actuele positie Giebateau

Get the code

dinsdag 14 februari 2017

075 Bestemming Canada (4)

 

  

 een reset van de interactieve kaart nodig?
 druk op de noordpijl rechtsonder in de kaart
(kaart is nog in ontwikkeling (Rob))

 
01 april 2017
BILLSBURY COVE,PRINCE RUPERT HARBOUR, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (54 03.311 n 130 15.415 w)
Om zeven uur ging ons anker op en hesen we de zeilen. We zeilden Kumealon inlet uit en Grenville channel in. Hier kregen we ca twintig knopen zuiden wind zodat we vol tuig ruime wind verder noordwaarts zeilden tussen Pitt eiland en het vaste land. Er hing een laag hangende bewolking en het regende maar dat zijn we zo langzamerhand wel gewent. Bij de uitgang van Grenville channel is een vernauwing en zeilden we met stroom mee tussen Kennedy en Pocher eiland door Dixon entrance in langs Smith eiland. Nu waren we in aardig open water waar het vandaag rustig was, de hoge golven (vier a vijf meter) zijn weer weg!

Na een klein stukje door Dixon entrance te hebben gezeild ver volgenden we onze route door Prince Rupert channel tussen Digby en Kaien eiland. Hier in de buurt van het Prince Rupert werd het druk met scheepvaart, grote container schepen en vissersboten. Prince Rupert is een bedrijvige plek. Na vijfendertig mijl ging on anker er in Pillsbuyry cove aan de overkant van Prince Rupert in.
Het was inmiddels een uur en tijd voor een lunch. In de namiddag klaarde het iets op en zaten we nog heel even buiten in de kuip. Morgen gaan we proberen naar Alaska te gaan!
31 maart 2017
KUMEALON COVE IN KUMEALON INLET, VASTE LAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 51.776 n 129 58.848 w)
Toen we hier aankwamen waaide het ca dertig knopen in Grenville Channel maar hier op de ankerplek hadden we geen wind. Vannacht waaide het buiten ca. veertig a vijftig knopen wind en hadden we hier op de ankerplek af en toe een vlaag. Een goede plek dus!
Vanochtend hoorden we dat het nog steeds veertig a vijftig knopen waaide en dat de ferry vanuit Prince Rupert vanochtend niet ging. We besloten vandaag ook nog maar een dagje te blijven liggen. Hopelijk kunnen we morgen weer verder want we moeten een open stuk over.
In de ochtend lazen we een boek en deed ik wat klusjes op de computer en in de middag keken we een film want buiten regende het weer hard. Tijdens dat we een film keken kregen we bezoek van de politie. Ze wilden het inklaar nummer, de gegevens van de boot en van ons. Daarna gingen ze weer.

30 maart 2017
KUMEALON COVE IN KUMEALON INLET, VASTE LAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 51.776 n 129 58.848 w)
Vanochtend was het droog zodat ik snel de was deed en later ophing. Terwijl we koffie dronken zagen we een vissersboot de Inlet in motoren. De vissers haalden hun krabpotten omhoog maar voor zover we het met de verrekijker konden zien zat er niet veel in.

Na de koffie maakten we een tochtje met onze dinghy door de Inlet richting het meer. We zien al dagen het schuim op het water drijven als het laag water wordt. Dus toen we vanochtend tegen de stroom in naar het meer probeerde te komen zagen we op een gegeven moment een kleine waterval. Het verval is hier ca zeven meter en het was nu laagwater! Toen we niet meer verder konden omdat de stroom te hard werd, werd ook de motor te warm zodat we terug roeiden, maar wel met de stroom mee.

Rond twaalf uur waren we terug aan boord en ging Paul met de buitenboord motor aan de gang. Hij zette de staart van de motor in een bak met zoetwater met daarin een anti zout/kalk middel. Vervolgens startte hij de motor een aantal keren in de middag en liet deze een paar minuten lopen. Ondertussen maakte ik een lunch die we in de kuip aten.

Halverwege de middag begon het weer te regenen. De volgende depressie komt er weer aan! Dit wisten we en dat was ook de reden dat we vanochtend de dinghy tocht hadden gemaakt. De weervoorspellingen waren voor vanmiddag regen en wind van twintig a dertig knopen. In de avond en nacht zou de wind toenemen tot veertig a vijftig knopen. Dit is wel buiten en in de kanalen merken we daar vaak niet zo veel van, afwachten hoe het vannacht wordt!

Vanochtend kregen we een email dat de nieuwe ZILT nummer 132 uit is. Dit is een jubileum nummer omdat ze tien jaar bestaan. Wij staan hier in met andere vertrekkers.
hier de link naar Zilt magazine:
https://issuu.com/ziltmagazine/docs/zilt132/42
<https://issuu.com/ziltmagazine/docs/zilt131/12>

29 maart 2017
KUMEALON COVE IN KUMEALON INLET, VASTE LAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 51.776 n 129 58.848 w)
In de vroege ochtend zat ik buiten achter de buiskap uit de motregen van de omgeving te genieten. Het was laagwater en blad stil zodat de rotsen prachtig in het water reflecteerden. Door mijn fantasie zag ik daarin al gauw verschillende dingen waaronder indianentekeningen en een hoofd met een speciaal lichaam. Paul kwam rond negen uur uit bed en samen dronken we koffie.

gebruik je fantasie...


Het blijft boven nul graden waardoor de sneeuw op lagere gebieden gesmolten is. Toen we vanochtend in de motregen naar de kant gingen om een wandeling te maken bleek al snel dat er toch nog sneeuw ligt. We liepen over een oud houthakkers pad (dat alweer aardig begroeit raakt) een klein heuveltje op en kwamen meteen in de sneeuw terecht. We liepen in de sneeuw door en zagen als eerst waarschijnlijk 'elk'-sporen. Even daarna zagen we ook sporen van een wolf of een cougar.

sporen wolf of cougar?

We liepen verder en volgden het spoor maar al snel gingen die van het pad af. Na enige tijd draaide we om en liepen terug en wandelden nog een eindje de andere kant van het pad op. Rond twaalf uur waren we terug aan boord, tijd voor de lunch. In de middag begon het weer harder te regenen zodat we binnen een film keken.

28 maart 2017
KUMEALON COVE IN KUMEALON INLET, VASTE LAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 51.776 n 129 58.848 w)
Weer een dag met harde regen zodat we vandaag binnen zijn gebleven. We hebben eerst lang in bed een boek gelezen en daarna een brunch gegeten. In de middag keken we een film. Aan het einde van de middag werd het iets droger en zaten we even in de kuip onder de buiskap. Terwijl we zo zaten zagen we vier zeeotters om ons heen zwemmen, meeuwen op de rosten en verschillende andere watervogels waaronder verschillende loons.

27 maart 2017
KUMEALON COVE IN KUMEALON INLET, VASTE LAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 51.776 n 129 58.848 w)
Toen we vanochtend in bed een boek lazen hoorden we opeen een wolf dichtbij huilen (aoeuiaoeui). We gingen ons bed uit om te kijken en niet ver op een rots aan de kust van de baai stond een grote wolf te huilen. Toen hij ons in de gaten kreeg liep hij snel weg.

Rond tien uur ging ons anker op en zeilden we alleen op fok, ruime wind in de regen verder noordwaarts door Granville channel. Met ca. twintig knopen wind en stroom mee liepen we ongeveer vijf á zes knopen. De bergen werden steeds minder hoog en daardoor wordt de omgeving ook steeds groener met minder sneeuw. Rond één uur kwamen we aan bij de ingang van Kumealon inlet waar we in zeilden en ons anker er rond half twee na veertien mijl in Kumealon cove inging. Het was inmiddels weer hard gaan regenen en de wind was ook weer meer aangetrokken zodat we in de middag binnen bleven.

26 maart 2017
NABANNAH BAY IN GRENVILLE CHANNEL, VASTE LAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 40.391 n 129 45.290 w)
Om zeven uur, toen het net licht begon te worden verlieten we de steiger en motorden Harley Bay uit. Daarna zeilden we alleen op fok met ruime wind door Stewart Narrows tussen Promise eiland en het vaste land door. Hier zagen en hoorden we een walvis net naast de boot. Wauw, onze eerste walvis dit jaar.

