actuele positie Giebateau

Get the code

dinsdag 29 mei 2018

082 Gastschrijver







 een reset van de interactieve kaart nodig?
druk op noordpijl in kaart  of herlaad de pagina


Nu ook 'live' op kaart te volgen:
Findship (zoek: Giebateau) of Marinetraffic of Ziltewereld  (zoek op kaart: Giebateau)
zie voor actualiteit van de positie de noot in rechterkolom!


Dit hoofdstuk wordt geschreven door Jacques Epping. Een vriend van Paul. Caroline is niet aan boord i.v.m. familie omstandigheden. Zij is nu in Nederland.

07 t/m 10 juli 2018
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISCH (49 16.13 N 123 07.02 W)
Jacques en Paul hebben zich prima vermaakt in Vancouver city.
Op 10 juli vloog Jaque weer naar Nederland en bleef Paul alleen achter.

Jacques bedankt voor het schrijven van de weblog!

Caroline komt op vrijdag 13 juli weer terug aan boord en neemt de weblog weer over.

06 juli 2018
FALSE CREEK, VANCOUVER CITY, BRITISCH (49 16.13 N 123 07.02 W)
06.00 uur: mijn laatste zeildag gaat in. Op naar Vancouver. Op de motor naar de wind en daarna eerst op de fok later grootzeil erbij. De wind was ons goed gezind en zo zeilden we met 3 knopen ruime wind in een mooie streep na 31 mijl naar mijn eindpunt. Mijn totaal komt op 990 mijlen. Zowaar een respectabele afstand!

We liggen in False Creek dicht bij het centrum. Een behoorlijk drukke ankerplaats. Van hieruit kan men makkelijk met het openbaar vervoer naar het vliegveld. Hier op deze plek is het wel een grote stad gebeuren. Veel beweging op het water en aan de kant. De kleine personenpontjes gaan af en aan en veel recreatievaart. Op de wal wordt veel hardgelopen in het aangelegde groen.

05 juli 2018
WHALER BAY, GALIANO EILAND, BRITISCH ( 48 53.25 N 123 19.53 W)
Om 06.00 uur gingen we van anker. Rustig op de motor de ankerplaats uit om daarna met halve wind van 12 knopen langs de kleine en steile eilanden te varen. We moesten nog door een nauwe doorgang met stroomversnelling en langs een ondiepte met een wat moeilijke passage. Onderweg hebben we nog 3 Dikhoornschapen zien grazen langs de waterkant. Na 12 mijl ankerden we om 15.00uur. In verband met de hoge temperatuur gingen we binnen zitten. Pas ‘s avonds na het eten was het buiten lekker.

04 juli 2018
WINTR COVE, SATURNA EILAND, BRITISCH (48.39 N 123.11.34 W)
Om 09.15 uur eindelijk wind binnen bereik, dus van anker en met alleen de fok op weg. De motor moest toch even bij omdat de wind niet erg snel naar ons toe kwam. 10 min later dan toch en al na een paar mijl ging her grootzeil omhoog. Zo gingen we met 4 a 5 knopen halve wind met het zonnetje in de kuip ons weegs varend langs de grens met USA. Na het middaguur kwam er meer wind zodat Paul de koers verlegde richting Winter Cove. Dit was een aan de winds rak zodat we wat slagen moesten maken. om 14.30 uur legden we de boot op anker en ging de dinghy te water voor een wandeling naar de stroomversnelling die er is door het tij. Het is om 16.00 uur laagtij, en dat gingen we afwachten, maar het tij bleef door de smalle opening door lopen dus lieten dat maar zijn gang gaan en wandelden we terug naar de dinghy en voeren we weer terug naar de boot. Eten, TV nieuws en rust.

03 juli 2018
TSENUM HARBOR, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.26 N 123 24.23 W)
Ik ben om 07.00 uur uit bed gegaan om op tijd klaar te zijn voor onze busreis naar Victoria. We hadden gisteren de was in het sop gezet en dat moest uitgespoeld en opgehangen. Om 08.00 uur gingen we in een dinghy vol met lege waterflessen en een vuilniszak, die we bij de zeilmaker zullen vullen en weggooien. Na een paar minuten wachten namen we een dagkaart van 5 dollar in lijn 72 en reden we in 1,5 uur naar Victoria.

Victoria is een voor Canada oude stad. Ontstaan in de loop van de 19de eeuw. Het centrum is ruim opgezet met veel winkels en de binnen haven heeft een mooie promenade met veel activiteiten als muziek, kunst en handenarbeid verkoop en ook veel eetmogelijkheden. Het is heel gezellig. In Chinatown zijn een paar kleine steegjes die wel een sfeer weergeven hoe het vroeger was. Ik moet ook zeggen dat het prachtige weer ook enorm meehielp een goed gevoel te hebben.

Ik ben verder naar het Royal British Columbia museum gegaan en dat is absoluut een aanrader. Ze hebben er een fantastische native collectie en het verhaal en uitleg is erg goed. Ook is er een chronologische opstelling van de geschiedenis van de aanwezigheid van immigranten en de daaruit volgende ontwikkelingen. Al met al een geslaagde dag Victoria. Op de terugweg nog boodschappen gedaan en om 19.00 uur waren we weer terug op de boot.

02 juli 2018
TSENUM HARBOR, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48 40.26 N 123 24.23 W)
Om 06.00 uur van de mooring af en op de motor de haven uit om daarna zeilend met de stroom mee door de Sansum Narrows naar Sidney te gaan. Nu we weer zuidelijker komen wordt het op het water steeds drukker en dat is met tegenwind en dus slagen makend, een meer attentievolle bezigheid.

Na 26 mijl ankerden we tussen de rotsen in Tsenum Harbor om 13.00 uur. Na de lunch de dinghy opgepompt en te water gelaten. Ons internetgereedschap mee en de lege waterflessen om deze te vullen. We hebben de dinghy bij de zeilmaker neergelegd waar Paul zijn nieuwe rolfok heeft gekocht en zijn naar de bibliotheek gelopen voor de vaste routine.

Vervolgens zijn we het centrum van Sidney ingelopen waar de winkelstraat in verband met de extra vrije dag tgv Canada-day was afgesloten voor verkeer. Het was heerlijk weer dus een hoop mensen op de been die langs stalletjes en muziekoptredens liepen. Na daar te hebben rondgelopen gingen we weer terug in de boot voor eten en rust.

01 juli 2018
TELEGRAPH HARBOR THETIS EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (48.58.52 N 123.40.14 W)
CANADA DAY.
Om 10.00 uur anker op en op de fok voor de wind zeilend naar Telegraph Harbor 4 mijl verderop aan de zuidkant van Thetis Island, maar door de zeer matige wind toch nog de nodige tijd om er te komen.

