actuele positie Giebateau

Get the code

zaterdag 31 maart 2018

081 Opnieuw Alaska (5)





 een reset van de interactieve kaart nodig?
druk op noordpijl in kaart  of herlaad de pagina

Nu ook 'live' op kaart te volgen:
Findship (zoek: Giebateau) of Marinetraffic of Ziltewereld  (zoek op kaart: Giebateau)
zie voor actualiteit van de positie de noot in rechterkolom!

laatste bijgeplaatste foto's: 2 april t/m 16 april (Rob)

DE WEBLOG WORDT TIJDELIJK GESTOPT TOTDAT WE WEER TERUG ZIJN EN ONZE REIS KUNNEN VOORTZETTEN

17 april 2018
BARANOF HOTSPRING, BARANOF ISLAND, PANHANDLE ALASKA (57 05.327 n 134 49.972 w)
Rond negen uur kwamen Dave en Anke bij ons aan boord koffie drinken. Ik stelde voor om een lunch en het avondeten te maken zodat zij verder konden met hun klusjes. Nadat we koffie hadden gedronken liep ik met hun mee om scones te maken voor de lunch en chili con carne voor het avondeten. Paul ging bezig om de lieren uit elkaar te halen en schoon te maken.

 Terwijl we rond één uur zaten te lunchen hoorden we over de marifoon dat de Giebateau werd opgeroepen door de coastgard. Ik riep de coastgard op en kreeg een telefoonnummer dat ik moest bellen. We mochten de telefoon van Anke en Dave gebruiken en kregen te horen dat we contact moesten opnemen met de familie in Nederland. Al snel kreeg ik mijn broer aan de lijn en bleek dat mijn vader in het ziekenhuis lag en dat we direct naar huis moesten komen.

Eerst belden we de OOM verzekering en die gingen gelijk een vliegticket regelen vanuit Juneau (Alaska). Dave belde voor ons de watervliegtuig maatschappij in Juneau en die kwamen ons rond half vijf ophalen. Daarna belden we de verzekering weer dat we vanavond in Juneau waren en zij boekten voor ons een vliegticket voor morgenochtend half zes naar Seattle en vandaar naar Amsterdam waar we 19 april zullen aankomen. Paul realiseerde zich dat hij een uur daarvoor de coastgard helikopter laag over de baai had zien vliegen.

Terwijl Paul de boot terug motorde naar de steiger van de Baranof hotspring was ik binnen bezig om kleding en alles in te pakken. Dave en Anke kwamen met hun roeiboot achter ons aan en hielpen waar kon. Zij zullen de komende tijd op onze boot passen. Rond half vijf vlogen we over de wateren van de Alaska Panhandle naar Juneau en boekte een kamer dichtbij het vliegveld.

DE WEBLOG WORDT TIJDELIJK GESTOPT TOTDAT WE WEER TERUG ZIJN EN ONZE REIS KUNNEN VOORTZETTEN

16 april 2018
BARANOF WILDERNIS LODGE, BARANOF ISLAND
Het was nog steeds mooi weer toen we op de steiger met de visserman spraken voordat hij weer verder noordwaarts ging. Daarna liepen we naar de lodge waar Kelsey en Peter caretaker zijn om afscheid te nemen van Kelsey en de kinderen. Op de terugweg gingen we nog één keer in een heerlijk warm bad zitten.

Rond twaalf uur gingen de trossen los en motor/zeilden we een halve mijl terug naar de steiger van de Baranof Wildernis lodge waar Anke en Dave caretaker zijn. We mochten hun internet even gebruiken om te Skypen met mijn ouders. Mijn vader heeft wat problemen gekregen en we wilden weten hoe het ging. Daarna gingen we terug naar de boot en konden Dave en Anke hun werk doen. Rond vijf uur gingen we naar de lodge waar we gezellig een kop koffie dronken. Rond zes uur kwam Peter en hadden we een heerlijk en gezellig roast dinner. Rond elf uur waren we terug aan boord.

boten aan de steiger Baranofeiland Wildenis logde...
15 april 2016
BARANOF HOTSPRING, BARANOF ISLAND, PANHANDLE ALASKA (57 05.327 n 134 49.972 w)
De ene vissersboot ging en de andere vissersboot meerde af terwijl wij buiten in de kuip koffie zaten te drinken. Al snel aan kwamen we in gesprek met de nieuwe visserman. Hij is ook een zeiler en heeft jaren in Europa gezeild. Rond tien uur gingen Paul en ik nog een keer in het bad van de hot tube zitten.

Het was alweer een mooie heldere zonnige dag zodat we na de lunch naar het meer verderop in de bergen liepen. Het eerste stuk ging over een boardwalk maar later liepen we over een bospad dat af en toe met sneeuw bedekt was. Onderweg zagen we skunk cabbage in de natuur en dit is wat de beren als eerste eten als ze uit hun winterslaap komen. We maakten geluid en hadden de beer spray in de aanslag. Aangekomen bij het meer zagen we een natte Bald Eagle op een rots zitten. Het meer zelf was nog grotendeels bedekt met sneeuw. Toen Paul een steen op het ijs gooide ging deze er gelijk doorheen dus echt sterk is het ijs niet meer. Wat een prachtig gezicht het bevroren meer met daarachter de hoge witte bergtoppen de zon op scheen.