Na Stewart Inlet zeilden we Grenville Channel in waar we nog een walvis zagen. In Grenville Channel kregen we te maken met windvlagen die tussen de hoge witte bergen van het vaste land kwamen aanzetten. Dus was het oppassen: Dan hadden we geen wind en dan zaten we in windvlagen van twintig tot vijfentwintig knopen. Met de stroom mee zeilden we ondanks de vlagerige wind toch lekker door en genoten dat het vandaag droog was.

Vandaag zagen we dat de bomen op de hoger gelegen berghellingen nog wit van de sneeuw waren en dat de lagere gedeeltes groen waren. Dat hadden we al veel eerder gezien maar vandaag was de afscheiding van de besneeuwde bomen in een rechte horizontale lijn en leek het net of de zon op de besneeuwde bomen scheen en dat de groene bomen in de schaduw lagen (wat niet het geval was).
Rond kwart voor twee en na tweeëndertig mijl ging ons anker er in Nabannah Bay in Grenville Channel in. Het was inmiddels gaan regenen, de wind werd steeds minder en de stoom ging bijna tegen staan.

25 maart 2017
HARTLEY BAY, VASTE LAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 25.452 n 129 15.062 w)
Er stond buiten veel wind en het regende vanochtend hard zodat we zijn blijven liggen. In de ochtend las Paul een boek en was ik bezig met het verder uitwerken van alle ankerplekken die we op de actieve kaart van onze weblog willen zetten. Na de lunch was het even droog zodat we een wandeling maakten. We wandelden over de board walk door het dorpje en wilden eigenlijk naar het meer verder op wandelen. Maar de boardwalks buiten het dorpje zijn niet vrij van sneeuw gemaakt zodat we het pad niet zagen. Boven onze hoofden zagen we in de wind de bald eagles zweven. Terug aan boord begon het weer te regenen en keken we een film.

24 maart 2017
HARTLEY BAY, VASTE LAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 25.452 n 129 15.062 w)
Om acht uur vertrokken we van de steiger en hesen de zeilen. Pas toen we in Ursula channel kwamen kregen we genoeg wind en konden verder vol tuig noordoostwaarts kruisen tussen Gribbell eiland en het vaste land. We zeilden weer tussen de hoge bergen door en hadden soms een bui. Eenmaal aan de noordpunt van Gribbell eiland zeilden we ruime wind door de Verney pass tussen Gribbell eiland en Hawkesbury eiland. Hier kregen we te maken met de "outflow wind". Buiten op de oceaan staat er een harde zuiden wind maar door Douglas Channel (net naast Verney pass) komt de wind vanaf het binnenland en door de bergen naar de oceaan waaien (outflow wind)

native plaatsje Hardley bay...

Eenmaal aan de zuidpunt van Hawkesbury eiland haalden we ons grootzeil weg en alleen op fok kruisten we verder door de Douglass channel naar Hartley bay. De outflow wind die hier in Douglas channel stond was ca twintig a vijfentwintig knopen wind terwijl we de rest van de dag ca vijftien knopen wind hadden gehad. De wind tunnelt dus echt door Douglas Channel.
Rond drie uur meerde we af aan het government dock van Hartley bay (gratis). Nadat we goed en wel lagen maakten we een wandeling over de boardwalk door het native dorpje. Er wonen hier ca honderd vijftig tot tweehonderd natives waarvan ca. dertig kinderen. Er is een school, een community centre, een kerkje, een speelplaats voor kinderen er een medische hulppost waar twee zusters werken en waar een keer in de maand een arts komt. Boodschappen moeten ze in Port Rupert kopen ca. tachtig mile noordwaarts waar ze alleen met de ferry heen kunnen. Het is een leuk klein dorpje waar we zo doorheen gewandeld waren. Terug aan boord was het tijd voor een drankje en een hapje want het is vrijdag, weekend!

23 maart 2017
BISHOP BAY, VASTE LAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 28.223 n 128 50.206 w)
Vannacht heeft het weer gesneeuwd maar vroeg in de ochtend ging de sneeuw over in fleuris (natte sneeuw). Toen we rond tien uur door de sneeuw naar de hotspring liepen werd het droog en probeerde de zon door de bewolking heen te komen. Heerlijk de hotspring voor ons zelf hebbend te hebben. Een tijd genieten in het warme water van het uitzicht, de zon die op de besneeuwde bergen scheen!

Hotspring bay...

Inmiddels was het net boven nul en merkten we dat de zon steeds sterker wordt. Op het dak hoorden we vaak harde bonken van de sneeuw die van de takken van de bomen op het dak van de hotspring viel. Onderwijl waste ik ook weer wat vuile kleren die ik buiten de hotspring spoelde. Rond twaalf uur waren we terug aan boord en hing ik snel de was op en aten we onze lunch in de kuip. In de namiddag betrok het weer en aan het eind van de dag begon het weer zachtjes te regenen.

22 maart 2017
BISHOP BAY, VASTE LAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 28.223 n 128 50.206 w)
Nadat we Cory gedag hadden gezegd gingen de trossen en in de regen los en motorden we verder noordwaarts door de Fraser Reach tussen Princess Royal eiland en het vaste land. Na twee uur motoren kwam er iets wind. Met ca zes a zeven knopen wind kruisten we verder door de Fraser Reach en zagen twee slepers die ons voorbij motorden. Aan het einde van de Fraser Reach zeilden we verder oostwaarts Ursula Channel in. Dat ging met ruime wind tussen Gribbell eiland en het vaste land.

Om ons heen zagen dat de lagere gedeelten van de berghellingen veelal groen waren maar de hoger gelegen gedeeltes nog steeds met sneeuw bedekt zijn. We zagen veel watertjes en watervallen de kanalen in stromen, het dooit een beetje (een tot vijf graden). Zoals gewoonlijk moesten we weer oppassen voor hout dat in het water drijft maar vandaag zagen we een grote boom met het groen en de wortels er nog aan in het water drijven. Eerst dachten we dat het een boot was maar dichterbij komend bleek het een grote boom te zijn. Rond half zes meerde we af aan de steiger van de Bishop Hot Spring. Hier waren we ook op 13 en 14 oktober 2015. Morgen gaan we naar de hot spring!

21 maart 2017
BUTEDALE, PRINCES ROYAL ISLAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 09.369 n 128 41.401 w)
Vannacht was de Aurora te zien en heeft Cory mooie foto's gemaakt van de Giebateau en de aurora
Giebateau in de aurora...
De temperatuur was vannacht toch weer onder het vriespunt. Ik had twee kussenslopen buiten laten hangen omdat die niet droog waren en vanochtend waren ze bevroren, hard als ijs! Verder had ik de vuile sokken vannacht in een emmer buiten laten staan en die waren nu in het ijs vast gevroren. Ik liep naar een stroompje even verderop om de sokken zo goed als het kon uit te spoelen en op te hangen.

Overdag was het weer boven nul, droog maar bewolkt zodat de was verder kon ontdooien en drogen. Paul ging in de ochtend boven weer internetten terwijl ik binnen wat administratieve klusjes deed. Rond het middag uur aten we samen en rond twee uur ging Paul naar Cory om onze film van onze reis te laten zien.

20 maart 2017
BUTEDALE, PRINCES ROYAL ISLAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 09.369 n 128 41.401 w)
Maar goed dat ik gisteravond de vuile was in het sop had gezet. Ook vandaag was het een mooie zonnige dag met weinig wind. Terwijl ik in de ochtend bezig was met schoonmaken, het luchten van de boot en de vuile was verder uitspoelen en ophangen waren de mannen bezig met de drone van Cory. Deze drone maakte prachtige foto's van de Giebateau met Butadele maar ook van het meer er achter en de waterval er naast.

Giebateau (drone foto)

Butadele (drone foto)

Nu de zon scheen was het warm genoeg om buiten in de kuip onze lunch te eten. Na de lunch ging Cory hout hakken voor zijn kachel en hielp Paul waar hij kon. Er ligt een grote boomstam hier op de stenen en daar zaagde hij eerst twee stukken vanaf om die vervolgens met de bijl in kleinere stukken te hakken. Klaar voor zijn kachel. Paul en ik dronken rond vier uur een wijntje/cola in de kuip maar langzaam werd het toch weer wat frisser zodat we daarna naar binnen gingen, tijd voor het avond eten en een film. 

19 maart 2017
BUTEDALE, PRINCES ROYAL ISLAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 09.369 n 128 41.401 w)
Yes, het is vanaf gistermiddag boven nul! Vandaag geen regen of sneeuw maar droog en zonnig weer. Dat is lang geleden! Na de koffie liepen we naar Cory zijn huis waar we wat foto's verstuurden en waar we foto's en Google Earth van de omgeving van Butedale bekeken die Cory ons liet zien.

