actuele positie Giebateau

Get the code

zaterdag 27 januari 2018

080 Canada op weg naar Alaska (6)

  



 een reset van de interactieve kaart nodig?
druk op noordpijl in kaart  of herlaad de pagina

Nu ook 'live' op kaart te volgen:
Findship (zoek: Giebateau) of Marinetraffic of Ziltewereld  (zoek op kaart: Giebateau)


<script type="text/javascript">
  var width="700";
  var height="500";
  var zoom="3";
  var click_to_activate=false;
</script>
<script type="text/javascript"
src="https://www.vesselfinder.com/aismap.js">
</script>

18 februari 2018
MYSTERY BAY,MORROWSTONE EILAND, PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(48 03.428 n 122 41.801 w)
Vanochtend sneeuwde het en blies er een koude noorderwind. Yo en Roger kwamen rond tien uur bij ons koffie drinken en zo zaten we gezellig verder te praten. Even voor twaalf uur kwamen Willi en Janet ons ophalen en reden we met hun mee naar Port Townsend waar Janet drumles had. Willi, Paul en ik gingen eerst naar de bibliotheek en daarna nog even langs de Safeway (supermarkt) om rond drie uur Janet weer op te halen.

Op de terug weg reden we door een prachtig wit besneeuwd landschap waar de zon op scheen en stonden er witte koppen op het water. Rond vier uur waren we terug aan boord waar we aardig lagen te hobbelen op de korte golven.

17 februari 2018
MYSTERY BAY,MORROWSTONE EILAND, PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(48 03.428 n 122 41.801 w)
Rond kwart over negen gingen we naar de kant en liepen naar het huis van Roger en Yo (vrienden van Willi en Janet die we al eerder ontmoet hebben). Even later kwamen ook Willi en Janet en aten we gezamenlijk een heerlijk ontbijt. We hadden het nog over de lezing van Socrates en wat uit zijn wijsheid voortgekomen is en vandaag de dag nog gebruikt wordt. Ook kregen we het over de medicijnenindustrie en dat het veelal ook om geld draait. Hier in de buurt woont een onderzoeker die bewezen heeft dat er in één soort paddestoel een werkzame stof zit die enkele soorten kanker kan genezen. Daarnaast is hij nu bezig om te bewijzen dat er in één soort Fungi (die nog sporadisch te vinden is) ook geneeskundige krachten zitten die zelfs beter zijn dan de penicilline die we nu gebruiken. De natuur bezit gelukkig nog steeds veel geneeskundige krachten!

Het was zeer gezellig zodat we pas rond twee uur terug aan boord waren. De zon scheen maar er stond een koude wind. Eerst wat administratieve klusjes en daarna lekker onderuit met de kachel aan.

16 februari 2018
MYSTERY BAY,MORROWSTONE EILAND, PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(48 03.428 n 122 41.801 w)
Vannacht heeft het geregend maar vanochtend was het droog en bewolkt. Ik was in de ochtend druk bezig met een lunch voordat Janet en Willi kwamen. Rond tien uur kwamen Willi en Janet. Janet kwam bij mij aan boord waar we gezellig verder praatten. Paul en Willi reden met onze lege dieseljerrycans naar het tankstation waar ze 130 liter rode diesel en 30 liter benzine kochten voor honderdvijf euro. Om omstreeks elf uur waren ze terug en dronken we koffie/chocomel in de kuip.

Rond het middaguur aten we een lunch en rond twee uur gingen Willi en Janet naar huis en maakten Paul en ik nog een wandeling naar en over het strand. Het was nog steeds droog en er was weinig wind terwijl de voorspelling regen met harde wind was. Rond half vier uur waren we terug aan boord en gingen onderuit met een boek. 

15 februari 2018
MYSTERY BAY,MORROWSTONE EILAND, PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(48 03.428 n 122 41.801 w)
Om zeven uur ging ons anker op en motorden we Mats-Mats bay uit. Daarna hesen we de zeilen en vol tuig dobber/zeilden we ruime wind met de stroom mee rustig naar de uitgang van de Puget sound. Het was bewolkt maar heel langzaam klaarde het op en zagen we achter Marrowstone eiland de witte bergtoppen van de Olympus Peninsula tevoorschijn komen. De wind trok aan tot ca. tien knopen zodat we lekker halve wind door de baai van Port Townsend zeilden en daarna tussen de spit van Marrowstone eiland en Indian eiland door Kilisut harbor in en verder naar Mystery bay waar rond één uur ons anker erin ging.

