waren de Native kinderen aan het zwemmen bij de pier. Ze sprongen vanaf de hoge pier het water in en klommen er dan ook vrij snel weer uit. Het water is ca. twaalf graden maar voor hun is het zomer...
 
03 juli 2016
KYUQUOT (WALTERS COVE)IN KYUQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(50 01.582 n 127 22.541 w)
In de ochtend scheen de zon zodat we rond acht uur naar de kant roeiden voor een wandeling door het provinciaal park. Aan de kant zagen we twee kanoërs die hier op de kampeerplek hadden overnacht. We liepen verder over een bospad door het bos naar het stand aan de Pacific zijde, een wandeling van ca. vijf minuten.

Het was nu laagwater zodat we bij een mooi groot strand uitkwamen met hier en daar wat uitlopers van rotsen. Op het strand zagen we voetsporen van wolven (FOTO) en herten en langs de rotsen zagen we (net als bij de wandeling bij Colombia cove) de zeeanemonen en de zeesterren op de rotsen zitten. Toen we bij een van de uitlopers van de rotsen kwamen was er weer een bospad omhoog over de rotsen. We klommen, deels met behulp van touwen die er hangen, over deze begroeide rots uitloper heen naar de andere kant. Daar kwamen we op een heel lang wit strand waar we langs de vloedlijn verder liepen. Ondertussen vond ik hele mooie schelpen waar ik er een paar van mee nam.

Rugged Prov.park..

schelpen....

Rond half elf waren we terug bij de dinghy en zagen we dat er nog twee motorboten in de baai voor anker lagen. Nadat we een vroege lunch in de kuip hadden gegeten ging ons anker op. Het was gedaan met het mooie weer. Het betrok en even later begon het ook weer te regenen. Alleen op de fok en met ca negen knopen wind dobber/zeilden we Kyuquot Channel uit, langs de west kust van Union eiland en tussen verschillende rotsen door iets noordwaarts terug naar Kyuquot/Walters Cove.

Bij de ingang van de cove zagen we een gebouw met een rood kruis erop, dat is de eerste hulp hier. Verder door kwamen we in de cove (ronde baai) met aan de noordzijde van de baai het native dorp Kyuquot waar ca tweehonderd vijftig native mensen wonen. Aan de zuidzijde ligt Walters cove met een publieke steiger waar we afmeerden. Daar is een winkel, een hotel en een aantal lodges waar de toeristen kunnen verblijven. De winkel was open zodat we er even gingen kijken en wat verse groente en melk kochten. De prijs was even schrikken maar alles moet hier per boot worden aangevoerd en dit gebeurt alleen op donderdag.

Net na ons kwam een grote catamaran binnen en die kwam voor ons liggen. We hielpen met aanleggen en kwamen zo in gesprek met Thomas en Sylvia. We werden uitgenodigd om rond zeven uur bij hun aan boord iets te komen drinken. Thomas en Sylvia komen uit Duitsland en zijn zes jaar onderweg. Het werd een gezellige avond en voor we het wisten was het al ver na middernacht voor we ons bed opzochten.

02 juli 2016

RUGGED POINT MARINE PARK IN KYUQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 58.141 n 127 14.796 w)
Met ca zes knopen wind kruisten we vol tuig en stroom tegen terug Kashut Inlet uit langs Moketas eiland en verder door Pinnace Channel tussen Union en Hoboae eiland. Vervolgens kruisten we langs de oostkant van Union naar de uitgang van Kyuquot Sound waar ons anker er na veertien mijl bij Rugged Point Provincial Park inging. De hele ochtend was het bewolkt en droog maar vlak voor we de zeilen weg haalden begon het te regenen en dat bleef bijna de hele middag zo. We liggen nu in een baai heel dichtbij de uitgang van Kyuquot Sound en er komt een lichte swell de baai in. Over de marifoon hoorden we dat het buiten twintig knopen en meer vanuit het zuidoosten waait maar hier merken we daar weinig van.



01 juli 2016
HANKIN COVE IN KASHUTL INLET IN KYUQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(50 06.419 n 127 13.318 w)
FEESTDAG, CANADA DAY
Vandaag regende en waaide het behoorlijk hard. Vanaf onze ankerplek konden we Kashutl Inlet inkijken en we zagen de witte kopjes op het water maar hier in de cove lagen we rustig. Rond vier uur werd het droog en waren alle emmers die we buiten hadden staan gevuld met regenwater. Dus besloot ik de vuile was uit te spoelen en op te hangen. Aan het begin van de avond begon het weer te miezer-regenen en werden de kleren weer nat, niets aan te doen.

Paul zijn e-reader heeft het na een aantal jaren begeven. Hij kreeg dubbele teksten op zijn scherm en kreeg dit niet meer weg zodat lezen haast niet meer mogelijk was. Gelukkig hadden we al eerder een Sony e-reader gekocht omdat we hadden gelezen dat ze niet meer geleverd worden in Canada en Amerika. Zo kon hij vandaag gewoon door lezen op zijn nieuwe e-reader.



30 juni 2016
HANKIN COVE IN KASHUTL INLET IN KYUQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(50 06.419 n 127 13.318 w)
Terwijl we koffie/chocomel in de kuip dronken scheen de zon weer maar was er ook sluier bewolking. Fair Harbor een mooie maar een winderige ankerplek. Of het nu zuiden, westen of noorden wind is het blaast hier altijd tussen de hoge bergen door en verder door de vallei in. Toen er rond tien uur wat wind kwam hesen we de zeilen en kruisten rustig Fair Harbor uit. Buiten stond er al meer wind en met ca tien knopen wind staken we Tahsish Inlet over om vervolgens door Eelstow Pass tussen Vancouver eiland en Moketas eiland door te zeilen. Nu kwamen we in de Kashutl Inlet de noordarm van de Kyuquot Sound. Op de hoek ligt Hakin Cove waar ons anker er na acht mijl inging. Verderop en aan de overkant van deze Inlet is er meer bedrijvigheid qua loggerskampen maar in deze cove merkten we daar niets van. Een mooie rustige plek waar een kleine kreek in uitkomt. Hier aten we een lunch in de kuip en deden wat administratieve klusjes. Rond vier uur gingen we nog even buiten zitten met een drankje en daarna was het alweer tijd voor het avondeten.



29 juni 2016
FAIR HARBOR IN KYUQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(50 03.706 n 127 07.085 w)
Om zeven uur scheen de zon over de bergen heen het dal in. Tijd om met de dinghy weer de rivier op te gaan. Nu de zon over het water scheen konden we de (on)dieptes weer goed zien. Eenmaal in de delta gingen we een andere tak van de rivier op en lieten de delta rechts van ons. Het was een mooie tocht tussen de boomstammen door die in het water lagen. Helaas konden we vandaag niet heel ver de rivier op omdat het al snel te ondiep werd. Ook vandaag zagen we geen wilde dieren maar de natuur is hier mooi genoeg.

Kingfisher...

met dinghy tussen omgevallen bomen...


Om half negen waren we terug bij de boot en haalden we ons anker op. Alleen met de fok kruisten we rustig terug door Tahsis Inlet tot we bij Fair Harbor aankwamen. In Fair Harbor konden we met ruime wind naar het begin zeilen. Hier is een publieke steiger, een kleine Marina/camping met een tankstation en een hele kleine winkel. In de Marina lagen allemaal kleine motorbootjes en toen we naar de kant gingen spraken we de mensen die de Marina/camping/tankstation/kleine winkel beheren. Vanaf hier gaat er een onverharde weg naar Zeballos en verder door naar de hoofdweg van Vancouver eiland. Dus als men wil vissen in deze sound of hier op de open oceaan moet men eerst hierheen rijden. In Walters Cove of ook wel Kyuquot (dorpje) zijn veel lodges en vandaar uit kunnen de mensen dan gaan vissen. Deze toeristen worden dan eerst hier met bootjes opgehaald. Vandaar deze bedrijvigheid (die we ook zondag al hadden geconstateerd).

ankerplek Fair harbor

We maakten een wandeling over de weg langs de camping en verder over de brug die over de delta staat. Rond drie uur waren we terug bij de boot en gingen we in de kuip zitten kijken naar de bedrijvigheid in de kleine Marina. Rond vier uur waren alle bootjes met toeristen weer op weg naar Kyuquot en werd het hier weer rustig.



28 juni 2016
TAHSISH RIVIER IN TAHSISH INLET,KYUQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(50 08.508 n 127 06.177 w)
De zon scheen weer volop toen om zeven uur ons anker op ging. Met vol tuig zeilden we Dixie Cove uit en Pinnace Channel in. Hier kregen we stroom tegen en met ca. drie a vier knopen wind tegen dobber/zeilden we langzaam verder of terug. Als er genoeg wind was gingen we vooruit en was er te weinig wind werden we door de stroom weer teruggezet. Toen we naar de uitgang van Kyuquot Sound keken zagen we daar dat het mistveld van zee de sound ingedrukt werd, de wind komt eraan

omgeving Kyuquot sound...

Eenmaal in Tahsish Inlet konden we voor de wind verder de inlet door zeilen tot aan het einde. Om ons heen zijn hoge groene bergen met als kust vaak groene stroken gras waar we hoopten beren te kunnen spotten, maar helaas. Ons anker ging er na elf mijl in ca zesentwintig meter diepte in.

ankerplek...

We liggen lager wal en aardig dichtbij de kant maar ons anker hield goed toen we die er vol power introkken. Hier aan het einde van de inlet begint het Tashish-Kwois Provinciaal Park en komt er een rivier de inlet in. Nadat we hadden gegeten stapten we in de dinghy en motorden we een van de uitgangen van de rivier op. Aan de linker kant hadden we een grote delta die tussen twee uit-stromingen van de rivier ligt. Hoe verder we de rivier op kwamen hoe meer stroom tegen we kregen.

Op een gegeven moment kregen we een ondiepe stroom versnelling. We stapten uit de dinghy en met de dinghy aan de hand liepen we door deze stroom versnelling heen. Daarna motorden we nog een stukje verder de rivier op tot de volgende stroom versnelling. Nu trokken we de dinghy op de droge rivierbedding en liepen nog een stuk verder langs de rivier. We zagen geen wilde dieren maar hoorden wel veel vogels om ons heen zingen en zagen veel Balt Eagles in de bomen. Terug was het makkelijk en konden we deels roeien. Toen we aankwamen bij de delta liepen we nog een stuk over dit grasland. Hier zagen we veel afdrukken van poten waaronder herten en beren en een afdruk die we niet thuis konden brengen. Rond half vijf waren we terug bij de boot en dronken nog een drankje in de kuip waar we ondertussen zeehonden en zeeotters in het water zagen.

Paul door stroomversnelling...


27 juni 2016
DIXIE COVE BIJ HOHOAE EILAND IN KYUQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, (50 03.235 n 127 12.299 w)
De zon scheen alweer volop toen we vanochtend om negen uur koffie/chocomel in de kuip dronken. Daarna motorden we met ons Giebeltje naar de entree van de Cove waar we gisteren een loggersroad zagen. Er is een kleine steiger waar we de dinghy aan vast maakten. We liepen nog maar net de heuvel op toen we een hert zagen. Toen het hert ons in de gaten kreeg liep hij snel weg.