Rond twaalf uur ging ik terug naar de boot om de lunch klaar te maken en kwam Paul even later ook. We wilden een wandeling maken naar het meer en Cory liep met ons mee tot aan de waterval waar het huis staat waar zijn elektriciteit wordt opgewekt via een watercentrale (hydroplan). Cory liet ons de werking er van zien . Tijdens de wandeling er naar toe al liepen we soms tot onze scheenbenen/knieën in de sneeuw en zo kwam de sneeuw zowat in onze laarzen zodat we er vanaf zagen naar het meer te wandelen. Dat had vast natte broeken, sokken en laarzen opgeleverd en het is al moeilijk genoeg om alles droog te houden/krijgen. We hadden voor deze wandeling snowshoes nodig gehad. Terug bij de boot deden we wat klusjes aan boord en keken we een film.

18 maart 2017
BUTEDALE, PRINCES ROYAL ISLAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 09.369 n 128 41.401 w)
In de ochtend dwarrelden er nog steeds dikke sneeuwvlokken naar beneden en het pak sneeuw werd dikker en dikker. Na de koffie, rond half tien, liepen we naar boven om te skypen met Rob en Afra. Paul ging daarna nog wat internetten terwijl ik terug naar de boot ging om de lunch te bereiden. Na de lunch stopte het met sneeuwen en probeerde de zon door de bewolking heen te komen. Nu moesten we weer flink sneeuw ruimen omdat de boot te diep in het water lag. 's-Middags kwam Cory nog even op de thee en zaten we weer gezellig te praten. 

17 maart 2017
BUTEDALE, PRINCES ROYAL ISLAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 09.369 n 128 41.401 w)
Het had de hele nacht zo hard gesneeuwd dat Paul vanochtend eerst sneeuw moest ruimen omdat de boot te diep in het water lag. Terwijl hij bezig was sneeuwde het nog steeds en zagen we verderop een zeeotter op de steiger in de sneeuw spelen.

de zeeotter...
Na de koffie gingen we naar de kant om te internetten. Het internet deed het niet en Cory vertelde ons dat de schotel eerst van sneeuw schoongemaakt moest worden. Daarna resette hij de wifi en toen deed het internet het weer. Rond het middag uur kwamen Cory en Paul naar beneden om samen te lunchen. De rest van de middag zaten we weer gezellig verder te praten.

16 maart 2017
BUTEDALE, PRINCES ROYAL ISLAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 09.369 n 128 41.401 w)
Rond tien uur kwam Cory door de sneeuw schuivend naar beneden en maakte een pad vrij. Terwijl we aan boord koffie dronken en gezellig bijpraatten sneeuwde het buiten hard. Rond half twaalf liepen we met zijn allen naar boven waar we onze emails konden lezen en met mijn ouders konden skypen. Daarna gingen Paul en ik terug naar de boot. Cory kwam even later voor de lunch. De rest van de middag zaten we gezellig verder te praten terwijl het buiten witter en witter werd. De winter is nog niet voorbij!

Butedale in de sneeuw...

15 maart 2017
GREEN SPIT, KNUTZE INLET, VASTE LAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 05.507 n 128 31.283 w)
Vannacht hoorden we op een gegeven moment toch het ijs weer langs de boot schrapen. Paul ging gelijk buiten kijken en zag dat het maar een klein beetje ijs was. De velden zijn veelal ontdooid en er waren alleen hele kleine veldjes drab/ijs over gebleven.

Rond half acht in de regen ging ons anker op en motor/zeilden we vol tuig Bottlenek Inlet uit. Nu ging de motor uit en zeilden we met de stroom mee en voor de wind met de fok uitgeboomd aan de ene kant en grootzeil aan de andere kant Finlayson Channel verder noordwaarts door. In Finlayson Channel ligt de Hekish Narrow dat tussen het vaste land en Sarah eiland ligt en waar we vandaag met ca twee knopen stroom mee doorheen gingen. Maar goed ook want de wind was maar vier knopen dus dobber/zeilden we eigenlijk alleen met de stroom mee.

Al snel ging de regen over in fleuries (natte sneeuw) en sneeuw en zagen we de bomen langzaam steeds witter worden. Nadat we de Hekish Narrow voorbij waren zeilden we tussen het vaste land en Princes Royal eiland verder en kregen we ca. tien knopen wind zodat we lekker verder konden zeilen tot aan Green Spit in Khutze Inlet waar ons anker er rond drie uur en na zevenentwintig mijl inging. Het sneeuwde nog steeds en we zagen de omgeving steeds witter en witter worden!

Rond half vijf begon het langzaam maar zeker steeds harder waaien door Khutze Inlet. We hebben het een tijdje aangekeken en omdat we niet zeker wisten of het nog harder zou gaan waaien besloten we anker toch weer op te halen. De bodem is wat rotsachtig dus als het echt hard zou gaan waaien lagen we daar niet goed!

BUTEDALE, PRINCES ROYAL ISLAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53 09.369 n 128 41.401 w)
Om vijf uur ging ons anker dus op en zeilden we Khutze Inlet uit Prices Royal Channel in. Daar op de splitsing gaat Finlayson Channel over in Princes Royal Channel. Vol tuig zeilden we ruime wind verder noordwaarts naar Butedale, ca negen mijl verderop waar we rond acht uur afmeerde aan de steiger. Langzaam werd het donker. 

14 maart 2017
BOTTLENECK INLET, RODERICK EILAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (52 42.580 n 128 24.303 w)
Om acht uur gingen de trossen los en in de regen zeilden we vol tuig ruime wind Shearwater bay uit en langs Saunders eiland Seafort Channel in. Ook hier zeilden we heerlijk ruime wind verder maar al snel nam de wind toe tot ca twintig knopen zodat we het grootzeil weg haalden en alleen met uitgeboomde fok verder westwaarts zeilden richting Milbanke sound. We wisten dat de wind alleen maar zou toenemen want over de marifoon hoorden we de stormwaarschuwing tot vijfenveertig knopen. Aangekomen op de hoek van Seafort Channel en Milbanke sound nam de wind toe tot vijfentwintig a dertig knopen en kregen we swell van ca drie meter vanaf de oceaan. Vlug weer naar binnen Finlayson channel om verder noordwaarts te zeilen.

De wind draaide met ons mee zodat we ook hier alleen met uitgeboomde fok voor de wind en in de regen verder zeilden. We hadden een laag hangende bewolking zodat we de hoge bergen om ons heen vaak niet konden zien. Als we er wel een glimp van zagen, zagen we de sneeuw op de hellingen maar niet meer helemaal tot aan de waterkant. Verder Finlayson channel in zagen we steeds vaker grote watervallen het kanaal in stromen/vallen. Rond vier uur en na vierenveertig mijl ging ons anker er in Bottleneck inlet in. Hier was de wind in een keer een stukje rustiger. Ook dit is weer een prachtige baai met aan beide zijde hoge oplopende rostwanden waar veel sneeuw op ligt en waar nu veel watervallen naar beneden storten!

We zagen aan het einde van de inlet wit op het water drijven en dachten dat het schuim was van de waterval. Maar toen het dichterbij kwam bleek het geen schuim te zijn maar ijsvelden. Nu het hoogwater was geweest en weer laagwater werd kwamen de ijsvelden los van het ondiepe gedeelte aan het einde van de inlet en dreven met de stroom mee de inlet uit onze richting op.

de eerste ijsschotsen...

Eerst wilden we verder gaan maar het tij was tegen en de volgende goede ankerplek was nog een aardig stukje verder. We keken goed met de verrekijker en zagen dat het ijs met de deining van het water mee bewoog, zo dik kon het dan niet zijn?! We besloten te blijven liggen en af te wachten.

Toen de ijsvelden dichterbij kwamen was het meeste inderdaad niet zo dik en erg broos maar wel groot. De ankerketting sneed langzaam de ijsveldjes door midden en toen ze verder tegen en langs de boot schramden hakten we met een peddel en een pikhaak de grote velden in kleine stukjes en probeerde ze snel verder en weg van de boot te duwen. Later werden de ijsvelden toch iets dikker en moesten we harden prikken om het ijs klein te krijgen. Na ca. twee uur bezig te zijn geweest waren de ijsvelden voorbij.