Gelijk kregen we een mailtje van Janet en Willi dat ze ons in Mystery bay zagen liggen (middels AIS). We spraken af dat ze ons rond half vijf kwamen ophalen en dat we dan met hun meegingen naar een lezing over Socrates. We aten buiten een lunch en gingen even onderuit met een boek voor we rond half vijf uur naar de kant gingen. Het was een gezellig weerzien en druk pratend reden we naar Port Townsend. Het was een indrukwekkende lezing over Socrates en we waren blij dat we zijn meegegaan. Ook ontmoeten we hier nog twee vrienden van Willi en Janet die we vorige keer ook ontmoet hadden. Op de terugweg stopten we met zijn allen bij Janet en Willi om nog wat te eten. Rond negen uur reden we met de vrienden mee naar de ankerplek en gingen we terug naar de boot.

14 februari 2018
MATS MATS BAY,OLYMPUS PENINSULA, PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 57.279 n 122 41.247 w)
Het was bewolkt en rond de twee graden toen we rond kwart voor acht ons anker ophaalden en de zeilen hesen. Helaas moesten we eerst een half uur motoren voor er een lichte bries uit het zuiden kwam en we ruime wind noordwaarts door de Puget Sound konden zeilen. Al snel draaide de wind naar het noorden en nam toe tot ca. vijftien knopen. Het begon te regenen en in de buien nam de wind toe tot twintig a vijfentwintig knopen zodat we twee reven in het grootzeil zetten. Zo kruisten we verder door de Puget Sound. Op een gegeven moment moesten we de shipping lane oversteken waar het aardig druk was met grote tankers. Met de nieuwe AIS/GPS RADAR is het nog een stukje makkelijker geworden om uit te plotten of we voor of achter langs moesten. Rond half twee en na zevenentwintig mijl ging ons anker er in Mats Mats Bay in. Een mooie beschutte baai waar we al meerdere keren hebben geankerd. Nadat ik mijn yoga oefeningen gedaan had ging ook ik onderuit met een boek.
12 februari 2018
PORT MADISON (buitengaats) BIJ BAINBRIDGE EILAND, PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 42.317 n 122 31.061 w)
OP NAAR HET NOORDEN.....
Vannacht was het alweer ca. min twee graden met een heldere nacht en sterren aan de hemel. Vanochtend scheen de zon volop en was het blad stil toen we rond half tien ons bed uit kwamen. We dronken koffie/chocomel in de kuip met hetzelfde uitzicht als gisteren. Daarna ruimden we alle de boodschappen op.

Rond elf uur kwam er een lichte bries van ca. zes a zeven knopen en ging ons anker op en zeilden we vol tuig Eagle harbor uit de Puget sound in. Eerst zeilden we ruime wind met het voorzeil uitgeboomd maar na ca twee uur draaide de wind naar het oosten en konden we halve wind verder zeilen.

 Het was prachtig zeilweer aangezien het helder was en we van de omgeving konden genieten. Zelfs de hele vulkaan Mt Rainier was bijna de hele dag te zien. Rond twee uur kwam de bewolking op en rond drie uur hield de wind het voor gezien. We besloten te stoppen en morgen verder te gaan zodat ons anker er na negen mijl aan de buitenkant van Port Madison inging. Lekker onderuit met een boek en rond vijf uur het nieuws op de televisie.

11 februari 2018
EAGLE HARBOR BIJ BAINBRIDGE EILAND, PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 37.153 n 122 31.081 w)
Vannacht was het min twee graden maar met twee olielampen voor in onze slaaphut bleef het lekker warm. Toen we opstonden scheen de zon en was het helder weer. Tijdens de koffie en lunch in de kuip keken we uit over Seattle met daarachter de bergen met de witte besneeuwde bergtoppen. Iets verder naar rechts torende de vulkaan Rainier omhoog die nu ook geheel te zien was.

Na de lunch gingen we naar de kant en liepen naar de bibliotheek. Hier gingen we eerst wat internetten en werd ik rond twee uur opgehaald door Ingunn. Met haar reed ik mee naar Poulsbo om bij Walmarkt nog een lading boodschappen te kopen. Ingunn bracht Ester naar dansles en bleef daar.