Er was afgesproken om om 13.00 uur met het schip van Wayne en Maureen de Graildancer de plaatselijke zeiltocht rond het eiland mee te doen. Om 12.30 uur lagen we aan hun mooring. Het schip was voor mij een verrassing nl. een klassiek in 2000 gebouwd tweemast visserschip na een ontwerp uit 1866. Het schip is door Wayne in 13 jaar gebouwd en een mooi staaltje van houtscheepsbouw. Los van de oude lijnen is de afwerking aan dek als wel eronder prachtig. Het was voor mij een feestje om mee te varen.

Met twee vrienden Gary en Gurt was de bemanning compleet. Om het schip te zeilen heb je toch wat handen nodig om de 6 zeilen op te zetten, te trimmen en overstag te gaan. Het schip is 40 voet over de waterlijn en is niet snel, dus alles ging zeer gezapig, mede ook door de matige wind. De dag was zonnig en de tocht ging alleen om het meedoen en door de wind omstandigheden moesten we de motor geregeld bijzetten, anders waren we nu nog onderweg.

Na de tocht was er een barbeque met de lokale bevolking en life muziek. We zijn door onze gastvrouw vrij gehouden, want zelf hadden we er geen rekening meegehouden. Het was gezellig en lekker eten met Wayne, Maureen, Gary, Gurt en hun vrouwen. Om 20.30 uur gingen we weer ons weegs, want vanaf de barbequeplaats naar de boot was toch 2 mijl met de dinghy naar de boot. Dus is dit nu de verste afstand in de dinghy door mij nu afgelegd. Om 21.00 uur waren terug op de Giebateau.

30 juni 2018
NORTH COVE, THETIS EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (49 01.030 N 123 41.300 W)
Om 06.45 uur vertrokken we van Nanaimo om na 10 mile om 11.30 uur te ankeren voor Thetis island. Tot aan Dodd Narrows hadden we een 4 knopen wind tegen. In de narrows hadden de motor bij, zodat we met 8 knopen over de grond deze passeerden. Na de Dodd Narrows was er weinig wind, zodat de motor weer aan ging om op ruimer water weer in rust en met 6 tot 8 knopen wind lekker zeilend aan de noordzijde van Thetis island aan te komen.

29 juni 2018
NANAIMO HARBOR, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA ( 49 10.636 N 123 55.779 W)
Om 10.00 uur met de dinghy naar Ruth en Ralf voor koffie en thee. Zij leven op een 30 jaar geleden zelfgebouwd carbon schip van 60 voet met 3 even grote masten zonder fok. Een prachtig gelijnd schip uitgevoerd voor rustige zeileigenschappen en zeer praktische ingericht om in te wonen. Ralf is van Nederlandse afkomst, dus het werd Nederlands praten. Zijn vrouw Ruth is Canadees maar kan goed Nederlands verstaan. Omdat het schip aan de andere kant van het havengebied ligt was dit de langste dinghy-vaart uit mijn verblijf.

Om 11.30 uur terug naar de boot en na de lunch naar de bibliotheek voor het vaste internetritueel. Om 17.00 uur boodschappen gedaan en naar de boot terug. De dinghy opgeruimd, want morgen gaan we verder.

28 juni 2018
NANAIMO HARBOR, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA ( 49 10.636 N 123 55.779 W)
Lekker uitgeslapen. Om 09.45 uur met de dinghy naar New Castle Island voor een wandeling. We hebben de kustroute gelopen die een km of 6 lang is. Het eiland is als park ingericht door de gemeente Nanaimo, maar voor 1 dollar overgedragen aan de provincie voor behoud van natuur. In de 19 e eeuw was het eiland een winplaats van een goede kwaliteit zandsteen, wat in eerste instantie werd gebruikt als bouwsteen. Er is een muntgebouw, een kathedraal en meer monumentale gebouwen mee gebouwd. Wat later zijn er grote rolpersen uitgezaagd die in de houtpulpindustrie werden gebruikt. Je ziet er nog de groeve van en de machine die de rollen eruit zaagden.

Op een gegeven moment kwamen we op een strand waar zeker 10 wasberen aan het foerageren waren. Druk doende beestjes en schelpdieren uit het grind te graven en te rommelen en hun naam waardig, lekker door het water struinend. Het was een leuk gezicht. Tijdens de wandeling kwamen we ook herten tegen die, wat elders ook al was opgevallen, totaal niet schuw waren. Ze blijven rustig op een meter of zeven je aankijken.

Na het rondje te hebben gemaakt zijn we om 11.45 uur koffie/choco met cinnamon bun in het campingcafé gaan gebruiken en daarna een ijsje. Dit was een zeer lekkere lunch. s-Middags zijn we naar de bibliotheek gegaan voor onze internet verslaving. Om 17.00 uur zijn we het centrum ingelopen, want er was een soort van snuisterijen markt met heel veel kunstzinnige zaken. Om 18.30 uur waren we terug op de boot voor onze avondrust.

27 juni 2018
NANAIMO HARBOR, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA ( 49 10.636 N 123 55.779 W)
Om 05.00 uur op. Na een korte nacht van krap 5 uur met gunstige omstandigheden, wind en stroom mee richting Nanaimo. Dit ging zeer voorspoedig, zodat we om 10.30 uur mijn eerste grote stad aandeden. Na het ankeren, de dinghy te water gelaten en geluncht naar de kant. Eerst naar de 1-dollarshop voor een slot voor de dinghy, aangezien het oude ergens ligt waarvan Paul niet meer weet waar. Daarna naar de bibliotheek om met het thuisfront te internetten om vervolgens de krant te lezen. Om 5 uur naar de pizzaboer voor een kookvrije dag. Om 18.30 uur rust op de boot.

26 juni 2018
FALSE BAY, LASQUETI EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA ( 49 29.482 N 124 21.346 W)
Om 07.30 uur motorden we met het grootzeil op Gorge Harbour uit. Buiten was er weinig wind 2 tot 3 knopen zodat we al dobberend 1 tot 2 knopen met stroom mee gingen tot na de lunch. Dit relaxte tempo werd wreed verstoord door een grote klap van een zeehond die dacht aan boord te kunnen komen. Daarna probeerde het dier nog op het zwemboard te komen, maar daar zat de dinghy al. Na een rondje om de boot verdween het uit het zicht. Gevolg was wel dat ik mijn T-shirt moest uitspoelen, want dat was nat gespetterd.

Een moment later zagen we voor mij mijn eerste bultruggen in de verte tenminste 4 stuks. Later nog een die toch zeker een kwartier met zijn staart op het water sloeg. Al met al een indrukwekkend gebeuren. Om 16.00 uur dacht Paul er over een ankerplaats op te zoeken, maar niet lang daarna kwam de wind op. Het werd doorzeilen. met constant 7 tot 8 knopen ging het zeer voorspoedig. Na 47 mijl ging het anker er om 23.40 uur in Mark Bay in. Vlug slapen, want morgen om 05.00 uur op om met de wind achter en stroom mee nog lekker door te halen.