Gelukkig dat de zomertijd is in gegaan zodat het langer licht bleef anders hadden we dit in het donker moeten doen. Hopelijk komen ze vannacht niet terug als het weer hoogwater wordt. Nu maar hopen dat de antifouling niet te veel te lijden heeft gehad!

13 maart 2017
SHEARWATER MARINA , DENNY EILAND, CANADESE KANALEN, BRITISH COLOMBIA/CANADA (52 08.861 N 128 05.243 W)
Gisteravond en vannacht heeft het hard gewaaid met windvlagen van vijftig knopen. We zagen wit van de spray over het water en af en toe hingen we in onze lijnen.

Vanochtend was het weer rustig maar het regende de hele dag. Na de koffie gingen we naar de wasruimte om te internetten. Al snel kwam de havenmeester vragen of wij Paul en Caroline waren. Hij had een email van Cory (uit Butedale) gekregen met de spullen die hij wilde bestellen en of we voor we vertrokken ook de Marina wilden betalen. Nu bleek dat de Marina in de winter niet gratis is maar halve prijs. Na te hebben uitgelegd dat ons was verteld dat het gratis was mochten we de prijs van de vissersboten betalen. Na een tijdje over ditjes en datjes te hebben gesproken vroeg ik waar ik moest betalen en toen wuifde hij het weg en zei "omdat we Cory hielpen het dit keer voor ons gratis was"!

Na de lunch ging ik naar de supermarkt om al het eten wat Cory wilde kopen in te slaan. Ook kregen we een gasfles voor Cory mee. De rest van de middag zaten we gezellig met Jennifer en Pierre te praten. Door hen hebben we nu een nieuwe app "Active Captain". De app kun je over verschillende navigatie programma's laden. Hierdoor krijg je heel veel extra informatie die andere watersporters over die plek hebben beschreven. Dit geld voor de hele wereld en kost niets, Een echte aanrader.
Morgen gaan we weer verder!

12 maart 2017
SHEARWATER MARINA , DENNY EILAND, CANADESE KANALEN, BRITISH COLOMBIA/CANADA (52 08.861 N 128 05.243 W)
De klok is vannacht een uur vooruit gezet, de zomer tijd is in gegaan! Het heeft vannacht de hele nacht hard geregend en ook vandaag regende het de hele dag zodat de meeste sneeuw nu weg is.
Na de koffie liepen we door de regen naar de wasruimtes om verder te internetten. Hier ontmoetten we Pierre en Jeneffer. Zij kanoën rond door Amerika en Canada, een geweldig avontuur. Zij zijn nu op weg naar Vancouver eiland en moeten waarschijnlijk een ferrie nemen aangezien het weer erg slecht is. Hun website is wildravenadventure.com  Zo ging de dag snel voorbij!

11 maart 2017
Rond oktober 2015 zeilden we ook hier in dit gebied. We zijn toen gestopt in Butedale (ca 65 mijl noordelijk van Shearwater) en hebben Cory daar ontmoet.
Hij onderhoudt en restaureert de vervallen settlement. We hebben contact gehouden en nu hij weet dat we in Shearwater liggen heeft hij ons gevraagd of we wat spullen van hier voor hem mee willen nemen. Butedale ligt erg afgelegen en in de winter komt er al helemaal niemand.
Nadat we in de ochtend weer bezig zijn geweest met de gebruikelijke klusjes in de wasruimte/toiletten gingen we na de lunch weer wandelen. Het is vandaag voor het eerst na lange tijd boven nul, Yes het dooit! We wandelden richting het oude plaatsje Bella Bella iets noordelijk van Shearwater. Hier wonen Ingmar en Krista. Ingmar hebben we ontmoet in de wasruimte toen hij zijn zoontje van school haalde en hij nodigde ons uit voor de thee. Zij wonen hier al jaren en hij werkt met de Native People die hier in New Bella Bella op Campbell eiland wonen.

Natuurlijk kwam het gesprek al snel op wat de blanke mensen de natives hadden aangedaan. Dat de kinderen bij hun ouders werden weggehaald en dat ze werden opgevoed bij de priesters en de nonnen en daar veelal ook werden misbruikt. Dit heeft nog tot ca 1985 geduurd. Het gevolg van dit alles is dat de ouders nu niet goed weten hoe ze hun kinderen moeten opvoeden omdat ze zelf ook geen juiste opvoeding hebben genoten. Tot op de dag van vandaag is hier nog veel over te doen en horen we dit thema vaak op de radio. Ingmar kwam met een sprekend plaatje dat hij op internet had gevonden. Het werd een gezellige middag en rond vijf uur waren we terug aan boord.




kinderen werden losgerukt van hun ouders...
10 maart 2016
Zoals gewoonlijk dronken we rond negen uur koffie. Daarna gingen we weer naar de toiletten/wasruimte om te internetten. Wat we zo de hele tijd hier in de wasruimtes doen? Paul snuffelt op internet en YouTube en ik ben bezig met klusjes. Ik heb de website van "Hiking trails for boaters in Coastal British Colombia and Alaska" gedownload. Nu ben ik bezig de ankerplekken aan de noordkust van British Colombia en Alaska waar we kunnen wandelen in het navigatie programma "Isailors" in kaart te brengen.

Daarnaast heeft Rob een interactieve kaart aan onze weblog toegevoegd. Hij heeft ons gevraagd om alle ankerplekken vanaf Nederland 7 mei 2006 tot en met 11 april 2008 (Ushuaia) na te lopen of ze in de kaart staan. Hij heeft ons alle nummers van de punten die in de kaart tot Ushuaia staan toegezonden. Ik loop nu eerst per land mijn logboek na en schrijf alle ankerplekken met data en tijd op. Dan kijk ik of in de lijst van Rob de naam van de ankerplek voorkomt. Zo niet dan vul ik het in en stuur het aan Rob terug zodat hij alles in kaart kan zetten. Op zich een hele leuke klus nu we hier vast zitten door het koude vriesweer. Het brengt in ieder geval een heleboel mooie herinneringen met zich mee waar we samen hartelijk om kunnen lachen!

Het was een mooie koude zonnige dag zodat we na de lunch een wandeling maakten naar het kleine vliegveld hier ca. twee en een halve kilometer vandaan. Terug in Shearwater gingen we nog even door met de klusjes en rond vijf uur waren we terug aan boord, tijd voor het avondeten.

09 maart 2017
SHEARWATER MARINA , DENNY EILAND, CANADESE KANALEN, BRITISH COLOMBIA/CANADA (52 08.861 N 128 05.243 W)
Het is droog en zonnig maar nog steeds met temperaturen rond het vriespunt zodat we na de koffie weer naar het gebouw van toiletten/wasmachines gingen om te skypen en te internetten. Zo hoeven we onze boot niet de hele dag op te warmen. Na de lunch maakten we een mooie wandeling door het dikke pak sneeuw dat soms zo hoog was dat het bijna tot de knieën kwam.
We liggen hier als enigste zeilboot maar wel met enkele vissersboten.

tot de knieën in de sneeuw...

08 maart 2017
SHEARWATER MARINA , DENNY EILAND, CANADESE KANALEN, BRITISH COLOMBIA/CANADA (52 08.861 N 128 05.243 W)
Het heeft de hele nacht hard gesneeuwd zodat er vanochtend een flinke laag sneeuw (ca. dertig centimeter) op de boot en in de kuip lag. Het sneeuwde nog steeds maar desondanks ging Paul aan het sneeuw ruimen in de kuip en ik maakte koffie.

Na de koffie liepen we door de sneeuw naar Shearwater. Het is de tweede keer dat we hier zijn. Er is hier een restaurant, hotel, supermarkt, winkeltje, watersportzaak en een gebouw met toiletten, douches, wasmachines en wasdrogers. Wij gingen naar het toiletgebouw Hier staan wat tafels en stoelen waar we konden internetten terwijl we uitzicht hadden over een grasveld dat nu bedekt was met een dikke laag sneeuw en daarachter de Marina. In een boom waarvan de takken ook bedekt waren met een dikke laag sneeuw zaten twee Bald Eagles, een prachtig gezicht zo!
We skypten met familie en wat vrienden en keken wat op internet.

ondergesneeuwd...


twee bald Eagles...