Op de terugweg haalde ze mij weer op en met een auto vol boodschappen reden we terug naar de bibliotheek waar we Paul ophaalde en verder naar de dinghy waar we alle boodschappen inlaadden. Nu werd het tijd om ook afscheid te nemen van Ingunn. We hebben een leuke tijd gehad met Colin, Ingunn Ester en Mirte maar het is tijd om noordwaarts te gaan. Terug naar Alaska!

10 februari 2018
EAGLE HARBOR BIJ BAINBRIDGE EILAND, PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 37.153 n 122 31.081 w)
Het was vannacht rond de twee graden geweest en dus bleven we vanochtend iets langer in bed. Toen we rond negen uur opstonden scheen de zon al volop en waaide er een lichte koude noordenwind. Nadat we samen koffie in de kuip hadden gedronken ging ik aan de gang met het opbergen van de gekochte boodschappen. Paul zat ondertussen nog wat te kijken op onze nieuwe AIS/GPS radar want er waren om ons heen genoeg boten die aan het varen waren.
Na de lunch gingen we naar de kant waar we bij de supermarkt even wat internetten voor we rond twee uur naar de speeltuin liepen waar we Colin (man van Ingunn) met Ester en Mirte ontmoetten. Het was een gezellig weerzien en we zaten lange tijd in de speeltuin te praten. Daarna reden we met Colin en de kinderen naar hun huis waar we ook Ingunn ontmoeten. De rest van de middag en de avond zaten we gezellig te praten en aten we een heerlijk diner. Rond tien uur waren we terug aan boord.

09 februari 2018EAGLE HARBOR BIJ BAINBRIDGE EILAND, PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 37.153 n 122 31.081 w)

Om acht uur ging ons anker op en motorden we Port Madison uit. In de Puget Sound kregen we een licht bries van ca zes a zeven knopen en kruisten met alleen ons voorzeil langs de kust van Bainbridge eiland zuidwaarts. Paul was veel bezig op onze nieuwe AIS/GPS radar. Aangezien het druk met boten was kon hij nu goed zien/oefenen hoe de boten op de AIS/GPS radar te voorschijn kwamen en wat het alarm deed. Van al de boten die op aanvaringskoers lagen konden we op een scherm zien hoever ze van ons vandaan waren en hoever ze voor of achter ons langs gingen met daarbij de tijd waarop ze bij ons zouden zijn.

De AIS/GPS radar is een nieuwere en mooiere versie dan die we twaalf jaar gelden gekocht hebben en we zenden nu ook een signaal uit zodat ze ons ook zien. Met dit signaal zijn we nu ook te volgen met de app FINDSHIP.LITE met ons MNSI nummer 244060956 met de bootnaam GIEBATEAU.
Het was mooi weer met een zonnetje zodat ik lekker buiten zat te genieten van het zeilen. Soms wiep ik een blik naar binnen en keek wat Paul zoal aan het doen was en dan kreeg ik uitleg hoe de AIS/GPS RADAR werkt.

Rond twaalf uur ging ons anker er in Eagle Harbor in. Hier hebben we vorig jaar met kerst ook gelegen en hebben toen een goede tijd gehad. We gingen naar de kant en liepen naar de bibliotheek waar Paul ging internetten. Hij keek o.a. met de Findship.lite app om te zien of hij ons zag en inderdaad jullie kunnen ons nu echt per minuut zien zeilen (hihi).

Ik liep even iets verder naar de Safeway (supermarkt) want ik ben druk bezig grote inkopen te doen voor Alaska. Rond vier uur liepen we terug naar de boot en weer aan boord keken we het nieuws en de openingsceremonie van de Olympische winterspelen in Zuid Korea.

We hebben ons zuidelijkste punt bereikt. Vanuit hier gaan we langzaam weer noordwaarts naar Alaska.

08 februari 2018
PORT MADISON BIJ BAINBRIDGE EILAND, PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 41.817 n 122 32.211 w)
Het was weer een droge dag zodat we na een douche de vuile kleren hebben gewassen en opgehangen om te drogen. We aten een vroege lunch want om twaalf uur werd ik opgehaald door Ingunn met haar kinderen Ester en Mirte.

 Ingunn had de nieuwe Matsutec AIS/GPS RADAR (Class B) bij zich die we naar hen toe hadden laten sturen vanuit China. Paul ging met de AIS/GPS RADAR terug naar de boot en is de rest van de middag bezig geweest om de nieuwe AIS/GPS RADAR te installeren

de nieuwe AIS/GPS radar (Class B)
Ik ging met Ingunn en de kinderen naar Poulsbo waar we Ester naar een dagopvang brachten en toen doorreden naar de Walmarkt om boodschappen te doen. Na de boodschappen reden we naar het Poulsbo park waar Ingunn met een vriendin had afgesproken om te gaan wandelen. De wandeling ging deels door het park en deels door verschillende wijken van Poulsbo. Rond half vier haalden we Ester op en zette Ingunn mij met de boodschappen bij de Madison Yacht club af.