25 juni 2018
GORGE HARBOR, CORTIS EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA ( 50 05.982 N 125 01.700 W)
Om 9.30 uur naar de wal om boodschappen te doen en eventueel te internetten. Het internetten ging niet door. Na de boodschappen en de dinghy opgeruimd te hebben, het anker opgehaald en de zeilen opgezet. Het weer is wisselvallig met weinig wind, dan een bui met wind en zo rommelden we 12 mijlen richting Gorge Habour.


Om er te komen moesten we door een nauwe passage met veel stroming en veel rotsen. Na deze passage zeilden we door een andere passage waar we in een vredige baai kwamen met prachtige ankerplaatsen en veel vakantie verblijven!

24 juni 2018
HERRIOT BAY, QUADRA EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA ( 50 06.404N 125 12.933 W)
Door het gebrek aan wind blijven we vandaag liggen. In de koffiebar de uitslag van de Volvo Ocean Race over ons heen laten komen en veel gelezen. Hopelijk morgen zeilweer!

23 juni 2018
HERRIOT BAY, QUADRA EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA ( 50 06.404N 125 12.933 W)
Nou de boot ziet er weer glimmend uit, nadat Paul de romp heeft afgesponst. Hij heeft gelijk de vlag gekeerd omdat deze niet meer herkenbaar was als driekleur, dus met goede wil kunnen anderen het herkennen als een Nederlandse boot, tenminste als ze de driekleur in combinatie met de naam niet aanzien voor een Franse boot en " bon jour " zeggen.

Tegen 10.00 uur gingen we de kant om de Volvo Ocean Race te volgen en andere internetnoden. Dit deden we in de koffiebar naast de supermarkt, waar we bij het drinken een grote aardbeien slagroompunt nuttigden. Om 13.00 uur onze bolletjes opgegeten in de zonnestoelen voor de Heriot Bay Inn en daarna verder met de middagsessie internet.

Het was prachtig weer, Paul vindt het te warm, ik niet. Om 17.30 uur naar de boot voor diner en daarna weer terug naar de wal, want er was een goede vrouwenband met folkrock muziek. Om 22.00 uur waren we weer terug op de boot.

22 juni 2018
HERRIOT BAY, QUADRA EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA ( 50 06.404N 125 12.933) W
Na een rustige nacht en lekker uitslapen, gingen we met dinghy op de koffie bij Alison wier man in het ziekenhuis lag ivm. een operatie aan verkalking van de rugwervels. We konden de dinghy aan het strand leggen van een buurman en mochten door zijn tuin naar de weg toe om bij Alison te komen.

Zij was bezig in de tuin, die duidelijk veel tijd en liefde van haar krijgt. We hebben voor haar een lekkende tuinslangkoppeling verholpen en daarna een lekkere kop koffie voor mij en thee voor de gastvrouw en Paul met een stuk kiwi-cake, lekker fris. Daarna naar de boot en een boterham gegeten, waarna we de boot verkasten naar de haven. Hier gingen we weer in de dinghy naar de steiger om te internetten en lekker onderuit te zitten in de houten zonnestoelen. Eindelijk lijkt dit op vakantie!

Om 15.30 uur boodschappen gedaan en terug naar de boot waar ik voor ons een Hollands diner maakte van aardappelen, bloemkool met bechamelsaus en gebraden kippenpoten, dit op uitdrukkelijk verzoek van Paul. Na het eten ging Paul de boot masseren met citroenzuur, daar gaat de boot van het een of van het ander glimmen!

21 juni 2018
DREW HARBOR, QUADRA EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA ( 50 05.541 N 125 11.373 W)
Vanochtend om 06.30 uur het anker op om met stroom mee de laatste stroomversnelling namelijk de Beasley Pass te nemen naar Herriot Bay. We konden met zeil op van anker. Met een noordelijke wind, later draaiend naar noordwesten van 10-11 knopen schoten we lekker op om met flink stroom mee met tot 8 knopen door de pass te gaan.


Na de vernauwing in het ruimere water lag er wel veel hout in het water dat zich door de maalstromen in verschillende vlakken verzamelden. Op dat moment draaide de wind naar zuidoost en nam ook toe tot 20 knopen. Zo jaagden we naar Herriot Bay waar ter hoogte van de Spit, dat is een schiereiland, in de baai die Drew Harbour heet het anker lieten vallen na 10 mijl.
 
Drew harbor met de spit...

Na de koffie/choco, brood gemaakt en roeiend met de dinghy naar de kant gegaan om met een lekkere wandeling naar het dorp te gaan om wifi te vinden voor de bekende internethandelingen. Heerlijk op een paar geriefelijke zonstoelen gezeten uitkijkend over de haven onze boterhammen gegeten en zo goed als mogelijk De Volvo Ocean race gekeken. Daarna weer terug naar de boot en onze rust genomen.

20 juni 2018
YEATMAN BAY, QUADRA EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA ( 50 13.982 N 125 10.859 W)
Vroeg op om 05.00 uur om het tij mee te hebben. De dag zag er mooi uit, maar de wind liet het wel afweten. Eerst wat zachtjes voortdobberen, dat was het niet, dus node de motor gestart. Dit ging de ochtend voort met afwisselend met dan wind motor uit en met te weinig wind de motor aan. Dit duurde tot we om 12.00 uur na 27 mijl bij de ankerplek kwamen waar we het tij afwachtte tot 18.00 uur.

De tijd gebruikte Paul om wat herstelwerkzaamheden aan de fok te verrichten. en daarna onderuit wat te lezen. Na het diner ging het anker weer op en met weer weinig wind gingen we op koers naar de Upper rapids en de Lower rapids, in tegenstelling tot de snelheid naar deze rapids toe gingen we hier met 7 knopen doorheen. Het is een enerverend gezicht en beleving al die draaikolken, stroomwelvingen en wervelingen. Na de rapids kwamen we in rustig water en zagen we een mooie zonsondergang en liggen we na weer 10 mijl rustig op anker.

19 juni 2018
BLENKINGSOP BAY, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA ( 50 29.120N 126 00.590W)
Om 08.00 uur begin grote was en om 10.00 uur naar het native centrum. Dit is een museum wat is opgericht rond een verzameling maskers en attributen die begin 20e eeuw door de blanken zijn afgenomen van de Namgis indianen die hier op het eiland een Potlach hielden dat door de blanken verboden was. In de jaren 80 zijn deze teruggegeven.

Een Potlach is een ceremonie die wordt gehouden door een indianenleider waarbij deze zijn bezittingen weggeeft. Bij deze gelegenheid wordt gezongen, getrommeld en gedanst. De dansen worden met maskers op gedaan die dieren, geesten of karakters voorstellen. Het is een verbindende en verhouding bepalende gebeurtenis. In de tentoonstelling worden ook diverse overgeleverde verhalen verteld die gaan over ontstaan van de mensen, volken en dierenwereld. Zeer de moeite waar.

