actuele positie Giebateau

Get the code

donderdag 15 september 2016

073 Bestemming Canada (3) binnenlandse tocht



reis vanaf mei 2006...

route Canada 3...
 

02 december 2016
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 16.209 n 123 07.125 w)
Vannacht en vandaag waaide en regende het behoorlijk. Dus bleven we aan boord en zat ik weer wat te borduren terwijl Paul zat te internetten. Ondertussen luisterden we naar radio één.
Rond drie uur werd het droog en gingen we naar de kant om nog wat boodschappen te doen. Al snel waren we terug en haalden we ons dinghy omhoog en bonden die achter de boot. Morgen gaan we verder richting Amerika!

01 december 2016
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 16.209 n 123 07.125 w)
Het was een droge ochtend zodat we besloten nog een keer langs False Creek te wandelen. Rond twee uur waren we terug aan boord toen het net begon te regenen en te waaien. De volgende depressie komt er alweer aan. We lagen nu wat gunstiger met de boot voor de Wi-Fi zodat we uitzendingen gemist konden kijken.

wandelen langs Flase Creek...

30 november 2016
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 16.209 n 123 07.125 w)
In de ochtend regende het hard zodat we binnen bleven. Ik borduurde terwijl we naar de radio luisterden en Paul zat ondertussen te internetten. We wilden graag skypen met familie en vrienden maar daarvoor was de Wi-Fi te langzaam.

 Na de lunch werd het droog en gingen we naar de kant. We liepen richting Save on Food en verder door deze straat naar de kapper waar Paul zijn haar liet knippen. Op de terugweg deed ik wat boodschappen bij Save on Food en rond vier uur waren we terug aan boord. Ik begon met het voorbereiden van het avondeten want om zes uur kwam David bij ons eten. Het werd een gezellige avond.

29 november 2016
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 16.209 n 123 07.125 w)
Vanochtend kregen we een email dat we onze paspoorten kunnen ophalen. Rond tien uur liepen we het centrum door naar het Nederlandse consulaat waar we de paspoorten ophaalden. Daarna liepen we verder door de stad richting het Stanley park. Dichtbij het Stanley park is de Royal Marina waar David met zijn zeilboot Incantation ligt. Hij was druk aan het werk op zijn zeilboot maar omdat het net lunchtijd was aten we gezamenlijk in het restaurant van de Marina. David kennen we nog uit Gambier het Franse Polynesia (2009). We hebben contact met hem verloren maar door Carina en Steve hebben we nu weer contact. Al was het een korte ontmoeting het was wel gezellig!

Na de lunch liepen we door het Stanley park waar een gedeelte met kerstverlichting is versierd. Het begon hard te regenen zodat we naar de bibliotheek gingen waar we nog internetten. Rond vijf uur waren we terug aan boord en tijd voor het avondeten.

kerstversiering in de stad...

 
28 november 2016
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 16.209 n 123 07.125 w)
Het was droog en zonnig toen we in de ochtend buiten koffie dronken met uitzicht over het Stanley park en de stad. Na de lunch motorden we False Creek in en gingen voor anker bij Heather Civic Marina en de ferry dock Stamp's landing.

Daarvandaan liepen we het centrum in waar we boodschappen deden. Rond half vier waren we terug aan boord en maakte ik snel het avond eten klaar. Rond vier kwam Carina aan boord. We kennen haar van Nieuw Zeeland en hebben al die tijd met haar en Steve contact gehouden. Het was een gezellig weerzien en er was veel te vertellen. We aten gezamenlijk en rond tien uur werd het tijd dat ze naar huis ging.

27 november 2016
ENGLISH BAY, VANCOUVER CITY, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 17.375 n 123 08.926 w)
Om half negen ging ons anker op en zeilden we vol tuig Port Browning uit en staken Plumper sound over richting de zuidpunt van Mayne eiland. Daarna zeilden we door de Robson channel tussen Curlew and Samuel eiland door en verder de Strait off Georgia in. Hier nam de zuiden wind toe tot ca. twintig knopen. Met een ruime windse koers en vol tuig staken we de straat over terug naar Vancouver city. Eerst was het nog mooi weer maar halverwege de straat begon het te regenen. Eenmaal in Burrard inlet moesten we kuisen naar English bay bij Vancouver city waar ons anker er rond kwart voor vier inging ons.

26 november 2016
PORT BROWNING, NOORD PENDER EILAND, GULF ISLANDS, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 46.549 n 123 16.270 w)
Vanochtend gingen we naar de kant en liepen naar het kleine winkel centrum van Port Browning. Van hier liftten we naar de bibliotheek. Naast de bibliotheek is een tweedehandszaak waar ik eerst ging kijken terwijl Paul de bibliotheek in ging om te internetten. We kregen een mail van Urs en Judy of we zin hadden om hun presentatie over Alaska te komen kijken. We spraken af dat ze ons om half twee bij de bibliotheek kwamen ophalen. Daarna gingen we naar hun huis en zagen hun presentatie. Vervolgens zaten we nog gezellig na te praten tot negen uur 's avond. Toen werd het echt tijd om naar de boot te gaan.

25 november 2016
PORT BROWNING, NOORD PENDER EILAND, GULF ISLANDS, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 46.549 n 123 16.270 w)
In de ochtend lazen we een boek en deden we wat klusjes. Na de lunch ging ons anker op en zeilden we alleen op de fok met ca. zeven knopen halve wind door de Plumper Sound naar Port Browing bij Noord Pender eiland. Het was een kleine zeiltocht maar wel even lekker om weer buiten te zitten en iets te doen. Het wordt langzaam ook hier steeds iets kouder. In de nacht is het ca vier graden en overdag acht graden. Eenmaal voor anker in Port Browning gingen we naar binnen waar de kaarsjes en de olielampen weer aan werden gestoken. Lekker knus en gezellig, de kerst komt eraan!
Over de radio hoorden we dat het vandaag in Canada en Amerika BLACK FRIDAY is. Dit is de dag waar veel winkels speciale aanbiedingen hebben en er dus veel mensen speciaal vandaag veel (kerst)inkopen doen.

24 november 2016
LYALL HARBOR, SATURNA EILAND, GULF ISLANDS, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 47.923 n 123 11.962 w)
Vannacht en vanochtend is er een grote depressie over gekomen wat met veel wind en regen gepaard ging. We sliepen slecht door deze harde windvlagen omdat daardoor de boot behoorlijk achter zijn anker gierde. Over de marifoon hoorden we dat er aan de andere kant van Saturna eiland in de Strait off Georgia veertig knopen stond met windvlagen van achtenvijftig knopen. Pas tijdens lunch tijd werd de wind minder. We hoorden op het nieuws dat de ferry van de Gulf eilanden naar Vancouver City de hele nacht met passagiers op het water had moeten verblijven omdat ze door de vele wind niet meer konden afmeren bij Vancouver. Dit ging pas weer rond zeven uur 's ochtends.
Na de lunch ging Paul naar de kant om te internetten bij de ferryterminal terwijl ik aan boord bleef en nog wat borduurde.

23 november 2016
LYALL HARBOR, SATURNA EILAND, GULF ISLANDS, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 47.923 n 123 11.962 w)
Het was een mooie frisse droge dag zodat we eerst buiten koffie dronken. Rond half elf ging ons anker op en zeilden we ruime wind alleen op de fok Otter Bay uit en Swanson Channel in. Met een halve windse koers zeilden we langs Noord Pender eiland naar de noordpunt. Daar kruisten we met ca twaalf tot vijftien knopen door Navy Channel tussen Noord Pender en Mayne eiland en verder door de Plumper Sound naar Saturna eiland. Na elf mijl kwamen we aan in Lyall Harbor bij Saturna eiland. Na een late lunch gingen we naar de kant om te internetten bij de ferryterminal. Helaas is de internet verbinding te traag om te skypen. Rond vijf uur waren we terug aan boord.

22 november 2016
OTTER BAY, NOORD PENDER EILAND, GULF ISLANDS, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 47.485 n 123 18.236 w)
De hele dag regende het hard en lagen wij rustig in de baai terwijl het buiten aardig hard waaide. Ik was aan het borduren en kookte een lunch terwijl Paul klittenband aan de fleece dekens die over de bank liggen vast naaide. Ondertussen luisterden we naar informatieve programma's die op radio 1 werden uitgezonden.

21 november 2016
OTTER BAY, NOORD PENDER EILAND, GULF ISLANDS, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 47.485 n 123 18.236 w)
Deze ochtend scheen de zon en dronken we buiten koffie om vervolgens wat klusjes buiten te doen. Daarna aten we in de zon onze lunch gingen we naar de kant. We hadden een email van Urs gekregen dat hij ons om een uur wilde ophalen.

Met Urs reden we eerst naar het tankstation om onze gasfles te vullen en daarna reden we naar het George Hill park op Noord Pender eiland waar we een mooie wandeling maakten. Een wandeling naar de top van de heuvel vanwaar we uitzicht hadden over de andere Gulf eilanden. Verder zagen we ook op een andere heuvel hun huis staan.

Urs en Paul op George Hill...

Terug bij de auto nodigde hij ons uit om nog een wijntje bij hun te komen drinken. Toen we bij hun huis aankwamen was Judy in de tuin bezig. We gingen gezamenlijk naar binnen en zaten gezellig verder te praten. Rond vijf uur vlak voor het donker werd waren we terug aan boord.

20 november 2016
OTTER BAY, NOORD PENDER EILAND, GULF ISLANDS, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 47.485 n 123 18.236 w)
Judy en Urs hebben we vorige keer op Pender eiland ontmoet. We hebben contact gehouden en werden vandaag uitgenodigd voor een lunch. Het was een mooie droge zonnige ochtend zodat ik de was deed en Paul mijn haar knipte.

Rond elf uur gingen we naar de kant van het museum waar we door Urs werden opgehaald. Vorige keer woonden ze nog aan boord maar nu is hun huis al zover klaar dat ze daar ingetrokken zijn. Het huis is nog lang niet af maar wordt wel heel mooi. Het was een leuk weerzien en een gezellig lunch. Tijdens het eten bleek dat we nog een andere vriend van hun waren tegen gekomen. We zijn namelijk Willy tijdens een wandeling aan de westkust tegen gekomen en nu bleek dat hij een goede vriend van hun te zijn.

In de middag hadden zij een afspraak en liepen wij terug naar de boot waar we rond vier uur aankwamen. Helaas begon het onder het wandelen hard te regenen maar gelukkig hebben we onze regenkleding altijd bij ons.

19 november 2016
OTTER BAY, NOORD PENDER EILAND, GULF ISLANDS, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 47.485 n 123 18.236 w)
Het was weer een mooie zonnige heldere ochtend toen we rond kwart over negen met de stroom mee verder door Active Pass zeilden. In de pass kregen we te maken met drie grote ferry's die c.a. achttien tot twintig knopen voeren. Wij hadden een snelheid van ca zes knopen zodat we netjes langs de kant zeilden. Met ca twaalf knopen oosten wind zeilden we alleen op fok verder en staken de Tricomale Channel over en Swanson Channel in tussen Noord Pender en Prevost eiland. Ondertussen zagen we de groene heuvelachtige eilanden waar geen sneeuw ligt maar wel zeehonden en vogels te zien zijn. Rond twaalf uur ging ons anker er in Otter Bay bij Noord Pender eiland in. De barometer daalde langzaam en het begon al te betrekken want we weten dat er een depressie op komst is. We aten onze lunch buiten in de kuip en verder bleven we de rest van de dag aan boord.