Terug aan boord was Paul druk bezig met de laatste handelingen van de AIS/GPS RADAR. En hij werkt en nu kunnen jullie ons volgen via de app FINDSHIP.LITE via ons MNSI nummer 244060956 met de bootnaam GIEBATEAU

Rond zes uur keken we het nieuws en we lagen vroeg in bed.
07 februari 2018
PORT MADISON BIJ BAINBRIDGE EILAND, PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA(47 41.817 n 122 32.211 w)
Na de yoga en de koffie deden we wat klusjes. Paul installeerde de nieuwe omvormer onder het bed in de achterhut en ik bekeek de voorraad eten en wat we nog uit Amerika mee moeten nemen. Bepaalde dingen zijn in Amerika goedkoper dan in Canada zoals kaas, melk, andere melkproducten, vlees en wijn.

Toen de klusjes klaar waren aten we een lunch en daarna gingen we naar de kant om een wandeling te maken door het Hidden Cove park. Nu liepen we de andere kant op maar nog steeds door een bos met hoge oude bomen die begroeid zijn met mos en daaronder vele grote varens en ander groen struikgewas. Rond vier uur waren we terug aan boord en gingen we onderuit met een boek. Rond vijf uur keken we het nieuws op de televisie. 

06 februari 2018
PORT MADISON BIJ BAINBRIDGE EILAND, PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA (47 47.492 n 122 29.919 w)
Om zeven uur werd het licht en haalden we ons anker op. Het was bewolkt maar droog. Het eerste uur motorden we met de stroom mee langs de Kitsap Peninsula waar op de kliffen weer mooie grote huizen staan. De wind kwam langzaam opsteken en met ca zeven a acht knopen wind zeilden we alleen op fok aan de wind Port Madison over naar de noordkust van Bainbridge eiland waar we in een kleine baai ook genaamd Port Madison ankerden.

Toen we goed en wel lagen deden we wat klusjes. Paul ging met een onderwatercamera kijken of de anodes nog goed waren. Ik was ondertussen bezig de vuile was te wassen, wat kleren te naaien (repareren) en een lunch te maken.

Na de lunch motorden we met de dinghy naar de steiger van de Port Madison Yachtclub en vandaar liepen we naar de weg. Even verderop sloegen we Hidden Cove trail in en wandelden we over een bospad door het bos met grote oude bomen waar het mos aan de stammen zat en aan de takken hing. Daarna sloegen we de Madison ridge trail in dat nog steeds door het bos gaat. Terug liepen we over de asfaltweg langs dure huizen met grote tuinen. We hebben gehoord dat dit de duurste wijk van Bainbridge eiland is.

Rond half vier waren we terug aan boord en begon het net te regenen. Mooi dat ik net de was voor de regen binnen had. Daarna gingen we onderuit met een boek en om vijf uur keken we het nieuws op de televisie.  

05 februari 2018
APPLETREE COVE BY KINGSTON, KITSAP PENINSULA, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA (47 47.492 n 122 29.919 w)
Rond tien uur gingen we naar de kant en legden onze dinghy aan de dinghy-steiger van de Marina. Daarna liepen we naar het kantoor van de havenmeester omdat we hier hadden afgesproken met Leslie en Philip (boot Carina). We kennen Leslie en Philip uit Micronesia waar zij bijna vijf jaar geleden ook lagen. De havenmeester wist ons te vertellen dat ze net weg waren naar Port Townsend maar dat ze rond twaalf uur weer terug zouden zijn. Omdat we Leslie en Philip kennen hoefden we voor deze keer geen liggeld voor onze dinghy te betalen.

We maakten een wandeling door het dorp de heuvel op en via een omweg terug naar de Marina. Niet lang daarna kwamen ook Leslie en Philip terug en bleken we een email gemist te hebben waarin stond dat ze in deze ochtend naar Port Townsend waren. We gingen bij hun aan boord en zaten de rest van de middag gezellig te praten.