Daarna het centrum in voor koffie/choco en wat boodschappen en een wifispot opgezocht voor thuis, mail en krant. Om 13.00 uur op de boot de was uitgespoeld en opgehangen en vertrokken. We kregen wind in de rug en met fok en grootzeil wijd en stroom mee ging het voorspoedig. Na 35 mijl liggen we 22.00 op anker

18 juni 2018
ALERT BAY, CORMORANT EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA ( 50.35.43 N 126.56.13 W)
Vandaag gaan we met de ferry via Port McNeill naar Sointula op Malcom Isle. Eerst met de dinghy vol met lege flessen om op de terugweg deze gevuld met water mee terug te nemen naar Alert Bay. Alert Bay was 50 jaar geleden een grote visserijhaven met 100 boten en de baaioever bebouwd met boet en netdroogschuren, dat is na de 80 er jaren ingestort door regulering en terugloop van de vangsten door overbevissing.
 
Alert bay...

 Om 11.00 uur waren we in Sointula waar we eerst naar het infocentrum gingen om een gratis te gebruiken fiets op te halen en toen naar een ATM om baargeld voor koffie in mijn zak te hebben. Dan kwam de jacht op wifi en dat bracht ons uiteindelijk weer terug bij het infocentrum. Daar konden we niet op de wifi komen, waarop de dienstdoende baliemedewerkster heel gul voor ons een hotspot aanmaakte op haar eigen smartphone, met de mededeling dat ze toch nooit door haar MB s kwam. Zo konden we met thuis skypen en appen. De mensen in de buitengebieden zijn toch veel socialer en vriendelijker dan de grote stad mensen. Gelijk hebben we gevraagd waar je het best koffie kon drinken en dat deden we dus, deze keer geflankeerd door een daar zelf gebakken muffin. Heerlijk!

Om 12.00 uur op pad met de fiets en gelijk kwamen langs kennissen van Paul, daar even mee gepraat en weer verder naar Bere Point naar een strand met fijne kiezel waar orka’s hun huid komen schuren, maar ze waren er niet. Dus weer terug door het bos en de stevige hellingen en afdalingen, dat is niet licht met zeilbenen. Ik heb naar mijn idee behoorlijke spillebenen gekregen. Heb ik thuis weer wat om aan te werken.

Terug in Sointula nog een heel gesprek gehad met twee mannen die in de jaren 70 nog in de visserij hebben gewerkt met mooie verhalen. Om 16.30 uur zaten we op de ferry en 1 uur later weer in Alert Bay. Water gehaald en weer terug op de boot voor een rustige avond.
 
17 juni 2018
ALERT BAY, CORMORANT EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA ( 50.35.43 N 126.56.13 W)
Na een rustige en goede nacht, zag de dag er weer prachtig uit. Na het ontbijt om 10.00 uur met de dinghy naar de haven om daarna een wandeling door het ecologische park te maken. Het was een track door bos en over een boardwalk door moerasgebied met veel dode bomen en veel soorten mos en waterplanten. Erg mooi. De wandeling zorgde ervoor dat we als gepland bij het Centrum voor Native Culture uitkwamen, maar dat was gesloten en gaat pas a.s. dinsdag open. Dat was pech. Dus dan maar koffie, alzo kwamen we bij de ingang van de haven bij een koffie annex kleding/accessoires winkel met het opschrift "The best coffee of Alert Bay ". Laat dat nou echt zo zijn, heerlijke flat white en voor Paul zijn voor deze periode lekkerste hete chocolade melk. Genoeglijk uit de zon, die lekker brandde, uitkijkend over de haven en ankerplaats.
 
Na de lunch op de boot zijn we weer het dorp ingegaan om naar de finale voetbalwedstrijd te kijken van een toernooi tussen regionale teams. Dit had de winkeleigenaar ons aanbevolen. Aangekomen bij een goed bespeelbaar en onderhouden veld, zagen we een gezellige drukte om het veld van allemaal lokale mensen en veel consumptiemogelijkheden. Dit was de mensen goed aan te zien. We hebben een wedstrijd gezien met veel inzet en weinig techniek maar het was onderhoudend en daar gaat amateursport om, veel plezier. Kortom een zomers dag.
 
16 juni 2018
ALERT BAY, CORMORANT EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA ( 50.35.43 N 126.56.13 W)
Vanochtend heerlijk uitgeslapen. Na het ontbijt ging Paul water halen zodat we de kleren in het sop konden zetten. Om 09.45 uur gingen we naar de kant met het vuilnis en de lege cola flessen en door naar de koffietent voor een cafe au lait en een hot chocolate met slagroom. Daarna naar de bibliotheek om te skypen en de krant en andere berichten op te halen. Om 11.00 uur naar de Safe on Food voor de leeftocht, het is zaterdag dus lekker druk en geduld is een schone zaak, niet voor iedereen.
Terug op de boot, de was uitgespoeld en opgehangen en klaarmaken voor vertrek, want het zag er goed uit en dat was ook zo. Met een lekkere rugwind van 5 knopen ging het voorspoedig tot we ter hoogte van Port Mcneill kwamen, maar de stroom trok ons uiteindelijk met 2 knopen mee naar onze eindbestemming op 16 mijl van Alert Bay. Onderweg nog een haastige Minke walvis gespot en een bald eagle die pontificaal op een groene boei zat.

15 juni 2018
PORT HARDY, VANCOUVER EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA ( 50.43.439 N 127.29.244 W)
Om 08.00 uur vertrokken uit wat voor mij tot nog toe de mooiste ankerplaats was en een heel rustige nacht. Zodra we Miles Inlet uit waren konden de zeilen uit en gingen we met gezwinde gang 6 tot 7 knopen, met uitschieters tijdens de surf naar 9 knopen naar de overkant. Met de wind schuin achter en de zon voor was het een voorspoedige overtocht zodat na 24 mijl we om 12.00 uur ankerden in de haven van Port Hardy.


Port Hardy...
Na de lunch de dinghy te water gelaten en de motor erop geplaatst, naar de aanlegsteiger om het niet zo interessante dorp in te gaan. Eerst naar de bibliotheek om met het thuisfront te praten, kranten, updates etc. op te halen. Dan was bij mij de wens om een grote cafe au lait te drinken en Paul een hot chocolate. Daarna naar de jachthaven gelopen om daar wat rond te kijken en bij een watersportzaak te neuzen. Weer even naar de bieb en toen was het etenstijd. Dat werd een hamburgertent, daar zijn we nu van aan het bijkomen. In het restaurant werden bediend door een Japanse vrouw, die met haar Canadese man daar werkt. Van het een kwam het ander en zo was Paul in een geamuseerd gesprek gewikkeld over Japan. Het is toch wel erg leuk met de mensen te praten die je zo tegen komt.
 