18 november 2016
MINERS BAY, MAYNE EILAND, GULF ISLANDS, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(48 51.183 n 123 18.062 w)
Om negen uur gingen we even naar de kant om de havenmeester in te lichten over ons vertrek. We hebben nu nog vier dagen over als we onze paspoorten komen ophalen.

Het was een prachtige heldere zonnige ochtend toen we rond negen uur de zeilen hesen en ons anker op haalden. We motor-zeilden False Creek uit en Burrard Inlet in. Hier kregen we een lichte oostelijke bries en konden we met ruime wind verder zeilen. Helaas was de wind soms iets te weinig en moesten we soms de motor bijzetten omdat we niet in het donker Active Pass door willen varen. Het heeft de laatste tijd veel geregend en het was steeds te warm voor de tijd van het jaar. Maar twee dagen geleden is het frisser geworden en nu zagen we dat er op de bergen sneeuw ligt. Yes, wie weet is de winter echt komende!

Eenmaal in de Strait off Georgia kregen we de beloofde tien tot vijftien kopen oostelijke wind en zeilden we halve wind vol tuig heerlijk verder naar het zuidwesten richting Vancouver eiland. De grens tussen Amerika en Canada loopt hier wat merkwaardig zodat we over een puntje van Amerika zijn gezeild. Onderweg zaten we buiten en moesten we oppassen voor boomstammen die in het water drijven en uitkijken voor grote schepen. Verder zagen we vele vogels in het water en grote groepen aalscholvers die net boven het water vlogen. Bijna bij Active Pass tussen Mayne en Galiano eiland begon het te betrekken en nam de wind toe tot vijftien a twintig knopen.

Met vol tuig zeilden we verder naar Active Pas waar we wind mee en stroom tegen hadden. In het eerste deel van Active Pass nam de wind nog meer toe (vijfentwintig tot dertig knopen) doordat we stroom tegen hadden en kregen we te maken met stroom rafelingen. Paul stuurde hier met de hand en even vond ik het een spannend momentje. Maar Paul heeft goede stuur ervaring en leidde ons er goed doorheen met een maximale snelheid van elf knopen door het water. Eenmaal tussen de eilanden nam de wind af en moesten we het laatste stukje naar Miners Bay motoren. Hier zagen we een hele grote groep zeehonden zwemmen. Rond kwart voor vijf ging ons anker er na vierendertig mijl in Miners Bay in. Dit is een baaitje in de Active Pass en door de stroom lagen we soms dwars op de golven waardoor we dan aardig rolden. Een kwartiertje later was het donker. Na bijna drie weken hebben we weer eens heerlijk gezeild!

17 november 2016
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 16.196 n 123 07.100 w)
Het was een droge dag en soms kwam de zon tevoorschijn. Tijd voor een lange wandeling. Dit keer liepen we door enkele winkelstraten waar we nog niet geweest waren. Op zich zijn we de winkelstraten behoorlijk zat en wordt het tijd de natuur in te gaan! We hebben nog niets van onze paspoorten gehoord maar onze drie weken in False Creek zijn bijna voorbij. Bij het dichtbij zijnde tankstation kochten we benzine en op de terug weg deden we nog wat boodschappen. Rond drie uur waren we terug aan boord.

16 november 2016
De hele dag hadden we harde regen. Op de radio hoorden we dat niet alleen Port Alberti maar nu ook andere dorpen/steden in Britisch Colombia problemen hebben van wateroverlast.

Onze analoge televisie die twaalf jaar oud is heeft het begeven, er komt geen geluid meer uit. Maar ook het externe scherm dat we aangesloten hebben op onze oude laptop doet soms moeilijk. Nu we in Vancouver zijn en we vaak door de stad lopen bekeken we in de winkels wat de mogelijkheden waren. We willen graag een televisie die we ook als beeldscherm kunnen gebruiken maar het probleem is dat ze hier 110 volt hebben. Daarnaast hebben ze ook nog een ander digitaal televisie systeem dat alleen in Canada, Amerika en Mexico gebruikt wordt.

Naast het winkelen was Paul ook druk op internet aan het zoeken. Vanochtend vonden we op e-Bay de televisie die we echt wilden hebben. Het is een televisie op twaalf of 110 of 220 volt en is zowel analoog als digitaal. Het heeft niet alleen het Amerikaanse digitale systeem maar ook het Europese digitale systeem. Deze hebben we nu op e-Bay gekocht en naar vrienden in Amerika laten sturen.

15 november 2016
Het regende weer hard zodat we in de ochtend naar de radio luisterden. Ondertussen deed ik huishoudelijke klusjes en zat Paul te internetten.  Na de lunch werd het droog en gingen we naar de bibliotheek om foto's te versturen. Daarna liepen we nog wat door de stad alvorens terug te gaan naar de boot.

14 november 2016
Het was een droge dag waar zelfs de zon zich soms liet zien.
Eerst gingen we naar de havenmeester om te vragen hoe lang we hier mogen blijven liggen. Dit is in de winter maximaal drie weken en dan moet je ook drie weken weg blijven. We hebben nog een week te gaan!

Tijd voor een lange wandeling. We liepen drie kilometer door de stad naar het Queen Elizabeth park dat op een heuvel ligt. In dit kleine park ligt een Japanse tuin met, zoals het hoort, een waterval, vijvertje, rond bruggetje en stenen paden. In het park is ook een uitkijkpunt waar we over de stad uitkeken met daarachter de bergen.

uitzicht over de stad...

Op de terugweg kwamen we langs een tweedehands zaak en zag ik een paar mooie North face dames laarzen die ik voor drie euro heb gekocht. Bij Canadian Tire kochten we een dunne soldeer pin en daarna deden we nog wat boodschappen waarna we terug gingen naar de boot. Rond vier uur waren we terug.

13 november 2016
Het heeft de hele dag hard zodat we binnen bleven. Terwijl we naar de radio luisterden deed ik wat administratieve klusjes terwijl Paul bezig was met onze 11 jaar oude analoge televisie. We krijgen wel beeld maar geen geluid. Hij heeft het probleem gevonden maar nu moeten we een dunne soldeerpen kopen en hopen dat hij de tv aan de praat krijgt. Als dit lukt kunnen we met een digid kastje tv kijken in Canada, Amerika en Mexico.

12 november 2016
Van mijn ouders heb ik een website gekregen waar verschillende verzekeringen voor Nederlanders in het buitenland in staan.: www.expatverzekering.nl

Wij zijn verzekerd bij OOM en hebben daar verschillende verzekeringen lopen waaronder onze ziektekosten verzekering. Vanochtend hebben we ons bezig gehouden met de andere wereldwijde verzekeringen. Een aantal vielen er af omdat we een buitenlands adres moesten hebben maar er zijn zeker andere mogelijkheden die we hebben nagekeken. Na alles na bekeken te hebben besloten we toch bij OOM te blijven. We hebben goede ervaringen met OOM en de prijzen lopen niet echt ver uiteen. Na de lunch gingen we de stad weer in om een stuk te wandelen en waren we rond half vijf als het langzaam donker begint te worden terug aan boord.

11 november 2016
Vandaag is een vakantie dag want vandaag worden de veteranen herdacht. Het regende de hele ochtend erg hard. In de ochtend was ik bezig met huishoudelijke klusjes en Paul met internet. Na de lunch regende het minder hard en liepen we de stad in naar het metro station waar we met de metro naar het station Rupert reden. Daar stapten we uit en liepen naar de Walmarkt ( grote winkel) waar we wat rond liepen en wat boodschappen deden. Rond vijf uur waren we terug aan boord en was het tijd voor het avondeten.

10 november 2016
Om half tien waren we weer bij de Nederlandse ambassade om onze Digid te regelen. Uiteindelijk werkte het! Daarna liepen we verder door de stad naar Burrard inlet en langs de kade naar het Stanley park. Het Stanley park is een schiereiland dat grenst aan de ene kant aan Burrard inlet en de andere kant Englisch Bay. Het bestaat uit bos met daarin verschillende tuinen, een Lagoon, Beavermeer en met veel wandel- en fietspaden. We liepen door het park naar het Beavermeer en verder naar de andere kant van het schiereiland naar Englisch Bay onderwijl zagen we verschillende eekhoorntjes. Als we de auto's niet hadden horen rijden was het net of we echt buiten de stad waren. Aan de kant van Englisch Bay liepen we over de kade langs Englisch Bay dat overgaat in False Creek waar de boot ligt. Vandaag was het weer een droge dag en zagen we veel mensen wandelen, hardlopen en fietsen. Rond vier uur waren we terug aan boord en hadden we een aardige wandeling achter de rug! Tijd voor een wijntje en wat lekkers in de kuip.

09 november 2016
Toen we om half zes wakker werden zetten we gelijk de radio aan om te weten wie er gewonnen had. Tot onze grote verbazing heeft Donald Trump gewonnen! De rest van de ochtend luisterden we naar de radio en het ging natuurlijk over de overwinning van Trump en we luisterden naar de speech van Hillary.

Waar we gisteren na lange tijd een droge dag hadden zonder enige regen begon het vannacht weer te regenen. Het regent hier bij Vancouver eiland en de kust veel meer dan het normaal doet. Ook is het warmer dan normaal. Over de radio hoorden we dat vooral de mensen uit Port Alberti op Vancouver eiland veel hinder hadden van de vele regen. De weg ernaar toe is overstroomd en verschillende mensen zijn uit hun huis geëvacueerd. Verder wilden we naar onze Digid maar dat ging niet. We hebben voor morgen een nieuwe afspraak gemaakt bij de Nederlandse ambassade.

Rond twee uur werd het droog en zijn we naar een London Drug store in de buurt gewandeld. Bij ons bed hebben we een prikbord waar foto's op hangen. Deze foto's wilden we vernieuwen en dus hebben we hier foto's uit laten printen. Rond vijf uur werd het alweer donker en waren we terug bij de boot. Tijd voor het avond eten te bereiden.

08 november 2016
Om half tien waren we bij de Nederlandse ambassade om onze paspoorten te vernieuwen. We hadden een afspraak om tien voor tien maar werden meteen geholpen. Het aanvragen van onze nieuwe paspoorten verliep gelukkig soepel. Daarna vroegen we nieuwe digidcode aan en dit duurde iets langer. Om elf uur stonden we buiten en hadden alles geregeld. Nu moeten we drie a vier weken wachten tot we onze nieuwe paspoorten kunnen ophalen.

Waar de winkels iets langer dan een week nog vol lagen met Halloween spullen zijn ze nu uitgerust met kerstspullen en kerstverlichting, Wel gezellig! We liepen door het centrum naar de wijk Chinatown. Onderweg kwamen we langs het monument voor de veteranen waar nu een ceremonie bezig was en waar kransen bij het monument gelegd werden. Het was niet alleen voor de veteranen maar ook voor de native vrouwen die niet lang geleden nog omgekomen zijn.

de ceremonie....

Aangekomen in Chinatown voelde ik me niet om mijn gemak omdat ik al onze documenten in mijn rugzak had. We zagen veel drugsgebruikers en zwervers op straat zodat we de wijk snel verlieten en terug naar de bibliotheek liepen waar we op internet YouTube filmpjes keken. Rond vier uur waren we terug aan boord. Om vijf uur gaven ze op radio 1 informatie over de verkiezingen in Amerika, wordt het Trump of Hillary?