Al verder lopend over het eiland verbaasden we ons over de troep naast de loggersweg. Het is wel natuurlijke troep zoals takken van de omgehakte bomen, boomstronken en bomen die met wortels en al nu door de wind zijn omgewaaid. Maar ook zagen we dat de natuur zich zelf weer herstelt en er andere vegetatie tussendoor groeit. Op het pad zelf zagen we op een gegeven moment afdrukken van berenpoten.

afdruk berenpoot....
Rond twaalf uur waren we terug aan boord en aten we een lunch in de kuip. Het was ca tweeentwintig graden en te warm om iets te doen zodat we een siesta hielden. Het oorspronkelijk plan was om vanmiddag naar een andere plek te zeilen achter een hoge berg maar toen we een nieuw weerbericht via sailmail binnenkregen zagen we dat het vanavond ca dertig knopen gaat waaien. We liggen hier goed beschut voor alle winden dus besloten we vandaag te blijven liggen.





26 juni 2016
DIXIE COVE BIJ HOHOAE EILAND IN KYUQUOT SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, (50 03.235 n 127 12.299 w)
Toen we vanochtend om vijf uur ons anker op haalden bescheen de zon alleen de hoge rotsachtige bergtoppen maar langzaam en zeker werden ook de beboste berghellingen door de zon beschenen. We motorden naar de uitgang van Johnson Lagoon waar we net met doodtij (anderhalf uur na hoogwater) doorheen gingen. Daarna hesen we de zeilen en motor/zeilden Nasparti Inlet uit en Checleset Bay in. Hier kregen we ca vijf knopen noordwesten wind zodat we langzaam ruime wind dobber/zeilden langs de kust en tussen verschillende rotsen met zeewiervelden. Hier in de baai zagen we heel veel zeeotters.

omgeving Johnson lagoon...

In Checleset bay zijn in 1969 een aantal zeeotters uitgezet nadat ze bijna waren uitgestorven (na de grote pelshandel van otters, zeehonden etc.). Door het uitzetten van deze dieren is de populatie weer enorm toegenomen en kunnen we er weer volop van genieten. Dit is dus aardig gelukt!
We zeilden langs de Bunsby eilanden Checleset bay uit wat ook inhield dat we het Brooks Provincial Park verlieten. Dat was ook goed te zien want meteen zagen we de de stukken waar gekapt was met de (oude) loggerswegen. We zeilden verder zuidwaarts tussen Vancouver eiland en de Mission eilanden door langs Walters Cove. Walters cove is een kleine settlement met een kleine supermarkt en waar ook de 'Kyuquot Native' wonen. Maar omdat de zon heerlijk scheen en we stroom mee hadden en de wind ook nog was toegenomen tot ca. zeven a acht knopen besloten we verder Kyuquot Sound in te zeilen.

Nu werd het druk met kleine motor boten die door de sound heen motorden. Het was zondag en mooi weer dus we vermoedden dat het daarom extra druk was. Nadat we Walters Cove waren gepasseerd zeilden we tussen Vancouver eiland en Amos eiland door om daarna Crowther Channel in te gaan tussen Vancouver- en Unioneiland. Vervolgens zeilden we Pinnace Channel in tussen Vancouver- en Hohoaeeiland en kwamen rond half vijf aan in Dixie Cove bij Hohoae eiland.

De omgeving bestaat nog steeds uit prachtig beboste bergen waar de loggers op enkele plekken bezig zijn. Misschien klinkt het allemaal wat eentonig maar om hier te zeilen blijft prachtig! Na 30 mijl mijl ging ons anker er in Dixie Cove bij Hohoae eiland. Onder het zeilen hadden we naast de zeeotters ook zeehonden en bald eagles gezien. Toen we goed en wel lagen dronken we een wijntje/ cola in de kuip met ca twintig graden en hoorden en zagen we ondertussen een bald eagle dichtbij in de boom.



25 juni 2016
JOHNSON LAGOON IN NASARTI INLET, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 12.244 n 127 37.517 w
Vannacht draaide de wind van noordwest naar zuid. Zuidenwind betekent regen die vannacht begon en bijna de hele dag duurde. In de ochtend deden we wat klusjes en na de lunch keken we een film. Ondertussen keken we vaak naar buiten in de hoop zwarte beren op het groene graslandje te kunnen spotten. Aan het einde van de dag klaarde het wat op en kwam de zon zelfs even tevoorschijn. We liggen nog steeds in het Brook Peninsula Provinciaal Park met om ons heen bos met grote bomen maar ook heel veel oude dode bomen. De stammen van die bomen zijn kaal, lopen spits toe en komen boven de groene bomen uit.

oude bomen...

24 juni 2016
JOHNSON LAGOON IN NASARTI INLET, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 12.244 n 127 37.517 w
Vandaag was het droog en hing ik de was buiten te drogen. Rond negen uur roeiden we naar het kiezel strand dichtbij de boot waar een wandeling begint naar een zandstrand aan de Pacific zijde. Eerst liepen we over een heuvel en kwamen uit in Colombia Cove dat droog loopt bij laagwater. Dat was nu het geval zodat we over het droog gevallen stuk naar de noordwestpunt van de baai liepen waar de echte wandeling begint. Vanaf dat punt liepen we over een bospad en over boomstronken door een prachtig regenwoud waar we veel oude bomen zagen.

Na ca. twintig minuten wandelen kwamen we aan bij een mooi zandstrand (nu laagwater) met grote rotsen en uitzicht over de Pacific (FOTO). Over het strand liepen we naar de rotsen waar mossels en andere schelpdieren op groeien maar waar we ook zeeanemonen boven en onder water zagen  en verschillende gekleurde zeesterren op de rotsen zaten geplakt. Verder groeide er een soort zeewier dat we nog niet gezien hadden. Nadat we lange tijd op het strand hadden gewandeld liepen we via dezelfde weg terug naar Colombia Cove en terug naar de boot waar we een late lunch aten.

heerlijk op het strand...

levend organisme op een rots...

zeesterren op een rots...

Om twee uur ging ons anker op en zeilden we alleen op fok met ca tien knopen wind, halve wind
Nasparti Inlet in dat nog steeds in Brook Peninsula Provinciaal Park ligt. Mooie groene bergen met geen enkel teken van houthakkers- en loggerswegen. Wel veel grote groene bomen en heel veel bomen met kale toppen bovenaan (oude dode bomen). Maar het kan hier waarschijnlijk behoorlijk waaien!

Onder het zeilen werd de kust afgewisseld door kliffen en baaitjes met zand/kiezel stranden met daarachter vaak een groen grasland alvorens het bos weer begint. Op één van die graslanden zagen we een zwarte beer lopen.

Na drie mijl ging ons anker er vlak voor de entree van Johnson Lagoon in. Vanaf de boot zagen we dat het water nog hard door de versmalling naar binnen stroomde en dat door het waterverschil er een kleine waterval was ontstaan. Rond half zeven was het doodtij en gingen we eerst met de dinghy kijken hoe diep het bleef. Toen we we ervan overtuigd waren dat we er met de Giebateau doorheen konden ging ons anker op. Ondertussen was het water al aan het uitstromen en begon alweer harder te stromen waardoor we opzij gezet werden. Er is dus maar een heel klein moment dat je hier doorheen kunt!

Eenmaal in de lagoon kregen we meerdere beloningen. Als eerst zagen we met de verrekijker een Couger langs de kust lopen en even later op een grasland een zwarte moeder beer met jong grazen op één van de graslanden. Toen we er naar toe motorden waren ze geheel niet geinteresseerd en bleven ze rustig door grazen. Toen we een maal geluid maakten keken ze op en liepen ze rustig de bossen in. Rond acht uur ging ons anker er aan het eind van de lagoon in.

moederbeer met jong...




23 juni 2016
COLOMBIA COVE IN CHECLESET BAY, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 08.278 n 127 41.572 w)
Om vijf uur, in de regen, ging ons anker op en motorden we Klaskish Basin uit door de gorge met zijn overhangende rotswand en verder Klaskish Inlet uit en Brooks Bay in. Hier kregen we een lichte wind van ca zes knopen noordwest en zo konden we halve wind langs de Brooks Peninsula naar Cape Scott zeilen. Daarvandaan konden we ruime wind tussen Brooks Peninsula en Solander Eiland (met verschillende kleine rotsen) door zeilen. Daar zagen we veel dieren leven, zeeleeuwen en verschillende soorten vogels die op de rotsen zaten zoals Puffins, Storm Petrels, Aucklet's, Comorants, Gull's etc. Eenmaal voorbij de kaap kregen we meer wind en met ca. tien knopen zeilden we heerlijk ruime wind verder zuidwaarts langs de Brook Peninsula en sloegen vervolgens Checleset Bay in. Hier werd de wind weer minder en rond één uur ging ons anker er in Colombia Cove bij de Brooks Peninsula in.

De BROOK PENINSULA is een provinciaal park en is zeer bijzonder. 20.000 jaar geleden lag het grootste gedeelte van Vancouver eiland (en andere delen van Noord Amerika) onder de gletsjers. De Brooks Peninsula was toen ijsvrij waardoor er hier naast de gewone vegetatie ook bijzondere vegetatie groeit. Toen we vandaag langs de Peninsula zeilden zagen dan ook alleen maar een mooie beboste wildernis, zonder een spoortje van houthakkers! Het bleef regenen dus toen we goed en wel lagen aten we een late lunch en keken we een film.



22 juni 2016
KLASKISH BASIN IN KLASKISH INLET, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 15.481 n 127 43.760 w)
Vandaag was het de hele dag bewolkt en het regende. In de ochtend deden we huishoudelijke klusjes en na de lunch keken we een film. Na de film was de regen iets minder en was het bijna hoogwater zodat we met ons Giebeltje naar het einde van Klaskish Basin motorden en verder de creek in tot we niet meer verder konden. De omgeving rondom de Basin en de Creek zijn prachtig en het lijkt net of je hier echt in de wildernis bent (zonder loggers). Hoge bomen waaronder ook nog echte oude bomen. Eén oever van de creek is laag grasland en we hoopten hier beren te spotten maar helaas geen beren. Wel verschillende vogels. Rond half vier waren we terug aan boord en spoelde ik de was uit en hing het op. Hopelijk houd het vannacht op met regenen en wordt onze was droog.



21 juni 2016
KLASKISH BASIN IN KLASKISH INLET, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 15.481 n 127 43.760 w)
Het was bewolkt en het miezerde toen we ons anker ophaalden en voltuig ruime wind en stroom mee Klaskino Inlet uitzeilden. Aangekomen in Brooks Bay kruisten we tussen wat kleine eilandjes en langs Heater Point richting Klaskish Inlet. De miezer regen was nu echte regen geworden en toen we verder in Klaskish Inlet kwamen hield de wind het voor gezien en moesten we het laatste stukje motoren tot in Klaskish Basin.