14 juni 2018
MILES INLET, BRAMHAM EILAND, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (51 03.988 n 127 34.880w)
Om 07.30 uur vertrokken op de motor tot Cape Caution, waar we stroom mee kregen en daardoor ook 4 knopen wind zodat we konden zeilen. Een half uur voor aankomst viel de wind weg, verder op de motor. Het was rustig weer, met een bedekt zonnetje en wat miezerregen. Al met al prettig in verband met onze korte nacht. Om 14.00 uur ging na 14 mijl het anker erin midden op een kruising van wat inhammen van Miles Inlet. Hier kon rustig de overhoop gehaalde spullen ivm onze toiletklus gisteren opgeruimd worden. Paul heeft dat goed gedaan, want hij heeft ruimte over. Moet hij weer spullen binnen halen.

13 juni 2018
JONES COVE, VASTE LAND BRITISCH COLUMBIA/CANADA (51 14.530 N 127 45.520W)
Om 6.30 uur anker op en de Kwakshua channel uitgemotord. In de Fitz Hugh sound de zeilen gehesen om met 7 knopen zuidenwind na 4 slagen in gunstige slag richting Cape Caution te zeilen. Aangezien het in eerste instantie de wind ons gunstig gestemd was, rees de gedachte deze te ronden. Echter ons toilet dacht daar anders over, door te verstoppen, Dus keerden we en gingen voor anker in Jones Cove na 42 mijl. Daarna begon het grote onderhoud van toilet en slangen. Ik zal u de details besparen, maar het was echt nodig en heftig. Het is gelukt, maar we zagen het bed pas om 00.20 uur.

12 juni 2018
PRUTH BAY, CALVERT EILAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (51.39.280 N 128.07.680 W)
Hakai instituut. We bleven liggen in verband met de wind in het kanaal, dus werd het douchedag voor beiden en 'lieronderhouds'dag voor Paul. Verder een rustige lees- en buurpraatdag met een Amerikaans architectenkoppel. Omdat wifi ons weer 300 MB schonk werd er weer met Nederland geskyped en kranten geladen zodat we niet gaan achterlopen bij het wel en wee van de wereld.

11 juni 2018
PRUTH BAY, CALVERT EILAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (51.39.280 N 128.07.680 W)
Om 07.00 uur vanaf anker met rustig weer, om in een rak met 2 slagen aan de wind met 6 knopen snelheid bij de ingang van het kanaal te komen. Het ging weer van een leien dakje. Om bij de ankerplek te komen moesten we nog wel het kanaal in, laverend bij het Hakai onderzoekcentrum en om uiteindelijk om 13.00 uur te ankeren te gaan na 30 mijl.

 
Onderweg kwamen we een slapende zeeotter tegen die op twee meter van de boot wakker schrok en verschrikt opkeek en onderdook. Niet leuk voor hem, maar het was voor ons een koddig gezicht. Na de lunch zijn aan wal gegaan en hebben een mooie wandeling over het eiland gemaakt naar 4 stranden die via bospaden met elkaar verbonden zijn. Op het strand zie je hoeveel bomen daarop geworpen worden, daar is heel wat openhaardhout van te maken! Het beeld dat ik kreeg was door het zonnige weer meer een tropisch paradijs, met de lichte branding, het brede zandstrand en in het water kleine groene eilanden. Weer een geslaagde dag!

10 JUNI 2018
GOOSE ISLAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (51.59.500 N 128.24.760W)
Rustig kunnen opstaan in verband met weinig wind. Het was zonnig. Dat kwam prima uit, want gisteren hebben we de was in het sop gezet, dus deze uitgespoeld en aan de reling gehangen. Om Om 10.30 uur kwam er een stel die ook met een zeilboot (maar wat verder de baai in) op anker lagen met hun rubberboot even langs een praatje maken. Na een gezellig gesprek kreeg Paul hun adres, dat in de buurt van de mooring is waaraan de Giebateau voor lange tijd wordt aangelegd.

Om 11.00 uur kwam de wind en ging het anker op en met 7 knopen ZWW wind gingen we met prachtig weer op koers. Het was zelf zo lekker met een rustige oceaandeining en tot 10 kopen wind dat Paul de code 0 halfwinder uitbracht en we met 5 knopen een bijna rechte koers konden varen met af en toe een gijp. Zodoende konden we een grotere afstand maken dan gepland nl. 40 mijl. Het was een ideale zeildag.

09 juni 2018
WEETEEM BAY, ARISTAZABAL ISLAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (52.30.392 N 129.02.377 W)
Na een korte nacht met weinig slaap om 05.00 uur de rustige ankerplek uit. Het was nagenoeg windstil dus bleven we een half uurtje moteren totdat we in het grote water kwamen waar wel wind was. Buitengaats kwam de wind lekker door van 13 tot 16 knopen, waardoor we mooie lange slagen konden maken met 5 tot 6 knopen per uur.

Het weer was heerlijk zonnig met boven het land rondom buien. Het was buiten gewoon aangenaam. We zagen een Minke walvis diep duiken met zijn staart boven water en zagen een bald eagle een vergeefse duik maken vlak voor de boot. In de middag op de oceaan kwamen we in een twee meter hoge swell en deinden rustig naar deze ankerplek. Na 61 mijl lekker onderuit met leeswerk.

08 juni 2018
FINLAYSON PENINSULA, CAMPANIA ISLAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (53.06.803 N 129.32.244 W)
Na toch een rustige, maar zeer regenachtige nacht van 6 graden C , werden we gewekt door de krabvisser die zijn vallen kwam legen. Om 08.00 gingen we begeleid door regen ankerop en motorden naar buiten. De wind was zeer matig, onder de 5 knopen, dus ging de motor aan. Zo gauw als de wind in de buurt bleef van 7 knopen ging de motor weer uit.

We rommelden op deze wijze door tot 12.00 uur, daarna kwamen we in ruimer water en kregen we meer wind en deze was lekker tegen, dus slagen makend, 13 stuks, schoten we goed op. Dat gaf de kaptein moed om in verband met de wind vooruitzichten die over een paar dagen op 80 mijl afstand is en we nu buiten varen, om door te gaan tot waar we nu zijn. We lagen echter pas om 23.00 uur op anker. Mede ook om dat de ankerplek nogal wat kelp had. Het was dus een taaie dag van 64 mile. Even een misverstand uit de weg helpen, DIT IS GEEN VAKANTIE.

07 juni 2018
NEWCOMBE HARBOUR, PITT ISLAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA ( 53.42.966 N 130.05.460 W )
De hele nacht flinke regen en het zou de rest van dag buiig blijven. Om 08.00 uur gingen we van anker en met 15 knopen wind gingen we weer hoog aan de wind op koers. Om 10.30 uur moest de motor aan om Ogden Channel door te komen. Ingaande het Petrel Channel was het gelijk vlagerige wind met uitschieters naar 26 knopen en we hebben op dit stuk naar onze ankerplaats 17 slagen gemaakt. Het was weer een stevige zeildag van 32 mile. Oja, het regent weer. This is a liquid summer.