07 november 2016
De hele dag regende het hard zodat we weer wat huishoudelijke klusjes deden en ondertussen luisterden we naar radio 1. Het ging over de Amerikaanse verkiezingen die morgen gehouden worden. Na de lunch was het even droog en gingen we naar de kant om te skypen met familie. Terwijl we zaten te skypen begon het weer hard te regenen zodat we na het skypen terug naar de boot gingen en een film keken.

06 november 2016
Vannacht is bij ons de klok een uur terug gezet en is de wintertijd ingegaan.
Het regende de hele ochtend hard zodat we wat huishoudelijke klusjes aan boord deden o.a. back up maken van de foto's. Na de lunch werd het droog zodat we een wandeling maakten door een ander deel van het centrum van de stad. Tijdens deze wandeling kwamen langs veel verschillende outdoor zaken. Rond vier uur waren we terug aan boord en was het tijd voor een wijntje/cola met wat lekkers en gingen we onderuit met een boek.

05 november 2016
Het heeft de hele nacht hard geregend en tot tien uur vanochtend deed het dat nog steeds. Daarna bleef het bewolkt maar werd het droog met hier en daar een buitje. We gingen naar de kant en liepen de Camble brug over naar het centrum van de stad. Hier liepen we door de winkelstraat en tussen de hoge wolkenkrabbers door naar het toeristenbureau. We kregen wat informatie over Vancouver stad. De rest van de dag liepen we door het winkelcentrum winkeltjes en mensen kijkend. We stopten in de bibliotheek om foto's te versturen en nog wat te internetten. Rond vier uur waren we terug aan boord, tijd voor een wijntje/cola en wat lekkers.

de bibliotheek...

04 november 2016
Vandaag was het nog steeds droog maar net als gisteren wel bewolkt. Rond half tien gingen we naar de kant en liepen naar de Camble brug. Daar sloegen we de Camble straat in waar we langs enkele grote zaken kwamen zoals Best Buy ( elektronicazaak) en Save on food ( grote supermarkt). Na enkele winkels te hebben bekeken waren we het winkelen zat en liepen terug naar False Creek om langs het water verder te gaan. Dit is het oude centrum van Vancouver en onder het wandelen lazen we de informatieborden die aan de waterkant staan over de geschiedenis. Verder staan er ook verschillende kunstwerken waaronder twee hele grote mussen (zie foto). Rond vier uur waren we terug bij de dinghy Dock en lazen daar onze e-mails en bekeken de weervoorspellingen. Terug aan boord was het borreltijd en daarna tijd voor het eten.

kunst aan de waterkant...

03 november 2016
De depressie is voorbij en het was vandaag droog zodat we naar de kant gingen om te wandelden. We liepen langs het water van False Creek naar Grandville eiland. Daar bezochten we verschillende galeries, watersportzaken en de overdekte publieke markt. Veder zagen we een rij cement silo's die prachtig waren beschilderd (zie foto). Nadat we hier wat rond hadden gewandeld liepen we verder langs False Creek naar Kitsilance beach. Daar was het druk met kinderen en moeders achter de kinderwagen.

de cement silo's...


Giebateau in False Creek...


Het leek wel of iedereen het er even van nam nu het droog is. We wilden niet dezelfde weg terug lopen zodat we over de Burrard brug naar de Noord oever van False Creek gingen. Hier liepen we weer langs het water van False Creek met aan de andere kant van ons de hoge wolkenkrabbers. Bij de Camble brug gingen we de brug over en terug naar de boot. Op de Stamp's Landing Dinghy Dock is gratis Wi-Fi zodat we daar nog een tijdje zaten te internetten. Terug aan boord was de dag al bijna weer voorbij en tijd voor het avondeten.

02 november 2016
Er komt een zware depressie over. Hier in False Creek merkten we daar weinig van behalve dat het de hele nacht en dag hard regende. Over de marifoon hoorden we dat het buiten wel hard waaide. De hele dag waren we binnen wat klusjes aan het doen, boek lezen en een film gekeken.

01 november 2016
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 16.196 n 123 07.100 w)
Toen we om zeven uur opstonden was het nog donker. Voor het eerst sinds lange tijd trokken we onze winter broeken en dikke winter truien voor tijdens het zeilen weer aan. Rond half acht was het licht genoeg en hesen we de zeilen en haalden ons anker op. We zeilden vol tuig aan de wind langs Gabriola eiland en staken de Strait off Georgia over richting Vancouver City. Het werd een mooie zeiltocht van ca. vijftien knopen wind uit het zuidoosten. Het was bewolkt maar achter de wolken scheen de zon en het regende niet. Pas toen we rond half twee in Burrard inlet aankwamen begon het te regenen en moesten we het laatste stuk kruisen naar False creek dat in het centrum van Vancouver stad ligt.

Ondertussen zagen we Vancouver-stad met zijn vele flats en wolkenkrabbers dichterbij komen. Rond drie uur zeilden we onder de eerste brug door Flase Creek in en riepen over de marifoon (kanaal 66A) het Boating Welcome Centre op om een ankerpermit voor False Creek te vragen. We kregen te horen dat we naar Stamp's dinghy landing moesten gaan en daar bij het havenkantoor de permit regelen maar we konden ook bellen of de permit via internet regelen.

We hebben geen telefoon en ook geen internet aan boord zodat we verder motorden naar de haven waar Paul mij afzette. De permit was zo geregeld en terug aan boord ankerden we dichtbij deze dinghy dock. We liggen nu midden in de stad tussen de hoge wolken krabbers. Voor we goed en wel lagen en klaar waren met alles was het vijf uur en tijd voor het avondeten.

31 oktober 2016
NEW CASTLE ISLAND, NANAIMO, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 10.542 n 123 55.955 w)
HALLOWEEN IN CANADA
Rond half tien gingen we naar de bibliotheek. Die was versierd met mooie pompoenen en heksen want het is immers Halloween. Wij vermaakten ons de hele dag met internetten, uitzending gemist kijken en het uitwerken van een pilot over Hadagwaii of ook wel Queens Charlotte Island.
Rond vijf uur waren we terug aan boord waar we wat aten en een film keken. In de avond werd het nog wat vuurwerk afgestoken.

30 oktober 2016
NEW CASTLE ISLAND, NANAIMO, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 10.542 n 123 55.955 w)
Het was droog zodat ik de vuile kleren waste en ophing. Verder ruimde ik de boodschappen op en luisterden we naar de radio. Na de lunch gingen we naar de kant om in de bibliotheek nog wat te internetten en Uitzending Gemist te kijken. Rond vijf uur waren we terug aan boord, tijd voor een wijntje en een hapje.

29 oktober 2016
NEW CASTLE ISLAND, NANAIMO, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 10.542 n 123 55.955 w)
Om acht uur verlieten we de Marina en motorden verder door het kanaal tussen New Castle eiland en Vancouver eiland naar de ankerbaai bij New Castle eiland waar rond half negen het anker er in ging. Na de koffie gingen we door de regen naar de kant en wandelden naar de bibliotheek waar we wat internetten tot kwart over elf.

Gelukkig was het droog geworden en liepen we verder de stad in naar de plek waar de Halloween parade begon en waar we Sarah, Marina, Max (de hond), Nigel en Elaine ontmoetten. Marina, Sarah en Max waren verkleed want de Halloween parade is voor dieren en kinderen (FOTO 29-10 A) We zagen meer honden en kinderen met ouders die mooi verkleed waren.

Rond kwart voor twaalf begon de parade en liepen ze door de winkelstraat naar het plein voor de bibliotheek. Bij elke winkel kregen de kinderen een snoepje in hun emmer of tas. Op het plein moesten de deelnemers in een rij staan om vervolgens langs de jury te lopen. De eerste prijs ging inderdaad naar de mooiste combinatie van eigenaar en hond (zie foto). Daarna werd het tijd om verder door de winkelstraat te wandelen waar de kinderen nog meer snoep bij elke winkel kregen. In het Nanaimo museum was een klein Holloween spookhuis waar we ook in gingen.

Halloween parade voor kinderen...



Tijdens het wachten liepen Paul en ik gelijk even door het museum waar we de geschiedenis van Nanaimo zagen. Inmiddels was het lunchtijd geworden en gingen we met zijn allen iets eten. Hier kwam een vriendin van Sarah, Sarah, Marina en Max ophalen en namen we afscheid voor langere tijd. Wij gingen met Elaine en Nigel mee om hun boot te bekijken. Het werd een gezellige middag en rond vijf uur waren we terug aan boord. Tijd om nog wat te eten en een film te kijken.

28 oktober 2016
Vandaag bracht Paul nog een tweede laag antifouling op en maakte de rand boven de antifouling schoon. Ik had met Elaine afgesproken in de ochtend samen met haar te gaan zwemmen in het zwembad in Nanaimo. Heerlijk even baantjes zwemmen om daarna in een hot-tob te gaan en als laatst de sauna in.

Om elf uur waren we terug en omdat zij 's middags naar de Superstore (grote goedkope supermarkt) ging vroeg ik Paul of het goed was als ik al een deel van de grote boodschappen met haar ging doen. Ik kon Paul niet helpen dus zaten Elaine en ik om twaalf uur in de auto naar de Superstore waar ik een deel van de grote boodschappen deed (boodschappen deels voor Alaska). Daarna haalden we Marina van school en rond drie uur was ik terug bij de boot.

Paul was in inmiddels klaar met de klusjes en rond vier uur ging de Giebateau te water. De watertank werden weer gevuld en omdat we de laatste waren mochten we voor de nacht aan de steiger blijven liggen. Toen we klaar waren kwamen net Sarah en Marina langs en samen liepen we naar het huis van Nigel en Elaine waar we met zijn allen pizza maakten en gezellig zaten te praten.

27 oktober 2016
Om zeven uur waren we aan het antifouling aanbrengen. Omdat het nog iets donker was scheen ik met de zaklantaarn zodat Paul kon zien waar hij geweest was. In de loop van de ochtend kwam Elaine (schoonzus Tim en Sarah) langs om ons uit te nodigen voor het avondeten. Gelukkig dat we zo vroeg begonnen waren want na de lunch begon het weer hard te regenen en konden we weinig doen. Onderuit met een boek! Om vijf uur gingen we naar Elaine en Nigel en hadden we een gezellige avond met lekker eten.

26 oktober 2016
De hele dag regende het hard en konden we niets doen.
Om tien uur kwam Sarah en brachten we haar naar de universiteit zodat wij haar auto konden gebruiken. We gingen naar de bibliotheek om te internetten, maakten pasfoto's voor onze nieuwe paspoorten (die we binnenkort gaan aanvragen) en deden wat boodschappen. Om half vijf haalden we Sarah weer op en zij bracht ons terug naar de boot en ging zelf verder naar huis.

25 oktober 2016
Om acht uur motorden we tussen New Castle eiland en Vancouver eiland door naar de New Castle Marina waar de Giebateau om negen uur het water uit ging. Voordat de boot goed en wel op de kant stond en deze was afgespoten en afgeschraapt was het elf uur.

Giebateau op land...

We dachten dat de schroefas verbogen was maar de schroef zat alleen maar los. Waarschijnlijk zijn we in Mokpo door alle commotie daar vergeten locktide op de schroeven te doen. We belden de Volvo dealers om te zeggen wat er aan de hand was en dat we de nieuwe schroefas niet nodig hadden. Omdat het te veel regende maakten we de onderkant nog iets beter schoon maar konden we niet beginnen met anti fouling.