Het laatste stukje bestaat uit een "Gorge" steile overhangende kliffen die deels begroeid zijn met bomen, echt de moeite waard! Eenmaal aangekomen in de Klaskish Basin lager er al twee zeilboten maar er is meer dan genoeg ruimte en dus ging na zeventien mijl ook ons anker erin. We lagen nog maar net toen de wind toenam en we soms aardige windvlagen over ons heen kregen. De rest van de dag bleef het regenen en waaien, zodat we na de lunch een film keken.



20 juni 2016
KLASINO INLET, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 18.030 n 127 43.640 w)
Het was weer een prachtige zonnige dag met een enkel wolkje aan de lucht. Toen we rond negen uur in de kuip koffie dronken zagen we een vrachtwagen met boomstammen langs komen en boven ons vloog enkele malen een helikopter over die even verderop landde.

Rond tien uur gingen we naar de kant en wandelden we over de Klasino Loggers Road naar het begin van Klasino Inlet waar we een mooi uitzicht hadden over Klasino Inlet met de Giebateau.

Klaskino inlet...

Vervolgens liepen we Klaskish Road in die naar Klaskish Inlet loopt. Ook hier zijn veel bomen gekapt en groeien er tussen de nieuwe bomen ook veel braamstruiken waar de bramen nu volop aan hangen, oppassen voor zwarte beren dus! Op een gegeven moment kwamen we langs een rotswand waar we de wortels van oude bomen omheen waren gegroeid.

wortels over rots...
Rond twee uur waren we terug bij de boot en werd het tijd voor klusjes. Ons Giebeltje was bij terug komst weer een stuk zachter wat betekent dat er weer lekkage is. Na tien jaar begint de oude lijm het door de hitte te begeven. Zolang we nog goede lijm hebben kunnen we dit zelf repareren en daar waren we de rest van de middag mee bezig. Aan het eind van de middag aten we buiten in de kuip in de zon ons avondeten.



19 juni 2016
KLASKINO INLET, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 18.030 n 127 43.640 w)
VANDAAG ZIJN WE 12 1/2 JAAR GETROUWD
Vanochtend zaten we in de kuip in de zon met een kop koffie/chocomel en daarbij appeltaart met slagroom. Ondertussen zagen we een Bald Egle in de boom, enkele zeeotters in het water en even later kwam er een zwarte beer langzaam het strand op gewandeld. Hij liep naar de waterkant waar hij (grote) rotsblokken omver rolde. Wauw, wat zit er een kracht in die poten dat hij met z'n gemak de rosten blokken verplaatst. Onder de rotsen zaten kleine krabbetjes etc. die hij opat. Langzaam snuffelend liep hij verder over het strand om vervolgens de bossen weer in te gaan.

zwarte beer op zoek naar eten...

Rond twaalf uur kwam er wat wind en hesen we de zeilen. Met ca. acht knopen wind kruisten we verder Quatsino Sound uit en verder aan de wind langs de kust zuidwaarts tot Brook bay. Het was nog steeds een prachtige zonnige dag en doordat het land nu verwarmd werd kregen we een thermische wind. Dat hield in dat de wind aantrok tot ca. vijftien knopen en we zo ruime wind door Brooks Bay zo Klaskino Inlet in zeilden.

De kust bestond vandaag uit kliffen afgewisseld door zandstranden met soms wat rotsen en kleine eilandjes voor de kust. Daarachter zagen we de beboste bergen waar helaas ook hier weer veel bomen gekapt zijn. Na vijfentwintig mijl ging ons anker er net achter een klein eilandje in Klasino Inlet in. Nadat we goed en wel lagen dronken we nog een wijntje/cola in de kuip en genoten we van het uitzicht.



18 juni 2016
NORDSTROM COVE IN QUATSINO SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 29.221 n 127 55.597 w)
Om half tien motorden we naar de Publieke steiger van Port Alice waar Bruce en Lisa bij ons aan boord kwamen. Het was een mooie zonnige dag en terwijl we buiten in de kuip koffie zaten te drinken kwam er een lichte bries opzetten. De trossen gingen los en de zeilen werden gehesen. We zeilden wat heen en weer door Nertoutsos Inlet en Bruce die vroeger ook heeft gezeild stond te genieten achter het stuur. Om twaalf uur zetten we Bruce en Lisa af op de steiger en namen we afscheid.


aan de steiger van Port Alice...

zeilen met Bruce en Lisa...

BRUCE AND LISA THANK YOU FOR THE VERY NICE TIME!


De zeilen werden weer gehesen en vol tuig kruisten we terug door Nertoutsos Inlet. In de middag hadden we de stroom mee naar buiten, ook was de wind aangetrokken tot ca. twaalf knopen en we hadden nog steeds zon. Onderwijl zagen we weer de bergen waarvan de bomen grotendeels gekapt zijn en waarvan sommige gebieden nog kaal zijn en op andere delen jonge bomen groeien en waar soms nog oudere bomen staan. Ook zagen we in één van de baaien een grote schip dat gevuld werd met gekapte boomstammen (export).

boomstammen laden...

Heerlijk kruisend zeilden we terug naar het begin van de Quatsino Sound waar ons anker er na 29 mijl in Nordstrom Cove in ging. Terwijl we buiten nog even een wijntje/cola dronken zagen we bij de kelp velden een paar zeeotters zwemmen.



17 juni 2016
PORT ALICE/RUMBLE BEACH, NEROUTSOS INLET IN QUATSINO SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND (50 25.273 n 127 29.052 w)
Vanochtend gingen we naar Bruce en Lisa. Na de koffie maakten Lisa en ik Kimbap (Koreaanse Sushi) en zaten de mannen in de keuken gezellig te praten. Nadat we de kimbap als lunch hadden gegeten reden Lisa en ik naar Port Hardy om boodschappen te doen. Het werd een zeer gezellige middag, even vrouwen onder elkaar! Onderweg zagen we twee beren langs de kant van de weg die gewoon door bleven eten en niet eens weg liepen.

 In de middag waren de mannen naar een lezing geweest van een man die polyester vissersboten heeft gebouwd en na de lezing waren ze naar het Victoria meer gereden waar ze een vriend van Bruce hebben opzocht. Rond zeven uur 's avonds aten we gezamenlijk een gegrilde kip met salade en daarna keken we onze film over onze reis.



16 juni 2016
PORT ALICE/RUMBLE BEACH, NEROUTSOS INLET IN QUATSINO SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND (50 25.273 n 127 29.052 w)
Vanochtend gingen we weer naar Bruce en Lisa om nog meer films op hun computer te zetten. Het plan was om daarna met zijn tweeën te gaan wandelen. Maar we zaten weer zo gezellig te praten dat de tijd omvloog en het te laat was voor een wandeling. Lisa en ik gingen nog wel even naar de tweedehands zaak in Port Alice om te kijken of er nog iets was. Om één uur gingen we naar de bibliotheek om te skypen met mijn ouders en verder nog wat te internetten. Rond vijf uur waren we terug op de boot waar ik het avondeten maakte.



15 juni 2016
PORT ALICE/RUMBLE BEACH, NEROUTSOS INLET IN QUATSINO SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND (50 25.273 n 127 29.052 w)
Om negen uur kwamen Bruce en zijn vrouw Lisa op de koffie. Het was heel gezellig en voor we het wisten was het twaalf uur en moesten ze terug naar huis. Paul ging met hun mee om onze gasfles te vullen en ik bleef aan boord. In de middag regende het en keken we een film. Rond vijf uur gingen we naar Bruce en Lisa. Ze hebben een mooi huis met uitzicht over de Neroutsos Inlet. Het werd een gezellige avond met een heerlijke maaltijd!
 
14 juni 2016
PORT ALICE/RUMBLE BEACH, NEROUTSOS INLET IN QUATSINO SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND (50 25.273 n 127 29.052 w)
Het oorspronkelijke Port Alice ligt ca. twee kilometer verderop en is ontstaan in de eerste wereldoorlog toen er een papierfabriek werd gebouwd. In 1965 toen het bomen kappen zijn hoogte punt bereikte groeide het dorpje gestaag en werd het verplaatst verder van de houtzagerij af, daar waar het nu gelegen is. Sinds ca. een jaar is de papierfabriek gesloten.

Na de koffie gingen we naar de kant om naar de oude papierfabriek te wandelen. We liepen verder langs de kust van Neroutsos Inlet. Halverwege begon het te regenen en kregen we een lift van Bruce. Bruce heeft naast de gesloten papierfabriek een eigen kleine houtzagerij waar hij naar op weg was. Daar aangekomen reed hij door over de houthakkerswegen (grindwegen) de bergen in en liet hij ons de omgeving zien. Ergens hoog op de berg hadden we een prachtig uitzicht over de vallei waar Nertoutsos Inlet begint en waar we veel verschillende gebieden van de gekapte bomen zagen.

de vallei...
Hij vertelde veel over het werk in de houtzagerij en de bomen die gekapt worden. Vroeger toen hij ging wandelen in de bossen stonden er alleen maar oude hoge bomen (over 1000 jaar). Nu zijn ze bijna allemaal gekapt en zijn er jonge bomen voor terug geplant. Nu hakken ze vaak bomen die ca tachtig jaar oud zijn. Dat ze bepaalde gebieden kappen en dan weer heel ergens anders beginnen is alleen voor het gezicht. Toen de papierfabriek nog in bedrijf was werd het hout dat hier gekapt was naar die fabriek gebracht en dan vaak gelijk geëxporteerd naar het buitenland.

Bruce houtzagerij...

Terug bij zijn houtzagerij bekeken we zijn bedrijf. Maar Bruce wilde niet werken hij wilde ons de omgeving laten zien en het land dat hij heeft gekocht. Zo reden we door het dorpje en verder over een houthakkerspad naar lake Alice waar we onderweg twee zwarte beren (echte beren!) op de weg zagen. Bij Lake Alice stopten we bij een kampeerplek en zagen we het grote meer dat tussen de bergen in ligt. Daarna reden we naar de Marble River waar we een wandeling maakte naar oever van de rivier. Aan de ene kant zagen we een stroomversnelling en aan de andere kant een kleine George.

Marble River...

Even verderop stopten we bij Devil's Bath. Een verzakking van de aarde gevuld met water (Flooded Sinkholes).

Devil's Bath...

Ook hier maakten we een wandeling naar de rivier. Maar de rivier stond nog te hoog om over de bedding naar Devil's Bath te wandelen. Daarna reden we weer verder naar zijn land dat gelegen is aan de Rupert Inlet waar we prachtige uitzichten hadden en waar we een mooie oude Douglas Fir van meer dan 1000 jaar oud zagen.

de Douglas Fir...


Onderweg vertelde hij hoe hij het land had gekocht. Terug reden we over de verharde weg in een half uur terug naar Port Alice waar we rond zes uur aankwamen. We bedankten hem vriendelijk en nodigden hem en zijn vrouw voor morgen voor de koffie uit.