Aan het eind van de middag wilden ze ons toch nog iets van de omgeving laten zien en zo reden we naar de Yachtclub van Port Madison op Bainbridge eiland waar ze lid van zijn. Een mooie baai om te ankeren en waar we morgen heen gaan. Terug aan boord op de Carina maakte Philip het avondeten klaar en zaten we ondertussen gezellig verder te praten. Rond acht uur werd het tijd om afscheid te nemen.

04 februari 2018
APPLETREE COVE BY KINGSTON, KITSAP PENINSULA, ADMIRALTY INLET PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA (47 47.492 n 122 29.919 w)
Vanochtend was het droog zodat ik na mij yoga buiten mijn ontbijt at. Daarna dronk ik samen met Paul koffie en deden we wat klusjes. Eén daarvan was onder de vlonders in de bilge kijken en wat bleek, hier lagen nog tien flessen cola waarvan ik dacht dat Paul ze afgelopen zomer al opgedronken had. Hoeven we in ieder geval minder cola in te kopen voor Alaska (hihi).

Rond elf uur regende het en besloten we ons anker op te halen en verder zuidwaarts de Puget Sound in te gaan. Het eerste stuk motorden we langs de noord kust van de Kitsap Peninsula maar toen we de bij de noordoostpunt kwamen stopte het met regenen en kwam de beloofde wind. Nu konden we met ca. twaalf knopen wind, heerlijk ruime wind verder zeilen langs de oostkust van Kitsap. De kust bestaat uit strand met daarachter hoge kliffen met bomen en huizen ertussen. Nu het droog was, was het druk op het strand met wandelende mensen. Rond vier uur kwamen we aan in Appletree Cove bij Kingston waar ons anker er na zestien mijl inging.

03 februari 2018
MATS-MATS BAY, ADMIRALTY INLET, PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA (57.277 n 122 41.248 w)
Na mijn yoga oefeningen dronken we samen koffie en daarna gingen we naar de kant voor een wandeling. We liepen over een wandelpad langs de baai richting de papierfabriek die op volle toeren draaide. Daarna liepen we een stukje door het bos en toen de heuvel op naar de buitenwijk van Port Townsend waar de Goodwill winkel (tweedehandszaak) staat. Nadat we daar even gekeken hadden liepen we terug naar het centrum waar ik bij de Safeway (supermarkt) boodschappen deed en Paul bij de Mc Donald ging internetten.

Rond twaalf uur waren we terug aan boord en begon het net te regenen. We haalden ons anker op en omdat er geen wind was motorden we met de stroom mee verder zuidwaarts door Admiralty Inlet en verder de Puget Sound in. Onderweg zagen we een paar dolfijntjes en zeehonden. Rond half vier kwamen we aan bij de ingang van Mats-Mats baai en motorden het laatste stukje door de smalle doorgang Mats-Mats Bay in waar ons anker er na twaalf mijl inging. Het regende nog steeds hard zodat we naar binnen gingen en televisie keken.

02 februari 2018
PORT TOWNSEND, ADMIRALTY INLET, PUGET SOUND, WASHINGTON/AMERIKA (48 06.210 n 122 46.162 w)

WE STAAN UITGEBREID IN HET DIGITALE "ZILT MAGAZINE" NUMMER 142 (pagina 64)  https://issuu.com/ziltmagazine/docs/zilt142

Om zeven uur ging ons anker op en kruisten we met ca. twaalf knopen wind en stroom mee vol tuig door de regen verder door de San Juan Channel tussen San Juan eiland en Lopez eiland zuidwaarts. Aan de zuidkust van Lopez eiland klaarde het op en draaide de wind naar het zuidoosten zodat we verder moesten kruisen door de San de Fuca Channel richting de Puget Sound. Omdat het opgeklaard was konden we de groene lagere eilanden zien en voor ons deels door de bewolking de bergen van het Olympic gebergte. Onder het zeilen waren verschillende soorten watervogels te zien en hadden we even drie dolfijnen bij de boot.

Rond twee uur kwamen we aan bij de Admiralty Inlet (deel van de Puget Sound) en kregen we ook hier stroom mee maar helaas zakte de wind in en dobber zeilden we rustig verder naar Port Townsend waar ons anker er rond vier uur en na zesendertig mijl inging. Het was een mooie zeiltocht!

OP NAAR AMERIKA DE SAN JUAN EILANDEN GROEP EN DE PUGED SOUND...