Op de terugweg liepen we nog even naar de de plek waar het hete water uit de grond komt. Hier naast de waterval is een natuurlijk poel waar je ook in kunt zitten maar wij geven de voorkeur aan een heet bad dichtbij de boot. Terug aan boord ging ik nog een keer in het hete bad zitten terwijl Paul weer in gesprek kwam met de visserman. Daarna was de dag alweer om.

14 april 2018
BARANOF HOTSPRING, BARANOF ISLAND, PANHANDLE ALASKA (57 05.327 n 134 49.972 w)
Gisteravond laat kwamen er nog twee vissersboten aan de steiger liggen. Vanochtend kregen we contact met de kapitein van de vissersboot Quest en zaten gezellig te praten. Hij is een kleine week geleden vertrokken uit Seattle en is op weg naar de wateren bij Prince William sound om daar te vissen op Halibut en Cod. Hij doet dit met lange lijnen met haken eraan en heeft vijf bemanning leden om hem te helpen. Het visseizoen is eind maart begonnen maar echt haast heeft hij niet want de hoeveelheid die ze mogen vissen is in een kleine zes maanden wel te vangen. We werden uitgenodigd om 's-avonds met zijn allen; de bemanning leden van beide vissersboten, Peter en Kelsey met hun twee kinderen en wij te komen eten. Een van de bemanningsleden was jarig.

Het was een mooie zonnige dag geworden zodat we besloten om na de lunch een wandeling te maken naar de lodge waar Dave en Anke caretakers zijn. Een mooie wandeling over een bospad langs de baai waar op sommige plekken nog sneeuw lag. Aangekomen bij de lodge lag ook hun zeilboot die ze zelf gebouwd hebben aan de steiger.

Eerst zaten we binnen wat te praten over van alles en nog wat. Ik vertelde over mijn ervaring met kelp plukken en zo vertelde zij hoe ze kelp, wilde planten en paddenstoelen uit de wildernis halen. Ik kreeg nog een tip voor als mijn eieren op waren.

1 EI IS GELIJK AAN:
2 EETLEPELS WATER, 2 THEELEPELS BAKING POWDER EN 1 THEELEPEL OLIE (DIT MIXEN) Dus als je drie eiern nodig hebt moet je drie keer deze hoeveelheid hebben.

Later liepen we naar hun boot om deze te bekijken, een mooie boot die ze zelf gebouwd hebben en die geen motor heeft! Ze varen al jaren hier in de wateren van de Alaska Panhandle.

zeilboot Wayward (van Dave en Anke)...


Rond half zes waren we terug aan boord en even later zaten we aan boord van de vissersboot Quest te praten met de schippers en bemanning leden. De meeste vissen al dertig jaar en meer in de wateren van Alaska. We vroegen of er verschil is tussen het vissen nu en vroeger. In eerste instantie hadden ze haken aan de lijnen die half open waren en waar iets meer ongelukken mee gebeurden. Nu zijn de haken iets meer naar binnen gebogen waardoor het minder gevaarlijk zijn.

Alle lijnen worden nu hydraulics binnen gehaald wat een stuk makkelijker is maar waar de Orka's en de Sperm walvissen wel op af komen. Deze walvissen zijn ontzetten slim en als ze in de buurt zijn en ze horen het geluid van deze machines komen ze er op af en eten de Halibut en Cod van de haken. Vaak worden de lijnen dan weer de diepte in gegooid zodat de orka's niet met bij de vis kunnen komen. Dan vaart de visser mijlen verder en kijkt met de verrekijker om zich heen of hij de orka's nog ziet. Als hij geen orka kan spotten gaan de lijnen weer omhoog maar al snel is hij weer omsingeld door de orka's die hem op afstand hebben gevolgd.

Hoe meer de avond vorderde hoe meer we van zulke verhalen hoorden en hoe gefrustreerder de vissers werden. Het was een zeer gezellige en leerzame avond. 

eten met de vissers....
13 april 2018
BARANOF HOTSPRING, BARANOF ISLAND, PANHANDLE ALASKA (57 05.327 n 134 49.972 w)
Vannacht en vanochtend heeft het de hard geregend en waren de emmers weer geheel gevuld.
Na de yoga en de koffie/chocomel gingen Paul en ik lekker in het hete bad van de Baranof hotsprings zitten. Het water was in eerste instantie niet al te heet aangezien het hard regende en het regenwater zich vermengde met het hete water van de hotspring maar toen de regen ophield werd het water al snel warmer en zaten we heerlijk relax in een lekker warm bad.

Na het bad was het alweer tijd voor een lunch en in de middag waste ik de vuile kleren. Rond twee uur waren wij en Anke en Dave (caretakers van een lodge iets verder op in de baai) uitgenodigd om bij de caretakers Kelsy en Peter (huizen bij de hotspring) wat te komen drinken. Beide echtparen hebben een zeilboot dus er werd veel over zeilen en het leven hier bij de hotsprings gesproken. Het werd een gezellige middag. Rond half acht waren we terug aan boord.