13 juni 2016
PORT ALICE/RUMBLE BEACH, NEROUTSOS INLET IN QUATSINO SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND (50 25.273 n 127 29.052 w)
In de ochtend scheen de zon zodat we buiten in de kuip zaten te genieten van de baai/omgeving. We liggen in een mooie cove met aan de ene kant een grasrijke oever waar een beekje op uit komt met daarachter struiken en daarachter de hoge groene bergen. De struiken bevatten eetbare bessen zodat we hoopten misschien beren te kunnen spotten maar helaas geen beren wel ganzen, kingfishers en een zeehond. Aan de andere kant van de baai hebben houthakkers een deel van hun voorraad boomstammen liggen, maar daar hebben wij geen last van.

Rond lunchtijd werd het bewolkt en begon het te regenen. We aten onze lunch binnen en daarna ging ons anker in de regen omhoog. Langzaam dobber/zeilden we vol tuig met de stroom mee Neroutsos Inlet in dat onder deel is van de Quistino Sound. Net als gisteren voeren we tussen hoge bergen waar de bewolking boven hing en waar weer grote delen bos gekapt zijn. Ook zagen we een sleper hout achter zich aan slepen. Ongelooflijk hoeveel boomstammen hij wel niet meesleept maar erg hard gaat het dan ook niet!

Rond kwart voor zes kwamen we na acht mijl aan in Rumble Beach maar de lokale bevolking noemt het plaatsje Port Alice. Er is hier een hele kleine Marina waar we net achter de breakwater konden ankeren. Toen we goed en wel lagen werd het droog en probeerde de zon door te komen zodat we buiten in de kuip ons avondeten aten.
 
12 juni 2016

JULIAN COVE IN QUATSINO SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 29.150 n 127 36.591 w)
's Nachts is het de laatste tijd weer rond de acht tot tien graden en nemen we de olielamp weer mee naar de voorpunt. Vannacht regende en waaide het behoorlijk en ook overdag bleef dat het grootse deel zo zodat we langer in bed bleven en een boek lazen. Na de koffie deden we wat klusjes en na de lunch keken we een film. Na de film was de harde regen opgehouden en miezerde het alleen nog. Ook de harde wind was afgenomen en gedraaid tot een mooi zeil windje.

We haalden ons anker op en kruisten vol tuig met ca zes a acht knopen wind door Forward Inlet terug richting open oceaan. Daarna konden we de hoek om koersen en met ruime wind verder door de Quatsino Shund oostwaarts, landinwaarts. In het eerste deel van de sound zagen we veel zalmkwekerijen en naarmate we verder de sound in kwamen zagen we verschillende houthakkerskampen. De omgeving bestaat dan ook uit delen met hoge oude bomen, gebieden met omgehakte bomen maar waar alweer nieuwe bomen groeien (deze bomen zijn veel kleiner) en gebieden waar het nog bruin ziet en waar ze nog opnieuw bomen moeten planten. Aan de waterkant zagen we vaak plekken waar de boomstammen verzameld lagen om versleept te worden.
Weg met de fantasie dat je hier in een heerlijk ongerepte natuur kunt zeilen! Ook zagen we verschillende vissersboten naar buiten motoren.

Hoe verder we de sound in zeilden hoe minder wind we hielden en het laatste uur moesten we motoren om voor het donker in Julian Cove aan te komen. Om tien uur ging ons anker er na tweeentwintig mijl in bij Julian Cove.

Julian Cove...

11 juni 2016
WINTER HARBOUR IN QUATSINO SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 30.844 n 128 01.675 w)
Winter Harbour was vroeger een settlement met een grote vissersvloot. Nu is het vergane glorie en het bestaat voornamelijk uit lodges, een hotel, een kleine winkel en wat huisjes die te huur worden aangeboden aan sportvissers. Verder is er in de buurt een houthakkers kamp.

Welkom aan de westkust van Vancouver eiland waar het vaak regent! Vanochtend miezer-regende het de hele tijd en lazen we binnen een boek. In de middag werd het droog maar bleef het bewolkt zodat we naar de kant roeiden. Eerst liepen we over een boardwalk naar de winkel. Een kleine winkel die een keer in de twee weken wordt bijgevuld. Daarna liepen we over de boardwalk langs de baai aan de ene kant en de huisjes/lodges aan de andere kant naar het andere einde van de settlement. Veel toeristen die nu in de huisjes zitten zijn nu in de motorboten buiten in de sound aan het vissen. Toen ze in de middag terug kwamen hoorden we dat ze in dit jaargetijde op Halibut, Cod en Chinook zalm vissen. Er zaten dan ook echte grote vissen bij!

Toen we terug naar de boot roeiden zagen we een zeeotter in de baai zwemmen. Zeeotters zijn een stuk groter dan rivierotters maar beide zijn erg koddig om te zien. Ook zagen we verschillende Bald Eagles op het strand en in de bomen zitten. In de avond hoorden we BONK, BONK en toen Paul naar buiten keek zag hij dat de zeeotter ons dinghy op zijn rug probeerde mee te nemen (hihi). Daarna was hij foetsie...



10 juni 2016
WINTER HARBOR IN QUATSINO SOUND, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 30.844 n 128 01.675 w)
Het regende toen we om acht uur ons anker ophaalden en met vol tuig naar buiten motor/zeilden. Eenmaal buiten op de Pacific oceaan bleek er te weinig wind te zijn om te zeilen. De swell was ca een a twee meter en met vier knopen noordwesten wind begonnen de zeilen te klapperen. Nadat we een half uur hadden gemotord en de wind tot zes a zeven knopen was toegenomen besloten we twee reven in het grootzeil te zetten tegen het klapperen en de fok uit te bomen. Nu bleven de zeilen vol en konden we rustig verder langs de kust zuidoostwaarts zeilen.

Noord Vancouver eiland is hier nog steeds een bosrijk gebied waar jammer genoeg op een aantal plekken veel bomen zijn gekapt. Rond elf uur hield het op met regenen maar bleef het bewolkt. Een andere zeilboot haalde ons al motorend in. In de middag zeilden we tussen het kleine eiland Kains en Vancouver eiland door. De kust van Vancouver eiland bestaat hier uit een grote kale rotswand waar Pelagic cormorant hun nesten hebben. Daarna zeilden we Quatsino sound in en waren we de swell kwijt. Nu zeilden we aan de wind naar Winter harbor waar om half vijf ons anker er in ging. De zeilboot die ons al motorend had ingehaald lag aan de steiger. We werden uitgenodigd voor een borreltje en zaten zo de avond gezellig te praten.



(foto)

09 juni 2016
SEA OTTER COVE, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 40.748 n 128 21.027 w)
In de ochtend scheen de zon en deden we klusjes aan boord. Paul was in de dinghy bezig de aangroei van de zijkant van de boot weg te halen en ik was bezig met huishoudelijke klusjes. Nadat we in de kuip hadden gegeten begon het te regenen en gingen we naar binnen om een film te kijken. Rond vier uur was het droog en kwam de zon zelfs tevoorschijn. Ook was het bijna hoogwater zodat we naar de kant gingen.

Aan het einde van de baai aan de NW kant wordt d.m.v. een oude boei het begint van de wandeling naar Lowrie bay aangegeven. Het was even zoeken maar nadat we de goede boei hadden gevonden moesten we heel even over boomstronken en door het struikgewas kruipen voordat het een beter wandelpad werd. Een mooie wandeling door het bos over boomstronken en door modderpoelen. Maar goed dat we onze laarzen aan hadden!

Na een half uur wandelen kwamen we aan bij het zandstrand van Lowrie bay. Hier zagen we twee mensen lopen. Het bleek dat er in deze baai een hut/kampeerplek voor wandelaars is waar zij kunnen overnachten. Zij waren vanaf Port Hardy via Cape Scott hierheen gewandeld een wandeling van ca. acht dagen. Nadat we een tijdje hadden zitten praten en hadden genoten van het uitzicht werd het tijd om via hetzelfde pad terug naar de boot te gaan.

Lowrie bay...
 
08 juni 2016
SEA OTTER COVE, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 40.748 n 128 21.027 w)
Sea Otter Cove ligt in het CAPE SCOTT PROVINCIAL PARK. Een aardig groot park dat in het noorden ongeveer bij Cape Sutil begint en dan in een bijna rechte lijn zuidwaarts richting San Josef bay net naast Sae Otter Cove loopt. Hier wonen dus geen mensen! Voordat we vanochtend naar de kant gingen werd de tas nog even goed nagekeken of alles er in zat. Eten in de lucht dichte bak, eerste hulp spullen, marifoon en spullen om beren weg te jagen of aan te vallen. Van rechts naar links: Toeter, Hand marifoon, mes, flitslicht, Beren spray (peper spray), vuurpijl die ook heel hard knalt.

uitrusting om mee te nemen...

Om elf uur bij laagwater gingen we naar de kant en liepen naar het einde van de baai. In de noordoost hoek begint een wandeling die langs de kreek loopt. (FOTO) Gelukkig was het laagwater en hadden we onze laarzen aan want de wandeling begon aan de andere kant van de kreek zodat we die eerst moesten oversteken. Het was een mooie wandeling door het bos en langs de oever van de kreek. We passeerden verschillende struiken met bessen en bramen en waren ons ervan bewust dat dit berenland is. We toeterden en klapten soms in onze handen. Eigenlijk wel een beetje jammer want nu wisten we bijna zeker dat we geen beren zouden zien. Maar ja, enkele dagen geleden hadden we op de radio gehoord dat er dit jaar extra veel jonge beren waren geboren en die wil je met de moeder erbij niet tegen komen.

wandeling langs de creek...

Rond half twee waren we terug bij de boot want het water begon alweer te stijgen (tijde verschil van 3 1/2 meter) en anders hadden we ons Giebeltje niet met droge voeten gehaald. Na de lunch keken we nog vanuit de kuip of we wilde dieren konden spotten maar helaas....



07 juni 2016
SEA OTTER COVE, WEST KUST VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 40.748 n 128 21.027 w)
Om half vijf zeilden we alleen op de fok terug door Bate Pass de Goletas Channel in. In Goletas Channel kruisten we met ca tien knopen NW wind en stroom mee noordwaarts richting Queen Charlotte sound. Net als gisteren hadden we hier een lichte swell die het kanaal in komt. Aan het eind van de Goletas Channel ligt de Nahwitti Bar. Een ondiepte waar je alleen met doodtij overheen kunt en waar nu de golven opbraken en we de witte koppen konden zien. In de pilot hadden we gelezen dat vissers deze ondiepte vermijden door dicht langs de kant te varen. Zo deden wij dit vanochtend ook. Met ca drie knopen stroom mee zeilden we dicht langs de kust van Vancouver eiland en aan de andere kant hadden we Tatnall Reef (onderdeel van de Nahwitti bar)met zijn kelp velden. We kregen een wat rommelige zeeslag maar geen grote golven met brekers. Aangekomen bij Cape Sutil ging ons anker er na elf mijl in.