01 februari 2018
FRIDAY HARBOR, SAN JUAN ISLAND, SAN JUAN EILANDEN GROEP, WASHINGTON/AMERIKA (48 31.871 n 122 59.768 w)
In de regen verlieten we de mooring en hesen de zeilen. Met ca. twaalf knopen wind zeilden we aan de wind langs Sidney Spit en verder de Haro Strait over oostwaarts naar de San Juan eilanden groep in Amerika. Dichtbij de San Juan eilanden aangekomen kregen we bezoek van een Coast gard boot waarvan een opvarende ons herkende en wist dat we hier al enige jaren rond zeilden. Hij wilde onze paspoorten en bootpapieren zien en omdat het zulk rustig weer was en nog maar zachtjes regende konden we deze overhandigen terwijl zij naast ons motorden en wij rustig verder zeilden. Even later kregen we onze papieren terug en zeilden we verder door de Spieden Channel tussen Spieden eiland en San Juan eiland door. Helaas kregen we hier stroom tegen zodat we niet zo hard meer gingen maar nu konden we meer genieten van de omgeving.

Op Spieden eiland zagen we veel herten en schapen/rammen grazen en om ons heen verschillende vogels waaronder de Bald eagles, aalscholvers, meeuwen en andere kleine zeevogels. Vervolgens kruisten we door San Juan Channel tussen Orcas en San Juan eiland tot aan Friday Harbor waar we rond half twee aan de custom dock afmeerden. Op de steiger staat een telefoon waarmee je de custom ambtenaar aan de telefoon krijgt. Eerst moest ik gegevens doorgeven en daarna moesten we naar het kantoor komen om de rest van het papierwerk af te handelen. Rond drie uur waren we ingeklaard. We mogen drie maanden in Amerika blijven. Terug aan boord gingen de trossen los en even later ging ons anker er in dezelfde baai in. Lekker onderuit met een boek!

31 januari 2018
SYDNEY, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.312 n 123 24.501 w)
Om negen uur gingen we naar de kant om bij UK sails ons nieuwe voorzeil op te halen. Voor we naar Nederland gingen hadden we het voorzeil besteld en een aanbetaling gedaan. Vandaag werd het voor ons uitgerold en we zagen een mooi voorzeil zoals we het wilden hebben. Een zeil van contender doek met dynema draden er doorheen geweven. Ze hebben een goede klus geklaard!

Daarna liepen we nog even het centrum in, meer voor het bewegen dan dat we er echt moesten zijn. Maar nu we er toch waren hebben we toch wat boodschappen gedaan. Rond het middag uur waren we terug op de boot en begon het net hard te regenen. De rest van de middag gingen we onderuit met een boek en rond zes uur keken we het nieuws op de televisie.

DOORDAT WIJ TWEE MAANDEN NAAR NEDERLAND ZIJN GEWEEST EN DE GIEBATEAU IN CANADA IS GEBLEVEN IS IN CANADA DE REGEL DAT, ZODRA HET WEER HET TOELAAT, JE CANADA MET JE BOOT VERLAAT. VANWEGE DEZE REGEL GAAN WE NU EERST NAAR AMERIKA OM DOOR DE PUGET SOUND TE ZEILEN EN VERVOLGENS ZULLEN WE ONZE REIS NOORDWAARTS VOORTZETTEN RICHTING ALASKA.

30 januari 2018
SYDNEY, VANCOUVER ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.312 n 123 24.501 w)
Na alles binnen zeilklaar te hebben gemaakt maakten we de trossen los van de moorings en haalden we ons anker op. We hesen de zeilen en vol tuig kruisten door Stuart channel en later door de Sansum narrows tussen Vancouver eiland en Saltspring eiland zuidwaarts. Daarna zeilden we halve wind iets oostwaarts door Satellite channel langs de zuidkust van Saltspring eiland en de noordkust van Sanich peninsula van Vancouver eiland. Als laatst zeilden we zuidwaarts door Colburne en Page narrows tussen de kleine eilandjes Goudge en Fernie aan de ene kant en Vancouver eiland aan de andere kant tot we rond vijf uur Giebateau vastmaakten aan een mooring.

We zeilden weer tussen de prachtige groene eilanden en op de hoger gelegen bergen van Vancouver eiland lag sneeuw. Het was bijna de hele dag droog geweet en zo nu en dan kwam zelfs de zon even tussen de bewolking door. We merkten dat de Giebateau weer blij was te mogen zeilen en dat gold ook voor de bemanning!