24 oktober 2016
DEPARTURE BAY, NANAIMO, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 11.798 n 123 56.851 w)
Nadat de Giebateau zes weken stil heeft gelegen in Nanoose Bay werden de ankers opgehaald.
Voordat de ankers op gingen, gingen we nog even naar de kant om wat dingen te regelen. We belden naar Advance Marine in Campbell River om te vragen of de monteur al terug was van jagen. Hij bleek nog een extra week vakantie te hebben opgenomen en kon ons ook deze week niet helpen. Nu belden we de "Seapower" Volvo Penta dealer in Sydney om te vragen of hij de schroefas kon bestellen en of hij ons deze week kon helpen. Al snel bleek dat hij de onderdelen morgen in huis kon hebben en dat hij woensdag tijd heeft de spullen over te zetten. Daarna belden we naar New Castle Marina om te verifiëren of we er morgen uit konden. Dat kon! Tijd om tijdelijk afscheid te nemen van Sarah.

Het koste nog even wat moeite om alle ankers er na zes weken uit te krijgen maar met de motor bij lukte het! Rond tien uur werden de zeilen gehesen maar helaas liet de wind het afweten. Na anderhalf uur motoren dobber/zeilden we met ca. vier knopen ruime wind rustig langs Vancouver eiland terug naar Nanaimo. Pas aan het eind van de middag kregen we de beloofde twintig knopen wind maar toen waren we al bijna bij Departure Bay bij Nanaimo.

23 oktober 2016
NANOOSE BAY, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA(49 16.285 n 124 10.237 w)
Toen Sarah en Marina terug kwamen van boodschappen doen gingen wij naar de kant. Ik bakte koekjes met Marina, Paul zat te internetten en Sarah te studeren. Aan het eind van de middag maakten we met zijn allen een wandeling langs het meer en door het bos waarvan de bladeren van de bomen nog steeds prachtige herfstkleuren hebben. We hoorden veel kikkers maar zagen ze niet. Nadat we thuis kwamen maakte ik het avondeten en knutselde Sarah wat met Marina. Rond zeven uur toen het nog net licht was gingen we terug naar de boot.

22 oktober 2016
In de ochtend las ik in de cruising pilot van de Prince William sound en las Paul NU.nl
Na de lunch gingen we naar Sarah waar ik nog een cake en koekjes voor hun bakte en een hartige taart voor in de avond. Sara was ondertussen aan het studeren en Paul aan het internetten. Rond vier uur kwamen Tim, Marina en Max (de hond) terug van Refuge Cove. We aten gezamenlijk en daarna namen we weer tijdelijk afscheid van Tim die morgen voor langere tijd weer gaat vissen.

21 oktober 2016
Vanmorgen gingen we naar het huis van Sarah en Tim. We waren nog maar net binnen toen het begon te stortregenen. De rest van de dag bleef het hard regenen. Ik mocht de keuken gebruiken en maakte een cake en bakte een lunch in de oven. Paul was ondertussen bezig op internet. Aan het eind van de middag werd het even droog en gingen we terug naar de boot.

20 oktober 2016
In de ochtend regende het hard en bleven we aan boord. Ik las in de " A cruising guide to Prince William Sound". Dit is waar we aankomende zomer willen gaan rondzeilen en Paul was bezig met de naaimachine. Na de lunch werd het droog en gingen we naar de kant voor een wandeling. Tim is met Marina en Max (de hond) naar Refuge Cove om het huis daar winterklaar te maken. Toen we net terug liepen kwam Sarah langs rijden. Dus toen we langs haar huis liepen zaten we nog even gezellig te praten voor we terug naar de boot gingen.

19 oktober 2016
 Het is alweer bijna een jaar geleden dat we de olie van de motor hebben vervangen. Na 218 uren te hebben gedraaid verving Paul vanochtend de olie weer. Ik maakte ondertussen Macaroni Bolonaise
Rond het middag uur gingen we naar de kant en haalden we Marina van school.
Rond drie uur kwam Tim thuis en rond vier uur Sarah. Met zijn allen gingen we naar Mexi and Adriaan waar we samen aten en daarna zagen we het live debat van Hillary Clinton and Donald Trump op televisie.

18 oktober 2016
Weer een bewolkte dag met buien. Tot het middag uur waren we aan boord en daarna gingen we naar de kant. Samen met Tim haalden we Marina van school en reden daarna door naar het plaatsje Praksville om boodschappen te doen. Rond vier uur waren we terug en gingen Paul en ik gelijk door naar de boot.

17 oktober 2016
In de ochtend was het bewolkt met hier en daar een bui. We haalden wat spullen tevoorschijn die we binnenkort nodig hebben als de boot het water uit gaat. Rond het middag uur gingen we naar de kant. We belden we Advance Marine in Campbell River waar we de nieuwe schroefas voor de saildrive hebben besteld om te vragen wanneer de monteur tijd had om de spullen over te zetten. We hoorden dat de monteur er deze week niet was maar volgende week weer terug is. Daarna belden we New Castle Marina en maakten een afspraak om er volgende week dinsdag uit te gaan.

Rond twee uur haalden we Marina van school en toen Tim om drie uur thuis kwam besloten we om een wandeling te gaan maken op de heuvel van Nannose Bay. Rond vijf uur waren we terug aan boord.

16 oktober 2016
De hele dag regen. Overdag hebben we wat gelezen en naar de radio geluisterd. Rond drie uur werd het droog en gingen we naar de kant om een wandeling te maken. Bij terugkomst gingen we naar Sarah, Tim en Marina waar we waren uitgenodigd om te komen eten. Even later kwam ook Nigel (Tim zijn broer). Nigel heeft met zijn vrouw Elaine ook een zeilboot en doen veel zeilraces. Het werd een gezellige avond.

15 oktober 2016
In de ochtend was het nog rustig en gingen we naar de kant waar we met Sarah, Tim en Marina koffie dronken en nog wat internetten. Rond het middag uur gingen we terug naar de boot want er komt een grote storm (oude tyfoon) aan. In de middag begon het al hard te regenen en trok de wind aan tot ca. twintig knopen. Over de radio werd gewaarschuwd voor de aankomende storm. Aan het eind van de middag waren alle ferry's uit de vaart genomen. Net nadat het donker was geworden (rond zeven uur) daalde de barometer zeer snel en trok de wind aan tot ca dertig knopen met vlagen van 50 knopen. De barometer daalde tot 974 Mbar ( kern van de depressie was 970 Mbar). Rond negen uur steeg de barometer zeer snel en zakte de wind in. Toch nog een goed nachtrust!

14 oktober 2016
In de nacht begon het hard te regenen en te waaien. Ook overdag bleef het hard waaien en regenen en zagen we in windvlagen vijfendertig knopen. Rond twee uur hadden we afgesproken om bij Sarah thuis te zijn. In de volle regen en wind gingen we met ons dinghy naar de kant. Francis (Sarah's moeder) had Marina van school gehaald en ging nu naar huis terwijl wij op Marina pasten.

Rond vier uur kwam Sarah thuis en even later kwam ook Tim van zijn werk thuis. Hij had op een grote vissersboot gewerkt. Ik had nasi gemaakt en nadat we gezellig met zijn allen hadden gegeten werd het tijd om naar de boot te gaan. Inmiddels was het droog geworden en was de wind gaan liggen. De eerste depressie is voorbij.

13 oktober 2016Vanochtend reden we met Sarah naar Nanimo. Sarah ging naar de universiteit en wij reden met haar auto naar North harbour waar Marc met Shag 2 ligt. In de haven ontmoetten we Marc. Hij heeft afgelopen zomer in de Prince William sound (Alaska) gezeild. Rond vier uur haalden we Sarah op bij de universiteit en bij thuiskomst was ook haar moeder er. We aten gezellig met zijn allen en rond zeven uur waren we terug aan boord

12 oktober 2016
Overdag zaten we bij Sarah gezellig te praten en te internetten. Toen Sarah naar de universiteit ging, lieten wij Max (de hond) uit en haalden Marina van school. In de avond kwam Mexi bij ons eten en waren we laat terug aan boord.

11 oktober 2016
Sarah en Marina zijn gisteravond laat thuis gekomen. Marina was al op school toen we bij Sarah op de koffie gingen. Rond half elf kwam Adriaan ons ophalen en gingen we met zijn drieën boodschappen doen in Nanaimo bij de Superstore. Bij lunchtijd waren we terug bij Sarah waar we samen lunchten. Het was een mooie zonnige dag zodat we, nadat we Marina van school hadden gehaald naar McNab's Farm and Corn Maze reden. Daar zagen we een groot veld waar pompoenen groeien en er was een doolhof door een aardig groot maisveld. In het doolhof waren vier items verstopt die we moesten vinden. Deze items stonden op onze entree kaart en als we het item hadden gevonden moesten we het op onze kaart doorknippen. Voor Marina reuze leuk!
Rond half zes waren we terug bij de boot waar ik de boodschappen inruimde.

doolhof in maisveld...

10 oktober 2016
THANKS GIVEN DAY IN CANADA
Sarah, Tim en Marina waren niet thuis maar we mochten wel binnen komen. Ik waste de vuile kleren in de wasmachine. Verder maakten we de custom-papieren van Amerika (te laat ingeleverd) in orde, waren we bezig met de foto's en internetten we nog wat. Rond vijf uur waren we terug aan boord waar we na het eten een film keken.

9 oktober 2016
Onderweg hebben we de sneeuw achter ons gelaten. Gisteren zagen we vanaf Galgary tot en met Lake Louise sneeuw langs de weg. Daarna reden we de Rocky Mountains uit en lieten de we de sneeuw achter ons.

Om acht uur in de ochtend kwamen we aan in Vancouver. Vanaf het Greyhound busstation namen we de metro naar Ganville. Daar stapten we op de bus 157 die ons naar de ferry in Horshoe Bay bracht. De zon scheen en er was niet veel wind zodat we een rustige ferry-oversteek hadden naar Nanaimo. Hier stond Mexi ons al op te wachten en met haar reden we naar Nanoose Bay waar we rond twee uur terug waren op de Giebateau (thuis).

Na wat te hebben opgeruimd liepen we rond vier uur naar Mexi en Adriaan waar we ook zijn zoon, vrouw en kleindochter ontmoetten. Morgen is het Thanks Given Day maar zij vierden het vandaag en wij waren hierbij uitgenodigd. We aten een heerlijk diner en daarna bekeken we het live debat van Tromp en Hilary. Het werd een gezellige avond.

8 oktober 2016
Om zes uur reden we in het donker het Waterton Lake National Park uit op weg naar Galgery. We lieten de Rocky Mountains achter ons en reden door een groot vlak graslandschap. Rond tien uur werden Paul en ik afgezet bij het Greyhound busstation en werd het tijd om afscheid te nemen. Na een prachtige en gezellige vakantie is dat altijd weer een zware dobber en hield ik het ook niet droog.


 

 Pa, Ma, Ruud, Natalie bedankt voor de fijne vakantie!
 
7 oktober 2016
Toen we vanochtend wakker werden zaten de toppen van de bergen in de wolken en sneeuwde het. Helaas was het natte sneeuw die niet blijft liggen. Later toen we over de Red Rock Parkway door de Blackiston vallei reden begon het echt te sneeuwen en kregen we een wittere omgeving. Aan het einde van deze route wandelden we door een dun laagje sneeuw langs een prachtige Red Rock Canon.
 