Na een uurtje liggen op deze ankerplaats begon het steeds harder te waaien en kwam Paul tot de slotsom dat we aan de andere kant moesten gaan liggen. Dit was mijn kennismaking met het wisselen van ankerplaats met vlagen van 30 knopen wind, dat is wel een dingetje. Ik aan het stuurwiel en de motorbediening en Paul op het voordek aan het worstelen met elementen en ankerketting, maar alles liep redelijk vlotjes en lagen na wat heen en weer varen lekker rustige op een goede plaats. Het was een vredige nacht.

06 juni 2018
KELP PASSAGE COVE, PORCHER ISLAND, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (54.00.885 N 130.15.990 )
Vanochtend om 09.30 uur vertrokken met iets stroom mee en een wind van 7 knopen tegen. Dit veranderde snel en werd 15 knopen tegen en geen stroom. In de middag werd het 20 tot 25 knopen, stroom en regen tegen. Er werd een rif gezet en de fok wat ingedraaid. Dit leidde tot 17 slagen, 35 mijlen en 15 mijl afstand van onze vorige ankerplaats. Hoe zou het resultaat in een motorboot zijn geweest????

05 juni 2018
CASEY BAY, DIGBY ISLAND,PRINCE RUPERT, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLOMBIA (54.16.808 N 130.22.724 )
We zijn genoodzaakt te blijven liggen hier in verband met stormvoorspelling. Na een rustige nacht de havenmeester opgeroepen om een plaatsje voor enkele uren in de haven om het dorp in te gaan. Dat kon aan de Breakwater dat is de dam die de jachthaven beschermd tegen golfslag . We moesten wel rekening houden met de komst van een 110 ft jacht dat daar in de loop van de dag zou komen liggen.
Na inkopen gedaan te hebben in de Saveway, lekker koffie gedronken en met Nederland geappt, daarna de kranten binnen gehaald.

Prince Rupert is van wat ik er van gezien heb, een kleine overslaghaven. Verder niet erg interessant nl tamelijk recent. Alleen het gebouw waarin het museum voor North Britisch Columbia is gevestigd in een monumentaal houten gebouw van enorme boomstammen. We konden er helaas wegens tijdgebrek niet naar toe. Terug op de boot hadden we tijd om te douchen en onderuit te gaan met leesstof.

04 juni 2018
CASEY BAY, DIGBY EILAND PRINCE RUPERT, CANADESE KANALEN, BRITISCH COLUMBIA/CANADA (54.16.794 N 130.22.745 W)
Om 05.00 uur anker op en met ruime wind richting Prince Ruppert. Al gauw moesten we aan de wind varen. De wind en het weer hielden zich goed totdat we in Prince Ruppert waren, want de regen was niet meer weg. We konden zonder problemen inklaren aan de custom steiger. We liggen vlak bij de containerterminal op anker en wachten wat het weer ons brengt.

03 juni 2018
DUNDAS ISLAND, DIXON ENTRANCE, BRITISCH COLOMBIA/CANADA (54.36.784 N 130.50.371 W)
Om 04.30 uur vertrokken we uit Ketchikan om zoveel mogelijk te profiteren van de stroom mee. Op een gegeven moment zagen we een hert bij onze boot zwemmen die naar de andere oever ging. Hij moest even wachten tot we voorbij waren om achter de boot langs door te zwemmen. Dat was wel een leuke gewaarwording.

Het was een moeizame wind van voren dus het werd ook moeizaam zeilen door de nauwere stukken tegen de wind in waardoor we stukken moesten motoren, op het bredere water konden we weer lekker zeilen met naarmate de middag vorderde meer golven. Om 21.15 uur ook omdat de klok verder gezet moest worden en na 70 mijl gingen we voor anker in een baai van Dundas eiland.We zijn vandaag de grens van Alaska naar Canada overgestoken.

02 juni 2018
PENNOCK ISLAND, PANHANDLE ALASKA (55.20.10 N 131.39.55 W
Om 05.00 uur zegt Paul dat het weer beter wordt dan gedacht en dat we direkt vertrekken. We hadden een koffieafspraak met Pat gemaakt die zodoende niet door kon gaan. Na naar de Clarensstraat te zijn gemotord, zijn we met wind tegen naar Ketchikan gezeild. 's-Ochtens alleen wat kleine buitjes maar verder een prachtige zeildag met veel zon en met heel veel overstags. Na 52 mijl legden we aan aan de douanesteiger in Ketchiken waarna Paul in een paar minuten ons uitklaarde. Daarna het oude gedeelte van Ketchikan doorgelopen. We gingen weer vlug aan boord wat het ging hard regenen. Op de motor naar de ankerplek aan de noordkust van Pennock eiland gevaren en rust...

 01 juni 2018
THORN BAY, PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE ALASKA
Vanochtend om 07.30 uur uit bed om om 08.30 uur met H naar het dorp te gaan om vanuit daar naar Graig een wat grotere stad te gaan. In het dorp moest H wachten op het postvliegtuig om de nieuwe postbeambte te leren om de post van het watervliegtuig naar het postkantoor te vervoeren. Dit liep vertraging op omdat het watervliegtuig door mist later kon opsteigen. Dit gaf ons de kans om bij de bibliotheek met Nederland te skypen en te whatsappen. 

Om 11.30 uur stapten we in de auto van Ginger om naar Graig te gaan. Eerst gingen we naar het vliegveld om het vliegtuig van H de bekijken. Daarna nog langs een veld met 20 totumpalen, toen door naar de watersportzaak waar H het nodige te bespreken had. Na geluncht te hebben zijn we weer terug naar Thorne bay gereden en daar nog bij Ginger in haar kantoor geweest om afscheid van haar te nemen, want we gaan in de haven van Thorne bay voor anker. Het was een warm afscheid, want het was een bijzonder gastvrij verblijf, met voor mij veel nieuwe indrukken en heerlijk eten en ...ochtendkoffie.

Aangekomen in de Ottercove hebben we de boot zeilklaar gemaakt en hartelijk afscheid genomen van H. Het moet me van het hart dat ik H en Ginger enorm waardeer voor hun instelling, zorg en vriendschap. Hiervoor heel erg bedankt!

Na een zeer rustig zeiltochtje naar de haven waar we voor anker te zijn gegaan, werden we door de havenmeester verzocht contact op te nemen met Ron en Mary. In zijn kerk was er vanavond om 18.00 uur een samenzang en daar wilde Paul wel naar toe en ik wilde ook wel weer eens zingen. Aan de wal kwamen Ron al tegen en zijn gedrieën naar zijn huis gegaan om daarna met z'n vieren naar de kerk te gaan. Daar hebben we kennis gemaakt met de musici en alles een beetje aangekeken totdat het zingen begon. Intussen kwamen diverse bekenden van Paul de kerk in, die gelijk het fijne wilden weten van zijn aanwezigheid. Na het concert zijn we met Ron en Mary mee naar huis gegaan en samen diner gegeten, waarna we tot 22.30 uur een heel gezellige avond hebben gehad. In het donker peddelde Paul naar de boot.