29 januari 2018
TELEGRAPH HARBOUR, THETIS ISLAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 58.876 n 123 40.269 w)
Na met zijn vieren te hebben ontbeten werd het tijd om tijdelijk afscheid te nemen. Het regende nog aardig zodat Maureen en Wayne ons naar de Marina brachten en daarna doorreden naar de ferry.

MAUREEN AND WAYNE THANK YOU FOR EVERYTHING!
Terug aan boord dronken we koffie/chocomel en daarna monteerde Paul de nieuwe zonnepanelenregelaar in de boot. Ik ruimde nog wat op en maakte een lunch klaar. Na de lunch ging de regen over in motregen en hingen we de zonnepanelen weer aan de zeereling. De watertanks zijn inmiddels weer geheel gevuld dus hoeven we niet meer zuinig met water te zijn. Aan het eind van de middag gingen we onderuit met een boek en keken daarna het nieuws op de televisie.

28 januari 2018
Terwijl het buiten regende en waaide zaten wij bij de open haard gezellig met Wayne en Maureen te praten en wat klusjes op de computers te doen. Omdat het zo slecht weer was besloten we nog een nachtje te blijven slapen. 

Tijdens onze presentatie gisteren hebben we geld ingezameld voor het goede doel dat Wayne en Maureen 7 jaar geleden hebben opgezet onder de naam “School Orchards Africa Society”. Zeven jaar geleden begonnen ze de kinderen op de school Kidete in Tanzania een jonge fruitboom te geven.

kinderen met fruitboompjes..
De kinderen moesten zelf hun eigen fruitboom planten, water geven en onderhouden waaronder snoeien. Het fruit dat van hun boom afkwam was voor hun en hun familie. Nu hebben ze in deze omgeving elf scholen waar ze de leerlingen fruitbomen aangeven. Helaas bleek dat de kinderen niet de beschikking hadden over hun eigen fruitboom aangezien hun cultuur anders is dan de onze. Het fruit wordt onder de leerlingen en hun families verdeeld.

Vorig jaar zijn ze benaderd door de Kahane Foundation uit Oostenrijk waardoor hun project nog meer is uitgebreid. Er is nu bij één van de scholen een waterput gebouwd. Hierdoor hebben de achthonderd leerlingen van deze school nu een kraan bij de school/dorp en hoeven de vrouwen geen kilometers meer te lopen naar een waterbron om water te halen.

water halen...

Daarnaast is er land omgespit en een irrigatie aangebracht voor het verbouwen van groente en fruit.


Voor meer informatie ga naar www.schoolorchardsafrica.org of e-mail sunrisegrail@gmail.com.

GRAIL DANCER FOR SALE
De prachtige zelf gebouwde 18 meter (61 voet) lange houten zeilschip van Wayne en Maureen is te koop!


Voor meer informatie: www.graildancer.com of e-mail sunrisegrail@gmail.com

27 januari 2018
Vannacht en vanochtend kwam er een depressie over wat gepaard ging met windvlagen en veel regen. Heerlijk om na lange tijd weer in bed te liggen en de boot heen en weer te voelen gaan. De regen was helemaal welkom aangezien onze watertanks bijna leeg waren en de emmers onder de giek geheel leeg. Nu is bijna alles weer helemaal gevuld en hebben we weer genoeg drinkwater en water voor de was en afwas.

In de ochtend deed Paul binnen nog wat klusjes terwijl ik schoonmaakte. Rond lunchtijd werd het droog en probeerde de zon zelfs door de wolken heen te komen zodat we buiten in de kuip onze lunch aten. Na de lunch repeteerden we onze presentatie over Japan en Zuid Korea.

Rond half drie gingen we naar de kant en liepen naar het huis van Wayne en Maureen. Daar kwam toen ook JT net aan. We gaven onze cadeautjes die we voor hun uit Nederland hadden meegebracht en zaten verder gezellig te praten. Na het avondeten gingen we met zijn allen naar Community Hall waar we onze presentatie gaven. De presentatie was een succes en het werd een gezellige avond. We reden terug met Wayne en Maureen waar we weer bleven slapen.

26 januari 2018
Het had bijna de hele nacht geregend maar toen we vanochtend rond negen uur ons bed uit kwamen was het droog en probeerde de zon door de bewolking heen te komen. Het bleef de hele dag ca. zes graden. We dronken koffie in de kuip en daarna gingen we verder met onze klusjes. Paul zetten zijn werkzaamheden voort met het installeren van de nieuwe SSB zender om die goed en wel aan de praat te krijgen. Ondertussen ruimde ik verder op en maakte een lunch klaar. Rond half twee deed de SSB zender het en konden we de lunch in de kuip nuttigen.