Red Rock Canon
 
Onderweg zagen we een Least Chipmunk de tussen kleine besneeuwde takjes zitten.
 
Least Chipmunck...
 

Na de wandeling dronken we koffie in de camper en daarna reden we langzaam terug over dezelfde weg. Hier in deze vallei zijn leven veel zwarte beren en omdat we ze op de heenweg nog niet gezien hadden stopten we onderweg op een uitkijkpunt waar we lunchten. We hoorden van iemand die hier werkt dat beren moeilijk te spotten zijn als het sneeuwt omdat ze weinig bewegen. Inderdaad hadden we vandaag geen geluk, geen beer te zien. Wel zagen we een Golden Eagle in de boom

Golden eagle...
 

Terug bij de camping pakten we de tassen in en namen nog een douche. Daarna gingen we met zijn allen uit eten in een leuk restaurant en werd het een zeer gezellige laatste avond.


lekker gezellig uit eten...


6 oktober 2016
Het heeft de hele nacht zacht gesneeuwd zodat we vanochtend een dun laagje sneeuw op de bomen zagen liggen.

lichte sneeuw...

Helaas werd het tijd om het Glacier National Park te verlaten. Toen we terug reden naar East Glacier zagen we nog meer sneeuw op de bergen en waren de loofbomen weer een stukje kaler, weg met de mooie gekleurde blaadjes. Ook de Indian Summer loopt op zijn eind.

We moesten ook nu weer via Browning rijden en kwamen weer langs de bizonveehouderij waar we net als op de heenweg stopten. Wauw wat zijn dat toch een grote beesten!

Bizon...

Na Browning namen we een andere route. Op de heenweg hadden we een mooi slingerweggetje door de bergen genomen maar vandaag namen we een weg door de vlakkere prairies tot St Mary en verder naar de Amerikaanse/Canadese grens waar we koffie dronken.

We waren weer terug in Canada (Alberta). Na de koffie reden we via Cardston terug naar het Waterton Lakes National Park waar we lunchten op een mooie plek met uitzicht over het meer. Rond drie uur waren we op de camping bij Waterton. We maakten een korte wandeling door het dorpje maar de meeste winkels bleken al gesloten, het seizoen is afgelopen. Wel waren er nog een paar souvenirs winkeltjes en wat restaurants open. Terug bij de camping werd het tijd voor een warme douche en werd de barbecue aangestoken. Een vuurtje mochten we helaas niet maken. Nu er geen vuurtje was werd het toch al snel te fris om buiten te blijven zitten en gingen we naar binnen waar we gezellig verder zaten te praten.

5 september 2016
Het heeft de hele nacht hard geregend en ook vanochtend regende het nog iets. Na het ontbijt wilden we met zijn allen nog een keer de Going-to-the-Sun Road rijden tot aan de Logan Pass. Maar toen we langs het Mc Donald meer reden stond er een bord langs de weg dat aangaf dat de weg vanaf de Weeping Wall was afgesloten. We reden verder de bergen in en zagen dat er sneeuw op lag. Verderop was de weg sneeuw vrij maar lag er naast de weg sneeuw en al snel was de weg afgesloten.

route Logan Pass gesloten...

Wat een geluk dat Ruud en Natalie de wandeling gisteren hebben gemaakt en wij de rest van de mooie weg nog gereden hebben. Waarschijnlijk was dat de laatste dag van het jaar dat de pas nog open was.

Terug bij de camping reden Ruud en Natalie met de auto door om nog wat souvenirs te kopen voordat ze de auto in Whitefish Lake inleverden. Wij dronken eerst koffie op de camping om vervolgens ook rustig richting Whitefish Lake te rijden. Rond twee uur zagen we elkaar weer bij het verhuurbedrijf.

Tijd voor de terug weg. Via Colombia Falls reden we naar West Glacier om vervolgens langs het Glacier National Park naar East Glacier te rijden. Ook aan deze kant van het zagen we witte bergtoppen en begon het zachtjes te sneeuwen. Bij East Glacier sloegen we af en reden het Glacier National Park in naar het Two Medicine Lake waar we overnachtten. We maakten een korte wandeling langs de oever van het meer om daarna de barbecue en een vuurtje te maken. Terwijl we buiten aten en gezellig rond het vuur zaten sneeuwde het zachtjes. De winter is in aantocht!
 
4 oktober 2016
Going-to-the-Sun-Road:
Is één van de spectaculairste wegen van Amerika. De weg loopt midden door het Glacier Nationaal Park. Toen we rond acht uur met zijn allen in de grote Surburban over de Going-to-the-Sun-Road reden was het bewolkt maar hadden we nog goed zicht over het gebergte. Rond negen uur kwamen we aan bij de Logan Pass waar Ruud en Natalie eruit gingen. Hier op de Pass begint de High Line Trail die ze gaan bewandelen.

Wij reden verder over de weg tot de andere kant van de Going-to-the-Sun-Road die bij St Mary begint. Aan het eind van St Mary Lake dronken we een kop koffie met uitzicht over het meer en daarachter de hoge bergen.

Glacier National Park...

Vervolgens reden we langzaam terug over de Going-to-the-Sun-Road en maakten verschillende stops. In het midden van het St. Mary meer ligt een heel klein eilandje Wild Goose Island daarachter zagen we tussen de hoge bergen nog wat sneeuw van een een gletsjer.

Even iets verderop ligt de Jackson Gletsjer die behoorlijk teruggetrokken is.

ma en ik...

We reden nu nog steeds in het lagere gedeelte en keken tijdens het rijden ook naar grazende dieren zoals herten en Moose maar helaas zagen we die niet. Nadat we het St. Mary Lake achter ons hadden gelaten begon de weg omhoog meer te kronkelen en gingen we hoger de bergen in. Op een gegeven moment zagen we op een kleine parkeerplek langs de weg mensen met grote camera's staan. Ook wij stopten en zagen niet zo ver bij ons vandaan een moeder Grizzly beer met jong over de rotsen klauteren. Ze schraapten hun poten langs de losliggende stenen/rotsen en zochten daar hun eten. Langzaam liepen ze hoger de bergen in en nadat wij er lange tijd naar hadden staan kijken vervolgde we onze weg weer.

Grizzly beer (moeder en jong)...


We stopten vlak voor de Logan Pas waar we uitzicht hadden over het dal en waar we een Golden Eagle in een kale boomtop zagen zitten.

Golden eagle...

Inmiddels was het weer gaan betrekken zodat we besloten niet te gaan wandelen op de pas maar eerst de hele weg langzaam verder te rijden en te genieten van de uitzichten. Het mooiste stuk van deze route ligt tussen Logan Pass en The Loop. Een echte kronkelweg met uitzicht over een andere vallei die kleurrijker is dan de vallei aan de kant van St. Mary. Het zijn niet alleen de bomen die het kleur rijker maken maar ook het gesteente heeft hier diepere kleuren zoals het rode gesteente.


Garden Wall...


De vallei wordt dan ook niet voor niets de Garden Wall genoemd met daarin de Bird Woman Fall. Bij deze Outlook aten we onze lunch en zagen een van dichtbij een Berg geit grazen.

een berggeit...

Maar ook zagen we Ruud en Natalie met de verrekijker over het pad boven ons in de bergen wandelen.

Tijdens onze afdaling kwamen we langs de Weeping Wall waar het water langs de wand sijpelt. Bijna terug in het dal stopten we eerst bij de "Red Rock Trail". Deze stop is bij Sacred Dancing River die hier door een prachtig rood gesteente loopt. Daarna reden we naar de " Trail of Ceder" waar we een wandeling door het bos maakten naar een kleine Gorge. Tijdens de wandeling waren er informatie borden welke bomen er stonden en hoe snel ze groeiden. Als laats reden we naar het Mc Donald meer.
lake MC Donald...


In deze tijd van het jaar zitten hier Bald Eagles die vissen op een bepaalde soort zalm in het meer en Creek. Maar helaas geen Bald Eagle te zien maar wel een mooie Great Horned Uil.

de Great Horned owl...

Inmiddels was het half vijf geworden en werd het tijd Ruud en Natalie op te halen bij The Loop. We zaten nog maar net met zijn allen in de auto of het begon aardig te regenen. Ruud en Natalie hadden een prachtige wandeling gemaakt door de bergen en hadden ook prachtige uitzichten gehad. Zij waren net het hoogste stuk voorbij toen de bewolking tussen de hoge bergtoppen in kwam liggen. Vandaag geen vuur en barbecue daarvoor regende het te hard. Maar met de harde regen op het dak was het binnen wel knus.

3 oktober 2016
Om zes uur stonden we op en toen het een beetje schemerde reden we eerst naar een waterval langs de weg waar we uitzicht hadden over een delta.

zonsondergang...

Tijd om beren te spotten. Toen we echt daglicht hadden besloten we iets verder te rijden naar de plek waar we gisteren ook hadden gestaan. Maar helaas geen dieren leven.. We besloten terug te rijden naar de waterval met uitzicht op een delta en zagen hier een aantal mannen staan met grote camera's. Toen de camper goed en wel stond liepen we naar de mannen toe. Eén man vertelde dat hij gisteravond hier een moeder beer met jong had gezien en dat hij de beer ook het jaar er voor hier had gespot. We besloten te wachten en dit werd beloond. Een moeder beer met jong kwam even later uit de bossen lopen en stak niet ver bij ons vandaan de weg over WAUW!

Grizzly beer (moeder met jong)...


Na dit moois reden we verder terug richting het Saint Mary en met een omweg via Browning naar het East Glacier Park. Op deze route zagen we een grote kudden bizons en bleken we langs een bizon veehouderij te rijden. Natuurlijk werd er gestopt om deze beesten te fotograferen.

Bizons...

Bij East Glacier Park kwamen we weer op de mooie route langs en door het park naar West Glacier waar we stopten bij het toeristenbureau. Hier haalden we nieuwe informatie over mooie wandelingen in het park en waar we een auto konden huren. Daarna werd het tijd een mooi plekje te vinden om koffie te drinken en te lunchen. Na de lunch reden we via Colombia Falls naar Whitefish waar we een grote Suburban huurden waar we met zijn zessen in konden. Rond vijf uur kwamen we aan bij de Apgar camp ground waar we een vuurtje maakten en de barbecue weer aan ging. We hebben geluk met het weer. Al twee keer hadden we weersvoorspellingen met regen gehad maar bleef de regen uit en was het alleen iets bewolkt.

2 oktober 2016
WATERTON GLACIER INTERNATIONAL PEACE PARK.
Het Waterton National Park grenst aan het in de Amerikaanse staat gelegen Glacier National Park en ze vormen samen het Waterton Glacier International Park.

Nadat we hadden ontbeten reden we een stukje terug naar een uitkijkpunt waar we uitzicht hadden over het over het Upper Waterton gletsjer meer dat door bergen is omringd en dat deels in Canada en deels in Montana ligt.

lake Waterton...

Om negen uur waren we bij het toeristenbureau om informatie te vergaren over deze twee parken en hoe we naar het Glacier Park in Amerika konden komen. Ze hadden alleen informatie over het Waterton Lakes National Park en verder is het al einde seizoen en is de Chief Mountain International Highway afgesloten. Dat is op zich jammer want dit is een mooie en korte route door het park naar het Glacier Park. Nu moesten we omrijden en via route 5 naar Cardstop en vandaar route 89 naar de grens van Amerika.