12 april 2018
BARANOF HOTSPRING, BARANOF ISLAND, PANHANDLE ALASKA (57 05.327 n 134 49.972 w)
Om kwart voor zes ging ons anker op en zeilden we met ca. acht knopen zuidenwind, ruime wind de Keku Straat uit en zagen we de zon opkomen. Vervolgens staken we de Frederick Sound over richting Admiralty eiland. Het was een bewolkte dag en hadden niet het zich wat we gisteren hadden. Maar vorig jaar hebben we hier ook gezeild en toen hadden we wel prachtig zonnig weer.

Rond negen uur nam de wind toe tot ca. twintig knopen en in buien meer zodat we het grootzeil weghaalden en alleen op fok verder door de Frederick Sound en later door de Chatham Straat zeilden tot we rond kwart voor twee bij de ingang van Baranof hotspring aankwamen. Inmiddels stonden er witte kopjes op het water.

Eenmaal in Baranof Hotspring Bay viel de wind weg en moesten we het laatste stuk tot aan de steiger van Baranof hotspring motoren. Dat is nu niet zo erg meer want de busheater die het koelwater van de motor gebruikt verwarmt nu onze boot terwijl we motorden. Toen we afmeerden aan de steiger kwam de caretaker aanwandelen. Hij is hier de hele winter al met zijn vrouw en twee kleine kinderen. We waren de eerste boot van dit jaar (uitgezonderd de vissersboten).

Toen we eenmaal goed en wel waren afgemeerd begon het pas echt goed te regenen en nog meer door te waaien. Over de marifoon was er nogmaals een update en kwam er meer wind dan eerder voorspeld maar we liggen nu aan de steiger. Lekker onderuit met een film terwijl de regen op het dak tikt. Wat is dat toch knus!

11 april 2018
KAKE, KUPREANOF ISLAND, PANHANDLE ALASKA (56 58.297 n 133 56.767 w)
Gisteravond ging de barometer in drie uur tijd 6 mBar omhoog en rond acht uur was de depressie voorbij en werd het weer rustig. Vanochtend op de radio hoorden we dat deze depressie bij Hadagaii (Canadees eiland dichtbij de grens van Canada en Alaska) was ontstaan en dat deze niet voorspeld was. Dus deze depressie heeft veel mensen verrast waaronder wij!

Vanochtend scheen de zon en was er een lichte noordelijke bries. We motorden verder door de vaalgeul tussen de betonning van de Keku straat. De Keku straat loopt tussen de grote eilanden Kupreanof en Kuiu door. Maar in de Keku straat zelf liggen vele kleine rosten die vaak toch nog begroeid waren met enkele bomen maar ook kale rotsen en ondieptes waar we nu tussendoor manoeuvreerden.

vernauwing Keku straat...
Op de kant zagen we enkele keren een paar herten en in het water zagen we vele zeeotters en zelfs een paar zeeotters met jongen. Daarnaast zagen we enkele zeehonden en vele vogels waaronder Surf scooters, Barrow's golden eye, Pigeon Guillemot, Buffehead en de common loon. In de lucht scheerden de Bald eagles over het water en boven de bomen.

Achter deze groene eilanden waren de hoge witte bergen van het vaste land aan de ene kant en van Baranoff eiland aan de andere kant. Hoe noordelijker we komen hoe dikker de sneeuw op de toppen ligt. Alles werd alles beschenen door de zon waardoor het allemaal prachtig schitterden.

Eenmaal op breder water hesen we de zeilen en kruisten we het laatste stuk tussen de ondieptes en de eilandjes door naar Kake waar ons anker er rond vier uur en na eenendertig mijl in ging. Vanaf de boot zagen we de huizen aan de waterkant op palen staan.

Kake High School...

We gingen met de dinghy naar de kant om een wandeling door dit native plaatsje te maken. Een leuk plaatsje waar ca. vierhonderdvijftig mensen wonen. Het dorpje heeft een kerk, een lagere met ca. vijftien kinderen en een middelbare school met ca. dertien kinderen, een klein 'ziekenhuis' en een bejaardencentrum. Rond half zes waren we terug aan boord en aten we ons avondeten in de kuip.

een  totempaal in Kake...
ankeren bij Kake...
PORTAGE BAY, KUPREANOF ISLAND, PANHANDLE ALASKA (56 56.679 n 133 53.574 w)
Terwijl we al in bed een film keken begon het rond acht uur te waaien terwijl het juist zou afnemen en variabel zou worden. We luisterden naar de marifoon maar het was nog steeds hetzelfde weerbericht. Toen er rond kwart voor negen vijfentwintig tot dertig knopen zuidenwind stond en we omdat we lagewal lagen besloten we toch ons anker op te halen. We motorden tegen de wind in iets verder de baai in naar Portage bay. Onderweg luisterden we naar het weerbericht over de marifoon en nu was er wel een update van het weer dat aangaf dat er inderdaad dertig knopen zuidenwind stond.