CAPE SUTIL, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 52.288 n 128 02.902 w)
Eigenlijk wilden we hier overnachten omdat er over de marifoon een Gale Warning bij Cape Scott werd afgegeven. Maar om elf uur hadden we hier nog steeds weinig wind en was de swell in de baai toegenomen omdat de stroom nu ook mee naar binnen liep. Dus ging om elf uur ons anker op en vol tuig en stroom wilden we verder westwaarts zeilen door de Queen Charlotte Sound. Maar met ca. vijf a zes knopen wind en een aardige swell begonnen de zeilen te klapperen en moesten we eerst nog twee uur motor/zeilen voor we een echte zeilwind kregen. Nu we aan de wind motor zeilden bleven de zeilen vol staan.

De noordkust is grillig met soms zandstranden en soms kliffen en daarachter een bosrijk gebied waarvan de toppen kaal zijn door de vele wind. Na twee uur kregen we ca tien a vijftien knopen wind en zeilden we aan de wind verder west zuid westwaarts richting Cape Scot. Even later kregen we ook weer stroom mee waardoor we lekker opschoten naar de meest noord-westelijke punt van Vancouver eiland. Dichtbij de Cape Scott staken we twee reven in het grootzeil omdat er over de marifoon werd afgegeven dat er twintig knopen wind stond. Ook zagen we op de kaart dat er in Scott Channel water tussen Cape Scotte en Cox eiland veel stroom rafelingen zijn.

Cape Scott...


Toen we bij Cape Scott aankwamen konden we van koers veranderen van aan de wind naar ruime wind en met de stroom mee gingen we soms wel acht knopen in het zeer rommelige Scott Channel. Even later was alles weer rustig en zeilden we voor de wind met de fok uitgeboomd aan de ene kant en grootzeil met twee reven aan de andere kant rustig naar Sea Otter Cove. De oever bestaat uit ook hier uit zandstranden en kliffen met daarachter een bosrijk gebied. Maar in dit bosrijke gebied zagen we aan de kant ook velden met bomen die alleen uit kale boomstammen bestaan omdat het hier behoorlijk kan waaien. Verder zagen we een paar vissersboten maar verder zijn we van de buiten wereld afgesloten. Geen radio meer alleen de marifoon voor het weer. Rond half zeven kwamen we aan in Sea Otter Cove waar ons anker er na 41 mijl in ging en we ons bed opzochten.



06 juni 2016
KALECT COVE, HOPE ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 53.975 n 127 51.106 w)
Om half vijf zeilden we vol tuig en met ca. tien knopen wind Christie Pass uit en kruisten we verder door Goletas channel noordwestwaarts. Soms zeilden we door een mistbank maar meestal hadden we goed zicht en kwam soms zelfs de zon even te voorschijn. Onderweg zagen we een Orca dichtbij de boot maar al snel dook die diep onder en was hij weg! Om twaalf uur kwamen we aan in Bull Harbor bij Hope eiland. Het laatste eiland van de Queen Charlotte Strait tot Cape Scott (noordpunt Vancouver eiland).

BULL HARBOR, HOPE ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 54.943 n 127 56.191 w)
Een mooie beschutte baai maar waarvan het land rondom tot de Tlatalsikwala Natives behoren. Bij de steiger staat een groot bord dat we voor ankeren moeten betalen en dat we alleen aan land mogen als we waren uitgenodigd. We riepen over de marifoon (channel 6) Bull Harbor op. Toen hoorden we dat we vijftien dollar per dag voor het ankeren moesten betalen. Tijd om een andere plek te zoeken!

We motorden de baai uit en alleen op de fok zeilden we rustig langs de kant terug al kijkend naar een goede ankerbaai want vanavond en vannacht gaat het weer harder waaien. Gelukkig waren de mistbanken verdwenen en scheen de zon volop zodat we nu ook de omgeving goed konden zien. Nu we langs de kant zeilden zagen we verschillende zeeotters en zelfs zeeotters met jonge. Een moeder had al zwemmend op haar rug haar jong op de buik. Toen we voor haar gevoel iets te dichtbij kwamen wilde ze zich omdraaien. We hoorde haar jong hard piepen en terwijl ze zich omdraaide schoot de kleine van haar buik op haar rug, een heel koddig gezicht om te zien.

zeeotter met jong...

etende zeeotter...



Op de hoek van Hope eiland sloegen we af Bate Pass in waar ons anker er in Kalect Cove in ging. Kalect Cove is een smalle doorgang tussen Kalect eiland en Hope eiland. Het was nog even spannend of er bij de ingang genoeg water zou staan omdat er bij extreem laag water 0.3 meter staat. We zagen niet minder dan vijf meter en na dertig mijl ging ons anker er hier in. Een mooie cove en nu lekker onderuit!



05 juni 2016
GOD'S POCKER, HURST ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 50.418 n 127 35.658 w)
Het was weer een mooie zonnige dag zodat we ons Giebeltje op het voordek hesen zodat Paul er nog een keer aan kon werken. Al is de lekkage een stuk minder Paul was niet tevreden en ging alsnog aan de slag.
Na de lunch kwam er een lichte bries en met ons Giebeltje op het voordek motorden we de baai uit en zeilden alleen op de fok en met de stroom mee zuidwaarts door Gorden Channel en langs Balaklave eiland waar op de hoek een vuurtoren met verschillende huisjes staat. Vervolgens zeilden we Christie Pass in tussen Balaklava en Hurst eiland. Hier zagen we spuiters van twee grote walvissen die steeds dichterbij kwamen. Op het laatst konden we de rugvin zien en toen ze diep onderdoken ook hun staart. Ons anker ging er na vijf mijl bij God's Pocket in. Vorige keer hebben we aan de oostkant in Blenkingsop geankerd en zijn we over het eiland hier naar toe gewandeld.

In de middag gingen we naar de kant en maakten we een wandeling naar Duck's Bay. Toen we terug kwamen bij de steiger waren Bill en zijn vrouw (eigenaars van God's Pocket) met hun gasten ook net terug. De gasten hadden gedoken en terwijl zij hun duikuitrustingen schoon maakten zaten we gezellig met ze te praten. Daarna gingen we terug aan boord tijd voor het avondeten.



04 juni 2016
De baai is leeg, alle boten zijn noordwaarts vertrokken en alleen de woonarken (resort) liggen nog langs de kant (FOTO). De zon scheen en het was bladstil dus een mooi gezicht onder genot van een kopje koffie. Na de koffie gingen de naar de kant om nog een wandeling te maken. Het eerste stuk was hetzelfde als gisteren maar nu liepen we rechtdoor en kwamen we langs een paar meren. Na een uur wandelen kwamen we aan bij het einde van de logging road waar een groot gebied geheel kaal gekapt was. Langzaam groeien er nu weer nieuwe bomen.

Op de terugweg hoorden we een Colibri (Refous Hummingbird) overvliegen en zagen we hem later in de top van de boom (FOTO). Rond half twee waren we terug aan boord waar we een lunch in de kuip aten. Daarna werd het tijd voor wat klusjes en daarna dronken we nog een wijntje/cola in de kuip. In de baai zwommen Canadese ganzen, Red necked Grebe, Red throated en Common loons. In de boom zaten verschillende Bald Eagles naar het water te staren op zoek naar vis en in het water zagen we een zeehond zwemmen.



03 juni 2016
In de ochtend regende het nog steeds en maakte ik een lunch en luisterden we naar de CBC radio. Over de marifoon hoorden we dat het bij Cape Scott (Noordkaap van Vancouver eiland) vijftig knopen wind stond. Wij liggen daar dertig mijl bij vandaan en liggen hier heel rustig zonder een vlaagje wind. Rond twaalf uur kwamen Adriaan en Mexi en aten we verschillende sushi/kimpap rolletjes.

Na de lunch maakten we met zijn vieren een wandeling over het eiland. Vandaag was het geen bospad maar een oude loggers road. De bomen zijn nog niet zo oud maar veel bomen zijn wel begroeid met mos en ook de bodem is veelal bedekt met verschillende soorten mos. verder zagen we aparte bloem (FOTO) en voetsporen van wolven. Rond vier uur waren we terug bij de boot en namen we afscheid van Mexi en Adriaan. Zij gaan morgen ochtend vroeg noordwaarts. Voor ons is het weer niet goed om langs de noordkaap van Vancouver eiland zuidwaarts te gaan. te veel wind.



02 juni 2016
CLAM COVE, NEIGEI EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 51.957 n 127 40.290 w)
Tussen de buien door gingen we naar de kant. Toen we bij de bibliotheek kwamen bleek die gesloten en was de wifi uitgezet en dus gingen we naar een cafétje waar wel internet was. Rond elf uur waren we terug aan boord en aten een vroege lunch. 

VANAF HIER BEGINT VOOR ONS HET NIEUWE ZEILGEBIED

Om twaalf uur zagen we Mexi en Adriaan op hun zeilboot de Sonamara aankomen. Ons anker ging op en samen zeilden we met ca tien knopen wind en stroom mee alleen op fok door Goletas channel tussen Hurst en Vancouver eiland door. De regen stopte en de zon kwam langzaam te voorschijn. Vervolgens zeilden we met ruime wind door de Browning passage tussen Nigei eiland en Balaklava eiland door. Nu keken we de Queen Charlotte strait in waar we een paar grote cruiseboten zagen. Het toeristenseizoen is alweer in volle gang!
 
Na 14 mijl ging ons anker er om vier uur in Clam Cove bij Nigei island in. Adriaan en Mexi kennen dit gebied goed en wilden nog even wandelen zodat we even later door een mooi bos van voornamelijk Sitka Spruce bomen liepen naar Port Alexander aan de zuidwest kant van het eiland. Rond zes uur waren we terug bij de boot en aten we gezamenlijk op de Sonamara. Het werd een gezellige avond.
 
01 juni 2016
PORT MC NEILL, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 35.477 n 127 05.416 w)
Deze ochtend gingen we weer naar het toeristenbureau waar we internetten en uitzendingen gemist keken. Daarna maakten we net buiten het plaatsje een wandeling door het bos. Helaas begon te regenen zodat we terug zijn gegaan en nog even bij de supermarkt de laatste boodschappen hebben gekocht. Rond half vier waren we terug aan boord.



31 mei 2016
PORT MC NEILL, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 35.477 n 127 05.416 w)
Om negen uur na de koffie gingen we naar de kant om bij het toeristenbureau te skypen met familie en vrienden. Hier kwamen we Banu en Peter tegen die ook bij ons in de baai voor anker zijn gegaan. De rest van de boten ligt in de haven. We zaten gezellig te praten toen Banu ons uitnodigden om vanavond bij hun te komen eten.