31 mei 2018
THORN BAY (Otter cove) PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE ALASKA (v pos 55 40 35 N 132 29 09 W)
Vandaag eerst ontbijten bij H en Ginger; pancakes met hamburger gravy, dat is een stevig fundament voor een dag vissen. Nadat Ginger de visvergunning in orde gemaakt heeft en te laat naar haar werk ging hebben we de zeilboot op de plek aan de steiger gelegd waar de motorboot van H anders ligt. Daarna onze spullen in de boot van H geladen en met 32 mile per uur naar de visstek geracet. Daar kregen we uitleg hoe het in zijn werk gaat on heilbot te vangen. Een flink stuk lood met een stuk plastic eraan en 2 haken waarvan een met stuk zalmbuik als aas. Dan de reel uitlaten rollen totdat de bodem geraakt wordt, 4 maal de reel winden en de hengel 25 cm op en neer bewegen en dan maar wachten tot er beet komt.

De essentie van het vissen is GEDULD. Dus stonden we gedrieën te op en neren, waarbij een kleine motor ons zo veel mogelijk op de visstek hield. Telkens moet je de diepte controleren door de lijn te laten vieren om de grond te raken of wanneer je de grond raak en dan weer 4 maal de reel opwinden etc. etc.

Ik was de eerste die wat aan de hengel kreeg, maar die viel eraf. Bij mij was het daarna afgelopen, maar Paul haalde wel twee rotsvissen uit het water. H had helemaal geen resultaat alleen wat geknabbel. H vond het echt jammer dat we geen heilbot of lingcot hebben gevangen, dat zou echt een klapstuk zijn geweest, maar zo is vissen. 

Het was een prachtige zonnige dag met weinig wind. We hebben walvissen, zeehonden en een zeeleeuw gezien. Het weer zou zo blijven tot 15.00 uur, daarna zou de wind opkomen en aanwakkeren tot 25 knopen. Om 14.00 uur weer terug naar de Ottercove via het dorp Meyers Chuck; een mooie baai met prachtige huizen her en der op de oever. Na een uur waren we weer terug op Ottercove van een dag weg, waar we met de zeilboot 2,5 dag zouden hebben moeten zeilen. 

Vanavond weer gegeten bij Ginger en H, met als voorgerecht de gevangen vis die H heeft gefileerd na eerst met veel gepriegel de 2 stukjes ivoor die in kop van de rotsvis zitten er zijn uitgehaald. Het blijf heel gezellig.

30 mei 2018
THORN BAY (otter cove), PRINCE OFF WALES ISLAND, PANHANDLE ALASKA (pos 55 40 36 N 132 29 09 W)
Lekker uitgeslapen, want we blijven wachten tot de weersomstandigheden het toelaten om het stuk oceaan over te steken. Nou de timing kon niet beter. Het begint op zomer te lijken, met blauwe lucht dus zon. 

We wilden naar het dorp om bij de bibliotheek te internetten met Nederland. We mochten van H een skiff, dat is een visboot van 3.5 meter met een 20 pk buitenboordmotor meenemen. De man is zeer genereus. Dus Paul aan de motor en ik op de punt en in planee naar het dorp, dikke pret. Na het aanleggen gelijk kennis mogen maken met de havenmeester en een geanimeerd gesprek gehad tezamen met H die met een andere boot ook was aangekomen.

Op naar de bibliotheek, maar de internetverbinding had storing, dus zijn we daar een wandeling gaan maken die de Hartattack track word genoemd. Eitje, twee uur wandeling door regenbos met kans op een beer, dus hard praten en af en toe in de handen klappen. Het enig wat we tegen kwamen was een Reddeer. 

Weer terug in het dorp zijn we weer naar de bibliotheek gegaan en daar zat Mary de vrouw van Ron de dominee, ook Mary was verrast Paul te zien. Het internet werkte nog niet en Mary zei dat Ron in de kerk was, dus gingen we naar Ron en ook hier verrassing. Na de verhalen verteld te hebben zijn we boodschappen gaan doen, voornamelijk verse groenten, want dat was niet meer aan boord. Ook bij de supermarkt trof Paul een bekende. Het goed dat we hier nog blijven, want iedereen wil graag dat we langs komen. Het is voor mij echt top, de mensen zijn oprecht aardig en gastvrij, ik voel best wel opgelaten. 

Bij terugkomst bij H in de lodge spraken we met hem op zijn boot over zijn werk eraan en het gebruik, namelijk voor vissen. We kwamen op heilbotvangsten van 80 kg die hij met een haak naar binnen haalt. We zeiden dat we nooit echt gevist hebben en zeker niet op deze manier, waarop hij zei: 'nou dan gaan we morgen toch op heilbot vangst!' Dit was an offer that we cannot refuse, maar dit is wel heel genereus. Ook waren we weer uitgenodigd om te komen eten. Een all American meal tw. Meatloaf, mashpatato, gravy en greenbeans, een heerlijk maal, een groot compliment aan Ginger. Ik voel me enorm verwent, ik heb er geen woorden voor. Het was weer een fantastische avond.

29 mei 2018
THORN BAY (otter cove), PRINCE OFF WALES ISLAND, PANHANDLE ALASKA (pos 55 40 36 N 132 29 09 W)
05.00 uur had ik maar... Maar goed.. anker op en met fantastisch zeilweer op weg met 15 knopen aan de wind naar Thornbay. Door stroming en wind werden de slagen steeds gunstiger en vorderden we voorspoedig. Gedurende de ochtend klaarde het weer aanmerkelijk op, zelf de zon kwam door. Het was heerlijk om in de kuip te zitten en te genieten van het water en ook weer een Minke walvis te zien, dit keer dichterbij.

Paul wilde naar H ( H heet eigenlijk Eichi, hij heeft een van origine Japanse vader, maar de familie is al vanaf de 19e eeuw in de USA en dus echt Amerikanen. Zijn naam geeft wat problemen dus noemt men hem als de uitspraak van een H. Paul had gehoord dat H om ongeveer 14.00 uur thuis zou zijn. We waren om 12.00 uur al in de buurt zodat we voor anker gingen, ons gingen douchen en opknappen. Daarna de kleding in het sop gezet. 

Om 14.00 uur anker op en naar Ottercove gemotord. H was nog niet thuis, maar hebben de boot tegen zijn motorboot aangelegd om hem daar af te wachten. Ondertussen de was uitgespoeld en opgehangen. Om 16.00 uur kwamen H en Ginger thuis en die waren uitermate verrast. Voor Paul en hen was een blij welkom en ook ik werd allerhartelijkst verwelkomt. Na een uitleg van het hoe en waarom dat Paul hier weer was, werd ik rondgeleid in hun fishing lodge. Het ziet er echt uit als vakantie, een grote bar met pooltafel, visgerei, trofeeën en houtkachel. De cabins en steiger drijven op het getijdewater. Paul had voor H en Ginger een grote Delftsblauwe bierpul met Hollandse molen meegenomen om in de bar te zetten. Zij waren daar heel blij mee. We werden gelijk uitgenodigd te blijven eten, hetgeen we graag aannamen. Het was heerlijk en een heel gezellige avond.