Rond half tien en net nadat het donker was geworden ging ons anker er in Portage bay in en lagen we meer beschut voor de zuidenwind. Wat is het toch heerlijk die LED schijnwerper op de preekstoel te hebben zodat we de kleine visboeitjes goed konden zien. Toen we goed en wel lagen hebben we de film afgekeken en zijn we lekker gaan slapen.

10 april 2018
KEKU STRAIT I, KUPREANOF ISLAND, PANHANDLE ALASKA (56 34.099 n 133 42.375 w)
Om kwart voor zes ging ons anker op en zeilen we vol tuig met ca. tien knopen de Summer Strait over richting Kupreanof eiland. Daarna kwamen we in de Keku Straat tussen Kupreanof eiland en Kuiu eiland waar we wind tegen kregen en moesten kruisen. De stroom ging ook tegen staan zodat we besloten een ankerplek te zoeken. Paul zag een mooi plekje tussen wat eilandjes en ondieptes zodat we na eenentwintig mijl ons anker er aan het begin van de Keku Straat ingooiden.

We aten een lunch en gingen onderuit met een boek. We wisten dat er een depressie overkwam en dat de wind ging draaien naar het zuiden en toenam. Rond drie uur zag Paul de wolken de andere richting op gaan. Maar we hadden niet naar de update van het weerbericht geluisterd. Rond vier uur kwam in de bui de harde zuidenwind van ca dertig knopen en in vlagen neer. We zagen een witte waas op het water en lagen toch wat te dichtbij bij de ondiepte. Paul haalde met moeite het anker op terwijl ik voluit voor en achteruit moest om niet op de ondieptes te komen.

KEKU STRAIT II, KUPREANOF ISLAND, PANHANDLE ALASKA (56 35.193 n 133 40.964 w)
Eenmaal het anker op kwam Paul gelijk naar achteren en we motorden tussen de ondieptes door de Keku Straat in en verder noordwaarts. We hadden al gezien waar een andere goede ankerplek was en waar we ook konden ankeren, hier hebben we meer ruimte om ons heen. Na twee mijl ging ons anker er. We hadden nog steeds dertig knopen en meer maar over de marifoon hoorden we dat er op sommige plekken in de buurt zelfs veertig tot vijftig met uitschieters naar zestig knopen stond. De depressie is verder uitgediept en de barometer staat nu op 988 Mbarr. Kijken wat de nacht ons brengt!

09 april 2018
MERRIFIELD BAY, PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE ALASKA (56 21.027 n 133 35.339 w)
Rond half zes wordt het al licht zodat we om kwart voor zes ons anker ophaalden en alleen op fok Coffman Bay uit zeilden. Aangekomen in de Clarence Strait hesen we het grootzeil met twee reven. Nu zeilden we ruime wind verder noordwaarts langs Prince of Wales eiland en tussen verschillende kleine eilandjes door. We hadden ca. vijfentwintig tot dertig knopen zuidenwind en in de buien meer. 

Rond half acht ging ook de stroom meelopen en haalden we ca. zeven a acht knopen. Langzaam kwamen er kleine witte kopjes op het water. Bij de noordoosthoek van Prince of Wales eiland zeilden we de Summer Strait in tussen Kupreanof en Prince of Wales eiland door. In eerste instantie konden we nog ruime wind zeilen aangezien de wind ook de hoek om ging maar later zeilden we halve wind langs de noordkust van Prince of Wales eiland en hadden we geen golven meer.

Onderweg zagen we mooie watervogels en een paar zeeotters. Rond twaalf uur en na achtendertig mijl ging ons anker er in Merrifield Bay aan de noordkust van Prince of Wales eiland in. Ik maakte een lunch klaar die we in de kuip opaten. Onderwijl zagen we twee rivierotters in de baai en een paar Harlequin eenden. Terwijl ik dit stukje zit te tikken is een van de rivierotters aan boord geklommen en loopt nu over het dek. We weten dat die beesten behoorlijk je boot onder kunnen poepen dus hebben we hem snel weggejaagd.

In de middag heb ik al het droogvoer dat we gisteren gekregen hebben in zakken overgeladen zodat ik dit makkelijker kan opbergen. Nu hebben we in zakken: gedroogde witte bonen, spliterwten, linzen, champignons, aardappels, zoete aardappels, wortels, ananas, appels, mango, maismeel, en spaghetti. We zullen niet verhongeren.

het droogvoer....

08 april 2018
COFFMAN COVE, PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE ALASKA (56 00.866 n 132 50.237 w)
Het was bewolkt toen we vanochtend opstonden en koffie in de kuip dronken. Na de koffiedrink gingen we naar de kant en skypten we met Nicolette en later met Rob en Afra. Even voor elf uur liepen we naar de kerk om de kerkdienst bij te wonen. Hier ontmoetten we Frank en Marianna weer.