Nadat we klaar waren met onze klussen aten we een pizza bij de IGA supermarkt en daarna maakten we een wandeling langs de baai. We kwamen langs een werkplaats waar de gekapte bomen van de trucks werden afgeladen. Daarna werden ze op een verhoging gelegd waar een machine de boomstammen met kabels aan elkaar vast maakte. Vervolgens werden deze kluwen boomstammen te water gelaten. Nadat ze in het water lagen werden ze met kleine bootjes naar bepaalde vakken geduwd. Toen we hier enige tijd naar hadden gekeken liepen we terug naar Port Mc Neill en gingen we terug naar de boot. Rond zes uur gingen we naar Banu en Peter waar we hun boot bekeken en een heerlijk en gezellig avond eten hadden.



30 mei 2016
PORT HARDY, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 43.429 n 127 29.238 w)

ankerplek Harlequin bay...

Het was een mooie zonnige dag en vanaf deze baai gaat er een wandeling naar God's Pocket aan de andere kant van het eiland. We wisten alleen niet waar de wandeling begon. Dus roeiden we naar het kiezelstrandje dichtbij. Aan de kant gekomen zagen we een picknickplek en we dachten dat de wandeling daar begon. Maar dat was niet het geval. Helemaal aan de andere kant van dit kiezelstrand vonden we ons eerste oranje lintje. Het werd een spoorzoektocht door het bos op zoek naar oranje lintjes.

Na ca. een uur door het bos te hebben gewandeld kwamen we aan bij het eind van de baai. Nu was er een duidelijk pad naar God pocket's cove. Daar spraken we de eigenaar die hier alles runt. Ze hebben hier enkele huisjes die ze verhuren aan duikers en mensen die willen kanovaren. Hij vroeg of we nog wolven hadden gezien want er zijn hier veel wolven op het eiland?! We hadden er geen gezien maar wel twee naaktslakken die aan elkaar vast zaten, paren?

naaktslakken die paren?

.

Op de terugweg was het lager water en konden we het grootste deel over het kiezelstrand terug naar de boot wandelen. Rond half twee waren we terug aan boord en maakte ik een late lunch die we in de kuip nuttigden. In de zon genoten we van de omgeving waar we verschillende Baldeagles in de bomen zagen zitten.

Rond kwart voor vier kregen we stroom mee en stond er een lichte wind vanuit het noordwesten. Rustig motorden we de baai uit omdat we van gisteren weten dat de kaart hier niet helemaal klopt. Daarna rolde we de fok uit en zeilden rustig met ca. zes knopen wind en 1 knoop stroom mee door Legend pass tussen Hurst- en Belleiland. Daarna kwamen we in de Queen Charlotte Strait waar de wind aantrok tot ca. acht knopen zodat we relax in de zon ruime wind verder richting Port Hardy gingen. We lazen in de pilot dat er in de zomer een public steiger in de baai ligt. Rond half zeven en na negen mijl ging ons anker er dichtbij de public steiger in. Nu liggen we weer dichter bij het centrum van Port Hardy dan de vorige keer op 26 oktober 2015. 



29 mei 2016
HARLEQUIN BAY, HORST ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 50.546 n 127 34.517 w)
Toen we om zeven uur ons anker ophaalden was het bijna bladstil en spiegelde de bomen prachtig in het water. Het was nu hoogwater zodat we rustig terug motorden naar Blunden Harbor waar om kwart voor acht ons anker er weer in ging. Nu maar wachten op wind.

bladstil...



Om tien uur kwam er ca. vijftien knopen wind uit het noordwesten en alleen op fok zeilden we de baai uit de Queen Charlotte Strait in. Met stroom mee kruisten we verder langs de kust van het vaste land tot Marsh Bay. Hier zagen we een zalmkwekerij maar ook dat de wind de baai in stond. Geen goede anker plek! We bekeken de kaart en zagen een ander mooi plekje. Nu hesen we toch maar het grootzeil en met vol tuig staken we westwaarts de Queen Charlotte straat over. Eerst met een knik in de schoot richting Deserters Eiland om daarna aan de wind naar Hurst Eiland te zeilen. We kwamen langs vele kleine rotsen en eilandjes en zagen een kolonie zeeleeuwen op de rotsen liggen.

Nothern Steller zeeleeuw...
Vlak voordat we de Harlequin baai in draaide moesten we nog tussen twee ondieptes door. De kaart was niet correct en op de kaart gingen we over de ondiepte maar daar waar we volgens de kaart moesten varen was een groot kelp veld waar we nu langs voeren. Het ging allemaal goed en we zagen niet minder dan vier meter op de diepte meter maar een beetje spannend was het wel!

Rond drie uur en na negentien mijl ging ons anker er in Harlequin bay in.



28 mei 2016
LAGOON COVE, VASTE LAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 54.999 n 127 15.792 w)
In de ochtend regende het nog steeds. Tijd voor Paul om onze extra driver van de stuurautomaat uit elkaar te halen.

werk aan de driver...

Hij bekeek of alles goed functioneerde en besloot de magneet weer te vervangen en de oude er weer in te zetten. Ik keek en hielp waar ik kon en deed verder de was en maakte een lunch. Na de lunch werd het droog en ging ik vogeltjes spotten. Zo zag ik een stel Red Throated Loons en Red Brested Merganser.

de red troated loon...


Om kwart voor vier was het halftij en besloten we verder landinwaarts te motoren richting Bradley Lagoon. Een mooie tocht door een smal watertje dat naar de lagoon gaat met aan beide zijde bos. We moesten over een paar ondiepe stukken waar er met laag water 0,6 meter water staat maar nu zagen we niet minder dan drie meter diepte.

onderweg naar Bradley Lagoon...


Vlak voor de lagoon is een nog smaller stuk dat ook nog eens echt droog valt en waar we met de Giebateau niet overheen kunnen. Dus ging ons anker er vlak daarvoor in. Daarna motorden we met met ons Giebeltje en met stroom mee over deze ondiepte de Bradley Lagoon in. Een mooie grote lagoon waar we hoopten beren en andere wilde dieren te zien. We motorden verder tot het einde. Onderweg zagen wel veel watervogels zoals eenden, ganzen etc. en een familie rivier otters.


rivier otter...

Rond zeven uur uur was het hoogwater bij Port Hardy en en dus ook hier. Dus dachten we om die tijd wel terug te kunnen naar de boot. Helaas stroomde het water nog hard steeds de lagoon in en toen we probeerde over deze ondiepte heen te komen. We werden door de stroom mooi weer terug gezet de lagoon in. We maakten ons Giebeltje aan een tak die over het water hing vast en wachtten! Om acht uur leek de stroom minder te worden en probeerden we het nog een keer. We kwamen iets verder tegen de stroom in maar werden daarna weer even hard teruggezet. Terug naar onze tak en wachten maar! Gelukkig hadden we mooi uitzicht over de lagoon en scheen de zon nog steeds. Om negen uur probeerden we het nog een keer en al hadden we nog steeds stroom tegen toch lukte het ons langzaam over de ondiepte te komen en terug naar de boot. Tijd voor het avondeten.



27 mei 2016
BLUNDEN HARBOR, VASTE LAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 54.288 n 127 17.269 w)
De andere boten die noordwaarts gingen waren allemaal al vertrokken toen wij om zeven uur ons anker ophaalden. De zeilen werden gehesen en met vol tuig kruisten we door de Broughton straat tussen Malcolm eiland en Vancouver eiland noordwaarts. Daarna kwamen we in de Queen Charlotte straat en konden we halve wind richting het vaste land zeilen. Daar zagen we verschillende spuiters van walvissen en ook de walvissen zelf al was het allemaal wel ver weg. Dichtbij zagen we een paar wit gestreepte dolfijnen.

Het was bewolkt en helaas nam de wind steeds meer af. Met vier knopen wind dobber/zeilden we rustig verder want we hadden geen haast. Maar toen de wind onder de vier knopen kwam en het ook nog eens begon te regenen werd de motor het laatste uur toch even bij gezet omdat we ander ook stroom tegen zouden krijgen. Zonder zon is het ineens ook weer wat frissen en nu we toch motorden ging ook gelijk de kachel aan. De kachel die we vorig jaar in Port Hardy gekocht hebben en die de warmte van de motor gebruikt. Dit kost niets extra's ..

 Rond drie uur ging ons anker er na vierentwintig mijl in Blunden Harbor in. Inmiddels was het hard gaan regenen en gingen we naar binnen. Morgen weer een dag!



25 mei 2016
PORT MC NEILL, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 35.477 n 127 05.416 w)
Nog een ochtend bij het toeristenbureau waar we internetten en uitzendingen gemist keken. Hierna maakten we net buiten het plaatsje een wandeling door het bos. Helaas begon te regenen zodat we terug zijn gegaan en nog even bij de supermarkt de laatste boodschappen hebben gekocht. Rond half vier waren we terug aan boord.

het houtkamp...








24 mei 2016

PORT MC NEILL, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 35.477 n 127 05.416 w)
Vandaag is alles na de feestdag weer open en ging Paul eerst naar de kapper. Daarna liepen we terug naar het toeristenbureau om te skypen met familie. Bij de IGA supermarkt aten we een pizza en daarna winkelden we nog even. Rond drie uur waren we terug aan boord. Het is nog steeds winderig en bewolkt al kwam aan het eind van de middag de zon wel wat meer door. We wachten op een goed window om verder noord/westwaarst te gaan.



23 mei 2016
PORT MC NEILL, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 35.477 n 127 05.416 w)
Vandaag is het een vrije dag voor de Canadezen. Het is vandaag QUEEN VICTORIA DAY.
Rond tien uur gingen we naar de kant waar ik naar de wasserette ging om het beddengoed te wassen en te drogen. Paul bleef op de steiger staan praten met andere zeilers. Toen ik na anderhalf uur terug kwam stond hij daar nog steeds te praten.
 
Ik had andere zeilers ontmoet in de wasserette en die kwamen nu ook terug met hun wasgoed. Bij hun gingen we aan boord en dronken een kop thee. Zij hadden net een hunter 42 gekocht en waren trotse nieuwe eigenaars. Rond twee uur liepen we naar het toeristenbureau om even te internetten en rond drie uur waren we terug aan boord. We aten een late lunch en keken een film want buiten is het bewolkt en koud.
 
22 mei 2016
PORT MC NEILL, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 35.477 n 127 05.416 w)
Om kwart over zeven kwam er een lichte bries en kruisten we voltuig naar Port McNeil waar we om tien uur afmeerden aan de steiger van het tankstation. We kochten twintig liter diesel en vulden een gasfles. Daarna mochten we een paar uur even verderop aan de steiger blijven liggen om naar het centrum van Port MCNeill te gaan. Het is zondag dus de meeste winkels waren dicht. Maar we konden wel gratis internetten bij het toeristenbureau en verder was de supermarkt en de watersport zaak open. Rond één uur waren we terug aan boord en gingen we even verderop voor anker. Inmiddels was het bewolkt geworden en was de wind aangetrokken tot ca twintig vanuit het noorden. Na een late lunch werd het tijd voor een film.