De douanier vroeg of we citrus fruit en bepaalde groentes hadden en toen we een aantal van deze groente en fruit bij ons hadden moesten we terug naar Canada om het daar weg te gooien. Maar als echte Hollanders wordt er niets weg gegooid en aten we alle mandarijnen en sinaasappels op maakten een grote tonijn salade met de tomaten, groene ui en paprika die we eigenlijk hadden moeten weg gooien. Wel moesten we ons brandhout achter laten grrrr!

Na dit al reden we weer terug naar de Amerikaanse grens en kregen mijn ouders, Ruud en Natalie een visum en bleek ons papiertje van Amerika in ons paspoort (visum van half jaar dat eindigde op 24 september)te zijn verlopen, Oeps! We kregen wel een nieuw papiertje (visum voor half jaar) maar moeten de oude naar een bepaald adres sturen met daarbij gegevens waarmee we kunnen aantonen dat vanaf 24 September in Canada waren.

Op naar het Saint Mary Visitor Centre om verdere informatie te krijgen. We hadden geluk dat het nog open was want over twee dagen is het gesloten, einde seizoen. De meeste campings zijn gesloten en van de vier campings die nog open zijn hebben ze bij drie campings het water al afgesloten. Alleen de Agar camp ground blijft het hele jaar open en daar hebben ze wel stromend water. Verder waren er twee routes die we niet met de kamper mochten rijden omdat deze te groot is voor de bochtige weggetjes. De eerste is een kortere route om het park heen. Daarom moesten we nu een stuk omrijden om bij Agpar te kunnen komen. De tweede weg die we niet mochten rijden was vervelender want daar kwamen we nu juist voor. Dit is de prachtige route Going-to-the-Sun Road die midden door het Glacier Park gaat en een van de mooiste routes is in Montana. Niet getreurd want er is een mogelijkheid om een auto te huren zodat we de route toch kunnen rijden.

Inmiddels was het half twee en besloten we iets verder het park in te rijden langs het Saint Mary Lake om daar ergens te lunchen. Vervolgens reden we naar de Many Glacier Camp ground waar we een mooi plekje uit zochten. Daar maakten Ruud en Natalie een korte wandeling en bleven wij in de camper. Rond vijf uur reden we met de camper naar een mooie uitkijkpunt waar we een mooi uitzicht hadden over de vallei met Lake Sherburne. Hier aten we brood met tonijn salade en zagen we met de verrekijker een mannetjes Moose aan de oever van het meer. Toen we rustig iets terug reden zagen we vlakbij eerst een Mule Deer en even later een moeder Moose met jong.

de Mule Deer...

de Moose...


Bijna in het donker kwamen we terug op de camping en was het tijd voor een klein kampvuur.

1 oktober 2016
Het was een bewolkte dag met buien. Nadat we de Radium Hotspring Redsteak Campground hadden verlaten deden we wat boodschappen in het kleine plaatsje alvorens verder door het Kootenay gebergte te rijden. Dit gebergte behoord tot de Rocky Mountains maar is lager waardoor we vandaag meer uitzicht hadden op de bergen met loofbomen waarvan de bladeren geel/oranje gekleurd waren (Indian Summer).

Idian summer...


We dronken koffie op een uitkijkpunt waar we in het dal het Colombia meer zagen. In de middag reden we British Colombia uit en de provincie Alberta in. Nu verlieten we de bergen en kwamen in een prairiegebied. Droge laagvlakte, die soms wel op een maanlandschap leek.

de prairies...

Rond vijf uur en na ca. 300 km te hebben gereden kwamen we aan in het Waterton National Park waar we bij het plaatsje Waterton op de camping gingen staan. Een mooi plekje aan het meer maar wel een beetje winderig. De barbecue ging weer aan en als echte Nederlanders aten we in de wind gewoon buiten.

BBQ bij lake Waterton...

30 september 2016
Even was er verwarring. Er zijn twee Gletsjer nationaal parken. Eén in Canada (British Colombia) en één in Amerika ( Idaho Montana). Welke is meer de moeite waard? Uiteindelijk bleek het Gletsjer park in Idaho Montana meer de moeite waard te zijn. Na ons ontbijt maakten we de wandeling " a walk in the past". Een wandeling door het bos de heuvel op naar een locomotief die in 1885 verongelukt is.

a walk in de past...

Terug bij de camper reden we over de Trans Canada Highway naar Lake Louise en verder over de Bow Valley Highway tot de afslag Radium Hotsprings. Nu volgden we route 93 door het Kootney National Park. Nadat we koffie hadden gedronken bij het begin van de "Stanley Creek" wandeling gingen Natalie en Ruud deze wandeling maken en reden wij (Paul, mijn ouders ik) door naar de "Paint Pots" wandeling.

De Paint Pots zijn minerale bronnen die uit de grond opborrelen. Doordat het water rijk is aan ijzersulfaat dat zich geleidelijk afzet ontstaan poelen. De oranjerood gekleurde okerlagen in dit gebied waren voor de Ktunaxa First Nations een heilige plaats. Zij verzamelde de oker voor verfstof. Eerst kneden zij de oker tot ballen die ze plat sloegen en bakten. Deze koeken werden vervolgens verpulverd en met visolie of diervet vermengd tot verf waarmee zij hun lichamen, kleding en tenten beschilderden. In het begin van de 20e eeuw ontdekten ook de kolonisten de commerciële waarde en werd de oker op grote schaal gewonnen.

Tijdens deze wandeling liepen we over een rode klei achtige grond met laag struik gewas en waar we oude gereedschappen zagen die de kolonisten gebruikt hadden. Dichter bij de bronnen werd de bodem afgewisseld door een meer geel oranje achtige bodem.

Paint Pots trail...


Rond drie uur pikten we Ruud en Natalie weer op die een ook een prachtige wandeling hadden gemaakt. Nu reden we verder over de route 93 door het Kootney National Park. Een route door een lager gelegen berglandschap waar in 2003 door verschillende bliksem inslagen een grote bosbrand is geweest. Desalniettemin ter min was het de moeite waard er doorheen te rijden.

Rond vier uur kwamen we aan bij het kleine plaatsje Radium Hotspring waar we een echte "Bighorn Sheep" op het plein zagen staan.

Dikhoornschaap....

Eerst gingen we even naar het toeristenbureau voor wat informatie en daarna reden we naar de Radium Hotspring Campground. We waren intussen langs de Radium Hotspring gereden en hadden een glimp opgevangen van een groot zwembad tussen de rotsen. Niet echt een natuurlijke hotspring in de natuur zodat we er vanaf zagen daar heen te gaan. Eenmaal op een mooie plek maakten we een kampvuur in de vuurkorf en ging de barbecue weer aan.

29 september 2016
Na het ontbijt reden we verder over de Trans Canada Highway over de Kicking Horse Pass naar het Yoho Nationaal Park. We zijn weer terug in British Columbia. Onze eerst stop vandaag op deze route werd de "spiraal Tunnel Vieuwpoint".

Rond 1871 werden de ingenieurs van de Canadese spoorwegmaatschappij door de Canadese regering onder druk gezet de werkzaamheden zo snel mogelijk klaar te hebben. Daarom wilden ze een zo kort mogelijke spoorlijn aanleggen naar de top van Kicking Horse. Maar de helling was zo steil (4,5 procent) dat bij het naar boven rijden meerdere locomotieven moesten worden ingezet om de wagons te trekken en dat men bij de afdaling moest zorgen voor extra remzones. Door deze steile hellingen vonden er meerdere dodelijke treinongelukken plaats. Pas in 1909. werden de huidige, spiraalvormige tunnels aangelegd waardoor de spoorlijn minder steil werd.

Vanaf de spiraal Tunnel Vieuwpoint konden we de tunnel zien en hadden we geluk dat juist op dat moment ook nog een zeer lange goederen trein langs kwam. Deze trein was zo lang dat we de locomotief eerst onder ons langs zagen gaan, vervolgens de tunnel in en verder door de lange loep in de bergen er iets onder weer uit te komen. Op het moment dat de locomotief uit de bergkam rijden reden de wagens nog steeds vlak onder onlangs. Het hele trein stelsel moet zeker twee kilometer lang zijn geweest!


vind de hele lange trein...

Na deze aparte stop reden we verder over de Trans Canada Highway en sloegen iets verderop af om naar het Emerald Lake te gaan. Onderweg maakten we een korte stop bij een natuurlijke brug. Hier zagen we hoe de wildstromende Kicking Horse rivier zich met geweld een doorgang door de rotsen heeft gesleten waardoor er een natuurlijke brug is ontstaan.

de natuurlijke brug...

Aangekomen bij het Ermerald meer maakten we met zijn allen een wandeling rond. De zon scheen en het was bijna bladstil zodat we ook vandaag de bergtoppen met de terug getrokken gletsjerspleet het meer weerspiegeld zagen.

lake Ermerald...


Na deze wandeling reden we een stukje terug naar de Kicking Horse Camping waar we een mooie plek zochten en onze lunch aten. Na de lunch reden we over de bochtige Yoho Valley Road Naar de Takakkaw Falls. Onderweg was er een S bocht die we met onze grote camper niet konden maken. Dus moesten we bij de eerste scherpe bocht een stukje door rijden zodat we daarna achteruit de berg op moesten rijden om bij de volgende bocht weer iets verder door te rijden zodat we na deze bocht weer gewoon vooruit de berg op konden rijden (we hadden dit al bij het toeristenbureau gehoord maar langs de weg stond ook een bord hoe het moest).

naar de Takakkwa waterval...



De Takakkaw waterval is de ene hoogste waterval (381 meter) in Canada en wordt gevoed door smeltwater van de Daly gletsjer. Hier maakten we een korte wandeling naar de hoge waterval.

de Takakkwa waterval...

Inmiddels was het bijna vier uur en werd het tijd terug te gaan naar de camping om een vuurtje te maken en de barbecue aan te steken.

28 september 2016
Na te hebben ontbeten zetten we Ruud en Natalie af bij het meer van Lake Louise vanwaar zij een dag wandeling gingen maken. Het was bewolkt zodat wij 12 kilometer verder reden naar Lake Moraina. We reden over een slinger bergweg vanwaar weer prachtige uitzichten hadden over de Valley of the Ten Peaks. Bij het Lake was ook de parkeerplaats alweer aardig vol. We zijn buiten het hoogseizoen maar des al niet te min is het hier bij Lake Louise verschrikkelijk druk.

De zon was een beetje te voorschrijn gekomen en het was bijna bladstil dus toen we langs de oever van het prachtige meer liepen zagen we de bergen in het gletsjer meer spiegelen.

lake Moraina...

Na de wandeling reden we een stukje terug over de kronkelweg en stopten op een kleine parkeerplek naast de weg. We liepen met de stoelen in de hand een stukje langs de weg terug vanwaar we een prachtig uitzicht hadden over de vallei waar we in de diepte de Creek doorheen zagen lopen. Hier dronken we onze koffie en keken door de verrekijker in de hoop beren of andere wilde dieren te spotten. Helaas geen dieren maar de auto's die langs reden stopten ook en kwamen terug lopen om te kijken waar wij naar zaten te turen. Maar eigenlijk zaten wij gewoon lekker van onze koffie te genieten (hihi).