Wayne kwam nog even langs of alles goed ging. Na de lunch ging Paul verder met het aansluiten van alle andere apparatuur die we hadden afgekoppeld en hadden weggehaald. Rond zes uur keken we het nieuws op de televisie en daarna gingen we naar bed waar we nog een film keken.

25 Januari 2018
Toen ik om acht uur de slaapkamer uitliep keek ik gelijk uit over de Trincomali Chanel met de verschillende beboste eilandjes. Wauw, welkom back in Canada!

Maureen, Wayne en JT waren al op en het was een zeer gezellig weerzien met koffie en ontbijt. Het regende en waaide een beetje zodat we lange tijd gezellig aan tafel bleven bijpraten. Nu bleek dat we, na twee maanden geen Engels te hebben gesproken soms even wat naar woorden moesten zoeken en we vaker handgebaren gebruikten. Dit tot grote pret van Wayne en Mareen!

Rond twaalf uur klaarde het op en ging ons Giebeltje met buitenboordmotor te water. Paul motorde met de dinghy naar de Marina terwijl ik met JT in de auto naar de Marina reed. Daar haalden we alle spullen en tassen uit de auto en laadden die in de dinghy. Alles is droog overgekomen op de Giebateau. HOME SWEET HOME!

We hadden eigen gemaakte pizza van Maureen meegekregen die we in de kuip opaten. Daarna werd het tijd voor wat klusjes. Paul ging bezig met het monteren van de SSB zender en ik ruimde een deel van de spullen op. Helaas bleek nu dat beide tassen waren open gemaakt voor controle en dat daarbij een Delfts blauwe bierpul die nog in de doos zat stuk is gegaan. Rond vijf uur stopten we met de klusjes en aten we nog een broodje terwijl we het Canadese nieuws op de televisie zagen. Daarna zochten we ons bed op.

24 januari 2018
Vanochtend brachten mijn ouders ons naar Schiphol en moesten we ook van hun afscheid nemen. Dat is altijd wel even lastig...

De tassen werden bij de incheckbalie afgegeven maar de SSB zender en de regelaar voor de zonnepanelen hadden we in onze handbagage. Bij de douane aangekomen gingen de tassen door de scans. Eén tas moest open gemaakt worden en werd grondig gecontroleerd. Maar alles mocht gelukkig mee deels als handbagage.

Na acht uur vliegen kwamen we op 24 januari rond half twee aan in Calgary (Canada). Hier moesten we alle bagage weer ophalen en opnieuw in checken.

Na twee uur vertraging vlogen we rond zes uur naar Victoria waar we rond zeven uur landen. Gelukkig stond JT ons al op te wachten. Met de auto reden we naar Chemainus waar we helaas net de ferry van half acht misten. We reden iets terug naar Duncan waar ik nu wat boodschappen kon doen bij de Superstore. Uiteindelijk hadden we de laatste ferry van tien uur en kwamen we rond elf uur aan bij het huis van Wayne en Maureen die al naar bed waren. Gelukkig hadden we van te voren afgesproken om hier de nacht door te brengen zodat we gelijk ons bed in gingen.

22 november 2017 t/m 23 januari 2018
In deze periode  waren we in Nederland en hebben een leuke tijd gehad met familie en vrienden. We fietsen wat rond en maakten mooie wandelingen over het strand en door de bossen. Onderweg kwamen we mooie Hollandse bezienswaardigheden tegen waaronder een Nederlandse molen weerspiegeld in de Vecht en een nest met ooievaars.




We zijn ook druk geweest met het kopen van bootspullen. Na bijna twaalf jaar trouwe dienst krijgt de SSB zender toch wat kuren zodat we een andere hebben gekocht. Er is een nieuwe regelaar voor de zonnepanelen gekocht en een omvormer (1500 Watt) van 12 volt naar 220 Volt. In Canada en Amerika hebben ze 110 Volt waardoor we dit hier niet konden kopen.


Het lastigst was nog wel de boot verzekering die na bijna twaalf jaar door de verzekeringsmaatschappij werd opgezegd. Dit naar aanleiding van de hurricanes in het Caribisch gebied. Na heel wat andere verzekeringen te hebben benaderd is het tot op heden nog steeds niet gelukt de boot aan de westkust van Canada en Alaska te verzekeren, zelf niet met een WA dekking.


Alle advies is welkom.....