Na de kerk reden we met Frank en Marianna mee naar haar huis dat boven op een heuvel staat. Marianna vertelde dat ze veel gedroogde groentes had die ze weg wilden gooien. Terwijl zij onze lunch voor bereidde bekeek ik al de gedroogde groentes en fruit en nam een grote hoeveelheid mee. Weggooien is echt zonde! We aten een heerlijke Mexicaanse lunch en zaten gezellig over van alles te praten. Marianna en haar man (die zes jaar geleden overleden is) hebben twintig jaar geleden een bedrijf opgestart om vegetatie in de bossen weg te kappen zodat het bos gezond blijft en niet te dicht groeit.

Rond drie uur namen we afscheid en zetten de spullen in de dinghy. Daarna liepen we naar Dawn om afscheid te nemen. Dawn vroeg of we al bij Lucky lake waren geweest. dat waren we niet en even later reden we vijf mijl door de bossen naar een mooi klein meer waar we uitzicht hadden op de hoge witte bergen. We maakten een kleine wandeling door het regenbos en rond vijf uur waren we terug en namen we echt afscheid. terug aan boord aten we nog wat en gingen vroeg naar bed.

met Dawn bij Luck lake...

07 april 2018
COFFMAN COVE, PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE ALASKA (56 00.866 n 132 50.237 w)
Vanochtend zat ik heerlijk in de kuip te genieten van de natuur rondom ons heen terwijl de boot langzaam draaide. Het was een mooie heldere zonnige dag. Aan de ene kant van Coffman Cove liggen kleine rotsachtige eilandjes met groene bomen, de kust bestaat bij laagwater uit zand, grind, en rotsen en daarachter de hoge groene dennenbomen. Toen ik door de uitgang keek zag ik de Clarence Strait met aan de overkant Etolin eiland en daarachter de hoge witte bergen van het vaste land achter Wrangell en terwijl we verder draaide met de boot kwam het plaatsje Coffman Cove in zicht met een kleine Marina, bar en benzinestation.

katjes in bloei...
We dronken samen koffie in de kuip en rond tien uur gingen we naar de kant. We wilden eerst de gasfles vullen maar de zaak was nog dicht. We liepen naar de bibliotheek waar we wat internetten en om elf uur gingen we terug naar het tankstation waar de gasfles gevuld werd. Vervolgens liepen we door naar Dawn (vrouw die we vorige keer bij de bibliotheek ontmoet hebben). Het was een gezellig weerzien en we hoorden dat veel bewoners van Coffman Cove die overwinteren in het warme zuiden nog niet terug waren. Het aantal bewoners in de wintertijd is ongeveer vijfenveertig. Ook wist ze te vertellen dat de eerste beer al was gespot. Dat wordt dus weer beerspray en beerbangers meenemen tijdens onze wandelingen.

Rond twee uur liepen we nog even door het dorp en kwamen we langs Frank zijn Lodge "Wetherbee's". We klopten aan en werden ook hier warm onthaald. Zijn vriendin Marianna was er ook. Zij komt oorspronkelijk uit Mexico en vertelde hier over. Rond vijf uur gingen we terug naar de boot waar we in de kuip in de zon ons avondeten aten. 

06 april 2018
COFFMAN COVE, PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE ALASKA (56 00.866 n 132 50.237 w)
Toen ik langzaam wakker werd zong Paul me toe "lang zal ze leven...". Daarna luisterden we naar het nieuws op de radio en het weerbericht over de marifoon. Rond half acht ging ons anker op en kruisten we Thorne Bay uit en verder ruime wind door Clarence Strait tussen Prince of Wales en Etolin eiland door.

Het was bewolkt met soms een bui en we hadden ca vijfentwintig tot dertig knopen met vlagen tot achtendertig knopen. Alleen met twee reven in het grootzeil, zeilden we heerlijk en onderwijl dronken we koffie/chocomel met een taartje en slagroom en bij de koffie kreeg ik van Paul twee boeken die ik graag wilde lezen.

Onderweg zagen we niet veel dierenleven maar bijna bij de ingang van Coffman cove zag ik toch nog een walvisspuiter die me met mijn verjaardag feliciteerde (hihi). Rond half twee ging na eenendertig mijl ons anker er in Coffman Cove in en omdat het nog steeds waaide en weer regende besloten we aan boord te blijven. Eerst maakte ik een heerlijke Japanse lunch en daarna keken we een film onder genot van een drankje en een hapje. Vandaag dacht ik even niet aan de calorieën maar alleen aan al het lekkers!

05 april 2018
THORNE BAY (town), PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE ALASKA (55 40.914 n 132 31.430 w)
Rond tien uur waren Jo, Ron, Paul en ik bij Ron en Marry uitgenodigd voor een brunch. Marry wist dat ik morgen jarig ben maar omdat we morgen weggaan wilde ze het vandaag vieren. Het was een heerlijke brunch met Franse pannenkoek. Het is grappig om het cultuur verschil te zien. Op hun pannenkoek smeerden ze yoghurt, walnoten, bessen jam en wat honing. Wij deden dit ook en het was een heerlijke combinatie. Daarnaast had Marry geroosterde asperges/paprika en kaas. Het was een zeer gezellige brunch en kreeg ik ook cadeau's. Heerlijke zee asperges die ze zelf geplukt hadden, een stuk zalm, chocola, noten en een paar sokken. WAUW!