21 mei 2016
ALART BAY, CORMORANT ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 35.443 n 126 56.144 w)
Het was een prachtige zonnige dag zonder wind. Om kwart voor negen namen we de ferry naar port Mc Neil en verder naar Sointula op Malcolm eiland. Als je van eiland naar eiland gaat is deze ferry gratis. Aangekomen liepen we naar het huis van Ken en Kyli. Het was een gezellig weerzien.

zonsopkomst met volle maan...

Het is voor de Canadezen een lang weekend want maandag is het Queen Victoria day en hier is een baseball toernooi georganiseerd. Veel mensen die hier vroeger woonden of nu nog familie hebben komen dit weekend naar Sointula om elkaar weer te zien. Dus gingen we met Ken en Kyli mee naar het toernooi. Het was druk met mensen en tot onze verbazing zagen we ook Heidi en Lylo die we vorig jaar ontmoet hebben in Lagoon Cove. Ze zijn gestopt met het werken in Lagoon Cove en wonen nu in Sointula. Het werd een gezellige dag en we namen de ferry van half vier terug naar Alert Bay waar we bij terugkomst nog een drankje in de kuip dronken.



20 mei 2016
ALART BAY, CORMORANT ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 35.443 n 126 56.144 w)
Om vier uur werd het langzaam licht en ging ons anker op. Het eerste uur moesten we motoren aangezien er geen wind was maar we wel stroom mee hadden. Daarna kwam er ca zes knopen zuid, zuidoosten wind en konden we vol tuig ruime wind door Johnstone strait verder zeilen. Eerst tussen Vancouver eiland en het vaste land en later tussen Vancouver eiland en West Cracroft en Hanson eiland. De zon kwam door en het werd een prachtige zonnige dag. Om ons heen zagen we hoge bergen met hier en daar nog een beetje sneeuw op de bergtoppen. Helaas worden er op de berghellingen van Vancouver eiland veel bomen gekapt en zagen we aan de kust geregeld houthakkers kampen. Toch een beetje jammer!

In het water zagen we verschillende keren groepen dolfijnen dichtbij de boot maar helaas bleven ze niet lang bij ons.

wit gestreepte dolfijnen...

Verder zagen we veel pleziervaartuigen (zeil en motorboten) hard noordwaarts motoren en ook de slepers met bakken met containers of hout waren weer van de partij. Op het laatst viel de wind weg en moesten we het laatste uur tegen de stroom in naar Alert bay motoren waar om half twee ons anker erin ging. 

Onderweg constateerde Paul dat de opblaasbare bodem van ons Giebeltje zacht was geworden. Dus toen we goed en wel lagen ging Paul de lek in de bodem zoeken en maken. Op sommige plekken begint de lijm van de tien jaar oude dinghy door de hitte een beetje los te laten. Paul heeft het lek nu met nieuwe lijm weer gemaakt. 

Op 2 november 2015 zijn we hier met de ferrie geweest. We lagen toen voor anker bij Sointula bij Malcolm eiland en konden vanaf daar gratis de ferrie hiernaar toe nemen. Die dag hebben we hier gefietst en gewandeld.



19 mei 2016
BLENKINGSOP BAY, VASTE LAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 29.023 n 126 00.685 w)
We liggen op een goede en mooie ankerplek. Hier vandaan kunnen we de Johnstone straat inkijken en daar zagen we witte kopjes op het water van de harde noordnoordwesten wind. Nu in de baai liggen we rustig met hier en daar een vlaag. Ook vandaag was er te veel wind om verder te gaan.
Paul heeft vandaag de driver van de stuurautomaat eruit gehaald. Dit is de automaat die we in Brazilië gekocht hebben en die het nooit echt goed heeft gedaan. Na de driver te hebben gemeten blijkt deze 1/3 minder kracht te hebben dan de oude. Nu hebben we de oude driver weer geplaatst en moeten nu uitzoeken wat er met de vervangen driver (motor) aan de hand is. Rond twee uur was de klus geklaard en keken we een film.



18 mei 2016
BLENKINGSOP BAY, VASTE LAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 29.023 n 126 00.685 w)
Vannacht en vandaag bleef het te hard waaien om door te gaan. Daarom eerst maar eens lekker uitgeslapen daarna koffie in de kuip en wat klusjes. Na de lunch keken we een film.

wolken over de bergen geperst...

Misschien is het jullie opgevallen dat we de natuur niet meer beschrijven. Dit omdat we voor de tweede keer door dit gebied zeilen. We hebben de eilanden in het eerste hoofdstuk over Canada al beschreven. Binnenkort gaan we een nieuw gebied in en zullen we weer meer van de omgeving gaan beschrijven.



17 mei 2016
NORTH COVE, HELMCKEN ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 24.147 n 125 52.329 w)
BLENKINGSOP BAY, VASTE LAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 29.023 n 126 00.685 w)
Om vier uur ging ons anker op en in het donker met onze LED schijnwerper voorop motorden we rustig met de stroom mee verder door Discovery Channel tussen Vancouver eiland en Quadra eiland. Om half vijf begon het licht te worden en kwam er iets wind zodat we de zeilen hesen en vol tuig verder door Discovery Channel kruisten nu tussen Vancouver en Sonora eiland. Ondertussen zagen we verschillende slepers die hout of bakken met containers achter zich aan sleepten. Sommige keerden om en motorden dan weer een stukje terug. Paul en ik vonden dit in eerste instantie wat raar maar later beseften we dat ze moeten wachten op doodtij om door de vernauwing te mogen (maximaal acht knopen stroom).

slepers met hout door de kanalen...



Discovery Channel gaat over in de Johnstone Strait en nu passeerden East en West Thurlow eilanden en later Hardwicke aan de ene kant en Vancouver eiland aan de andere kant. Soms was er net genoeg wind ca. vijf tot zes knopen om te zeilen maar als de wind het even voor gezien hield ging de motor aan. De Johnstone Strait staat bekend om zijn harde wind en voor morgen zijn de voorspellingen dertig knopen en dus willen we vandaag met de stroom mee opschieten.

Terwijl we soms motor/zeilden keken we met de verrekijkers naar de kant en op een gegeven moment zagen we een zwarte beer op het strand lopen. Onze eerste zware beer die we op Vancouver eiland zien.

In onze getijde tabel staat dat we tot negen uur stroom mee hadden. Maar we hadden stroom mee tot tien uur dus de tabel houd geen rekening met de zomertijd! Het laatste uur hadden we een knoop stroom tegen en om elf uur kwamen we na 31 mijl aan in de North Cove bij Helmcken eiland. Nadat we in de kuip geluncht hadden en nog wat kleine klusjes hadden gedaan was het bijna vier geworden en kregen we weer stroom mee. Inmiddels kwam de wind van achteren en konden we het eerste stukje tussen Hardwicke eiland en Vancouver eiland vol tuig ruime wind zeilen. Daarna kwamen we in het stuk tussen Vancouver eiland en het vaste land. Hier viel de wind heel even weg maar Paul zag gelijk dat de wind vanuit het westen terug kwam.

We zagen een bewolkte lucht en de rimpels over het water aankomen zodat we snel het grootzeil weg haalden en de huik erover heen deden. Terwijl we nog met de huik bezig waren kregen we van nul knopen wind in 1 keer twintig knopen en in vlagen meer wind op de neus. Er stonden gelijk witte kopjes op het water en daar waar we heen wilden was niet meer haalbaar. We besloten om iets af te vallen en naar Blenkingsop Bay te gaan waar ons anker er net voor de bui in ging.

Voor mij was het weer even wennen om in harde wind te zeilen. We hebben de laatste tijd alleen maar in rustig mooi weer gezeild en dan moet ik altijd weer wennen aan de harde wind zeker als het dan ook nog bewolkt is. Nadat we goed en wel lagen maakte ik het avondeten en daarna gingen we naar bed een film kijken.



16 mei 2016
PLUMPER BAY, QUADRA ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 09.821 n 125 20.141 w)
Om half acht motorden we met de stroom mee de baai uit en Strait of Georgia in tot tien uur. Toen kregen we een noordelijke bries van ca. zeven knopen. We maakten een slag naar buiten en daarna maakten we een mooie slag richting Cambell river. Halverwege tussen Comox en Cambell river is de scheiding van de stroom/getijde. Dit houdt in dat bij opkomend tijd het water van de oceaan aan twee kanten van Vancouver eiland (zuidkant en noordkant) naar binnen komt. Het oceaan water dat vanuit het zuiden langs de zuidpunt van Vancouver eiland noordwaarts stroomt tussen het vaste land en Vancouver eiland en dan weer zuidwaarts uit stroomt. Het water dat vanuit de noordpunt van Vancouver eiland zuidwaarts tussen Vancouver en het vaste land binnen stroom hier dan weer noordwaarts uitstroomt. Vandaar dat we vandaag de hele dag stroom mee hadden. Het was een bewolkte dag met een temperatuur van ca. vijftien graden.

We zaten buiten in de kuip te luisteren naar de CBC radio en te kijken naar hout (boomstammen) in het water. Verder genoten we weer van de omgeving. Rond half twaalf hield de wind het voor gezien en moesten we een uurtje motoren. Vandaag hadden we haast omdat we met doodtij door de Seymour Narrows wilden. Na een uurtje kwam de wind uit het zuiden terug en konden we vol tuig ruime wind met fok uitgeboomd verder zeilen. In de middag kwam de zon door de bewolking heen en zagen we de besneeuwde bergtoppen van Vancouver eiland. Er ligt al heel wat minder sneeuw op de berg toppen dan de vorige keer toen we hier in de winter langs zeilden.

Rond half vijf verlieten we de Strait of Georgia en zeilden ruime wind Discovery Channel in dat tussen Vancouver en Quadra eiland loopt. Hier kregen we vier knopen stroom mee en gingen lekker hard. Toen we rond zeven uur bij het begin van de Seymour Narrows aankwamen waren we te vroeg en hadden we dikke stroom mee. We keken door onze verrekijkers en zagen geen grote draaikolken zodat we besloten niet te wachten op doodtij maar er gelijk door heen te gaan. In de Narrow hadden we zes a zeven kopen stroom mee en over de grond liepen we negen a tien knopen. Rond half acht net na de Seymour Narrows kwamen we aan in Plumer Bay bij Quadra eiland en ging ons anker er na 44 mijl in. Het was een mooie dag geweest!



15 mei 2016
COMOX, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 39.977 n 124 55.395 w)
Vannacht hadden we ca. vijftien knopen wind uit het zuidoosten. Om half vijf werd het licht en haalden we ons anker op. Helaas was de wind weg en i.p.v een zonnige dag bleef het bewolkt. Na twee uur motoren kwam de beloofde zuid oostenwind terug alleen nu met maar vier knopen. Heel rustig zeilden we ruime wind verder noordwaarts door de Strait of Georgia. Na twee uur zo gezeild te hebben hield de wind het nogmaals voor gezien en dobber/zeilden we rustig verder. Na enige tijd kwam de wind terug uit het noorden en moesten we verder kruisen. We besloten om naar Comox te gaan en verlegde onze koers. Aan de wind zeilden we richting Comox waar rond half twee ons anker er na zevenentwintig mijl in ging.