Terug in het dal bij Lake Louise was de bewolking wat opgetrokken en zagen we dat we goed uitzicht hadden vanaf Mt. Whitehorn waar de "Lake Louise Gondel" heen gaat. Het was inmiddels twaalf uur geworden dus we maakten snel een lunch klaar die we boven opaten. Naar boven namen we de open stoeltjes lift want wie weet zagen we nog een Grizzly beer lopen, maar helaas. Eenmaal boven hadden we prachtig uitzicht over de Bow Valley, Lake Louise met het Chateau en de Continental Divide.

lake Louise gezien vanuit  de gondel...


We zaten lekker in het zonnetje eerst van de omgeving te genieten. Daarna draaiden we onze stoelen om, om met de verrekijker dieren op de hoger gelegen berghellingen te spotten. Uiteindelijk zagen we niet al te ver van ons vandaan een White Tail Deer. De bewolking kwam langzaam terug waardoor het ook gelijk frisser werd. Tijd om met de gesloten gondel terug naar beneden te gaan.

White Tail Deer...


Terug in Lake Louise stopten we nog even bij het informatie centrum waar de mannen nog wat konden internetten en mijn moeder en ik nog wat informatie konden halen. Rond half vijf werd het tijd Ruud en Natalie bij het Chateau op te halen. Terug bij de camping gingen het vuurtje en de barbecue weer aan en luisterden we naar elkaars verhalen. Ruud en Natalie hadden twee prachtige wandelingen gemaakt.

27 september 2016
Rond twaalf uur 's nachts kwam Ruud met Natalie terug. Wij lagen allemaal al in bed maar toen Paul en ik de auto hoorden aankomen begroetten we Natalie en Ruud. We zaten nog even wat te praten maar al snel werd het bed opgezocht.

De volgende ochtend was het bewolkt met hier en daar een buitje zodat we eerst rustig ontbeten en uitgebreid bijpraatten. Na de koffie reden we met de gehuurde auto van Ruud naar Village Louise dat bestaat uit een aantal toeristen winkeltjes, een kleine supermarkt en een informatie bureau waar we wat informatie inwonnen en waar we een korte film over dit gebied zagen.

Terug bij de camping aten we een late lunch om vervolgens met de camper en de auto naar Lake Louise te rijden om de auto terug te brengen. Het autoverhuur bedrijf Herz zit in het prachtige chateau dat aan Lake Louise staat. We namen dan ook gebruik van de situatie en liepen met zijn allen even het chateau in om het van binnen te bekijken.

Inmiddels was de zon weer wat door de bewolking heen gekomen zodat we besloten de camper even op het parkeer terrein te zetten en een korte wandeling naar het Lake Louise te maken. Een prachtig turquoise meer tussen de hoge bergen met aan het einde een gletsjer die zich door de jaren heen steeds meer heeft terug getrokken. Rond vier uur waren we terug op de camping en tijd om een vuurtje te maken een wijntje te drinken en later weer lekker te barbecueën.

lake Louise...


26 september 2016
Vandaag was het alweer een mooie zonnige dag en reden we het tweede deel van de Ice field park way. Ook vandaag reden we weer door het prachtige berglandschap met de hoge spitse pieken, de hogere geërodeerde berghellingen met daaronder de groene en soms prachtige goudgele hellingen zo gekleurd door de loofbomen.

Onze eerste stop was de "Weeping wall" een aparte steile bergwand met apart reliëf en zonder begroeiing waar de zon nu op scheen.

Weeping wall...

De volgende stop werd de "Mistaya Canon" waar we een korte wandeling naar een waterval maakten. Hier valt de rivier diep de Canon in om vervolgens kronkelend verder te gaan. Even verder stopten we bij de Waterflow lakes. We wandelden naar oever van het meer in de hoop Moose te zien grazen, maar helaas! De op één na laatste stop werd "Bow summit/Peyto Lake" ook hier maakten we een korte wandeling naar het meer hoger in de bergen. Het uitzicht was adembenend; een turquoise meer tussen de hoge bergen met aan de linker kant een terug getrokken gletsjer en aan de rechter kant het dal waar we de upper en lower Waterflow meren nog konden zien en dit op dit alles scheen de zon.

Peyto lake...

Aan de oever van Bow Lake zetten we de stoeltjes weer buiten en aten onze lunch.

Bow summit lake...

Daarna reden we naar het plaatsje Lake Lousie en lieten het Jasper Nationaal park en de de Icefield Parkway achter ons. We zijn aangekomen in het Banff Nationaal park. In Lake Louise reden we naar het auto verhuur bedrijf waar Ruud een auto huurde om Natalie op te halen. Rond drie uur reden we met elkaar naar de Lake Louise trailer camping waar we een mooie plek toegewezen kregen. Tijd om te douche en daarna een lekker wijntje. Toen de zon wat achter de bergen verdween werd het gelijk frisser en gingen de barbecue en het kampvuur weer aan.

25 september 2016
Geschiedenis van de Rocky Mountains:
Enkele honderden miljoenen jaren geleden was een groot deel van westelijk Noord-Amerika overdekt door een enorme binnenzee. Miljoenen jaren achtereen hoopten zand, steengruis en organische sedimenten zich op de bodem van deze binnen zee op en ontstonden er lagen sedimentaire rotsgesteente. Totdat circa vijfenzeventig miljoen jaar geleden de tectonische druk vanuit het binnenste van de aarde de rotsmassa op de bodem van de binnenzee met gigantische kracht omhoog perste en de huidige Rocky Mountains ontstonden. Minstens vier keer, met tussenpozen van duizenden of zelfs miljoenen jaren, drongen de gletsjers onweerstaanbaar op en trokken zich terug, waarbij ze diepe U-vorige dalen uitslepen en de scherpe, spitse bergtoppen vormden.


Vanaf afgelopen dinsdag rijden we al door dit gebied maar vandaag beginnen we aan een langzame terugweg over de Icefield parkway naar het Colombia Icefield dat vermoedelijk een overblijfsel is van de laatste ijstijd. Nadat we Jasper verlaten hadden werd onze eerste stop de Athabasca Falls.
Een prachtige waterval die verder door een prachtige Canon loopt.

Athabasca falls/canon...



Vervolgens reden we iets verder naar de "Goats/gletsjer lookout" waar we koffie dronken in het zonnetje en naar de steile berghellingen aan de overkant van de rivier keken in de hoop berggeiten te spotten. We reden verder door een prachtig berglandschap waar de zon op de steile berghellingen en de besneeuwde pieken scheen.

De volgende stop met een korte wandeling werd de Sunwapta Falls. Een prachtige waterval van drie trappen.

Sumwapta waterval...

Bij de " Mushroom and Diadem lookout" zetten we onze stoeltjes buiten en aten onze lunch met uitzicht over over de rivier met daarachter de hoge bergen en de gletsjer die al ver terug getrokken is. De op één na laatste stop was de "Tangle Falls". Een waterval die vlak langs de weg naar beneden komt. De laatste stop was de gletsjer bij de Colombia Icefields. Ook deze gletsjer is al aardig terug getrokken maar met een wandeling van ca. dertig minuten konden we toch dichter bij de Athabasca gletsjer komen waar de zon volop op scheen.

Athabasca gletsjer...



 Inmiddels was het bijna vier uur geworden en tijd om de camping op te zoeken. We reden naar de Wilcox camping waar we een mooi plekje vonden met uitzicht op de besneeuwde bergtoppen. We maakten weer een kampvuur in de vuurkorf en ook de barbecue werd weer aangemaakt. Vervolgens zaten we de rest van de avond rond het kampvuur na te genieten van de mooie dag.

24 september 2016
Nadat we eerst rustig hadden ontbeten reden we met de camper naar Jasper. Onderweg zagen we Elken (grote herten waarvan de mannetjes enorme geweien hebben) naast de weg grazen. Aangekomen in Jasper gingen mijn moeder en ik boodschappen doen en Paul en mijn vader gingen internetten in de bibliotheek. We reden net Jasper uit toen we een zwarte beer langs de weg door het bos zagen lopen. Meteen stopten we maar al snel kwam er een parkwachter die zei dat we weg moesten gaan en joeg de beer verder het bos in.

We reden naar een mooie plek aan de Athabasca rivier waar we lunchten. Onder het lunchen zagen we in de delta van de rivier verschillende Elken staan. één mannetje met drie vrouwtjes en nog twee mannetjes verderop. Na de lunch liepen we in de richting van de delta waar de Elken stonden. Bij de oever aangekomen bleken er aan onze kant van de rivier ook verschillende mannetjes Elken te staan. Op een gegeven moment waren we aardig omringd door Elken die duidelijke bronstige geluiden maakten. Op zich is dat geen probleem maar het is nu bronstijd en de mannetjes kunnen aardig agressief zijn. De parkwachters hadden ons dan ook gewaarschuwd dat we uit hun buurt moesten blijven. Mijn moeder rende weg en riep Theo, Theo (mijn vader) meekomen! Maar pa bleef bij ons en filmde rustig verder. Totdat we nog meer mannetjes Elken bij ons in de buurt zagen en er nog meer kwamen aanlopen/ rennen. Toen zochten we allemaal dekking achter de bomen. Op een gegeven moment hoorden we geschreeuw en een paar knallen en bleek dat de parkwachter de Elken aan het opjagen was en dat was nu net onze kant op. Toen we de parkwachter zagen bleek dat hij de Elken naar de delta aan het jagen was omdat ze te dicht bij de weg waren gekomen. Hij had ons hier niet verwacht en verontschuldigde zich dan ook. Maar we hebben genoeg Elken voor de rest van de vakantie gezien (hihi).

Na dit heelhuids overleefd te hebben reden we verder over de Maligne Roda naar de Maligne Canon. Hier maakten we een prachtige wandeling en zagen we het begin van de Canon waar de rivier een verval heeft van ca. vijftig meter. Vervolgens zagen we de diepe steile rotswanden met daar ergens in de diepte de kolkende rivier. Daarna reden we met de camper naar het eindpunt van de skyline trail waar we Ruud opwachtten. Rond vuur uur kwam hij moe maar voldaan aan. Terug op de camping zaten we rond het kampvuur te luisterden naar zijn verhalen.

23 september 2016
Om zeven uur werd het net een beetje licht en reden we naar het Maligne meer. Onderweg moesten we twee keer aardig hard remmen omdat er een Elk de weg over stak en vlakbij het meer zagen we twee Cariboes het bos in lopen. Rond acht uur waren we bij het meer waar we met zijn allen ontbeten. Daarna namen we tijdelijk afscheid van Ruud die de Skyline trail gaat lopen. Morgen halen we hem bij het eindpunt weer op.

Wij ontbeten eerst nog even rustig in de hoop dat de bewolking weg zou trekken en de zon meer tevoorschijn zou komen. Helaas bleef het bewolkt en stond er een frisse bries. We liepen de Lake trail (Mary schaffer loop). Een mooie wandeling die eerst langs het Maligne meer gaat en verder door het bos.

lake Maligne...
 