Rond half twaalf gingen we naar de bibliotheek om nog één keer de vliegtickets te bekijken. Bij Flighthub konden we voor een kleine zevenhonderzestig dollar op zestien december met Icelandair naar Nederland vliegen. Terug bij Marry keken we op Flighthub en was de prijs ineens achthonderd dollar geworden. We boekten de tickets. YES, zeventien december komen we aan in Nederland en blijven tot begin maart.

Daarna gingen we naar de bibliotheek waar Paul de Volvo Ocean-race nog even bekeek en ik nog wat op internet snuffelde. Rond drie uur waren we terug aan boord en even later kwam Ginger langs. Ginger en Hay hebben hier verderop een lodge. Hay is op dit moment op bezoek bij zijn vader maar hem zullen we volgende keer weer zien. We zaten gezellig te praten en te eten en net voor het donker werd ging Ginger met de boot terug naar huis.

04 april 2018
THORNE BAY (town), PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE ALASKA (55 40.914 n 132 31.430 w)
Rond tien uur waren we bij Marry zodat we konden skypen met mijn ouders. Marry is één van de vrijwilligers die in de bibliotheek werkt en moest daar om half twaalf zijn. Wij gingen met haar mee en zaten nog wat met haar te praten aangezien het erg rustig was. Daarna gingen we terug naar de boot waar we een lunch in de kuip aten.

Het was in inmiddels een mooie zonnige dag geworden zodat we besloten nog een keer de trespass (bypass) te wandelen om daarna nog even wat te internetten in de bibliotheek We vonden goedkope vliegtickets online en besloten morgen de vlucht naar Nederland alvast te gaan boeken voor december dit jaar. Rond vijf uur waren we terug aan boord en aten ons avondeten in de kuip. Daarna gingen we naar Ron (havenmeester) en Jo waar we de rest van de avond gezellig zaten te praten.

03 april 2018
THORNE BAY (town), PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE ALASKA (55 40.914 n 132 31.430 w)
Het sneeuwde nog steeds op het moment dat Paul me iets over half zeven op de steiger afzette. Ik liep naar Marry waar we door Cindy werden opgehaald om met zijn drieën naar Graig te rijden. Op de weg lag een dun laagje sneeuw maar terwijl we reden werd het droog en kwam soms de zon even tevoorschijn die dan op de bomen scheen waar een laag sneeuw op lag. Wat een prachtig gezicht was dat!

Rond half negen waren we in het zwembad en zwommen we een aantal baantjes om op het laatst nog even in de sauna en in het verwarmde bubbelbad te gaan zitten. Daarna reden we naar de supermarkt in Graig waar we nog wat boodschappen deden en op de terugweg dronken we in Clawock een kop koffie. Het was nog steeds bewolkt met af en toe een sneeuwbui.

Rond het middag uur waren we terug in Thorne bay waar ik Paul uit de bibliotheek haalde om samen te lunchen aan boord. Hij was rond tien uur in de bibliotheek gaan zitten om de Volvo Ocean-race te volgen en nog wat te internetten. Na de lunch ging Paul terug naar de bibliotheek zodat ik de boot voor mij alleen had en kon opruimen, schoonmaken en het avondeten rustig kon klaarmaken. Om zes uur kwamen Ron en Marry bij ons eten. Ik had Japanse noodles gemaakt en Miso soep en zoals verwacht werd het een gezellige avond.

02 april 2018
THORNE BAY (town), PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE ALASKA (55 40.914 n 132 31.430 w)
Toen we rond tien uur bij Marry en Ron aankwamen was Ron naar zijn werk. We skypten met Rob (Paul zijn broer) en Paul deed wat internet terwijl Marry en ik gezellig koffie zaten te drinken. Onderwijl was de zon tevoorschijn gekomen en besloten Marry en ik om na de koffie de Tresspass route te wandelen. Marry probeert deze wandeling dagelijks te maken. Na een uur waren we terug en wandelde ik met Paul door het bos de heuvel op vanwaar we een mooi uitzicht hadden over de baai Thorne bay met het plaatsje. Vervolgens liepen we verder over een oude loggersroute en moesten het grootste deel over ijzige sneeuw wandelen.

onderweg in de sneeuw...
Het was een mooie wandeling en na ca. twee en half uur waren we terug in Thorne bay. Daar ging Paul in de bibliotheek nog even kijken hoe de Volvo Ocean race ging terwijl ik de supermarkt bezocht. Rond vijf uur waren we terug aan boord en begon het te sneeuwen. Ik maakte het avondeten klaar en daarna gingen we naar bed waar we een film keken.