Het lijkt erop dat we hier vast liggen. We willen eigenlijk meer landinwaarts de kanalen in maar daar is het nu te koud voor. Met 's-nachts temperaturen van onder nul en overdag rond het vriespunt zullen we op de ankerplekken waar zoet water in stroom 's-nachts in een laagje ijs komen te liggen en daarmee onze antifouling beschadigen. Dan moeten we deze zomer in Alaska te water om ons onderwaterschip steeds schoon te maken en daar hebben we geen zin in.

07 maart 2017
SHEARWATER MARINA, DENNY EILAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (52 08.861 n 128 05.243 w)
Vanochtend sneeuwde het nog steeds toen we rond half acht ons anker ophaalden en weg motorden uit Fifer Bay. Aangekomen in Fritz Hugh Sound konden we met ca. twaalf knopen zuiden wind ruime wind noordwaarts door Fritz Hugh Sound zeilen. Fok uitgeboomd aan de ene kant en grootzeil aan de andere kant. Helaas hadden we door de sneeuwbuien niet goed zicht en konden we de omgeving niet zien. Aan de ene kant was het vaste land en aan de andere kant was eerst Clavert eiland daarna Hectare eiland en als laatst Hunter eiland.

zeilen in een sneeuwbui...


Rond tien uur probeerde de zon door de bewolking heen te komen en konden we ook de omgeving zien. Het viel ons op dat er hier minder sneeuw op de heuvels ligt en aan de waterkant al helemaal niets meer. De wind nam toe zodat we twee reven in het grootzeil zetten en zo zeilden we ruime wind tot aan de Lama Pass. Daar nam de wind af en hesen we het grootzeil weer. De wind was afwisselend zodat we soms aan de wind dan weer halve wind en soms weer ruime wind konden varen tussen Hunter eiland en Denny eiland en later tussen Denny eiland en Campbell eiland tot aan Shearwater waar we in de winter gratis in de Marina kunnen afmeren. Bij het afmeren was het wel even oppassen want op de steiger lag een dik pak sneeuw, niet uitglijden dus! Het laatste stuk was het meer zonnig geweest maar nog steeds met hier en daar een sneeuw bui.

06 maart 2017
FIFER BAY, BLAIR EILAND, FRITZ HUGO SOUND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (51 35.954 n 127 49.018 w)
Het is vannacht weer onder nul geweest en het heeft gesneeuwd zodat er in de kuip een laag sneeuw en ijs lag. Toen we de vallen en schoten wilden gebruiken moesten we die eest lostrekken aangezien deze op enkele plekken bevroren zaten aan het dek.






Rond half acht motor/zeilden we noordwaarts met de stroom mee verder door Gordon Channel langs Nigel eiland naar Pine eiland waar we genoeg wind kregen om verder te zeilen. De zon probeerde door de bewolking heen te komen maar al snel was het zo bewolkt dat dit niet meer ging. Met een mooie ruime windse koers zeilden we langs Pine eiland zo de Queen Charlotte Sound in. Hier nam de wind toe tot ca twintig a vijfentwintig knopen zodat we twee reven in het grootzeil zetten. We kregen fleuries (natte sneeuw buien) over ons heen en de zee werd wat rommelig door de swell van de ene kant en de golven van de andere kant maar we liepen lekker met ca zeven a acht knopen snelheid ruime wind.

We zeilden langs Cape Caution die onder de sneeuw lag en langs Egg eiland toen de wind even later tegen ging staan en af nam. Het grootzeil werd weer geheel gehesen en met vol tuig kruisten we door de Fritz Hugo Sound tussen Calvert eiland en het vaste land door. Ondertussen kregen we de ene sneeuwbui na de andere over en werden de bomen op de heuvels en rotsachtige kusten tot aan het water bedekt met sneeuw. Wat een prachtig gezicht maar wel koud!

Rond vijf uur kwamen we aan bij Blair eiland en ging ons anker er na vijftig mijl in Fifer bay in. Fifer bay is een prachtige baai met rondom bomen waar nu echt een dikke laag sneeuw op ligt. Vandaag zijn we weggevaren achter Vancouver eiland vandaan de Queen Charlotte Sound in verder en de Canadese scheren in. Dit houdt in dat we weg zijn uit de bewoonde wereld en alleen langs Natie settlements of kleine resorts / Marina's komen. Hier zijn we dus weer op ons zelf en terug in de wildernis!

05 maart 2017
CLAM COVE, NIGEL EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 52.131 n 127 40.345 w)
Er lag een klein laagje ijs in de kuip en er was weinig wind toen we rond half acht ons anker ophaalden. Met vol tuig motor/zeilden we met ruime wind en met stroom mee verder noordwaarts door Broughton Strait tussen Malcolm en Vancouver eiland. Doordat we ca. een knoop stroom mee hadden, hadden we te weinig wind in de zeilen om deze vol te houden. Dat was eergisteren ook het geval geweest. Eenmaal in de Queen Charlotte Strait kregen we ca zes knopen wind vanuit het zuidoosten en konden we ruime wind verder zeilen. Fok uitgeboomd aan de ene kant en grootzeil aan de andere kant.

Vandaag was het helder weer zodat we de groene heuvels met daarachter de witte bergen goed konden zien. Dit zowel op Vancouver eiland als op het vaste land. Langzaam zeilden we verder tot de wind het na enige uren weer voor gezien hield. We motorden langs Bell eiland en Hurst eiland tot halverwege Balaklava eiland. Onder het motoren hadden we de donkere lucht uit het noorden al zien aankomen en halverwege Balaklava eiland kregen we ca. vijftien knopen noordwesten wind met fleuries (natte sneeuw) zodat we het laatste stukje naar Nigel eiland moesten kruisen. Rond half vier en na tweeen dertig mijl ging ons anker er in Clam cove in. Een mooie beschermde baai voor alle winden.

04 maart 2017
Om acht uur werden we over de marifoon opgeroepen dat de anodes waren binnen gekomen. We werden bij het haven kantoor opgepikt en naar de Volvo dealer gereden waar we de anodes kochten. Daarna werden we terug gebracht naar de IGA supermarkt in het centrum waar we wat internetten.

Toen rond tien uur de bibliotheek open ging verschoven we van de IGA naar de bibliotheek en gebruikten we de computers van de bibliotheek en skypten we met mijn broer en wat vrienden.
Rond twaalf uur gingen we terug naar de IGA waar we een pizza aten. Daar hadden we met Lisa en Bruce afgesproken. Bruce en Lisa kennen we uit Port Alice aan de westkust van Vancouver. Het werd een gezellige middag.

03 maart 2017
PORT MC NEILL, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 35.344 n 127 05.293 w)
Rond zeven uur ging ons anker op en hesen we de zeilen. Helaas was er te weinig wind om alleen te zeilen en dus motor/zeilden we Havana Channel uit en de Johnstone straat verder door noordwaarts. Het regende iets maar de bewolking was minder zodat we de bergen om ons heen konden zien. De bomen op de hoger gelegen delen van de bergen waren bedekt met sneeuw terwijl het onderste deel groen was. Zo motor/zeilden we met de stroom mee met aan de ene kant Vancouver eiland en aan de andere kant de opvolgende eilanden West Cracroft eiland, Hanson eiland en langs Alart Bay. Voorbij Alart bay gaat de Johnstone straat over in de Broughton straat en hier sloegen we af naar Port Mac Neill waar we rond een uur aan de steiger van het benzine station afmeerden. Hier vulden we een jerry can met benzine en lieten onze gasfles vullen.

Daarna gingen we voor anker en even later motorden we met de dinghy naar de kant. In het havenkantoor verzonden we snel wat emails en vervolgens liepen we naar de kapper en maakten we een afspraak voor drie uur. In de tussentijd liepen we de heuvel op naar de Volvo dealer waar we afgelopen maandag telefonisch anodes hadden besteld. Toen we aankwamen bleken de anodes er nog niet te zijn. Er werd druk gebeld en er werd beloofd dat ze er morgen zouden zijn. Ze zouden ons over de marifoon oproepen en ons dan bij het havenkantoor oppikken. Rond drie uur waren we terug bij de kapper waar Paul geknipt werd. Daarna was het tijd om naar de boot te gaan.   
02 maart 2017
OPEN COVE, EAST CRACROFT EILAND, JOHNSTONE STRAIT, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 32.255 n 126 16.293 w)
Ralph stond al op de steiger toen we om half zeven de steiger verlieten. Het begon net licht te worden en alleen op fok zeilden we met ca vijfentwintig a dertig knopen ruime wind verder Discovery channel door tussen Vancouver en Quadra eiland. Rond half acht kwamen we aan bij de Seymour narrows waar we net een beetje stroom mee kregen. Na de Seymour narrows nam de wind iets af zodat we ons grootzeil met twee reven hesen. Nu zeilden we met de fok uitgeboomd aan de ene kant en het grootzeil aan de andere kant verder ruime wind door Discovery channel tussen Vancouver en Quadra en later Sonora eiland door.