Terug bij de camper was het al behoorlijk druk geworden zodat we besloten ergens onderweg bij een mooi uitkijkpunt koffie te gaan drinken. We vonden een mooi plekje aan de Maligne Road waar we uitzicht hadden door de vallei met aan weerszijden hoge steile bergen waarvan het onderste deel van de hellingen begroeid waren met dennenbomen met daarboven de geërodeerde spitse berg pieken. Sommige van deze bergpieken waren grijs maar andere bergpieken hadden mooie gevarieerde bruine tinten. Na de koffie reden verder over de Maligne weg naar highway 16 naar de camping Snaring. Hier vonden we een mooie plek tussen de bomen en langs de rivier. De rest van de middag deed ieder wat klusjes, werd er weer een vuurtje gemaakt in de vuurkorf en werd de barbecue weer aangestoken.

22 september 2016
We zijn aangekomen op ons noordelijkste punt van deze reis. Vanaf hier gaan we rustig weer een stukje terug rijden. Het beloofde weer een zonnige dag te worden zodat we na het ontbijt naar het beginpunt van de Berg Lake trail reden. Vanaf hier liepen we door het bos en langs de Robson rivier richting het Kinney meer. Vanaf het wandelpad hadden we soms prachtig uitzicht over besneeuwde bergtoppen van Mt Robson waar de zon op scheen.

bergtrail (achtergrond Mt Robson)

Na een uurtje te hebben gewandeld waren we terug bij de camper. Nu reden we terug naar Jasper door de bergen waarvan de hellingen begroeid zijn met groene dennenbomen en loofbomen met goudgele bladeren. Daarboven zagen we de witte besneeuwde bergtoppen.

We hielden een koffie stop aan de oever van het Moose meer. Een groot meer tussen de hoge bergen in. Eenmaal in Jasper gingen we nog een keer naar het toeristenbureau en keken nog wat op internet Daarna reden we naar het eindpunt van de Skyline trail zodat we weten waar we Ruud overmorgen moeten ophalen.

gebergte bij Jasper...

Als laatst reden we naar de Wistler camping waar we wilden overnachten. Daar aangekomen waren de plekken met elektra vol en kregen we een plek op de Wapiti camping aangewezen. We hadden een mooie plek tussen de bomen met een vuurkorf en waren net bezig een vuurtje te maken en de barbecue aan te steken toen we tussen de bomen drie vrouwtjes en een mannetjes Elk zagen. Vlak daarbij tussen de vrouwtjes Elken zagen we ook nog een vos rond lopen. Wauw wat een gewei had dat mannetje! We aten ons eten weer bij het kampvuur en zaten gezellig te praten. Ondertussen was Ruud ook zijn tas voor morgen aan het inpakken.

de vos...

Elk op de camping...


21 september 2016
Het was vannacht ver onder nul geweest. We hadden een emmer met water buiten laten staan en vanochtend lag daar een laagje ijs op. Maar toen de zon op kwam en boven de bergen begon te schijnen werd het langzamerhand warmer en aangenaam.

Na het ontbijt reden we verder over de Icefield parkway door de bergen van het Jasper nationaal park naar het plaatsje Jasper. Niet alleen de bergtoppen waren nu bedekt met sneeuw maar ook langs de kant van de weg zagen we sneeuw.

onderweg Icefield Parkay...

Onderweg maakten we een korte stop bij Bow Lake, een groot meer dat tussen de bergen en waar nu de zon op scheen. We dronken koffie bij de Breidal Veil waterval en maakten een kleine wandeling en van boven af zagen we de rivier de vallei in stromen.


Bow lake...

Rond het middag uur kwamen we aan in Jaspers. Hier kreeg Ruud informatie over de Skyline trail en deden we nog wat inkopen. Vervolgens reden we over de Icefield Parkway verder noordwaarts. We verlieten niet alleen Jasper nationaal park maar ook de provincie Alberta. Het Mount Robson nationaal park ligt namelijk in Britisch Colombia. Al snel zagen we de witte bergtoppen van Mt. Robson boven de andere bergen uitsteken. Mt. Robson is de monarch van de Canadese Rockies en is ca. 3954 meter hoog.

We kampeerden op de Robson Meadow camping waar we een mooie plek tussen de bomen hadden. Tussen de bomen door hadden we uitzicht op de witte bergtoppen van Mt Robson. Ook hier maakten we een kampvuur en roosterden we het vlees op de barbecue. Na het avond eten en vlak voor het donker werd maakten we een korte wandeling over de camping naar een open veld vanwaar we een prachtig uitzicht hadden van Mt Ronson met de laatste zonnestralen van vandaag.

zonsondergang Mt Robson...

Daarna liepen we nog iets verder naar de Robson rivier die verderop overgaat in de Fraser rivier. Deze Fraser rivier komt ergens in de buurt van Vancouver de oceaan in stromen.

20 september 2016
In de ochtend gingen Ruud en mijn ouders naar het Glenbow museum waar ze informatie kregen over de geschiedenis van de provincie Alberta. Daarna gingen ze naar Cruise Canada. Daar ontmoetten ze Paul en gezamenlijk kwamen ze met de camper terug naar het huisje waar ik op de spullen paste.

Rond drie uur reden we met de camper de stad uit richting Banff. We waren nog maar net onderweg toen een politie auto ons aanhield. We reden op een weg die aangelegd was door Native people en waar we niet op mochten rijden. De camper werd gekeerd en onder escort van de politieauto reden we terug en wezen ze ons de goede weg. Nu reden we verder door het Banff Nationaal park over de Bow Valley parkway en passeerden de plaatsjes Banff en Lake Luise en zagen iets verderop een Moose grazen. Daarna sloegen we de Icefield parkway in en reden het Jasper nationaal park in waar we rond zes uur bij de Musquito Creek camping stopten.

We stonden op een prachtige plek langs de Creek met uitzicht op de hoge bergen waarvan de toppen met sneeuw bedekt waren.

Musquito creek...

De mannen maakten de barbecue aan en roosterden het vlees terwijl de vrouwen binnen een salade maakten. Ook maakten de mannen een kampvuur in een vuurkorf waar we allemaal rondom ons eten aten.


19 september 2016
Nadat we hadden ontbeten gingen we wandelen in het Fish Creek park hier in de buurt. We wandelden langs de creek waar de zon over het water scheen en op de mooie gekleurde herfst bladeren.

tijdens wandeling...

Na een uurtje wandelen waren we terug en was het tijd voor koffie dat we buiten op het terras dronken. Daarna gingen Ruud en Paul de stad in om een barbecue te kopen en gingen mijn moeder en ik naar de supermarkt voor de grote inkopen.

Toen we rond vier uur terug kwamen dronken we eerst met zijn allen een wijn/bier/cola. Daarna barbecuede Ruud het vlees en maakten mijn moeder en ik een salade. De verdere avond zaten we gezellig te tafelen. De tas van mijn broer was eergisteren niet met het vliegtuig meegekomen. Na veel bellen en regelen werd de tas uiteindelijk om twaalf uur 's nachts bij het huisje afgeleverd.

18 september 2016
Nadat we eerst uitgebreid hadden ontbeten gingen Ruud, Mijn vader en ik boodschappen doen in de supermarkt in de buurt. Terug in het huisje dronken we koffie in de tuin.

het huis...

 Daarna gingen we met met de bus en C train naar het centrum van de stad waar we wat rond liepen en een grote outdoor zaak bezochten. Rond vier uur waren we terug en na een wijntje maakten we de barbecue aan en hadden we een heerlijk diner. Wat heerlijk om weer met een deel van de familie te zijn.

17 september 2016
Het was een nacht met vele bus stops en weinig slapen. Rond half zes kwamen we aan bij het Greyhound bus station van Galagary. Toen het licht werd namen we de C train naar het centrum waar we overstapten op een andere C train naar het station Anderson. Hier namen we bus 56 naar Woodside Bay waar we rond half acht aankwamen.

De sleutel van het huis lag al klaar zodat we gelijk naar binnen konden. Nadat we het huis hadden bekeken zochten we eerst nog een paar uurtjes ons bed op om nog wat slaap in te halen. Daarna deden we wat boodschappen en keken televisie. In de avond zagen we na twee jaar mijn ouders en mijn broer Ruud weer. We zaten eerst gezellig te praten maar gingen niet al te laat naar bed. Ook zij hadden een lange reis achter de rug.

16 september 2016
Om zes uur gingen we naar de kant en hingen ons dinghy in de loods. Daarna reden we met Sarah naar Nanaimo waar zij ons bij de ferry afzette. Om half negen namen we de ferry naar Horsoe Bay bij Vancouver. Op de ferry ontmoetten we oud leden van de Houtrib haven waar wij nog steeds lid van zijn. Wat is de wereld dan klein!

Rond tien uur namen we vanuit Horsoe Bay bus 257 naar het centrum van de stad waar we bij Grandville uitstapten. Daarvandaan gingen we verder met de metro (expo line) naar main science  world waar we uitstapten.  Bij het Main science world is ook de Greyhounds busstation waar we tot half drie wachtten op de bus naar Galgary. In het busstation is WiFi zodat we uitzendingen gemist keken.

Om twee uur checkten we in en om half drie reden we de stad uit. We kwamen door de natuur waarvan de bladeren van de bomen prachtige herfst kleuren hadden en verder de bergen in.  Rond half acht werd het donker en reden we verder de nacht in.

15 september 2016
De laatste loodjes voor vertrek.
Nadat we wat klusjes aan boord hadden gedaan gingen we met de tassen naar de kant. Om twee uur haalden Frances en ik Marina van school en daarna ging Frances naar huis. Rond half vier kwam Tim en Sarah kwam rond vijf uur thuis. Nadat we gezellig hadden zitten praten gingen we rond zes uur naar de boot.

14 september 2016
In de ochtend deden we klusjes aan boord en maakte ik nasi voor 's-avonds. Rond half twaalf gingen we naar de kant en reden we met Sarah mee naar Nanaimo. We zetten Sarah af bij de universiteit en reden zelf door naar de grote winkelcentra's net buiten Nanaimo. Rond half zes haalden we Sarah weer op en reden terug naar Nanoose Bay. Daar aten we samen met Francis, Marina, en Sarah de nasi. Rond acht uur waren we terug aan boord.

13 september 2016
Zoals jullie gisteren al lazen zijn we ons aan het voorbereiden voor de binnenlandse tocht.
Vanochtend maakten we eerst een mooie wandeling door het bos met Francis en de honden. Sarah moest in de ochtend naar school.

Na de wandeling skypten we met mijn tante en daarna reden we met Francis naar Parksville om in de bibliotheek de bus tickets uit te printen. Rond half drie waren we terug aan boord. Nu werd het tijd om de spullen in te pakken en gelijk de zomerkleren op te bergen en de winterkleren tevoorschijn te halen. In de avond aten we ons eten in de Kuip in de zon. We hebben hier nog steeds prachtig zonnig weer..

12 september 2016
Om negen uur waren we bij Sarah thuis. We dronken koffie en zaten gezellig te praten. Na de koffie gingen Paul en ik op internet om te zoeken naar een slaapplaats in Galgary. Via www.airbnb.ca vonden we een mooi huisje. We Skypten met mijn ouders en met Ruud en even later was het huisje geboekt. Verder regelden we de heen en terugreis van Vancouver naar Galgary en terug met de Greyhounds bus.

Onder al dit internetten mocht ik de ook de wasmachine weer gebruiken zodat we met een schone was naar huis gingen. In de middag kwam Francis (Sarah haar moeder) en haalden we Marina (dochtertje) van school. Na het avondeten kwamen Mexi en Adriaan even langs. Zij gaan morgen weg met hun campervan maar hadden toch even tijd gevonden om ons weer te zien.