Na vier maanden zijn we terug in Comox (zie hoofdstuk Canada). Toen we goed en wel lagen gingen we naar de kant om te internetten. De bibliotheek was dicht en de wifi was uitgezet. We liepen door naar het winkelcentrum waar we wel gratis internet hadden. Nu kon ik rustig naar de supermarkt terwijl Paul zat te internetten. Rond vijf uur waren we terug aan boord. Tijd voor het avondeten.

14 mei 2016
FALSE BAY, LASQUETI ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 29.457 n 124 21.239 w)
Om half acht kwam er een bries en zeilden we vol tuig Boat Cove uit en Strait of Georgia in. Het was bewolkt met hier en daar een kleine bui en de wind was tegen zodat we eerst richting Vancouver eiland zeilden. De volgende slag was noordwaarts langs Lasqueti eiland. We zeilden lekker maar rond tien uur zakte de wind in (zoals voorspeld) en we verlegden onze koers naar False Bay aan de noordwest zijde van Lasqueti eiland. Hier ging ons anker er rond half twaalf in. We aten een lunch in de kuip en daarna gingen we naar de kant.

Er is hier in de baai een publiek steiger waar we ons Giebeltje aan vast maakten. Daarna liepen we naar het hotel/restaurant/bar om te kijken of ze internet hadden. Dat hadden ze wel maar daar moesten we voor betalen. We liepen verder over het eiland en kwamen langs een gratis winkel. De mensen die op dit eiland wonen brengen goederen die ze niet meer gebruiken en nog wel goed zijn hierheen zodat anderen ze kunnen gebruiken. Ik keek bij de boeken maar zag niets bijzonders. Daarna liepen we verder en kwamen we langs de brandweerkazerne en een kiosk waar ze groente uit eigen tuin verkochten.

de groene kiosk...

Rond twee uur waren we terug aan boord en dronken we een wijntje/cola in de kuip. Inmiddels was de zon tevoorschijn gekomen en was het benauwd warm geworden. Tijd om in de kuip rustig van de omgeving te genieten.



13 mei 2016
BOAT COVE ANCHORAGE, LASQUETI ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 27.933 n 124 14.553 w)
Om vijf uur zeilden we vol tuig halve wind de baai uit en verder door Northumberland channel tussen Vancouver en Gabriola eiland door. Nu zagen we de grote plaats Nanaimo. Daarna kwamen we in Strait of Georgia dat tussen het vaste land en Vancouver eiland loopt. Nu kregen we ca. acht knopen wind tegen en moesten we noordwaarts kruisen. Het was inmiddels weer een mooie zonnige dag geworden. We zaten in de kuip en luisterden naar de CBC op de radio en keken uit naar andere boten en hout in het water. Rond het middag uur hield de wind het voor gezien en dobber zeilden we rustig verder. We hebben geen haast. Later kwam er weer een lichte bries en dobber/zeilden we naar Boat Cove bij Lasqueti eiland waar ons anker er na 34 mijl in ging.



kliffen van Gbriola Island...

12 mei 2016
PERCY ANCHORAGE, GARBRIOLA ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 08.375 n 123 47.738 w)
Toen ons anker om vijf uur op ging was het al volop licht en kwam de zon achter de heuvel vandaan. We motorden met de laatste stroom mee door John pass die tussen Goudge en Goal eiland door loopt. Daarna konden we de zeilen hijsen en met ca. zes knopen wind kruisten we vol tuig noordwaarts tussen Saltspring eiland en Portland eiland. Helaas hadden we nu stroom tegen. Daarna zeilden we Swanson channel in dat tussen Saltspring en North Penden/Prevost eiland ligt. Rond tien uur kwamen we in Tricomali channel en kruisten we verder noordwaarts tussen Saltspring en Galliano eiland. We zagen een aantal Amerikaanse zeil- en motor boten voorbij motoren. Die hadden haast omdat ze rond drie uur met doodtij door de Dodd narrow wilden.

Ondertussen dat wij rustig door zeilden luisterden we naar de CBC radio. Rond het middag uur hield de wind het voor gezien en moesten ook wij een tijdje motoren. Rond drie uur kregen we stroom mee en kwam er een middag briesje van ca vijf knopen wind zodat we ruime wind verder konden zeilen tussen Galiana eiland aan de ene kant en Wallace, Secretary, Hall en als laatste Reid eiland aan de andere kant. Al deze eilandjes zijn laag en daarachter konden we de bergen van Vancouver eiland zien.

Nadat we Galiano eiland gepasseerd waren zeilden we in Stuart Channel in met aan de ene kant Vancouver eiland en aan de andere kant en Valdez, Pylades, Ruxton, De courcy en Mudge eiland. De zon ging langzaam onder en daardoor kregen de rotswanden van deze eilandjes een prachtig rode gloed. Toen we door de Dodd narrow tussen Vancouver en Mudge eiland heen waren zagen we nog net een prachtige zonsondergang. Na 41 mijl ging ons anker er in Percy anchorage bij Gabriola eiland in. Deze baai is dichtbij Dodd narrows.

zonsondergang...




11 mei 2016
SIDNEY (BRYDEN BAY), VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.249 n 123 24.221 w)
Ralph heeft zijn nieuwe schroef binnen gekregen en wilde die op het schip zetten en dus waren de mannen vandaag weer druk bezig. Ruth en ik liepen naar het centrum van Sidney om nog wat te winkelen en in de bibliotheek te internetten. Rond lunchtijd waren we terug en aten gezamenlijk een lunch. Na de lunch hielp ik Ruth waar ik kon. Rond vier uur werd er een wijntje gedronken en namen we afscheid. Morgen gaan wij verder maar we houden contact.



10 mei 2016
SIDNEY (BRYDEN BAY), VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.249 n 123 24.221 w)
Vanochtend om half acht zaten Ruth en ik in de bus naar Victoria. We hadden voor vijf dollar een dagpas voor de bus gekocht zodat we ook in Victoria overal de bus konden pakken. We maakten er een gezellige dag van en keken in verschillende tweedehandszaken waar ik slaagde in goede wandelschoenen.

Rond drie uur gingen we met de bus terug naar Sidney waar we in de supermarkt nog wat boodschappen deden en ijs en een gegrilde kip mee naar huis namen. De mannen waren ondertussen druk bezig geweest met de motor en de saildrive. Het was een warme dag dus toen we vroegen of ze tijd hadden voor een ijsje werd het werk gestaakt en zaten we gezellig in de kuip. Daarna gingen de mannen nog even door en de dames maakten een salade bij de kip. Nu zit de nieuwe saildrive erin en de motor weer terug op zijn plek. Na het avondeten werd het tijd naar onze eigen boot te gaan.



09 mei 2016
SIDNEY (BRYDEN BAY), VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.249 n 123 24.221 w)
Om zeven uur waren we bij Ralph en Ruth en dronken koffie in de kuip. Daarna gingen we op Deo Volente (hun zeilboot) mee naar de Marina waar het schip uit het water werd gehaald. Nadat de zeilboot afgespoten was en op zijn plek stond gingen Paul en Ralph aan de gang met de motor. Ralph gaat de afdichting van de saildrive vervangen en Paul wil hem daar graag bij assisteren. Ruth en ik zaten in de kuip te praten aangezien we niet konden helpen.

Na de lunch gingen de mannen weer aan het werk en ging Ruth naar beneden om de zijkanten van de boot schoon te maken. Ik mocht niet helpen en ging een boek lezen. Rond vijf uur hielden de mannen het voor gezien en keerden Paul en ik terug naar onze Giebateau.



08 mei 2016
SIDNEY (BRYDEN BAY), VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.249 n 123 24.221 w)
Vanochtend wandelden we over bos paadjes tussen de huizen door naar het North Hill park. We gingen door het bos naar de top van de heuvel waar we een mooi uitzicht hadden. Rond twaalf uur waren we terug aan boord en begon het door te waaien zodat we aan boord bleven.



07 mei 2016
SIDNEY (BRYDEN BAY), VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.249 n 123 24.221 w)

10 JAAR ONDERWEG...
Rond half tien gingen we naar de kant en kregen al snel een lift naar het centrum van Sidney waar we bij de bibliotheek werden afgezet. We skypten met familieleden en verzonden de foto's. Daarna liepen we verder het centrum in om wat rond te kijken en grote boodschappen te doen bij de Fairway market. De Fairway markt is in sommige dingen goedkoper dan Save on Food maar het belangrijkste is dat ze hier roggebrood verkopen. Dit is lang houdbaar en aan de westkust van Vancouver eiland verwachten we dat er niet veel winkels zullen zijn.

Heel belangrijk is dat ze ook Hollandse drop verkopen en omdat we vandaag tien jaar onderweg zijn kochten we een zakje. Met vijf tassen vol liepen we naar het busstation en reden met de bus terug naar de haven. Rond twee uur waren we terug aan boord en moest ik alles weer opbergen. Om vier uur kwamen Ruth en Ralph en zaten we weer gezellig verder te praten.



06 mei 2016
SIDNEY (BRYDEN BAY), VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.249 n 123 24.221 w)
Vanochtend gingen we naar het custom dock om uit te klaren. We houden onze cruising permit omdat we na zes maanden weer terug komen en dan weer hier willen rond zeilen. De man vroeg ons waar we heen gingen en noteerde iets in de computer. Daarna waren we klaar. Het was een mooie zonnige dag zodat we besloten eerst nog een wandeling te maken. We liepen door het grasveld langs het vliegveld om even later het bos in te wandelen. Rond elf uur waren we terug aan boord en aten een vroege lunch want rond twaalf uur kregen we stroom mee en motorden we Roche Harbor uit en hesen de zeilen.

Met een zonnetje in de kuip en ca. tien knopen wind zeilden we met een knik in de schoot noordwestwaarts over de Haro Strait, langs Sidney Spit naar Sidney. Na twaalf mijl meerde we af aan de Canadese custom dock dat in het verlengde van het tankstation ligt. We belde met de telefoon de custom. Ik moest het registratie nummer van de boot opgeven en toen hadden ze alle gegevens van ons voor zich. Ik moest mijn naam en die van Paul noemen om te checken of dit klopte. Daarna vroeg ze hoelang we in Canada wilden blijven en waarom. Ik zei dat we de westkust van Vancouver eiland willen bezeilen. Vervolgens moest ik de gebruikelijke vragen beantwoorden over hoeveel wijn, tabak etc. en of ik nog wat aan te geven had. Ik werd even in de wacht gezet en daarna kreeg ik een registratie nummer dat ik moet laten zien als we custom controle krijgen.

We zijn weer ingeklaard voor zes maanden! We tankten water bij het tankstation voordat we in de baai voor anker gingen liggen. We hadden al gezien dat de zeilboot Deo Volente van Ruth en Ralph ook in de baai voor anker lag. Toen we goed en wel lagen gingen we naar hun toe en werd het een gezellig weerzien. Voor we het wisten was het acht uur en tijd om naar huis te gaan.