Het was bewolkt en het regende maar met stroom en wind mee gingen we als een speer, ca tien knopen! Rond elf uur kwamen we aan bij Chatman point en zeilden we de Johnstone straat in. De wind draaide met de straat mee zodat we ruime wind verder door de Johnstone straat zeilden. Nu hadden we Vancouver eiland aan de ene kant en Eats Thurlow - West Thurlow - Hardwicke eiland aan de andere kant.

Nadat we de Race Pass tussen Helmcken eiland en Vancouver eiland hadden gepasseerd nam de wind weer snel toe tot ca dertig a veertig knopen met vlagen van vijfenveertig. Snel draaiden we een kleine baai in om ons grootzeil weg te halen. Alleen op een puntje fok staken we de Johnstone staat schuin over en zeilden halve wind de Havanna channel in. Hier nam de wind snel af tot ca twintig knopen en zeilden we verder Open Cove in bij East Cracroft eiland. Na zesenvijftig mijl ging ons anker rond drie uur in. Het was een mooie zeiltocht al had het wel de hele tijd geregend en hadden we een grauwe bewolkte lucht.

Eenmaal voor anker moest het gasfornuis gerepareerd worden. Twee dagen geleden was de bout waar het gasfornuis aan hangt afgebroken zodat deze scheef hing. Paul haalde het gasfornuis weg en verving de bout terwijl ik erachter gelijk eens goed schoon maakte. Daarna hing Paul het gasfornuis weer op en was het etenstijd geworden.

01 maart 2017
STEEP EILAND, DESOLATION SOUND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 04.886 n 125 15.212 w)
Rond half acht motorden we met doodtij rustig naar de steiger van Steep eiland waar we aan afmeerde. Steep eiland is een prive eiland en er mag niet aan de steiger worden afgemeerd. Maar Ruth en Ralph passen deze winter op de vissers lodge op Steep eiland en wij mochten bij uitzondering ook aan de steiger liggen. De Deo Volente van Ruth en Ralph lag ook aan de steiger en Ruth en Ralph kwamen gelijk naar buiten.

Toen we goed en wel lagen gingen we naar Ruth en Ralph waar we eerst ontbeten en koffie dronken terwijl we gezellig bij praten. Daarna maakten we een wandeling over het eilandje en lieten ze ons de logde zien. Een mooi complex met verschillende huisjes en appartementen en een gemeenschappelijke eetplaats en een relaxplaats.

Na de lunch gingen we met zijn vieren in een kleine motorboot en lieten Ruth en Ralph hun vorige boot zien. Toevallig ligt hun oude boot met nieuwe eigenaar in Glowlland Marina. Toen we terug kwamen was het borreltijd en al die tijd praten we over van alles en nog wat. Rond acht uur werd het tijd om afscheid te nemen. Morgen vroeg gaan we weer verder.

28 februari 2017
GLOWLLAND HARBOR, QUADRA EILAND, DESOLATION SOUND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (50 01.777 n 125 13.247 w)
Om acht uur waren we bij Bob en Rita om samen te ontbijten. Daarna gingen Paul en Bob naar Lordco (autozaak) om twee gloeistiften voor de motor te kopen die we gisteren besteld hadden. Dit is een stuk goedkoper dan bij de Volvo dealer! Onderwijl deden Rita en ik de afwas. Nadat de mannen thuis kwamen werd het tijd om afscheid te nemen.

De zuidoosten wind stak langzaam op. Tegen de tijd dat ons anker ophoog was en we de zeilen hadden gehesen hadden we ca twaalf knopen wind. Heerlijk zeilden we met een knik in de schoot langs de zuid kust van Harwoord eiland en verder met ruime wind noordwaarts door de Straat of Georgia richting Cambell River. In de straat of Georgia nam de wind toe tot ca twintig knopen en meer en deden we twee reven in het grootzeil. Met de fok uitgeboomd en twee reven in het grootzeil en de zon in de kuip zeilden we heerlijk verder.

Later kwam de bewolking langzaam opzetten. Tegen de tijd dat we bij Discovery passage (straat tussen Quadra eiland en Vancouver eiland) aankwamen begon het te regenen en kregen we een sterke stroom tegen, ca zes a zeven knopen. Gelukkig was er genoeg wind (dertig drieëndertig knopen) zodat we toch nog twee knopen vooruit gingen. Rond vijf uur kwamen we aan in Glowlland Harbor waar ons anker er na vierendertig mijl in ging. Vierendertig mijl over de grond en tweeënveertig mijl door het water!

27 februari 2017
POWELL RIVER, SUNSHINE COAST VAN BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 50.424 n 124 31.932 w)
Vannacht was het min vier graden geweest en vanochtend toen we rond half zeven ons anker probeerden op te halen vroor het nog steeds. Nadat het anker uit het water was gekomen zagen we een grote steen in ons anker vast zitten. Vandaar dat de ankerlier moeite had het anker omhoog te krijgen! Paul moest het anker op zijn kop hijsen en nog wat morrelen voor de grote steen met een grote plons het water in viel.

Helaas was er vandaag geen wind zodat we de Malaspina staat over motoren naar Powell River aan de Sunshine Coast. Rond half tien en na zes mijl ging ons anker erin en gingen we naar de kant. Eerst naar de Volvo dealer om wat reserve onderdelen te halen, waaronder motorolie en propellers helaas hadden ze geen anodes op voorraad. Vervolgens liepen we verder naar de bibliotheek waar we skypten met mijn ouders en wat internetten.

Een jaar geleden zijn we hier ook geweest en toen hebben we Rita en Bob, Greg en Elaine en Jim en Gerremea ontmoet. We hadden toen een gezellige avond met zijn allen. Helaas zijn Jim en Geremea en Greg en Elaine nu niet thuis. Bob en Rita hadden ons uitgenodigd voor een lunch zodat we daar rond twaalf uur heen gingen. De rest van de dag hebben we gezellig zitten bij praten.

25 februari 2017
STURT BAY, TEXADA ISLAND, SUNSHINE COAST VAN BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 45.711 n 124 34.119 w)
Om half acht ging ons anker op en motorden we Doll Cove uit Malaspina Strait in. Helaas liet de beloofde noordwesten wind het afweten zodat we twee uur lang moesten motoren. Het was droog en zonnig en we hadden een mooi uitzicht over de groene heuvels met sneeuw en daarachter de hoge besneeuwde bergen. Rond tien uur kwam er een lichte noordwestelijke bries van zes knopen en konden we verder door de straat kruisen. Net als gisteren zagen we weinig andere boten. Rond twee uur en na achttien mijl ging ons anker er in Sturt Bay bij Texada eiland in. Tijd voor een late lunch.

24 februari 2017
DOL COVE, HARDY ISLAND, SUNSHINE COAST VAN BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 43.854 n 124 12.793 w)
Om half zeven ging ons anker op en hesen we de zeilen. Vol tuig zeilden we aan de wind Nanoose Bay uit en tussen de eilandjes door de Strait of Georgia in. Daar zeilden we met ca tien knopen noordwesten wind heerlijk noordwaarts. We zagen de donkere lucht aankomen en al snel zeilden we in natte sneeuw (fleuris). Toen de donkere lucht bij ons was draaide de wind in enkele minuten van noordwest naar zuidoost en begon het harder te sneeuwen. De wind nam ook in één keer toe naar twintig a vijfentwintig knopen zodat we snel een rif staken.

We zeilden halve wind verder de Strait of Georgia over en passeerden Ballenas, Lasqueti en Texada eiland. Onderwijl zagen we de heldere lucht al vanuit het oosten aankomen. Bij de zuidpunt van Texada eiland was de donkere lucht ons gepasseerd en hield de wind het in een keer voor gezien zodat we een tijdje door de Malapina straat moesten motoren.

Via de marifoon kregen we contact met Tim die nu op de vissersboot vaart. Hij was in de buurt van Comox (Vancouver eiland) en had ook geen wind. De zon kwam door en na twee uur motoren kwam er een lichte bries vanuit het noordwesten en konden we rustig vol tuig verder kruisen maar wel tegen de stroom in.