28 mei 2018
COFFMAN COVE, PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE ALASKA (56 00 87 N 132 50 21 W)
5.45 uur Ik lig rustig tegen het plafond te staren. Komt Paul de kajuit in, kleed zich aan en neemt snel zijn ontbijt. Dat alles binnen 5 min! Ik stap er ook uit en voor ik er erg in heb, zegt Paul zo, het anker en zeil op, we gaan. Het komt mij voor dat een galeislaaf meer tijd krijgt om zich gereed te maken. Maar goed ik ben nog redelijk snel, dus 10 min. later gaan we op de motor naar de Clarence straat om daar met goede wind en stroom mee naar Coffman cove te gaan. Het was een prettige en voorspoedige tocht met regelmatig een bui. Het was ondanks dat prettig zitten in de kuip. Na 20 mijl lagen we om 10.00 uur aangemeerd aan de steiger bij Coffman Cove.

Na ons omgekleed te hebben zijn we naar de bibliotheek gegaan om via wifi te skypen en te appen met het thuisfront, daarna de kranten gedownload en andere binnenkomende berichten tot ons genomen. Om 12.00 uur kwam een kennis van Paul de bibliotheek openen en konden naar binnen waar het lekker warm was. Daar hebben we de Volvo Ocean race uitgebreid zitten bekijken.

Om 13.00 uur zijn we wat door het dorp gelopen en daarna in de boot gaan lunchen om vervolgens naar een kennis van de fishinglodge te gaan waar we gezellig hebben zitten kletsen. Terug op boot gegeten en bijtijds de kooi in, want morgen is het weer vroeg, of... moet ik zijn deur barricaderen.

27 mei 2018
EXCHANGE COVE. PRINCE OF WALES ISLAND, PANHANDLE ALASKA (56.12.33N 133.04.04W )
Om 5.45 uur zeilen omhoog en weg. Het werd een mooie zeildag en daar bedoel ik niet de weersomstandigheden mee. Het is een zegen dat de buiskap op de boot zit. De wind zat goed en de stroom grootdeels mee. Om 19.00 uur na 50 zeemijl liggen we hier voor anker. Het is prettig in de kuip te zitten en in rust de groene rotsachtige kust aan je voorbij te zien trekken. Het is voornamelijk groot leeg water. Alhoewel ik vandaag mijn eerste Minke walvissen gezien heb en bald eagles bij tientallen van dichtbij.

26 mei 2018
KEKU STRAIT, KUPREANOF ISLAND, PANHANDLE ALASKA (56 35.166 N 133 40.940 W)
Het weer zat dus tegen en bleven we liggen. We kregen op onze ankerplek 30 knopen over dek. De hele nacht en dag regen. Dan maar een boek gepakt en uitgelezen en toen weer een boek gepakt, maar daar ben ik nog in bezig. 

25 mei 2018
KEKU STRAIT, KUPREANOF ISLAND ALASKA (56 35 16N 133 40 94W)
Niets veranderlijker dan het weer, dus wordt er gevaren en het liefst gezeild. Onder lichte regen de zeilen gehesen en welgemoed al laverend zuidwaarts de Kekustraat in. We wilden op tijd bij de tijscheiding zijn om optimaal te profiteren van stroom mee. Het tij komt van twee kanten het kanaal in zodat we het kanaal in stroom mee hebben en bij de scheiding op het juiste moment weer stroom mee hebben met het uitstromende tij.

De wind ging steeds meer voor staan zodat de motor gestart werd en we al motor-zeilend het kanaal doorvoeren tot de ankerplek. Daar gaan we het weersomstandigheden aanzien. Buiten was het regenachtig en fris maar gelukkig zit aan de motor een verwarming die het binnen aangenaam maakte, er was weinig te zien op mijn eerste bald eagle na. We hebben vandaag 29 mijl afgelegd.

24 mei 2018
Kake, Kupreanof Island Panhandle Alaska (56 56 68N 133 53 64W)
Na een heerlijk lange nacht klaarmaken voor vertrek. We moesten vroeg weg i.v.m. weervoorspelling, er zou meer wind komen. Na eerst bij een huis waar we telefoonontvangst hadden, gebeld met Caroline om te vertellen dat alles in orde was en om te vragen waar bepaalde spullen lagen. Daarna zijn we om 06.00 uur vertrokken. Het viel alles mee. We hadden wat regen en in de middag moesten we motoren.

Ik heb de eerste zeehonden, zeeleeuwen, zeeotters en een kleine dolfijn gezien. voor een eerste dag een aardige score. Op naar het grotere spul. Door veel wind blijven we de komende twee dagen bij Kake in Portage bay liggen. Deze ankerplek is vlakbij de haven van Kake en hier gaan we onze jetlag verwerken.

23 mei 2018
Baranof hotspring, Baranof Island Panhandle Alaska (57 05 16 N 134 49 59 W)
Daar gaat die dan mijn eerste bijdrage aan het blog. Na de probleemloze vluchten hierheen, een wat moeizame nacht ivm de jetlag in hotel stay Amerika. "'s-Morgens welgemoed met zijn tweeën aan een Amerikaans ontbijt. Daarna telefonisch contact gezocht met het seaplane bedrijf voor de vlucht naar Baranof Hot Spring. De piloot zelf kwam ons van het hotel ophalen met de auto. Na naam, gewicht en financiele genoegdoening gingen we om 11.00 uur de lucht in. Een leuke ervaring om te starten vanaf het water.

Na een rustige vlucht met helaas niet veel zicht landen we bij de aanlegsteiger van Baranof, waar we werden opgewacht en hartelijk onthaald door Anke en Dave die al die tijd op onze boot hadden gepast. Na in hun vaartuig gezellig bijgepraat te hebben, hebben we de koffers in de Giebateau gezet. Vervolgens zijn we naar de hotspring gewandeld en hebben de rivier en waterval bekeken. Terug bij de boot hebben we opgeruimd en gegeten, maar daarna was de fut eruit, en gingen we vroeg naar bed en slapen.

22 mei 2018
Morgen vliegen Jacques Epping en Paul Gieb naar Seattle en vandaar naar Juneau.
Ik (Caroline) blijf in Nederland bij mijn ouders. Jacques en Paul zullen er samen een mooie tocht van maken en zullen de boot terug varen naar Canada. In de tijd dat ze samen door dit gebied zeilen zal Jacques de weblog schrijven. Dit zal weer met een mooie nieuwe insteek gepaard gaan.