01 april 2018
THORNE BAY (town), PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE ALASKA (55 40.914 n 132 31.430 w)
PASEN.
Vandaag hielden de twee kerken in Thorne Bay gezamenlijke diensten en ontbijt.
Om iets voor half acht gingen we naar de kant voor een korte dienst die door Ron buiten in het park werd gehouden. Daarna gingen we naar de kerk waar we met zijn allen ontbeten (ca. vijfenzeventig bewoners). Het was een heerlijk ontbijt en we leerden nog meer bewoners kennen. Daarna hielp ik mee met het afwassen en opruimen terwijl Paul nog verder praatte. Rond tien uur gingen we naar de andere kerk waar bleek dat de oude havenmeester nu de dominee is. We hoorden een tweede paaspreek en zongen mooie paasliederen.

Het was inmiddels een prachtige zonnige heldere dag geworden en met Ron en Marry reden we over het eiland naar Graig aan de westkust van Prince of Wales eiland waar zij walvissen wilden spotten. Onderweg zagen we vaak nog sneeuw op de grond liggen en het grote meer waar we langs reden was nog volop bevroren. Achter de groene bomen zagen we vaak de hoge witte bergpieken van het eiland. Voorbij het plaatsje Klawock reden we langs Klawock Inlet met zijn vele kleine beboste eilandjes waar de zon het water deed glinsteren. Hier zagen we in de verte twee walvisspuiters. Aangekomen bij Graig spotten we in de verte nog een walvis. Afgelopen zondag waren Ron en Marry hier ook geweest en hadden toen meer walvissen van aardig dichtbij gezien. We maakten een mooie wandeling langs de Inlet en het dorpje en van Ron leerde ik hoe ik een Ceder, Spruce, Hemlock en Pine boom kan herkennen.


Ceder, Spruce, Hemlock en Pine boom
Op de terugweg zagen we verschillende kleine herten langs de weg. Rond vijf uur waren we terug en het was weer een zeer mooie en gezellige dag geweest.

31 maart 2018
THORNE BAY (town), PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE ALASKA (55 40.914 n 132 31.430 w)
Het is vannacht onder nul geweest en toen we rond half acht door de sneeuwbui een andere doorgang naar Thorne Bay wilden nemen bleek deze met laagwater toch te ondiep te zijn. We motorden terug naar de ingang van Thorne Bay Channel en met de stroom mee motorden we naar het plaatsje Thorne Bay waar ons anker er na vijf mijl en rond negen uur in ging.

We deden eerst nog even wat klusjes voordat we naar de kant gingen. Op de steiger kwamen we Joe en Ron tegen. We hebben hen hier vorige keer ook ontmoet en het was een kort maar leuk weerzien. We hoorden dat Ron de nieuwe havenmeester is geworden en we feliciteerden hem met zijn baan.
Daarna liepen we door naar het huis van Ron en Marry (dominee en zijn vrouw). Ze hadden de boot al herkend en al snel zaten we gezellig onder het genot van een kop thee bij te praten. Morgen is het Pasen en samen met Ron en Marry verfden we een dozijn eieren.

 paaseieren verven...
Het was inmiddels droog geworden en soms kwam zelfs de zon een beetje tevoorschijn zodat we Trespass wandeling maakten. Terug in het dorp gingen we naar de kerk. Daar zagen we andere kerkleden die we de voorgaande keren ook hebben ontmoet. Het is inmiddels de vierde keer dat we in Thorn Bay zijn. We hielpen met het klaarmaken van de tafels en stoelen voor morgen voor het paasontbijt. Toen dit klaar was gingen we met Marry mee naar huis. Ron moest de preek voor morgen verder voorbereiden. Toen hij rond vijf uur terug kwam aten we samen. Het was een zeer gezellige dag geweest!

30 maart 2018
THORNE BAY (OUTSIDE), PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE ALASKA (55 40.086 n 132 27.619 w)
GOEDE VRIJDAG
Om zes uur was het al licht toen we ons anker ophaalden. Even later kwam de zon achter de bergen tevoorschijn en werd het een mooie heldere zonnige dag. We motorden het laatste stukje van Tongass narrows uit. Aangekomen in de Clarence strait kregen we een lichte outflow bries vanuit Bemh Canal en konden we vol tuig rustig halve wind verder zeilen. Omdat we zo rustig door zeilden besloten we te gaan douche. Toen we beiden hiermee klaar waren zagen we witte kopjes op het water aankomen en even later hadden we ca. vijftien knopen noordenwind en konden we lekker verder kruisen tussen Cleveland peninsula en Prince of wales eiland door.

De omgeving is mooi, de groene heuvels met daarachter de hoge witte besneeuwde bergpieken waar de zon nu volop op scheen. Hier blijven we van genieten! Helaas worden er hier ook veel bomen gekapt en zagen we tussen al dat mooie groen ook vaak grote kale gebieden. In Canada moeten de loggers nieuwe jonge bomen planten op het gebied wat ze gekapt hebben. In Alaska hoeft dit niet omdat het zoveel regent dat het vanzelf weer nieuw opkomt. In de verte zagen we een paar spuiters van walvissen en verder verschillende vogels in het water zwemmen.

Rond drie uur kwamen we aan in Thorne bay. Hier kregen we stroom tegen zodat we besloten in de buitenbaai van Thorne bay voor anker te gaan en morgen verder naar de binnen baai te motoren. Na het ankeren scheerde ik met de tondeuse het haar van Paul. Voor de eerste keer niet slecht (hihi). Daarna dronken we een wijntje in de kuip en was het alweer tijd voor het avondeten.