We zeilden verder door de Malaspina staat tussen Texada en de Sunshine kust van het vaste land tot we om vijf uur in Dol Cove bij Hardy eiland aankwamen. Hier ging ons anker er na 41 mijl in. In eerste instantie was het bewolkt en zagen we weinig van de omgeving maar toen de zon doorkwam zagen we achter het groene heuvelachtige landschap van het vaste land de hoge besneeuwde steile bergtoppen.   

23 februari 2017
NANOOSE BAY, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 16.286 n 124 10.256 w)
Vanochtend moest Paul onder de boot om de anodes te vervangen. Gelukkig is de anti-fouling nog goed zodat hij alleen de anodes hoefde te vervangen want het water was maar vier graden. Nadat hij klaar was aten we een vroege lunch en gingen we naar de kant om zijn pak uit te spoelen en bij Sarah thuis te zitten.

Tim was vanochtend vroeg vertrokken om te gaan vissen (commercieel) en Sarah bleek ook niet thuis te zijn. We zaten nog maar net toen Sarah en Marina thuis kwamen. Het werd een gezellige middag. Na het avondeten namen we afscheid van Sarah en Marina want morgen gaan we weer verder.

22 februari 2017
NANOOSE BAY, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 16.286 n 124 10.256 w)
Rond negen uur waren we aan de kant en stapten we met zijn allen (Tim, Sarah, Marina, Paul en ik) in de auto om naar Mount Wasington in de Courtney vallei te rijden. Vorig jaar hebben we hier geskied en gesnow-shoed met Tim en Sarah. Nu reden we naar weer een ander gebied van de berg waar ze Cross Counrty skiën en waar we ook Nigel zagen. Inmiddels was het een prachtige zonnige dag geworden en er lag nog een dik pak sneeuw op de bergen.

Tim, Sarah, Marina en Nigel gingen Cross Country skiën terwijl Paul en ik gingen Snow-Shoeën.  Paul en ik gingen niet Cross Country skien omdat ik bang was dat ik weer last zou krijgen van mijn knie.

Marina, Sarah, Paul en Tim...
In dit gebied zijn er verschillende routes voor Cross Country skiers en andere paden voor Snow shoeërs. Paul en ik wandelden eerst over Rossiter's Rise en via the Beard's en de Old Cabin Loop terug naar de Raven Lodge waar we rond drie uur terug kwamen.

Het was een mooie wandeling deels door het bos en deel over een bergrug waar we prachtige uitzichten over het gebied hadden. Terwijl we onze lunch in de sneeuw aten zaten er meerdere Gray Jay's in de bomen rondom ons. Toen Paul een stukje brood op zijn hand legde kwam er gelijk een Gray Jay op zijn hand zitten en pakte het stukje brood.  Hij bleef zelfs nog een tijdje op zijn hand zitten. Ook bij mij kwamen ze op mijn hand zitten. De Grey Jay is de nationale vogel van Canada.

Grey Jay...


Rond vier uur reden we met zijn allen terug naar huis waar we samen wat aten. Daarna gingen Paul en ik terug naar de boot.

21 februari 2017
NANOOSE BAY, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 16.286 n 124 10.256 w)
Toen we aan de kant waren mochten we de auto van Sarah lenen. Daarmee reden we naar de Superstore in Nanaimo waar ik voor de laatste keer grote inkopen deed voor Alaska. Ondertussen ging Paul naar de Walmarkt om daar wat rond te kijken. Na anderhalf uur uur haalde hij mij weer op en aten we een lunch bij Mc Donalds. Daarna reden we door naar het huis van Nigel en Elaine. Die hadden we zondag kort op hun zeilboot gesproken maar nu hadden we meer tijd om bij te praten. Rond vijf uur waren we terug bij Sarah en Tim en aten we een heerlijk gegrilde kip die we hadden meegebracht met salade.

20 februari 2017
NANOOSE BAY, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 16.286 n 124 10.256 w)
Na de koffie gingen we naar de kant waar we Tim zagen werken bij de oesters kwekerij. Na Tim even gedag te hebben gezegd liepen we door naar hun huis waar we Sarah zagen. Sarah heeft deze week vakantie en Marina (hun dochter) is naar school. Het was een gezellig weerzien en we praatten weer honderd uit! Rond twee uur haalden we Marina van school en rond half vijf kwam Tim thuis van werk. We aten gezamenlijk en rond zeven uur gingen we terug naar de boot.

19 februari 2017
NANOOSE BAY, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 16.286 n 124 10.256 w)
Om kwart over zes verlieten we in het donker de mooring en motorden Telegraph Harbor uit, tussen Thetis eiland en Dayman/Hudson eiland door en verder langs Vancouver eiland noordwaarts. Helaas bleef de beloofde zuiden wind uit en moesten we tot aan Dodd Narrows motoren om op tijd te komen.

Rond negen uur kwamen we bij de Dodd Narrows, (een vernauwing tussen Vancouver eiland en Gabriola eiland) aan. Het was bijna dood tij maar we hadden nog een lichte stroom mee zodat we er snel doorheen wilden. Maar helaas, de vernauwing was geblokkeerd door een sleper die heel veel hout (boomstammen) achter zich aan het slepen was. Daarnaast waren er verschillende duwbootjes aan de zijkanten van het hout bezig het vele hout in het midden te houden. Er liepen zelfs mannen op de boomstammen! Toen we te dichtbij kwamen werd er hard getoeterd en geroepen dat we afstand moesten houden en dat we er echt niet doorheen konden. Nadat de eerste sleper met hout er doorheen was werden we via de marifoon opgeroepen dat we er snel doorheen mochten voor de tweede sleper met hout de vernauwing weer blokkeerde.

de blokkade...

Nadat we de Narrows door waren ging de motor uit en konden we vol tuig met ruime wind verder zeilen. Met ca tien knopen zuiden wind zeilden we tussen Gabriola en Vancouver eiland door langs Nanaimo. Daar zagen we verschillende zeilboten en we realiseerden ons dat de zondagwedstrijd snel zou beginnen. We namen een kijkje bij de startlijn en zagen hier Nigel en Elaine op hun zeilboot als startschip. Na hen even gesproken te hebben zeilden we ruime wind verder de Strait of Georgia in. Hier kregen we de beloofde ca twintig knopen zuiden wind. Met vol tuig zeilden we heerlijk langs Vancouver eiland naar Nanoose Bay waar ons anker er na tweeendertig mijl om één uur in ging. Na een late lunch keken we een film aangezien het nog aardig waaide een regende.

18 februari 2017
TELEGRAPH HARBOR, THETIS ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 58.878 n 123 40.273 w)
Het was bewolkt en het regende zodat we binnen onze presentatie bij werkten. De film bleef hetzelfde maar de foto's die we tijdens de pauze wilden tonen werden aangevuld tot en met Canada. Na de lunch werd het droog en kwam Maureen ons ophalen om een wandeling door de vallei van Thetis eiland te maken. Een mooie wandeling door het bos.

Rond drie uur waren we terug op de boot. Rond half zeven werden we opgehaald door Wayne en Maureen en reden we naar het dorpshuis waar Paul en ik onze presentatie gaven. Maureen en Wayne hadden pamfletten over het eiland opgehangen voor onze presentatie. Er kwamen ca vijfentwintig mensen.

Na de presentatie kregen we hele leuke feedback en de mensen hadden kennelijk genoten. Het geld (honderd dollar) dat de mensen hadden gedoneerd gaven we aan het goede doel van Wayne en Maureen dat ze in Afrika hebben opgezet. Dit is een kleine organisatie van vrijwilligers die er voor zorgen dat schoolkinderen in dorpen in Afrika hun eigen fruitboom kunnen planten. Ieder schoolkind heeft dan zijn eigen fruitboom om te verzorgen. Het fruit van zijn/haar boom kunnen ze zelf eten of verkopen. www.schoolorchardsafrica.org . Rond half elf waren we terug aan boord.


17 februari 2017
TELEGRAPH HARBOR, THETIS ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 58.878 n 123 40.273 w)
In de ochtend dronken we buiten koffie in de kuip wachtend op de wind en dat de stroom mee ging lopen. Rond kwart over elf zeilden we alleen op de fok Conover Cove uit en staken met halve wind en met stroom mee Stuart Channel over naar Thetis eiland. Vlak voor Thetis eiland zeilden we tussen Dayman en Hudson eiland door verder Telegraph Harbor in waar we de motor startten.

Rond twee uur waren we in Telegraph Harbor Marina waar Maureen en Wayne op hun zeilboot bezig waren. Zoals afgesproken pakten we hun mooring op en daarna gingen we naar de kant. Het was een gezellig weerzien. Nadat ze klaar waren met hun klussen gingen we naar hun huis waar we nog andere vijf andere vrienden ontmoetten en samen aten. Afgesproken werd dat wij een presentatie over onze reizen zouden verzorgen. Het was een gezellige avond.  

16 februari 2017
LADY SMITH, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 59.798 n 123 48.606 w)
Om zeven uur motorden we Conover cove uit en alleen op fok zeilden we ruime wind en stroom mee verder noordwaarts door Tricomali Channel tussen Saltspring en Wallance eiland door naar Houtoun pass. Hier moesten we tegen wind en stroom in kruisen tussen Saltspring en Penelakut eiland tot aan Stuart Channel. Hier konden we weer ruime wind verder noordwaarts zeilen tussen Vancouver en Peneluka en later Thetis eiland naar Lady Smith bij Vancouver eiland.

Eerst was het bewolkt maar later kwam de zon door en zaten we te genieten in de kuip. De meeste sneeuw is al verdwenen maar op de hogere heuvels zagen we nog sneeuw liggen. Rond elf uur kwamen we aan in Lady Smith waar we een mooring oppakten. Na een vroege lunch in de kuip gingen we naar de Marina en liepen Lady Smith in. We zijn hier in augustus 2016 ook geweest en zodat we en via de winkel straat naar de bibliotheek waar we de rest van de middag zaten te internetten en waar we met mijn tante skypten.  

15 februari 2017
CONOVER COVE, WALLACE ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 56.112 n 123 32.347 w)
Het had de hele nacht hard geregend maar rond half zeven werd het droog. Ons anker ging op en alleen op fok zeilden we rustig tussen de Gulf eilanden verder noordwaarts. Het was bewolkt en met een ruime windse koers zeilden we eerst tussen Prevost en Saltspring eiland door en verder door de Trincomali Channel tussen Saltspring en Galiano eiland tot aan Wallance eiland waar we rond half elf aan de steiger in Conover Cove afmeerde.
 
We lagen nog maar net met de lijnen vast toen het weer zachtjes begon te regenen. Na de lunch besloten we desondanks dat het zacht regende een wandeling naar de noordpunt van het eiland te gaan maken. We liepen over een modderig bospad door het bos langzaam omhoog en later over de heuvelrug tot de noordpunt. Op de terugweg begon het helaas veel harder te regenen. Rond half drie waren we terug aan boord en keken we een film terwijl we de harde regen op het dak hoorden tikken, lekker knus!

Vannacht had het zo hard geregend dat de twee emmers van ieder 40 liter alweer bijna vol waren (waren leeg). Deze nacht zullen de emmers wel overlopen. 

14 februari 2017
OTTER COVE, PENDER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 47.770 n 123 18.393 w)
Het was droog maar bewolkt toen we vanochtend koffie dronken in de kuip. Op de rotsen achter ons hoorden en zagen we enkele Canadese ganzen ruzie maken. Waarschijnlijk ruzie om de vrouwtjes aangezien één mannetje steeds werd weggejaagd!
Na de koffie waren we druk bezig met schoonmaken en koken want om half één kwamen Urs en Judy bij ons lunchen. Het was een gezellig weerzien en al hadden we elkaar maar drie maanden niet gezien er was genoeg bij te praten. Rond half vier gingen ze naar huis. Nadat we hadden opgeruimd was het tijd voor een film.

13 februari 2017
PRINCESS BAY, PORTLAND ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 43.061 n 123 22.098 w)
OTTER COVE, PENDER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 47.770 n 123 18.393 w)
Toen we rond half zeven de mooring verlieten werd het net een beetje licht. Terwijl we door John Pass tussen Goudge en Coal eiland motorden zagen we de rode gloed van de zon achter de besneeuwde bergen tevoorschijn komen. Helaas zagen we ook dat de stroom al tegen was gedraaid en dat de wind het af liet weten zodat we besloten een tussenstop te maken. Na een uurtje motoren kwamen we aan in Princess Bay bij Portland eiland waar ons anker er rond half acht in ging. Er lagen al twee zeilboten in de baai voor anker.

De meeste Canadezen hebben dit weekend een lang weekend vrij want vandaag is het Familie day en een officiele vrije dag. Inmiddels scheen de zon volop zodat we buiten in de kuip koffie/chocomel dronken terwijl we naar de radio luisterden. Na de koffie deden we buiten in de kuip wat klusjes o.a de was doen en de olie van de generator verversen.

Rond half twaalf aten we een lunch in de kuip en daarna ging ons anker op. Nu met stroom mee en wind tegen kruisten we alleen op de fok tussen Saltspring eiland en Noord Pender eiland verder noordwaarts. We wilden niet te snel want we wilden genieten van het weer. Rond drie uur kwamen we aan in Otter Bay bij Noord Pender eiland waar ons anker er na negen mijl inging. Lekker onderuit met een boek. 

12 februari 2017
SIDNEY (TSEHUM HARBOR), VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.172 n 123 24.268 w)
Het was een prachtige zonnige dag zonder wind zodat we in de ochtend wat klusjes deden. Na de lunch gingen we naar de kant om een flinke wandeling te maken. Als eerst liepen we richting het centrum en zodra we langs de waterkant konden wandelen deden we dit. Op het water zagen we verschillende zeilboten dobberen met daarachter de hoge bergen met als hoogste witte berg Mount Baker. We liepen via het centrum terug en aangekomen bij de bibliotheek bleek dat deze open was. Snel nog even de mails nagekeken en toen terug naar de boot. Inmiddels was het vijf uur en tijd voor het nieuws op de televisie.

11 februari 2017
SIDNEY (TSEHUM HARBOR), VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.172 n 123 24.268 w)
Na de koffie in de kuip gingen we naar de kant en liepen we naar de bibliotheek in het centrum van de stad. Daar gingen we internetten. Rond twee uur ging ik verder het centrum in om in tweedehandszaken te kijken. Verder ging ik naar de Fairway market waar ik een grote hoeveelheid roggebrood in kocht. Dit brood blijft lang goed en is handig tijdens de wandelingen in Canada en Alaska. Tenslotte ging ik naar Safe on Food om nog verse groente, fruit en vlees te kopen want de Fairmarket is niet echt heel goedkoop. Zoals afgesproken zag ik Paul weer in de Save on food en rond vijf uur kwamen ook Michel en Manon daar met hun auto. Samen reden we terug naar Tsehum Marina waar we met zijn allen in de dinghy stapten en naar de Giebateau motorden. Ik had 's-ochtends al groente klaar gemaakt en nu vanuit de supermarkt een warme gegrilde kip meegebracht zodat we gelijk aan tafel konden en verder de rest van de avond gezellig zaten te praten. Na een jaar elkaar niet te hebben gezien was het een erg leuk weerzien.

10 februari 2017
SIDNEY (TSEHUM HARBOR), VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.172 n 123 24.268 w)
Net als gisteren hebben we weer heerlijk geslapen op ons nieuwe matras, lekker zacht.
Het werd net licht toen we om zeven uur ons anker op haalden en Roche Harbor uit zeilden. In de Haro straat hadden we ca. twintig a vijfentwintig knopen zuidoosten wind en konden we met ruime wind de Haro straat oversteken naar Sydney op Vancouver eiland in Canada. Onderweg moesten we weer goed opletten voor hout (boomstammen) in het water en zagen we dat de meeste lage eilanden geen sneeuw meer hadden. Alleen op de hoger gelegen heuvels lag nog sneeuw. Zowel vannacht als vandaag was het boven nul graden.

Rond negen uur kwamen we aan in Tsehum Harbor waar we aan de custom dock afmeerden om ons via de custom telefoon te melden. Na wat vragen te hebben beantwoord waren we ingeklaard en pikten we een mooring in de baai op. Toen we goed en wel lagen gingen we naar binnen. Als snel werd de wind harden en draaide naar het zuidwesten. Nu zouden we met deze harde wind aardig hebben moeten hakken. Na de lunch keken we een film. Lekker onderuit terwijl het buiten hard waait. Het vries weer is weer voorbij.