Thorne Bay (outside)...
29 maart 2018
ROSA POINT, GRAVINA ISLAND, PANHANDLE ALASKA (55 24.640 n 131 48.310 w)
Nu we bij daglicht de ankerplek konden zien zagen we hoe mooi deze is. We liggen tussen een klein eilandje en Anette eiland. Achter de groene heuvels van Anette eiland toornden een paar hoge witte besneeuwde bergen omhoog. We moeten verder dus rond kwart voor acht ging ons anker op en motor/zeilden we met de stroom mee door Tongass narrows tussen Revillagigedo eiland en Gravina eiland door.

In de buurt van Ketchiken riepen we de havenmeester via de marifoon op kanaal 73 op. Daarna kregen we contact met de customs op kanaal 16 en rond elf uur meerden we af aan de steiger in Thomas Basin net achter het custom gebouw. De ambtenaar kwam er al aan en na het zien van onze paspoorten gingen we met zijn drieën naar het kantoor. Hier kregen we moeilijkheden. We hadden ons in februari Friday harbor laten uitklaren zodat we nu een nieuwe cruising permit wilden. Nu kregen we te horen dat omdat we in februari al in de Puget sound (Amerika) waren geweest was ons half jaar van Amerika toen al ingegaan en dat we dus nog maar tot augustus hadden. Hier hebben we in al die jaren nog geen last van gehad. In Friday harbor had ik drie maanden gekregen i.p.v. zes maanden. Toen ik dat aanhangig maakte ging hij naar zijn chef en deze besloot dat we vanaf nu een nieuwe cruising permit en een nieuw visa voor dit jaar kregen en dat we dus een half jaar in Alaska mogen blijven JOEPIE!

Maar als dit de juiste regels zijn, hebben we aankomend jaar wel een probleem. Want dan willen we in augustus afzakken naar California en hebben dan daar de zes maanden Amerika nodig . Als we nu in september weer in Canada komen krijgen we maximaal maar een half jaar voor Canada en voor we naar Nederland gaan moeten we met de boot daarna ook gelijk het land uit. Dus het wordt even puzzelen hoe we het gaan oplossen.

Na een uurtje gingen de trossen los en motor/zeilden we door de fleuries (natte sneeuw) en met de stroom mee de rest van de Tongass narrow uit. Omdat er nog steeds geen wind was besloten we bij Rosa point bij Gravina eiland net aan het einde van de Tongass narrows voor anker te gaan. Morgen weer een dag. Eerst nog wat klusjes en dan onderuit bij de televisie.

28 maart 2018
HASSLER HARBOR EXPLOS, ANETTE ISLAND, PANHANDLE ALASKA (55 12.761 n 131 25.733 w)
Om kwart voor zeven werd het net een beetje licht en ging ons anker op. Met de stroom mee motorden verder door de Venn passage tot we aan het einde de zeilen hesen. In de Chatham sound zeilden we vol tuig halve wind tussen het vaste land en achtereenvolgens de eilanden Melville, Dunira, Baron door. Hier zagen we verschillende walvissen en één Humpback zo dichtbij de boeg dat we moesten uitwijken.

In de ochtend was het bewolkt en de meeste tijd droog behalve dan dat we één hagelbui overkregen. Rond het middag uur kwamen we aan in de Dixon Entrance en staken we de grens naar Alaska over. In Dixon entrance kwam de zon achter de wolken tevoorschijn en nam de wind zover af zodat we ca. twee uur moesten motoren. Langzaam zagen we de wittere bergen van Alaska dichterbij komen. Rond drie uur kwam de wind met ca. zeven à acht knopen vanuit het zuiden terug en konden we ruime wind verder door Dixon entrance en later door Revillagigado channel richting Ketchiken zeilen. In Danger pass een onderdeel van Revillagigado channel zagen we wel zeven a acht walvissen. De kleinere walvissen waren de Mincke en de grotere Humpback walvissen. Gelukkig waren ze allemaal op afstand. Wat een genot om de walvissen weer zo te mogen spotten!

Rond half negen werd het donker maar scheen de bijna volle maan over het water en op de bergen met hun witte sneeuwtoppen. Later werden ook de sterren zichtbaar en werd het een prachtige avond. Desondanks dat de maan volop scheen hadden we toch ook onze LED schijnwerper op de preekstoel aan die voor ons over het water scheen.

Omdat we liever toch niet in het donker varen vanwege het hout en de walvissen besloten we om rond 23.00 en na 68 mijl in Hassler Harbor explos bij Anette eiland voor anker te gaan. Ondertussen was de temperatuur naar rond de nul graden gedaald. Vorige keer hadden we van Custom gehoord dat we een tussenstop konden maken als het donker werd, vanwege de veiligheid!

Alaska heeft een uur tijdverschil met Canada dus i.p.v. elf uur (Canadese tijd) gingen we om tien uur (Alaska tijd) voor anker.